Sprawozdanie z ćwiczenia C-11
Temat: Pomiar długoœci fali œwietlnej za pomocą siatki dyfrakcyjnej i spektrometru.
Cel ćwiczenia:
Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z metodą pomiaru nieznanej długoœci fali œwietlnej za pomocą siatki dyfrakcyjnej oraz zbadanie poprawnoœci opisu zjawiska interferencji przy pomocy falowej teorii œwiatła. Należy także wyznaczyć zdolnoœć rozdzielczą i stałą siatki użytej w doœwiadczeniu.
Opis ćwiczenia:
Oœwietlając siatkę dyfrakcyjną œwiatłem o znanej długoœci fali wyznaczamy stałą siatki. Na podstawie jej znajomoœci wyznaczamy długoœci fal wysyłanych przez lampę neonową. W przypadku œwiatła sodowego obserwujemy dla którego rzędu widma widoczny jest dublet sodowy.
Opracowanie wyników:
Stałą siatki wyznaczyliœmy w oparciu o wzór:
gdzie:
d - stała siatki
m - obserwowany rząd widma
- kąt ugięcia
- długoœć fali.
Zmierzyliœmy kąty ugięcia pierwszego rzędu po lewej i prawej stronie od rzędu zerowego. W celu zminimalizowania błędu obliczyliœmy œrednią z obu pomiarów.
rząd I (m=1) lewa strona prawa strona
kąt 1233' 2' 1235' 2'
Wartoœć œrednia = 1234'2'
Ze względu na fakt, że żółty prążek składa się z dwóch linii o długoœciach i do obliczenia d wzięliœmy wartoœć œrednią
Wyliczona stała siatki wynosi: d =(2708,57,1)nm
Znając stałą siatki oraz kąty ugięcia mogliœmy wyznaczyć długoœci fal emitowanych przez lampę neonową ():
kolor kąt długoœć fali [nm] wartoœć tablicowa [nm]
żółty 1241' 594,7 13,3 560-600
pomarańczowy 1300' 609,3 12,8 600-640
pomarańczowy 1310' 616,9 13,0 600-640
pomarańczowy 1330' 632,3 13,4 600-640
czerwony 1340' 639,9 13,7 640-800
czerwony 1358' 653,7 14,0 640-800
Zdolnoœć rozdzielczą obliczyliœmy ze wzoru:
gdzie:
- dana długoœć fali
- różnica długoœci fal dubletu
Aby linie dubletu (= 589,6 nm i =589,0 nm) były rozróżnialne zdolnoœć rozdzielcza siatki wyznaczona musi znajdować się w przedziale:
R= (981,7-982,7)
Znając R możemy obliczyć iloœć szczelin korzystając z następującego wzoru:
gdzie:
N - iloœć szczelin
Wyznaczona iloœć szczelin wynosi: N=491
Dyskusja błędów:
W ćwiczeniu uwzględniliœmy tylko błędy systematyczne wynikające z niedokładnoœci użytych przyrządów pomiarowych. Główną ich przyczyną była niedokładnoœć odczytu kąta:
(2' - niedokładnoœć odczytu kąta + 2' - szerokoœć szczeliny i szerokoœć prążków)
Błąd względny wyznaczenia stałej siatki liczyliœmy metodą pochodnej logarytmicznej:
po zlogarytmowaniu otrzymujemy:
Błąd wyznaczenia długoœci fali neonu wyliczyliœmy tą samą metodą:
po zlogarytmowaniu:
Wnioski:
1. W ćwiczeniu wyznaczyliœmy długoœci poszczególnych fal widma neonu. Porównując otrzymane wartoœci z wartoœciami tablicowymi stwierdzamy ich zgodnoœć w granicach błędu. Na tej podstawie wnioskujemy słusznoœć użytej metody pomiaru długoœci fal za pomocą siatki dyfrakcyjnej oraz poprawnoœć zastosowanych w niej wzorów.
2. Wyznaczyliœmy także parametry użytej siatki dyfrakcyjnej:
- zdolnoœć rozdzielcza R = (981,7 - 982,7)
- stałą siatki d = (2708,57,1)nm
- iloœć szczelin N = 491
3. Użyte przyrządy pozwoliły jedynie na zaobserwowanie rzędu w którym widoczny jest dublet, lecz nie pozwoliły na zmierzenie kątów ugięcia poszczególnych fal sodu. Dublet był obserwowalny w drugim rzędzie.