Sprawozdanie z ćwiczenia C-11

Temat: Pomiar długoœci fali œwietlnej za pomocą siatki dyfrakcyjnej i spektrometru.

Cel ćwiczenia:

Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z metodą pomiaru nieznanej długoœci fali œwietlnej za pomocą siatki dyfrakcyjnej oraz zbadanie poprawnoœci opisu zjawiska interferencji przy pomocy falowej teorii œwiatła. Należy także wyznaczyć zdolnoœć rozdzielczą i stałą siatki użytej w doœwiadczeniu.

Opis ćwiczenia:

Oœwietlając siatkę dyfrakcyjną œwiatłem o znanej długoœci fali wyznaczamy stałą siatki. Na podstawie jej znajomoœci wyznaczamy długoœci fal wysyłanych przez lampę neonową. W przypadku œwiatła sodowego obserwujemy dla którego rzędu widma widoczny jest dublet sodowy.

Opracowanie wyników:

Stałą siatki wyznaczyliœmy w oparciu o wzór:



gdzie:

d - stała siatki

m - obserwowany rząd widma

 - kąt ugięcia

 - długoœć fali.

Zmierzyliœmy kąty ugięcia pierwszego rzędu po lewej i prawej stronie od rzędu zerowego. W celu zminimalizowania błędu obliczyliœmy œrednią z obu pomiarów.

rząd I (m=1) lewa strona prawa strona

kąt  1233' 2' 1235'  2'

Wartoœć œrednia  = 1234'2'

Ze względu na fakt, że żółty prążek składa się z dwóch linii o długoœciach  i do obliczenia d wzięliœmy wartoœć œrednią 

Wyliczona stała siatki wynosi: d =(2708,57,1)nm

Znając stałą siatki oraz kąty ugięcia mogliœmy wyznaczyć długoœci fal emitowanych przez lampę neonową ():

kolor kąt długoœć fali [nm] wartoœć tablicowa [nm]

żółty 1241'  594,7 13,3 560-600

pomarańczowy 1300'  609,3 12,8 600-640

pomarańczowy 1310'  616,9 13,0 600-640

pomarańczowy 1330'  632,3 13,4 600-640

czerwony 1340'  639,9 13,7 640-800

czerwony 1358'  653,7 14,0 640-800

Zdolnoœć rozdzielczą obliczyliœmy ze wzoru:



gdzie:

 - dana długoœć fali

 - różnica długoœci fal dubletu

Aby linie dubletu (= 589,6 nm i =589,0 nm) były rozróżnialne zdolnoœć rozdzielcza siatki wyznaczona musi znajdować się w przedziale:

R= (981,7-982,7)

Znając R możemy obliczyć iloœć szczelin korzystając z następującego wzoru:



gdzie:

N - iloœć szczelin

Wyznaczona iloœć szczelin wynosi: N=491

Dyskusja błędów:

W ćwiczeniu uwzględniliœmy tylko błędy systematyczne wynikające z niedokładnoœci użytych przyrządów pomiarowych. Główną ich przyczyną była niedokładnoœć odczytu kąta:

 (2' - niedokładnoœć odczytu kąta + 2' - szerokoœć szczeliny i szerokoœć prążków)

Błąd względny wyznaczenia stałej siatki liczyliœmy metodą pochodnej logarytmicznej:



po zlogarytmowaniu otrzymujemy:



Błąd wyznaczenia długoœci fali neonu wyliczyliœmy tą samą metodą:



po zlogarytmowaniu:



Wnioski:

1. W ćwiczeniu wyznaczyliœmy długoœci poszczególnych fal widma neonu. Porównując otrzymane wartoœci z wartoœciami tablicowymi stwierdzamy ich zgodnoœć w granicach błędu. Na tej podstawie wnioskujemy słusznoœć użytej metody pomiaru długoœci fal za pomocą siatki dyfrakcyjnej oraz poprawnoœć zastosowanych w niej wzorów.

2. Wyznaczyliœmy także parametry użytej siatki dyfrakcyjnej:

- zdolnoœć rozdzielcza R = (981,7 - 982,7)

- stałą siatki d = (2708,57,1)nm

- iloœć szczelin N = 491

3. Użyte przyrządy pozwoliły jedynie na zaobserwowanie rzędu w którym widoczny jest dublet, lecz nie pozwoliły na zmierzenie kątów ugięcia poszczególnych fal sodu. Dublet był obserwowalny w drugim rzędzie.