wyspa rozbitków

Ukryta tajemnica pieniądza

Louis Even

1. Uratowani z ton

cego okr

Statek uległ katastrofie wskutek eksplozji. Ludzie

szukaj

c ratunku chwytali si

jego szcz

tków. Kiedy

było ju

po wszystkim pi

ciorgu z nich udało si

uratowa

. Dryfowali na prowizorycznej tratwie.

Rozbitkowie od wielu godzin obserwowali

horyzont w nadziei,

e mo

e spostrze

e ich jaki

okr

t. Czy t

prowizoryczn

tratw

dopłyn

jakiego

cinnego wybrze

Wtem jeden z nich krzykn

ł: -Ziemia! Spójrzcie,

ziemia! Wła

nie tam dok

d spychaj

nas fale!

W miar

zbli

ania si

do brzegu ich twarze

rozpogadzały si

Rozbitków było pi

ciu. Pi

ciu Polaków.

Franciszek jest cie

. To on pierwszy zawołał: ziemia! Paweł jest rolnikiem.

Jakub, do

wiadczony hodowca bydła. Henryk, ogrodnik i Tomasz, mineralog.

2. Opatrzno

ciowa wyspa

Nasi rozbitkowie poczuli,

e wracaj

ycia, kiedy postawili stopy na l

dzie.

Po osuszeniu si

i rozgrzaniu zapragn

pozna

wysp

, na któr

wyrzuciły ich fale z dala

od cywilizacji. Nazwali j

„Wysp

rozbitków".

Po odbyciu krótkiego spaceru przekonali si

e wyspa nie jest pustynnym ugorem. Nie

spotkali jednak

adnych ludzi. Natrafili natomiast

na nieliczne stado zdziczałego bydła, z czego

mogli wnosi

e dawniej mieszkali tu ludzie.

Jakub zapewnił,

e b

dzie tu mo

na rozwin

ąć

hodowl

bydła.

Paweł stwierdził,

e wyspa w wi

kszej cz

ęś

ci nadaje si

pod upraw

Henryk oczekiwał obfitych zbiorów z licznych drzew owocowych

rosn

cych na wyspie.

Franciszka zainteresował przede wszystkim las z ró

norodnym

drzewostanem - jak dobrze byłoby

ąć

drzewa i zbudowa

domy dla małej

kolonii.

Tomasza najbardziej zainteresowała skalista cz

ęść

wyspy. Dostrzegł tu oznaki,

które wskazywały na podło

e bogate w minerały. Tomasz był pewien,

e mimo braku

ulepszonych narz

dzi uda mu si

wydoby

z rudy u

yteczne metale.

A wi

c ka

dy z nich mógłby odda

swoim ulubionym zaj

ciom na rzecz

wspólnego dobra. Wszyscy dzi

kowali Opatrzno

ci za uratowanie ich z wielkiego

niebezpiecze

stwa.

3. Prawdziwe bogactwo

I nasi przyjaciele wzi

li si

do pracy.

Domy i meble s

dziełem cie

li. Z pocz

tku

zadowalali si

skromnym po

ywieniem. Lecz wkrótce

mogli zebra

plony z uprawianych przez siebie pól.

Z upływem czasu posiadło

ść

rozbitków na wyspie

wzbogacała si

. Nie w złoto ani w banknoty lecz w

realne bogactwo: w po

ywienie, ubranie, mieszkania -

w rzeczy odpowiadaj

ce ich potrzebom.

dy z nich pracował w swojej dziedzinie.

Wszelk

nadwy

jak

kto

wyprodukował wymieniał za nadwy

ki produktów

wytworzone przez pozostałych.

ycie na wyspie nie zawsze było łatwe, gdy

brakowało im wielu rzeczy, do

których byli przyzwyczajem w cywilizowanym

wiecie. Ale los ich mógłby by

o wiele

gorszy.

Zreszt

w Polsce poznali kryzys. Pami

taj

jak musieli si

ogranicza

podczas gdy sklepy w odległo

ci dziesi

ciu kroków od ich domów były przepełnione

towarami. Tutaj przynajmniej nie musz

patrze

jak si

psuj

produkty potrzebne do

ycia. I nie musz

obawia

licytacji. Tutaj maj

prawo do korzystania z owoców

swojej ci

ęŜ

kiej pracy.

A wi

c nasi rozbitkowie eksploatuj

wysp

i wielbi

Boga spodziewaj

c si

pewnego dnia odnajd

swoich krewnych zachowawszy dwa wielkie dobra:

ycie i

zdrowie.

