plik

S J

T O

WIIO

N¥

NIIC

C¥

¥ B

hrriisstt IIss T

e M

ysstte

erry

y O

Off G

d R

alle

d??

3--0

Wiilllliia

m M

arrrriio

n B

Brra

Poselstwo, wyg³oszone przez brata Williama Marriona Branhama w niedzielê dopo³udnia,
28. lipca 1963 w Kaplicy Branhama, Jeffersonville, IN, USA. Podjêto wszelkie wysi³ki, by
dok³adnie przenieœæ

mówione Poselstwo z nagrañ na taœmach magnetofonowych do postaci

drukowanej. Podczas t³umaczenia i korekty korzystano te¿ z najnowszej wydrukowanej
wersji oraz z nagrañ na CD w oryginalnym jêzyku angielskim. Niniejszym zosta³o
opublikowane w pe³nym brzmieniu.

Wydrukowanie tej ksi¹¿ki umo¿liwi³y dobrowolne ofiary wierz¹cych, którzy umi³owali
Jego S³awne Przyjœcie i to Poselstwo. Przet³umaczono i opublikowano w 1993 roku.
Wszelkie zamówienia nale¿y kierowaæ na adres:

MÓWIONE S£OWO

GUTY 74, 739 55 Smilovice, CZ

Komórka: +420 775 225542

E-mail: w.krzok@volny.cz

GG: 5991629 SKYPE: W Krzok

http://www.volny.cz/poselstwo

Chrystus jest objawion¹ tajemnic¹ Boga

Dziêkujê ci bracie Neville. Niech ciê Pan b³ogos³awi.

Pozostaniemy jeszcze przez chwilê staæ i sk³onimy nasze g³owy w
modlitwie.

£askawy Ojcze Niebieski, znowu do Ciebie przystêpujemy tego

poranka, prosz¹c o mi³osierdzie i prowadzenie Twoim Œwiêtym
Duchem na dzisiejszy dzieñ, który zaœwita³ dla nas, abyœmy siê mogli
razem spotkaæ i uczyæ z Twego S³owa dzisiaj do po³udnia, by poznaæ,
jak powinniœmy ¿yæ w dzisiejszym czasie, jak równie¿ rozpoznaæ porê
dnia, w której ¿yjemy. Pragniemy prosiæ o Twoje œwiête kierownictwo
w naszych myœlach oraz w naszych sercach dzisiaj, byœ nas kierowa³
do ka¿dego S³owa, którego znajomoœæ jest dla nas niezbêdna. Otwórz
nasze usta i daj nam wolnoœæ w naszych sercach, by przyj¹æ to, co Ty
chcesz do nas mówiæ. A zechciej zamkn¹æ moje usta na sprawy, które
nie s¹ w³aœciwe, wiemy bowiem, ¿e tylko Ty mo¿esz objawiæ S³owo
Bo¿e.

Ze wzglêdu na to, ¿e muszê opuœciæ ten niedu¿y zbór i pojechaæ do

innych  czêœci  œwiata,  powierzam  ich  Tobie,  o  Panie,  bowiem  oni  s¹
cz¹stk¹  Ciebie  i  sednem  mojego  serca,  jak  to  mówimy.  Oni  w³aœnie
zostali dla Ciebie zrodzeni przez Ducha i S³owo Prawdy. Modlê siê,
¿ebyœ  ich  Ty  b³ogos³awi³,  Panie,  i  zachowywa³  z³¹czonych  œciœle
razem wiêzami mi³oœci Chrystusa.

B³ogos³aw naszego drogiego, umi³owanego pastora, który jest ich

pasterzem. Prosimy Ciê, byœ go namaœci³ Duchem Œwiêtym i objawia³
im z Twego S³owa i nakarmi³ t¹ trzodê.

Pewnego razu, w³aœnie niedawno temu pokaza³eœ mi w widzeniu

t¹  ma³¹  kaplicê  tutaj  i  pokaza³eœ,  jak  zmagazynowaæ  ten  pokarm,
bowiem nadejdzie czas, kiedy bêdzie on potrzebny. Kiedy ogl¹damy
brata  Sothmana  oraz  brata  Wood,  którzy  s¹  gotowi,  by  pojechaæ  w
tym  celu  nawet  do  innych  krajów…  Ty  jednak¿e  powiedzia³eœ:
„Zgromadzajcie ten Pokarm tutaj na stosowny czas”. Panie, gorliwie
o to zabiega³em.

A wiêc dzisiejszego poranka w lekcji, któr¹ mam na myœli, proszê,

abyœ zatroszczy³ siê o wszystko i uwieñczy³ to, Panie, udowadniaj¹c,
¿e jesteœ Bogiem, oraz ¿e to jest Twoje S³owo i Twoja Prawda. Udziel
tego;  Panie,  by  ci  ludzie  mogli  siê  odt¹d  na  tym  karmiæ  i  utuczyæ,
bowiem to jest dane z ³aski Boga i daj im ogl¹daæ, ¿e to jest wielkie
mi³osierdzie Bo¿e dla nas w tym czasie. B³ogos³aw wszystkich, którzy
s¹  tutaj  obecni,  jak  równie¿  tych,  którzy  by  tu  chcieli  byæ,  Ojcze.  A
niech Tobie pop³ynie Chwa³a, Ojcze, bowiem prosimy o to w Imieniu
Jezusa  Chrystusa.  Amen.  Niech  Pan  b³ogos³awi  teraz  wszystkich  i
ka¿dego z osobna.

MÓWIONE S£OWO

Zanim jeszcze rozpoczniemy – myœlê, ¿e mamy tutaj niemowlê z

rodziny  Collinsów.  W³aœnie  przed  chwil¹  spotka³em  ojca,  który
przyniós³  swoje  niemowlê  z  proœb¹,  by  Je  poœwiêciæ.  Pragniemy  to
uczyniæ  w  obecnej  chwili,  o  ile  brat,  lub  siostra  Collins  przynios¹
swoje  maleñstwo  do  przodu,  abyœmy  mogli  prze¿yæ  us³ugê
poœwiêcenia ich maleñstwa.

Kiedy trzeba wyjechaæ, sami wiecie, co to sprawia… skoro oni s¹

wiernymi cz³onkami Cia³a Chrystusowego. Mo¿e zauwa¿yliœcie, ¿e
nie powiedzia³em „cz³onkami tej kaplicy”. „Cz³onkami Cia³a
Chrystusowego”, bowiem miejscowe cia³o jest czêœci¹ Jego Cia³a.

Oni maj¹ tutaj maleñstwo i pragn¹ je poœwiêciæ. Myœlê, ¿e to jest

zadanie, które mi moja ¿ona trochê zazdroœci, gdy trzymam
niemowlêta. Uhm. Bracie Neville, czy zechcesz przyjœæ do przodu?

Jak brzmi twoje imiê, bracie? [Ojciec odpowiada: „Clyde”– wyd.]

To jest braterstwo Clyde Collins. Jest on bratem naszego kosztownego
brata, kaznodziei Wilbur Collinsa. Jak widzê, rodzina Collinsów
rozrasta siê – taki ³adny, maleñki ch³opczyk.

Jaki jest wiek tego dziecka, siostro Collins? [Matka odpowiada:

„Prawie cztery miesi¹ce – wyd.] Prawie cztery miesi¹ce. A jak siê
nazywa? [„Mark Dawid Collins”]. Mark Dawid. Bardzo ³adne imiê.
Wygl¹da na grzecznego ch³opca. A na swój wiek dosyæ du¿y.

Wiem, ¿e matki potrafi¹ takiego oto malca tutaj oceniæ. Czy to nie

lalka? [Br. Branham pokazuje Marka Dawida zgromadzonym – wyd.]
Dobrze, a wiêc sk³oñmy nasze g³owy.

Ojcze Niebieski, ten m³ody ojciec i matka przychodz¹ z tym

ma³ym,  kosztownym  maleñstwem  z  ludzkiego  cia³a,  które  otrzymali
w  swym  ma³¿eñstwie,  które  by³o  po³o¿one  do  ich  r¹k,  aby  siê  nim
opiekowali  dla  Pana  Boga.  Oni  z  bogobojn¹  czci¹  przynosz¹  tutaj
tego  ma³ego  Marka  Dawida,  aby  go  poœwiêciæ  Wszechmog¹cemu,
który  ich  obdarzy³  tym  drogim  ch³opczykiem,  fajnym,  zdrowym  i
mi³ym,  powierzaj¹c  go  do  ich  opieki,  by  go  wychowali  ku  chwale
Bo¿ej.

Panie, b³ogos³aw tego ojca i matkê. Niechby ich garnek nigdy nie

by³  pusty  w  ich  domu,  a  ich  dzbanek  nigdy  nie  wysech³.  Panie,  daj
ojcu  zdrowie  i  zdolnoœæ  do  pracy,  by  zarobiæ  na  pokarm  dla  tego
maleñstwa.  Niechby  i  matka  by³a  zdrowa  i  sposobna,  by  go
przygotowaæ. Niechby ich serca by³y przygotowane, by nauczaæ tego
malca i wychowywaæ go w karnoœci Bo¿ej. Daruj tego, Panie.

Z ich r¹k wzi¹³em go teraz na moje rêce, to mi³e dziecko, tego

ma³ego Marka Dawida. Przynoszê go Tobie razem ze starszymi
tutejszego zboru, w Imieniu Jezusa Chrystusa, byœ go u¿y³ w s³u¿bie.
Spe³nij to, Panie. Niech jego ¿ycie przynosi Tobie chwa³ê. Daj mu
d³ugie ¿ycie, a¿ do przyjœcia Pana Jezusa, o ile tak Ci siê podoba. A

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

je¿eli tak, spraw, by móg³ nieœæ Poselstwo Pana Boga do wieku, który
nastaje. Daruj tego. Zachowaj go w zdrowiu i szczêœciu, a niech jego
serce znajduje upodobanie w dobrych uczynkach przed Bogiem. W
Imieniu Jezusa Chrystusa, ofiarujemy i poœwiêcamy to dziecko Tobie.
Amen.

Niech ciê Bóg b³ogos³awi. Niech ciê Bóg b³ogos³awi, siostro

Collins; i tego mi³ego ch³opca, a tak¿e ciebie, bracie Collins. Bóg b¹dŸ
z wami.

A teraz wszyscy razem: „Przynoœcie je”.

„Przynoœcie je, przynoœcie je,
Przynoœcie je z pola grzechu.
Przynoœcie je, przynoœcie je,
Przynoœcie maleñkich do Jezusa”.

Sprawia mi to radoœæ. Patrzcie, przynosiæ je do Chrystusa, zanim

diabe³ otrzyma swoj¹ szansê. Oni s¹ Jemu z³o¿eni w darze, by Mu
s³u¿yli w swoim ¿yciu.

Czy ktoœ z was wie, co jest z rodzin¹ Dauch, czy ktoœ z nich

przyjecha³ tu dzisiaj, czy nie? Siostro Dauch? Bracie Brown, czy jesteœ
tutaj,  bracie  Brown?  Tak,  cieszê  siê.  Czy  brat  Dauch  jest  jeszcze
wœród  nas?  [Br.  Tom  Brown  komentuje  stan  zdrowia  br.  Williama
Dauch  –  wyd.]  Cudowne!  Brat  Dauch  niemal  nas  ju¿  opuœci³.
Rozumiecie,  nie  mo¿emy  w  tej  sprawie  wiele  powiedzieæ,  ani  te¿  o
wiele  prosiæ.  On  przekroczy³  ju¿  o  21  lat  granicê,  o  której  mu  Bóg
powiedzia³, ¿e bêdzie ¿yæ. To jest przeciêtny wiek ¿ycia, a on dawno
przekroczy³ ten wiek, wyznaczony mu przez Boga.

Kilka dni temu przedzwoni³ nam ktoœ i powiadomi³, ¿e on umiera.

Szybko tam poœpieszy³em, a Pan Bóg okaza³ siê wobec niego
rzeczywiœcie dobry i oszczêdzi³ go. Ja s¹dzê, ¿e on ¿yje w gotowoœci i
oczekiwaniu na Przyjœcie Pañskie. Wiecie jednak, jak bardzo
jesteœmy zwi¹zani ze sob¹? Ja po prostu – ten stary cz³owiek jest dla
mnie tutaj jak ojciec.

Pamiêtam, jak siadywa³ tutaj w tyle tej starej kaplicy (w tej starej

czêœci). Kiedy zajaœnia³o Œwiat³o odnoœnie wodnego chrztu w Imieniu
Jezusa Chrystusa, on przyszed³ natychmiast, a chocia¿ mia³ ju¿ 87 lub
88 lat, przyszed³ tutaj o lasce i powiedzia³: „Pragnê tam zaraz wejœæ i
daæ siê ochrzciæ”. Ktoœ podszed³ do niego i przyniós³ mu odzienie. On
nie chcia³ nawet czekaæ do nastêpnego razu. Musia³ to uczyniæ zaraz
owego dnia, natychmiast. Wiêc ja – sprawia mi to radoœæ.

Przed paru dniami, kiedy z nim rozmawia³em, on powiedzia³: „Co

s¹dzisz, czy ze mn¹ ju¿ wszystko jest w porz¹dku, bracie Branham”?

Odpowiedzia³em: „Czy by³eœ ju¿ kiedykolwiek u lekarza na

badaniach kontrolnych”?

On odpowiedzia³: „Tak jest”.

MÓWIONE S£OWO

Powiedzia³em: „Lekarz w³o¿y sobie do uszu stetoskop, przy³o¿y

go  do  twojego  serca  i  zbada,  czy  ono  bije  poprawnie.  A  potem
sporz¹dzi elektro-kardiogram, zbada ciœnienie krwi, dokona badania
moczu  itd.  On  posiada  instrumenty,  którymi  mo¿e  zbadaæ  stan
twojego  cia³a.  Kiedy  to  wszystko  uczyni,  zagl¹da  do  ksiêgi,  gdzie
mo¿e  znaleŸæ  wskazówki  specjalistów,  dotycz¹ce  poszczególnych
symptomów, którzy tam pisz¹: „Je¿eli s¹ takie przejawy, wówczas to
nie jest w porz¹dku”.

Dalej powiedzia³em: „Patrz, jedyny stetoskop dla duszy, który

mam,  to  Biblia”.  Widzicie?  I  powiedzia³em:  „Pragnê  przeprowadziæ
na  tobie  badanie.  Ew.  Jana  5,  24.  mówi:  ,Kto  s³ucha  Mego  S³owa’.”
Powiedzia³em:  „Tu  nie  chodzi  tylko  o  to,  by  siedzieæ  i  s³uchaæ,  lecz
aby przyjmowaæ, rozumiesz, przyjmowaæ To. Ty temu wierzysz. Coœ
wewn¹trz mówi ci, ¿e To polega na prawdzie. Przyj¹³eœ to, uwierzy³eœ
temu, a wiêc jest to twoje. ,Kto s³ucha (ju¿ ci to nale¿y) mego S³owa i
wierzy temu, który mnie pos³a³’. Czy temu wierzysz?”

On odpowiedzia³: „Wierzê”.

Powiedzia³em: „A wiêc mogê ci rzec orzeczenie Naczelnego

Lekarza: ,On przeszed³ ze œmierci do ¿ywota i nie przyjdzie na
potêpienie lub s¹d’.” Powiedzia³em: „Na ile mi wiadomo, to na
podstawie tej Ksiêgi zda³eœ egzamin”.

Ten stary m¹¿, prawie ¿e stuletni, nie by³ nigdy cz³onkiem

jakiegoœ koœcio³a, bowiem za pierwszym razem, kiedy Œwiat³o
oœwieci³o drogê jego ¿ycia, on Je przyj¹³. Czy widzicie to
predestynowane nasienie, le¿¹ce tam? Niew¹tpliwie. Tak. Patrzcie, z
chwil¹, kiedy na nie padn¹ promienie Œwiat³a, natychmiast powstaje
do ¯ycia.

Ja wiem, ¿e dzisiaj jest gor¹co, i wydaje siê, ¿e trudno bêdzie

zwo³aæ  ludzi,  aby  siê  zeszli  razem  na  zgromadzenie,  gdzie  siedz¹
nat³oczeni.  A  jednak  uwa¿a³em  za  stosowne,  byœmy  z  ³aski  Bo¿ej
mieli  jeszcze  jedno  nabo¿eñstwo,  zanim  was  wszystkich  na  krótki
czas, jak ufam, opuszczê.

Jutro wieczorem muszê wyjechaæ do Chicago, gdzie w œrodê

rozpoczynam  zgromadzenia.  Pomyœla³em,  ¿e  przyjecha³bym  tam
trochê  wczeœniej,  o  ile  to  bêdzie  mo¿liwe,  by  odpocz¹æ  trochê  przed
rozpoczêciem  serii  zgromadzeñ.  Wierzê,  ¿e  oni  to  otrzymali.
Ogl¹da³em to tutaj. Zosta³o to tam og³oszone. To miejsce nazywa ciê
Marengo… [Ktoœ mówi: „Marigold” – wyd.]… area, tak Marigold,
Marigold,  tak  area,  arena.  Marigold  Arena,  tam  w³aœnie  ma  siê  to
odbywaæ.  Rozpoczynamy  w  œrodê  wieczorem,  a  koñczymy  w
niedzielê.  Przedsiêbiorcy  Pe³nej  Ewangelii  urz¹dzaj¹  równie¿
œniadanie, w sobotê rano. Nie wiem dok³adnie, gdzie oni to og³osili. A
potem  w  sobotê  wieczorem  w  Lane  Tech,  widzê,  ¿e  to  jest  tutaj
og³oszone.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Je¿eli znajdziecie siê w pobli¿u tego miejsca, tam na pó³nocy,

bêdzie to po prostu regularna us³uga ewangelizacyjna, jak¹ zawsze
prze¿ywamy.

Wiêkszoœæ kazañ bêdzie na któryœ z tematów, który ju¿ przedtem

wyg³osi³em tutaj, bowiem tutaj nagrywamy nasze taœmy. Czy to
rozumiecie? Tam mog¹ siê sprzeczaæ, ale je¿eli otrzymaj¹ taœmê z tego
miejsca tutaj, wówczas zale¿y ju¿ tylko od nich, czy chc¹ s³uchaæ
jakiejœ taœmy. One pochodz¹ bezpoœrednio st¹d. Tu jest nasza w³asna
kazalnica.

Wiêc gdy tam jestem, staram siê zazwyczaj nie poruszaæ tematów

zbyt  g³êbokich,  bowiem  wielu  z  nich  ma  stosunkowo  p³ytkie
prze¿ycia i zrozumienie tego, co przychodzi. Lecz czujê, ¿e tutaj mam
prawo powiedzieæ wszystko, cokolwiek Bóg k³adzie na moje serce, z
tego  miejsca  tutaj.  Wiêc  nasze  taœmy  s¹  nagrywane  w³aœnie  w  tej
kaplicy.  Rozumiecie?  Oni  znajduj¹  siê  w  tym  oto  pokoju.  Mo¿ecie
ogl¹daæ ich g³owy poza tym dymowym szk³em, gdzie siedz¹ ze swymi
magnetofonami.

Je¿eli pragniecie przyjœæ do zgromadzenia, bêdziemy siê z tego

bardzo  cieszyæ.  Je¿eli  tam  przyjdziecie,  a  nie  bêdziecie  wiedzieæ,
gdzie siê udaæ, mo¿ecie po prostu skontaktowaæ siê z którymœ z tych
ludzi  Pe³nej  Ewangelii,  lub  z  bratem  Carlsonem,  a  on  wam  powie,
¿e… On wam mo¿e pos³u¿yæ rad¹ – tak samo Koœció³ Philadelphia
lub  którykolwiek  inny.  Oni  natychmiast  powiedz¹  wam,  jak  mo¿na
dotrzeæ na to miejsce.

Powrócê w nastêpny poniedzia³ek wieczorem – gdzieœ po

po³udniu  lub  wieczorem.  A  we  wtorek  powracamy  do  Arizony,  by
pos³aæ  dzieci  do  szko³y.  A  potem  –  jeszcze  nie  wiem  dok³adnie,  gdy
tutaj  powrócê,  pragnê  bowiem,  by  mnie  Pan  prowadzi³  w  tym,  co
mam czyniæ.

Wydarzy³a siê bardzo dziwna rzecz. Mo¿e bym zaraz… Wiem, ¿e

to  jest  nagrywane,  lecz  tutaj  móg³bym  to  spokojnie  powiedzieæ.  W
chwilach,  kiedy  mi  s¹  dane  widzenia  i  odczuwam  prowadzenie  i
dzia³anie Ducha Œwiêtego, pragnê poruszaæ pewne sprawy w³aœnie w
chwilach,  gdy  On  dzia³a.  To  jest…  W  ubieg³ym  roku  –  by³  to  dla
mnie chyba najbardziej wytê¿ony rok, o ile chodzi o widzenia, w ca³ej
mojej  dotychczasowej  us³udze.  Dotyczy³y  one  wydarzeñ,  o  których
wam wiadomo, ¿e zosta³y przepowiedziane, zanim siê spe³ni³y. A one
wype³niaj¹ siê w taki sposób, jak by³o powiedziane.

Powracamy wiêc tutaj w odwiedziny. Oczywiœcie, nie lubiê po

prostu  klimatu  w  tej  okolicy,  bo  skoro  tu  tylko  przyjadê,  zaraz
upadam  na  zdrowiu.  A  w³aœnie…  Mogê  przemierzaæ  szczyty
okalaj¹cych nas wzgórz, lecz kiedy powracam do tej doliny i znajdujê
siê  tutaj  nie  d³u¿ej  ni¿  dziesiêæ  minut,  wystêpuje  mi  na  ciele
pokrzywka,  czujê  siê  na  skutek  pogody  chory,  odczuwam  zawroty

MÓWIONE S£OWO

g³owy. Wszystko dzia³a na mnie jakoœ odstraszaj¹co, ciemno, i muszê
po prostu odjechaæ st¹d. Rozumiecie? Pewnego dnia powiedzia³em
mojej ¿onie…

Ale to, co mnie tutaj sprowadza, to, co mnie tutaj przyci¹ga, to

jesteœcie  wy  ludzie,  widzicie;  ten  zbór.  Mówiê  wam,  ze  wszystkich
miejsc,  które  odwiedzi³em  w  swoim  ¿yciu,  to  jest  moje  ulubione
miejsce, gdzie mogê przyjechaæ i g³osiæ Ewangeliê. Wydaje mi siê, ¿e
mo¿emy  tutaj  nagrywaæ  taœmy,  które  s¹  dziesiêæ  razy  lepsze  od
nagranych  gdziekolwiek  na  innym  miejscu.  Rozumiecie?  Widzicie
wiêc,  z  tego  powodu  mawiam:  „Pozostañ  tam,  gdzie  Bóg  czegoœ
dokonuje”. S¹dzê jednak, ¿e tam, gdzie dziej¹ siê wielkie sprawy, a ja
nie  zdo³am  pojechaæ  tam  na  Jego  pierwsze  wezwanie  –  dlatego  On
czyni mój pobyt tam dla mnie poniek¹d cierpkim. Pos³uszeñstwo jest
lepsze ni¿ ofiara.

Bêdê tutaj powraca³ tu i tam i bêdê g³osi³ w tej kaplicy, a wy,

którzy  jesteœcie  spoza  terytorium  tego  miasta,  bêdziecie  o  tym
powiadomieni.  Tutaj  w  biurze  bêdzie  Billy  Paul  i  za  jego
poœrednictwem mo¿ecie mnie zawsze skontaktowaæ. A my powrócimy
tutaj, aby urz¹dziæ… A zaraz potem wy³ania siê Siedem Tr¹b – o ile
Pan  pozwoli  –  Siedem  Plag  Ostatecznych  i  Czasze  Gniewu,  itd.,  ile
uda  nam  siê  rozpatrzyæ,  oby  tylko  by³a  trochê  ch³odniejsza  pogoda;
jednakowo¿, jak pokieruje Pan.

Owego dnia, kiedy tutaj przyszed³em, powsta³a kwestia,

dotycz¹ca  czegoœ  –  ktoœ  pos³a³  mi  czek  a  tam  sta³o  „osobisty”,
mianowicie,  ¿e  on  nale¿y  tylko  do  mnie,  oraz  „wolny  –  podatek
zap³acony”,  coœ  w  tym  sensie.  Poszliœmy  wiêc,  a  Billy  wiedzia³,  ¿e
to… By³em trochê w potrzebie z powodu tego czeku.

Poszed³ wiêc i zapyta³ prawników, czy mo¿emy ten czek podj¹æ.

On odpowiedzia³: „Ale¿, on jest obywatelem Ameryki. Czemu nie
móg³by go podj¹æ?” „Patrz” powiedzia³ – „podatek zap³acony”, i tak
dalej „wolny”. Ka¿dy obywatel mo¿e go zrealizowaæ.

On jednak nie by³ ca³kowicie zadowolony z tej odpowiedzi – Billy.

Uda³ siê wiêc do publicznego ksiêgowego, a on powiedzia³: „Ale¿,
oczywiœcie, on go mo¿e podj¹æ, przecie¿ jest obywatelem Stanów
Zjednoczonych”.

Lecz on jeszcze ci¹gle nie wiedzia³, co o tym myœleæ, wiêc

zatelefonowa³ do Merle Millera, on jest prze³o¿onym Towarzystwa do
Spraw Podatkowych w Indianapolis i by³ naszym adwokatem – z Ice
and Miller. „Oczywiœcie, to jest w porz¹dku. Widzisz? Naturalnie, on
mo¿e posiadaæ ten czek; on zosta³ na niego wystawiony – „tylko na
indosata”. Tylko jeden ma uprawnienie do jego indosowania
(podpisania), i on nie mo¿e byæ opieczêtowany naszym…

Rozumiecie, ja nie realizujê ¿adnych czeków. Dlatego w³aœnie

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

czepiali  siê  mnie  swego  czasu.  Ktoœ  przynosi  pêk  czeków  i  mówi:
„Tutaj bracie Branham” i to na nabo¿eñstwie. Móg³bym powiedzieæ:
„William Branham, William Branham…” W³adze interesuj¹ siê o to
wszystko,  ustawicznie.  Ja  sam  podpisywa³em  je,  aby  pokryæ  d³ugi,
lecz  oni  zarzucali  mi,  ¿e  jestem  winien  podatków  w  wysokoœci  tej
sumy,  w  ka¿dym  razie  coœ  oko³o  trzysta  tysiêcy  dolarów.  Z  tego
powodu powsta³a ca³a ta sprzeczka.

Tak wiêc skoro tylko zrealizowa³em ten czek – o rety!

Natychmiast pojawia siê agent. On mówi: „Otwieramy na nowo
proces w jego sprawie”. Wiêc to spowodowa³o trochê k³opoty.

A brat Lee Vayle, który tutaj siedzi – s¹dzê, ¿e bêdzie na miejscu,

gdy  to  powiem.  On  w³aœnie  przyby³,  ten  wybitny,  wykszta³cony
baptysta. Swego czasu ochrzci³em go w Imieniu Jezusa Chrystusa w
tej  oto  sadzawce  –  brat  Lee  Vayle.  On  jest  naprawdê  zacnym
cz³owiekiem,  bratem  w  Chrystusie.  On  wyg³asza³  przedtem  dla  nas
przemówienia. Jest to cz³owiek bardzo wykszta³cony, ale prócz tego
jest mê¿em prowadzonym przez Ducha Œwiêtego. Kiedy oœwieci³o go
Œwiat³o, mówi³, ¿e próbowa³ uciec, ale nie potrafi³ tego. A wiêc owego
poranka  ochrzci³em  go  tutaj.  On  ju¿  d³u¿ej  nie  móg³  wytrzymaæ.
Weszliœmy wiêc tutaj, w³o¿yliœmy na siebie nasze ubrania, weszliœmy
do wody i zosta³ ochrzczony w Imieniu Jezusa Chrystusa.

Pomyœla³em, ¿e skoro spo¿yliœmy taki wspania³y duchowy

pokarm, mo¿e poszlibyœmy spo¿yæ tak¿e trochê pokarmu cielesnego,
by trochê porozmawiaæ. A wiêc udaliœmy siê do Blue Boar, usiedliœmy
i zaczêliœmy rozmawiaæ, i wy³oni³a siê sprawa: „Jak mo¿esz zgodziæ
siê na to, aby ludzie o tobie tak mówili?”

Otó¿, brat Vayle jest jednym z najzacniejszych ludzi, których

zna³em  kiedykolwiek.  On  jednak  zbyt  prêdko  „poci¹ga  za  cyngiel”.
Wiecie, ¿e mu to zawsze przypomina³em. A wiêc, on… Powiedzia³em
wiêc…  (S¹dzê,  ¿e  to  jest  na  miejscu,  bracie  Vayle)  Powiedzia³em:
„Nie  dzia³aj  zbyt  pochopnie,  siedŸ  spokojnie.  To  jest  Bóg,  który
wykonuje swoje dzie³o”.

On odpar³: „Ale¿, to by³oby na miejscu i dla ciebie” –

odwzajemni³ mi siê. S¹dzê, ¿e on jest tak przebieg³y, bowiem on siê z
tym spotyka, z tymi przebieg³ymi, intelektualnymi ludŸmi; wiêc on
wie, jak im przygadaæ tak, ¿e nie wiedz¹, gdzie siê podziaæ. To
wszystko.

A wiêc powiedzia³em: „Popatrz, bracie Vayle”. Siedzieliœmy w

Blue Boar. Powiedzia³em: „Pewnego dnia Dawid, potem kiedy zosta³
zrzucony  z  tronu  przez  swego  w³asnego  syna  –  on  opuœci³  tron  z
powodu buntu. W Izraelu nasta³ podzia³, a Dawid zsadzony z tronu
przez  swego  w³asnego  syna  uchodzi³  z  miasta  i  szlocha³.  A  jakiœ
osobnik, który nie lubi³ jego poselstwa ostatecznego czasu (wiecie, co
mam  na  myœli)  –  on  siê  tym  nie  przejmowa³;  taki  ma³y  niepozorny

MÓWIONE S£OWO

facet,  trochê  kaleka,  szed³  obok  drogi,  wyszydza³  go  i  plwa³  na
Dawida. Stra¿nik przyboczny Dawida wyci¹gn¹³ miecz i powiedzia³:
„Czy nie zetnê g³owê temu psu, który pluje na mojego króla”? Dawid
odpowiedzia³:  „Zostaw  go  tak,  Pan  mu  powiedzia³,  aby  to  czyni³”.
Widzicie? Plu³ wiêc na niego, wyszydza³ go i znowu na niego plu³. Ale
Dawid rzek³: „Pan mu powiedzia³, aby to czyni³”. Otó¿, znamy dobrze
t¹  historiê  i  wiemy,  jak  on  powraca³.  Brat  Vayle  uwa¿a³,  ¿e  trzeba
wiele ³aski, aby tak post¹piæ.

Lecz my, ledwie co powróciliœmy i weszliœmy do biura, a tu

ksiêgowy telefonuje do Billy Paula odnoœnie tej sprawy. A ja z bratem
Vayle wchodzi³em do domu. Kiedy wst¹pi³em do domu, powiedzia³em
do ¿ony (by³o to póŸno po po³udniu), weszliœmy do pokoju i
powiedzia³em: „Moja droga, chcia³bym ci coœ powiedzieæ”.

Rozmawialiœmy w³aœnie o czymœ, zanim wyszed³em z domu. Ona

powiedzia³a: „Billy, ja wiem, ¿e ciê tam Bóg pos³a³. My o tym wszyscy
wiemy; ale On ci nigdy nie powiedzia³, abyœ tutaj powraca³. Widzisz,
ta sprawa mnie martwi”.

Powiedzia³em: „Uwa¿am, ¿e tu chodzi o ciebie i o dzieci, a nie

dotyczy to mnie. Ja bêdê Mu s³u¿y³ nadal, je¿eli Pan pozwoli,
gdziekolwiek pójdê”. A wiêc, powróciliœmy, a ja jej w taki sposób o
tym powiedzia³em. Potem siê odwróci³em i od³o¿y³em kapelusz.

A ktoœ powiedzia³ coœ w tym sensie: „Ach, ten poborca podatków.

Powinniœmy wyjœæ…” Po prostu atakuj¹c trochê w ten sposób.

I nie myœl¹c o tym, co przed chwil¹ powiedzia³em o bracie Vayle,

odpowiedzia³em: „Zostawcie go w spokoju. Byæ mo¿e Pan powiedzia³
mu, aby to czyni³”.

Zaledwie to powiedzia³em, nagle Œwiat³oœæ oœwieci³a œcianê i

napisa³a na niej (brat Vayle i moja ¿ona s¹ tutaj obecni): „Powróæ do
Arizony”. By³o to wypisane literami na œcianie. „Powróæ do Arizony”.
To prawda. A wiêc idê, amen, z powrotem do Arizony.

Ten tydzieñ by³ tygodniem wielkich b³ogos³awieñstw. Mieliœmy w

tym tygodniu prywatne rozmowy z ludŸmi, którzy oczekiwali ju¿ od
czasu wyg³oszenia „Siedmiu Pieczêci”. Niew¹tpliwie niektórzy z nich
byli  zawezwani  tutaj  spoza  tego  miasta  –  z  ca³ego  kraju.  Tego
poranka, zanim rozpoczê³y siê te rozmowy, w czasie kiedy siedzia³em
w pokoju, Duch Œwiêty pozwoli³ mi zapisaæ dok³adnie wszystko, co
ich  dotyczy³o,  wszystko,  co  oni  chcieli  siê  zapytaæ.  Odpowiada³  na
pytania dok³adnie w tej kolejnoœci, w jakiej oni chcieli siê zapytaæ i
oznajmia³  im  ich  sny  i  wyk³ady  tych  snów,  zanim  mi  je  w  ogóle
opowiedzieli.

Ci ludzie znajdowali siê tutaj w tym pomieszczeniu. Najpierw

zostawi³em ich, aby wszystko powiedzieli. Oni mówili: „Otó¿, bracie
Branham, ja przychodzê z powodu tego i tego”.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

A ja powiedzia³em: „Pamiêtajcie, nie zgromadziliœmy siê tutaj,

aby mieæ spo³ecznoœæ, nie przyszliœmy tutaj, abyœmy mieli
spo³ecznoœæ miêdzy sob¹. W waszych sercach i myœlach s¹ pytania, na
których potknêliœcie siê i nie wiecie dok³adnie, o co siê rozchodzi.
Mo¿e bêdê móg³ na nie odpowiedzieæ, z pomoc¹ Bo¿¹”.

Dalej powiedzia³em: „Pamiêtajcie, kiedy przysz³a do Salomona

królowa z po³udnia, mia³a równie¿ kilka pytañ. Biblia mówi, ¿e przed
Salomonem  nie  by³o  nic  zakryte,  na  co  by  on  nie  potrafi³
odpowiedzieæ”. I powiedzia³em: „A tutaj jest wiêkszy, ni¿ Salomon”.
Widzicie?  To  siê  zgadza.  Pan  Jezus  obieca³:  „Gdziekolwiek
zgromadz¹  siê  dwaj  lub  trzej  w  Imieniu  Moim,  tam  jestem  wœród
nich”. I o czym oni myœl¹ albo czego pragn¹ i o co poprosz¹, bêdzie
im  dane.  Otó¿,  mo¿e  waszym  pytaniem  jest  coœ,  na  co  nie  macie
odpowiedzi,  coœ,  do  czego  nie  umiecie  podejœæ,  coœ,  z  czym  nie
mo¿ecie siê uporaæ”.

Dalej powiedzia³em: „Jeszcze ci¹gle jest napisane w Piœmie, ¿e

anio³owie Bo¿y zataczaj¹ obóz oko³o tych, którzy siê Go boj¹”. To jest
inny œwiat, w którym tych piêæ zmys³ów nie potrafi nic stwierdziæ.

Tych piêæ zmys³ów ma kontakt tylko z tym œwiatem. Gdybyœcie

nie  mieli  zmys³u  dotyku,  nie  moglibyœcie  nic  czuæ.  Wtedy  zmys³
dotyku  nie  mia³by  dla  was  znaczenia,  by³by  to  dla  was  obcy  œwiat.
Gdybyœcie  nie  mieli  wzroku,  wówczas  to,  na  co  byœcie  spogl¹dali,
by³oby  dla  was  nieznanym  œwiatem,  nie  wiedzielibyœcie  o  tym  nic.
Tak wiêc tych piêæ zmys³ów jest to jedyne, w czym Bóg pozwala nam
swobodnie dzia³aæ.

Potem istnieje jeszcze inny zmys³, który jest nazwany wiar¹. Lecz

w wierze wstêpujecie po drabinie do góry tak, i¿ w koñcu wyst¹picie
tak wysoko, ¿e przebijecie siê do innego œwiata, do œwiata wizji. Tam
mo¿ecie widzieæ.

Tak, jakbyœcie jeszcze nie poznali tego, czego dotychczas

dotykaliœcie siê zmys³em dotyku, jakbyœcie nigdy nie widzieli waszym
wzrokiem, a potem zosta³y wam otwarte wasze oczy i wy mogliœcie to
zobaczyæ. To wszystko by³oby tajemnic¹ dla osoby, która nigdy nie
mog³a widzieæ. Dla niej by³aby to tajemnica, a jednak tak jest. I w
tym wszystkim Pan…

Zanim przyszliœmy tutaj, powiedzia³em tym ludziom ze

wszystkich  stron  ca³ego  kraju  –  z  pó³nocy,  z  po³udnia  i  z  zachodu,
którzy  tu  przybyli,  aby  ze  mn¹  porozmawiaæ,  skoro  tylko  skoñczyli
mówiæ i chcieli postawiæ konkretne pytanie – te sprawy, o które siê
chcieli  zapytaæ  –  powiedzia³em  im:  „Popatrzcie  tutaj”.  Podnios³em
siê i tam le¿a³a kartka papieru z ka¿dym poszczególnym z tych pytañ,
dok³adnie  w  tej  kolejnoœci,  w  jakiej  oni  stawiali  te  pytania,  albo  je
chcieli zadaæ. Do ka¿dego z tych pytañ mia³em ju¿ poni¿ej napisan¹
odpowiedŸ  –  dok³adnie  tak  jak  mia³a  byæ  odpowiedziana.  Pan  jest

MÓWIONE S£OWO

wielki,  On  zna  wszystkie  sprawy.  Pomimo  tego  jednak  zajê³o  mi  to
niemal  trzy  dni,  abym  móg³  zakoñczyæ  to  popo³udnie.  By³o  to  tak
bardzo  wyczerpuj¹ce.  Myœla³em,  ¿e  b¹dŸ  co  b¹dŸ  uporam  siê  z  tym
wszystkim, zanim odjedziemy.

Najlepiej i najstosowniej by³oby, gdybym móg³ osobiœcie

porozmawiaæ z poszczególnymi ludŸmi. Otó¿, s¹ sprawy, które mog¹
byæ powiedziane tylko im.

A je¿eli ci ludzie s¹ tutaj i dowiedz¹ siê te tajemnice serc, które

zostaj¹  objawione,  to  by³oby  absolutnie…  to  by  by³o  okropne.  To
mog³oby  doprowadziæ  do  zbrodni,  to  mog³oby  spowodowaæ,  ¿e  ktoœ
zastrzeli³by  kogoœ  innego,  albo  coœ  takiego,  gdyby  to  wszystko  by³o
objawione bezpoœrednio tutaj na podium, przed publicznoœci¹. To by
spowodowa³o obrazê, karan¹ wiêzieniem i tym podobnie.

Ta sprawa ma siê jednak inaczej, je¿eli siê siedzi tylko we dwójkê

w obecnoœci Ducha Œwiêtego. Rozumie siê, ¿e nie mówiê (publicznie)
o tym, o co mnie prywatnie pytaj¹. A potem zale¿y to od nich, je¿eli
to,  co  im  powiem,  opowiadaj¹  dalej,  albo  nie.  Rozumiecie?  Treœæ  tej
rozmowy jest wiadoma tylko miêdzy nami dwoma. To jednak oznacza
przyjmowaæ  poszczególnie  ka¿dego  cz³owieka  i  usi¹œæ  z  nim  na
osobnoœci,  dopóki  wszystko  nie  zostanie  zupe³nie  za³atwione  przez
Ducha Œwiêtego.

Pomyœlcie tylko o tej ³asce, gdy Duch Œwiêty mówi mi wszystko o

tej sprawie, o ka¿dym z nich (by³o ich ca³y szereg), zanim oni w ogóle
tutaj przyszli; byli to ludzie z ca³ego kraju, których jeszcze nigdy w
moim ¿yciu nie widzia³em. Ja to zapisa³em, aby siê mogli dowiedzieæ
o tym, w tej w³aœnie kolejnoœci, w jakiej stawiali pytania, na które
chcieli odpowiedŸ.

Jeden brat mia³ pytanie dotycz¹ce nasienia wê¿a, na które nie

zd¹¿y³em dok³adnie odpowiedzieæ, poniewa¿ przeminê³o ju¿ jego pó³
godziny. Mam nadziejê, ¿e otrzyma³ odpowiedŸ na to na kartce. On je
napisa³, a nie otrzyma³ na wszystko odpowiedzi, odda³em mu wiêc po
prostu  z  powrotem  to  pytanie  razem  z  odpowiedziami  na  kartce.
Je¿eli  ich  nie  otrzyma³,  to  ma  je  jeszcze  Billy  Paul.  Wiem,  ¿e  ten
mê¿czyzna  siedzi  tutaj,  w³aœnie  przed  chwil¹  go  widzia³em.  A  wiêc,
je¿eli  chcesz  siê  o  tym  dowiedzieæ,  odpowiedzi  na  twoje  pytania  s¹
napisane na kartce papieru.

O, jak dobrym jest Pan! Mam nadziejê, ¿e wszyscy czuj¹ siê

dobrze. Uhm.

Otó¿, pamiêtajmy teraz, kiedy modlê siê o te chusteczki,

pamiêtajmy o bracie Dauch. On jest naszym kosztownym bratem i
pragniemy wspomnieæ go w modlitwie.

Widzê te¿ brata Ungren, ale nie widzê nigdzie siostry Ungren, czy

ona jest ju¿ zdrowa? Tak, ona siedzi bezpoœrednio przed nim.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Oczywiœcie tak. Radujê siê, bowiem pewnej nocy telefonowali nam, ¿e
znajduje siê w stanie nagl¹cej potrzeby – ona i jej córka, siostra
Downing. Zjecha³y z drogi i tylko z ³aski Bo¿ej, ¿e obydwie nie
rozbi³y siê zupe³nie na miejscu. I oto przychodz¹ do zboru – wsiadaj¹
do poci¹gu i przyje¿d¿aj¹.

Ja was nigdy nie zapomnê. Mi³ujê was. Bóg o tym wie. Ja was

mi³ujê. A jak¿e, przemierzaj¹ kraj w czasie brzydkiej pogody.

Kiedy spogl¹dam tutaj na pewnych braci z Georgii i z Alabamy

oraz  z  innych  miejscowoœci,  z  Tennessee  i  z  okolicy,  sk¹d  oni
podró¿uj¹  w  swoich  samochodach  po  drogach,  kiedy  jest  go³oledŸ,
wpadaj¹  w  poœlizg  i  s¹  rzucani  tam  i  z  powrotem,  po  to  tylko,  by
przybyæ tutaj na jedno zgromadzenie.

Owego dnia, kiedy przedzwonili mi w nagl¹cej potrzebie brata

Dauch,  nie  uœwiadamia³em  sobie,  ¿e  Lima  Ohio  le¿y  tak  daleko.
Myœla³em,  ¿e  to  tylko  jeden  skok,  hop  i  gotowe.  Lecz,  moi  drodzy,
wyjecha³em wczeœnie rano, a nie dotar³em na miejsce prêdzej ni¿ o 1.
godz.  po  po³udniu,  przy  czym  jecha³em  tak  prêdko,  jak  pozwala³o
ograniczenie  prêdkoœci,  i  to  na  dwutorowej  autostradzie.  A  ja
myœla³em,  ¿e  to  jest  tak  blisko  zajechaæ  na  po³udnie,  sk¹d
przyje¿d¿aj¹ ci ludzie – z dalekich stron na pó³nocy i na zachodzie,
sk¹d przyje¿d¿aj¹.

Mi³ujê was i z tego powodu pragnê byæ tutaj absolutnie szczery.

Ci, którzy pamiêtaj¹ stare czasy… Widzê na przyk³ad brata

Creech i innych, siedz¹cych tam w tyle, tych, którzy byli ze mn¹ przez
wszystkie te lata i w ró¿nych sprawach, kiedy wyrastaliœmy razem.
Spogl¹da³em na zdjêcie Marii Jo (by³o to chyba kilka dni temu) – ona
by³a maleñk¹ szczuplutk¹ istotk¹, kiedy spotkaliœmy siê po raz
pierwszy, a obecnie wysz³a za m¹¿, jak s¹dzê, i ju¿ ma dzieci. Brat i
siostra Creech – m³odzi, ciemnow³osi – tak samo jak Meda i ja. A oto
posiwia³y nam g³owy i opad³y ramiona. Widzicie, w takich ludziach
jak ci jest coœ, co nas przyci¹ga. Cz³owiek pragnie przebywaæ z nimi.
Rozumiecie? Wewn¹trz nich jest coœ innego, co kieruje wasze myœli do
nich. Stawiam ich po prostu za przyk³ad drugim ludziom, którzy s¹
tutaj, jak m³odym, tak starym. My wygl¹damy przyjœcia Pañskiego.

Wiêc dzisiejszego poranka postanowi³em… Wierzê, ¿e

dzisiejszego poranka Bóg po³o¿y³ na moje serce lekcjê szko³y
niedzielnej, która o ile Pan pozwoli, potrwa trochê d³u¿ej. A o ile
wiem, jest to moje ostatnie nabo¿eñstwo tutaj na pewien czas.

Chcia³bym was te¿ poprosiæ: Pamiêtajcie, ¿e brat Neville tutaj

niesie  odpowiedzialnoœæ  za  ten  zbór,  pod  kierownictwem  Ducha
Œwiêtego.  On  jest  tutaj  postawiony  do  s³u¿by  i  wierzy  temu
Poselstwu,  i  uczy  Je  dok³adnie  tak,  jak  ja  to  czyniê.  To  prawda.
Zawsze,  kiedy  bêdziecie  mieli  pragnienie  i  bêdziecie  to  uwa¿aæ  za

MÓWIONE S£OWO

stosowne, przyjdŸcie s³uchaæ brata Neville. Jestem pewien, ¿e on wam
dobrze pos³u¿y. On jest wielkim s³ug¹ Jezusa Chrystusa.