4. Wielka trudno

ść

Nasi przyjaciele cz

sto zbierali sj

dla

omówienia wielu spraw.

W bardzo uproszczonym systemie

gospodarczym, w jakim

yli i pracowali, jedno ich

niepokoiło:

e nie maj

pieni

dzy.

Prosta wymiana produktów za produkty jest

niedogodna. Nie zawsze produkty do wymiany

równocze

nie do dyspozycji.

Na przykład za drzewo dostarczone rolnikowi

zim

na zapłaci

warzywami dopiero za

sze

ść

miesi

cy.

Niejednokrotnie równie

zdarzało si

jeden z nich dostarczał produktu du

ych rozmiarów, za który chciałby otrzyma

zapłat

drog

wymiany na szereg mniejszych artykułów wyprodukowanych przez

ró

nych producentów w ró

nym czasie.

To wszystko komplikowało sprawy biznesu i bardzo obci

ąŜ

ało pami

ęć

. Gdyby w

obiegu były pieni

dze, ka

dy z nich sprzedawałby swoje towary za pieni

dze. Po ich

otrzymaniu kupowałby rzeczy jakie chce, kiedy chce i gdy s

do kupienia.

Wszyscy zgodzili si

e system pieni

ęŜ

ny byłby dogodny. Ale

aden z nich nie

wiedział, jak go ustanowi

. Nauczyli si

produkowa

realne bogactwo: rzeczy. Ale

zupełnie nie wiedzieli jak wyprodukowa

pieni

dz, odzwierciedlenie tego bogactwa.

Nie wiedzieli, w jaki sposób pieni

dz powstaje i jak go stworzy

, gdy go nie ma i

gdy zdecydowali si

e chc

go mie

. W ich sytuacji na pewno wielu wykształconych

ludzi byłoby te

w kłopocie podobnie jak wszystkie rz

dy były zakłopotane w okresie

dziesi

ciu lat poprzedzaj

cych wojn

. Brakowało wówczas jedynie pieni

dzy i rz

były wobec tego zagadnienia bezradne.

5. Przybycie jeszcze jednego rozbitka

Pewnego dnia wieczorem, gdy nasi przyjaciele

siedz

c na wybrze

u roztrz

sali ten problem po raz

chyba setny, spostrzegli na morzu szalup

samotnym wio

larzem.

Pospieszyli mu na ratunek. Z jego mowy

wywnioskowali,

e jest Polakiem. Wyjawił im,

e jest

Europejczykiem, który jako jedyny uratował si

rozbitego statku. Podał swoje nazwisko: Marcin

Golden.

Opisali mu swoje poło

enie na wyspie mówi

c: -

Chocia

yjemy z dala od cywilizacji, nie mo

emy si

skar

. Ziemia daje dobre

plony, las równie

przynosi nam korzy

ci.

Jednego nam tylko brakuje: pieni

dzy, które by nam ułatwiły wymian

naszych

produktów.

- A wi

c błogosławcie przypadek, który mnie do was sprowadził - odrzekł Marcin.

- Jestem bankierem i pieni

dz nie stanowi dla mnie

adnej tajemnicy. W krótkim

czasie mog

ustanowi

dla was system pieni

ęŜ

ny, z którego b

dziecie zadowoleni.

dziecie mieli wtedy wszystko to, co maj

cywilizowani ludzie.

Bankier!... Bankier!... Anioł, który by przybył prosto z Nieba nie wzbudziłby w nich

kszego szacunku. Czy

w krajach cywilizowanych nie przyzwyczaili si

kłania

bankierom, którzy sprawuj

kontrol

nad ruchem finansów?

6. Bóg cywilizacji

- Panie Marcinie, jako bankier nie b

dzie pan na naszej wyspie pracował. Zajmie

pan wył

cznie naszymi pieni

dzmi i finansami.

- Z przyjemno

, z jak

by to zrobił ka

dy bankier,

eby si

przyczyni

wspólnego dobra.

- Zbudujemy panu odpowiednie mieszkanie, które b

dzie odpowiadało godno

bankiera. Czy w mi

dzyczasie mo

emy pana ulokowa

w pomieszczeniu słu

Ŝą

cym

nam do zebra

- Oczywi

cie, moi przyjaciele. Ale najpierw wynie

my z łodzi ocalone przedmioty:

pras

drukarsk

, papier i inne akcesoria, a przede wszystkim baryłk

, z któr

zechciejcie obchodzi

ze szczególn

ostro

Wyładowali wszystko, przy czym baryłka ich zaintrygowała.