Znam Ormana Neville ju¿ od czasu, kiedy by³em ma³ym

ch³opcem,  a  on  nie  zmieni³  siê  ani  trochê,  jest  tylko  bli¿ej  Boga.
Wspominam sobie jeszcze, kiedy spotka³em siê z nim po raz pierwszy.
Zosta³em  zaproszony  do  us³ugi  w  jego  metodystycznym  koœciele.  A
kiedy  potem  powróci³em  tutaj,  powiedzia³em:  „Pewnego  dnia
ochrzczê  go  w  Imieniu  Jezusa  Chrystusa”.  A  obecnie  on  jest  tutaj  i
idzie  z  tym  poselstwem  dalej,  jako  rzeczywiœcie  mê¿ny,  odwa¿ny
s³uga.

Brat Neville prze¿ywa wielkie napiêcia, zmagania i ból w sercu.

On  tego  wprawdzie  nie  daje  poznaæ  po  sobie  tutaj  w  kaplicy,  ale
poniewa¿ Pan daje mi pewien wgl¹d do ¿ycia ludzkiego, wiem, przez
co wszystko on przechodzi – przez wiele k³opotów, rozumiecie. On z
pewnoœci¹  boryka  siê  z  wielu  trudnoœciami  i  napiêciami,  i  tym
podobnymi  sprawami.  A  wy,  miejscowi  ludzie,  podpierajcie  go,  tak
jak Jozue i Kaleb podpierali rêce Moj¿esza, kiedy on przynosi S³owo.

Mi³ujcie jedni drugich ponad wszystko. Mi³ujcie jedni drugich.

Zupe³nie  obojêtne,  co  by  mówi³  diabe³!  Wy  jesteœcie  teraz  wszyscy
tak¹  wielk¹,  mi³¹  grup¹,  lecz  pamiêtajcie  na  moje  ostrze¿enie!
Widzicie, szatan nie pozwoli, aby to tak pozosta³o. O, nie. On bêdzie
strzela³ wszystkim mo¿liwym, je¿eli tam bêdzie móg³ znaleŸæ kogoœ, z
kogo  zrobi  sobie  tarczê.  On  wprowadzi  tutaj  jakiegoœ  krytyka  albo
niewierz¹cego, posadzi go do wewn¹trz i zatroszczy siê o to, aby on
mia³ z wami spo³ecznoœæ – spokojnie i cicho. A potem wepchnie mu
jak¹œ truciznê i on zacznie ni¹ m¹ciæ we zborze. Nie stañcie po jego
stronie! Nie miejcie nic do czynienia z czymœ takim lub czymœ innym!
Pozostañcie dalej mi³uj¹cy, dobrotliwi i przyjacielscy jedni wzglêdem
drugich. Módlcie siê o tego mê¿czyznê albo niewiastê, ktokolwiek to
jest, aby i oni zostali zbawieni. Módlcie siê po prostu o nich i stójcie
œciœle razem.

Stójcie za swoim pastorem. On jest pasterzem, a wy powinniœcie

go powa¿aæ. On was przez to przeprowadzi, bo on jest ustanowiony
przez Boga do tego.

Zatem, czy to zapamiêtacie? [Zgromadzenie odpowiada: „Amen”

–  wyd.]  Nieprzyjaciel  wtargnie.  A  kiedy  to  siê  stanie,  przylgnijcie  o
tyle  bardziej  jeden  do  drugiego.  A  ten,  którego  diabe³  u¿ywa  jako
wroga,  albo  odejdzie  od  was  albo  przyjdzie  i  stanie  siê  takim  jak
ka¿dy z was. I na tym siê to skoñczy.

Nie twórzcie ma³ych grupek i nie dyskutujcie – nie róbcie z siebie

cz³onków klanu. My jesteœmy jedno. Ja nie móg³bym powiedzieæ:
„Lewa rêko, jestem na ciebie z³y, ja ciê odrzucê, poniewa¿ ty nie
jesteœ praw¹ rêk¹”. To jest przecie¿ moja lewa rêka. Ja chcê, ¿eby ona
tam pozosta³a; chcê nawet, aby koniuszek ma³ego palca pozosta³ na

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

swoim  miejscu.  Ka¿da  najmniejsza  czêœæ  mojego  cia³a  niech
pozostanie  dok³adnie  na  w³aœciwym  miejscu.  A  Bóg  chce,  abyœmy
jako  jedno  Cia³o  wierz¹cych  pozostali  œciœle  razem,  prawdziwie
z³¹czeni razem.

Otó¿, wy macie taœmy o tym, macie taœmy o tym, w co my

wierzymy.  Macie  taœmy  o  dyscyplinie  w  zborze  –  jak  mamy
sprawowaæ  siê  w  zborze  Bo¿ym,  jak  mamy  tutaj  przychodziæ  i
siedzieæ  razem  w  tych  niebiañskich  miejscach.  Nie  pozostawajcie  w
domu! Je¿eli Bóg jest w waszym sercu, nie bêdziecie siê mogli niemal
doczekaæ, skoro drzwi zostan¹ otwarte i wy tu wejdziecie, aby mieæ
spo³ecznoœæ  z  waszymi  braæmi.  Je¿eli  to  tak  nie  odczuwacie,  to  ja
wam mówiê, jest najwy¿szy czas zacz¹æ siê modliæ.

Znajdujemy siê bowiem w ostatecznych dniach, gdy Biblia

napomina  nas:  „Tym  wiêcej,  kiedy  widzimy,  ¿e  siê  ten  dzieñ
przybli¿a”,  mi³ujmy  jedni  drugich  chrzeœcijañsk¹  i  Bo¿¹  mi³oœci¹
„abyœmy  siê  mogli  zgromadziæ  na  niebiañskich  miejscach  w  Jezusie
Chrystusie” i mi³owaæ jedni drugich. „Po tym poznaj¹ wszyscy ludzie,
¿e  jesteœcie  moimi  uczniami,  kiedy  mi³oœæ  mieæ  bêdziecie  jedni
wzglêdem drugich”. To jest prawd¹. Pozostañcie œciœle razem.

Je¿eli mniemasz, ¿e pewien brat albo siostra jest trochê w b³êdzie,

powiedz:  „Panie,  nie  pozwól  mi,  aby  we  mnie  podrós³  jakiœ  korzeñ
gorzkoœci, poniewa¿  to  jemu  uszkodzi  i  usunie  Chrystusa  precz  z
mojego ¿ycia”. Ten jadowity kwas z³oœliwoœci, zazdroœci i nienawiœci
odejmie po prostu od was Ducha Œwiêtego. Przepêdzi Go precz z tego
zboru tutaj. On uœmierci dzia³anie Ducha Bo¿ego i wypêdzi Go st¹d.
On  zrani  waszego  pastora;  ten  jad  wszystko  to  spowoduje.
Rozumiecie? Nie czyñcie tego.

Ale tym bardziej przylgnijcie do siebie. Przyci¹gnijcie do…

WeŸcie  ten  puklerz,  jak  œwiadczy³  nam  pewien  brat  kaznodzieja
pewnego  wieczora,  ¿e  my  posiadamy  puklerz  (on  to  widzia³  w
widzeniu). Ten puklerz os³ania ca³¹ zbrojê Bo¿¹. Przywdziejcie go po
prostu,  przepasajcie  siê,  przysuñcie  siê  œciœle  jedni  ku  drugim.
Mi³ujcie  siê  wzajemnie  w  ka¿dym  wypadku.  Mówcie  przyjemnie  o
drugich, mówcie przyjemne rzeczy jedni o drugich, a potem Bóg wam
bêdzie b³ogos³awi³.

Otó¿, tego poranku, o ile Pan zechce, dziêki Jego pomocy i ³asce

mam  tutaj  ca³y  szereg  kwestii,  albo  raczej  miejsc  Pisma.  A  teraz
zanim  przyst¹pimy  do  Tego…  Wydaje  mi  siê,  ¿e  s³ysza³em  dŸwiêk
w³¹czanych  magnetofonów.  Z  Jego  ³aski  przyniesiemy  teraz  to
Poselstwo. Najpierw bêdziemy siê modliæ.

Panie Jezu, ja mówi³em do tego Cia³a, do Koœcio³a, ¿e maj¹

trzymaæ siê razem Bo¿ej niezmiennej rêki, ich absolutu – S³owa,
ostrzegaj¹c ich tak, jak Pawe³ ostrzega³ swoj¹ trzodê przed „wilkami,
które wtargn¹ do œrodka”. Ty jesteœ tym samym Bogiem dzisiaj,

MÓWIONE S£OWO

którym by³eœ wtedy, a równie¿ nieprzyjaciel jest taki sam. Niechby ta
spo³ecznoœæ i ten zwi¹zek mi³oœci pozosta³y zawsze miêdzy tymi
ludŸmi w Chrystusie Jezusie.

Pomó¿ nam tego poranka, Panie, kiedy czytamy to S³owo.

Niechby Duch œwiêty objawi³ nam Je, aby Koœció³ zosta³ ca³kowicie
ugruntowany  we  „Wierze,  która  raz  na  zawsze  by³a  darowana
œwiêtym”, aby ich zachowaæ. I niechaj tak, jako darowa³eœ nam przed
dwoma laty widzenie, „aby ten pokarm zmagazynowaæ” – przednie,
zdrowo wygl¹daj¹ce jarzyny, które widzia³em w widzeniu, ¿e zostan¹
zmagazynowane tutaj w tej kaplicy – niechaj otrzymamy dzisiaj ca³y
pe³ny  kosz  Tego,  wzglêdnie  ³adunek  w  postaci  magnetofonowej
taœmy.  Udziel  nam  tego,  o  Panie,  i  spraw,  aby  przez  to  by³  nam
objawiony  Jezus  Chrystus  w  tej  godzinie,  w  której  ¿yjemy.  Niechby
udzieli³ nam wytrwa³oœci i duchowej mocy do tego zadania, które le¿y
przed nami. Udziel nam tego, Ojcze.

Pob³ogos³aw te oto, Twoje dzieci. One przyby³y tutaj dzisiaj rano

z wielu ró¿nych czêœci kraju. Dzisiaj jest gor¹cy, duszny poranek, lecz
my odczuwamy w tym wszystkim obecnoœæ Ducha Œwiêtego.

Rozmyœlamy o Johnie Wesley’u, o Kalwinie, o Sankey’u, o Knoxie

i  Finney’u  i  o  wielu  innych,  którzy  nie  mieli  urz¹dzeñ
klimatyzacyjnych, a ludzie siedzieli w pomieszczeniach i pot œcieka³
im  po  twarzach.  Kobiety  nale¿ycie  ubrane  i  z  nakrytymi  g³owami,
siedzia³y w zgromadzeniach i poci³y siê, tak a¿ ich szaty by³y zupe³nie
przesi¹kniête  potem;  lecz  one  s³ucha³y  S³owa  Bo¿ego  przyjmuj¹c
pokarm  dla  swojej  duszy.  Panie,  my,  odczuwamy,  ¿e  one  gdzieœ
odpoczywaj¹ i oczekuj¹ Przyjœcia Pañskiego.

Zachowaj nas razem, Ojcze. Niechaj Duch Œwiêty prowadzi nas i

kieruje.  Daruj  nam  d³ugie  ¿ycie  w  s³u¿bie  dla  Ciebie.  Zeœlij  nam  to
wielkie poselstwo z Twojego S³owa, na które oczekujemy dzisiaj rano
i  spraw,  aby  ono  wesz³o  do  ka¿dego  serca.  Niechby  te  wargi,  które
mówi¹,  mówi³y  Prawdê,  Panie.  Niechby  to  serce,  które  s³ucha,  by³o
tak ¿yzne i urodzajne, aby przyjê³o t¹ Prawdê. Niechaj oni wyrosn¹
na  wielkie  drzewa,  Drzewa  Wiecznego  ¯ycia,  aby  byli  jasnymi
œwiat³ami i pisanymi listami, czytanymi przez wszystkich ludzi, aby
inni  poznali,  ¿e  Jezus  Chrystus  powsta³  z  martwych  i  ¿yje  miêdzy
nami.  Nape³nij  nas  w  takiej  mierze  swoj¹  mi³oœci¹  i  daruj  owoce
Ducha  Œwiêtego,  aby  inni  mê¿czyŸni  i  kobiety,  m³odzieñcy  i
dziewczyny  mogli  ogl¹daæ  rezultaty  ¯ycia  Chrystusowego  ¿yj¹cego
nadal  w  nas,  po  dwóch  tysi¹cach  lat  od  tego  wielkiego  wydarzenia.
Daruj nam tego Ojcze, dla twojej czci. Prosimy o to w Imieniu Jezusa
Chrystusa. Amen.

Teraz chcia³bym przeczytaæ coœ z Pisma. Ufam, ¿e

przygotowaliœcie sobie o³ówki i papier, i tak dalej.

Bracie Neville, pozostañ siedzieæ, chcê sobie tylko zdj¹æ

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

marynarkê. Wybaczcie mi, ¿e zdejmujê swoj¹ marynarkê, ale tutaj
jest okropnie gor¹co.

Chcia³bym, ¿ebyœcie sobie otworzyli list do Kolosensów 1.

rozdzia³. A potem, kiedy bêdziemy to czytaæ, rozpoczniemy od…
Kiedy powrócicie do domu, pragnê, abyœcie sobie przeczytali ca³y ten
rozdzia³ z listu do Kolosensów. Jednak dzisiaj rano pragnê, abyœcie
czytali razem ze mn¹, od 15. do 29. wiersza w³¹cznie.

B¹dŸcie teraz tak cierpliwi, jak tylko potraficie, bo ja odczuwam,

¿e  Bóg  mi  pomo¿e  w  tym  tutaj,  oraz  objawi  i  utrwali  w  waszych
myœlach  wszystkie  pozosta³e  sprawy,  o  których  mówi³em  tutaj  w
kaplicy  przez  te  wszystkie  dni;  dlaczego  mówi³em  to,  co  mówi³em  i
dlaczego czyni³em to, co czyni³em. Dla tego w³aœnie.

Zaczniemy od 15. wiersza:

„On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym

wszelkiego stworzenia.

Poniewa¿ w nim zosta³o stworzone wszystko, co jest na

niebie  i  na  ziemi,  rzeczy  widzialne  i  niewidzialne,  czy  to
trony,  czy  panowania,  czy  nadziemskie  w³adze,  czy
zwierzchnoœci;  wszystko  przez  niego  i  dla  niego  zosta³o
stworzone.

On te¿ jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim

jest ugruntowane. On tak¿e jest g³ow¹ cia³a, Koœcio³a; On
jest pocz¹tkiem i pierworodnym z umar³ych, aby we
wszystkim by³ pierwszy.

Poniewa¿ upodoba³ sobie Bóg, ¿eby w Nim zamieszka³a

ca³a pe³nia boskoœci”.

Pozwólcie mi jeszcze raz zaakcentowaæ ten 19. wiersz.

„Poniewa¿ upodoba³ sobie Bóg, ¿eby w Nim zamieszka³a

ca³a pe³nia boskoœci.

I ¿eby przez niego wszystko, co jest na ziemi i na niebie

pojedna³o siê z nim dziêki przywróceniu pokoju przez krew
krzy¿a Jego.

(Zwróæcie uwagê, jak daleko posunê³o siê to

pojednanie).

I was, którzyœcie niegdyœ byli mu obcymi i wrogo

usposobionymi, a uczynki wasze z³e by³y,

Teraz pojedna³ w Jego ziemskim ciele przez œmieræ, aby was

stawiæ przed obliczem swoim jako œwiêtych i niepokalanych
i nienagannych.

Jeœli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i stali i nie

zachwiejecie siê w nadziei, opartej na ewangelii, któr¹
us³yszeliœcie, która jest zwiastowana wszelkiemu stworzeniu
pod niebem, a której ja Pawe³ sta³em siê s³ug¹.

MÓWIONE S£OWO

Teraz radujê siê z cierpieñ, które za was znoszê i dope³niam

na ciele moim niedostatku udrêk Chrystusowych za cia³o
jego, którym jest Koœció³.

Tego Koœcio³a s³ug¹ zosta³em zgodnie z postanowieniem

Boga, powziêtym co do mnie ze wzglêdu na was, abym w
pe³ni rozg³osi³ S³owo Bo¿e.

Tajemnicê, zakryt¹ od wieków i pokoleñ, a teraz objawion¹

œwiêtym jego”.

100

Chcia³bym ten wiersz przeczytaæ jeszcze raz.

„Tajemnicê zakryt¹ od wieków i od pokoleñ, a teraz

objawion¹ œwiêtym jego.

Im to chcia³ Bóg daæ poznaæ, jak wielkie jest miêdzy

poganami bogactwo chwa³y tej tajemnicy, któr¹ jest
Chrystus w was, nadzieja chwa³y.

Jego to zwiastujemy, napominaj¹c i nauczaj¹c ka¿dego

cz³owieka we wszelkiej m¹droœci, aby go stawiæ doskona³ym
w Chrystusie Jezusie.

Nad tym te¿ pracujê, walcz¹c w mocy jego, która skutecznie

we mnie dzia³a”.

101

Pragnê z tego wzi¹æ tekst, opieraj¹c go o ca³¹ Bibliê. Pragnê

zatytu³owaæ to przemówienie: „Chrystus jest objawion¹ tajemnic¹
Boga”.

Chrystus jest tajemnic¹ Bo¿¹, która zosta³a objawiona!

Wzi¹³em to jako lekcjê szko³y niedzielnej, abyœmy mogli czytaæ
wszyscy razem i mieæ spo³ecznoœæ jedni z drugimi.

102

Bóg mia³ sekretn¹ tajemnicê, zanim rozpocz¹³ siê œwiat. Daleko

wstecz  w  Bo¿ym  umyœle  by³o  coœ,  co  On  zamierzy³  i  postanowi³
osi¹gn¹æ.  Czyni¹c  to  mia³  On  pewien  motyw  –  mianowicie  chcia³  w
ten  sposób  wyraziæ  Samego  Siebie,  bowiem  na  pocz¹tku  nie  by³o
ksiê¿yca  ani  gwiazd,  atomów,  moleku³  lub  czegoœ  innego.  On  by³
Bogiem. W³aœciwie jednak On nie by³ jeszcze Bogiem w owym czasie,
bowiem Bóg jest obiektem oddawania czci, a nie by³o jeszcze niczego,
co by Mu mog³o oddawaæ czeœæ.

103

Dlatego chcia³ On w swoim wielkim umyœle, aby Jego atrybuty

mog³y zostaæ wyra¿one. W Nim by³a mi³oœæ, w Nim by³a cecha byæ
Ojcem, w Nim by³a cecha byæ Synem, w Nim by³a cecha byæ Zbawc¹,
w Nim by³a cecha byæ Lekarzem. Wszystkie te wspania³e atrybuty,
które widzimy ju¿ teraz wyra¿one, by³y w Bogu.

104

Wed³ug mojego mniemania, On najpierw stworzy³ Anio³ów. Oni

Go uwielbiali i to czyni³o go Bogiem. Na tym On rozpocz¹³, jak
próbowa³em

wyjaœniæ

przedstawiæ

poprzednich

przemówieniach. A zatem, anio³owie zaczêli Go uwielbiaæ, zanim
zaistnia³a cz¹steczka na Ziemi. Nie by³o niczego. Wszêdzie panowa³a

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

ciemnoœæ, nie by³o s³oñca ani ksiê¿yca, ani gwiazd, zupe³nie niczego,
lecz  On  by³  Bogiem.  Tak  jak  On  zapyta³  Joba:  „Gdzie  by³eœ,  kiedy
zak³ada³em  grunty  ziemi  –  rozumiecie  –  kiedy  wespó³  œpiewa³y
gwiazdy  zaranne,  a  synowie  Bo¿y  weselili  siê?  Gdzie  ty  by³eœ?”
Widzicie? To by³o daleko wstecz, zanim powsta³a ziemia.

105

Bóg mia³ pewien cel i pewn¹ ukryt¹ tajemnicê. Chcia³bym dzisiaj

rano mówiæ o tym do Koœcio³a – o tej ukrytej tajemnicy Boga, któr¹
On mia³ w swoich myœlach, zanim w ogóle rozpocz¹³ siê œwiat, i o tym,
jak ona ods³ania³a siê a¿ do obecnego czasu, w którym my ¿yjemy.
Wierzê, ¿e potem jasno zrozumiecie, co siê w³aœciwie dzia³o.

106

Wielka Bo¿a Tajemnica, ona jest sekretem. On j¹ utai³. Nikt o tym

nic  nie  wiedzia³,  nawet  Anio³owie  tego  nie  rozumieli.  Widzicie,  On
tego nie objawi³. Z tego powodu nasta³a cisza podczas naszej siódmej
tajemnicy, kiedy zosta³a otwarta Siódma Pieczêæ. Kiedy Jezus by³ na
ziemi,  ludzie  chcieli  wiedzieæ,  kiedy  On  powtórnie  przyjdzie.  On
rzek³:  „Nawet  sam  Syn  nie  wie,  kiedy  siê  to  stanie”.  Patrzcie,  Bóg
zachowa³ to wszystko dla Siebie. To jest tajemnica. Dlatego w niebie
nast¹pi³a  cisza  przez  okres  pó³  godziny,  a  Siedem  Gromów  wyda³o
swoje  g³osy.  A  Janowi  by³o  wzbronione  to  zapisaæ,  rozumiecie  –
Przyjœcie Pañskie. To jest jedna sprawa, której On jeszcze nie objawi³
– w jaki sposób On przyjdzie i kiedy On przyjdzie. Jest dobrze, ¿e On
tego nie uczyni³.

107

On to pokaza³, wzglêdnie objawi³ w ka¿dym przedobrazie, który

jest zawarty w Biblii. Dlatego ca³a Biblia jest objawieniem tajemnicy
Boga  w  Chrystusie.  Rozumiecie?  Ca³a  Biblia  jest  wyra¿eniem
jedynego  celu,  który  mia³  Bóg,  jedynego  zamiaru,  który  On  pragn¹³
osi¹gn¹æ w ca³ej Biblii. A wszystkie czyny wierz¹cych ludzi w Biblii
by³y przedobrazem tego i wyra¿a³y to, czym jest ten wielki Bo¿y cel,
a teraz w tym ostatnim czasie On to objawi³ i pokazuje nam. Z Bo¿¹
pomoc¹  ujrzymy  to  w³aœnie  tutaj  tego  poranka,  mianowicie,  co  Pan
mia³  w  Swoim  umyœle  przez  wszystkie  te  czasy,  i  w  jaki  sposób  to
wyrazi³.

108

Zatem mo¿ecie widzieæ, jak wielkie znaczenie ma wiedzieæ o tym,

a potem próbowaæ przynieœæ to ludziom. Widzicie? A potem ju¿ nie
bêdziecie… Nie przeszed³em jeszcze do szczegó³ów i jeszcze tego nie
próbowa³em wyjaœniæ, jak mi to Bóg objawi³.

109

Otó¿, je¿eli chcecie sobie zanotowaæ; mam tak wiele miejsc, z

których  bym  chcia³  czytaæ.  W  ew.  £ukasza,  w  24.  rozdzia³  jest
napisane  o  dwóch  uczniach  na  drodze  do  Emaus.  Jezus  po  Swoim
zmartwychwstaniu  przyst¹pi³  do  nich,  kiedy  szli  drog¹  do  Emaus.
Oni szli t¹ drog¹ rozmyœlaj¹c, rozmawiaj¹c i p³acz¹c z powodu Jego
œmierci,  i  jak  widzieli  Go  cierpi¹cego  za  coœ,  co  wed³ug  ich
mniemania  nie  mia³o  ¿adnej  wartoœci.  Ludzie  zabrali  ich  Pana  i
ukrzy¿owali Go. Oni szli drog¹ p³acz¹c.

MÓWIONE S£OWO

110

On przyst¹pi³ do nich z boku i zacz¹³ z nimi rozmawiaæ o

Chrystusie. On powiedzia³: „O g³upi i leniwego serca ku zrozumieniu.
Czy nie wiecie, ¿e wszyscy prorocy i Psalmy…?” Czy widzicie, co On
uczyni³? On dowodzi³ aposto³om, ¿e we wszystkich prorokach i
psalmach i wszêdzie indziej by³ On wyra¿ony. Widzicie?

111

A zatem, nie chcia³em dzisiaj rano wyg³aszaæ kazania dlatego, bo

uwa¿am, ¿e przez nauczanie zrozumiemy to lepiej, ni¿ gdybym wzi¹³
po prostu jakiœ tekst i szybko bym go przebra³. Bêdê wiêc tego
naucza³.

112

Otó¿, On powiedzia³, ¿e wszyscy prorocy i psalmy o Nim mówili.

A zatem, to wskazuje, ¿e ca³y Stary Testament, ca³y Nowy Testament,
i wszystkie Psalmy – te œpiewy, które by³y œpiewane, mówi³y o Nim.

113

WeŸcie Psalm 22. i œpiewajcie go, i porównajcie go z dniem Jego

ukrzy¿owania:  „Bo¿e  Mój,  Bo¿e  Mój,  czemuœ  Mnie  opuœci³?”
„Zliczy³bym  wszystkie  koœci  moje,  lecz  oni  na  miê  patrz¹c,  syc¹  siê
moim widokiem”. „Rêce moje i nogi moje przebili” i jeszcze wszystkie
inne sprawy. Oni œpiewali ten Psalm tam w œwi¹tyni, a ukrzy¿owali
w³aœnie Jego. Widzicie? Rozumiecie, ci wielcy religijni przywódcy, ci
wielcy mê¿owie, wielcy nauczyciele, a przecie¿ tak zaœlepieni, ¿e oni
czytali  proroków  i  œpiewali  te  pieœni  –  a  pope³nili  t¹  zbrodniê,  o
której  by³o  przepowiedziane,  ¿e  j¹  uczyni¹.  To  samo  dzieje  siê  tego
poranka.

114

S³uchajcie wiêc teraz uwa¿nie, bo ja ju¿ nie bêdê zwraca³ uwagi

na to, co pokazuje zegar. Chcia³bym, ¿ebyœcie to pojêli. Widzicie? Nie
zwa¿am na niego. Widzicie? [Zgromadzenie raduj¹c siê mówi:
„Amen” – wyd.]

115

Widzicie wiêc tutaj, ¿e Bóg ukry³ te myœli, które mia³ na pocz¹tku

w Swoim umyœle, przed wszystkimi uczonymi, i ¿e by³a tylko pewna
liczba, ta wybrana, przeznaczona iloœæ, predestynowani ludzie –
tylko oni to us³yszeli. Przebadajcie teraz Pismo z powrotem a¿ do
czasu proroków i zobaczcie, czy to nie by³o to samo. Widzicie?

116

Jezus tutaj odsy³a³ ich do proroków i Psalmów. On rzek³, ¿e oni

wszyscy mówili o Nim. Rozumiecie? A tutaj ci ¿ydowscy nauczyciele,
rabini, doktorzy prawa i profesorzy uczynili dok³adnie to samo, co
ju¿ poprzednio uczyniono.

117

Zauwa¿cie, ¿e On mówi³ znowu: „Badajcie siê Pism, bo one

œwiadcz¹ o Mnie”. Badajcie Pisma – Pismo Œwiête, ca³e Pisma. Czy
widzicie, do czego zmierzam? Pragnê wam pokazaæ, ¿e ta Biblia ma
racjê.

118

Kiedy niedawno sta³em w pokoju szpitalnym i rozmawia³em z

kilku ludŸmi, którzy nale¿eli do denominacji, prosi³a mnie pewna
siostra, abym wyjaœni³, dlaczego jesteœmy przeciw denominacjom.

119

Patrzcie, musi to powróciæ z powrotem do S³owa, poniewa¿ tym

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

S³owem  jest  Bóg.  Rozumiecie?  Jezus  wyjaœnia  tutaj  to  samo,
mianowicie,  ¿e  tym  S³owem  jest  On.  Wy  nie  mo¿ecie  sprawiæ,  aby
Pismo zaprzecza³o samo sobie. „Na pocz¹tku by³o S³owo, a to S³owo
by³o  u  Boga,  a  Bogiem  by³o  to  S³owo.  A  to  S³owo  cia³em  siê  sta³o”.
Widzicie?

120

Otó¿, tutaj On mówi: „Badajcie Pisma. One sk³adaj¹ œwiadectwo

o Mnie. Wszak wierzycie, ¿e w Nich ¯ywot Wieczny macie” – i to jest
prawd¹  –  „i  One  œwiadcz¹  o  Mnie,  a  Ja  œwiadczê  o  Nich.  Je¿eli  nie
czyniê tych uczynków, które powinienem czyniæ wed³ug obietnicy, to
Mnie  nie  s³uchajcie;  je¿eli  jednak  czyniê  te  uczynki,  a  wy  mi  nie
mo¿ecie wierzyæ, wierzcie przynajmniej tym uczynkom; poniewa¿ one
œwiadcz¹, ¿e On jest S³owem”. To jest tak jasne, ¿e to ju¿ nie mo¿e byæ
bardziej  zrozumia³e.  Czy  to  widzicie?  Dobrze.  Zatem,  „Badajcie
Pisma”.  On  powiedzia³,  ¿e  Moj¿esz,  ca³y  Zakon,  prorocy  i  psalmy
mówili o Nim, i znowu powiedzia³, ¿e Pismo o Nim œwiadczy.

121

On jest g³ównym tematem ca³ej Biblii. Je¿eli czytacie Bibliê, a nie

widzicie  Chrystusa  w  ka¿dym  jej  wierszu,  to  wróæcie  z  powrotem  i
czytajcie j¹ na nowo. Je¿eli nie mo¿ecie ogl¹daæ Chrystusa w ka¿dym
wierszu  Biblii,  to  czytajcie  j¹  jeszcze  raz,  poniewa¿  coœ  gdzieœ
przeoczyliœcie.  Biblia  to  Chrystus.  On  jest  S³owem.  Kiedy  czytacie:
„Na pocz¹tku stworzy³ Bóg…” – tam jest Chrystus. Od tego miejsca
a¿  do  „Amen”  w  Objawieniu  ka¿de  s³owo  œwiadczy  o  Jezusie
Chrystusie.

122

Dlatego nie ma wzmianki w Piœmie o tych do³¹czonych ksiêgach,

które oni nazywaj¹: „Druga ksiêga Daniela, ksiêga Machabejczyków,
ksiêga  o  czyœæcu”  i  tym  podobnie.  Widzicie?  One  siê  nie  zgadzaj¹  z
pozosta³¹  treœci¹  Pisma.  Nie  ma  tam  miejsca,  ¿eby  tam  umieœciæ
czyœciec.  Nie  ma  tam  miejsca,  ¿eby  tam  umieœciæ  „wstawiennictwo
œwiêtych” i tym podobnie; nie ma tam miejsca dla czegoœ takiego. Nie
ma  tam  miejsca  dla  denominacji,  nie  ma  tam  miejsca  dla  wierzeñ,
niezgodnych z Bibli¹. Rozumiecie? I dlatego, kiedy widzicie te rzeczy,
one  po  prostu  nie  pasuj¹  do  ca³oœci  tego  obrazu.  A  zatem,  ludzie  to
tam  dodali  i  otrzymali  swoj¹  sk³adankê,  wszystko  ca³kiem
pomieszane. Rozumiecie? Oni nie potrafi¹ prawid³owo zestawiæ: „On
jest tym samym wczoraj, dzisiaj i na wieki”.

123

Je¿eli jednak ta sprawa jest w³aœciwie zestawiona razem,

powstaje ca³kowity obraz – od upadku a¿ do odnowienia, ca³y obraz
Stworzenia  i  ca³y  Plan  Bo¿y,  który  zosta³  objawiony  w³aœnie  w
Jezusie  Chrystusie.  Amen!  To  jest  ten  zupe³ny  obraz,  zestawiony
razem,  ka¿de  ma³e  zagiêcie  i  ka¿dy  naro¿nik.  Nie  chcia³bym  teraz
powiedzieæ  coœ  bluŸnierczego,  lecz  to  jest  w³aœnie  tak,  jakbyœmy
zestawiali sk³adankê.

124

Dlatego mamy dzisiaj obrazy, które wygl¹daj¹ okropnie. Mówi

siê: „Jesteœmy wierz¹cymi”, ale tak, jak gdyby krowa spasa³a trawê

MÓWIONE S£OWO

na wierzcho³ku drzewa. To nie dzia³a. Tak jest, kiedy oni mówi¹:
„Ach, On jest wszystkim, lecz tylko w pewien okreœlony sposób. On
jest tym samym wczoraj, dzisiaj i na wieki, lecz tylko w pewnym
zakresie”. Czy widzicie? Przez to niweczycie wasz obraz.

125

Biblia mówi, ¿e On jest tym samym. W ew. Jana 14, 12. On

powiedzia³: „Ka¿dy, kto wierzy we Mnie, sprawy, które Ja czyniê i on
czyniæ bêdzie” „Dobrze, ale to by³o dla innego okresu czasu”.

126

Tutaj znowu macie niew³aœciwy obraz. Macie tam mê¿czyznê,

który ³owi ryby na pustyni w kupie gor¹cego piasku, w której nie ma
¿adnych ryb. Widzicie? Musicie go umieœciæ z powrotem do Galilei,
gdzie on ³owi³ ryby; tam znajduje siê wiele ryb, rozumiecie? Czy tak?

127

Musicie troszczyæ siê o to, aby ten obraz w³aœciwie wygl¹da³. To

jest wielki Bo¿y obraz, i jest tylko jeden sposób, jak go mo¿ecie
zobaczyæ, mianowicie kiedy tam ujrzycie Jezusa Chrystusa. W tym
jest zawarta ca³a Biblia. On jest g³ównym tematem Biblii.

128

Zdajecie sobie sprawê z tego, ¿e moglibyœmy zaczerpn¹æ temat z

ka¿dego z tych miejsc Pisma i jest wprost trudno dla kaznodziei, aby
siê zachowywa³ spokojnie. Cz³owiek by najchêtniej kontynuowa³ tê
myœl, lecz musimy powróciæ do tego, o czym uczymy.

129

On jest naczelnym tematem Biblii. On by³ w prorokach, On by³ w

Psalmach, On by³ w historii Biblii. Biblia jest prorocz¹ Ksiêg¹. Ona
jest Ksiêg¹ historii. Ona jest Ksiêg¹ mi³oœci. Ona jest Ksiêg¹ pieœni.
Ona jest Ksiêg¹ ¯ycia i w niej znajdujecie Chrystusa. On by³ w
prorokach, On by³ w Psalmach, On by³ w historii, On jest w Biblii, jak
równie¿ w tych sprawach, które maj¹ nastaæ. Takim by³ On przedtem
i takim bêdzie równie¿ potem. Kim On zatem jest? – Tym samym
wczoraj, dzisiaj i na wieki.

130

A je¿eli tam coœ wtr¹cicie, to On przez to ju¿ nie jest Tym samym

wczoraj,  dzisiaj  i  na  wieki.  Bracie  Lee,  dok¹d  to  prowadzi?  Potem
otrzymacie  okropny  obraz.  Bowiem  On  by³  histori¹,  rozumiecie,  On
jest  Prorokiem,  i  On  jest  Psalmami.  On  jest  wszystkim.  A  je¿eli  nie
mo¿ecie  przyj¹æ,  ¿e  On  jest  wszystkim  i  tym  Samym,  jak  potem
wygl¹da wasz obraz? Czy to widzicie? [Zgromadzeni mówi¹: „Amen”
– wyd.] Dobrze.

131

On jest t¹ Istot¹! On by³ prorokami; On by³ w nich, On by³ w

Psalmach, On by³ w historii, a On jest w tych sprawach, które jeszcze
maj¹ nast¹piæ. „Ten Sam wczoraj, dzisiaj i na wieki!” ¯yd. 13. 8, je¿eli
sobie  to  chcecie  zanotowaæ,  A  zatem  On  powinien  byæ…  On
powinien  byæ  tym  Naczelnym,  je¿eli  On  jest  takim.  A  my  temu
wierzymy,  nieprawda¿?  [Zgromadzenie  odpowiada  „Amen”  –  wyd.]
A  wiêc  je¿eli  On  jest  takim,  wówczas  powinien  byæ  naczelnym
tematem  naszych  rozmów,  naszych  myœli,  naszego  œpiewu,  naszej
pielgrzymki.  [„Amen”].  On  powinien  byæ  naczelnym  tematem

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

naszego ¿ycia. Je¿eli On jest g³ównym tematem Biblii, a Biblia jest w
nas, potem g³ównym tematem wszystkiego, co czynimy, mówimy i
myœlimy powinien byæ Chrystus! Czy siê to zgadza? [„Amen”]. W
porz¹dku.

132

Z chwil¹, kiedy zaczniemy tak myœleæ, On staje siê dla nas

zwierzchnikiem „wszystkiego” – tak jest powiedziane tutaj w liœcie
do Kolosan. On jest dla nas Zwierzchnikiem „wszystkich rzeczy”.
Bowiem On sta³ siê takim dla nas, poniewa¿ zostaliœmy zaliczeni do
„wszystkich rzeczy”. Wy mówicie: „Lecz co bêdzie z grzesznikiem”?
On jest Sêdzi¹ dla grzesznika, je¿eli on tego nie przyjmie. On sta³ siê
Chwa³¹ dla wierz¹cego, który to przyjmuje. Wszystkie rzeczy zosta³y
stworzone przez Niego i dla Niego.

133

Potrzebna jest noc, aby mog³a byæ wyra¿ona wspania³oœæ dnia.

Potrzebne  jest  naczynie  nieczyste,  by  mog³a  byæ  wyra¿ona  mi³oœæ  i
troska  o  naczynie  czci.  Jest  potrzebna  z³a  kobieta,  która  nosi
nieprzyzwoite  ubranie  i  zaprzedaje  swoj¹  moralnoœæ,  aby  wyraziæ
cnotê  przyzwoitej,  prawdziwej  kobiety.  Rozumiecie?  Potrzebny  jest
oszust  i  z³odziej,  aby  wyraziæ  szczeroœæ  prawdziwego  wierz¹cego,
rzeczywistego chrzeœcijanina. Jest potrzebny ob³udnik, aby pokazaæ,
jakim jest wierz¹cy cz³owiek.

134

Tak wiêc „wszystkie rzeczy zosta³y stworzone przez Niego”. A

skoro On sta³ siê dla nas „wszystkim”, dla ka¿dego z nas, wszystkie
rzeczy s¹ stworzone przez Niego i dla Niego. A skoro sta³o siê to
Prawd¹,

powinniœmy

siê

Nim

uto¿samiæ.

Powinniœmy

zidentyfikowaæ samych siebie z Nim, poniewa¿ On zidentyfikowa³
Siebie z nami. Powinniœmy byæ uto¿samieni z Nim. W jaki sposób?
Przez to, ¿e ¿yjemy dla Niego – a nie, ¿e to tylko wyznajemy.

135

Tak wielu ludzi przyjmuje tylko jakieœ wyznanie. Ja mówiê, ¿e

dosz³o  to  tak  daleko:  „Czy  jesteœ  chrzeœcijaninem?”  „Ja  jestem
Metodyst¹”.  To  jest  dalekie  od  tego,  abyœ  siê  móg³  podawaæ  za
chrzeœcijanina.  Otó¿,  patrzcie,  co  czyni¹  Metodyœci.  „Ja  jestem
Baptyst¹”.  Patrzcie,  co  czyni¹  baptyœci”.  „Ja  jestem  katolikiem”.
Popatrzcie, co oni czyni¹. Widzicie?

136

Jest jedyna mo¿liwoœæ, jak mo¿esz faktycznie byæ chrzeœcijaninem

– je¿eli Chrystus mo¿e siê z tob¹ uto¿samiæ. Jednakowo¿ jest w tym i
dla nas pewien przytyk! Mam nadziejê, ¿e zrozumiej¹ to równie¿ ci,
którzy s³uchaj¹ tej taœmy. Rozumiecie? Rozumiecie? Rozumiecie?

Mówisz: „Jestem Zielonoœwi¹tkowcem”. To nie ma ¿adnego

znaczenia.

137

Chodzi o to, aby Chrystus by³ zidentyfikowany w tobie, wówczas

zostaniesz przez Niego uznany.

Mówisz: „Ja mówi³em jêzykami”. To czyni¹ równie¿ diabli.

138

„Ja wykrzykiwa³em”. Mahometanie, buddyœci i wszyscy inni

MÓWIONE S£OWO

równie¿ wykrzykuj¹. Indianie wykrzykuj¹ wrzaskliwie podczas tañca
wê¿a. Z pewnoœci¹, oni wszyscy to czyni¹. Kulty, szczepy i wszyscy
inni krzycz¹ i wrzeszcz¹. Ludzie krzycz¹ podczas meczu koszykówki.

139

Je¿eli jednak Chrystus jest zidentyfikowany w tobie – kiedy On

okazuje samego Siebie, wtedy jesteœ podobny do Chrystusa, poniewa¿
s³owo „chrzeœcijanin” oznacza byæ podobny do Chrystusa. Oto wasza
identyfikacja. W porz¹dku. A skoro On jest nasz¹ identyfikacj¹, my
powinniœmy byæ uto¿samieni z Nim przez to, ¿e ¿yjemy dla Niego.

140

Zauwa¿cie, ¿e Bóg mia³ potrójny zamiar w tej wielkiej sekretnej

tajemnicy – Bóg w Swojej wielkiej sekretnej tajemnicy, któr¹ On ju¿
mia³,  zanim  rozpocz¹³  siê  œwiat.  On  mia³  w  niej  potrójny  zamiar.  A
dzisiejszego  poranka  chcielibyœmy  posun¹æ  siê  trochê  dalej  w
rozpatrywaniu,  jaki  jest  ten  potrójny  zamiar.  Widzicie?  Wierzê,  ¿e
nam to bêdzie pokazane z pomoc¹ Boga, który jest tutaj obecny; On
nam  to  poka¿e.  Otó¿,  je¿eli  On  mia³  ten  potrójny  zamiar,  to  my
chcielibyœmy siê dowiedzieæ, jaki jest ten potrójny zamiar.

141

Po pierwsze: Bóg chcia³ objawiæ samego Siebie ludziom.

142

On tego nie móg³ uczyniæ jako wielki Jahwe – Bóg, który nape³nia

ca³¹  przestrzeñ,  czas  i  wiecznoœæ.  Nie  by³o  to  mo¿liwe.  On  jest
zanadto  wielki,  aby  móc  byæ  kiedykolwiek  objawiony  ludziom,
poniewa¿ to by by³o zanadto tajemnicze. Jak mog³aby to uczyniæ ta
potê¿na  Istota,  która  nigdy  nie  mia³a  pocz¹tku…  Gdybyœcie  siê
przedostali  poza  kr¹g,  oddalony  setki  miliardów  i  trylionów,  i
trylionów  lat  œwietlnych  i  jeszcze  dalej  do  nieskoñczonoœci,  do
wiecznoœci, ta potê¿na Istota by³a tym wszystkim i ci¹gle jest.

143

Lecz co On chcia³ uczyniæ? On mia³ upodobanie w Ojcostwie,

bowiem  On  by³  Ojcem.  A  jedyny  sposób,  jak  On  to  móg³  wyraziæ,
polega³  na  tym,  ¿e  sta³  siê  Synem  Cz³owieczym.  Dlatego  Jezus
nazywa³  czêsto  Samego  Siebie  „Synem  Cz³owieczym”.  Patrzcie,
wielu  z  nich  nie  wiedzia³o,  o  czym  On  mówi³.  Czy  zrozumieliœcie  to
teraz?  [Zgromadzeni  mówi¹:  „Amen”  –  wyd.]  Widzicie?  On  chcia³
wyraziæ  Samego  Siebie.  To  by³  jeden  z  Jego  wielkich  trzech
zamiarów: Wyraziæ Samego Siebie, uto¿samiæ siê z ludzk¹ istot¹, by
objawiæ Samego Siebie w Chrystusie.

144

Po drugie: Aby mieæ priorytet w Swoim Ciele wierz¹cych, które

jest Jego Oblubienic¹, aby On móg³ ¿yæ w ludziach.

145

Otó¿, On móg³ to uczyniæ w Adamowi i Ewie, lecz grzech oddzieli³

ich.  Musia³a  byæ  wiêc  zgotowana  droga  powrotu.  O,  moi  drodzy!  O,
ja…  Jest  to  dla  mnie  kosztowne,  kiedy  tylko  o  tym  pomyœlê.
Rozumiecie?  Widzicie,  jaki  by³  Bo¿y  zamiar?  Dlaczego  On  nie
zachowa³  Adama  i  Ewy  w  takim  stanie?  Poniewa¿  On  by  nie  by³  w
stanie wyraziæ ca³ej Swojej Pe³ni – wszystkich Swoich atrybutów. On
móg³by  wtedy  byæ  tylko  Ojcem,  to  siê  zgadza,  lecz  On  jest  równie¿

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Zbawicielem. Wy mówicie: „Sk¹d wiesz, ¿e On nim jest?” Jest Nim,
poniewa¿ ja to prze¿y³em. Widzicie? Widzicie? On jest Zbawicielem i
On to musia³ wyraziæ. A jak to móg³ uczyniæ? Tylko w Chrystusie. Jak
On móg³ byæ Synem? Tylko w Chrystusie. Jak móg³ byæ Lekarzem?
Tylko w Chrystusie. Patrzcie, wszystkie te rzeczy s¹ zawarte w tej
jednej Osobie – w Jezusie Chrystusie. O, moi drodzy! Gdy…

146

Kiedy o tym pomyœlê, widzê, jak denominacje znikaj¹ z pola

widzenia i wszystko inne znika precz. Widzicie? Kiedy widzê ten
wielki Bo¿y zamiar – jak On siê objawi³. Najpierw mia³ objawiæ siê w
Chrystusie, w tej „Pe³ni Bóstwa cieleœnie”, a potem mia³ wnieœæ tê
pe³niê boskoœci do ludzi, w których On móg³by mieæ pierwszeñstwo,
dogl¹d i kierownictwo.