- Ta baryłka - o

wiadczył Marcin - jest skarbem nie maj

cym sobie równego. Jest

pełna ... złota!

Pełna złota! Zdawało si

e z pi

ciu ciał uleci pi

ęć

dusz! Na Wysp

Rozbitków

wkroczył bóg cywilizacji. Bóg

ółty, zawsze ukryty ale pot

ęŜ

ny, straszny, którego

obecno

ść

czy nieobecno

ść

, albo najmniejsze kaprysy mog

decydowa

o losie

wszystkich narodów!

- Złoto! Panie Marcinie, pan jest prawdziwym, wielkim bankierem. O, wasza

wysoko

ść

O, czcigodny Marcinie! Najwy

szy kapłanie boga, złota! A wi

c zechce pan

przyj

ąć

nasz hołd i przysi

wierno

ci!

- Tego złota starczyłoby dla całego kontynentu, moi przyjaciele. Ale złoto nie

dzie kr

ąŜ

. Trzeba je schowa

, gdy

jest ono dusz

wszelkiego zdrowego

pieni

dza, a dusza zawsze jest niewidzialna. Wytłumacz

wam to wszystko przy

czaniu pieni

dzy.

7. Zakopywanie bez

wiadków

Zanim si

wszyscy rozeszli na spoczynek

Marcin rzucił pytanie: - Ile pieni

dzy

potrzebowaliby

cie na pocz

tek dla

przeprowadzania waszych transakcji?

Spojrzeli po sobie i z pokor

poradzili si

Marcina. Pod wpływem sugestii dobrego

bankiera doszli do wniosku,

e ka

demu z nich

na pocz

tek wystarczy po 200 zł.

Rozchodz

c si

wymieniali entuzjastyczne

komentarze. I pomimo pó

nej pory sp

dzili wi

kszo

ść

nocy nie

c, a ich

wyobra

enia ekscytował obraz złota. Udało im si

zasn

ąć

dopiero nad ranem. Marcin

nie tracił czasu. Zapomniał o zm

czeniu, pami

taj

c o swojej przyszło

ci na wyspie

w charakterze bankiera. Pod osłon

ciemno

ci nocy wykopał dół, zatoczył do niego

baryłk

i zasypał j

ziemi

. Dla zatarcia wszelkich

ladów przykrył to miejsce

starannie uło

darni

i posadził tam mały krzew.

Nast

pnie na swojej małej prasie wydrukował 1000 jednozłotowych banknotów.

Przy czym rozwa

ał:

- Jak te banknoty jest łatwo zrobici Ich warto

ść

opiera si

na produktach, do

których sprzeda

y b

one słu

Bez nich banknoty te nie miałyby

adnej warto

ci. Ale moich pi

ciu naiwnych

klientów o tym nie wie.

e gwarancj

pieni

dzy jest złoto. Dzi

ki ich niewiedzy i nie

wiadomo

trzymam ich w r

ku.

8. Do kogo nale

y nowy pieni

dz?

Nazajutrz wieczorem rozbitkowie zebrali

u Marcina. Na stole le

ało pi

ęć

plików

banknotów.

- Zanim te pieni

dze rozdziel

pomi

dzy

was - powiedział bankier - musimy si

porozumie

- Podstaw

pieni

dza jest złoto. Złoto,

umieszczone w moim banku jest moj

własno

. Och! Nie martwcie si

! Po

ycz

wam tych pieni

dzy i u

yjecie ich na swoje

potrzeby. Ale obci

ąŜę

was odsetkami.

Poniewa

na tej wyspie jest mało pieni

dzy,

a raczej wcale ich nie ma, s

e b

dzie

słuszne, je

li za

Ŝą

dam od was niewielkiego

procentu: o

miu od stu (8%).

- Istotnie, panie Marcinie, jest pan wspaniałomy

lny.

- Jeszcze jedno zastrze

enie: interesy interesami, nawet w

ród najlepszych

przyjaciół. A wi

c zanim wr

wam pieni

dze, musicie mi podpisa

zobowi

zanie

do zwrotu kapitału wraz z odsetkami. W wypadku waszej niewypłacalno

ci b

zmuszony skonfiskowa

wasz

własno

ść

. Och, to jest zwykła formalno

ść

. Bynajmniej

nie pragn

waszych własno

ci, zadowol

swoimi pieni

dzmi, co do których

jestem pewien,

e mi je zwrócicie. A wy zatrzymacie swoj

własno

ść

- To jest słuszne i zgodne ze zdrowym rozs

dkiem, panie Marcinie. Przyło

ymy

do pracy ze zdwojon

gorliwo

i wszystko panu spłacimy.

- Wła

nie o to chodzi.

Gdy wyłoni

jakie

nowe problemy zawsze przychod

cie do mnie po rad

Jako bankier jestem waszym najlepszym przyjacielem. A oto dla ka

dego z was po

200 złotych.

I pi

ciu przyjaciół odeszło zachwyconych, z r

koma pełnymi pieni

dzy i głowami

zatopionymi w ekstazie z ich posiadania.

9. Zagadnienie arytmetyczne

Pieni

dz Marcina zacz

ł kursowa

na wyspie.

Wymiany si

ywiły i jednocze

nie upro

ciły.

Wszyscy byli zadowoleni i z szacunkiem i

respektem kłaniali si

Marcinowi.

Jednak Tomasz, mineralog, był zatroskany

siedz

c pracowicie z ołówkiem nad kartk

papieru.

Tomasz, jak inni, podpisał urnowy,

e spłaci

Marcinowi w ci

gu roku 200 zł plus 16 zł odsetek.

Przecie

jego produkty s

jeszcze w ziemi, a w

kieszeni ma ju

tylko kilka złotych. W jaki sposób

zdoła spłaci

swój dług w nadchodz

cym terminie

płatno

ci?

Długi czas łamał sobie głow

nad tym indywidualnym problemem, bez sukcesu.

W koócu zacz

ł rozpatrywa

go ze społecznego punktu widzenia.

- Je

eli we

miemy pod uwag

cał

nasz

społeczno

ść

na wyspie, czy b

dziemy

w stanie wywi

z naszych zobowi

? Marcin wyprodukował banknoty na

sum

1000 zł, a

Ŝą

da od nas zwrotu 1080 zł. Nawet je

eli zbierzemy wszystkie

pieni

dze, jakie s

na wyspie chc

c mu je odda

dzie ich tylko 1000 zł, a nie 1080

zł. Nikt nie ma tych dodatkowych 80 zł. Produkujemy rzeczy, a nie złotówki.

Tak wi

c Marcin b

dzie mógł zawładn

ąć

cał

wysp

, poniewa

nie mo

emy mu

zwróci

kapitału wraz z odsetkami (procentem).

eli s

nawet tacy, którzy s

w stanie spłaci

cały swój dług nie troszcz

c si

drugich, to niektórzy z nich zbankrutuj

od razu, inni przetrwaj

. Ale w ko

cu i na

tych ostatnich przyjdzie kolej! Wtedy bankier stanie si

wła

cicielem całej wyspy.

Chc

c temu zapobiec musimy si

zorganizowa

i wspólnie uregulowa

nasze

sprawy.

Tomasz bez trudu przekonał swoich towarzyszy,

e Marcin ich oszukał. Dlatego

postanowili powtórnie si

z nim spotka

10. Dobroczynno

ść

bankiera

Marcin wyczytał z ich twarzy, co si

dzieje w ich duszach. Zachował jednak dobr

min

. Impulsywny Franciszek przedstawił mu

spraw

- W jaki sposób mamy panu odda

1080

zł, skoro na całej wyspie jest tylko 1000 zł?

- Te dodatkowe 80 zł stanowi

procent,

moi przyjaciele. Czy wasza produkcja nie
powi

kszyła si

- Tak, ale pieni

dz si

nie powi

kszył.

Pan domaga si

pieni

dzy, a nie towarów. Tylko pan robi pieni

dze. Otó

pan

wydrukował tylko 1000 zł, a

Ŝą

da pan zwrotu 1080 zł. Nie mo

emy panu tyle odda

Chwileczk

, moi przyjaciele. Bankier zawsze si

dostosowuje do okoliczno

ci, dla

kszego dobra ogółu...

A wi

c spła

cie mi tylko procent: nie wi

cej ni

80 zł. Kapitał zatrzymajcie.

- Czy pan umarza cały nasz dług, 200 zł ka

demu z nas?

- O, nie! Przykro mi, ale bankier nigdy nie rezygnuje ze spłaty długu. W ko

oddacie mi wszystkie pieni

dze, które wam po

yczyłem, ale co roku b

dziecie mi

spłaca

tylko odsetki. Nie b

domagał zwrotu kapitału. By

e niektórzy z

was nie b

mogli płaci

nawet samych odsetek, gdy

pieni

dze kr

ąŜą

od jednych

do drugich. Ale zorganizujcie si

jako pa

stwo i przyjmijcie system dobrowolnej

składki, co nazywa si

podatkiem.