147

Jeszcze jedna sprawa, o której g³osi³em onegdaj – mo¿e jeszcze nie

otrzymaliœcie  tej  taœmy  –  g³osi³em  tutaj  niedawno  wieczorem  na
temat:  „Wiêzieñ  Jezusa  Chrystusa”.  Pawe³  –  wiêzieñ!  Widzicie?
Kiedy  Bóg  osi¹gnie  to,  ¿e  staniecie  siê  Jego  wiêŸniami,  to  nie
bêdziecie  mogli  czyniæ  nic  wiêcej,  ni¿  tylko  to,  co  wam  przykazuje
Duch. Pawe³ z ca³ym swoim wielkim intelektem – on zosta³ wyuczony
przez Gamaliela, aby staæ siê kiedyœ wielkim kap³anem albo rabinem.
On  mia³  wielkie  ambicje.  By³  wielkim  intelektualnym  mê¿em,
wielkim  autorytetem,  cz³owiekiem  o  wielkim  znaczeniu  w  tym
narodzie. Lecz on musia³ wyrzec siê bez reszty tego wszystkiego, aby
staæ siê czêœci¹ S³owa i wyra¿aæ Jezusa Chrystusa. On wiedzia³, co to
oznacza.

148

Mia³ zamiar pójœæ na pewne miejsce, bo kilku braci zaprosi³o go,

lecz Duch mu zabroni³, aby nie postêpowa³ wed³ug swej w³asnej woli.
O, gdyby na wpó³ duchowi ludzie mogli siê tego uchwyciæ! On mia³
wzbronione postêpowaæ wed³ug w³asnej woli. On móg³ tylko
powiedzieæ: „Duch Œwiêty nie pozwoli³ mi tego”. Widzicie? On by³
wiêŸniem Chrystusa.

149

Potem ta ma³a wró¿ka pewnego dnia – Pawe³ wiedzia³, ¿e ma

moc, wygnaæ z niej tego diab³a, lecz on móg³ to uczyniæ tylko wtedy,
je¿eli to chcia³ Bóg. Dzieñ za dniem chodzi³a ona za nim,
wykrzykuj¹c o nim. Lecz pewnego dnia Duch Œwiêty da³ mu
zezwolenie. Potem on zgromi³ tego ducha, który by³ w niej. Widzicie?
On wiedzia³, co to znaczy byæ wiêŸniem.

150

Moj¿esz, jego intelekt – on musia³ siê go wyzbyæ w tym celu, aby

znaleŸæ  Chrystusa,  aby  staæ  siê  wiêŸniem.  Potem,  kiedy  Bóg
„wyt³uk³” z niego ca³y œwiat i œwiadomoœæ, ¿e jest wielkim mê¿em, i
kiedy  Moj¿esz  stan¹³  owego  dnia  w  obecnoœci  S³upa  Ognia,  to
zupe³nie zaniemówi³. Powiedzia³, ¿e nie potrafi³ nawet mówiæ. Potem
Bóg mia³ swego wiêŸnia. Widzicie? Po zbadaniu samego siebie ju¿ nie
bêdziesz  niczego  próbowa³  na  w³asn¹  rêkê.  Potem  Bóg  musia³
wyposa¿yæ tego mê¿a wystarczaj¹c¹ moc¹, aby móg³ pójœæ do Egiptu.

MÓWIONE S£OWO

151

On powiedzia³: „Panie, przekaza³em faraonowi to, co Ty

powiedzia³eœ, lecz on nie chce us³uchaæ”.

152

On powiedzia³: „WeŸ wiêc swoj¹ laskê” – Bóg mówi³, by³o to

S³owo  Bo¿e  –  „wyjdŸ  i  wyci¹gnij  swoj¹  laskê  ku  wschodowi,  i
zawo³aj  muchy”.  I  muchy  zosta³y  powo³ane  do  istnienia,  poniewa¿
Bóg  mia³  wiêŸnia,  którego  faraon  nie  potrafi³  ¿adnym  sposobem
przekupiæ. ¯aden cz³owiek nie móg³ go pokierowaæ w jakimœ innym
kierunku.  On  by³  ca³kowitym  wiêŸniem,  zwi¹zanym  ³añcuchem
S³owa Bo¿ego, przywi¹zanym ca³kowicie tylko do tego „TAK MÓWI
PAN”.

153

O, gdyby Bóg móg³ zdobyæ dla Siebie wiêŸniów takich jak ten!

Wtedy On mo¿e okazaæ swój priorytet, rozumiecie. On doprowadzi
tego mê¿a albo t¹ osobê do tego, ¿e nie zna nic wiêcej oprócz
Chrystusa. Czy rozumiecie, co mam na myœli? [Zgromadzeni mówi¹:
„Amen” – wyd.] W porz¹dku. To by³o po drugie.

154

Po pierwsze: Aby doskonale wyraziæ Samego Siebie – Bóg w

Chrystusie.

155

Po drugie: Aby dziêki temu mieæ pierwszeñstwo (dominuj¹c¹ rolê)

w Swoim Koœciele, który jest Jego Cia³em, Oblubienic¹ – aby móg³
mieæ takie pierwszeñstwo, ¿e móg³by wyra¿aæ Samego Siebie przez
nich. W porz¹dku.

156

Po trzecie: Aby przywróciæ Królestwo, które na skutek grzechu

pierwszego Adama upad³o, na jego nale¿yt¹ pozycjê, z powrotem do
tego stanu, kiedy On w ch³odzie wieczora przechadza³ siê ze Swoj¹
rodzin¹, rozmawia³ z ni¹, i mia³ z ni¹ spo³ecznoœæ.

157

Teraz jednak grzech i œmieræ oddzieli³y ich od Jego obecnoœci i od

Jego ca³kowitego wyra¿enia siê. Czy czytaliœcie o tym? Ju¿ od
za³o¿enia œwiata mia³ On zamiar wyraziæ wszystkie Swoje atrybuty –
to, Kim On by³.

158

Dlatego jeœli ktoœ z trynitarian tutaj chcia³by siê uwolniæ od

swego  przekonania  na  chwilê,  to  mo¿e  zrozumieæ,  ¿e  Ojciec,  Syn  i
Duch  Œwiêty  to  nie  trzej  bogowie.  S¹  to  trzy  atrybuty  tego  samego
Boga!  Widzicie?  To  jest  Jego  forma  wyra¿enia  siê.  Ojciec  –  On  nim
by³,  On  chcia³  byæ  Ojcem.  On  by³  Ojcem,  On  by³  Synem  i  On  jest
Duchem Œwiêtym. Ojciec i Duch Œwiêty s¹ tym samym Duchem. Czy
tego  nie  zrozumieliœcie?  Czy  to  pojmujecie?  [Zgromadzenie
odpowiada  „Amen”  –  wyd.]  Nie  trzej  bogowie.  Diabe³  naopowiada³
wam takie sprawy, aby z was uczyniæ ba³wochwalców. Widzicie? Jest
to jeden Bóg, który siê wyrazi³ w trzech atrybutach; byæ Ojcem, byæ
Zbawicielem, byæ Synem, byæ Lekarzem, widzicie, to s¹ Jego sposoby
wyra¿enia siê.

159

Pragnê teraz po prostu trochê zwolniæ, aby równie¿ ci ludzie,

którzy bêd¹ s³uchaæ tej taœmy, mogli poj¹æ tê myœl i zrozumieæ to.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Zabra³oby mi to ca³y dzieñ, 12 godzin dooko³a na tym zegarze – po
prostu ka¿dy poszczególny temat. Lecz mam nadziejê, i¿ podajê to
tak jasno, ¿e mo¿ecie zrozumieæ, do czego zd¹¿am. Widzicie?

160

Bóg wyra¿ony w Jezusie Chrystusie, Który by³ zarazem Ojcem,

Synem i Duchem Œwiêtym – pe³ni¹ Bóstwa cieleœnie.

161

Teraz mieszka „ca³a pe³nia Bóstwa cieleœnie” w Jego Koœciele

maj¹c w nim pierwszeñstwo. Wszystko, kim by³ Bóg, przela³ On do
Chrystusa, a wszystko, kim by³ Chrystus, zosta³o przelane do
Koœcio³a, do wierz¹cych.

162

Nie do denominacji. Wejdziemy do tego w ci¹gu kilku minut, a

potem zabierze wam to na zawsze wasze mniemanie o tym, widzicie,
poka¿e wam, co to powoduje, z pomoc¹ Bo¿¹, je¿eli On nam pozwoli.

163

Jaki wiêc jest Jego zamiar obecnie? Wyraziæ samego Siebie w

Synu, rozumiecie, i dalej, aby w Nim mog³a mieszkaæ pe³noœæ Bóstwa
cieleœnie.  List  do  Kolosensów  le¿y  teraz  przede  mn¹.  Poprzez  ca³e
Pismo  by³o  to  Bo¿ym  zamiarem.  Nastêpnie,  aby  przez  ¿ycie  tego
Syna,  przez  Jego  krzy¿  –  „Krew  Jego  Krzy¿a”,  jak  tutaj  jest
powiedziane,  móg³  On  pojednaæ  z  samym  Sob¹  Cia³o,  Oblubienicê,
któr¹ jest Ewa, druga Ewa. A Bóg poda³ to jako obraz symboliczny,
podobnie  jako  uczyni³  Moj¿eszowi  i  wszystkim  innym.  To  samo
uczyni³ w wypadku Adama i Ewy, podaj¹c to jako obraz symboliczny,
mianowicie,  ¿e  to  byli  Chrystus  i  Oblubienica.  On  jest  drugim
Adamem, Koœció³ jest drug¹ Ew¹.

164

A jak d³ugo druga Ewa zawiera kompromisy niezgodne ze

S³owem,  czy  nie  czyni  to  samo,  co  pierwsza  Ewa?  [Zgromadzenie
mówi  „Amen”  –  wyd.]  Oni  mówi¹:  „Dobrze,  ale  to  by³o  dla  innego
okresu czasu”. Za kilka minut przejdziemy do tego i dowiemy siê, czy
On  rzek³,  ¿e  to  dotyczy  innego  okresu  czasu.  Jak  mo¿e  to  dotyczyæ
innego okresu czasu, skoro On jest Tym samym wczoraj dzisiaj i na
wieki?

165

Lecz Bóg to postanowi³ i „ukry³ to przed oczyma m¹drych i

roztropnych”, a objawi³ to wybranym – predestynowanym
niemowlêtom, którzy byli przeznaczeni, aby to przyjêli.

166

To jest ten powód – obserwujcie to przez te wieki, kiedykolwiek

to  Œwiat³o  zaœwieci³o  na  niektórych,  odrzucili  je  i  odwrócili  siê  od
niego – ci wielcy intelektualiœci i kap³ani w owym czasie. Wœród nich
byli  rabini,  wielcy  nauczyciele,  ciesz¹cy  siê  autorytetem,  tacy  jak
Nikodem  i  inni,  ludzie  z  og³ad¹  naukow¹,  lecz  oni  nie  mogli  tego
nawet zrozumieæ.

167

Byli to wielcy kap³ani, którzy tam stali, i rabini, którzy byli

wyuczeni w tym S³owie. Jednakowo¿ oni zrozumiewali wszystko
tylko w sposób intelektualny! A On powiedzia³: „Wy jesteœcie z
waszego ojca diab³a i uczynki jego czyniæ chcecie”. Pomyœlcie tylko –

MÓWIONE S£OWO

œwiêci  mê¿owie!  Nie  moglibyœcie  wskazaæ  palcem  na  ¿adne  miejsce
ich ¿ycia albo na sposób ¿ycia ich ojców, ich dziadków i ich pra-pra-
pra-pra-pradziadków.  Gdyby  tak  by³o,  to  oni  by  w  hañbie  umarli,
zostaliby  ukamienowani  na  œmieræ.  A  tutaj  stoi  Jezus  i  nazywa  ich
„zgraj¹ diab³ów” – tych religijnych ludzi.

168

O, jakie to wielkie objawienie obecnie! On chcia³ znowu

przywróciæ  ten  stosunek  pokrewieñstwa,  wiêc  musia³  dopuœciæ  do
tego,  ¿e  oni  odeszli  do  zguby.  Czy  to  pojmujecie?  On  musia³  im
pozwoliæ  grzeszyæ,  da³  im  w  tym  swobodn¹  moraln¹  wolnoœæ.  Nie
móg³by im pozwoliæ grzeszyæ, pozostaj¹c przy tym Bogiem, a potem
ukaraæ ich za coœ, co im pozwoli³ zrobiæ.

169

Lecz kiedy On uczyni³ cz³owieka Swoim wspó³uczestnikiem,

pozwoli³  mu  postêpowaæ  wed³ug  jego  swobodnej  moralnej  decyzji,
rozumiecie? Dzisiaj on stawia was na tym samym poziomie. Widzicie?
Rozumiecie? Postêpujecie tak, jak sami chcecie; posiadacie swobodn¹
moraln¹  wolnoœæ  do  podejmowania  decyzji.  Dlatego,  je¿eli  On
postêpowa³ wzglêdem jednego w ten sposób, to musi tak postêpowaæ
równie¿  wzglêdem  drugiego  oraz  wszystkich  innych;  w  przeciwnym
razie  od  pocz¹tku  postêpowa³  Ÿle.  Ka¿dy  z  osobna  stoi  na  tej  samej
p³aszczyŸnie.

170

A wiêc, obserwujcie Go. Przywracaj¹c to do pierwotnego stanu i

wyra¿aj¹c zgodê, by cz³owiek tak postêpowa³, wiedzia³, ¿e tak bêdzie
czyniæ,  On  o  tym  wiedzia³.  Ale  co  to  sprawi³o?  Rozwinê³o  to  Jego
atrybuty Zbawiciela. Ca³y ten zamys³ spoczywa w Jezusie Chrystusie,
w  Bogu  samym,  ¿e  On  wzi¹³  na  Siebie  karê  na  podstawie  Swego
w³asnego  Zakonu  –  œmieræ;  On  umar³,  aby  wykupiæ  z  powrotem
Swoj¹ ma³¿onkê, która by³a zgubiona, poniewa¿ Go odrzuci³a.

171

Kiedy Ewa oddali³a siê od S³owa, odesz³a równie¿ od swego

ma³¿onka.  A  kiedy  Koœció³  oddali³  siê  od  S³owa  w  kierunku
denominacji,  to  odrzuci³  Jego  i  pope³nia  cudzo³óstwo  ze  œwiatem
ludzkiej wiedzy, odrzucaj¹c przez to autorytet S³owa Bo¿ego. Czy to
jest zrozumia³e? [Zgromadzenie mówi „Amen” – wyd.] Biblia mówi:
„Pope³niaj¹c  duchowe  wszeteczeñstwo”.  Je¿eli  jakieœ  S³owo  Biblii
zostanie odrzucone, albo je¿eli jest dodany jakiœ w³asny wyk³ad, jest
to  absolutne  odrzucenie  i  cudzo³óstwo  wzglêdem  Boga,  który  jest
waszym  Mê¿em.  Wiemy,  ¿e  cudzo³o¿nice  nigdy  nie  wejd¹  do
Królestwa Niebieskiego. Widzicie? Patrzcie wiêc, to w³aœnie uczyni³a
Ewa na pocz¹tku.

172

Zwa¿ajcie wiêc jeszcze teraz. Jaki jest Jego potrójny zamys³?

Zamanifestowaæ Siebie w Jezusie Chrystusie, przez Jezusa Chrystusa
wejœæ  do  Cia³a  i  mieæ  zwierzchnictwo.  W  jakim  celu?  Aby  znowu
przywróciæ  Eden,  aby  przywróciæ  z  powrotem  to,  co  zginê³o.  To
w³aœnie  by³a  jedyna  sprawa,  która  nie  by³a  w  porz¹dku.  Wszystkie
Jego pozosta³e Sprawy by³y w porz¹dku.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

173

On musia³ pozostawiæ cz³owiekowi mo¿liwoœæ swobodnej

moralnej  decyzji,  by  móg³  upaœæ,  aby  On  móg³  byæ  Zbawicielem  i
móg³  zamanifestowaæ  to,  co  w  Nim  jest  –  Jego  atrybut  Zbawiciela.
Coœ  musia³o  zgin¹æ.  A  w³aœnie  przez  t¹  rzeczywistoœæ,  ¿e  cz³owiek
upad³ i zgin¹³, On sta³ siê Jego Zbawc¹ i wzi¹³ swój w³asny zakon na
Siebie.  A  nie  móg³  tego  uczyniæ  jako  wielki  Jahwe,  który  nape³nia
ca³¹  przestrzeñ  i  czas,  patrzcie,  On  tego  nie  móg³  uczyniæ  w  taki
sposób.  Musia³  staæ  siê  cz³owiekiem.  Sta³  siê  pokrewnym
cz³owiekowi, który by³ zgin¹³. Amen! Sta³ siê cz³owiekiem. Bóg sta³
siê Cia³em!

174

Alleluja! Mo¿e sobie myœlicie, ¿e jestem podniecony, lecz ja nie

jestem. Coœ siê jednak we mnie dzieje.

175

Bóg sta³ siê mn¹, aby wzi¹³ mój grzech na siebie i aby mnie

uczyni³ Sob¹, amen, zgodnie z Jego wielkim zamys³em odnoœnie
synów i córek Bo¿ych, bo On jest wiecznym Ojcem. Ten atrybut by³ w
Nim, widzicie, wiêc musia³ siê zamanifestowaæ.

176

Czy widzicie ca³y ten potrójny zamys³? Patrzcie, aby wyraziæ

Samego Siebie, On chce siê staæ… Otó¿, œwiat jest zgubiony. Dlatego
On musia³ wyraziæ siê w cz³owieku, aby byæ jego Zbawicielem, dziêki
pojednaniu przez Krew Krzy¿a Jego. Wiêc On musia³ staæ siê
cz³owiekiem i umrzeæ w tym celu, aby zbawiæ Swój Koœció³ i wejœæ z
powrotem do Niego i mieæ w Swoim Koœciele zwierzchnictwo.

177

Pamiêtajcie, z tego nie mo¿e byæ i nigdy nie bêdzie denominacja,

ani  nigdy  nie  by³a.  On  musi  mieæ  pierwszeñstwo  i  On  jest  S³owem.
Amen!  Jak  mo¿e  byæ  wtr¹cone  do  tego  jakieœ  wyznanie  wiary?
Przyj¹æ s³owa jakiegokolwiek cz³owieka, lub jakieœ wyznanie wiary,
albo denominacjê – to by zmieni³o Koœció³ w prostytutkê. W Obj. 17.
jest to napiêtnowane krótko jako wszetecznica i nierz¹dnice. Koœció³
rzymskokatolicki  jest  wszetecznic¹,  a  protestanci  s¹  nierz¹dnicami.
Jest  to  ca³kiem  jasne  i  ka¿dy  mo¿e  to  przeczytaæ.  Przebieraliœmy
wieki  Koœcio³a  i  mo¿ecie  tego  s³uchaæ  na  taœmach,  je¿eli  sobie
¿yczycie.  Dok³adnie.  Zatem,  wszystko,  co  ³¹czy  siê  z  wyznaniem
wiary, niezgodnym z Bibli¹, jest wszetecznic¹ w Bo¿ych oczach. Oni
czyni¹  to  samo,  co  uczyni³a  Ewa  –  odchodz¹  od  S³owa,  którym  jest
Chrystus. O, moi drodzy! Tak jest.

178

Ogl¹damy teraz Jego tajemnicê, któr¹ On trzyma³ ukryt¹ w

Swoim umyœle przed za³o¿eniem œwiata. Czy chcielibyœcie przeczytaæ
coœ  o  tym?  Pozwólcie,  ¿e  to  przeczytamy.  Czy  macie  jeszcze  czas?
[Zgromadzenie mówi „Amen” – wyd.] Przeczytajmy to. Zwróæmy siê
wiêc  w³aœnie  w  tym  celu,  aby  to  przeczytaæ,  do  listu  do  Efezów  i
zaczniemy  czytaæ  w  1.  rozdziale.  Bêdziemy  teraz  czytaæ  w  dalszym
ci¹gu  szko³y  niedzielnej  o  tym  potrójnym  zamanifestowaniu
Chrystusa. Czytajmy:

„Pawe³, aposto³ Jezusa Chrystusa, z woli Bo¿ej”

MÓWIONE S£OWO

179

Otó¿ zauwa¿cie, ¿e to nie jest skierowane do œwiata, lecz:

„… posy³am pozdrowienie œwiêtym i wierz¹cym w Jezusa

Chrystusa, którzy s¹ w Efezie”.

180

W jaki sposób znajdziecie siê w Jezusie Chrystusie? Czy przez to,

¿e przy³¹czycie siê do Koœcio³a? [Zgromadzenie mówi „Nie” – wyd.]
Przez narodzenie! „Przez jednego Ducha jesteœmy wszyscy
wechrzczeni w jedno Cia³o”, (1. Kor. 12). Widzicie?

181

W porz¹dku. To s¹ ci, do których On mówi, to nie jest skierowane

do  zewnêtrznego  œwiata.  Nie  mo¿emy  na  ten  temat  mówiæ  z
grzesznikiem,  bo  on  nic  nie  wie  o  tym.  Pawe³  nie  skierowa³  tego  do
grzeszników.  On  rzek³:  „To  jest  dla  tej  grupy,  która  jest  w  Jezusie
Chrystusie”.

„£aska wam i pokój niech bêdzie od Boga, Ojca naszego i

Pana Jezusa Chrystusa!

B³ogos³awiony niech bêdzie Bóg i Ojciec Pana naszego

Jezusa Chrystusa, który nas ub³ogos³awi³ wszelkim
b³ogos³awieñstwem

duchownym…

(gdzie?)…

niebiañskich rzeczach w Chrystusie”.

182

„Niebiañskie miejsca”! O, jak bardzo ¿yczy³bym sobie mieæ wiêcej

czasu!  Zanotowa³em  to  sobie  w³aœnie  tutaj,  w  mojej  Biblii  –  o  tych
„Niebiañskich  miejscach”.  Co  to  s¹  te  Niebiañskie  miejsca?
Niebiañskie miejsca – chwileczkê tylko – to jest „pozycja wierz¹cego
w  Chrystusie”.  Widzicie,  gdzie  wierz¹cy  stoi  w  Chrystusie  –  w
Niebiañskich miejscach.

„Poniewa¿ w Nim wybra³ nas

(s³uchajcie uwa¿nie) ju¿

przed za³o¿eniem œwiata…”

183

Kiedy On nas wybra³? „Przed za³o¿eniem œwiata”, kiedy mia³

ukryt¹ Swoj¹ wielk¹ tajemnicê, Swój wielki sekret.

„Jako nas wybra³ w Chrystusie przed za³o¿eniem œwiata,

abyœmy byli œwiêtymi i nienagannymi przed obliczem Jego

czym) w mi³oœci.

Który…

(kogo?)… nas przeznaczy³… (predestynowa³)

… ku przysposobieniu za synów przez Jezusa Chrystusa, dla
siebie samego, wed³ug upodobania woli Swojej”.

184

„Predestynowani!” Tutaj jest ta tajemnica. Zanim by³ Chrystus,

albo  cokolwiek  innego  na  ziemi,  widzicie  Jego  wielk¹  tajemnicê,  ¿e
On wybra³ Oblubienicê. Wiedzia³, ¿e Ewa upadnie przez niewiarê w
S³owo.  On  wiedzia³,  ¿e  ona  upadnie,  lecz  On  chcia³  wybraæ
Oblubienicê,  która  by  nie  upad³a,  która  by  sta³a  mocno  na  tym
S³owie, nie zwa¿aj¹c na to, co mówi o Tym ca³y pozosta³y œwiat. Ona
bêdzie siê trzymaæ tego S³owa. Oni s¹ predestynowani do tego stanu

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

– „do adopcji – do przyjêcia za synów przez Jezusa Chrystusa”; On
predestynowa³ Koœció³ do tego wspania³ego, chwalebnego stanu!

185

Czy widzicie teraz Jego tajemnicê? Do czego? Aby przywróciæ

upad³¹ Ewê, poniewa¿ ona by³a przedobrazem Koœcio³a. Zauwa¿cie,
kiedy Bóg otworzy³ bok Adama i wyj¹³ Ewê, z jego w³asnego cia³a i
krwi,  i  oddzieli³  od  jego  mêskiego  ducha  tego  ¿eñskiego  ducha  i
w³o¿y³ go do Ewy – wyj¹³ ¿ebro z jego boku i stworzy³ z niego Ewê.
Bóg  uczyni³  to  samo,  kiedy  wyj¹³  z  boku  Chrystusa  krew  i  wodê,  a
Chrystus  jest  S³owem.  On  wzi¹³  to  S³owo  i  uczyni³  z  Niego  Swój
Koœció³ – Ewê. Widzicie? On go wykupi³ z powrotem dla Siebie przez
Krew,  która  wysz³a  z  Jego  Cia³a.  Czy  widzicie  to  teraz?
[Zgromadzenie mówi „Amen” – wyd.]

186

Wielka Bo¿a tajemnica zostaje teraz ods³oniêta – ta która by³a

ukryta od za³o¿enia œwiata, lecz by³o to przedstawiane w
przedobrazach poprzez ca³y ten czas. Zwa¿ajcie wiêc, widzimy, ¿e On
to uczyni³. Widzimy, ¿e On mówi o tym tutaj w liœcie do Efezów i na
wielu innych miejscach, lecz to wam ju¿ wystarczy. Otó¿, On powoli
rozwija³ t¹ tajemnicê poprzez ca³e wieki. Czy widzicie to teraz?

187

Co On uczyni³? Co sta³o siê tutaj w tym przedobrazie? On otworzy³

bok Adama i wyj¹³ czêœæ jego cia³a, która by³a Adamem, aby stworzyæ
Ewê. Oblubienica musi byæ S³owem, poniewa¿ On jest S³owem. Ona
nie mo¿e staæ na wyznaniach wiary, nie mo¿e opieraæ siê o
denominacje, nie mo¿e siê powo³ywaæ na swoj¹ nienagannoœæ. Ona
musi staæ jedynie na S³owie, poniewa¿ jest Jego czêœci¹. Ona zosta³a
wyjêta z Chrystusa. Widzicie?

188

I aby byæ pewni odnoœnie ca³ego Zachwycenia; Luther by³ czêœci¹,

Wesley by³ czêœci¹, prorocy byli czêœci¹. Je¿eli nie s¹ czêœci¹…
W³aœnie w tym objawieniu, ¿e oni tworzyli cia³o: mianowicie – stopy,
palce, ramiona itd. a¿ do G³owy, (za kilka minut dojdziemy do tego),
rozumiecie; które sk³adaj¹ siê na ca³kowite Zachwycenie. Jest to
Cia³o S³owa, którym jest Chrystus. Amen!

189

Na zewn¹trz Tego jesteœcie zgubieni. Nie dbam o to, jak dobrymi

jesteœcie i jakie jest wasze rodzeñstwo, albo jaka jest wasza
spo³ecznoœæ, lub wasza organizacja. Jesteœcie zgubieni, je¿eli to
S³owo nie jest w was.

190

„Je¿eli pozostaniecie we Mnie (w S³owie), a moje S³owa pozostan¹

we  was,  wtedy  proœcie  cokolwiek  byœcie  chcieli…”  poniewa¿  wy  i
S³owo  jesteœcie  jedno.  On  ma  zwierzchnictwo,  On  ma  w³adzê.  Wy
jesteœcie  Jego  wiêŸniami.  Œwiat  jest  umar³y.  Nie  posiadacie  ju¿  nic
wiêcej. Widzicie, ¿e pozostali ludzie ¿yj¹ dalej w swój w³asny sposób,
lecz  wy  tak  ju¿  nie  czynicie.  Jesteœcie  wiêŸniami,  jesteœcie  pod  Jego
jarzmem.  „Jarzmo  moje  lekkie  jest”.  Pod  jarzmem  Chrystusa,  Jego
S³owa. „Ja czyniê tylko to, co siê podoba Mojemu Ojcu. A je¿eli nie
mo¿ecie uwierzyæ, ¿e Jam jest, to wierzcie S³owu”. Tak doskona³e.

MÓWIONE S£OWO

191

Zauwa¿cie tylko, On to ods³ania³ stopniowo przez wszystkie

wieki. Rozwija³ powoli t¹ tajemnicê przez proroków i w
przedobrazach i wyra¿a³ Samego Siebie. Moglibyœmy to rozwa¿aæ
ci¹gle dalej.

192

On wyrazi³ siê w Moj¿eszu. Popatrzcie na Moj¿esza. On siê

narodzi³ w czasie, kiedy by³y przeœladowane dzieci. On siê urodzi³,
aby byæ wybawc¹. Potem ukryto go w trzcinie, tak samo jak Jezusa
zaprowadzono do Egiptu. On wyszed³, wst¹pi³ na górê i powróci³
przynosz¹c przykazania.

193

Jezus wst¹pi³ na górê i tam mia³ swoje pierwsze kazanie (Kazanie

na górze). On powróci³ na dó³ z przykazaniami. „S³yszeliœcie, i¿
rzeczono starym: Nie bêdziesz cudzo³o¿y³! Ale Ja wam mówiê: Kto by
spojrza³ na niewiastê i po¿¹da³ jej, ju¿ z ni¹ cudzo³óstwo pope³ni³”.
On by³ Zakonodawc¹, Kap³anem, Królem, Wodzem – dok³adnie tak.

194

On wyrazi³ siê w Józefie, który urodzi³ siê wœród denominacji,

swoich braci. Oni go nienawidzili bez przyczyny, tylko dlatego, ¿e by³
duchowy. On mia³ widzenia. Bóg by³ z nim. On móg³ wyk³adaæ sny, a
jego bracia go nienawidzili. Zosta³ sprzedany przez swoich braci za
prawie ¿e 30 srebrników, tak samo jak Jezus zosta³ sprzedany przez
Judasza Iszkaryjotê, jednego z Jego braci, za 30 srebrników. Józef by³
wrzucony do jamy i by³ uwa¿any za martwego. To siê zgadza. Ojcu i
innym opowiadano, ¿e jest martwy. Lecz on by³ wrzucony do jamy,
potem go wyci¹gniêto i stan¹³ po prawicy faraona.

195

On musia³ cierpieæ w wiêzieniu, a byli tam dwaj: podczaszy i

piekarz  –  jeden  z  nich  zgin¹³,  a  drugi  zosta³  u³askawiony.  A  ten
podczaszy…  Jeden  z  nich  zosta³  stracony  a  drugi  u³askawiony.
Dok³adnie tak, jak by³o to na krzy¿u, kiedy On by³ w swoim wiêzieniu
–  przybity  do  krzy¿a  za  nasze  grzechy,  kiedy  On  sta³  siê  wiêŸniem,
jeden z³oczyñca zgin¹³, a drugi by³ zbawiony. Widzicie, dok³adnie tak
samo.

196

PóŸniej Józef sta³ siê praw¹ rêk¹ faraona, króla, tak jak mu siê

œni³o i jak to widzia³ w wizji, ¿e bêdzie siedzia³ u nóg króla i ¿e mu
bêdzie dany wszelki autorytet w Egipcie. Jego wizja musia³a siê
wype³niæ. On mo¿e wiele razy rozmyœla³ o tym, w czasie kiedy jeszcze
siedzia³ w wiêzieniu. Jego broda by³a coraz d³u¿sza, lecz ci¹gle
rozmyœla³ o tym. Pewnego dnia jego wizja musia³a siê urzeczywistniæ.

197

Chocia¿ ona da³a na siebie d³ugo czekaæ, musia³a siê wype³niæ, jak

powiedzia³em to tutaj wczoraj albo przedwczoraj, albo w œrodê na
wieczornym nabo¿eñstwie. Patrzcie, to siê musia³o staæ. Kiedy to
mówi Bóg, musi siê to wype³niæ. Jest to potwierdzony prorok i to musi
siê wype³niæ, poniewa¿ to jest S³owo Bo¿e.

198

A S³owo przychodzi tylko do proroków. S³owo prorok oznacza:

„Ten, który objawia napisane Bo¿e S³owo”, to samo, co czyni ten,

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

który  coœ  przepowiada,  albo  widz¹cy.  Zauwa¿cie.  A  widz¹cy,  jak
wiecie,  to  ten,  kto  przepowiada.  On  jest  w  boski  sposób
potwierdzony,  kiedy  coœ  przewidzi  i  to  siê  wype³ni.  „Je¿eli  wyst¹pi
jakiœ  prorok  i  przemówi  do  was,  i  powie  wam  pewne  sprawy,  które
maj¹ siê staæ, a kiedy one siê nie stan¹, to go nie s³uchajcie. Lecz je¿eli
siê tak stanie, to Ja jestem z nim. Raczej siê go bójcie, bo Ja jestem z
nim,  widzicie.  To  siê  zupe³nie  zgadza.  W  tym  jest  potwierdzenie.
Wed³ug tego mo¿ecie poznaæ, czy to jest prawd¹, czy nie.

199

Bóg mówi przez Swoje S³owo do Swego ludu przez cz³owieka.

Patrzcie,  Bóg  mówi  tylko  przez  cz³owieka.  „Jam  jest  winnym
krzewem,  a  wy  jesteœcie  latoroœlami”.  Winny  krzew  nie  przynosi
¿adnych  owoców.  Latoroœle  przynosz¹  owoce  winnego  krzewu.
Zauwa¿cie, zawsze tak by³o.

200

Ogl¹damy u Józefa, ¿e ¿aden cz³owiek nie móg³ siê dotkn¹æ, czy

przyjœæ  do  faraona,  zanim  najpierw  nie  zobaczy³  Józefa”.  „¯aden
cz³owiek  nie  mo¿e  przyjœæ  do  Ojca,  tylko  przez  Syna”.  Kiedy  Józef
opuszcza³  tron,  tr¹bili  w  tr¹by:  „Padnijcie  na  kolana,  Józef
przychodzi!”

201

Chwa³a! Pewnego dnia sk³oni siê ka¿de kolano, a ka¿dy jêzyk

wyznawaæ bêdzie – kiedy On opuœci tron Swojego Ojca, aby wyst¹piæ
na widowniê. Ka¿dy bêdzie sk³ada³ œwiadectwo, ¿e On jest Synem
Bo¿ym. Lecz potem bêdzie dla was za póŸno. Uczyñcie to teraz.

202

To wszystko widzimy teraz w symbolicznych obrazach. Mo¿emy

obserwowaæ  równie¿  Dawida,  jak  niedawno  temu  powiedzia³em,
który  zst¹pi³  ze  swego  tronu,  odrzucony  przez  swój  w³asny  lud  i
wstêpuje na t¹ sam¹ górê (Oliwn¹), kiedy odchodzi³ na wygnanie. On
odchodzi³ do swego domowego wiêzienia, poniewa¿ zosta³ odrzucony
przez swoich braci i przez swój lud. On wstêpowa³ na górê i p³aka³.
To by³ Duch Chrystusowy w nim, kiedy bêd¹c odrzucony, spogl¹da³
na  Jeruzalem,  p³aka³  i  mówi³:  „Jeruzalem,  jak  czêsto  chcia³em…”
Odrzucony król. 800 lat póŸniej sta³ Syn Dawidowy na wzgórzu nad
Jeruzalem  –  odrzucony  i  p³aka³  nad  Jeruzalem  i  rzek³:  „Teraz
przysz³a twoja godzina”. To siê zgadza. Widzicie?

203

Wszystkie te sprawy symbolizowa³y Go, (w przedobrazie tylko),

lecz  ta  tajemnica  by³a  jeszcze  ukryta.  Ci  ludzie  nie  wiedzieli,  co
czyni¹.  Oni  wiedzieli  tylko,  ¿e  s¹  prowadzeni  przez  Ducha,  aby  coœ
czynili. Zosta³o to zachowane na to wielkie Objawienie ostatnich dni.
Lecz aby to wyrazi³, On zamanifestowa³ siê w Moj¿eszu i w Dawidzie,
w  Józefie,  Eliaszu  i  ci¹gle  dalej.  Moglibyœmy  wzi¹æ  ka¿dego
poszczególnego z tych proroków, przedstawiæ ich ¿ycie i pokazaæ, ¿e
ono dok³adnie i doskonale wyra¿a³o Jezusa Chrystusa, a pomimo tego
Bóg nie wyda³ ca³kiem swojej tajemnicy. On czeka³, aby to oznajmiæ
w ostatnich dniach, tak jak to obieca³. On czeka³, aby to mog³o byæ

MÓWIONE S£OWO

zupe³nie zrozumiane, zanim On to móg³ wyraziæ, bowiem On oznajmi³
wszystko.

204

Biblia jest bowiem pisana w tajemnicach. Jezus dziêkowa³ Ojcu za

to, ¿e by³a napisana w tajemnicach.

205

Przyjœcie Pañskie jest tajemnic¹. Nie wiemy, kiedy On przyjdzie i

w jaki sposób On przyjdzie, lecz wiemy, ¿e On przychodzi. Widzicie?
I dlatego wszystkie tajemnice Bo¿e czeka³y na ten ostatni dzieñ.
Potem, kiedy On ju¿ wszystko kompletnie wykona³, On objawia i
pokazuje, co uczyni³. Moi drodzy! On nigdy nie poda³ ca³kiem Swojej
Tajemnicy.

206

Tak samo jest, kiedy porównamy to z Siedmioma Pieczêciami.

Kiedy Bóg u¿y³ Marcina Luthra, by dokona³ wyjœcia tego pierwszego
Koœcio³a  w  Jego  czasie  i  kiedy  on  u¿y³  Johna  Wesley’a,  On  im  to
stopniowo  podawa³  i  by³  w  nich  objawiony  dla  ich  wieku  Koœcio³a.
Dowiadujemy  siê  o  tym,  kiedy  teraz  na  nowo  przechodzimy  przez
Bibliê. Lecz w tych ostatnich dniach by³o to powodem, ¿e to by³a taka
potê¿na  sprawa,  kiedy  On  mówi³  tutaj  o  tym  i  pokaza³  te  Siedem
Gromów. A „Look” i „Life czaso-…

207

„Life” czasopismo przynios³o ten „kr¹g z chmur i œwiat³a”,

którego nie mogli zrozumieæ i jeszcze teraz tego nie wiedz¹. Lecz Bóg
powiedzia³  mi  kilka  miesiêcy  przedtem,  zanim  siê  to  sta³o:  „OdejdŸ
tam i czekaj, a¿ te tajemnice zostan¹ objawione”. A potem sta³o siê to
dok³adnie  w  ten  sposób,  w  jaki  On  rzek³,  ¿e  to  uczyni.  Czy  to
zauwa¿yliœcie  na  tym  zdjêciu?  Nawet  ten  Anio³,  znajduj¹cy  siê  po
prawej  stronie,  On  siê  zmaterializowa³,  zstêpuj¹c  w  dó³,  podczas
kiedy Jego skrzyd³a by³y z³o¿one do ty³u, a Jego G³owa odwrócona w
bok? W³aœnie tak jest to na tym zdjêciu, dok³adnie. Miesi¹ce, zanim
siê  to  sta³o,  powiedzia³  tutaj,  ¿e  „On  zgromadza  Cia³o  wierz¹cych
razem,  aby  objawiæ  i  pozbieraæ  te  luŸne  koñce  (pogubione
tajemnice)”.

208

Oto wyst¹pi³ Luther. On g³osi³ jedynie usprawiedliwienie i tylko

to akcentowa³ w tym wieku. On nie wiedzia³, jaki to jest wiek. Potem
przyszed³  Wesley  i  on  g³osi³  mocno  w  swoim  wieku.  Widzicie?  A
powsta³o  z  tego  wiele  kierunków,  powsta³y  dalsze  koœcio³y.  Potem
powsta³  koœció³  zielonoœwi¹tkowy  –  g³osili  mocno,  ale  siê
zorganizowali  i  powrócili  znów  prosto  do  œmierci,  jak  do  tego
dojdziemy za kilka minut – z powrotem do „œmierci”.

209

A potem przychodzi objawienie tej tajemnicy, by objawiæ, o co siê

w rzeczywistoœci rozchodzi. Istnia³y pewne drobne nauki, takie jakie
na  przyk³ad  Luther  ustanowi³  w  katechizmie  i  inne  sprawy  jeszcze;
równie¿  Wesley  wniós³  do  tego  niektóre  dalsze  sprawy.  Ruch
zielonoœwi¹tkowy  tak  samo  wniós³  organizacjê  i  przej¹³  chrzest  w
Imieniu  Ojca,  Syna  i  Ducha  Œwiêtego,  nie  widz¹c  w  tym  ¿adnej
ró¿nicy.  Lecz  w  tych  ostatnich  dniach  bêdziemy  przyprowadzeni  z

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

powrotem,  a  wszystkie  te  tajemnice  zostan¹  zebrane,  jasno
wyt³umaczone  i  objawione.  Dlaczego?  To  s¹  te  dni  ostateczne,  w
których  Bóg  objawia  t¹  Wielk¹  Tajemnicê,  któr¹  On  mia³  w  Swoim
sercu.

210

Czy to rozumiecie? [Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.] Je¿eli

nie, to powróæcie z powrotem do tej taœmy. Nie wiem, jak d³ugo
jeszcze bêdê miêdzy wami. Pamiêtajcie, to jest prawda tego TAK
MÓWI PAN. To jest Prawd¹. To jest Pismo.

211

Podobnie, jak siedem tajemnic tych ostatnich Siedmiu Pieczêci.

Pieczêcie zosta³y z³amane. Ka¿dy wiek przemin¹³, lecz zosta³o le¿eæ
jeszcze wiele rozproszonych spraw. A Bóg nie chc¹c, aby to pozosta³o
rozproszone,  powróci³  i  pozbiera³  znowu  te  sprawy,  te  nauki,  z
którymi  oni  rozpoczêli,  odkry³  je  jeszcze  dalej  i  objawi³  ca³oœæ.  To
samo czyni On teraz przez to, ¿e objawia t¹ Tajemnicê Chrystusa – w
jaki  sposób  On  by³  potrójnym  zamys³em  Boga  dla  Koœcio³a.  O,  moi
drodzy, On Go odkry³ i objawi³!

212

Objawiæ

znaczy wed³ug s³ownika Webstera „coœ oznajmiæ, a

zw³aszcza Bo¿e Prawdy”, jak mówi Webster; to oznacza objawienie.
Objawienie to sposób, w jaki Chrystus daje siê poznaæ Swemu
Koœcio³owi.

213

Teraz mo¿ecie powiedzieæ: „Otó¿, bracie Branham, to mówisz

tylko tak”. Nie, ja tego nie mówiê tylko tak.

214

Zauwa¿cie, On da³ siê poznaæ Piotrowi. Je¿eli to chcecie sobie

zanotowaæ albo jeœli to chcecie przeczytaæ… Przeczytamy to, je¿eli
chcecie – ew Mat. 16, 15 – 17; je¿eli chcecie przeczytamy to. Chcê to
zacytowaæ. Kiedy On zst¹pi³ z Góry Przemienienia, rzek³: „Za kogo
mnie, Syna Cz³owieczego, uwa¿aj¹ ludzie”?

215

„Niektórzy mówi¹, ¿e uwa¿aj¹ Ciê za Eliasza, a niektórzy mówi¹,

¿e jesteœ jednym z proroków, Jeremiaszem albo którymœ z nich”. Lecz
nie o to chcia³ On zapytaæ.

216

On rzek³: „A co wy s¹dzicie, kim Ja jestem”? Tutaj On mówi do

Koœcio³a. Widzicie? „Co myœl¹ ludzie, kim Ja jestem”?

217

Dzisiaj mówi siê: „On jest filozofem” – to jest tylko towarzyska

religia.  „On  by³  dobrym  mê¿em”.  „Wierzymy,  ¿e  Jego  nauka  jest
w³aœciwa.  Ona  jest  myœl¹  przewodni¹,  wed³ug  której  powinno  siê
¿yæ”.  S¹dzê,  ¿e  nas  to  wszystkich  polepszy,  kiedy  tak  bêdziemy
czyniæ.  Powinniœmy  mieæ  nasze  koœcio³y,  nasze,  nasze,  itd”.  Tego
s³ucha siê jako bajki o Santa Claus.

218

Nie chodzi tu o wyra¿anie jakiegoœ koœcio³a – ¿e mielibyœmy coœ

wyra¿aæ. Jest to ¿ycie, którym nie ¿yjecie wy sami, lecz On wejdzie do
wewn¹trz was i sam w was ¿yje, a wy stajecie siê Jego wiêŸniami,
oddzieleni od ka¿dej ludzkiej intelektualnej istoty. Jesteœcie
prowadzeni przez Ducha. A jak to poznacie?

MÓWIONE S£OWO

219

Mówicie: „Ja móg³bym pozbyæ mój rozum. To móg³by czyniæ

cz³owiek, który straci³ swój rozum”.

220

Je¿eli jednak posiadasz zmys³ Chrystusowy, to Chrystus

przejawia Samego Siebie przez ciebie, pokazuj¹c, ¿e to jest On, a ty
nie straci³eœ swego rozumu.

221

Niektórzy ludzie pod wp³ywem iluzji o tych sprawach, odchodz¹ i

staj¹ siê umys³owo chorzy. Wiemy, ¿e to jest z³¹ rzecz¹. To jest diabe³,
który siê stara podrobiæ t¹ prawdziw¹ rzecz, zanim ona nast¹pi.
Widzicie? Zawsze wy³oni siê jakiœ falsyfikat. Widzicie?

222

Rozumny cz³owiek, a wyrzec siê w³asnego zdania i w³asnych

myœli! Nie przystêpujcie do tego na oœlep. Absolutnie nie! Wy
przychodzicie z waszymi zdrowymi zmys³ami, a Chrystus przejmuje
was i przejawia Samego Siebie. A teraz jesteœcie dla œwiata umys³owo
chorzy.

223

Otó¿, je¿eli jesteœcie rzeczywiœcie umys³owo chorzy, to nie

pozostaje nic innego, diabe³ mo¿e was opanowaæ ca³kowicie. On
spowoduje, ¿e bêdziecie czyniæ wszystko, co jest w sprzecznoœci ze
S³owem.

224

Je¿eli jednak przejmie was Chrystus, to On bêdzie wyra¿a³ to

S³owo bezpoœrednio przez was, poniewa¿ to jest On. On jest S³owem!
Potem mo¿ecie ogl¹daæ manifestacjê Chrystusa. Nie jakiegoœ rodzaju
iluzjê, ale rzeczywistego, prawdziwego Chrystusa, który wyra¿a siê
bezpoœrednio przez was. Jakie to cudowne!

225

Otó¿, zauwa¿cie. On zapyta³: „Co wy mówicie, kim jestem”? On

pyta³ siê Swego Koœcio³a – swoich dwunastu. Z wielu milionów
owego czasu On zapyta³ tych dwunastu – Swego Koœcio³a. Z tych
milionów ludzi w dniach Noego przemówi³ On tylko do oœmiu dusz.
Uhm. Widzicie?

226

A On powiedzia³: „Jako by³o w dniach Noego, kiedy tylko osiem

dusz zosta³o zbawionych, tak bêdzie za dni przyjœcia Syna
Cz³owieczego”.

227

Ja teraz nie chcê przez to powiedzieæ, ¿e tylko osiem dusz bêdzie

zbawionych, nie zrozumcie tego b³êdnie. Ja to tak nie powiedzia³em.
Ja nie wiem, ilu bêdzie zbawionych w ostatnim momencie, ilu bêdzie
w tej ma³ej grupie, która zostanie zachwycona. Mówiê wam jednak,
¿e to bêdzie ma³a grupa. „Poniewa¿ ciasna jest brama i w¹ska droga,
a ma³o jest tych, którzy j¹ znajduj¹”.

228

Lecz kiedy wyjdzie to liczne odkupione Cia³o ze wszystkich

wieków bêdzie to wielki zastêp, bowiem tam znajduje siê wielki tron.
Objawienie 7. wyra¿a to: „Wielki zastêp ludzi, których nikt nie móg³
zliczyæ,” oni wyszli z wszystkich wieków i chodzili w œwietle Biblii,
na ile by³o im to objawione. My wiemy, ¿e Wesley mia³ wiêcej œwiat³a

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

ni¿ Luther. Wiemy, ¿e zielonoœwi¹tkowcy mieli wiêcej œwiat³a, ni¿
Wesley. Z pewnoœci¹ by³o tak.

229

To œwiat³o jaœnia³o coraz mocniej, kiedy przychodzi³o przez

proroków i tak dalej, a¿ to zosta³o doskonale oznajmione –
mianowicie ta Pe³noœæ Bóstwa cieleœnie w Chrystusie.

230

A w³aœnie teraz Chrystus daje siê poznaæ w Koœciele. Ca³a ta

sprawa jest Objawieniem Boga, aby Ewê to znaczy oblubienicê,
przyprowadziæ z powrotem do w³aœciwego stosunku wzglêdem jej
Ma³¿onka. Zwróæcie uwagê, Bóg jest Ma³¿onkiem Koœcio³a, a Koœció³
jest Jego Oblubienic¹.

231

Kiedy On zapyta³, Piotr odpowiedzia³: „Ty jesteœ Chrystus, Syn

Boga ¯ywego”.

232

Zwa¿ajcie teraz: „B³ogos³awiony jesteœ Szymonie Bar-jona, co

znaczy  synu  Jonasza”.  Widzicie?  „B³ogos³awiony  jesteœ,  poniewa¿
cia³o  i  krew  nie  objawi³y  ci  tego.  (Nie  nauczy³eœ  siê  tego  w  jakiejœ
szkole), lecz Ojciec mój, który jest w niebie, objawi³ ci to”. Patrzcie,
co  On  do  niego  powiedzia³:  „Na  tej  skale…”  –  to  powiedzia³  do
Piotra, tego przeznaczonego Nasienia Bo¿ego, który przyj¹³ to œwiat³o
i któremu by³y dane klucze Królestwa.

„Na tej skale – na objawieniu, Kim jest Jezus Chrystus…” On

jest ca³kowicie zamanifestowanym Bogiem. „Na tej skale…” Nie
jako Ojciec, Syn i Duch Œwiêty, a On jako druga osoba. „Na tej skale
zbudujê mój Koœció³, a bramy piekie³ nigdy go nie zburz¹ – nie
przemog¹ go”. Rozumiecie? „Na tej skale zbudujê Mój Koœció³” – na
objawieniu Jezusa Chrystusa.

233

Patrzcie Chrystus w was czyni Siebie punktem centralnym ¯ycia

tego  Objawienia. Rozumiecie?  ¯ycie  Chrystusa  w  was  czyni  Go
punktem  centralnym  objawienia. Chrystus  w  Biblii  czyni  Bibliê
doskona³ym  Objawieniem  Jezusa  Chrystusa.  Chrystus  w  was  czyni
was  doskona³ym  Objawieniem  ca³oœci,  rozumiecie,  co  Bóg  zamierza
uczyniæ?

234

Czym wobec tego jest znowuzrodzenie? Zapytujecie siê: „Bracie

Branham, czym w³aœciwie jest znowuzrodzenie?” Jest to Objawienie
Jezusa  Chrystusa  osobiœcie  dla  ciebie. Amen!  Nie  przez  twoje
przyst¹pienie  do  koœcio³a,  nie  przez  uœcisk  rêki,  lub  coœ  innego,  nie
przez zmówienie wyznania wiary, nie przez œlubowanie, ¿e bêdziesz
¿y³ wed³ug jakiegoœ kodeksu prawnego. Lecz Chrystus, Biblia, On jest
tym  S³owem,  które  ci  zosta³o  objawione.  Zupe³nie  obojêtnie,  co
ktokolwiek  inny  mówi,  lub  co  siê  dzieje  –  jest  to  Chrystus.  Choæ  to
mówi pastor, ksi¹dz albo ktokolwiek inny. Jest to Chrystus w was –
to jest objawienie, na którym zosta³ zbudowany Koœció³!

235

Wy mówicie: „Otó¿, ja jestem luteraninem”, „ja jestem baptyst¹”,

„ja jestem prezbiterianinem”. To przed Bogiem nic nie znaczy, ani

MÓWIONE S£OWO

ciut, ani tyle [Br. Branham pstryka na palcach– wyd.] – ani strzelenie
na palcach.

236

Wiêc co to jest? To jest Chrystus, który zosta³ objawiony, a On jest

tym S³owem. A kiedy S³owo zostanie objawione, zaczyna siê wyra¿aæ.
Czy to rozumiecie? To by³ zamys³ Bo¿y: Jezus Chrystus mia³ wyraziæ
Samego Siebie, wzi¹æ na siebie Swój w³asny zakon, ¿yæ wed³ug niego
i  wype³niæ  Swój  zakon  przez  Swoj¹  œmieræ.  Chrystus  –  Bóg  umar³
wed³ug cia³a w tym celu, aby potêpiæ grzech w ciele, aby móg³ Sobie
przyprowadziæ  pe³n¹  chwa³y  Oblubienicê,  która  jest  odkupiona  i
bêdzie  wierzyæ  tylko  S³owu  Bo¿emu,  a  nie  zamieni  Je  za  ludzkie
intelektualne pojmowanie, jak to uczyni³a Ewa. Czy to widzicie? To
jest  idea  Chrystusa.  To  jest  idea  Bo¿a.  Narodzenie  siê  na  nowo
objawia to.

237

Je¿eli jakiœ cz³owiek mówi, ¿e jest narodzony na nowo, a próbuje

przesun¹æ obietnice Chrystusa na dni ostateczne do innego okresu
czasu, czyni¹c Go Chrystusem na wczoraj, lecz nie na dziœ, wówczas
ten cz³owiek albo ta osoba jest w zaœlepieniu szatana. A je¿eli ten
cz³owiek mówi, ¿e temu wierzy, a nie manifestuje siê to przez niego?

238

Jezus powiedzia³ u Marka 16: „Znamiona te bêd¹ naœladowaæ

tych, którzy uwierz¹” – na ca³ym œwiecie i w ka¿dym czasie.
Wyganianie diab³ów, mówienie jêzykami i wszystkie te wielkie
przejawy darów bêd¹ naœladowaæ. One „bêd¹” – nie, ¿e „mo¿e bêd¹”
albo „powinny by” – „one bêd¹!” Niebo i ziemia przemin¹, lecz Jego
S³owo nie przeminie”!

239

Tak wiêc Chrystus wyra¿a siê w pojedynczym cz³owieku, bez

wzglêdu na to, czy jest inteligentny albo nie zna nawet swego
abecad³a. Po³owa aposto³ów go tak¿e nie zna³a, lecz oni znali
Chrystusa! Oni by nie s³uchali Piotra albo Jana tylko dlatego, ¿e byli
w jakimœ seminarium. Jest powiedziane: „Oni to zauwa¿yli i poznali,
¿e ci byli z Chrystusem”, kiedy zosta³ uzdrowiony ten kaleka u drzwi
œwi¹tyni. Oni poznali, ¿e ci przebywali z Chrystusem.

240

Narodzenie siê na nowo to Chrystus, jest to objawienie. Bóg ci

objawi³  t¹  wielk¹  tajemnicê,  a  to  jest  znowuzrodzenie.  Otó¿,  co
bêdziecie  czyniæ,  kiedy  zgromadzicie  siê  w  ca³ej  grupie,  w  której  to
Objawienie  jest  w  doskona³ej  harmonii,  w  których  Bóg  wyra¿a  to
przez  Swoje  S³owo  i  przez  te  same  dzie³a,  te  same  sprawy,  których
dokonywa³ w przesz³oœci, manifestuj¹c S³owo? O, gdyby Koœció³ móg³
tylko  poznaæ  swoj¹  pozycjê!  On  j¹  pozna  pewnego  dnia,  a  kiedy
pojmie, co to znaczy, wtedy nast¹pi Zachwycenie! Zwa¿ajcie teraz.

241

Mówicie: „Bracie Branham, to przecie¿ nie jest…” Ale¿ tak, to

tak¿e jest – to jest Prawd¹.

242

Czy to zauwa¿yliœcie? Pawe³ nie pozna³ Jezusa wed³ug cia³a.

Pawe³ Go tak nie pozna³. Jedyny sposób, jak Go Pawe³ pozna³, by³o

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

przez objawienie – przez wizjê. Czy siê to zgadza? [Zgromadzenie
odpowiada „Amen” – wyd.] Pawe³ zna³ Jezusa tylko przez
objawienie, dok³adnie tak, jak Piotr.

243

Piotr Go widzia³ wprawdzie w ciele, lecz nie pozna³ Go wed³ug

cia³a, poniewa¿ Jezus powiedzia³ tak: „Cia³o i krew nie objawi³y ci
tego. Nawet Moje w³asne ¿ycie nie objawi³o ci tego, lecz Ojciec Mój
Niebieski objawi³ ci, ¿e On jest S³owem Bo¿ym, a na tej Skale zbudujê
mój Koœció³. Piotr nie zna³ Go wed³ug cia³a. Ci ludzie chodzili z Nim,
dotykali Go, itd.

244

Pawe³ mia³ coœ wiêcej, ni¿ którykolwiek inny aposto³. Widzicie?

245

Oni mówili: „Ja mam wiêcej objawienia ni¿ ty, Pawle, wiesz

przecie¿,  ja  z  Nim  chodzi³em.  Pewnego  dnia  ³owi³em  z  Nim  ryby,
s³ysza³em  Go  na  w³asne  uszy.  On  siedzia³  ze  mn¹  w  ³ódce,  a  potem
powiedzia³  do  mnie:  Odp³yñ  dalej  i  zapuœæ  sieci  na  tym  miejscu  i
u³owimy  wiele  ryb”.  A  myœmy  tak  uczynili.  Widzicie?  Widzicie?
„Widzieliœmy Go czyni¹cego cuda”.

246

Lecz Pawe³ widzia³ Go po tym, kiedy On umar³, zosta³ pogrzebany

i  znowu  powsta³  z  martwych  i  przedstawi³  Samego  Siebie  w  S³upie
Ognia,  który  prowadzi³  dzieci  Izraela.  Pawe³,  który  by³  ¯ydem,  nie
nazwa³by go nigdy „Panie”, gdyby nie ujrza³ przejawu tego, czym On
by³  –  ten  sam  wczoraj,  dzisiaj  i  na  wieki.  Innymi  s³owy  On  rzek³:
„Pawle, Ja jestem dzisiaj tym samym Bogiem, którym by³em wczoraj.
Tutaj  jestem  w  tym  samym  Œwietle,  w  S³upie  Ognia,  z  którym
Moj¿esz  rozmawia³  w  p³on¹cym  krzaku”.  Nic  dziwnego,  ¿e  Pawe³
móg³ w liœcie do ¯ydów oddzieliæ zakon od ³aski. On spotka³ siê z tym
samym  S³upem  Ognia.  On  rzek³:  „Jam  jest  Jezus,  którego  ty
przeœladujesz”.

247

A On jest tutaj dzisiaj w ten sam sposób, w tym samym S³upie

Ognia. On wyra¿a Samego Siebie i potwierdza siê jako ten Sam; On
objawia tajemnicê Bo¿¹, która by³a ukryta od za³o¿enia œwiata!
Widzicie to?

248

Pawe³ zna³ Go tylko przez objawienie. Piotr pozna³ Go przez

objawienie.

249

On chodzi³ z Nim i rozmawia³ z Nim. Dlatego mo¿ecie polegaæ na

tym S³owie. W³aœnie przed chwil¹ powiedzia³em, ¿e On by³ S³owem.
Otó¿,  jakiœ  uczony  mo¿e  sobie  usi¹œæ  i  czytaæ  to  S³owo  takim
sposobem, ¿e zupe³nie podbije sobie wasze umys³y, je¿eli tylko bêdzie
chcia³,  poniewa¿  jest  chytry  i  wybitnie  uzdolniony.  WeŸcie
katolickiego  ksiêdza,  albo  jakiegokolwiek  dobrego,  wyuczonego  w
Biblii  teologa.  Bracie,  taki  Baptysta  albo  Prezbiterianin,  albo
ktokolwiek  inny,  on  sprawi  w  was  wra¿enie,  ¿e  wy  w  ogóle  nic  nie
wiecie, kiedy rozpoczniecie rozmowê. Dlaczego? Poniewa¿ on pozna³

MÓWIONE S£OWO

Jego – to S³owo, tylko wed³ug cia³a. [Brat Branham puka w swoj¹
Bibliê – wyd.]

250

Lecz jedyny sposób, w jaki jesteœcie zbawieni, polega na tym, ¿e

poznacie Go przez objawienie.

251

Gdybym wzi¹³… Móg³bym wzi¹æ naukê prezbiterian i

za¿enowaæ ni¹ was zielonoœwi¹tkowców. Móg³bym wzi¹æ naukê
baptystów i wam zielonoœwi¹tkowcom pokazaæ milion spraw, o
których nie macie pojêcia. To siê zgadza, lecz nie o to tu chodzi. To
nie jest Jego Koœció³. Taki nie jest Jego Koœció³.

252

Jego Koœció³, to jest On Sam objawiony! Amen! Czy to

rozumiecie? On Sam wyrazi³ siê przez to S³owo, ¿e jest Bogiem.
Widzicie?

253

Jak potem mo¿ecie mówiæ: „Ojciec, Syn i Duch Œwiêty” i byæ w to

ochrzczeni?  To  jest  pogañskie,  nieprawda¿?  Jak  mo¿ecie  mówiæ,  ¿e
znacie  Jezusa  Chrystusa  (On  jest  S³owem),  je¿eli  nie  istnieje  ¿adne
miejsce  Pisma  w  Biblii,  nie  ma  ¿adnego  miejsca,  na  którym  ktoœ
zosta³ ochrzczony w Imieniu „Ojca, Syna i Ducha Œwiêtego”?

254

A wy wyznawcy „Jesus only” [”Tylko Jezus”], którzy u¿ywacie

tylko imiê Jezus podczas chrztu! Ja sam osobiœcie znam czterech lub
piêciu ludzi imieniem Jezus. Widzicie wiêc, dok¹d was prowadz¹
wasze denominacje? To jest ciemnoœæ, przejaw Kaina, który przyniós³
owoce zamiast Krwi.

255

Lecz objawienie przychodzi przez Krew, rozumiecie, przez Jezusa

Chrystusa,  który  jest  Krwi¹  Boga;  przez  t¹  Krew,  która  zosta³a
stworzona w ³onie Marii. Pawe³ zna³ Go przez objawienie. Tak znamy
Go  i  my  dzisiaj,  to  jest  jedyny  sposób,  jak  Go  mo¿esz  poznaæ.  Nie
mówcie:  „Ja  jestem  metodyst¹”.  To  nic  nie  znaczy.  „Ja  jestem
baptyst¹”. To nic nie znaczy. „Ja jestem katolikiem”. To te¿ nic nie
znaczy.  Lecz  przez  objawienie  Bóg  objawi³  wam  S³owo.  On  jest
S³owem.  A  to  S³owo,  jak  wiecie,  ono  jest  objawione,  ono  ¿yje  samo
przez siê i wyra¿a siê przez wasze ¿ycie.

256

Koœcio³y ju¿ od d³u¿szego czasu zapomnia³y o tym wielkim

objawieniu. To siê zgadza. Oni zapomnieli objawienie Prawdy. Oni
udali siê do…

257

Kiedy wyst¹pi³ Luther, by³ on wielkim mê¿em. On mia³

objawienie na swój dzieñ. Ale co siê sta³o? Wesz³a do koœcio³a banda
ch³ystków „Rickies i Rickettas” z g³owami ostrzy¿onymi „na je¿a”,
jakbyœmy to dzisiaj nazwali, i wszyscy im podobni zgromadzili siê
dooko³a, i zanim siê spostrze¿ono, byli tam.

258

To wyra¿enie – o gdybyœcie tylko mogli poznaæ terminologiê

Biblii,  dowiedzielibyœcie  siê,  jakie  znaczenie  wed³ug  Pisma  maj¹
S³owa  „Elwis”,  lub  „Ricky”!  Oj,  oj!  Dok³adnie  tak,  jak  Jezus
powiedzia³…  Mówicie:  „Na  tym  nie  zale¿y”  (na  waszym  imieniu).

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Myœlicie, ¿e nie? Takie imiê mog³o pojawiæ siê tylko w tych
ostatecznych czasach dla ludzi ostatecznych czasów.

259

Dlaczego Jezus zmieni³ imiê Abram na Abraham, a Saraj na Sara?

Dlaczego zmieni³ Saula na Paw³a? Dlaczego zmieni³ Szymona na
Piotra, itd? Widzicie, na pewno to ma znaczenie.

260

Takie imiê nie mog³o byæ wypowiedziane wczeœniej, ni¿ w naszym

czasie. To jest powodem, dlaczego dziej¹ siê te piekielne sprawy, jakie
mamy dzisiaj na ziemi; z powodu takich rzeczy. Ca³a ludzka rasa jest
zepsuta. Ona przepad³a. Czy widzicie? Dlatego jest tak, jak jest.

261

Zauwa¿cie wiêc, on by³ w porz¹dku, on by³ w swoim czasie,

Luther, i on posiada³ objawienie; lecz kiedy on odszed³, patrzcie, co
ludzie  uczynili.  Wesley  mia³  poselstwo;  patrzcie,  co  oni  z  tego
uczynili.  Tak¿e  ruch  zielonoœwi¹tkowy  mia³  w  swoich  pocz¹tkach
poselstwo.  Spójrzcie,  co  oni  uczynili.  Zebra³a  siê  grupa  mê¿ów,
dok³adnie tak samo jak…

262

Kiedy Bóg pos³a³ z ³aski do Izraela S³up Ognia, proroka, pos³a³

ofiarê  i  pokaza³  siê  Sam  miêdzy  nimi  i  wyprowadzi³  ich  z  Egiptu
przez  Morze  Czerwone.  Oni  chcieli  mieæ  zakon,  aby  mogli  mieæ
wielkich dostojników, którzy by mieli w nim coœ do czynienia. A co
oni  uczynili?  Oni  byli  pozostawieni  40  lat  na  pustyni,  aby  tam
pielgrzymowali, i ani jeden z ich organizacji nie wszed³ do obiecanego
kraju.

263

Kaleb i Jozue byli jedynymi, którzy wyst¹pili i powiedzieli: „My

jesteœmy w stanie zaj¹æ go – zdolni patrzeæ na S³owo Bo¿e”.

264

Oni pomarli do jednego na pustyni, a Jezus powiedzia³, ¿e oni

zginêli  na  wieki,  to  siê  zgadza,  chocia¿  On  okazywa³  Swoje
b³ogos³awieñstwa  i  Swoj¹  Moc  w  ich  czasach,  tak  jak  w  czasach
Luthra  i  Wesley’a,  i  tak  dalej.  Nieprawda¿?  Oni  mówili:  „Nasi
ojcowie jedli mannê na pustyni”.

265

On odrzek³: „A oni wszyscy pomarli”, to znaczy zostali na wieki

od³¹czeni od Boga. Ich zw³oki uleg³y zniszczeniu na pustyni.
Widzicie? „Oni pomarli. Lecz Jam jest Chlebem ¯ycia, który
przyszed³ od Boga z nieba”. Oni tego nie mogli zrozumieæ. Nie mogli
tego po prostu poj¹æ.

266

W porz¹dku. Koœció³ ju¿ dawno o tym zapomnia³. Oni przyjêli

intelektualne poselstwo inteligentów, cz³onkostwo i wiedzê, na
miejsce objawienia Prawdy S³owa.

267

Popatrzcie teraz, co oni dzisiaj mówi¹. „Czy wierzycie, ¿e Bóg

poleci³ nam iœæ na wszystek œwiat, uzdrawiaæ chorych, g³osiæ
ewangeliê i wyganiaæ diab³y?” „O tak, ja wierzê, ¿e to siê zgadza,
ale…” Widzicie?

268

Pewna kobieta, która niedawno rozmawia³a ze mn¹, rzek³a: „Ale

przecie¿ wszystkie koœcio³y s¹ w zgodnoœci”.

MÓWIONE S£OWO

269

Ja rzek³em: „Ani jeden z nich nie zgadza siê z drugim”. Sta³ tam

w³aœnie  pewien  katolik.  Ja  rzek³em:  „Co  wy  na  to?  Ty  jesteœ
metodystk¹,  a  tu  jest  katolik.  Czy  zgadzacie  siê  ze  sob¹”?  Dalej
powiedzia³em:  „TeraŸniejszy  papie¿  próbuje  ich  wszystkich
zjednoczyæ, to jest dobra rzecz dla wszystkich ludzi tego rodzaju”.

270

Ale Koœció³ Bo¿y nie ma z tym nic do czynienia – rzeczywiœcie nic.

On jest na zewn¹trz ca³ej tej grupy. Uhm. Racja, tak jest.

271

Wy ich chcecie zjednoczyæ, a jeden wierzy w to, drugi znów w coœ

innego. Metodyœci przyjmuj¹ pokropienie, baptyœci przyjmuj¹
zanurzenie, a wszyscy razem odrzucaj¹ Ducha Œwiêtego w Jego Pe³ni
i Mocy. Oni twierdz¹: „My przyjêliœmy Ducha Œwiêtego, kiedy
uwierzyliœmy”.

272

Biblia mówi: „Czy przyjêliœcie Ducha Œwiêtego odk¹d

uwierzyliœcie”? To jest ró¿nica. Widzicie? Zgadza siê. Rozumiecie?

273

Inni mówi¹: „My jesteœmy koœcio³em katolickim, my wczeœniej

rozpoczêliœmy, uczyniliœmy to i owo”. Metodyœci mówi¹: „My
opieramy siê na Biblii”.

274

Jezus powiedzia³: „Te znamiona bêd¹ towarzyszyæ tym, którzy

uwierz¹”. Otó¿, gdzie to mamy? Hm? Widzicie? Tak. „Sprawy, które
Ja  czyniê  i  wy  czyniæ  bêdziecie”  –  ka¿de  stworzenie,  ka¿da  osoba,
która  wierzy  w  Niego.  Gdzie  mamy  to  obecnie?  To  s¹  Jego  S³owa:
„Niebo  i  ziemia  przemin¹,  ale  S³owo  Moje  nie  przeminie”.  Gdzie  to
jest? Widzicie? O, to siê po prostu okazuje!

275

O czym to œwiadczy? To jest stan krzy¿ówki. Spójrzcie tutaj.

WeŸmy  piêkne,  wielkie  ziarno  zbo¿a  –  krzy¿ówkê  –  weŸmiecie  to
skrzy¿owane  ziarno  –  ono  wygl¹da  piêknie.  Lecz  zasadŸcie  je.  Co  z
niego wyroœnie? Wyroœnie w¹t³e ŸdŸb³o, ot takie, z¿ó³knie i zwiêdnie.
To  dzieje  siê  z  ka¿d¹  denominacj¹,  kiedy  ona  jest  skrzy¿owana  –
je¿eli ludzkie s³owa s¹ zmieszane ze S³owem Bo¿ym. Dojdzie to a¿ do
znamion i cudów, a¿ do tego, co Jezus powiedzia³ o wierze w S³owo,
a potem to z¿ó³knie i ludzie mówi¹: „My tego nie mo¿emy przyj¹æ” i
cofaj¹ siê do ty³u.

276

Tak samo, jak uczynili to ci pozostali zwiadowcy, którzy weszli do

Kanaanu i obejrzeli go. Potem powrócili i rzekli: „Och, my w
porównaniu z nimi wygl¹damy jako koniki polne. Nie zdo³amy ich
podbiæ! Amalekici i wszyscy inni – czego oni potrafi¹ dokonaæ!” I oni
odeszli z powrotem.

277

Lecz Jozue i Kaleb, którzy byli na wskroœ prawymi, (Amen!)

dziêki S³owu Bo¿emu, wiedzieli, ¿e Bóg powiedzia³: „Ja dajê wam ten
kraj”. Oni orzekli: „My jesteœmy wiêcej ni¿ zdolni zaj¹æ ten kraj”.

278

Zale¿y to od tego, z czego zostaliœcie zrodzeni. Je¿eli zostaliœcie

zrodzeni ze S³owa Bo¿ego, to S³owo Bo¿e ma pierwszeñstwo w Jego
Koœciele. On za to umar³, to jest Jego zamiarem, aby On móg³

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

osi¹gn¹æ  dominuj¹c¹  rolê,  dzia³aj¹c  w  Swoim  Koœciele.  Pozwólcie
najpierw,  ¿eby  zajaœnia³o  S³owo  Bo¿e,  zupe³nie  obojêtnie,  jak
wygl¹da  wszystko  inne.  Ja  nie  troszczê  siê  o  to,  czy  intelektualiœci
mówi¹  to  albo  owo,  to  nie  ma  z  tym  nic  wspólnego.  S³owo  Bo¿e  to
powiedzia³o, dlatego jesteœmy wiêcej ni¿ zdolni zaj¹æ go”!

279

„Gdybym to g³osi³ w moim koœciele”, powiedzia³ mi pewien

kaznodzieja, „to wkrótce przemawia³bym tylko do czterech œcian”.

280

Odpowiedzia³em: „Ja bym do nich przemawia³”. Tak jest. Tak

mówi S³owo Bo¿e. My to mo¿emy czyniæ, poniewa¿ Bóg to
powiedzia³. Amen!

281

O tak, oni siê przez to usprawiedliwiaj¹. Widzicie? Dlatego s¹

œlepi na Poselstwo czasu koñca w tych ostatecznych dniach, w
których Bóg udowadnia Samego Siebie. Oni to próbuj¹ sklasyfikowaæ
jako rodzaj spirytyzmu – albo jak to mam nazwaæ – jakaœ w¹tpliwa
mentalna iluzja, albo coœ w tym rodzaju. Patrzcie, oni próbuj¹
uczyniæ z tego coœ, czym to nie jest.

282

Dok³adnie tak, jak post¹pili, kiedy On by³ tutaj, kiedy by³ tutaj

Jezus. Oni Go nazwali Belzebubem, wró¿bit¹. A w obecnym czasie
mówi¹, ¿e to jest rodzaj duchowej telepatii. Widzicie, wiedz¹, ¿e On
tam mo¿e staæ, patrzeæ na ludzi i rozró¿niaæ dok³adnie ich myœli,
które s¹ w ich sercach! Biblia o tym mówi.

283

Czy u ¯ydów 4. rozdzia³ nie mówi: „S³owo Bo¿e jest ¿ywe i

skuteczne,  ostrzejsze  ni¿  obosieczny  miecz,  rozró¿niaj¹ce  myœli  i
zdania  serca”?  A  On  by³  tym  S³owem.  Kiedy  to  S³owo  ma
pierwszeñstwo w ludziach, dzieje siê znów to samo, poniewa¿ to jest
S³owo.  Amen!  Rozumiecie,  jak  moglibyœcie  siê  jeszcze  na  tym
potkn¹æ. To jest przecie¿ zupe³nie jasne. Rozumiecie? W porz¹dku.

284

To jest powód, dlaczego oni s¹ zaœlepieni. Jest dok³adnie tak, jak

w tych dniach, kiedy Jezus by³ na ziemi. O, moi drodzy! Oni potykali
siê w ten sam sposób. Mówili: „On jest Belzebubem”. Oni widzieli, ¿e
On to potrafi czyniæ, lecz mówili: „On urodzi³ siê jako nieœlubne
dziecko i jest trochê nienormalny”. On jest opanowany przez jakiegoœ
diab³a. On jest Samarytaninem i ma w sobie diab³a. Dziêki temu On
to czyni”.

285

Jezus powiedzia³: „Ja wam to przebaczê”. (Widzicie, oni

przypisywali  S³owo  Bo¿e  i  dzia³anie  Bo¿e  z³emu  duchowi).  On
powiedzia³: „Ja wam to przebaczam, lecz gdy przyjdzie Duch Œwiêty,
a  wy  powiecie  jedno  s³owo  przeciwko  Temu,  nie  bêdzie  wam  to
odpuszczone  ani  w  tym  œwiecie,  ani  w  przysz³ym  (w  owym  wielkim
dniu); nie bêdzie to przebaczone”. Jak wiêc widzicie, jest to wyraŸnie
napisane w Piœmie.

286

Je¿eli wiêc przyjd¹ ludzie w owym dniu, zupe³nie obojêtnie, jacy

s¹ intelektualni albo do jak wielkiej denominacji nale¿¹, oni zostan¹

MÓWIONE S£OWO

potêpieni. To musi siê staæ! Oni bluŸnili Duchowi Œwiêtemu przez to,
¿e nazwali To ekstrawaganckim religijnym fanatyzmem albo jakimœ
innym uw³aczaj¹cym okreœleniem. Koœció³ Bo¿y musia³ to znosiæ
przez ca³y ten czas.

287

Nawet Pawe³ stoj¹c przed Agryp¹ powiedzia³ „Na tej drodze,

któr¹ nazywaj¹ herezj¹ (co oznacza wariactwo), s³u¿ê Bogu naszych
ojców”. Ten wielki uczony doszed³ do takiego stanowiska: „Na tej
drodze, któr¹ nazywaj¹ herezj¹”.

288

Dlaczego? Zosta³o mu to objawione. Ten S³up Ognia, który przed

nim zawis³, powiedzia³: „Jam jest Jezus, ten wielki Bóg, który by³ tam
na pustyni z Moj¿eszem. To Jam jest, a trudno tobie wierzgaæ przeciw
oœcieniowi”.

289

Kiedy tam sta³ Pawe³, bêd¹c sobie œwiadomy, ¿e jego ¿ycie by³o w

stawce,  powiedzia³:  „Na  tej  drodze,  któr¹  nazywaj¹  herezj¹,  oddajê
czeœæ  Bogu  naszych  ojców”.  Zosta³o  to  w  ten  sposób  powiedziane,
poniewa¿  jemu  by³o  objawione,  czym  by³a  ta  wielka  prawda  o
Chrystusie. A dzisiaj ludzie mówi¹: „To jest denominacja”.

290

To jest Jezus Chrystus, znowuzrodzenie objawione w was, ¿e On

ma pierwszeñstwo, aby móg³ wyraziæ Swoje S³owo. A wszystko, co
On obieca³ na te ostateczne dni, mo¿e dokonaæ w Swoim ciele, przez
to, ¿e w nim dzia³a. Amen. To jest po prostu dok³adnie
zamanifestowane S³owo Bo¿e. W porz¹dku. Zwa¿ajcie.

291

Tak samo, jak w dniach Chrystusa – Bóg sam trzyma klucz do

tego  objawienia  Chrystusa.  Czy  temu  wierzycie?  [Zgromadzenie
odpowiada:  „Amen”  –  wyd.]  Szko³y  teologiczne  nie  potrafi¹  tego
nigdy  odnaleŸæ.  Jezus  tak  powiedzia³.  Je¿eli  to  sobie  chcecie  teraz
przeczytaæ  –  ew.  Mateusza.  11,  25  –  27:  „Dziêkujê  Ci,  Ojcze,  Bo¿e
Niebios  i  ziemi,  ¿e  zakry³eœ  te  sprawy  przed  oczyma  m¹drych  i
roztropnych,  a  objawi³eœ  je  niemowlêtom,  które  siê  bêd¹  uczyæ”.
Widzicie? Widzicie? Nie wa¿ne…

292

Patrzcie na uczonych w Piœmie w tamtych czasach, na tych

¯ydów,  znakomitych  mê¿ów,  na  ich  organizacje  faryzeuszy,
saduceuszy, Herodian i kimkolwiek oni byli, widzicie? – wszystkie te
wielkie  organizacje!  Jezus  powiedzia³  o  nich:  „Wy  jesteœcie  œlepi,
wodzowie  œlepych;  dobrze  powiedzia³  o  was  Izajasz:  „Macie  uszy,  a
nie s³yszycie, macie oczy, a nie widzicie”. Bowiem Izajasz powiedzia³
to w Duchu i dlatego Bóg z Niebios zaœlepi³ wasze oczy. Wy czynicie
to samo, co Ewa, przez to, ¿e przyjmujecie tê rozumow¹ stronê, a nie
macie pojêcia o Duchu Bo¿ym. A zatem, czy wszyscy nie wpadn¹ do
jamy, zarówno œlepi jak i ich wodzowie”? Wódz œlepych wpadnie tam
razem z nimi, poniewa¿ on równie¿ jest œlepy. Wódz równie¿ upadnie
– on jest œlepym wodzem œlepych. Obaj wpadn¹ do jamy.

293

Tylko sam Bóg trzyma ten klucz. On wypowiedzia³ t¹ sam¹ myœl

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

w jednym z poprzednich miejsc Pisma, które przeczyta³em przed
chwil¹, gdzie powiedzia³: „Za kogo mnie, Syna cz³owieczego uwa¿aj¹
ludzie”?

294

A Piotr powiedzia³: „Ty jesteœ Chrystus, Syn Boga ¯ywego”.

295

On rzek³: „B³ogos³awiony jesteœ Szymonie, Synu Jonasza,

albowiem cia³o i krew nie objawi³y ci tego, lecz Ojciec Mój, który jest
w niebiosach. Tylko na tym objawieniu zbudujê Mój Koœció³. Bramy
piekielne nie przemog¹ go”. Widzicie? Czy pojmujecie to teraz?

296

Dlatego nie istnieje ¿adna szko³a, ¿adni teolodzy, ¿adni

nauczyciele we wszystkich szko³ach biblijnych, którzy by coœ o tym
wiedzieli. Oni o tym nic nie wiedz¹. Jest to dla nich niemo¿liwe,
dowiedzieæ siê coœ o tym. Bóg ukry³ sens tych spraw przed
wyborowymi nauczycielami i pozosta³ymi ludŸmi.

297

Jest to osobista, indywidualna sprawa dla cz³owieka, któremu

zostaje objawiony Chrystus.

298

Kiedy mówisz: „On mi siê objawi³”, a potem nie objawi siê w tobie

to ¯ycie, jakie Chrystus pokaza³ nam tutaj w Biblii (bo to samo ¿ycie
jest w Nim), to masz b³êdne objawienie.

299

Gdyby by³o mo¿liwe przeszczepiæ ¿ycie dyni do gruszy, to ona by

przynosi³a dynie. „Wed³ug owoców ich poznacie je. To siê dok³adnie
zgadza.  Gdybyœcie  zasadzili  winny  krzew  i  wypuœci³by  swoje
latoroœle,  a  pierwsza  latoroœl  zrodzi³aby  winogrono,  druga  cytryny,
trzecia gruszki, a nastêpna jab³ka, to zosta³y tam zaszczepione inne
gatunki, które rodz¹ swoje w³asne ¿ycie. Ka¿da denominacja zrodzi
swoje w³asne ¿ycie. Kiedy jednak ten winny krzew wypuœci w³asn¹,
now¹  latoroœl,  to  ona  przyniesie  winogrono,  tak  jak  przynios³a  ta
pierwsza latoroœl.

300

A je¿eli ¯ycie, to ¯ycie Jezusa Chrystusa wypuœci dalsz¹ czêœæ

Cia³a wierz¹cych, to ono zrodzi te same owoce, jak to pierwsze i oni
bêd¹ mogli znowu pisaæ Dzieje Apostolskie, poniewa¿ to bêdzie takie
same ¿ycie. Czy widzicie, co chcê powiedzieæ? Nie mo¿ecie po prostu
odejœæ od tego. Jest to ¯ycie Chrystusa w was, które zosta³o do was
wlane przez Samego Ducha Œwiêtego, który ¿yje przez was Swoje
¿ycie.

301

„Œlepi, wodzowie œlepych”. Zauwa¿cie, Bóg sam posiada ten

Klucz. ¯aden teolog nie mo¿e wam tego powiedzieæ, nie jest mu to
znane. To jest przed nimi ukryte. Oni o tym nic nie wiedz¹. Zatem te
szko³y…

302

Kiedy mówisz: „Ja przecie¿ posiadam doktorat teologii i

filozofii”, to tylko okazujesz… Dla mnie, a ja wierzê, ¿e dla Boga, a
tak¿e dla ka¿dego prawego, rzeczywiœcie wierz¹cego, oznacza to, ¿e
ciê to w³aœnie o tyle oddala – wycofa³eœ siê po prostu. Bóg nie mo¿e

MÓWIONE S£OWO

byæ poznany przez wykszta³cenie, On nie zostaje poznany dziêki
temu, jak mo¿na Go sobie wyjaœniæ.

303

Bóg jest poznany w prostocie i przez objawienie Jezusa Chrystusa

nawet dla tej najbardziej niepiœmiennej osoby. Widzicie? To nie jest
wasza teologia. Jest to objawienie Jezusa Chrystusa. „Na tej skale Ja
zbudujê  Mój  Koœció³”.  ¯adna  inna  ska³a  nie  bêdzie  przyjêta,  ¿adne
inne  rzeczy  nie  bêd¹  przyjête,  ¿adna  rzymska  ska³a,  ¿adna
protestancka  ska³a,  ¿adna  inna  szko³a,  nic  innego,  jak  tylko
Objawienie Jezusa Chrystusa w narodzeniu siê na nowo. On narodzi
siê w was i wk³ada do was Swoje w³asne ¯ycie. Wasze w³asne ¿ycie
zosta³o usuniête. A ¯ycie Jezusa Chrystusa okazuje siê w was dziêki
Jego  zwierzchnictwu  ludziom,  którzy  ogl¹daj¹  to  samo  ¯ycie,
uczynki,  znamiona  i  cuda,  które  On  czyni³  wówczas;  tego  samego
dokonuje przez was. Wszystko inne, co jest poza tym, nie ma ¿adnego
znaczenia. Patrzcie, jak ods³ania siê ta Wielka Tajemnica Objawienia
Bo¿ego.

304

Z powodu niedostatku tego objawienia mamy tak wiele podzia³ów

miêdzy nami i tak wiele wyœmiewania siê. Tak wiele podzia³ów jest
miêdzy nami, poniewa¿ ludziom brakuje tego objawienia. Widzicie
brak im tego objawienia – nauczycielom!

305

Pawe³ powiedzia³, kiedy otrzyma³ potê¿ne Objawienie Chrystusa

w 1. Koryntów w 2. rozdziale – nie zapomnijcie tego przeczytaæ, kiedy
to  sobie  zanotujecie.  Zwróæcie  uwagê,  on  powiedzia³:  „Ja  nie
przyszed³em  do  was  w  m¹droœci  ludzkiej”.  Przypatrzcie  siê  temu
mê¿owi,  który  rzeczywiœcie  posiada³  wiedzê.  Popatrzcie  na  tego
mê¿a, który ukoñczy³ studia. „Ja nie przyszed³em do was z s³owami
m¹droœci  ludzkiej”.  1.  do  Koryntian  –  2.  rozdzia³  1.  listu  do
Koryntian. O, chcia³bym to…

306

Dobrze, pozwólcie, ¿e to przeczytamy. Czy mo¿ecie powstaæ na

chwilê,  gdy  bêdziemy  czytaæ  jeden  lub  dwa  wiersze?  [Zgromadzeni
mówi¹:  „Amen”  –  wyd.]  Chcia³bym  to  przeczytaæ,  abyœcie  mieli  w
tym  jasno,  aby  równie¿  ci  ludzie,  którzy  s³uchaj¹  taœmy,  mogli  to
sobie powtórzyæ. W ka¿dym razie maj¹ mo¿liwoœæ do tego.

307

Bêdziemy czytaæ 1. Koryntian. 2. rozdzia³. S³uchajcie tego

wielkiego aposto³a Paw³a, tego intelektualnego s³ugê Bo¿ego.
Popatrzmy tutaj!

„Dlatego równie¿ i ja, Pawe³, kiedy do was przyszed³em,

nie przyszed³em z zamiarem opowiadaæ wam œwiadectwo
Bo¿e z wynios³oœci¹ mowy albo m¹droœci…”

(Nigdy nie powiedzia³em: „Ja jestem dr Taki i taki”.

Widzicie?)

„Albowiem nie os¹dzi³em za rzecz potrzebn¹ co innego

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

umieæ pomiêdzy wami, tylko Jezusa Chrystusa i to
ukrzy¿owanego.

I by³em ja u was w s³aboœci i w bojaŸni i w strachu wielkim.
A mowa moja i kazanie moje nie by³o w powabnych

m¹droœci ludzkiej s³owach, ale w okazaniu Ducha i mocy” –
i mocy”.

308

Patrzcie, to jest Ewangelia. Jezus powiedzia³: „IdŸcie na wszystek

œwiat  i  g³oœcie  ewangeliê.  Nie  powiedzia³:  „IdŸcie  i  nauczajcie”.  On
rzek³:  „IdŸcie  i  g³oœcie”.  Innymi  s³owy  „demonstrujcie  t¹  moc,  a  te
znaki  bêd¹  wam  towarzyszyæ”.  Samo  nauczanie  nie  wystarczy.  Do
tego  trzeba  naprawdê  Samego  Ducha  Œwiêtego,  który  by
demonstrowa³ te znamiona. Widzicie? S³uchajcie dalej:

„Aby siê wiara wasza nie gruntowa³a na m¹droœci ludzkiej,

ale na mocy Bo¿ej”.

309

O moi drodzy, widzicie, aby przemieniæ cz³owieka… Ja nie mogê

tego  obaliæ  i  mówiæ:  „On  nie  jest  tym  samym”,  skoro  On  jest  tym
samym!  Gdybym  to  czyni³,  to  by  œwiadczy³o  o  tym,  ¿e…  Istotnie,
gdyby  mi  to  opowiada³  jakiœ  cz³owiek,  to  by  wskazywa³o,  ¿e  nie
posiada tego objawienia, tego potrójnego Objawienia Boga. Widzicie?
Wiêc,…

„A m¹droœæ mówimy miêdzy doskona³ymi, ale nie m¹droœæ

tego œwiata, ani ksi¹¿¹t tego œwiata, którzy gin¹.

Ale mówimy m¹droœæ Bo¿¹ w tajemnicy, która jest

zakryta…

(Patrzcie, potrójna Tajemnica Bo¿a, to znaczy

ukryta m¹droœæ) któr¹ Bóg przeznaczy³ przed wiekami ku
chwale naszej.

Której ¿aden z ksi¹¿¹t tego œwiata nie pozna³, ¿aden kap³an

ani rabbi,

(wybaczcie mi), albo ktokolwiek inny, bo gdyby j¹

byli poznali, nigdy by Pana chwa³y nie ukrzy¿owali”.

310

Wy mówicie: „Ty siê ale mylisz z tymi rabinami i kaznodziejami”.

A kto Go ukrzy¿owa³? Hê?

311

O, moglibyœmy czytaæ ci¹gle dalej i dalej. Przeczytajcie to sobie

dalej, aby teraz oszczêdziæ czas, bo mamy jeszcze… Nie jest jeszcze
za póŸno, lecz muszê powiedzieæ jeszcze mnóstwo rzeczy, o ile Pan
nam teraz dopomo¿e. Brak tych spraw…

312

Pawe³, ten wielki intelektualny cz³owiek nigdy nie próbowa³

przedstawiaæ  ludziom  wspania³e  teologiczne  pojêcia.  On  przyj¹³
pokornie  S³owo  Pañskie  i  ¿y³  wed³ug  tego  S³owa  tak,  ¿e  ono  samo
przejawia³o  siê  przez  niego.  On  prowadzi³  takie  Bo¿e  ¿ycie,  ¿e  inni
widzieli  w  nim  Jezusa  Chrystusa  w  takiej  mierze,  ¿e  pragnêli
otrzymaæ chocia¿ jego chustkê, aby j¹ po³o¿yæ na chorego. Oto ¿ycie
Jezusa Chrystusa.

MÓWIONE S£OWO

313

Zwa¿ajcie, bo ktoœ mówi: „O, patrzcie, Eliasz czyni³ to przed

dawnym czasem – po³o¿y³ swoj¹ laskê – ale to by³o wówczas – w
dniach Eliasza”! Tak myœla³ œwiat, tak myœleli inteligentni kap³ani i
koœcio³y w owych dniach.