Tych, którzy maj

cej pieni

dzy obci

ąŜ

ycie wi

kszym podatkiem, biednych -

mniejszym. Byle

cie spłacili mi w cało

ci sum

odsetek, to ja b

zadowolony, a

wasze małe pa

stwo b

dzie si

pomy

lnie rozwija

Nasi przyjaciele wyszli troch

uspokojeni, ale wci

ąŜ

tpi

cy.

11. Ekstaza Marcina Golden

Po odej

ciu towarzyszy Marcin skupia si

li:

"Mój interes jest dobry. Ci ludzie s

pracowici, ale nie znaj

na rzeczy. Ich

ignorancja i łatwowierno

ść

stanowi moj

sił

Poprosili mnie o pieni

dze, a ja zakułem ich w

kajdany niewoli. Podczas gdy ich oszukałem,
obsypali mnie kwiatami".

"Istotnie, mogli si

zbuntowa

i wrzuci

mnie do morza. Ale... Mam ich podpisy. S

uczciwi. Dotrzymaj

swoich umów. Uczciwi i

ęŜ

ko pracuj

cy ludzie zostali stworzeni na

tym

wiecie,

eby słu

bankierom i

finansistom".

"O, wielki bankierze! O,

wiatły mistrzu, słuszne jest stwierdzenie: 'Dajcie mi

kontrol

nad finansami narodu, a zagrarn na nosie tym, którzy tworz

jego prawa.

Ja, Marcin Golden, jestem panem Wyspy Rozbitków, poniewa

kontroluj

jej

system pieni

ęŜ

ny".

"Moja dusza jest przepełniona entuzjazmem i ambicj

. Czuj

e mógłbym

dzi

całym

wiatem. To, co zrobiłem tutaj mógłbym przeprowadzi

na całej Ziemi.

Niech tylko wydob

z tej wysepki: wiem, jak rz

dzi

wiatem, nie dzier

Ŝą

berła".

"Z najwi

ksz

rozkosz

wpajałbym swoj

filozofi

w głowy tych, którzy kieruj

społecze

stwem : bankierów, przemysłowców, polityków, reformatorów, profesorów,

dziennikarzy - a staliby si

moimi sługami. Masy s

stworzone do

ycia w

niewolnictwie, podczas gdy elita jest ustanowiona jako ich nadzorcy".

I w ol

nionym umy

le Marcina powstaje cała struktura systemu bankowego.

12. Niezno

ny koszt

ycia

Tymczasem sytuacja na wyspie si

pogarsza. Wprawdzie produkcja wyra

nie

wzrosła, ale spadła ilo

ść

wymiany towarów

(transkcji).

Marcin pilnuje swoich interesów,

gaj

odsetki regularnie. Pozostali musz

odło

eniu pieni

dzy dla niego.

Pieni

dz zakrzepł - zamiast kr

ąŜ

swobodnie. Ci, którzy płac

najwy

sze podatki,

wyst

puj

przeciw tym, którzy płac

mniej.

Podnosz

ceny,

eby w ten sposób

zrekompensowa

swoje straty. A najbiedniejsi,

którzy nie płac

podatków, narzekaj

dro

yzn

i kupuj

coraz mniej.

Nawet gdyby jeden z drugim podj

li prac

zarobkow

zacz

liby nieustannie

domaga

podwy

ek płac,

eby dostosowa

do coraz wy

szych kosztów

ycia,

do dro

yzny.

Obni

a si

moralno

ść

, zanika rado

ść

ycia, praca nie sprawia ju

zadowolenia.

Bo po co pracowa

? Produkty trudno jest sprzeda

, a je

eli si

je sprzeda, trzeba

płaci

Marcinowi podatki. A wi

c trzeba si

ogranicza

. To jest prawdziwy kryzys. I

jeden drugiego oskar

a o brak miłosierdzia i o to,

e jest powodem dro

yzny.

Pewnego dnia Henryk, siedz

c w swoim sadzie, doszedł do wniosku,

„post

p", jaki przypisuj

systemowi pieni

ęŜ

nemu ustanowionemu przez bankiera

wszystko na wyspie popsuł.

Z pewno

oni sami maj

wady, ale system Marcina podsyca w nich to, co w

ludzkiej naturze jest najgorsze.