314

Ale wierz¹cy poznali coœ innego. Oni ujrzeli Objawienie

Chrystusa,  które  by³o  w  Eliaszu.  To  samo  by³o  w  wypadku  Paw³a,
wyra¿a³o  to  ten  sam  rodzaj  ¿ycia,  poniewa¿  on  by³  prorokiem.
Widzicie? On przepowiedzia³ sprawy, które siê dok³adnie wype³ni³y i
oni  poznali,  ¿e  to  by³o  Bo¿e  potwierdzenie  tego  proroka.  Oni
wiedzieli, ¿e on by³ prorokiem Bo¿ym. Nie mo¿na ich by³o odwieœæ od
tego w ¿aden sposób. Równie¿ gdy widzieli Piotra przepowiadaj¹cego
te  sprawy,  które  maj¹  siê  staæ,  mówili:  „Pozwólcie,  ¿eby  tylko  cieñ
Piotra  pad³  na  mnie”.  Amen!  To  jest  Koœció³.  To  s¹  ci,  którzy  temu
wierz¹. Tak jest. Zosta³o to objawione.

315

Co powiedzia³ Pawe³? „Czy dlatego, ¿e posiadam doktorat

filozofii, teologii, czy dziêki temu oni mi wierz¹”? Nie! On rzek³: „Ja
zapomnia³em wszystkie te sprawy, ludzka m¹droœæ musia³a we mnie
umrzeæ. Ja znam Go tylko w mocy Jego zmartwychwstania. Dlatego
przyszed³em do was manifestuj¹c moc Bo¿¹.

316

Co to by³o? On wyznawa³ Jezusa Chrystusa, jako tego samego

wczoraj, dzisiaj i na wieki. Te same dzie³a, które uczyni³ Jezus, czyni³
równie¿ Pawe³. Oni widzieli Boga, Wielkiego Ojca, który
zademonstrowa³ siê w p³on¹cym krzaku, który To zademonstrowa³
Paw³owi, a by³o To zademonstrowane równie¿ tutaj.

317

On jest tym samym w ka¿dym wieku. Bo¿y potrójny sposób – „ten

sam wczoraj, dzisiaj i na wieki”. Kim On jest? Odkupicielem; w
Swoim Koœciele, maj¹c pierwszeñstwo w nadchodz¹cym Królestwie.
Amen! Czy to widzicie? To jest tak doskona³e, jak tylko mo¿e byæ!

318

O, zwa¿ajcie! Duch Œwiêty jest tym Jedynym, który objawia

Boskie Objawienie Chrystusa. ¯adna szko³a nie mo¿e tego uczyniæ,
¿aden uczony nie mo¿e tego uczyniæ, ¿aden z ludzi, nie wa¿ne jak
dobrze wykszta³cony i pobo¿ny. ¯aden cz³owiek tego nie potrafi.

319

Móg³bym was tutaj mocno uk³uæ. Ilu jest tutaj chrzeœcijan, którzy

s¹ znowuzrodzeni? Podnieœcie wasze rêce. Ilu z was jest nape³nionych
Duchem Œwiêtym? W porz¹dku. Zmierzamy do tego. Dobrze.
Zwa¿ajcie.

320

On to bêdzie objawia³ tylko predestynowanym! To siê dok³adnie

zgadza. „Wszyscy, których mi da³ Ojciec, przyjd¹ do mnie, a ¿aden
cz³owiek nie mo¿e przyjœæ, jeœliby go najpierw Ojciec mój nie
poci¹gn¹³”. Widzicie?

321

Patrzcie na tych kap³anów mówi¹cych „Ten cz³owiek jest

Belzebubem. On jest wró¿bit¹. On jest diab³em”.

322

A potem, kiedy tam przechodzi³a ta prosta, zwyk³a niewiasta,

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

która ju¿ mia³a szeœciu mê¿ów; ona mia³a przedtem piêciu mê¿ów, a
obecnie ¿y³a z szóstym. Jezus powiedzia³: „IdŸ i przyprowadŸ tutaj
swojego mê¿a”. Ona rzek³a: „Nie mam mê¿a”.

323

On odpowiedzia³: „Tak mia³aœ szeœciu. Piêciu mê¿ów ju¿ mia³aœ, a

ten, z którym teraz ¿yjesz, nie jest twoim mê¿em”. Ona rzek³a:
„Panie!” Co siê sta³o? – To Œwiat³o pad³o na to Nasienie.

324

Kiedy ono pad³o na kap³anów, oni rzekli: „Ten cz³owiek jest

wró¿bit¹”. Widzicie, w nich nie by³o ¿adnego ¯ycia. Krzy¿ówka – oni
doroœli a¿ do rozmiarów organizacji, lecz od tego momentu odumarli.

325

Ta niewiasta nie by³a jednak krzy¿ówk¹. Ona rzek³a: „O Panie,

widzê…” Mogê widzieæ, jak jej wielkie piêkne oczy zab³yszcza³y i
³zy sp³ywa³y po jej policzkach. Powiedzia³a: „Panie, widzê, ¿e jesteœ
prorokiem”. „Ja wygl¹dam Mesjasza, a kiedy przyjdzie Mesjasz,
bêdzie czyni³ to samo. On nam bêdzie mówi³ te sprawy”.

On rzek³: „Ja Nim jestem”.

326

O Panie! Ona pozostawi³a swoje naczynie. „Tutaj On jest.

ChodŸcie i ogl¹dajcie tego Mê¿a, który powiedzia³ mi wszystko”. Co
to by³o? Œwiat³o pad³o na to nasienie. Tam by³o ¿ycie. Ono
wykie³kowa³o. Dzisiaj jest to samo.

327

Lecz teolodzy mówi¹: „Chwileczkê, zaczekaj tylko! Chcia³bym

stwierdziæ, czy „taki i taki – czy tak powiedzia³ pastor Moody,
albo…”

328

Co ma z tym do czynienia pastor Moody, w tym czasie? Pastor

Moody ¿y³ w swoim czasie, lecz nie teraz. Z pewnoœci¹ nie. Luther ¿y³
w swoim czasie, lecz nie w czasie Wesley’a. Wesley ¿y³ w swoim
czasie, lecz nie w czasie Piêædziesi¹tnicy. Zielonoœwi¹tkowcy ¿yli w
swoim czasie, lecz oni s¹ daleko oddaleni od Tego w dzisiejszej
godzinie. My ¿yjemy w tej ostatecznej godzinie. Z pewnoœci¹.

329

Ich organizacje i wahanie siê udowadniaj¹, ¿e Go tam nie ma. To

S³owo nie zosta³o w nich prawid³owo potwierdzone w Swojej Mocy –
to nasienie w denominacjach. Oni tworz¹ denominacje, potem zasiej¹
ziarna  jakichœ  truj¹cych  chwastów  razem  z  autentyczn¹  pszenic¹,  i
ona zaraz umiera. Ich plon to truj¹ce chwasty, tak jest, zielone ciernie
i  pokrzywy,  rozumiecie,  zarastaj¹  j¹.  I  ona  zaraz  umiera.  Potem  oni
zorali  to  pole  i  zaczêli  od  nowa  –  zasiali  trochê  prawych  Nasion  i
wykie³kowa³o niewiele kie³ków, ale zosta³y przez nie zaduszone.

330

Lecz Bóg powiedzia³, ¿e w ostatnich dniach wywiedzie Sobie lud,

który zosta³ obmyty Jego krwi¹. Oni byli predestynowani, by byæ
tutaj i oni musz¹ byæ tutaj. Bóg tak powiedzia³. I to zostanie
objawione. A ten sam znak, o którym… Malachiasz 4. – co on bêdzie
czyni³: „odnowi i przywróci na nowo” w tych ostatecznych dniach te
wielkie rzeczy, które On obieca³; przyniesie to objawienie. Czego on
dokona? Wed³ug Mal. 4 przywróci wiarê ojców dzieciom. Widzicie? To

MÓWIONE S£OWO

siê zgadza – przywróci to samo, ten Sam S³up Ognia pojawi³ siê na
scenie, te same znaki, te same cuda, ten Sam Jezus, aby przedstawiæ
Jego, jako tego samego, g³osiæ Go, jako tego samego, ogl¹daæ Go
potwierdzonego, jako Tego samego wczoraj, dzisiaj i na wieki.

331

„Ja nagrodzê – mówi Pan – wszystkie te lata, które po¿ar³ czerw

metodystyczny, g¹sienice i robaki baptystów i katolików; po¿ar³y to
wszystkie robaki, t¹ wiarê tak, ¿e sta³a siê kikutem denominacyjnym,
w którym nie ma ju¿ ¿adnego nasienia. „Lecz Ja nagrodzê – mówi
Pan – wszystkie te lata”. Co? „Wszystkie znaki i cuda, od których siê
oni odwrócili. Ja przyprowadzê ich bezpoœrednio do tego pierwotnego
drzewa i Ja go odnowiê” – mówi Pan. Ten prorok by³ potwierdzonym
prorokiem. Jego s³owa musz¹ siê wype³niæ. Amen!

332

Sam Duch Œwiêty jest tym, który objawia Bo¿e Objawienie

Chrystusa  i  On  nim  by³  przez  wszystkie  wieki. Pomyœlcie  o  tym  –
przez wszystkie wieki! Do kogo przysz³o S³owo Pañskie? – tylko do
proroków. To  siê  zgadza.  Nieprawda¿?  A  prorok  musia³  najpierw
zostaæ potwierdzony. Nie dlatego, ¿e on powiedzia³, i¿ jest prorokiem,
lecz  dlatego,  ¿e  urodzi³  siê  jako  prorok  i  zosta³  potwierdzony  za
proroka,  bo  wszystko,  co  on  powiedzia³,  by³o  dok³adnie  wed³ug
S³owa i wype³ni³o siê, wiêc zostawmy wszystko inne. Widzicie? S³owo
Pañskie  przychodzi  tylko  przez  Ducha  Œwiêtego.  Biblia  mówi:  „W
dawnych  czasach  byli  ludzie  pêdzeni  przez  Ducha  Œwiêtego  i  pisali
S³owo”.

333

Patrzcie, Jan Chrzciciel nie pozna³by Jezusa, gdyby tam nie by³o

Ducha Œwiêtego, który na Niego wskaza³. Czy to prawda?
[Zgromadzenie odpowiada „Amen” – wyd.]

334

Jan Chrzciciel, ten wielki prorok, wyst¹pi³ i powiedzia³: „Oto stoi

On, w³aœnie teraz pomiêdzy wami. Gdzieœ tutaj stoi zwyk³y cz³owiek,
to  jest  ten  Baranek  Bo¿y”.  Potem  Jan  powiedzia³:  „Ja  sk³adam
œwiadectwo,  ¿e  widzia³em,  jak  Duch  Bo¿y  (Duch  Œwiêty)  zst¹pi³  z
nieba jako go³êbica i On zst¹pi³ na Niego, a g³os przemówi³: „To jest
Mój  umi³owany  Syn,  w  którym  znalaz³em  upodobanie”.  Co  to  by³o?
Duch Œwiêty powiedzia³: „Ja wska¿ê na Niego”.

335

To jest jedyny sposób, w jaki Go wy dzisiaj mo¿ecie poznaæ,

jedyny  sposób,  w  jaki  przyjmujecie  trojakie  Objawienie  Bo¿e,
mianowicie  przez  Ducha  Œwiêtego.  A  jedyna  mo¿liwoœæ,  ¿e  siê  to
mo¿e  staæ,  spoczywa  w  tym,  ¿e  jesteœcie  predestynowani,  aby  to
zobaczyæ.  Je¿eli  nie,  nigdy  tego  nie  ujrzycie.  Je¿eli  nie  jesteœcie
predestynowani,  aby  to  ujrzeæ,  nigdy  tego  nie  ujrzycie,  bowiem
Œwiat³o  mo¿e  œwieciæ,  a  wy  przejdziecie  mimo  i  bêdziecie  siê
naœmiewaæ  z  tego  i  obalacie  to  na  podstawie  jakiejœ  intelektualnej
koncepcji, podczas kiedy prawdziwy Bóg manifestuje Samego Siebie
i potwierdza to. Widzicie? Je¿eli tego nie macie zobaczyæ, to tego nie
zobaczycie.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

336

Bóg sobie nigdy nie powiedzia³ tylko tak: „Ja wybiorê tego,

wybiorê tamtego”, ale On wiedzia³ na podstawie Swojej… Podstaw¹
do tego, ¿e On mo¿e przeznaczyæ jest to, ¿e On jest nieskoñczony i On
wie… On jest nieskoñczony i dlatego On wiedzia³ wszystko. On
wiedzia³, jaki bêdzie koniec i móg³ powiedzieæ, jaki bêdzie koniec ju¿
przed pocz¹tkiem. On jest Bogiem. Gdyby to nie móg³ czyniæ, nie
by³by Bogiem. Tak, On jest nieskoñczony. W porz¹dku.

337

Jan by Go nie pozna³, wcale nie, gdyby mu Go Duch Œwiêty nie

wskaza³.  Widzicie,  jak  Bóg  ukrywa  swoj¹  tajemnicê  przed  wysoko
wykszta³conymi? Spójrzcie, wszyscy ci ludzie mówili… On objawia
to  w  prostocie  tym,  których  On  przeznaczy³,  aby  to  widzieli.
Popatrzcie.  Inni  stali  obok  i  nawet  nie  widzieli  go³êbicy.  Oni  nie
s³yszeli  ¿adnego  g³osu,  poniewa¿  to  by³o  pos³ane  tylko  do  tego
predestynowanego  nasienia.  Przeznaczone?  Na  pewno  by³o
przeznaczone.

338

Poniewa¿ 712 lat, zanim on siê urodzi³, Izajasz podniós³ siê w

Duchu ponad ludzkie zmys³y i powiedzia³: „G³os wo³aj¹cego na
pustyni: Gotujcie drogê Pañsk¹, zgotujcie Mu œcie¿kê”.

339

Otó¿, je¿eli to Izajasz móg³ widzieæ, to czy Malachiasz nie widzia³

to samo odnoœnie tego ostatniego predestynowanego proroka, tego
g³ównego, tego wielkiego proroka, który stoi tam na schy³ku wieku,
by przypieczêtowaæ œwiadectwo wszystkich proroków Starego
Testamentu. Widzicie? On powiedzia³, ¿e Jan by³ predestynowany. Z
pewnoœci¹ by³. Równie¿ Malachiasz go widzia³.

340

Jezus powiedzia³: „Je¿eli to mo¿ecie przyj¹æ, to jest ten, o którym

by³o  powiedziane:  „Oto  posy³am  mojego  pos³añca  przed  obliczem
Moim,  aby  Mi  przygotowa³  drogê”.  (Mal.  3).  Patrzcie,  on  by³  z
pewnoœci¹ przeznaczony, aby zrozumia³ to poselstwo. Nic dziwnego,
¿e  móg³  spojrzeæ  „tam”  i  zobaczy³  go³êbicê,  zstêpuj¹c¹,  to  Œwiat³o,
które by³o z ludem izraelskim na pustyni, a teraz ono zstêpowa³o na
dó³.

341

Sam Bóg powiedzia³: „To jest Mój umi³owany Syn, w którym Mi

siê upodoba³o przebywaæ”. Bóg i cz³owiek stali siê jedno.

342

„Ja sk³adam œwiadectwo” – powiedzia³ Jan – „ja Go widzia³em,

tego Jednorodzonego od Ojca, jestem tego œwiadkiem!” Amen!

343

Tutaj to macie. Prostota! Ten stary kaznodzieja, jego ojciec, on by³

wielkim teologiem jak wiecie. On wywodzi³ siê ze szko³y. Wygl¹da³o
na to, ¿e Jan powróci do denominacji swojego Ojca. Lecz to by nie
by³o wed³ug Woli Bo¿ej.

344

Bóg dotkn¹³ go wówczas, jeszcze przed narodzeniem i on przyj¹³

Ducha Œwiêtego trzy miesi¹ce przedtem, nim siê urodzi³. Tak jest.
Kiedy przysz³a tam Maria, a ma³y Jan by³ ju¿ szeœæ miesiêcy w ³onie
matki, lecz te ma³e miêœnie nie porusza³y siê jeszcze, wiêc El¿bieta

MÓWIONE S£OWO

mia³a obawy – te ma³e miêœnie wprawdzie ros³y, lecz El¿bieta, jego
matka nie czu³a ¿adnego ¿ycia. A kiedy Maria wesz³a do jej domu,
chwyci³a j¹ i objê³a, i po³o¿y³a na ni¹ rêce. Widzicie? Powiedzia³a:
„Bóg przemówi³ do mnie, ja równie¿ bêdê mia³a dzieciê”.

„Czy jesteœ poœlubiona z Józefem”?
„Nie”.
„Mario, jak siê to mo¿e staæ”?

345

„Duch Œwiêty zas³oni mnie i ono zostanie we mnie stworzone. A

ja nazwê Jego Imiê Jezus. On bêdzie Synem Bo¿ym”.

346

A gdy ona wypowiedzia³a imiê Jezus, to ma³y Jan zacz¹³

podskakiwaæ i krzyczeæ, i poruszy³ siê w ³onie swej matki.

347

Ona rzek³a: „B³ogos³awiony niech bêdzie Pan Bóg. A sk¹d¿e mi to,

¿e matka Pana mojego przysz³a do mnie? Matka mojego Pana!
Bowiem skoro tylko us³ysza³am g³os twego pozdrowienia, moje
dzieciê podskoczy³o z radoœci w moim ³onie”.

348

Nic dziwnego, ¿e on nie czu³ poci¹gu do ¿adnego seminarium,

czegoœ,  co  by  mu  narzuca³o  tak¹  lub  owak¹  naukê!  On  mia³  wa¿ne
zadanie. By³ mê¿em pustyni. On odszed³ na pustyniê i czeka³. Bóg go
tam  wywo³a³  i  da³  mu  objawienie.  (Patrzcie,  tutaj  znowu  macie
objawienie!)  On  rzek³:  „Chcê  ci  powiedzieæ,  Kim  On  jest.  Ty  jesteœ
prorokiem. To S³owo jest dla ciebie. Ty wiesz, kim jesteœ. Ty musia³eœ
przyjœæ”. To odpowiada na pytanie z ostatniej niedzieli. Widzicie?

„Ty wiesz, kim jesteœ, Janie. B¹dŸ cicho. Nie mów nic. WynijdŸ

tam, a kiedy Go zobaczysz, z nieba zst¹pi znak w postaci Œwiat³oœci
– zst¹pi go³êbica. To bêdzie On, kiedy Go zobaczysz”.

349

Z tego powodu, kiedy Jezus podchodzi³ ku wodzie, Jan spojrza³ do

góry i zobaczy³ zstêpuj¹c¹ go³êbicê i rzek³: „Oto Baranek Bo¿y. Oto
On. On jest Tym, który g³adzi grzechy œwiata”.

350

Jezus podchodzi³ prosto do niego do wody. Oczy Jana spotka³y siê

z oczyma Jezusa. Oni byli wed³ug cia³a kuzynami 2. stopnia. Maria i
El¿bieta by³y kuzynkami 1. stopnia. Ich spojrzenia spotka³y siê. Tam
sta³ Bóg i Jego prorok. Amen!

351

Jan powiedzia³: „Ja potrzebujê byæ ochrzczony od Ciebie.

Dlaczego Ty przychodzisz do mnie”?

352

Jezus powiedzia³: „Zaniechaj teraz, poniewa¿ godzi siê nam

wype³niæ wszelk¹ sprawiedliwoœæ”.

353

Dlaczego Jan to uczyni³? – Bo On by³ Ofiar¹, Jan by³ prorokiem,

on to wiedzia³. Ofiara musia³a zostaæ obmyta, zanim zosta³a
przyniesiona. O, on siê na to zgodzi³ i ochrzci³ Go.

354

Kiedy to uczyni³, oto otwar³o siê niebo, moi drodzy, a go³êbica

zst¹pi³a na Niego i G³os rzek³: „To jest Mój umi³owany Syn, w którym
mi siê upodoba³o”. Biblia króla Jakuba umieszcza tu s³owa „w

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

którym mi siê upodoba³o zamieszkaæ”. A wiêc, choæbyœcie to chcieli
przekrêciæ jakkolwiek, jest to ci¹gle to samo. „Przebywaæ wewn¹trz”.
„To jest Mój umi³owany Syn, w którym mi siê upodoba³o
zamieszkaæ” albo „upodoba³o przebywaæ w Nim”. Wybierzcie sobie z
tego, co chcecie. Jest to ci¹gle to samo. W porz¹dku.

355

Widzimy wiêc, ¿e mu to zosta³o objawione. Inni tam stali i nic z

tego nie s³yszeli. Objawia to sam Duch Œwiêty!

356

Tak samo, gdy On objawi³ siê Paw³owi, dalszemu przeznaczonemu

Nasieniu.

357

Pawe³ zd¹¿a³ do… On mo¿e powiedzia³: „Gdybym tylko móg³

schwytaæ  t¹  grupê,  rozbi³bym  j¹  na  drzazgi,  przecie¿  jestem  dr
Saulem!  Wyros³em  u  stóp  Gamaliela.  („ja  pochodzê  z  ruchu
Moody’ego”)  albo  coœ  w  tym  rodzaju.  Widzicie?  Jestem  uczonym.
Wiem,  o  czym  mówiê.  T¹  bandê  ekstrawaganckich  religijnych
fanatyków rozbijê na kawa³ki. Proszê ciê, wielki, œwiêty ojcze, daj mi
tylko pozwolenie, abym móg³ pójœæ tam, a ja ka¿dego poszczególnego
z  tych  ha³asuj¹cych  zaaresztujê.  Uczynimy  koniec  tym  bajkom  o
Bo¿ym uzdrowieniu”. On w³o¿y³ je do kieszeni i rzek³: „Udajê siê w
podró¿”.

358

A tego samego dnia, oko³o godz. 11. do po³udnia nagle oœwieci³a go

Œwiat³oœæ prosto w twarz, i on pad³ na ziemiê.

359

Dlaczego? On by³ przeznaczonym nasieniem. Bóg rzek³: „Ja Go

wybra³em. O tak. Ja mu poka¿ê, jak wiele bêdzie musia³ wycierpieæ z
powodu mojego Imienia. Poœlê go do pogan, a oni go zniewa¿¹, jak
tylko bêd¹ mogli, a pomimo tego on poniesie Moje Imiê”.

360

Pawe³ uda³ siê w g³¹b pustyni. Tam pozosta³ przez okres 3 i pó³ lat,

tam  w  Arabii  a¿  do  czasu,  kiedy  wyzby³  siê  wszelkiej  koœcielnej
wiedzy, pozna³ S³owo i sta³ siê tym S³owem. On sta³ siê wiêŸniem i oto
powraca  w  kajdanach  mi³oœci.  „Wszystkie  moje  prze¿ycia  z
seminariów przeminê³y! Jestem wiêŸniem Jezusa Chrystusa. (Amen!)
Filemonie,  mój  bracie,  ja  jestem  wiêŸniem  Jezusa  Chrystusa.  Mogê
mówiæ i wypowiadaæ tylko to, co On mi mówi”.

361

Bóg potrzebuje dzisiaj wiêŸniów, którzy poddaj¹ siê Jego Woli,

Jego S³owu.

362

Tak by³o z Paw³em. Zupe³nie obojêtnie, ile wiedzy on zdoby³, on

pozna³ Boga dziêki objawieniu! Tak jest. Sprawy intelektualne nie
mia³y ju¿ dnia niego znaczenia, kiedy przysz³o objawienie; bowiem na
tej skale (na objawieniu) zosta³ zbudowany Koœció³. Tak jest.
Zauwa¿cie, on by³ predestynowanym Nasieniem.

363

Sam Duch Œwiêty pokazuje wam, Kim On Jest. Nie ma

cz³owieka… Ludzie rozdzielaj¹ go na Ojca, Syna i Ducha Œwiêtego
i ró¿ne tym podobne rzeczy. Widzicie? A Duch Œwiêty bêdzie Go
objawia³ jako zamanifestowanego Boga, Pana Niebios – To jest On.

MÓWIONE S£OWO

364

Otó¿, zwa¿ajcie: Nie w prorokach, nie w królach, lub w

kimkolwiek innym, lecz tutaj by³ Bóg po raz pierwszy objawiony w
Chrystusie, w pe³noœci Bóstwa cieleœnie, w ludzkim ciele. To jest to
Objawienie! O, moi drodzy! Chcia³bym teraz zaœpiewaæ pewn¹ pieœñ:

„Narody siê za³amuj¹, Izrael siê budzi (czy tak?)
Znaki, które przepowiedzieli prorocy.
Dni pogan zosta³y policzone (koœció³ w swoich
denominacjach) i obci¹¿one okropnoœciami.
Wróæcie z powrotem rozproszeni do waszej posiad³oœci.
(Wy, którzy zostaliœcie z nich wykopniêci)
Dzieñ odkupienia jest bliski,
Ludzkie serca wysiadaj¹ ze strachu”.

365

Nawet wszystkie ¿arty z Hollywoodu nie zdo³aj¹ tego zakryæ.

Podobnie jak ten ma³y ch³opak, który sobie gwizda³, kiedy
przechodzi³ noc¹ ko³o cmentarza. Widzicie?

„B¹dŸcie nape³nieni Duchem.
Trzymajcie wasze lampy ochêdo¿one i czyste
Spogl¹dajcie w górê, wasze odkupienie jest blisko.
Fa³szywi prorocy k³ami¹, zapieraj¹ siê S³owa Bo¿ego,
¯e Jezus Chrystus jest naszym Bogiem. (To prawda).
Dzisiejsze pokolenie wzgardzi³o objawieniem Bo¿ym,
Lecz my idziemy tam, gdzie kroczyli aposto³owie.
Dzieñ odkupienia jest bliski,
Ludzkie serca wysiadaj¹ ze strachu.
B¹dŸcie nape³nieni Duchem,
Trzymajcie wasze lampy ochêdo¿one i czyste.
Spogl¹dajcie w górê, wasze odkupienie jest blisko”.

366

Przyjmij to objawienie, bracie! Ta generacja odtr¹ca z pogard¹

Bo¿e  objawienie.  Widzicie?  Czyni¹  To  fa³szywi  prorocy.  „Wed³ug
owoców ich poznacie je”. Oni s¹ krzy¿ówk¹. Oni zostali wrodzeni do
organizacji,  zamiast  do  S³owa  Bo¿ego  –  do  objawienia  Boga,
objawiaj¹cego  Samego  Siebie  w  Chrystusie,  który  jest  S³owem.  O,
moi drodzy!

367

Moglibyœmy siê tutaj zatrzymaæ, lecz je¿eli… podj¹æ siê tego

znowu,  kiedy  powrócê,  je¿eli  zechcecie.  Teraz  mamy…  Czy
pragniecie,  aby  to  kontynuowaæ?  To  zale¿y  od  was.  [Zgromadzenie
mówi  „Amen”  –  wyd.],  W  porz¹dku.  Tylko  krótko  jeszcze.  Bêdê  siê
œpieszyæ,  ale  zajmê  dosyæ  czasu,  abyœcie  mogli…  Potem  bêdziecie
mieæ  trochê  czasu,  aby  odpocz¹æ.  W  porz¹dku.  Zwa¿ajcie  wiêc:
Obserwujcie to predestynowane nasienie!

368

Jedynie Duch Œwiêty pokazuje wam, Kim On jest. ¯adni prorocy

albo królowie. A tutaj jest Bóg zamanifestowany w ciele, tutaj jest

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Pe³nia. On zosta³ ca³kowicie objawiony i oznajmiony temu œwiatu.
Moi drodzy!

369

Patrzcie, na tej górze przemienienia, kiedy Bóg sam z³o¿y³

œwiadectwo „To jest Mój umi³owany Syn, Jego s³uchajcie”. Sta³ tam
Moj¿esz;  który  reprezentowa³  zakon.  Sta³  tam  Eliasz,  który
reprezentowa³  proroków.  Lecz  oni  znikli,  a  On  rzek³:  „To  jest  mój
umi³owany  Syn,  Jego  s³uchajcie.  Tam  by³y  reprezentowane  trzy
rzeczy: Zakon, prorocy i Chrystus. Bóg rzek³: „To jest On”. Bóg zosta³
doskonale zamanifestowany nie w prorokach, nie przez zakon, lecz w
Chrystusie. To jest On.

370

Chrystus posiada mi³osierdzie. Zakon wrzuci³ was do wiêzienia,

lecz nie potrafi³ was z niego uwolniæ. Prorocy byli sprawiedliwoœci¹
Bo¿¹ ku potêpieniu i wykonaniu wyroku za ten czyn. To siê zgadza.
Lecz Jezus jest Bo¿¹ mi³oœci¹ i objawieniem, aby wam daæ poznaæ –
temu predestynowanemu Nasieniu, ¿e On was powo³a³. „To jest On,
Jego s³uchajcie”.

371

Przyjmijcie to do wiadomoœci! Pe³noœæ Bóstwa jest oznajmiona.

Ta  ukryta  tajemnica  jest  teraz  objawiona,  ¿e  Bóg  zosta³
zamanifestowany.  Bóg  i  cz³owiek  stali  siê  jedno  –  Pomazaniec,
Chrystus! Co  oznacza  S³owo  Chrystus?  –  Pomazaniec.  Ten,  który
zosta³  namaszczony  Pe³ni¹  Bóstwa  cieleœnie.  O,  moi  drodzy!  Jak
ludzie mog¹ w to w¹tpiæ?

372

Kiedyœ Moj¿esz mia³ Go czêœciowo i Dawid mia³ Go czêœciowo. O,

moi  drodzy,  lecz  tutaj  On  jest  zamanifestowany  w  pe³noœci:  Bóstwo
samo  sta³o  na  ziemi  –  Bóg  w  Swojej  Pe³ni,  aby  umrzeæ  za  grzechy
ludzi, aby On móg³ przynieœæ Swojemu Koœcio³owi poœwiêcone ¿ycie,
aby  móg³  mieæ  zupe³ne  zwierzchnictwo  w  Swoim  Koœciele  i  aby  w
tych ostatnich dniach zamanifestowa³ ka¿d¹ obietnicê, któr¹ da³ na
ten ostateczny czas. Rozumiecie? Co by³o…

373

A wiêc s³uchajcie. Czy s³uchacie? Uszczypnijcie siê teraz trochê.

Widzicie? Zwa¿ajcie.

374

Dlaczego zosta³ Jezus zamanifestowany? Aby pokazaæ Boga. On

by³ Bogiem. On musia³ Nim byæ. ¯aden cz³owiek nie móg³ umrzeæ jak
On. ¯aden prorok nie móg³ tak umrzeæ. On by³ Bogiem. On by³
Bogiem proroków. On by³ w prorokach, On by³ w królach. On by³ w
historii, On by³ tym, który mia³ przyjœæ, ten który by³, ten który jest i
ten który ma byæ w tym dniu: Ten Sam wczoraj, dzisiaj i na wieki. W
tym celu zosta³ On zamanifestowany.

375

A zgodnie z tym zamys³em zdoby³ On Swój Koœció³, aby On, ta

pe³noœæ Bóstwa, móg³ wype³niæ ka¿de obiecane S³owo Boga w tych
ostatnich dniach, w których otrzyma³ pierwszeñstwo, Swoje
zwierzchnictwo w Koœciele, to stanowisko, Swoje miejsce w Koœciele.
Jezus powiedzia³; „Kto wierzy we Mnie, sprawy, które Ja czyniê i on

MÓWIONE S£OWO

czyniæ bêdzie i jeszcze wiêksze czyniæ bêdzie, bo Ja odchodzê do Mego
Ojca”.

Widzicie? To by³ Jego zamys³. Tam by³a ta manifestacja. A wiêc

dzisiaj On chce pozyskaæ kogoœ, kto to zrozumie i pozwoli S³owu…

376

Patrzcie, Jezus to rozpozna³. On by³ tak doskonale zrodzony w

odpowiednim do tego czasie, ¿e Bóg móg³ siê przejawiæ w ka¿dym
posuniêciu, które On uczyni³. On by³ Objawieniem Boga – Bóg
objawiony.

377

Teraz On poœwiêci³ Koœció³ przez Swego Ducha i przez Swoj¹

krew,  aby  mog³a  byæ  objawiona  w  tych  dniach  ostatecznych  ka¿da
obietnica,  któr¹  On  darowa³.  Widzicie  teraz,  On  potrafi³  powróciæ  i
pozbieraæ w tych ostatecznych dniach to, co inni mê¿owie zostawili, i
przez  Swego  Œwiêtego  Ducha  objawiæ  ca³¹  tajemnicê  Siedmiu
Pieczêci.  Widzicie,  On  wyra¿a  Samego  Siebie.  To  jest  Jego  zamys³.
Dlatego  w³aœnie  On  umar³.  To  jest  druga  czêœæ  Jego  potrójnej
manifestacji. Po pierwsze, aby wyraziæ Samego Siebie w Chrystusie,
a  potem  wyraziæ  Samego  Siebie  przez  Koœció³.  I  tak  samo,  jak
Chrystus  by³  tym  S³owem,  tak  Koœció³  staje  siê  S³owem,  kiedy
pozwoli przechodziæ temu S³owu przez nich.

378

Lecz je¿eli oni zaakceptuj¹ skrzy¿owan¹ denominacjê, jak mo¿e

S³owo przechodziæ przez nich! Denominacja jest uziemiona i ona
spowoduje krótkie zwarcie, i wypali bezpieczniki. Rozumiecie?

379

Kiedy jednak ten pr¹d przep³ywa bez przeszkody (to S³owo Bo¿e),

to Ono siê wyra¿a. „Dzie³a, które Ja czyniê i wy czyniæ bêdziecie”. A
w tych ostatnich dniach ma siê wype³niæ: „Oto posy³am wam Eliasza
proroka, a on nawróci serca dzieci do wiary ojców”.

380

Potem przyjdzie czas, w którym On mo¿e siê wyraziæ w Pe³ni

Swojej Boskoœci, Bóstwa, przez Swój Koœció³, maj¹c zwierzchnictwo
w  tym  Koœciele.  O,  moi  drodzy!  Co?  Najpierw  Pomazaniec,  obecnie
namaszczony  lud,  o!  aby  namaszczona  Oblubienica  mog³a  byæ
przyprowadzona  z  powrotem  do  Oblubieñca.  Przez  co  zostanie  ona
namaszczona?  Przez  to,  ¿e  przyjmie  to,  co  Ewa  odrzuci³a  (i  Adam),
przez to, ¿e On powróci z namaszczeniem S³owa, bo On powiedzia³:
„Moje  S³owo  jest  Duchem”.  Widzicie?  Namaszczony  S³owem.  On
przywraca z powrotem to, co Ewa odrzuci³a, i my to przyjmujemy.

381

Widzicie, na nowo ten stan krzy¿ówki – dok³adnie tak to by³o u

Ewy.

382

Bóg mówi³ do Ewy: „Nie czyñ tego, nie czyñ tego. Ty nie mo¿esz

czyniæ tego i tego”.

383

A szatan rzek³: „Och, wiesz…” Ona siê odwróci³a i da³a mu

pos³uch.

384

Lecz Ewa w tych ostatnich dniach nie us³ucha go, poniewa¿ Ona

jest predestynowana, aby tego nie uczyni³a. Tak, Bóg zatroszczy siê o

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

to. On o tym wie. On to osi¹gnie. On rzek³, ¿e Jego Koœció³ bêdzie tam
sta³ bez zmazy i zmarszczki. Oblubienica bêdzie sta³a w Jego chwale
jako Jego zamanifestowane S³owo.

385

Ona bêdzie znakiem dla tego œwiata. Ona bêdzie odrzu-… Ona

bêdzie czymœ dla tego œwiata, na co oni mog¹ patrzeæ i mówiæ; tak
pozosta³y œwiat bêdzie mówi³: „Ach, Ona jest ekstrawaganck¹
religijn¹ fanatyczk¹. Ona jest kuzynk¹ 2. stopnia. Ona nie nale¿y do
naszej grupy”. Wiem o tym. To jest dobra rzecz. Widzicie? Ona? Ona
nale¿y do tej grupy tam w Górze!

386

Niedawno powiedzia³ mi pewien mê¿czyzna (staliœmy razem i

rozmawialiœmy): „Otó¿, do której denominacji ty nale¿ysz”?

Ja rzek³em: „Do ¿adnej”.
„Co”?
„Do ¿adnej” – odpar³em – „ja nale¿ê do Królestwa”. „Wiêc jak do

niego przyst¹pi³eœ”?

„Tam siê nie przystêpuje, do niego zostaniesz zrodzony”. Uhm.
„Jakie to jest królestwo”? Rzek³em: „To tajemnicze Cia³o Jezusa

Chrystusa”.

387

Przez jednego Ducha jesteœmy wechrzczeni do tego cia³a” –

zrodzeni  z  Jego  Ducha,  potem  nale¿ymy  do  tego  Królestwa.  My  nie
jesteœmy  ju¿  Amerykanami,  nie  jesteœmy  Niemcami;  nie  jesteœmy
nimi,  ale  jesteœmy  chrzeœcijanami.  Jesteœmy  ugruntowani  i
pielgrzymujemy  w  Duchu,  zniewoleni  mi³oœci¹,  oddaleni  od  rzeczy
tego  œwiata,  bowiem  wyrzekliœmy  siê  tego  œwiata,  aby  zyskaæ  t¹
kosztown¹ per³ê. Kroczymy naprzód i pozwalamy, aby Duch Œwiêty
manifestowa³  siê.  To  jest  Jego  prawdziwy  Koœció³.  To  jesteœcie  wy
albo  to  jestem  ja,  kiedy  wydamy  samych  siebie  i  s³u¿ymy  Bogu
wed³ug Jego S³owa, a nie wed³ug tego, co mówi jakieœ wyznanie.

388

Zwróæcie uwagê, ten Pomazaniec, sam Chrystus, o Bo¿e, zosta³

tutaj obwieszczony. Lecz teraz… Spójrzcie! Lecz teraz, patrzcie. On
ma pierwszeñstwo. To jest Bóg w pe³ni zamanifestowany w Jezusie
Chrystusie. Bo¿a wielka Tajemnica Jego objawienia.

389

Ta wielka Œwiat³oœæ objawienia zawsze oœlepia³a m¹droœæ tego

œwiata.

390

W dniach Jezusa Chrystusa, kiedy On by³ tutaj na ziemi, zaœlepi³o

ich to. Oni mówili: „Ty siê sam czynisz Bogiem! Ty stawiasz siê na
równi z Bogiem”! On nie tylko by³ postawiony na równi z Bogiem, On
by³ Samym Bogiem. Widzicie? Patrzcie, oni tego nie pojêli. A
nawiasem mówi¹c, ktoœ z was móg³by…

391

Pewnego razu s³ysza³em kilku niewierz¹cych, którzy mi

powiedzieli, ¿e Jezus nigdy nie rzek³, ¿e On by³ rzeczywiœcie Synem
Bo¿ym. On to z pewnoœci¹ powiedzia³, oczywiœcie, tylko wy nie znacie

MÓWIONE S£OWO

waszej Biblii. Co On powiedzia³ do tej niewiasty u studni? Widzicie?
Co jej powiedzia³?

392

„Wiem, ¿e przyjdzie Mesjasz, a kiedy On przyjdzie, oznajmi nam

wszystko”. On rzek³: „Ja, który z tob¹ rozmawiam jest Nim” – On to
powiedzia³ równie¿ Paw³owi i wielu innym. Zauwa¿cie. Teraz jednak
Koœció³ ma pierwszeñstwo.

393

Ta wielka Tajemnica Bo¿a zawsze zaœlepia³a wiedzê tego œwiata.

Oni tego nie mogli poj¹æ. Oni tego po prostu nie rozumieli. Szatan
tego nie zrozumiewa. Nikt inny tego nie zrozumiewa, tylko ci, którzy
s¹ przeznaczeni, aby to zrozumieli, ¿e Bóg i Chrystus s¹ Jedno. Oni
ci¹gle chc¹ z Niego uczyniæ trzech. Widzicie? Z pewnoœci¹ bêd¹ tak
czyniæ.

394

Zwróæcie uwagê. Jako nastêpne, po drugie – zamanifestowany

Chrystus w was – nadzieja chwa³y. Potê¿ny Bóg zamanifestowany w
Chrystusie! Teraz jest Chrystus zamanifestowany w was. Musimy siê
œpieszyæ.

395

Patrzcie! To, co kiedyœ by³o wielk¹ Tajemnic¹ Bo¿¹, t¹ wielk¹

tajemnic¹,  ukryt¹  w  Jego  umyœle,  zosta³o  teraz  w³o¿one  do  serc
wierz¹cych,  którzy  s¹  Cia³em  Chrystusowym.  To,  co  kiedyœ  by³o
wielk¹  Tajemnic¹  Bo¿¹  w  Jego  umyœle  przed  za³o¿eniem  œwiata,
zosta³o teraz zamanifestowane. Rozwa¿ajcie o tym! Widzicie? O, moi
drodzy!

396

O, jestem pewien, ¿e tego nie mo¿emy poj¹æ! Nie rozumiem tego w

ten sposób, jak powinienem, a wy z pewnoœci¹ równie¿ nie. Widzicie?

397

Lecz ta wielka tajemnica Bo¿a, której treœci¹ by³ Wieczny Bóg,

zosta³a teraz ods³oniêta w Jezusie Chrystusie, a nastêpnie podana
Jego Koœcio³owi. To, co kiedyœ by³o w myœlach Bo¿ych, jest teraz w
Ciele Chrystusowym. Jezus zaleca siê w Swej Mi³oœci Koœcio³owi,
Swojej Oblubienicy, szepcze jej tajemnice.

398

Ty wiesz, jak opowiada³eœ swojej ¿onie sekretne sprawy, wiesz, tej

dziewczynie, któr¹ chcia³eœ poœlubiæ. Kocha³eœ j¹ tak bardzo i
opowiada³eœ jej po prostu tajemnice, przebywa³eœ w jej pobli¿u i
kochaliœcie siê wzajemnie. Wy wiecie, jakie to jest.

399

To jest to, co Bóg – Chrystus czyni wobec Swego Koœcio³a.

Widzicie? On pozwala mu poznaæ te tajemnice, w³aœnie te tajemnice.
Nie  tym  flirtuj¹cym  kokietkom  –  mam  na  myœli  Jego  ¯onê.
Rozumiecie?  Dobrze.  Otó¿  spójrzcie.  Nie  tak!  Oni  otrzymali
objawienie  Jego  Tajemnicy,  które  im  da³  poznaæ  w  Swojej  ³asce!  O,
jaka  to  Bo¿a  ³aska.  Ludzie,  ja  wiem,  to…  Mam  nadziejê,  i¿  nie
myœlicie, ¿e to jest skierowane tylko osobiœcie do pewnej grupy ludzi,
do  tego  lub  owego,  lecz  Bóg  podziela  siê  z  t¹  tajemnic¹  z  ca³ym
Koœcio³em, je¿eli to tylko chc¹ przyj¹æ. Widzicie? To nie dotyczy tylko
mnie i was, to dotyczy tego Koœcio³a, do którego On chce wejœæ.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

400

Wy mówicie: „Otó¿, dlaczego oni tego nie przyjmuj¹”? Oni tego

nie mog¹ przyj¹æ. On o tym mówi³ i powtarza³ te sprawy. Zreszt¹, jak
by mogli? Izajasz powiedzia³, ¿e oni tego nie zobacz¹. Widzicie? A On
zawsze mówi³…

401

Prorok Pawe³ powiedzia³: „W ostatnich dniach bêd¹ ludzie nadêci

i  wysokomyœlni,  rozkosze  raczej  mi³uj¹cy,  ni¿  Boga,  zdrajcy,
oszczercy,  niepowœci¹gliwi,  pogardzaj¹cy  i  nie  mi³uj¹cy  dobrych;
wysokomyœlni, nadêci, widzicie; maj¹ wprawdzie kszta³t pobo¿noœci,
ale siê zaparli jej mocy. Od takich odwróæcie siê, poniewa¿ do takich
nale¿¹ ci, którzy siê wœlizguj¹ do domów i usidlaj¹ pró¿ne niewiasty,
opanowane  przez  ró¿ne  po¿¹dliwoœci”  –  nosz¹ce  szorty  i  krótko
ostrzy¿one  w³osy,  itp.,  „Opanowane  ró¿nymi  po¿¹dliwoœciami  i
mówi¹ce:  To  jest  przecie¿  w  porz¹dku.  Ach,  tamci  to  g³upcy.  Nie
s³uchaj ich”. Widzicie? Oni nie s¹ w stanie dojœæ do poznania Prawdy.
Ci ludzie sprzeciwiaj¹ siê Jej tak, jak Jannes i Jambres sprzeciwiali
siê Moj¿eszowi. Oni s¹ w stanie za³o¿yæ zbór albo jak¹œ grupê ludzi.
Tak jest.

402

Lecz ich g³upstwo zostanie ujawnione, kiedy Jezus weŸmie swoj¹

Oblubienicê, podniesie J¹ w górê i powie: „To jest ona”! A potem
odejdzie z ni¹. To siê zgadza. Ich g³upstwo zostanie ujawnione.

403

Popatrzcie – objawienie tej tajemnicy sta³o siê ich udzia³em z Jego

³aski. Patrzcie! Kiedy zostanie wam ujawnione objawienie tej
ods³oniêtej Tajemnicy, to zrezygnujecie z wszystkich rzeczy tego
œwiata.

404

Chcia³bym teraz jeszcze raz do czegoœ powróciæ. Powiem to mo¿e

bez ogródek, chcê na to wskazaæ i zaakcentowaæ. Jest to nagrywane
na taœmê i wysy³ane do ca³ego kraju. Ta taœma pójdzie do ca³ego
œwiata. Widzicie?

405

Wy kobiety, które twierdzicie, ¿e posiadacie chrzest Duchem

Œwiêtym, a nie macie odwagi, by pozwoliæ narosn¹æ waszym w³osom,
podczas gdy Biblia to potêpia i mówi, ¿e niewiasty… Mê¿czyzna ma
prawo rozwieœæ siê ze swoj¹ ¿on¹, je¿eli ona strzy¿e swoje w³osy. On
jest powa¿any przed Bogiem, jeœli tak uczyni. Biblia mówi, ¿e kiedy
ona  strzy¿e  swoje  w³osy,  to  hañbi  swoj¹  g³owê.  Sta³o  siê  to
powszechnym  zwyczajem  po  prostu,  jak  wiecie,  jest  to  zupe³nie
normalne,  ¿e  kobiety  z  krótkimi  w³osami  bior¹  nawet  udzia³  w
modlitwie. Rozumiecie?

406

One nosz¹ szorty, obcis³e spodnie, i tym podobne rzeczy. Biblia

mówi:  „Ka¿da  kobieta,  która  obleka  siê  w  mêsk¹  odzie¿,  jest
obrzydliwoœci¹ przed Bogiem”, jest nieczysta i brudna jak jakaœ stara
cuchn¹ca  ³azienka.  Rozumiecie?  O,  rety!  Jest  smrodem  w  Bo¿ych
nozdrzach.  A  potem  próbujecie  siê  modliæ,  albo  w  takim  odzieniu
zanosiæ  modlitwy?  Bóg  to  odrzuca  i  odwraca  siê  od  tego.  To  siê
zgadza.

MÓWIONE S£OWO

407

„Dobrze” – mówicie – „chwileczkê Bracie Branham, ty mówisz

teraz o Starym Testamencie”.

408

„On jest tym samym wczoraj, dzisiaj i na wieki”. To jest doskona³e

objawienie Bo¿e. Jeœli Bóg kiedyœ coœ powie, On tego nie mo¿e nigdy
zmieniæ. On to zawsze tylko mocniej zaakcentuje, lecz nie zmieni
tego. Zakon zosta³ mocniej zaakcentowany, a nie zmieniony,
zaostrzony!

409

„Kto pope³nia cudzo³óstwo jest winien œmierci”, lecz „kto

spojrza³by (bardziej zaostrzone) na niewiastê i po¿¹da³ jej…” – On
nigdy nie zmieni³ przykazania, ale je mocniej zaakcentowa³.

410

„Pamiêtaj, abyœ œwiêci³ dzieñ sabatu”. To by³ jeden dzieñ w

tygodniu.  Teraz  On  to  bardziej  zaakcentowa³.  Odpocznienie
przychodzi  dziêki  zachowywaniu  w  sobie  Ducha  Bo¿ego.
„Przykazanie  za  przykazaniem,  przepis  za  przepisem,  trochê  tu  i
trochê  ówdzie”.  Trzymajcie  siê  mocno  tego,  co  jest  dobre!  „Przez
ludzi j¹kaj¹cych siê warg i obcych jêzyków chcê mówiæ do tego ludu”.
To jest odpocznienie. To jest to orzeŸwienie przychodz¹ce z obecnoœci
Pañskiej.

411

Pomimo to nie chc¹ tego s³uchaæ, potrz¹saj¹ g³ow¹ i chodz¹ ci¹gle

do swych denominacji. Uhm. „To jest to orzeŸwienie” – poszerzenie
sabatu – to dotyczy was sabatystów i innych. O, moi drodzy! On tego
nie zmienia. On to uwypukli³. „Piek³o rozwar³o swoje bramy, aby ich
poch³on¹æ”.

412

Czy mo¿ecie teraz zrozumieæ, dlaczego to Poselstwo czasu koñca

zostaje odrzucone? Czy tak? [Zgromadzenie odpowiada „Amen” –
wyd.] Otó¿, nie denominacja, lecz objawienie Jego Tajemnicy.
Rozumiecie? ¯adna denominacja, lecz Objawienie! Bóg nie mo¿e byæ
poznany przez denominacjê. On daje siê poznaæ przez objawienie.

413

Patrzcie, Bóg jest w Swoim Ciele – w Chrystusie, a Chrystus jest

w  Swoim  Ciele  –  w  Oblubienicy.  O,  moi  drodzy!  Bóg
zamanifestowany  w  Chrystusie,  Chrystus  zamanifestowany  w
Oblubienicy.  I  tak,  jak  Bóg  wyj¹³  niewiastê  z  cia³a  Adama  i  ona
upad³a,  tak  Bóg  z  Cia³a  Jezusa  Chrystusa,  z  Jego  Cia³a,  które  jest
S³owem,  wyj¹³  Oblubienicê,  która  nie  upadnie  na  wyznaniach
denominacji.  Absolutnie  nie!  Ona  powróci  z  powrotem  do  tego
czystego,  nie  sfa³szowanego  S³owa  Bo¿ego,  które  zosta³o
zamanifestowane.

414

Mam nadziejê, ¿e ka¿dy mê¿czyzna i ka¿da niewiasta, którzy

s³uchaj¹ tej taœmy, zrozumiej¹ to. Widzicie?

415

Ona jest drug¹ Ew¹, lecz Ona nie z³amie swej wiernoœci wobec

Swego Mê¿a i nie zabrudzi swojej szaty czystoœci i œwiêtoœci. Ona
bêdzie staæ na tym S³owie, niezale¿nie od tego, co ktoœ inny mówi.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Niech sobie tworz¹ wszelkie ekumeniczne ruchy i przy³¹czanie za
cz³onków, jakie tylko chc¹.

416

Oni w krótkim czasie zaczn¹ przeœladowaæ i pozamykaj¹

wszystkie  zbory.  Mo¿ecie  to  ogl¹daæ.  Takie  zbory  jak  ten,  które  nie
nale¿¹ do ¿adnej denominacji, bêd¹ potem u¿ywane jako magazyny.
Je¿eli ktoœ, nie nale¿¹cy do ruchu ekumenicznego bêdzie siê modli³ za
drugiego,  zostanie  na  miejscu  zastrzelony.  Tak  siê  ju¿  dzieje.
Powiedzia³ to przewodnicz¹cy kaznodzieja luteranów. I ju¿ to mamy
tutaj,  mo¿ecie  o  tym  przeczytaæ  w  waszych  czasopismach
ilustrowanych. To siê zgadza.

417

Nie ma znaczenia, co oni mówi¹, ten Koœció³ pozostanie staæ

wiernie  w  tej  Œwiat³oœci.  On  to  ju¿  wtedy  udowodni³  i  znowu  tak
bêdzie  czyni³  w  obliczu  wszystkich  tych  spraw.  To  jest  S³owo  Bo¿e.
Wszystkie  ruchy  ekumeniczne  i  wszystko  inne  przeminie,  lecz  on
bêdzie tam sta³ bez zmazy i zmarszczki. To jest prawd¹. Bêdzie tam
staæ.

418

Zwróæcie uwagê, Bóg zamanifestowa³ Samego Siebie w Swoim

Ciele – w Chrystusie. Czy widzicie teraz t¹ cudown¹ potrójn¹
sprawê?

419

Chrystus jest w Swoim Ciele – w Koœciele – potwierdzaj¹c Swoje

obiecane S³owo, tak jak Bóg uczyni³ to przez Chrystusa.

420

„Kto mo¿e mi zarzucaæ grzech? Gdzie zawiod³em, je¿eli czyniê

dzie³a Mojego Ojca? Otó¿, wy mê¿owie, którzy mówicie, ¿e je czynicie,
wy denominacje – poka¿cie Mi to. Poka¿cie Mi, gdzie zawiod³em w
moim pos³annictwie Mesjasza?” „Poka¿cie Mi, gdzie nie czyni³em
tych znaków, o których Bóg powiedzia³, ¿e je bêdzie czyni³ Mesjasz?
Poka¿cie, gdzie nie wype³ni³em czegoœ, co On powiedzia³”. Widzicie?
Bóg w Swoim Ciele.

421

Chrystus powiedzia³: „Sprawy, które Ja czyniê, i wy czyniæ

bêdziecie”. Patrzcie, to jest ten sam Bóg. Widzicie? „Sprawy, które Ja
czyniê,  i  wy  czyniæ  bêdziecie  i  jeszcze  wiêksze  nad  te,  poniewa¿  Ja
odchodzê do Mego Ojca”. Koœció³ bêdzie trochê d³u¿ej przebywaæ w
Œwietle,  widzicie,  potwierdzaj¹c  Jego  obiecane  S³owo.  Tak,  jak  Bóg
wype³ni³  Swoje  obietnice  w  Ciele  Chrystusa,  tak  Chrystus  czyni  te
same  dzie³a  w  Swoim  Ciele  –  w  Koœciele,  widzicie,  oznajmiaj¹c
obecnie  Swoj¹  Tajemnicê  Jego  Drzewu  Oblubienicy  w  tym
ostatecznym czasie, przynosz¹c te owoce, które ju¿ od pocz¹tku by³y
w tym Drzewie.

422

Patrzcie, to Drzewo wypuœci³o jedn¹ ga³¹Ÿ – luteranie. Co siê

sta³o? Kiedy to Drzewo ros³o dalej, przynios³o równie¿ owoce. Lecz co
siê sta³o? Zrobili z tego denominacjê. Przyszed³ wiêc ogrodnik, Ojciec,
gospodarz i odci¹³ t¹ ga³¹Ÿ i powiedzia³: „Ona jest uschniêta”.

423

Potem zaczê³a wyrastaæ ga³¹Ÿ Wesley’a – zaczêli siê dobrze

MÓWIONE S£OWO

rozwijaæ. Co siê sta³o? Ich owoce zmarnia³y, wiêc On odci¹³ t¹ ga³¹Ÿ
– by³a martwa.

424

Poka¿cie mi jeden koœció³… Chcia³bym siê czegoœ dowiedzieæ.

Od 33 lat czytam historiê koœcio³a. Poka¿cie mi chocia¿ jedno miejsce,
gdzie jakiœ koœció³, który siê zorganizowa³, a nie umar³ na miejscu!
Poka¿cie mi jedno miejsce, gdzie on siê znowu podniós³, oprócz tego,
¿e rozroœli siê liczebnie, ale nie by³o przebudzenia. Rozumiecie? Nie
ma takiego koœcio³a – absolutnie nie. On przepad³.

425

Co wiêc uczyni³ jego gospodarz? Przechodzi³ woko³o i odci¹³ t¹

ga³¹Ÿ. Ona przynios³a owoce denominacji (cytryny na drzewie
pomarañczowym), dlatego On j¹ odci¹³, rozumiecie. Ono wypuœci³o
dalsz¹ ga³¹Ÿ, ros³o dalej.

426

Lecz gdzie jest serce tego Drzewa? Dok³adnie w œrodku. On obci¹³

wszystkie ga³êzie a¿ do wierzcho³ka.

427

Ono mia³o Nasienie tutaj na dole w korzeniach, tak jak drzewo,

które jest wsadzone nad strumieniem wód. Ono przyjmuje Bo¿e
przykazania i mi³oœæ Bo¿¹ do swego serca. „I bêdzie jako drzewo –
(Psalm 1.) – wsadzone nad strumieniem wód. Jego liœcie nie wiêdn¹ i
przynosi owoc w swoim czasie. I ono jest w³aœnie tutaj.

428

A gdzie dojrzewa owoc najprêdzej? Na wierzcho³ku drzewa.

Dlaczego? Na nie œwieci œwiat³o. Amen! To siê zgadza. W tych
ostatnich czasach na samym wierzcho³ku tego drzewa, On przynosi
Drzewo Oblubienicy.

429

Otó¿, wspomnijcie sobie, On jest tym Drzewem ¯ycia w

odró¿nieniu  od  „nasienia  wê¿a”,  widzicie.  On  jest  tym  Nasieniem,
„Nasieniem  niewiasty”,  Drzewem  ¯ycia  w  ogrodzie.  „A  kto
wyci¹gnie  swoje  rêce  i  poruszy  tym  Drzewem,  bêdzie  jad³  z  tego
drzewa  i  bêdzie  ¿y³  na  wieki”.  I  On  jest  tym  jedynym  Drzewem,  z
którego  mo¿ecie  braæ  i  ¿yæ  na  wieki.  Jego  S³owo  jest  ¯yciem.  A  to
S³owo potem – to S³owo Bo¿e, które Ewa odrzuci³a w ogrodzie Eden
– potem jest to Chrystus – S³owo, które zosta³o zamanifestowane.

430

Kiedy On przyszed³ na ziemiê, by³ On Drzewem ¯ycia. Wierzycie

temu? [Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.] Lecz co uczyni³ Rzym?
On musia³ zostaæ wyciêty. On zosta³ przybity do drzewa hañby
(„przeklêty ka¿dy, który wisi na drzewie”). On sta³ siê przekleñstwem
za rodzaj ludzki.

431

Lecz poprzez to wszystko wywodzi On teraz Drzewo Oblubienicy.

Ono bêdzie Drzewem ¯ycia, które bêdzie Mu przywrócone z
powrotem – jako M¹¿ i ¯ona w ogrodzie Eden. O, chwa³a Bogu! Przez
to samo S³owo bêdzie ten sam Bóg zamanifestowany jako M¹¿ i ¯ona,
znowu to samo Drzewo Oblubienicy.

432

Zauwa¿cie, On to oznajmia. O, moi drodzy, na ten temat jest tego

tak wiele, ¿e móg³bym o tym mówiæ ci¹gle dalej. Zauwa¿cie, to

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Drzewo Cia³a Chrystusa w ogrodzie daje teraz poznaæ Swoj¹
Tajemnicê temu Drzewu Oblubienicy.

433

Uwa¿ajcie, ono zosta³o wykupione przez Chrystusa, przez

drugiego  Adama;  czy  wierzycie,  ¿e  to  by³  On?  [Zgromadzenie  mówi
„Amen”  –  wyd.]  On  powraca  do  Domu,  do  Edenu  ze  swoj¹  upad³¹
¿on¹ – On wykupi³ j¹ z powrotem do Domu. To jest Chrystus i Koœció³
dzisiaj, który prowadzi Swoj¹ ¯onê z powrotem. Czy widzicie teraz tê
potrójn¹  tajemnicê?  [„Amen”.]  Bóg  zamanifestowany  w  Chrystusie,
Chrystus  zamanifestowany  w  Koœciele;  wszystko  razem,  aby  znowu
przywróciæ  pierwotnego  Adama  i  Ewê  –  mê¿czyznê  i  niewiastê,
którzy  s¹  jedno,  którzy  zostali  stworzeni  z  tej  samej  krwi  i  z  tego
samego Ducha.

434

Koœció³ jest Krwi¹ Chrystusa, dziêki Duchowi, poniewa¿ ¯ycie

jest we krwi. Jest to chrzest Duchem Œwiêtym, przez który zostajemy
wechrzczeni do Jego Cia³a, który rozpoznaje tylko Jego Lud, Jego
Cia³o, Jego S³owo. [Brat Branham stuka kilkakrotnie w swoj¹ Bibliê
– wyd.]

435

Denominacje tego w ogóle nie zrozumiej¹, jest to objawienie.

Jednak Ona to wie. Tak samo wiedzia³a to Ewa, lecz ona upad³a.
Oblubienica to wie, ale Ona nie upadnie. Ona jest predestynowana!
Alleluja! Ona jest przeznaczona, ¿eby nie upad³a! Ona nie zawiedzie.
Ona jest do tego predestynowana. „B³ogos³awiony cz³owiek, któremu
Pan nie poczyta grzechu”. Wy, kaznodzieje, których siedzi tutaj dwa
tuziny, wy wiecie, o czym mówiê. Rozumiecie? „B³ogos³awiony m¹¿,
któremu Pan nie poczyta grzechu” – to powiedzia³ Dawid.

436

Patrzcie, zostaliœmy przez Niego odkupieni z powrotem, idziemy

do Domu, z powrotem do Wiecznego ¯ycia w ludzkim ciele, by jeœæ,
piæ  i  ¿yæ  na  wieki.  Izajasz  powiedzia³:  „Bêd¹  budowaæ  domy  i
zamieszkaj¹ w nich, bêd¹ sadziæ winnice i po¿ywaæ owoców ich”. Oni
nie bêd¹ budowaæ, ¿eby ktoœ inny tam zamieszka³. Nie zajm¹ tego ich
dzieci,  ale  oni  tam  bêd¹  ze  swym  potomstwem.  Bêd¹  budowaæ  i
pozostan¹ tam. Amen! Oni nie bêd¹ coœ hodowaæ, aby ktoœ inny z tego
jad³, lecz bêd¹ hodowaæ i sami to spo¿ywaæ. Amen! Co to jest? Jego
Oblubienica  wraca  z  powrotem  z  Nim,  wykupiona,  aby  byæ  znowu
oryginalnym Adamem i Ew¹, bowiem œmieræ pozosta³a za nimi. Oni
spogl¹daj¹  wstecz  na  krzy¿  i  widz¹,  ¿e  kara  œmierci  ju¿  zosta³a
zap³acona.

437

A zatem, przez wiarê zmartwychwstaliœmy razem z Nim i

siedzimy w³aœnie teraz na niebiañskich miejscach, i patrzymy na
Tego, który nas wykupi³. Czekamy na przyjœcie Mê¿a, abyœmy mogli
maszerowaæ razem z Nim do domu.

438

Ten potrójny zamys³ Boga zosta³ zamanifestowany w Adamie i

Ewie, w ka¿dym proroku i dalej poprzez wszystkie wieki, przez Tego,
który ma przyjœæ – który by³, który jest i który ma przyjœæ. To jest

MÓWIONE S£OWO

doskona³a manifestacja, objawienie Bo¿ego S³owa. Adam i Ewa
powracaj¹ do domu, ponownie odkupieni, a Bóg daje siê poznaæ.

439

On tam zasi¹dzie na tronie Dawida, to siê zgadza, On bêdzie

rz¹dzi³ lask¹ ¿elazn¹ wszystkie narody. Bêdzie tam Drzewo na ka¿dej
stronie, a ka¿dy naród, który tam wejdzie, znajdzie uzdrowienie, jego
liœcie  bêd¹  s³u¿y³y  ku  uzdrowieniu  narodów.  Królowie  bêd¹  mu
oddawaæ swoj¹ czeœæ. Nie bêdzie tam niczego zanieczyszczaj¹cego –
nie  wejdzie  tam  nic  nieczystego.  Góra  Syjon  bêdzie  dniem  i  noc¹  w
Œwiat³oœci,  a  wykupieni  bêd¹  siê  przechadzaæ  w  tej  Œwiat³oœci.  O,
Alleluja!

440

Pomyœlcie tylko, to nie jest ¿adna historia mityczna, to nie jest

jakaœ  teologiczna  koncepcja.  To  jest  Objawienie  Jezusa  Chrystusa
przez  Jego  S³owo,  które  œwieci  coraz  bardziej  i  we  wszystkich
okresach  czasu  okaza³o  siê  prawdziwe.  Ono  jest  Prawd¹  w  tym
wieku.  Ono  jest  Prawd¹  tutaj,  obecnie.  Ono  jest  Prawd¹  dla  mnie.
Ono jest Prawd¹ dla was – dla ka¿dego mê¿czyzny i niewiasty, którzy
posiadaj¹ to objawienie. Amen!

441

I widzimy Samego Boga daj¹cego siê poznaæ, a Jego ¿ycie

promieniuje  przez  ciebie,  bo  jesteœ  Jego  wiêŸniem.  Jesteœ  wiêŸniem
Jego  mi³oœci.  Œwiat  mo¿e  siê  œmiaæ  z  ciebie,  kpiæ  sobie  i  mówiæ:
„WyjdŸ  z  tego  przecie¿”.  Ty  móg³byœ  wyjœæ,  lecz  jesteœ  wiêŸniem.
Rozumiesz?  Inne  kobiety  mog¹  odgrywaæ  Hollywood,  lecz  ty  nie;
jesteœ wiêŸniem. Amen. Rozumiesz, ty jesteœ wiêŸniem Chrystusa. Inni
ludzie mog¹ sobie paliæ i opijaæ siê i awanturowaæ siê, je¿eli chc¹, a
nazywaæ  samych  siebie  chrzeœcijanami,  diakonami  a  nawet
kaznodziejami,  lecz  ty  nie.  Ty  jesteœ  wiêŸniem.  Jesteœ  wiêŸniem
S³owa. Tak jest. Absolutnie.

442

On objawia Swoj¹ Tajemnicê Swemu Drzewu Oblubienicy, które

zosta³o odkupione przez Chrystusa, drugiego Adama. Oni id¹ z
powrotem do domu, aby zostali przywróceni z powrotem do
pierwotnego Edenu, wolni od œmierci, niemocy, smutku i hañby. Oni
powracaj¹ posiadaj¹c Wieczne ¯ycie.

443

Przys³uchujcie siê! Tak wielu ludzi posiada b³êdne pojêcie.

Nawracaæ ludzi do chrzeœcijañstwa i pod jego panowanie nie jest w
ogóle  w  umyœle  Bo¿ym.  Wy  mówicie:  „My  nawracamy  ludzi  do
chrzeœcijañstwa  przez  Jego  panowanie”.  To  nie  jest  w³aœciwe.
„Dobrze, oni nie powinni siê upijaæ, nie powinni k³amaæ”. Czy wiecie,
¿e mahometanie mogliby was zaæmiæ pod tym wzglêdem. Czy wiecie,
¿e  poganie  w  Afryce,  ci  czarni,  posiadaj¹  w  swoich  plemionach
przepisy,  które  przewy¿szaj¹  wszystko,  co  mo¿ecie  osi¹gn¹æ  w
chrzeœcijañstwie?

444

S³uchajcie. Pewnego razu poszed³em do plemienia Shungai. Je¿eli

m³oda dziewczyna w okreœlonym wieku nie jest jeszcze zamê¿na,
musi opuœciæ swoje plemiê i od³o¿yæ pomalowanie, charakterystyczne

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

dla tego plemienia. Potem odchodzi do miasta i staje siê pomocnicz¹
si³¹  robocz¹.  I  je¿eli  ona  –  zanim  wyjdzie  za  m¹¿,  musi  zostaæ
zbadana,  czy  jest  dziewic¹.  Je¿eli  oka¿e  siê  winn¹,  ¿e  pope³ni³a
cudzo³óstwo  z  jakimœ  mê¿czyzn¹,  musi  powiedzieæ,  kto  to  jest  i  oni
obaj zostan¹ uœmierceni. Uhm. O, oni mog¹ zaæmiæ tych tak zwanych
chrzeœcijan.

445

Co by siê dzia³o, gdyby coœ takiego zastosowano u dzisiejszych tak

zwanych chrzeœcijan? 99 % z nich by³oby ukaranych œmierci¹ przed
brzaskiem dnia. Zgadza siê. To jest prawd¹ – zarówno mê¿czyŸni jak
i kobiety. Wy wiecie, ¿e to siê zgadza.

„Co”? – mówisz – „Przecie¿ ja jestem czysta”.

446

„Kto spojrza³by na niewiastê i po¿¹da³ jej, ju¿ z ni¹ cudzo³óstwo

pope³ni³ w swoim sercu”. A wiêc co o tym myœlicie? A co z tob¹,
siostro, która w ten sposób prezentujesz siê przed mê¿czyzn¹. Ty
jesteœ tak samo winna, jak gdybyœ siê tego dopuœci³a. Rozumiesz?

447

„Ach, to jest przecie¿ w porz¹dku”. Kaznodzieja boi siê to

powiedzieæ.  Dlaczego?  W³adza  naczelna  jego  denominacji  by  go
wyrzuci³a,  gdyby  siê  odwa¿y³  napiêtnowaæ  t¹  sprawê.  Oni  s¹
krzy¿ówkami. Oni nie przyjmuj¹ S³owa. Lecz S³owo mówi, ¿e to jest
prawd¹.  Równie¿  Jezus  powiedzia³,  ¿e  to  jest  prawd¹,  a  On  jest
G³ow¹.

448

Zwa¿ajcie wiêc, Bóg daje siê poznaæ. Nie powinniœmy nawracaæ

¿adnych ludzi do chrzeœcijañstwa przez zaw³adniêcie nad nimi, lecz
przez objawienie Chrystusa w nas, tak jak Bóg by³ w Chrystusie. Tak
jak Bóg by³ w Chrystusie, Chrystus jest w was. To, co Bóg uczyni³ w
Chrystusie, czyni Chrystus w was. Te znaki, które Bóg czyni³ w
Chrystusie, czyni Chrystus w was. O, czy to nie jest cudowne? O, moi
drodzy! Ja to mi³ujê.

449

Jezus powiedzia³: „W tym dniu (a to jest ten dzieñ) – w tym dniu

(w którym zosta³o oznajmione to objawienie) poznacie, ¿e Ja jestem w
Ojcu,  a  Ojciec  we  Mnie.  Ja  w  was,  a  wy  we  Mnie  –  kiedy  zostanie
zamanifestowane  to  objawienie”.  „W  tym  dniu  poznacie,  ¿e  Ja  i
Ojciec  jesteœmy  jedno.  Ja  jestem  w  Ojcu,  a  Ojciec  jest  we  Mnie”.
„Potem, kiedy siê ujawni to objawienie, potem Ja jestem w was, a wy
we Mnie”. Tutaj to macie. Czy widzicie to wielokrotnie, trzykrotnie
zama-… W jakim celu? Aby to przywróciæ z powrotem.

Musimy byæ S³owem, tak jak Jezus by³ S³owem Bo¿ym. On

potwierdzi³ to samo, mianowicie, ¿e On by³ S³owem.

450

Gdyby On nie zamanifestowa³ tego S³owa, to by³by jakimœ

wielkim teologiem. Wtedy by³by rzeczywiœcie mesjaszem, którego
wygl¹da³ ten œwiat. Rozumiecie? Tak jest, wtedy by³by takim.

451

Oto, czego, oni spodziewaj¹ siê w dzisiejszym czasie: Kogoœ, kto

by przeœcign¹³ nawet Billy Grahama, kto przyt³umi³by ich

MÓWIONE S£OWO

organizacjê,  kto  wyst¹pi³by  i  pokaza³  tym  baptystom,  ¿e  oni  nie
wiedz¹,  na  czym  stoj¹.  Z  pewnoœci¹.  Oni  tego  wygl¹daj¹.  Lecz
Koœció³  wygl¹da  uni¿onoœci  i  znaków  ¿yj¹cego  Boga,  Chrystusa.
Widzicie?

452

Jezus nie by³ wielkim teologiem. On by³ zwyk³ym wieœniakiem,

synem stolarza; jak Go nazywali ludzie. Widzicie? On chodzi³ wœród
nich, lecz Bóg… On powiedzia³: „Czy jest ktoœ miêdzy wami, kto Mi
mo¿e pokazaæ, ¿e nie zamanifestowa³em tego, co mówi o mnie
Biblia?”

453

W ten sposób mo¿e Koœció³ czyniæ dzisiaj to samo. To, co czyni³

Chrystus,  czyni  obecnie  Koœció³.  „W  owym  dniu  poznacie,  ¿e  Ja
jestem  w  Ojcu,  a  Ojciec  we  Mnie,  a  Ja  w  was,  a  wy  we  Mnie”.  Tak.
Tutaj  to  macie:  Maszerujemy  do  Syjonu.  Dok¹d?  Do  Królestwa.  „W
tym dniu poznacie, ¿e Ja jestem w was”.

454

Popatrzcie tutaj. To jest cudowne. Nie chcê, abyœcie to ominêli.

Otó¿, wy wszyscy, i wy, którzy s³uchacie tej taœmy, mo¿e jesteœcie tam
w d¿ungli, lub gdziekolwiek jesteœcie. S³uchajcie teraz!

455

„A jako Mnie pos³a³ Ojciec, tak i Ja posy³am was”, powiedzia³

Jezus. Rozumiecie? Zwa¿ajcie teraz. Ojciec, który Go pos³a³, szed³ w
Nim, aby samego Siebie potwierdziæ, jako prawdziwego, bowiem On
by³ S³owem. A ten sam Jezus, który was posy³a, idzie z wami i w was,
aby potwierdziæ tego samego Boga. „Tak jako Mnie pos³a³ Ojciec, (a
Ja ¿yjê przez Ojca), tak i Ja was posy³am, a wy bêdziecie ¿yæ przeze
Mnie”. Kim On jest? On jest S³owem. Wy ¿yjecie przez S³owo. O, jak
chêtnie wzi¹³bym z tego tekst i przemawia³ teraz o tym parê godzin,
rozumiecie, o tym, jak on by³… na ten temat! Widzicie? Zwa¿ajcie!
„Ojciec, który Mnie pos³a³” szed³ z Nim, Ojciec, który posy³a.

456

Jezus, który nas posy³a, idzie w nas. „Jeszcze ma³¹ chwilê, a œwiat

mnie  ju¿  wiêcej  nie  zobaczy,  lecz  wy  Mnie  zobaczycie,  bo  Ja”  –
zaimek osobowy „Ja” – ta Osoba, Jezus – „bêdê z wami, mianowicie
w  was  a¿  do  koñca  œwiata.  Sprawy,  które  Ja  czyniê,  i  wy  czyniæ
bêdziecie”.  Powróæcie  tam  teraz  i  ogl¹dajcie,  On  uczyni³,  potem
popatrzcie, co czynicie wy i porównajcie z tym siebie samych.

457

„Jako by³o w dniach Noego, tak bêdzie w dniach Przyjœcia Syna

Cz³owieczego. A jako by³o w dniach Lota” – kiedy nowoczesny Billy
Graham  i  Oral  Roberts  poszli  do  „Sodomy”  i  kazali  Sodomitom  i
zaœlepili ich oczy, widzicie, przez ewangeliê. Jeden anio³ (pos³aniec)
pozosta³ u Abrahama i u tej wybranej grupy. Jaki znak On uczyni³?
Widzicie.  A  jak  nazwa³  Go  Abraham?  –  Elohim,  Bóg
zamanifestowany  w  ciele.  Jezus  pokaza³,  ¿e  On  Sam,  Bóg  w  Nim
bêdzie  zamanifestowany  w  Swojej  Oblubienicy  w  ostatecznych
dniach!  O,  moi  drodzy,  to  jest  po  prostu  niewyczerpalne!  To  jest
w³aœnie Objawienie Boga, ono jest wieczne. Porusza siê to ci¹gle dalej
i dalej.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

458

Zwa¿ajcie teraz! Zatem tak, jak pierwszy Adam i Ewa, zanim

grzech odseparowa³ ich i uœmierci³, teraz Chrystus, ten drugi Adam w
postaci ¯ycia dokonuje odkupienia Swojej Oblubienicy ze œmierci, a
obecnie na Jego drodze z powrotem do oryginalnego Edenu
przywraca swoj¹ Oblubienicê znowu do spo³ecznoœci z Bogiem – jako
M¹¿ i ¯ona w ogrodzie Eden, na pewno, Chrystus i Jego Oblubienica.

459

A Bóg powiedzia³ w owym czasie: „Królestwo zostanie

przekazane Ojcu, aby On móg³ byæ wszystkim we wszystkim. „Jeszcze
mówiæ bêdzie, a Ja ju¿ wys³ucham”. Dawid – Chrystus, jako Dawid
siedzi na tronie i jest Królem nad ca³¹ ludzkoœci¹. „Jeszcze myœleæ
bêd¹, a Ja ju¿ bêdê wiedzia³, o czym oni myœl¹; zanim bêd¹ mówiæ, Ja
ju¿ odpowiem. Wilk z barankiem paœæ siê bêd¹ razem. Lew bêdzie
jad³ plewy jako wó³. Oni bêd¹ razem spo¿ywaæ pokarm i razem bêd¹
le¿eæ. Nie bêd¹ szkodziæ, ani niszczyæ na ca³ej œwiêtej Górze Mojej”,
wprost z powrotem do Edenu. Jest to tak pewne, jak tylko mo¿e byæ.

460

Oto Jego potrójny zamys³. O Bo¿e, pomó¿ nam, abyœmy to poznali!

Pomó¿ nam, abyœmy to zrozumieli!

461

S³uchajcie teraz uwa¿nie, kiedy kontynuujemy sprawê powrotu

do pierwotnego Edenu.

462

Zatem je¿eli zostaliœmy zrodzeni z Niego, jesteœmy przez Niego

nape³nieni. Patrzcie, Jego ¯ycie jest w was! Wtedy ca³e wasze
postêpowanie powinno Go manifestowaæ.

463

Jest to tak, jakby wyjêto ¿ycie z jednego drzewa i przetoczono je

do innego. Gdyby wyjêto ¿ycie z gruszy i w³o¿ono do jab³oni, ona by
przynosi³a gruszki. Musi tak byæ, poniewa¿ ta miazga – to ¿ycie w
niej, ten zarodek jest grusz¹. W porz¹dku. Potem ca³e wasze
postêpowanie powinno o Nim zwiastowaæ.

464

Posiadamy Jego Imiê. Czy siê to zgadza? [Zgromadzeni mówi¹:

„Amen” – wyd.] Powinniœmy nosiæ Jego Imiê.

465

I pamiêtajcie, my jesteœmy teraz – jako Jego Oblubienica,

brzemienni Jego Duchem. O, moi drodzy! Koœció³ rodzi dzieci, on jest
brzemienny przez Jego Ducha, przez Jego Imiê, on nosi Jego Imiê, on
nosi Jego ¯ycie i okazuje znaki Jego ¯ycia, widoczne dziêki Jego
zwierzchnictwu, co jest dowodem Jego zmartwychwstania, i
wskazuje na to, ¿e On nie jest umar³y, ale ¿yje na wieki wieków! To
jest wieczne ¿ycie – potwierdzone i ono potwierdza przed œwiatem, ¿e
my zostaliœmy o¿ywieni w Nim! Coœ takiego!

466

Sk¹d to wiesz? Czy dlatego, ¿e jesteœ cz³onkiem koœcio³a? Dlatego,

¿e Chrystus ¿yje przez ciebie. Jesteœ tak brzemienny Jego Duchem, ¿e
sta³eœ  siê  wiêŸniem  dla  wszystkiego  innego.  Jesteœ  uwiêziony,  o  mój
drogi,  przez  Ewangeliê,  uwiêziony  przez  S³owo.  Wszystkie  dzieci,
które  wydajesz  na  œwiat,  s¹  równie¿  takie,  poniewa¿  ty  jesteœ
wiêŸniem.

MÓWIONE S£OWO

467

Nie mo¿ecie pope³niæ cudzo³óstwa, poniewa¿ ju¿ jesteœcie

brzemienni. Gloria! Nie mo¿ecie przyj¹æ niczego innego. £ono ¯ycia
jest  zamkniête  na  wszystko  inne.  Wy  ju¿  jesteœcie  Jego  w³asnoœci¹,
dziêki  predestynacji.  To  Nasienie  musi  powstaæ  do  ¯ycia.  Nic  ze
œwiata nie mo¿e wejœæ do wewn¹trz. O! Jak chêtnie chcielibyœmy przy
tym pozostaæ chocia¿ jedn¹ godzinê! Jestem pewien, ¿e to pojmujecie.
Rozumiecie?  Chrystus  i  Jego  jedyna,  to  dzie³o  jest  ju¿  zakoñczone.
Nasienie  by³o  w  Niej.  To  Nasienie  ju¿  istnia³o.  Kiedy  zosta³o  tam
w³o¿one? „Przed za³o¿eniem œwiata predestynowa³ nas do Wiecznego
¯ycia”. A kiedy ten ¿yciodajny pr¹d sp³ynie na to Nasienie, które tam
le¿y… ¯adne inne nasienie, które by chcia³o wnikn¹æ do wewn¹trz,
nie  mo¿e  siê  tam  utrzymaæ,  ono  tego  nie  potrafi.  Lecz  kiedy  to
Nasienie wejdzie do wewn¹trz, to macica zaraz siê zamknie, a reszta
nasienia zostanie wydzielona precz, widzicie, ot tak.

468

I ty stajesz siê wiêŸniem, otoczonym przez Chrystusa. Chrystus w

tobie! Jego ¯ycie rodzi Jego dowody, Jego znaki. O, moi drodzy!
Patrzcie!

Przynosi

znaki

Jego

¯ycia

jako

dowód

Jego

zmartwychwstania i udowadnia przed tym œwiatem to Wieczne ¯ycie;
potwierdza temu œwiatu, ¿e powstaliœmy w Nim do ¯ycia!
WyobraŸcie to sobie, ¿yjemy z Bogiem, naszym Odkupicielem, który
stworzy³ nas (Koœció³) w³aœnie do tego celu; i Jego twórcze ¯ycie jest
w nas.

469

Dziêki temu Moj¿esz móg³ powiedzieæ S³owem Pañskim: „Niech

przyjd¹” i przysz³y muchy. Bóg, który mo¿e stworzyæ muchy, mo¿e
stworzyæ równie¿ wiewiórki. Widzicie?

470

On mo¿e czyniæ, co tylko zechce. On mo¿e stworzyæ. On mo¿e

czyniæ wszystko. On jest Bogiem. Dok³adnie ten sam Bóg (to twórcze
¯ycie  –  rozumiecie?),  które  jest  w  tobie.  Ty  jesteœ  wiêŸniem,  nie
mo¿esz  mówiæ,  dopóki  On  nie  powie:  „Wypowiedz  to”.  Kiedy  to
jednak wypowiesz, jest to Bo¿e S³owo. On to potwierdzi³, ¿e tak jest;
wszystko  inne  by³o  w³aœciwe,  a  On  wiedzia³,  ¿e  jeœli  to  zosta³o
wypowiedziane, musi siê to staæ. Widzicie?

471

Moj¿esz wzi¹³ swoj¹ laskê i powiedzia³: „Niech przyjd¹ ¿aby”,

poniewa¿  Bóg  powiedzia³:  „Niech  przyjd¹  ¿aby”.  On  to  po  prostu
przekazywa³ dalej. To siê zgadza. Wszêdzie i we wszystkim by³y ¿aby.
Sk¹d  one  przysz³y?  Nikt  tego  nie  wie,  przedtem  tam  nie  by³y.  Lecz
Bóg,  Stwórca,  który  dzia³a³  przez  cz³owieka,  stworzy³  je  jako  ¿ywy
gatunek.

472

Ten sam Bóg, który uczyni³ pierwsz¹ ¿abê, mo¿e uczyniæ dalsz¹

¿abê. On stworzy³ wszystkie ¿aby. Ach! Czy rozumiecie, co mam na
myœli? On stworzy³ pierwsz¹ wiewiórkê. On stworzy³ drug¹
wiewiórkê. On uczyni³ ka¿d¹ wiewiórkê. On mo¿e powo³aæ do ¿ycia
wiewiórki tam, gdzie nie ma ¿adnych. On mo¿e czyniæ, co chce. On

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

jest Bogiem! On jest Bogiem! On jest ¯yciem. Ach! Kiedy o tym
myœlê, przechodz¹ mnie dreszcze. Uhm.

473

O, ¿yæ z Nim, iœæ z Nim „do domu”, by ¿yæ z Nim! Iœæ z Nim do

domu i ¿yæ z Nim na wieki, posiadaj¹c Wieczne ¯ycie!

474

Jest to wyra¿ona potê¿na Bo¿a Tajemnica mi³oœci, ¿e Bóg i

cz³owiek  stali  siê  jedno.  Rozumiecie?  Ca³a  sprawa  w  tym,  ¿e  Bóg  i
cz³owiek  stali  siê  jedno.  Bóg  i  cz³owiek  byli  wtedy  jedno,  a  Bóg  i
cz³owiek  s¹  obecnie  jedno. Widzicie?  Co  to  jest?  –  Byæ  nape³niony
Jego  Duchem  tak,  aby  On  mia³  pierwszeñstwo.  To  chcia³  Bóg
osi¹gn¹æ.  To  by³  zamys³  Bo¿y,  aby  On  móg³  byæ  w  Chrystusie,  a
Chrystus w nas, a wszyscy razem abyœmy byli jedno. Duch Œwiêty –
ta  sama  sprawa;  On  to  objawi³  Chrystusowi,  objawia  to  tutaj.  Ta
sama nadprzyrodzona, twórcza Moc. O, moi drodzy!

475

Ten sam Bóg, który móg³ powiedzieæ do Moj¿esza: „Niech przyjd¹

¿aby”,  ten  sam  móg³  tam  powstaæ  i  powiedzieæ:  „Ta  woda  niech
przemieni  siê  w  wino”.  Rozumiecie?  Amen.  Czy  siê  to  zgadza?
[Zgromadzeni  mówi¹:  „Amen”  –  wyd.]  On  jest  tym  samym  Bogiem,
Tym Samym.

476

On siê po prostu nie zmienia. Jest to Bóg w cz³owieku. To jest Jego

manifestacja.  To  jest  to,  co  On  objawia.  To  jest  to,  czego  On  chce
dokonaæ.  A  w³asne  Bo¿e  S³owo  objawia  i  pokazuje,  ¿e  cz³owiek  nie
mo¿e stworzyæ. Bóg jest Stwórc¹. I ju¿ to nie jest wiêcej cz³owiek; jest
to  Stwórca  –  Bóg  w  cz³owieku,  który  teraz  jest  Jego  Koœcio³em.
Amen!

477

Idziemy do Domu w Niebie, aby z Nim ¿yæ na wieki! Bóg okazuje

dla Koœcio³a Swoj¹ wieczn¹ mi³oœæ!

478

S³uchajcie teraz uwa¿nie! Chcia³bym, abyœcie tego nie przeoczyli.

¯aden inny Koœció³, ¿aden inny znak, ¿adna inna spo³ecznoœæ, ¿aden
inny rz¹d, ¿adne inne œwiadectwo, ¿adne inne wyznanie wiary, ¿adna
denominacja  poza  Tym,  nie  bêd¹  zaakceptowane.  Bóg  nie
zaakceptuje  nic  innego,  prócz  tego:  „Chrystus  w  was,  nadzieja
chwa³y” – to jedyna rzecz, któr¹ Bóg uznaje. ¯adna inna spo³ecznoœæ,
ani  koœció³,  ani  wyznanie  wiary,  ani  denominacja,  nic  innego.
Wszystko inne jest martwe. To s¹ od³amki, które musz¹ zostaæ odciête
i  usuniête  od  tego,  aby  Chrystus  móg³  ¿yæ  w  was  i  mieæ
zwierzchnictwo.

479

Nie powo³ujcie siê na przesz³oœæ! Mam tutaj jednego cz³onka,

który  mówi:  „To  jest  moja  organizacja…”  Równie¿  to  musi  byæ
obciête.  „Ja  mam  tutaj  tego-i-tego.  On  mówi  to.  Moja  matka  mi
powie,  ¿e  jestem  religijnym  fanatykiem.  Równie¿  to  musi  zostaæ
obciête. Rozumiecie? „Otó¿, ja wiem, ¿e mój m¹¿ chce, abym nosi³a te
szorty”.  To  równie¿  musi  byæ  odciête.  Rozumiecie?  Musi  to  byæ

MÓWIONE S£OWO

obciête i oczyszczone do tego stopnia, a¿ pozostaniesz tylko ty i
Chrystus. Rozumiesz? Uhm.

480

Pomyœlcie! Dziêki ¿ywej spo³ecznoœci zmartwychwsta³ego

Chrystusa, dziêki ¿ywemu S³owu – o, ten ¯ywy Chrystus, ta
o¿ywiaj¹ca obecnoœæ, to o¿ywiaj¹ce S³owo! Zwa¿ajcie! Przez Swoje
w³asne, osobiste potwierdzenie On potwierdza Swój Koœció³.

481

Nie cz³onków! On tego nie czyni³ w dniach Moj¿esza, On tego nie

czyni³ w dniach kogoœ innego, dopiero teraz na koñcu œwiata, kiedy
przychodzi zniszczenie. W dniach Lota nie by³o to ¿adne
cz³onkostwo. By³o to osobiste potwierdzenie, Bóg w ciele, widzicie,
osobiste potwierdzenie.

482

Wspomnijcie sobie! Pomyœlcie o tym, ¿e ludzie zostali zrodzeni z

Jego  Ducha  w  takim  czasie  jak  ten,  w  tym  wielkim  wieku
denominacji, w którym my ¿yjemy, i ¿e ¯ywy Bóg bierze Swoje ¿ywe
S³owo  i  osobiœcie  je  potwierdza  –  to  ¯ycie,  które  jest  w  S³owie,  ten
zarodek,  który  jest  w  tym  Nasieniu!  A  S³owo  jest  nasieniem,  które
wyszed³  siewca  rozsiewaæ.  A  tym  ¿yciem  jest  Chrystus,  który  jest
osobiœcie  w  tobie  przez  S³owo,  który  potwierdza  coœ,  czego  ty  nie
potrafisz czyniæ, który sam udowadnia, ¿e to nie jesteœ ty, lecz On. A
ty stajesz siê dla Niego niewolnikiem mi³oœci, aby byæ Oblubienic¹.

483

Dziêki niech bêd¹ ¯ywemu Bogu, który stworzy³ niebo i ziemiê i

wszystko,  co  jest  na  nich!  Nic  dziwnego,  „On  jest  Alf¹  i  Omeg¹,
Pocz¹tkiem  i  Koñcem.  On,  który  by³,  który  jest  i  który  ma  przyjœæ,
Korzeñ  i  Latoroœl  Dawidowa,  ta  jasna  gwiazda  Poranna”.  On  jest
wszystkim we wszystkim.

484

Przez swoj¹ obecnoœæ w poszczególnym cz³owieku, w jednostce, i

przez  osobiste  potwierdzenie  Siebie  Samego  wyra¿a  On  Samego
Siebie – to ¿ywe S³owo, które jest obiecane na ten czas. Ono wyra¿a
siê  przez  was  jako  potwierdzenie  tego  wielkiego  Objawienia  Boga.
Patrzcie, tylko w jednostce, nigdy w jakiejœ grupie! W jednostce, nie
w jakiejœ grupie. On uto¿samia siê z jednostk¹. Czy to zrozumiewacie?
[Zgromadzeni  mówi¹:  „Amen”  –  wyd.]  Nie  z  metodyst¹,  nie  z
baptyst¹, prezbiterianinem, luteraninem, nie z zielonoœwi¹tkowcem,
lecz jako jednostka.

485

„Ja jednego wybiorê, a drugiego pozostawiê. Oddzielê ich”. Tak

jest. „Dwaj bêd¹ na roli, jeden bêdzie wziêty, a drugi pozostawiony.
Dwaj bêd¹ na ³o¿u, Ja zabiorê jednego, a drugiego pozostawiê”.

486

To nie jest jakaœ grupa – jest to osobiste potwierdzenie dla

brzemiennego dziecka Bo¿ego, które jest nape³nione Duchem
Œwiêtym i jest tak oddane Bogu, ¿e nie troszczy siê ju¿ o nic wiêcej, a
Duch Œwiêty ¿yje Swoim w³asnym ¯yciem w nim, które pulsuje przez
nie, okazuj¹c siê osobistym potwierdzeniem S³owa, wyra¿aj¹c
Samego Siebie przed ludŸmi i przed œwiatem.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

487

Jak mo¿e ten œwiat chodziæ œlepo ko³o czegoœ takiego? Tak samo,

jak katolicy przechodzili ko³o œw. Patricka i nie uznawali go, a¿
dopiero po jego œmierci. Tak samo uczynili z œw. Martinem – oni tego
nie rozpoznali. To samo czynili we wszystkich wiekach.

488

Oni to uczynili tak¿e z Joann¹ d’Arc. Koœció³ katolicki spali³ j¹ na

stosie jako czarownicê, poniewa¿ ona by³a duchowa. Oko³o 150 lat
póŸniej wygrzebali koœci tych ksiê¿y i wrzucili je do rzeki, jako wyraz
pokuty.

489

Przesz³o to bezpoœrednio oko³o nich, a oni tego nie poznali, a¿ to

przeminê³o. Spostrzega to tylko predestynowane Nasienie, które Bóg
przeznaczy³  do  tego  przed  za³o¿eniem  œwiata.  To  samo  sta³o  siê  w
dniach  Noego.  To  samo  sta³o  siê  w  dniach  Moj¿esza,  w  dniach
Eliasza, w dniach proroków, w dniach Jezusa i ci¹gle dalej a¿ do tej
godziny!  Osoba,  która  jest  brzemienna  Nasieniem  Bo¿ym,  S³owem,
które siê w niej manifestuje, jest tak oddana Woli Bo¿ej, ¿e to S³owo
i  tylko  to  S³owo  samo  manifestuje  siê  w  niej  –  w  tym  wiêŸniu,  w
jednostce.

490

Nie mówcie: „Mój koœció³ czyni³…” Mój koœció³ nie ma z tym nic

do czynienia.

491

Chodzi tu o jednostkê, o jedn¹ osobê. Ca³e piek³o jest przeciwko

tej nauce. Ca³e piek³o jest przeciwko tej Prawdzie, ale to jest Prawd¹.

492

Jezus nie powiedzia³: „Otó¿ Piotrze i ty Janie, i wy wszyscy

pozostali, wy otrzymaliœcie Objawienie, teraz jest ca³y koœció³
zbawiony”. Nie.

493

To odnosi³o siê do niego, osobiœcie. „Ja ci powiadam” – tobie, nie

wam – tobie – „ty jesteœ Piotr; na tej skale zbudujê mój Koœció³”. A
s³owo Piotr oznacza „kamieñ”. „Kamieñ” oznacza kogoœ, „kto z³o¿y³
wyznanie”, kogoœ, „kto zosta³ oddzielony”, odseparowany.

494

Na jakimœ kamieniu, na jakiejœ rzeczy, rozumiecie, na wywo³anym

–  na  Koœciele,  który  zosta³  wywo³any?  Na  tym  kamieniu  –  na
„objawieniu”!  „Cia³o  i  krew  nie  objawi³y  ci  tego,  lecz  na  tym
Objawieniu,  w  wywo³anej  grupie,  w  nich  zbudujê  Mój  Koœció³,  a
bramy piekielne nie przemog¹ go”.

495

„Nawet ¿aden w³os nie spadnie z waszej g³owy”. Wy jesteœcie

Moimi! Ja was wzbudzê w dniu ostatecznym – Dam im wieczne ¿ycie
i wzbudzê ich w dniu ostatecznym”. To jest to objawienie. Nie im,
lecz „jemu” – jednostce! Nie grupie, lecz jednostce! Ca³e piek³o jest
przeciwko temu.

496

Jego Tajemnica jest objawiona tylko Jego umi³owanej

Oblubienicy. Ona jest jedyn¹, która to mo¿e rozpoznaæ.

497

On rzek³: „Dobrze Izajasz mówi³ o was, wy ob³udnicy, wy wê¿e w

trawie”. Wy tutaj wystêpujecie i mówicie: „O, ci wielcy œwiêci

MÓWIONE S£OWO

prorocy! Oznaczyliœmy i przyozdobiliœmy ich groby”. On rzek³: „Lecz
to w³aœnie wy, wrzuciliœcie ich tam”. Czy On to powiedzia³?

498

To samo móg³by On powiedzieæ koœcio³om katolickim w Jego

czasie,  kiedy  byli  pos³ani  prorocy  Starego  Testamentu,  zanim  oni
mieli  Nicejski  Sobór.  Wyst¹pili  starzy  prorocy,  którzy  spo¿ywali
larwy i inne robactwo pochodz¹ce z gleby. Nie mieli na sobie nawet
ubrania,  lecz  owijali  siê  owcz¹  skór¹,  ale  stali  za  Prawd¹  tej  Biblii.
Katolicki  koœció³  chcia³  jednak  zaprowadziæ  swoje  intelektualne
koncepcje.  Potem  przyszli  œw.  Ireneusz,  Polykarp,  Martin  i  wszyscy
pozostali.  A  co  oni  z  nimi  uczynili?  Wrzucili  ich  do  grobu:  Joannê
d’Arc,  œw.  Patricka  i  innych.  Oni  ich  tam  doprowadzili,  a  póŸniej
wybielili œciany tych grobów, tak jak to uczynili w wypadku Joanny
d’Arc. Co oni uczynili? Oni ich tam doprowadzili.

499

Mówiê do was tak, jak nazywa was Duch Œwiêty: „Œciany

pobielone!  Wy  ob³udnicy,  nazywacie  siê  kimœ,  a  przyjmujecie
intelektualne  ludzkie  pojmowanie  i  opuszczacie  S³owo.  Zamiast
przyjœæ i staæ siê brzemienni Nasieniem Bo¿ym – tym S³owem w was,
przyjêliœcie ka¿d¹ inn¹ krzy¿ówkê”. Nic dziwnego, ¿e ona siedzi jako
nierz¹dnica,  poniewa¿  pope³nia  duchowe  cudzo³óstwo  przez  to,  ¿e
uczy ludzi wed³ug nauk ludzkich, a nie uczy spraw Bo¿ych.

500

Lecz On powiedzia³: „Nie bój siê maluczkie stadko, albowiem siê

upodoba³o waszemu Ojcu daæ wam królestwo”. To siê zgadza, z
pewnoœci¹! My je tam posiadamy.

501

Biblia mówi w Objawieniu, ¿e to wielkie miasto panuje nad

wszystkimi królami ziemskimi. Biblia mówi, ¿e ono jest wszetecznic¹.
Co  to  jest?  Kobieta,  która  twierdzi,  ¿e  jest  dam¹,  a  pope³nia
cudzo³óstwo.  Ona  trzyma  kubek  w  swoim  rêku  jako  toast  dla  tego
œwiata  –  kubek  nape³niony  nieczystoœci¹  jej  obrzydliwoœci,  jej
wszeteczeñstwa.  Ona  ma  córki,  protestanckie  koœcio³y.  A  ka¿da
poszczególna  wysz³a  z  niej  z  t¹  sam¹  fa³szyw¹  nauk¹,  fa³szywym
chrztem,  potrz¹saniem  rêki,  na  miejsce  chrztu  Duchem  Œwiêtym  i  z
jej fa³szyw¹ nauk¹ o Ojcu, Synu i Duchu Œwiêtym i tym wszystkim,
na  miejsce  tego;  aby  przyj¹æ  Imiê  Oblubieñca,  i  tak  dalej.  Wy
mówicie: „Na tym przecie¿ nie zale¿y”. A jednak zale¿y!

502

Gdybym na czeku napisa³ zamiast mego imienia „duchowny”,

”kaznodzieja” albo coœ podobnego, to on nie mia³by ¿adnej wartoœci.
Tak jest. On nie zostanie w banku przyjêty. Uhm. Zwa¿ajcie. W
porz¹dku.

503

Ca³a ta tajemnica jest objawiona tylko Oblubienicy – tak jak On

obieca³. Piek³o jest przeciwko prawdzie tej tajemnicy, która zosta³a
objawiona. Lecz Oblubienica na tym stoi. To jest jej pozycja!

504

Dlaczego g³odujesz Koœciele? Dlaczego cierpisz pragnienie? Ojciec

przecie¿ troszczy siê, aby wam objawiæ t¹ ukryt¹ tajemnicê, lecz wy

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

dopuœciliœcie do tego, ¿e tak wiele innych spraw pozbawia was tego.
Pozwalacie,  by  wasze  zatrudnienie,  wasza  ¿ona,  wasz  m¹¿,  wasze
dzieci,  troski  tego  œwiata,  albo  jakiœ  pastor,  albo  ktokolwiek  inny
pozbawi³  was  tego,  chocia¿  wiecie,  ¿e  g³êboko  w  swoim  sercu
pragniecie  i  ³akniecie.  Jest  to  Bóg,  który  wam  to  próbuje  objawiæ,
rozumiecie,  daæ  wam  to  objawienie;  ostateczne  dni  s¹  tutaj!
Uwa¿ajcie wiêc!

505

Zechciejmy jeszcze raz spojrzeæ wstecz. Nie mogê po prostu

omin¹æ tego wszystkiego. Rozumiecie? Chcia³bym tylko, abyœcie
jeszcze na chwilê spojrzeli tutaj; za kilka minut zakoñczymy, je¿eli mi
tylko przez chwilê ofiarujecie swoj¹ niepodzieln¹ uwagê.

506

Zauwa¿cie, w liœcie do Kolosensów 1. rozdzia³ 18. werset:

„On te¿ jest G³ow¹ cia³a, to jest koœcio³a; On jest

pocz¹tkiem i pierworodnym z umar³ych, aby we wszystkim
by³ pierwszy”.

507

„On jest G³ow¹ Koœcio³a, który jest Jego Cia³em i On chce mieæ

zwierzchnictwo”. S³uchajcie teraz, s³uchajcie uwa¿nie, kiedy
pójdziemy dalej. Patrzcie, On powinien byæ G³ow¹ Cia³a – Cia³a Jego
Oblubienicy, która jest z Niego wyjêta, z Jego cia³a i koœci, tak jak
by³o u Adama, rozumiecie – Oblubienica.

508

„Pierworodny z umar³ych” – to znaczy powsta³ ze œmierci i z

grzechu niewiary.

509

Co uœmierci³o Ewê? – Niewiara! Czy siê to zgadza? Jej niewiara w

co?  Czy  z  powodu  niewiary  w  Boga?  Nie,  ona  wierzy³a  w  Boga!  Z
pewnoœci¹. Czy ona powiedzia³a: „Bóg nie istnieje”? Absolutnie nie!
Ona  nie  by³a  niewierz¹c¹.  Czy  mo¿e  powiedzia³a:  „Wiecie  co,  ja  w
ogóle  nie  wierzê  Jego  S³owu”?  O  nie,  ona  wierzy³a  wszystkiemu,
oprócz jednej drobnej rzeczy. Widzicie?

510

Czy Biblia nie mówi w Objawieniu – Jezus sam to powiedzia³: „Ja,

Jezus,  pos³a³em  mojego  anio³a,  aby  wam  z³o¿y³  œwiadectwo  o  tych
rzeczach.  Ka¿dy,  kto  ujmie  z  Niego  jedno  S³owo  albo  jedno  s³owo
doda  do  Niego”.  Je¿eli  wiêc  wszelki  ból  serca  i  smutek  przysz³y
dlatego, ¿e jedna kobieta zw¹tpi³a w jedno jedyne S³owo Bo¿e, to czy
On zostawi was w¹tpi¹cych w jedno S³owo? W takim razie by³by On
niesprawiedliwy.  Widzicie?  Patrzcie,  to  by  nie  by³o  w³aœciwe.
Potêpiony…

511

Wtedy by³ tam jeden cz³owiek – on spowodowa³ wszelki ból serca,

poniewa¿ poda³ w w¹tpliwoœæ jedno S³owo. Potem idzie dalej i
potrzebuje wiele lat doœwiadczeñ – ci w Biblii i wszyscy inni, którzy
po³o¿yli dla tej sprawy swoje ¿ycie. A potem powiedzieæ: „O, mo¿ecie
spokojnie z niego spo¿ywaæ. To jest w porz¹dku, Ja was tak czy owak
przywrócê z powrotem”? O nie! Bóg nie ma wzglêdu na osobê.
Widzicie? Widzicie? Bóg nie ma wzglêdu na osobê. Zwa¿ajcie!

MÓWIONE S£OWO

512

Zwa¿ajcie teraz. On jest G³ow¹ Cia³a, które siê urodzi³o – z

grzechu, z niewiary w S³owo Bo¿e. Tym t³umaczy siê ka¿da
denominacja – ka¿de wyznanie wiary, widzicie? Brak wiary w S³owo,
którym jest On Sam – to S³owo ¯ycia. Widzicie? Tylko S³owo posiada
¯ycie. Ka¿de inne s³owo jest krzy¿ówk¹. Zupe³nie obojêtne, jak
bardzo jest podobne do prawdziwego; ono jednak nie jest S³owem.

513

S³owo manifestuje swoje w³asne ¿ycie, które Ewa zamieni³a za

osobiste poznanie, widzicie, tak jak czyni to równie¿ dzisiaj koœció³ –
przez rozumowe pojmowanie jakiegoœ cz³owieka. Moj¿esz mia³
wielk¹ znajomoœæ o Bogu, dopóki nie przyszed³ do p³on¹cego krzaku;
potem pozna³ wszystkie swoje niedopisania. W p³on¹cym krzaku by³o
to, co brakowa³o Moj¿eszowi. S³owo posiada to, co brakuje
denominacji.

514

On, G³owa, jest Pierwocin¹ zmartwychwstania. Posuniemy siê

dalej w sprawie tego „objawienia”, choæby przez krótk¹ chwilkê, o ile
zgodzicie siê na to. [Zgromadzenie mówi: „Amen” – wyd.] Dobrze.
Dobrze. A wiêc jeszcze odrobinê dalej.

515

On jest Pierwocin¹ zmartwychwstania. Czy to prawda?

[Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.] Zwa¿ajcie. Kim wiêc On jest?
„On jest G³ow¹ Cia³a, którym jest Jego Koœció³, Oblubienica”. Uhm.

516

Zatem, to Cia³o Oblubienicy musi naœladowaæ G³owê, poniewa¿

ono jest czêœci¹ Jego Zmartwychwstania i czêœci¹ tej tajemnicy. Jest
niemo¿liwe, aby Jej nie naœladowa³o. O, moi drodzy. Ono jest czêœci¹
Bo¿ej tajemnicy – jak Bóg objawi³ siê tutaj i wzbudzi³ Go z martwych
przez S³owo, tak samo objawia On Swój Koœció³ i wzbudza go przez
to samo S³owo. On jest czêœci¹ Jego potrójnej tajemnicy.

517

Tak, jak G³owa zosta³a wyjêta z grobu, tak musi Cia³o naœladowaæ

Go  z  powrotem  do  Edenu.  Tam  gdzie  jest  G³owa  rodziny,  M¹¿,
Oblubieniec, tam musi iœæ Oblubienica, która jest Cia³em Oblubieñca,
poniewa¿  On  jest  G³ow¹.  G³owa  zosta³a  objawiona  i  powróci³a  z
powrotem,  przynosz¹c  Wieczne  ¯ycie,  a  Cia³o  musi  j¹  naœladowaæ,
poniewa¿  to  znowu  jest  M¹¿  i  ¯ona.  Amen!  A  skoro  jesteœcie
brzemienni  tym  samym  S³owem,  które  jest  Jego  Cia³em,  to
przyjêliœcie Jego Cia³o i staliœcie siê Nim! Kiedy przyjêliœcie to S³owo
– nie wyznanie wiary, lecz S³owo. O, moi drodzy!

518

Czy to nie by³by tekst do rozwa¿ania na ca³e dzisiejsze

popo³udnie? Hê? Moi drodzy, czy to nie by³oby cudowne? Widzicie?
Pomyœlcie tylko teraz, co to znaczy.

519

Dlatego Cia³o nie mo¿e uznaæ ¿adnej innej G³owy (nie przeoczcie

tego).  Cia³o  nie  mo¿e  uznaæ  ¿adnego  innego  zwierzchnictwa,  prócz
tego  S³owa,  poniewa¿  G³owa  jest  po³¹czona  z  cia³em.  A  G³owa  jest
tym S³owem i to jest to samo S³owo – Jedno zwierzchnictwo. Z tego
powodu  denominacje,  œwiêci  ojcowie  i  wszyscy  inni  s¹  martwym

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

gnojem. Istnieje tylko jedno Zwierzchnictwo – to jest Chrystus. Cia³o
uznaje tylko jedno – S³owo.

520

Otó¿, poka¿cie mi, gdzie ktoœ zosta³ ochrzczony do tego Cia³a w

Imiê  Ojca,  Syna  i  Ducha  Œwiêtego?  I  co  uznaliœcie?  Patrzcie,  zdajê
sobie sprawê z tego, ¿e przemawiam przez t¹ taœmê do tysiêcy ludzi,
jak wiecie, i mamy us³ugê wysy³ania taœm do ca³ego œwiata. W jakim
imieniu  jesteœcie  ochrzczeni?  Bowiem  „Nie  ma  ¿adnego  imienia  pod
niebem – mówi S³owo – przez które by ludzie mogli byæ zbawieni”.
Je¿eli  zostaliœcie  ochrzczeni,  by  okazaæ  swoj¹  wiarê  w  Chrystusa,  a
nastêpnie  przyjmujecie  imiê  jakiegoœ  wyznania  religijnego,  to
jesteœcie  krzy¿ówk¹.  Je¿eli  nie  jesteœcie  dok³adnie  jak  ten  koœció³  i
jego nauka…

521

Jak mo¿ecie potem wy, katolicy, podporz¹dkowaæ siê pod

jurysdykcjê  papie¿a  i  powiedzieæ,  ¿e  on  jest  nastêpc¹  Piotra  w
oparciu o sukcesjê apostolsk¹? Przecie¿ papie¿ i ten koœció³ ucz¹ tak
niezgodnie  z  tym  pierwszym  S³owem,  które  Bóg  uzna³  i  potwierdzi³
jako  Swój  Koœció³  przez  znamiona  i  cuda.  Widzicie,  ¿e  samo  S³owo
zosta³o wydane na œwiat dzisiaj w swojej czystoœci, okazuj¹c t¹ sam¹
moc  zmartwychwstania,  któr¹  Ono  posiada³o  wówczas  –  Boga
mieszkaj¹cego miêdzy Swoim ludem i czyni¹cego te same rzeczy, jak
mo¿ecie potem uznawaæ zwierzchnictwo w Rzymie?

522

Nasze Zwierzchnictwo jest w niebiosach. Kiedy umrê, nie pójdê

do Rzymu, ja pójdê do Nieba. Widzicie? Widzicie? To Zwierzchnictwo
jest w Niebie.

523

Cia³o musi naœladowaæ G³owê, tak jak ¿ona naœladuje mê¿a.

Chocia¿ Adam nie zosta³ zwiedziony, on odszed³ z Ew¹. Ewa zosta³a
zwiedziona.  Ona  zawini³a  przestêpstwo,  w  przeciwnym  wypadku  w
dniu  Pana  Jezusa,  kiedy  On  powsta³  z  grobu,  musia³oby  powstaæ  z
martwych  Ca³e  Cia³o.  Lecz  On  musia³  j¹  odkupiæ,  bowiem  ona  jest
Jego Cia³em. Ona musia³a zostaæ wykupiona w tym celu, aby przyjœæ
do Niego. Czy to rozumiecie? [Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.]
O, moi drodzy! Widzicie? To nie mog³o staæ siê wtedy. Odkupienie jest
ci¹gle w toku.

524

Czy widzicie teraz te Pieczêcie? Wówczas On mia³ s³u¿bê jako

poœrednik i czyni³ dzie³o odkupienia. Lecz pewnego dnia On wyst¹pi
i  weŸmie  Ksiêgê  tych,  których  odkupi³,  a  wszyscy,  którzy  s¹  w  tej
Ksiêdze  bêd¹  Nim,  poniewa¿  S³owa  zawarte  w  tej  Ksiêdze,  to  s¹
wierz¹cy, a On jest tym S³owem i wszystkim, co jest w Nim zawarte.
A  wszyscy,  którzy  w  niej  byli  –  On  wyst¹pi³,  aby  wzi¹æ  Ksiêgê
Odkupienia  tych,  których  imiona  zosta³y  zapisane  w  tej  Ksiêdze
przed za³o¿eniem œwiata, kiedy On by³ zabity jako Baranek.

525

On dzisiaj jest tutaj – w Swoim S³owie i manifestuje to samo, co

czyni³ wówczas. Ona nie mo¿e uznaæ ¿adnego innego zwierzchnictwa.
Nie! ¯adnego biskupa, w ogóle nic. Ona uznaje tylko jedno

MÓWIONE S£OWO

zwierzchnictwo – to znaczy Chrystusa, a Chrystus jest tym S³owem.
O, moi drodzy! Fju! Ja to mi³ujê! Uhm. Tak jest.

526

Tak, jak G³owa zosta³a wyprowadzona z grobu, musi Jego Cia³o

naœladowaæ go do Edenu. Dlatego to cia³o nie mo¿e uznaæ ¿adnego
innego zwierzchnictwa, jak tylko zwierzchnictwo S³owa.

527

¯adna denominacja nie mo¿e do tego nic dodaæ. „Poniewa¿

ktokolwiek  odejmie  od  Niego  jedno  S³owo,  albo  doda  jedno  S³owo”
(one  ujê³y  z  Niego),  –  jest  krzy¿ówk¹  umar³¹  na  miejscu.  Ona
(nierz¹dnica) jest z powrotem tutaj trzymaj¹c œwiadectwo w swoich
rêkach:  „nieczystoœæ  swego  wszeteczeñstwa”,  pope³niaj¹c  duchowe
cudzo³óstwo  przeciwko  Samemu  S³owu,  o  którym  twierdzi,  ¿e  mu
wierzy. Widzicie?

528

A zatem, albo to jest S³owo, albo w ogóle nic. To jest prawd¹. On

jest S³owem! Wed³ug czego poznacie, ¿e to siê zgadza? On, S³owo, jest
potwierdzony.  Widzicie?  On,  to  nale¿ycie  potwierdzone  S³owo,  jest
Zwierzchnikiem  –  G³ow¹  Koœcio³a.  On  jest  tym  S³owem  –
Zwierzchnikiem. On jest nale¿ycie uto¿samiony, potwierdzony przez
Swego  w³asnego  Ducha,  bêd¹c  Sam  w  Koœciele,  ta  osoba,  okazuj¹c
Samego Siebie w tym potwierdzeniu – to jest bezpoœrednim dowodem
dla  ca³ego  Cia³a.  Potem  ju¿  nie  potrzebujecie  wiêcej  ¿adnego
wyznania  wiary.  Denominacje  przepad³y.  Lecz  to  Zwierzchnictwo,
kiedy zostanie uznane w Ciele przez osobiste potwierdzenie, widzicie,
identyfikuj¹c

Samego

Siebie,

udowadnia

Cia³u

Swoje

Zwierzchnictwo. Potem jesteœmy zjednoczeni pod jednym
potwierdzonym Zwierzchnikiem, którym jest Chrystus – S³owo Bo¿e,
a nie pod jakimœ koœcio³em.

529

Zatem, naszym Zwierzchnictwem jest Królestwo. „Królestwo

Bo¿e  jest  wewn¹trz  was”  –  mówi  Jezus  w  Biblii.  To  Królestwo!  My
nie jesteœmy denominacj¹. Nale¿ymy do Królestwa, a to Królestwo –
to  jest  S³owo  Bo¿e,  które  sta³o  siê  Duchem  i  ¯yciem  w  naszym
w³asnym ¿yciu, i które w tym czasie doprowadza ka¿d¹ obietnicê do
wype³nienia,  tak  jak  by³o  wtedy,  kiedy  S³owo  i  Bóg  stali  siê  jedno.
S³owo  i  Bóg  s¹  jedno  dzisiaj  w  Jego  Koœciele.  Ono  czyni  Go
Zwierzchnictwem  nad  Cia³em,  które  zosta³o  wykupione,  aby
przynieœæ  Poselstwo  w  tych  ostatnich  dniach  i  aby  powsta³o  z
umar³ych  w  zmartwychwstaniu,  i  aby  powróci³o  z  powrotem  do
pierwotnego  stanu,  tak  jak  Adam  i  Ewa  na  pocz¹tku  w  ogrodzie
Eden.  Ta  potrójna  tajemnica  Bo¿a  –  Jego  Cia³o!  O,  moi  drodzy!
Uwa¿ajcie  teraz  w  skupieniu!  Przedobrazem  tego  by³  Izrael  w
dawnych czasach.

530

Czy zabieram tu zbyt wiele czasu? [Zgromadzeni mówi¹: „Nie” –

wyd.] Nie pozwólcie mi, nie pozwólcie mi wchodziæ zbyt…
S³uchajcie. Nie pozostaje nam ju¿ wiêcej ni¿ oko³o dwudziestu
stronic. Widzicie? Widzicie? Lecz ja teraz… Jeszcze tylko odrobinê

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

teraz. Potem was opuszczê i przyjadê dopiero nastêpnego lata albo w
tym czasie, kiedy to bêdzie Wol¹ Pañsk¹. Widzicie?

531

Patrzcie wiêc. Zwa¿ajcie teraz. Jesteœmy zjednoczeni pod jednym

Zwierzchnictwem  w  podobny  sposób,  jak  lud  izraelski  w  dawnym
czasie.  Czy  to  teraz  pojmujecie?  Tak  jak  Izrael  w  dawnym  czasie.
Jeden  Bóg,  który  by³  potwierdzony  przez  S³up  Ognia  i  objawi³  siê
przez proroka, jako S³owo. Ten sam Bóg, ten sam S³up Ognia, w ten
sam sposób. On nie mo¿e zmieniæ Swego sposobu postêpowania. Jest
to  tak  doskona³e,  jak  tylko  mo¿e  byæ,  nieprawda¿?  Widzicie?
[Zgromadzenie mówi „Amen” – wyd.]

532

Jeden Bóg. Ilu bogów mia³ Izrael? [Zgromadzenie odpowiada:

„Jednego” – wyd.] Ilu ma ich Oblubienica? [Zgromadzenie
odpowiada: „Jednego” – wyd.] Ilu bêdzie ich kiedykolwiek? [Zbór
odpowiada „Jeden” – wyd.] Na pewno. Na pewno.

533

Widzicie, pod kierownictwem Ducha Œwiêtego, który by³ S³upem

Ognia w dniach Moj¿esza, tego wielkiego proroka. On by³
prowadzony przez S³up Ognia, czy to prawda? [Zgromadzeni mówi¹:
„Amen” – wyd.] Tak. Oni szli do obiecanego kraju.

534

A we wieku chrzeœcijañskim by³ to jeden Bóg, który pojawi³ siê w

formie S³upa Ognia prorokowi imieniem Pawe³, który zosta³ pos³any
do pogan, aby stamt¹d wyprowadziæ lud dla Jego Imienia. Czy to
prawda? [Zgromadzenie mówi „Amen” – wyd.]

535

W tych ostatnich dniach zst¹pi³ On w podobny sposób i

potwierdzi³ Samego Siebie, widzicie, przez te same znaki i cuda,
przez ten sam S³up Ognia, przez t¹ sam¹ Ewangeliê, przez to samo
S³owo, przez t¹ sam¹ manifestacjê.

536

Jego Cia³o bêdzie czyniæ te dzie³a, które On obieca³ u Marka 16.,

itd. Jego cia³o nie zosta³o zatrzymane w grobie, lecz mia³o dzia³ razem
z  Nim  w  zmartwychwstaniu.  Czy  to  rozumiecie?  [Zgromadzenie
odpowiada „Amen” – wyd.] Dlatego równie¿ Cia³o Jego wierz¹cych
dzieci  nie  zostanie  zatrzymane  w  grobie,  kiedy  On  przyjdzie,  lecz
pójdzie  z  Nim,  poniewa¿  On  umar³  w  tym  celu,  by  wzbudziæ  z
martwych Swoj¹ Oblubienicê, to Cia³o. Ono bêdzie uznane, bowiem
to  jest  Jego  Cia³o,  to  jest  S³owo,  rozumiecie.  Ono  jest  oddalone  od
denominacji  i  innych  spraw  i  jest  mu  ca³kowicie  oddane,  a  On  jest
tym S³owem. Widzicie? Ono jest uznane razem z Nim, poniewa¿ my
posiadamy teraz pierwociny naszego zmartwychwstania, wiedz¹c, ¿e
przeszliœmy ze œmierci do ¯ycia i staliœmy siê Jego wiêŸniami. A Bóg
potwierdza nam przez Swoje osobiste zwierzchnictwo, ¿e On jest tym
samym wczoraj, dzisiaj i na wieki, przez to, ¿e On przez Koœció³ czyni
te  same  rzeczy,  które  czyni³  wtedy.  „On  we  mnie,  a  ja  w  Nim  –  w
Tobie”, jak wiecie, itd. To siê zgadza.

537

Jego Cia³o nie zosta³o zatrzymane w grobie. My mamy udzia³ z

MÓWIONE S£OWO

Nim w zmartwychwstaniu i bêdziemy takimi, jakim On jest obecnie.
S³uchajcie!  To  znaczy:  Jego  S³owo,  którym  On  jest,  zaczê³o  byæ
podnoszone.  To  S³owo  rozpoczê³o  w  wieku  Luthra,  Wesley’a  itd.
podnosiæ siê w Swej Mocy. Tam Ono zaczê³o dzia³aæ. Potem dzia³a³o
coraz  wiêcej.  Obecnie  dochodzi  do  zidentyfikowania.  Widzicie?
Zwa¿ajcie.  Obecnie  dla  tego  ¯ycia  w  tym  Ciele  jest  bardzo  blisko
potwierdzenie  Zachwycenia.  Kiedy  zobaczycie,  ¿e  G³owa  i  Cia³o
stan¹  siê  jedno  i  kiedy  zobaczycie  pe³n¹  miarê  Jego  manifestacji,
bêdzie  to  wskazywaæ,  ¿e  Cia³o  jest  mniej  wiêcej  gotowe,  aby  by³o
przyjête przez Zwierzchnictwo.

„Narody siê za³amuj¹, Izrael siê budzi…”

538

Widzicie, co mam na myœli? On rozpocz¹³ przekazywaæ to ¯ycie

Swojemu Cia³u – temu, które On zbawi³. Dzie³o poœrednika zosta³o
dokonane. On przynosi Swoje ¯ycie do Cia³a jako potwierdzenie ku
Zachwyceniu. Pamiêtajcie, teraz w czasie ostatecznym…

539

Je¿eli macie jeszcze trochê cierpliwoœci ze mn¹, by³oby to w

porz¹dku. Chcia³bym, ¿ebyœcie tego nie przegapili. Muszê na tej
taœmie zakoñczyæ ten temat, skoro posun¹³em siê tak daleko.
Chcia³bym uczyniæ jeszcze jedn¹ powa¿n¹ uwagê, o ile mam jeszcze
poruszyæ coœ z tego.

540

Zwa¿ajcie teraz! S³uchajcie tego! Teraz dzieje siê ta wielka rzecz,

teraz chcemy uwa¿aæ. Pamiêtajcie, w tych ostatnich dniach powróci
to dok³adnie z powrotem i potwierdzi ten pierwszy dzieñ, widzicie –
Adam i Ewa, m¹¿ i ¿ona, bez grzechu, ¯ycie. Potem nasta³ upadek.
Zwa¿ajcie, s³uchajcie uwa¿nie.

Przekabaci³ j¹. Uhm.

541

Zauwa¿cie, kto to spowodowa³? Lucyfer! Lucyfer czyni teraz to

samo, co uczyni³ po raz pierwszy.

542

W³aœnie tak, jako królestwo pogan rozpoczê³o siê za króla

Nabuchodonozora,  pogañska  rasa  zosta³a  potwierdzona  przez
proroka, który by³ zdolny podaæ wyk³ad tego nieznanego jêzyka, wizji
i  snów.  I  ono  posuwa³o  siê  ci¹gle  dalej  przez  pogan  –  przez  Medo-
Persów,  ¿elazo  i  tak  dalej,  a  w  stopach  zakoñczy  siê  znowu  –  to
królestwo pogan.

543

Zauwa¿cie, Lucyfer czyni w ostatnich dniach tak, jak uczyni³ na

pocz¹tku. Co on uczyni³? Pierwsz¹ rzecz¹, któr¹ Lucyfer uczyni³, ¿eby
oddzieliæ ludzi od spo³ecznoœci z Bogiem – on chcia³ zbudowaæ dla
siebie zjednoczone królestwo, bardziej okaza³e i wspanialsze,
pozornie bardziej kulturalne ni¿ mia³ Micha³, ni¿ mia³ Chrystus.

544

Czy to zrozumieliœcie? [Zgromadzenie odpowiada „Amen” – wyd.]

Proszê, je¿eli tego nie zrozumieliœcie, podnieœcie swoj¹ rêkê, a
powiem to jeszcze raz. Rozumiecie? Widzicie?

545

Zamiarem w sercu Lucyfera zaraz na pocz¹tku by³o uczyniæ w

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

niebie coœ piêkniejszego i wiêkszego, ni¿ posiada Chrystus. Czy to
prawda? Coœ bardziej kulturalnego, piêkniejszego i bardziej
okaza³ego ni¿ królestwo Chrystusa. Czy myœlicie, ¿e w Tysi¹cletnim
Królestwie bêdziemy mieæ samochody i samoloty? Widzicie? Widzicie,
co czyni Lucyfer?

546

Otó¿, te wielkie, luksusowe, intelektualne denominacje czyni¹ to

samo.  Zgromadzaj¹  siê  razem,  aby  czyniæ  to  samo.  Widzicie?  One
schodz¹ siê razem, tworz¹ denominacje, a jedna próbuje przewy¿szyæ
drug¹.  Teraz  maj¹  tak  wiele  okaza³oœci  i  nie  s¹  zdolne  uczyniæ  nic
innego,  ni¿  zjednoczyæ  siê  z  powrotem  z  koœcio³em  katolickim.
Rozumiecie?  Lucyfer  znowu  buduje  wiêksze  królestwo,  aby
wypchn¹æ  precz  wszystkich  tych,  którzy  nie  wierz¹  w  denominacje.
Zostan¹ im nawet zabrane budynki koœcielne i bêd¹ przemienione na
magazyny, a ich pastorzy nie bêd¹ ju¿ mieæ ¿adnego prawa.

547

M¹¿, który zosta³ pos³any od Boga, nie pozostanie nigdy w

denominacji, kiedy widzi i s³yszy to wszystko; o ile staæ go na to, aby
wyjœæ i patrzeæ na to. Naturalnie! Widzicie? Ja nie mówiê tego, ¿eby
krytykowaæ, mówiê to dlatego, bo to jest prawd¹, widzicie, aby to
ogl¹daæ objawione.

548

Zauwa¿cie przecie¿, ¿e Lucyfer w tych ostatecznych dniach czyni

to  samo.  Czy  to  widzicie?  [Zgromadzenie  mówi  „Amen”  –  wyd.]
Diabe³ czyni to samo. On buduje skrzy¿owany koœció³, skrzy¿owany
dziêki  skrzy¿owanym  cz³onkom,  skrzy¿owany  przez  poznanie  na
miejsce S³owa, przez intelektualnych ludzi zamiast mê¿ów, którzy s¹
znowuzrodzeni,  buduj¹c  intelektualne  królestwo,  które  przewy¿szy
swym blaskiem to ma³e stadko Chrystusa? Widzicie? Kto to jest, kto
to spowodowa³? Upadli anio³owie.

549

Biblia mówi, ¿e to byli upadli anio³owie, którzy dali pos³uch

Lucyferowi, zamiast Chrystusowi, do którego oni kiedyœ nale¿eli. Czy
to prawda? [Zgromadzenie odpowiada „Amen”.]

550

S³uchajcie teraz uwa¿nie. „Upadli anio³owie”. Jacy to byli

anio³owie?  Luteranie,  wesley’anie,  katolicy,  zielonoœwi¹tkowcy,
którzy  nie  zachowali  swego  pierwotnego  stanu,  tak  samo  jak  tamci
anio³owie,  i  wpadli  do  organizacji,  podobnych  do  g³ównej  kwatery
Lucyfera  w  Nicei.  Co  oni  uczynili?  Oni  zorganizowali  wielkie
ekumeniczne  stowarzyszenie  kaznodziejów,  aby  wznieœæ  „pos¹g
bestii”, jak mówi Biblia i zbudowaæ chrzeœcijañsk¹ organizacjê, która
zamknie drzwi tej oto kaplicy i innych, jej podobnych. Czy widzicie
Lucyfera u jego dzie³a?

551

Próbujê wam przynieœæ to potrójne objawienie Tajemnicy Boga.

552

Co oni uczynili? Zaprzedali samych siebie za rozumow¹ m¹droœæ

i wykszta³cenie, jak to uczyni³a Ewa, jak to uczynili upadli anio³owie.
Wesley by³ mê¿em Bo¿ym, lecz co nast¹pi³o po nim? Weszli do tego

MÓWIONE S£OWO

upadli  anio³owie.  Kim  byli  ci  anio³owie  najpierw?  Przez  Boga
stworzone istoty, lecz oni upadli z powodu m¹droœci Lucyfera, upadli
z  powodu  Lucyfera  –  m¹droœci  Lucyfera.  Widzicie,  czym  siê  stali?
Upad³ymi anio³ami. A organizacje, które zosta³y sformowane potem,
kiedy  wyst¹pili  mê¿owie  Bo¿y,  którzy  przyszli,  aby  ustanowiæ
Prawdê Bo¿¹ na ziemi; a zanim ta Prawda mog³a post¹piæ do przodu
i zostaæ og³oszona i byæ doprowadzona do rzeczywistego Objawienia
Chrystusa, weszli tam upadli anio³owie, przejêli t¹ sprawê i uczynili
z tego denominacjê.

553

To jest powodem, dlaczego musia³o zostaæ ods³oniête objawienie

tajemnic Siedmiu Pieczêci.

554

Czy widzicie to teraz? Co oni przestali czyniæ? Otó¿, gdyby Luther

poszed³ dalej, doszliby do tego ju¿ wtedy. Gdyby Wesley poszed³
dalej, gdyby zielonoœwi¹tkowcy poszli dalej, czego mogliby oni
dokonaæ?

555

Otó¿, jest tylko jedno, co siê teraz mo¿e staæ. Musia³o przyjœæ

Poselstwo w czasie koñca, za którym nie mo¿e przyjœæ ju¿ nic innego.
Równie¿  œwiat  ekumeniczny  zaprowadzi³  taki  re¿ym,  ¿e  za  nim  nie
mo¿e  ju¿  przyjœæ  ¿adna  inna  denominacja,  albo  cokolwiek  innego.
Albo  w  tym  jesteœcie  albo  w  tym  nie  jesteœcie.  Owoc  jest  na
wierzcho³ku,  tego  drzewa.  Œwiat³oœæ  œwieci  na  ten  predestynowany
owoc i on dojrzewa na owoc podobny Chrystusowi, i przynosi t¹ sam¹
dojrza³oœæ  i  s³odkoœæ  i  tego  samego  Ducha:  które  to  cechy  Bóg
posiada³ w Nim. Mam nadziejê, ¿e to widzicie! Rozumiecie?

556

Próbujê podaæ tego zbyt du¿o, jak na jeden dzieñ. Mo¿e was to

wyczerpa³o. [Zgromadzeni mówi¹: „Nie” – wyd.]

557

Otó¿ popatrzcie, oni zaprzedali siê perswadowaniu, zaprzedali siê

argumentacjom  denominacyjnym.  „Gdybym  tylko  móg³  do  tego
nale¿eæ!  Burmistrz  miasta  chodzi  do  tego  koœcio³a”.  Widzicie?
„Gdybym  tylko  móg³  byæ  metodyst¹  albo  prezbiterianinem”.
Popatrzcie  tylko,  dok¹d  siê  oni  udali.  W³aœnie  wyjaœni³em,  ¿e  te
ga³êzie zostan¹ odciête. One s¹ martwe. One wiêcej nie s¹ z³¹czone z
Chrystusem, poniewa¿ inaczej przynosi³yby to samo ¿ycie. Oni ju¿ nie
s¹ wiêcej z Nim z³¹czeni.

558

Oni s¹ podobni do owoców cytrusowych. Ka¿dy rodzaj owoców

cytrusowych  bêdzie  rós³  na  drzewie  cytrusowym,  lecz  bêdzie
przynosi³  swoje  w³asne  owoce.  Je¿eli  zaszczepicie  grejpfrut  do
drzewa pomarañczy, bêdzie ¿y³ z tego drzewa, ale zrodzi grejpfruty.
Je¿eli zaszczepicie tam cytryny, to jest tak¿e owoc cytrusowy, urosn¹
te  stare,  kwaœne  cytryny,  choæ  korzystaj¹  z  tego  samego  ¿ycia.  A  to
w³aœnie czyni¹ denominacje pod p³aszczykiem koœcio³a.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

559

Oblubienica jest tym oryginalnym Drzewem, oryginalnym

Duchem. Objawienie przychodzi od Chrystusa. Nie z denominacji. Od
Chrystusa! Zwa¿ajcie.

560

Co próbuj¹ czyniæ denominacje? One wywy¿szaj¹ same siebie, tak

jak czyni³ Lucyfer. Same siebie mianuj¹ koœcio³em, oblubienic¹, lecz
s¹  tymi,  w  Obj.  17,  jak  o  tym  mówi³em  –  „fa³szyw¹  oblubienic¹”  i
wynosz¹ siê ponad to ma³e stadko Chrystusa – Oblubienicê. Lucyfer
wywy¿sza  siê  ponad  t¹  pokorn¹  Prawdê  S³owa  Bo¿ego  przez  swoj¹
znajomoœæ  objawienia  i  zaj¹³  swoje  miejsce  przez  wykszta³cenie  w
seminarium i przez teologiê, a¿ w koñcu nadêli siê do tego stopnia. A
je¿eli  nie  nale¿ycie  do  ich  grupy,  to  stajecie  siê  dla  nich  nanosem.
[puste miejsce na taœmie – wyd.]

561

Podobnie jak Lucyfer uczyni³ na pocz¹tku, mówi¹c ludziom to

samo,  co  powiedzia³  Ewie:  „Bóg  nas  na  pewno  przyjmie,  poniewa¿
karmimy  ubogich”.  To  jest  dobre.  „On  nas  na  pewno  przyjmie,
poniewa¿  jesteœmy  wielk¹  denominacj¹.  Jesteœmy  piêknym
koœcio³em.  Popatrzcie  przecie¿  na  nasze  wielkie  budowle,  patrzcie,
jak wiele mamy cz³onków! Liczymy siê na miliony. Bóg z pewnoœci¹
takiej grupy nie odrzuci”.

562

To samo uczyni³ równie¿ Kain. On przyniós³ ofiarê z tych

piêknych owoców roli, któr¹ uprawia³, na której siê trudzi³ i
pracowa³. On przyniós³ wprawdzie owoce, odrzuci³ jednak pokorn¹
krew baranka.

563

O Bo¿e, daruj ³aski, aby mê¿czyŸni i kobiety nie myœleli, ¿e ja to

mówiê, aby coœ wywy¿szyæ, albo wydŸwign¹æ jakieœ osobiste
objawienie, czy coœ takiego. Mówiê wam tylko Prawdê. Czy nie
widzicie, co oni robi¹? Rozumiecie? Mówiê to g³oœno i rygorystycznie,
ale muszê wbiæ gwóŸdŸ i zagi¹æ go z drugiej strony, je¿eli to ma byæ
do czego przydatne, widzicie, tak a¿ to zrozumiecie! Widzicie?

564

Obecnie mówi siê ludziom: „Z pewnoœci¹! Czy chcesz mi mo¿e

powiedzieæ, ¿e nasz wielki katolicki koœció³, który przetrwa³ przez
ca³e wieki, albo nasz wielki metodystyczny i wszystkie inne…”
„Popatrzcie na naszych praojców”. Lecz oni naruszyli S³owo Pañskie.
Ewa by³a Bo¿ym – jednym z Jego… ona by³a ubocznym produktem
Adama. A poniewa¿ zw¹tpi³a w jedno ze S³ów Bo¿ych, spowodowa³a
to, co siê sta³o.

565

I tutaj Lucyfer jest w dzisiejszym czasie znowu przy swej robocie.

Pamiêtajcie – antychryst to nie komunizm. Antychryst jest tak blisko
tego prawego, ¿e „gdyby to by³o mo¿liwe, byliby zwiedzieni nawet
wybrani”. Tak powiedzia³ Jezus u Mateusza 24: „gdyby by³o mo¿liwe,
nawet i wybranych”. To jest Lucyfer, znowu Lucyfer roz³amuj¹cy

MÓWIONE S£OWO

jednoœæ Boga z ludŸmi przez ograniczanie S³owa Bo¿ego do poziomu
swego rozumowania. To, co myœli, uwa¿a za s³uszne, ale przez to, co
myœli, narusza S³owo Bo¿e.

566

To samo czyni³ on w dniach Jezusa. Jezus powiedzia³: „Przez

wasze tradycje pozbawiliœcie S³owo Bo¿e Mocy”.

567

Denominacje natomiast przez swoje zorganizowane, intelektualne

dociekanie  rozumem  uniewa¿ni³y  S³owo  Bo¿e  dla  ludzi.  To  siê
zgadza.  Oni  tego  nie  mog¹  po  prostu  zrozumieæ,  a  potem  mówi¹:
„Gdzie  jest  Bóg  tej  Biblii?”  On  jest  w³aœnie  tutaj,  On  jest  t¹  Bibli¹.
Oto, czym On jest.

568

Zauwa¿cie, ¿e Lucyfer wkrada siê tam przebiegle i ³amie jednoœæ

Boga  z  cz³owiekiem,  tak  jak  to  uczyni³  w  Edenie,  przez  wielkie
pokusy  obiecuj¹c  w³asn¹  moc  i  podniesienie  do  godnoœci.  „Wiesz,
móg³byœ siê staæ biskupem, je¿eli tylko pozostaniesz z nami. Mo¿esz
siê staæ okrêgowym prezbiterem. Dlaczego mia³byœ chodziæ do czegoœ
Takiego”?  Widzicie,  to  dotyczy  zielonoœwi¹tkowców,  katolików  i
pozosta³ych,  widzicie,  jest  to  wielka  fa³szywa  obietnica,  ¿e  ludzie
otrzymaj¹ moc poza S³owem i obietnic¹ Bo¿¹. Otrzymacie Moc, kiedy
Duch  Œwiêty  zst¹pi  na  was,  nie  kiedy  staniecie  siê  biskupami  albo
diakonami, albo czymœ podobnym. Patrzcie, Lucyfer jest znowu przy
swej robocie.

569

Czy rozumiecie temu, zborze? Podnieœcie wiêc, proszê, wasze rêce

tak, abym je móg³ widzieæ [Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.] W
porz¹dku, w takim razie nie chcê siê ju¿ d³u¿ej u tego zatrzymywaæ.

Jest to odstêpstwo, oddzielenie siê od S³owa Bo¿ego! Rozumiecie?

570

On uczyni³ to samo w Nicei, w Rzymie. Wy wiecie, co im da³

Konstantyn. Przebieraliœmy Wieki Koœcio³a. Wtedy oni nie mieli nic,
jak tylko Chrystusa. Zgromadzali siê w ma³ych, starych budynkach,
gdziekolwiek  tylko  mogli,  siedzieli  na  twardej  kamiennej  posadzce.
Wy  o  tym  wiecie,  je¿eli  czytaliœcie  o  Soborze  Nicejskim,  o  przed-
Nicejskim Soborze i Ojcach Nicei, oraz zaznajomiliœcie siê z histori¹
koœcio³a. Oni nie mieli niczego. Kiedy zwo³ali ten sobór i wprowadzili
pewne  rzeczy  z  rzymskiego  pogañstwa  do  chrzeœcijañstwa,  oraz
wprowadzili „œwiêtych mê¿ów”, biskupów, papie¿y itp., co wszystko
jest nonsensem, co im da³ Konstantyn? Zapytujê siê ka¿dego teologa,
aby mi na to odpowiedzia³! On da³ im posiad³oœci. Da³ im wolnoœæ i
wszystko, czego oni tylko chcieli.

571

I oni zamienili S³owo Bo¿e za wiedzê i kulturê ludzk¹! To by³o to

samo, co uczyni³ Lucyfer ju¿ w ogrodzie Eden, a w³aœnie tam oni
umarli. Koœció³ Piêædziesi¹tnicy umar³ w Nicei, w Rzymie, ale ma byæ
znów wskrzeszony w Drzewie Oblubienicy w dniach ostatecznych.

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

572

Zauwa¿cie, Lucyfer wchodzi chytrze, jak na pocz¹tku przez

pokuszenie oraz fa³szywe obietnice posiadania mocy poza S³owem
Bo¿ym. To samo uczyni³ w Nicei, w Rzymie. Dzisiaj czyni to samo w
Œwiatowej Radzie Koœcio³ów Ekumenicznych.

573

„Zjednoczmy siê wszyscy razem” – mówi papie¿. „Chcia³bym,

¿eby  wszyscy  moi  ekumeniczni  bracia,  którzy  s¹  na  zewn¹trz,
zjednoczyli  siê  ze  mn¹.  My  jesteœmy  jedno”.  To  siê  zgadza.  O  ile
chodzi o organizacje, jesteœcie jedno, lecz to nie ma nic do czynienia
z  Oblubienic¹  Chrystusa.  Ani  krzty,  bracie!  Wy  jej  nigdy  nie
wci¹gniecie do czegoœ takiego.

574

Otó¿, jest obiecane, ¿e ta pierwotna wiara bêdzie znowu

przywrócona  dzieciom  Bo¿ym  w  dniach  ostatecznych,  w  czasie
Drzewa  Oblubienicy.  Bóg  powiedzia³  u  proroka  Malachiasza  4:
„Zanim  œwiat  zostanie  spalony  ogniem,  oto  posy³am  wam  Eliasza
proroka, aby przywróci³ z powrotem wiarê dzieci”. To siê jednak nie
sta³o, kiedy przyszed³ pierwszy Eliasz. Nie, nie.

575

Nie uczymy tutaj o p³aszczu i przykryciu Eliasza, i tym

podobnych  rzeczach.  Nauczamy  tylko  S³owa  Bo¿ego.  Rozumiecie?
Tak  w³aœnie  On  powiedzia³.  Patrzcie,  mamy  takich  i  owakich
Eliaszów, ale to jest niedorzecznoœæ. My wiemy o tym, lecz nie o tym
ja  mówiê.  A  wy,  którzy  macie  duchowy  zmys³,  rozumiecie,  o  co  siê
rozchodzi. Widzicie, jest ju¿ póŸna godzina i nie bêdziemy w stanie,
rzecz jasna, umieœciæ wszystkiego na taœmie.

Popatrzcie teraz na obietnicê w ostatecznych dniach.

576

Jezus powiedzia³ u Mateusza, o ile siê nie mylê, w 11. rozdziale

albo w 6. rozdziale. Otó¿, jest to w 11. rozdziale gdzieœ ko³o 6. wiersza,
kiedy  Jan  wys³a³  swoich  uczniów,  aby  siê  dowiedzieæ,  czy  to  jest
rzeczywiœcie  On,  Jezus  powiedzia³:  „Kogo  wyszliœcie  ogl¹daæ?  Czy
mo¿e  trzcinê,  która  jest  tam  i  sam  poruszana  od  wiatru.  Czy
wyszliœcie  ogl¹daæ  „tego  i  tego”?”  On  rzek³:  „Czy  wyszliœcie,  by
ogl¹daæ  proroka”?  On  powiedzia³:  „Wiêcej  ni¿  proroka”.  Jan  by³
wiêcej  ni¿  prorokiem,  on  by³  pos³añcem  przymierza.  Jezus
powiedzia³:  „Je¿eli  to  chcecie  przyj¹æ,  on  jest  tym,  o  którym  jest
napisane w prorokach: Oto posy³am mojego pos³añca przede Mn¹”.

577

To jest wed³ug Malachiasza 3, a nie Malachiasza 4. Bowiem kiedy

wype³ni siê obietnica wed³ug Malachiasza 4, ¿e Eliasz przyjdzie, to
ziemia ma byæ spalona w p³on¹cym ogniu, a sprawiedliwi maj¹ wejœæ
do Tysi¹cletniego Królestwa po popio³ach z³oœników. A wiêc to nie
jest on. Widzicie?

578

Teraz jednak widzimy t¹ obietnicê wype³nion¹. Chrystus, to

prawdziwe Zwierzchnictwo wchodzi do Swej Oblubienicy, czyni¹c te
same dzie³a, które czyni³ na pocz¹tku; przygotowuje J¹ i wype³nia

MÓWIONE S£OWO

Swoje S³owo, jak czyni³ na pocz¹tku zgodnie z ew. Jana 14, 12: „Kto
wierzy we Mnie, sprawy, które Ja czyniê i on czyniæ bêdzie”. W ten
sposób G³owa i Cia³o staj¹ siê jedno w uczynkach i znamionach, oraz
w ¯yciu, potwierdzonym przez samego Boga, przez Jego obiecane
S³owo na ten ostateczny czas. On to obieca³ na te ostateczne dni.
Je¿eli jesteœcie duchowni, zrozumiecie to.

579

Widzimy zatem, ¿e Uczta Weselna jest ju¿ bardzo blisko. Gdybym

siê  ju¿  z  wami  nie  spotka³,  pamiêtajcie:  Uczta  Weselna  jest  bardzo
blisko!  A  to  Królestwo,  jest  wed³ug  obietnicy  przygotowane  do
rozpoczêcia  –  to  wspania³e  Tysi¹cletnie  Królestwo  –  Zachwycenie
Koœcio³a i zniszczenie z³oœników. A podczas szóstej pieczêci zostanie
œwiat  oczyszczony  przez  ogieñ  wulkaniczny,  zniknie  wszelka
korupcja  i  grzech  tego  œwiata,  a  ziemia  zostanie  na  nowo
uformowana,  aby  siê  mog³o  rozpocz¹æ  b³yszcz¹ce  nowoœci¹
Tysi¹cletnie Królestwo w tym nadchodz¹cym wieku.

580

Kiedy widzimy to wielkie potrójne objawienie: Bóg w Chrystusie,

Chrystus  w  Koœciele,  nadchodz¹ce  Królestwo.  Adam  i  Ewa
wykupieni z powrotem do ogrodu Eden, przedstawiaj¹c Chrystusa i
Jego  Oblubienicê.  A  potem  bêdzie  przywrócone  Królestwo  wed³ug
Jego obietnicy, Chwa³a Bogu! Obecnie – dziêki objawieniu potrójnej
tajemnicy  i  przez  osobiœcie  potwierdzone  S³owo  i  przez  Jego
oryginalne Zwierzchnictwo.

581

Nie mówcie: „Dobrze, chwa³a Bogu, my wydajemy okrzyki;

alleluja,  my  œpiewamy”.  Nie  o  to  chodzi.  Ja  jestem  misjonarzem.
Przejecha³em  praktycznie  siedem  razy  dooko³a  œwiata.  Widzicie?
Widzia³em  pogan,  demony;  oni  tañczyli  i  wykrzykiwali.  Widzia³em
wszystkie rodzaje cielesnych przejawów. To jest cielesne.

582

Ja mówiê o Zwierzchnictwie Chrystusa. Zwa¿ajcie. Bêd¹c

osobiœcie zidentyfikowani z oryginalnym Zwierzchnictwem, mamy
odpowiedŸ na pytania diab³a. Amen! Gloria! My mamy odpowiedŸ na
pytania diab³a. On, Chrystus, powsta³ z martwych, On zap³aci³ cenê i
wzbudzi³ Cia³o.

583

Diabe³ nie mo¿e tego znieœæ. Z tego powodu zak³adaj¹

ekumeniczn¹  rzeszê,  z  tego  powodu  wszyscy  do  niej  wchodz¹,  tak
czyni¹  to  obecnie.  Z  tego  te¿  powodu  diabe³  siê  tak  wœcieka.  Jego
nikczemnoœæ  zosta³a  obna¿ona,  a  jego  intrygi  zosta³y  odkryte  przez
zmartwychwsta³ego  Chrystusa,  który  jest  Zwierzchnikiem  nad
Swoim Cia³em. Gloria!

584

Mo¿e myœlicie, ¿e odchodzê od zmys³ów, ale tak nie jest. Mamy

odpowiedŸ dla diab³a. „Ju¿ nie ¿yjê ja, lecz Chrystus – S³owo, który
¿yje we mnie”. To nie jest moja myœl, to jest Jego Moc. Nie moja myœl,

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

to jest Jego S³owo. On to obieca³ i tutaj to jest. On powiedzia³, ¿e to
bêdzie tutaj, i jest to tutaj. Mamy Jego odpowiedŸ.

585

Chrystus powsta³ z martwych. On zap³aci³ cenê naszego

odkupienia. Co Bóg zamanifestowa³ w Chrystusie? On da³ to Cia³o i
Krew, aby przez Jego Krew przysz³o ¿ycie, a Cia³o zosta³o odkupione,
aby Bóg móg³ w tym odkupionym Ciele zamanifestowaæ Swoje S³owo
dla dzisiejszego czasu, tak jak On to czyni³ w owym czasie! Coœ
takiego! Gloria!

586

Czy to rozumiecie? [Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.] Ach!

Kiedy mam zakoñczyæ? [Zgromadzeni: „Kontynuuj”.] Zwa¿ajcie!

587

Stoimy wiêc usprawiedliwieni w obecnoœci Bo¿ej, tak jak kropla

atramentu,  kiedy  wpadnie  do  kadzi  pe³nej  bielid³a.  Wy  tej  plamy
atramentu ju¿ nigdy nie znajdziecie, ona po prostu znik³a i nigdy nie
mo¿e  siê  na  nowo  pojawiæ.  Kiedy  cz³owiek  jest  prawdziwie
wykupiony,  to  przeznaczone  Nasienie,  które  to  widzi  i  przyjmuje,
jego grzechy s¹ zg³adzone! Przeminê³y! One s¹ od niego oddzielone.
Wszystko  wpad³o  do  bielid³a  Krwi  Jezusa  Chrystusa.  On  ich  nigdy
wiêcej  nie  wspomni!  Bóg  to  zapomnia³.  I  on  stoi  jako  syn  lub  córka
Bo¿a  w  Obecnoœci  Boga.  Amen  i  Amen!  „Teraz  jesteœmy  synami
Bo¿ymi”  –  nie  ¿e  dopiero  bêdziemy,  ale  jesteœmy!  Jesteœmy  teraz
wykupieni!

588

Mamy odpowiedŸ dla szatana. Bóg potwierdzi³ samego Siebie!

Bóg  Sam  okaza³  dowód  Swej  obietnicy  dla  dzisiejszego  czasu.
Alleluja.  Zwierzchnictwo  jest  tutaj.  Amen!  Chrystus,  ten
zmartwychwsta³y  Pan  jest  tutaj  w  tej  samej  mocy  Swego
zmartwychwstania  –  taki,  jakim  by³  wtedy,  i  manifestuje  samego
Siebie. Tutaj jest odpowiedŸ dla diab³a.

589

To jest podstaw¹ do tego, ¿e mogliœmy powiedzieæ do tego

mê¿czyzny, który siedzi tutaj, kiedy przed kilku dniami siedzia³ tutaj
i nagle upad³ martwy na ziemiê: „¯ycie – wróæ z powrotem” –
poniewa¿ Duch Œwiêty to wypowiedzia³.

590

To jest równie¿ podstaw¹, dlaczego On móg³ powiedzieæ do tego

ma³ego dzieciêcia tam w Meksyku, które by³o martwe ju¿ oko³o 15
godzin, kiedy przysz³o to widzenie: „Powo³aj go z powrotem do
¿ycia”. I rzek³: „Niechaj to ma³e dzieciê o¿yje”! A to dzieciê umar³o o
9.00 godzinie rano i lekarze wypisali ju¿ o tym orzeczenie lekarskie, a
oko³o 11. godziny wieczór powróci³o do ¿ycia i ¿yje do dziœ.

591

Kto to sprawi³? Tego nie czyni¹ ludzie, to G³owa i Cia³o sta³y siê

jedn¹ jednostk¹. To jest Bóg, zamanifestowany w Swoim ludu. To jest
powód, dlaczego m¹¿ i ¿ona nie s¹ ju¿ d³u¿ej dwoje, lecz jedno. Bóg i
Jego Koœció³ s¹ jedno – Chrystus w was! Bo¿e wielkie Objawienie!

MÓWIONE S£OWO

Chwa³a  b¹dŸ  Bogu!  Nawet  nosi  Jego  Imiê.  Jego  Imiê  jest  Jezus,
Pomazaniec. Powodem, dlaczego On zosta³ nazwany imieniem Jezus
by³o to, ¿e On jest Pomazañcem. A to namaszczone Cia³o Chrystusa
udowadnia  i  manifestuje  Boga  w  taki  sam  sposób,  jak  to  uczyni³o
Jego  Cia³o.  A  to  Cia³o  odkupi³o  ka¿de  z  tych  cia³,  przez  które  Bóg
dzia³a w swojej potrójnej manifestacji, id¹c do Królestwa. On powsta³
z martwych i zap³aci³ t¹ cenê. Jesteœmy wykupieni. Bóg to udowodni³
i potwierdzi³. Widzicie?

592

My stoimy przed Nim – usprawiedliwieni w Chrystusie! On nie

mo¿e wezwaæ nas do s¹du, poniewa¿ On ju¿ os¹dzi³ to Cia³o, którego
czêœci¹ œmiem byæ i ja. W jaki sposób jestem czêœci¹ tego Cia³a? Ono
jest  tutaj,  Ono  jest  we  mnie. „Je¿eli  zostaniecie  we  Mnie,  a  Moje
S³owa  zostan¹  w  was,  wtedy  proœcie…”  –  „O  cokolwiek  prosiæ
bêdziecie  Ojca  w  Moim  Imieniu,  stanie  siê  wam”,  poniewa¿  to  jest
tutaj. Usprawiedliwieni! Chwa³a Bogu!

593

O, gdybym móg³ sk³oniæ œwiat do tego, aby to móg³ zobaczyæ.

Dlaczego? Proszê, tutaj to macie. To jest ¿yj¹ce Cia³o Chrystusa,
stoj¹ce tutaj wykupione. Wykupione! O!

594

Usprawiedliwieni

Jego

oczach!

Czemu

jesteœmy

usprawiedliwieni? My jesteœmy Jego Zwyciêstwem. Koœció³ jest Jego
zwyciêstwem.  W  tych  ostatecznych  dniach  œmiemy  wyst¹piæ  z  Jego
chwalebn¹  ewangeli¹,  aby  okazaæ  Jego  Zwyciêstwo.  On  zmar³  dla
tego  celu.  My  jesteœmy  dowodem  Jego  zwyciêstwa.  Amen!  Kiedy
widzimy Go zstêpuj¹cego do Koœcio³a i ¿yj¹cego w Swoim Koœciele –
to jest Jego zwyciêstwo. To wskazuje, ¿e On nie móg³ byæ zatrzymany
w  grobie,  ani  oni  nie  mog¹  nas  zatrzymaæ.  To  prawda. Powstaliœmy
ju¿  pod  pewnym  wzglêdem  (potencjalnie),  bowiem  zostaliœmy
wzbudzeni  z  martwych  od  wszelkiej  niewiary  w  Jego  S³owo,  od
wszelkich  denominacyjnych  wyznañ  wiary  i  powstaliœmy  do
wiecznego  S³owa,  Wiecznego  Boga,  którym  jest  On.  On  sam  dzia³a
przez nas, manifestuj¹c siê jako Ten sam wczoraj, dzisiaj i na wieki.

595

A to S³owo, które przychodzi z G³owy, przechodzi dalej do Cia³a.

Co to jest? – to samo S³owo. Nic nie mo¿e byæ do tego dodane i nic nie
mo¿e  byæ  od  tego  ujête.  W  ten  sposób  porusza  siê  to  S³owo,
wychodz¹c  z  G³owy,  a  kiedy  nadchodzi  ten  Dzieñ,  wchodzi  coraz
dalej do Cia³a, potwierdzaj¹c, ¿e oni s¹ Jedno. Oni s¹ Mê¿em i ¯on¹.
Oni  s¹  Cia³em  z  Jego  Cia³a,  S³owem  z  Jego  S³owa,  ¯yciem  z  Jego
¿ycia, Duchem z Jego Ducha. Rozumiecie? Amen! Sk¹d

o tym wiesz?

Przynosi to ten sam rezultat, ten sam owoc, to samo S³owo. Widzicie
– manifestuje Chrystusa, to samo ¿ycie, tego samego Boga, tego
samego Ducha, to samo S³owo, t¹ sam¹ Ksiêgê. Amen! Te same znaki:

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

„Sprawy, które Ja czyniê i wy czyniæ bêdziecie”. O, alleluja! Moi
drodzy!

596

Zauwa¿cie, ¿e to S³owo potwierdzone w Jego Ciele jest Jego

istnym zwyciêstwem i powodem Jego œmierci. Popatrzcie, ta œmieræ –
On nie umar³ wed³ug Ducha. Kiedy On umar³, to umar³ tylko wed³ug
cia³a. Jego Duch zst¹pi³ do piek³a i g³osi³ duszom w wiêzieniu. Czy siê
to  zgadza?  Umar³o  tylko  Jego  Cia³o,  potem  On  je  wzbudzi³  z
martwych i o¿ywi³ na nowo, o¿ywiæ – to znaczy przywróciæ do ¿ycia;
Swoje  Cia³o,  które  jest  Jego  Cia³em,  a  to  jest  S³owo.  Ono  le¿a³o  jak
martwe  przez  te  lata.  Stopniowo  zaczê³o  powstawaæ  w  czasie
reformacji i teraz Ona stoi na swoich nogach.

597

O, ¿yczy³bym sobie, ¿ebym mia³ czas przejœæ do proroka Ezechiela

i wyci¹gn¹æ te „suche koœci” i pokazaæ wam. On rzek³: „Czy te koœci
mog¹ o¿yæ?”

Bóg odpowiedzia³: „Prorokuj”.

598

W jaki sposób przychodzi proroctwo? Tylko przez proroka. To jest

S³owo Pañskie. „S³uchajcie wy koœci suche, s³uchajcie S³owa
Pañskiego. A koœci powlek³y siê zaraz musku³ami i skór¹, i powsta³
potê¿ny zastêp, i zaczêli maszerowaæ do Syjonu. Chwa³a b¹dŸ Bogu!
To jest On, to jest On – wasze zwyciêstwo!

„Odkupieni Pañscy przyjd¹ na Syjon z radoœci¹, Nie bêd¹

szkodziæ ani niszczyæ na ca³ej Jego œwiêtej górze”.

Tak.

599

On udowadnia Swoje zmartwychwsta³e ¿ycie przez to, ¿e On Sam

siê  potwierdza.  Ona,  Oblubienica  jest  niezale¿na  od  wszystkich
innych. Ona jest niezale¿n¹ niewiast¹, tak jak wielki nakrapiany ptak
odró¿nia  siê  od  wszystkich  innych.  Wszak  wiecie,  co  na  ten  temat
mówi  Biblia:  Wielki  nakrapiany  ptak.  Lecz  ona  nosi  Jego  Imiê,  ona
posiada Jego ¯ycie.

600

W jaki sposób pokropili tego ptaka? One by³y oba bia³e, lecz oni

jednemu z nich uciêli g³owê, a jego krew pryska³a na tego drugiego
ptaka. Ten drugi ptak zosta³ skropiony czerwon¹ krwi¹. On zamacha³
swoimi skrzyd³ami w taki oto sposób, a ta krew wo³a³a: „Œwiêty,
œwiêty, œwiêty” – kiedy zlewa³a siê na ziemiê.

601

Tak samo Chrystus, ten Ma³¿onek, który umar³, umieœci³ Swoj¹

Krew  (Krew  z  Jego  ¯ycia)  do  nas.  Nosimy  Jego  Krew,  a  ona  wo³a:
„Œwiêty,  œwiêty,  œwiêty  Panu!”  Ten  ptak  wygl¹da  dziwacznie.
Istotnie,  tak.  Lecz  Ona,  Oblubienica  jest  z  Nim  uto¿samiona  i  jest
niezale¿na od wszystkiego innego. „Przylgnij tylko do niej, jak d³ugo
¿yjesz. Przylgnij tylko do Niego, do S³owa”. ¯adne cudzo³óstwo, ani
œladu  denominacji,  ani  œladu  po  wyznaniach  wiary,  ¿adne
cudzo³óstwo! Tylko S³owo, On Sam.

MÓWIONE S£OWO

602

„Na Chrystusie, tej niewzruszonej skale stojê, wszystkie inne

grunty s¹ pogr¹¿aj¹cym siê piaskiem” – œpiewa Eddie Perronet. Uhm.

603

To znaczy na Chrystusie, S³owie. On by³ S³owem, On jest S³owem.

A  Koœció³  staje  siê  S³owem  przez  Niego,  bowiem  On  uczyni³  go
czêœci¹ Siebie. A to znowu jest to S³owo. Osobiœcie zidentyfikowany
z  Nim,  Jego  wy³¹czna  w³asnoœæ!  Jego  wy³¹czna  w³asnoœæ!  Ona  jest
wykupiona  przez  Niego  i  dla  Niego,  i  tylko  dla  Niego  Samego!  Tak
jest  naprawdê!  Z  jakiego  powodu  diabe³  siê  tak  wœcieka?  Bo  to
wszystko zosta³o objawione!

604

My ¿yjemy w niebezpiecznym czasie. Pamiêtajcie! Pismo mówi, ¿e

kiedy to wszystko pocznie siê dziaæ, to czasu wiêcej nie bêdzie. Czas
dobiega koñca, kiedy widzimy t¹ manifestacjê.

605

„Trzêsienia ziemi”! Widzicie te tysi¹ce ludzi, którzy zginêli owego

dnia? „Trzêsienia ziemi na ró¿nych miejscach”.

606

Mówi¹: „Znaki na niebie wywo³uj¹ce strach, s³upy ognia”

poruszaj¹ siê dooko³a jako „lataj¹ce talerze”. Oni nie wiedz¹, co to
jest. Rozumiecie? Nie maj¹ o tym ¿adnego pojêcia.

607

Czy zwróciliœcie uwagê na Anio³ów, którzy zst¹pili na ziemiê, by

przebadaæ Sodomê, zanim zosta³a zniszczona? Czy to pamiêtacie?
[Zgromadzenie mówi „Amen” – wyd.] Zst¹pi³a ich ca³a grupa – by³o
ich trzech. Jeden z nich pozosta³ z Abrahamem. Czy to pamiêtacie?
[”Amen”.] Oni byli œwiat³ami z nieba, które zst¹pi³y w dó³ jako s¹d
œledczy.

608

Spójrzcie, gdzie oni siê wszêdzie znajduj¹. Odkrywaj¹ ich w

pobli¿u  Pentagonu  i  na  innych  miejscach.  To  jest  s¹d  nad  œwiatem,
Sodom¹.  Ale  jest  Jeden,  który  bêdzie  reprezentowany  pomiêdzy
koœcio³ami  –  bêdzie  to  sam  Chrystus,  potwierdzaj¹c  samego  Siebie.
Rozumiecie?  „Znaki  na  niebie  w  górze  i  znaki  na  ziemi  nisko”.
Oczywiœcie.

609

Zidentyfikowana! Diabe³ wyje z tego powodu – mianowicie z

powodu prawdy obietnicy S³owa zamanifestowanej tylko w Niej
samej.

610

Oni nie maj¹ na to odpowiedzi. Dlaczego faryzeusze nie poznali

Jezusa, kiedy On przyszed³? On powiedzia³: „Je¿eli Ja palcem Bo¿ym
wyganiam diab³y, przez kogo wyganiacie je wy”? Rozumiecie? On sta³
samotny.

611

Jego Koœció³ stoi równie¿ samotny. On nie jest zapl¹tany do

niczego, lecz zosta³ uto¿samiony z Bogiem, poniewa¿ On by³ cia³em,
w którym mieszka³ Bóg, a Koœció³ jest uto¿samiony z Jego Cia³em i
czyni to samo. Ona jest Jego Cia³em, t¹ zamanifestowan¹ prawd¹

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Jego obiecanego S³owa na ten ostateczny czas. A Ona i tylko Ona stoi
na  tym.  Dlatego  diabe³  wyje  wœciekle  –  te  wielkie  organizacje,  aby
uczyni³y  coœ  w  tym  celu,  by  J¹  zamkn¹æ.  Nie  zdo³aj¹  tego  jednak
uczyniæ.  Ona  zostanie  zabrana  do  góry,  a  nie  zamkniêta.  Ona
powsta³a  obecnie  przez  moc  potwierdzonego  S³owa,  które  by³o  dla
Niej obiecane. Amen!

612

Jak¿e, Oblubienica trzyma siê mocno tej obietnicy! „On mi

obieca³, ¿e powróci po mnie. Ja temu wierzê”! Uhm. Rozumiecie? Tak,
z pewnoœci¹. Ona spotka siê z Jej Zwierzchnikiem, Jej Odkupicielem,
Jej Mê¿em, Jej Królem, Jej Panem, Jej Ukochanym, Jej Zbawicielem
na przewidzianym miejscu.

613

On ju¿ przygotowa³ to miejsce, gdzie siê z Ni¹ spotka. Wiecie, tak

jest,  Oblubieniec  niczego  nie  zapomnia³.  On  przynosi  Jej  pierœcieñ
jako znak to¿samoœci. On ma równie¿ szatê, któr¹ Ona bêdzie nosiæ –
jej  odzienie.  Rozumiecie?  On  ma  równie¿  przygotowane  miejsce
spotkania  z  Ni¹  –  bêdzie  to  na  powietrzu.  Wszystko  jest  ju¿
obmyœlane.  Uczta  Weselna  jest  ju¿  przygotowana.  Goœcie  s¹  ju¿
wybrani  i  zaproszeni.  Wszyscy  anio³owie,  Jego  s³udzy,  stoj¹  na
bacznoœæ dooko³a. O, moi drodzy! O! O!

„Na powietrzu bêdzie spotkanie
w tym s³odkim, s³odkim ,wkrótce’.
Spotkam siê tam z wami i przywitam was
Tam, w tym domu ponad gwiazdami.
Takich œpiewów nigdy nie s³ysza³o to œmiertelne ucho.
Mogê wam powiedzieæ, ¿e to bêdzie chwalebne.
A Sam Bo¿y Syn bêdzie przewodzi³
(pe³na manifestacja Boga)
w tym spotkaniu na powietrzu”. O, moi drodzy!

614

Patrzcie, jak On siê obecnie potwierdza.

„S³yszeliœcie historiê o Moj¿eszu w sitowiu.
S³yszeliœcie o mê¿nym Dawidzie i jego procy.
S³yszeliœcie historiê o wyk³adzie snów Józefa,
A czêsto œpiewamy o Danielu i lwach.
A jest wielu, wielu innych potwierdzonych w Biblii.
Mówiê wam, ¿e d³ugo têskniê za tym,
by ich wszystkich spotkaæ.
Wkrótce Pan pozwoli nam spotkaæ siê z nimi,
W tym spotkaniu na powietrzu.
Na powietrzu bêdzie spotkanie
W tym s³odkim, s³odkim „wkrótce”.
Spotkam siê tam z wami i przywitam was.
Tam, w tym domu ponad gwiazdami.

MÓWIONE S£OWO

Takich œpiewów nigdy nie s³ysza³o to œmiertelne ucho.
Mogê wam powiedzieæ, ¿e to bêdzie chwalebne.
A Sam Bo¿y Syn bêdzie przewodzi³
W tym spotkaniu na powietrzu. Ach!”

615

Czy¿ tego nie lubicie? [Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.]

Otó¿,  potrójny  zamys³  Jego  wielkiej  tajemnicy  objawienia  zosta³
objawiony.  On  jest  tym  Naczelnym.  On  jest  tym  Jedynym.  Moi
drodzy!  Zaœpiewajmy  o  tym.  Ja  nie  mogê  ju¿  d³u¿ej  przemawiaæ,
czujê siê tak dobrze. Widzicie.

„Na powietrzu bêdzie spotkanie
w tym s³odkim, s³odkim ,wkrótce’.
Spotkam siê tam z wami i przywitam was.
Tam, w tym domu ponad gwiazdami.
Takich œpiewów nigdy nie s³ysza³o to œmiertelne ucho.
Mogê wam powiedzieæ, ¿e to bêdzie chwalebne.
A Sam Bo¿y Syn bêdzie przewodzi³,
W tym spotkaniu na powietrzu”.

616

Czy chcecie tam iœæ? [Zgromadzeni mówi¹: „Amen” – wyd.]

Amen! Z ³aski Bo¿ej, z ³aski Bo¿ej! Widzicie? O, moi drodzy!

„S³yszeliœcie o ma³ym Moj¿eszu w sitowiu.
S³yszeliœcie o mê¿nym Dawidzie i jego procy.
(A to wszystko s¹ przedobrazy).
S³yszeliœcie historiê o snach Józefa,
A czêsto œpiewamy o Danielu i lwach.
A jest wielu, wielu innych w Biblii. (któr¹ jest On sam)
Mówiê wam, ¿e d³ugo têskniê za tym,
by ich wszystkich spotkaæ.
Wkrótce Pan pozwoli nam spotkaæ siê z nimi.
W tym spotkaniu na…”

617

Tylko Jeden ma zwierzchnictwo!

„Na powietrzu bêdzie spotkanie
W tym s³odkim, s³odkim ,wkrótce’.
Spotkam siê tam z wami i przywitam was
W tym domu ponad gwiazdami.
Takich œpiewów nigdy nie s³ysza³o to œmiertelne ucho.
Mogê wam powiedzieæ, ¿e to bêdzie chwalebne.
A sam Bo¿y Syn bêdzie przewodzi³
W tym spotkaniu na powietrzu”.

618

Otó¿, tam w górze spotkamy siê jedni z drugimi. Wszyscy

metodyœci i baptyœci – i kimkolwiek jesteœcie, wszyscy, którzy
zostaliœcie zrodzeni na nowo przez Ducha Bo¿ego – uœciœnijcie sobie
wzajemnie rêce, kiedy to œpiewamy.

„Na powietrzu bêdzie spotkanie

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

W tym s³odkim, s³odkim „wkrótce”.
Spotkam siê tam z wami i przywitam was.
W tym domu ponad gwiazdami.
Takich œpiewów nigdy nie s³ysza³o to œmiertelne ucho.
Mogê wam powiedzieæ, ¿e to bêdzie chwalebne.
A sam Bo¿y Syn bêdzie przewodzi³
W tym spotkaniu na powietrzu”.

619

O, to jest cudowne, widzicie. Widzicie, Kim On bêdzie? Spójrzcie

wiêc.

620

Przyjaciele, musimy po prostu zakoñczyæ. Jest niemal druga

godzina, widzicie, i bêdziemy tutaj do kolacji. Uda³o mi siê jednak
przejœæ stronicê za stronic¹. Ale jak widzicie, bêdziemy musieli
zakoñczyæ, chocia¿ ten temat nie ma koñca.

621

To jest Objawienie. Jest to tak wieczne, jak wieczne jest Bo¿e

S³owo.  Patrzcie  jednak,  ten  potrójny  zamys³  tej  Wielkiej  Bo¿ej
Tajemnicy  zosta³  objawiony.  Bóg  zamanifestowany  w  Chrystusie,
Chrystus  zamanifestowany  w  Koœciele  w  tym  celu,  aby  wykupiæ  z
powrotem  zaginion¹  Ewê  i  przywróciæ  j¹  do  pierwotnego  stanu  w
ogrodzie Eden. O, moi drodzy!

622

Bêdzie to cudowny czas w owym dniu. Bêdzie to niebawem. My

temu wierzymy. Czy wy równie¿? [Zgromadzenie odpowiada „Amen”
– wyd.] Czêsto myœlê o tej pieœni, zawsze o tym myœlê.

623

On sam potwierdzi³ siê w Danielu, w Moj¿eszu i w Jeremiaszu.

Kim oni byli? – prorokami, do których sta³o siê S³owo Pañskie, tymi
wielkimi  mê¿ami.  Patrzcie,  s³yszeliœcie  historiê  o  snach  Józefa,
s³yszeliœcie  o  Danielu  w  jamie  lwiej  i  o  wszystkich  innych”,  jak
wiecie.  Tam  wtedy  –  czym  oni  byli?  Prorokami.  Widzicie?  Lecz  ten
Najwa¿niejszy…  W  nich  (prorokach)  Bóg  objawia³  siê  tylko
tymczasowo.

624

On przedstawi³ samego Siebie w Adamie jako przedobraz,

wiedz¹c, co jest w³aœciwe, lecz wyst¹pi³, aby zbawiæ swoj¹ ¯onê,
która by³a grzeszna. Chrystus nie musia³ staæ siê grzechem, lecz On
poszed³ i wzi¹³ grzechy na siebie, aby wykupiæ Swoje zgubione dzieci.
Widzicie? Widzicie? W taki sposób On przedstawi³ samego Siebie.

„… o Moj¿eszu w sitowiu
S³yszeliœcie o mê¿nym Dawidzie i jego procy.
S³yszeliœcie historiê o snach Józefa (proroka).
A czêsto œpiewamy o Danielu i lwach
A jest wielu, wielu innych w Biblii”.

625

Oni, oni s¹ t¹ Bibli¹. A ja? Oni s¹ wszyscy w Nim

zamanifestowani. Widzicie? Bez Niego by wszyscy zginêli.

MÓWIONE S£OWO

Rozumiecie? Ja muszê staæ siê czêœci¹ Tego, aby byæ Nim. Amen! Czy
rozumiecie?

„Mogê wam powiedzieæ, ¿e d³ugo têskniê za tym,
Aby ich wszystkich spotkaæ (to siê zgadza).
A sam Bo¿y Syn bêdzie przewodzi³,
w tym spotkaniu na powietrzu”.

626

Do ¯ydów 11. jest napisane: „Oni nie mog¹ dojœæ do doskona³oœci

bez  nas”.  Rêce  i  nogi  nie  mog¹  byæ  doskona³e  bez  umys³u,  bez
poznania,  bez  g³owy,  itd.  Widzicie?  A  my  wszyscy  dochodzimy  do
doskona³oœci  w  Nim.  „Albowiem  zostaliœmy  wszyscy  wechrzczeni
przez jednego Ducha w Jedno Cia³o”, wolni od s¹du i przeszliœmy ze
œmierci i grzechu… Amen!

„A sam Bo¿y Syn bêdzie przewodzi³
W tym spotkaniu na powietrzu”.

Czy go mi³ujecie? [Zgromadzenie odpowiada „Amen” – wyd.]

„Mi³ujê Go, mi³ujê Go, bo On…”

627

Panie Jezu, namaszczenie Ducha Œwiêtego zst¹pi³o na te

chusteczki, Panie, i uzdrawia chorych. Niech siê tak stanie, kiedy
zostan¹ w³o¿one na chorych. Modlê siê, abyœ to Ty uczyni³, w Imieniu
Jezusa. Amen.

„… na Golgocie”

[Brat Branham zaczyna nuciæ: „Mi³ujê Go” – wyd.]

628

Pomyœlcie tylko „Chrystus objawiony” – w³aœnie teraz w nas. W

jaki sposób zosta³ On objawiony? Bo On wpierw umi³owa³ mnie. I
czego On dokona³?

„I wykupi³ zbawienie me na Golgocie”.

629

Gloria! Ten potê¿ny Anio³ Przymierza, Ten, który by³ z

Moj¿eszem na pustyni, Ten, który spotka³ siê z Paw³em na drodze do
Damaszku, Ten sam, który pozwoli³ uwieczniæ siê na zdjêciu ze mn¹;
Ten  sam,  którego  zdjêcie  by³o  pewnego  dnia  opublikowane  w
czasopiœmie „Life”, to samo S³owo, przez tego samego Boga, przez te
same  kana³y,  t¹  sam¹  drog¹,  dziêki  tej  samej  obietnicy:  „Gdzie  s¹
dwaj lub trzej zgromadzeni w Moim Imieniu, tam jestem wœród nich”.
A  zatem  On  jest  tutaj.  „Anio³owie  Bo¿y  zataczaj¹  obóz  oko³o  tych,
którzy siê Go boj¹” oko³o tych, którzy trzymaj¹ siê tylko Jego S³owa.
Nikt nie mo¿e mieæ respektu wzglêdem S³owa, jedynie ten, kto siê boi
Boga. Widzicie? On jest tutaj dziœ rano z nami, kiedy uwielbiamy Go
w Duchu.

630

Po takim twardym poselstwie, jak to, uwa¿am, ¿e powinniœmy Go

po prostu uwielbiaæ w Duchu. Zamknijcie wasze oczy i œpiewajmy

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

Mu znowu: „Mi³ujê Go, Mi³ujê Go”. Podnieœcie po prostu wasze rêce
do Niego i œpiewajmy.

„Mi³ujê Go, mi³ujê Go,
Bo On wpierw ukocha³ mnie
I wykupi³ zbawienie me na Golgocie”.

O, jak my Go mi³ujemy!

„Wiara w Ojca, wiara w Syna,
Wiara w Ducha Œwiêtego. Ci trzej s¹ jedno.
Demony bêd¹ siê trz¹œæ, a grzesznicy siê obudz¹.
Wiara w Jahwe zachwieje wszystkim”.

631

Amen! Chwa³a b¹dŸ Bogu! O, jak my Go mi³ujemy. Uwielbiajcie

Go teraz w waszych sercach! Podziwiajmy Go po prostu. Pomyœlcie
tylko, jak piêknym On jest! Patrzcie, co On dla nas uczyni³! Przez
wszystkie te lata tak wiele wizji, a ani jedna nie zawiod³a. Wszystko,
co On przepowiedzia³, sta³o siê – dok³adnie tak, jak to
przepowiedzia³.

632

Ja was mi³ujê. Nie zapomnijcie przykazañ Bo¿ych, podanych

wam,  ma³e  dzieci.  „Mi³ujcie  siê  wzajemnie”!  Mi³ujcie  ka¿dego,  czy
prawego,  czy  nieprawego,  czy  grzesznika,  czy  œwiêtego;  w  ka¿dym
razie mi³ujcie ich. Je¿eli tego nie potraficie, módlcie siê, aby wam Bóg
pomóg³,  poniewa¿  Bóg  mi³owa³  grzeszników.  A  natura  Bo¿a  jest  w
was.  Je¿eli  ktoœ  jest  przewrotny,  mi³ujcie  go  pomimo  tego,  ale  nie
miejcie ¿adnego dzia³u w jego grzechach. Widzicie? Nie miejcie nic do
czynienia  z  jego  grzechami,  ale  w  ³agodnoœci,  nie  w  goryczy  i
szorstkim  karceniu,  lecz  w  uprzejmoœci  powiedzcie  mu  o  nadziei
¯ycia, która odpoczywa w was przez Jezusa Chrystusa, objawionego
wam przez Ducha Œwiêtego. [Brat Branham œpiewa razem ze zborem
– wyd.]:

„WeŸmij z sob¹ Imiê Jezus
dzieciê smutku i utrapienia
Ono ci da radoœæ i pociechê.
O, weŸmij Go i nie zapomnij
Dok¹dkolwiek pójdziesz”.

633

O, jak kosztowne jest to Imiê! O, my posiadamy Jego Imiê.

Jesteœmy nazwani od Jego Imienia.

„Nadzieja ziemi i radoœæ nieba
Kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba”.

634

Otó¿, zanim siê znowu spotkamy, pragnê wam zdradziæ maleñki

sekret. Zapamiêtajcie to, kiedy tak stoimy! Zapamiêtajcie to:

„Przed Imieniem Jezus siê k³aniamy.
Padamy na ziemiê u Jego stóp.

MÓWIONE S£OWO

W niebie ukoronujemy Króla królów
(my Go ukoronujemy),
kiedy zakoñczy siê nasza pielgrzymka.
Kosztowne Imiê, o jak s³odkie, nadzieja zie-…”

635

Co? To jest potrójne objawienie! Nadzieja i radoœæ Nieba,

objawiona w Nim.

„Kosztowne Imiê, kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ…”

636

Co? Nadzieja ziemi i radoœæ nieba, wszystko zosta³o

zamanifestowane  w  Chrystusie.  Bóg,  Koœció³  i  wszystko  inne  jest
zamanifestowane  w  Chrystusie.  Biblia  to  Chrystus.  Biblia  jest
pisanym S³owem, a On jest S³owem. Jego manifestacja jest dowodem
¯ycia,  które  wesz³o  do  tego  Cia³a  S³owa,  aby  je  zamanifestowaæ.  O,
czy to nie jest cudowne!

„WeŸmij z sob¹ Imiê Jezus…”

S³uchajcie teraz uwa¿nie.

„Jako tarczê (nie zapomnij tego) przed ka¿dym sid³em.
Kiedy nawiedzaj¹ ciê zewsz¹d pokuszenia…”
Co w takim wypadku uczynisz?
„Tylko wyszeptaj to œwiête Imiê w modlitwie”.
„Kosztowne Imiê, kosztowne Imiê!
O jak s³odkie, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba.
Kosztowne Imiê, kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba!”

637

Nie wiedz¹c… Naturalnie, je¿eli jesteœcie duchowni, to s³uchacie

duchowych  spraw.  Nie  wiedz¹c  tego  –  Bóg  to  wie.  Je¿eli  siê
obejrzycie  i  spojrzycie  na  zegar,  jest  dok³adnie  godzina  druga  –
koniec  drugiego  poci¹gniêcia.  Trzecie  Poci¹gniêcie  jest  tu¿  za
drzwiami! Widzicie?

„Przed Imieniem Jezus siê sk³aniamy.
Padamy na ziemiê u Jego stóp.
W niebie ukoronujemy Króla królów,
Kiedy zakoñczy siê nasza pielgrzymka.
Kosztowne Imiê…”.

Drugie Poci¹gniêcie zosta³o zamanifestowane!

„Nadzieja ziemi i radoœæ nieba.
Kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba”.

638

Czy zauwa¿yliœcie, ¿e Duch wykona³ t¹ sam¹ pieœñ, ale wzi¹³ j¹ o

oktawê wy¿ej? Nastêpne Poci¹gniêcie jest tu¿! Amen!

CHRYSTUS JEST OBJAWION¥ TAJEMNIC¥ BOGA

„WeŸmij z sob¹ Imiê Jezus…”

Jest póŸniej, ni¿ sobie myœlicie!

„… przed smutkiem i utrapieniem.
Ono ci da radoœæ i pociechê.
O, weŸmij Go dok¹dkolwiek pójdziesz.
Kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba!
Kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba”.

Nu¿e, co uczynisz, kiedy przyjd¹ pokuszenia?

„WeŸmij z sob¹ Imiê Jezus
Jako tarczê przed ka¿dym sid³em.
Kiedy nawiedz¹ ciê pokuszenia.
(coœ spowoduje w tobie niewiarê)
Pamiêtaj, tylko wyszeptaj to œwiête Imiê w modlitwie.
Kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba.
Kosztowne Imiê, kosztowne Imiê, o jak s³odkie!
Nadzieja ziemi i radoœæ nieba”.

639

Sk³oñmy teraz wszyscy pe³ni czci nasze g³owy. Patrzcie.

„Przed Imieniem Jezus siê k³aniamy…”

640

[Brat Branham nuci dalsz¹ zwrotkê pieœni: „WeŸmij z sob¹ Imiê

Jezus”. Pewien brat zaczyna mówiæ obcym jêzykiem, a inny brat
podaje wyk³ad – wyd.]

641

A wiêc, je¿eli to rozumiecie, Duch Pañski przypad³ na

zgromadzenie w postaci nieznanych jêzyków, przemówi³ do pewnego
cz³owieka, który nic o tym nie wiedzia³ i da³ wyk³ad tego innemu
cz³owiekowi, który te¿ nic o tym nie wiedzia³. To S³owo Pañskie! O
ile pamiêtacie, kiedy zbli¿a³ siê nieprzyjaciel, a oni nie wiedzieli, co
maj¹ uczyniæ? Duch Pañski przypada³ na jakiegoœ mê¿a i objawia³, co
maj¹ czyniæ. Moi drodzy!

642

Sk³oñmy teraz pokornie nasze g³owy. Niech was Bóg b³ogos³awi.

„A¿ siê znów, a¿ siê znów
A¿ zejdziemy siê u Zbawcy stóp.
A¿ siê znów, a¿ siê znów!”

W porz¹dku, pastorze.

„Z Bogiem b¹dŸcie, a¿ siê zejdziem znów”.

!"#$

MÓWIONE S£OWO