I Henryk postanowił przekona

swoich przyjaciół i zjednoczy

ich do akcji. Zacz

od Jakuba. Z nim poszło mu łatwo.

-Och, nie jestem uczony - powiedział Jakub - ale ju

od dłu

szego czasu czuj

e system tego bankiera jest bardziej zepsuty ni

nawóz w mojej oborze ubiegłej

wiosny.

Wszyscy po kolei zrozumieli to i postanowili ponownie spotka

z Marcinem.

13. U kowala kajdanów

U bankiera rozp

tała si

burza.

- Na naszej wyspie brakuje pieni

dzy, bo pan

nam je zabiera. Płacimy i płacimy i jeste

my panu

jeszcze tyle winni, ile byli

my na pocz

tku.

Pracujemy, uprawiamy ziemi

i powodzi si

nam

gorzej ni

przed pana przybyciem. Długi! Długi!

Jeste

my a

po, szyj

w długach.

- Och! B

cie chłopcy rozs

dni! Wasze

interesy kwitn

i to wszystko dzi

ki mnie. Dobry

system bankowy jest najwi

kszym skarbem kraju.

Ale

eby ten system działał korzystnie musicie mie

wiar

w bankiera. Przychod

cie do mnie jakby

cie

przychodzili do swojego ojca ... czy chcecie wi

cej pieni

dzy? Bardzo dobrze. Moja

baryłka złota jest warta o wiele tysi

cy złotych wi

cej. Obci

ąŜ

c wasz

własno

ść

długiem (hipotek

) po

ycz

wam nowych tysi

c złotych.

- Tak! Teraz nasz dług podskoczy do 2000 zł! I mamy panu płaci

dwukrotnie,

kszy procent, latami, do ko

ca naszego

ycia?

- Tak, ale w miar

, jak b

dzie wzrasta

warto

ść

waszych nieruchomo

dziecie mogli zaci

nowe po

yczki, a spłaca

dziecie mi zawsze tylko

odsetki. Zsumujcie wasze wszystkie długi w jeden - to si

nazywa długiem

skonsolidowanym.

I mo

ecie dodawa

go do długu rok po roku.

- I zwi

ksza

podatki rok po roku?

- Oczywi

cie. Ale jednocze

nie ka

dego roku b

dzie si

powi

ksza

wasz

dochód.

- A wi

c w miar

, jak wskutek naszej pracy wyspa b

dzie si

rozwija

, b

dzie si

powi

ksza

nasz zbiorowy dług!

- Owszem, tak jak si

to dzieje we wszystkich cywilizowanych pa

stwach.

Obecnie dług publiczny jest jak gdyby miernikiem dobrobytu kraju.

14. Wilk po

era owce

- Czy pan, panie Marcinie, nazywa to

zdrowym systemem pieni

ęŜ

nym? Dług

publiczny, gdy staje si

nieunikniony i

niespłacalny, nie jest zdrowy, lecz szkodliwy.

- Wszelki zdrowy system monetarny, moi

panowie, jest opany na złocie i wychodzi z
banku w postaci długów.

Dług narodowy jest dobr

rzecz

, nie

pozwala ludziom na zbytnie zadowolenie.
Rz

dy ujarzmiane s

przez najwy

ostateczn

dro

ść

uciele

nion

bankierach. Poniewa

jestem bankierem, jestem na waszej wyspie pochodni

cywilizacji. B

dyktował wasz

polityk

i regulował wasz standard

ycia.

- Panie Marcinie jeste

my tylko prostymi lud

mi, ale bynajmniej nie chcemy takiej

cywilizacji. Nie po

yczymy ju

od pana ani jednego grosza. Niech lo b

dzie pieni

zdrowy czy niezdrowy, ale nie chcemy wi

cej mie

z panem do czynienia.

- Współczuj

wam, panowie, z powodu waszej niem

drej decyzji. Ale skoro ze

zrywacie, przypominam o waszych zobowi

zaniach. A wi

c oddajcie mi

wszystko: kapitał i odsetki (procent).

- Ale

to jest niemo

liwe! Nawet gdyby

my oddali panu wszystkie pieni

dze, jakie

na wyspie, jeszcze byliby

my panu dłu

ni.

- Nic na to nie poradz

. Czy

cie nie zagwarantowali mi na pi

mie? Tak, czy nie?

A wi

c na mocy

ci umów przejmuj

wszystkie wasze zadłu

one własno

stanowi

ce gwarancje, jak to ustalili

my wówczas, gdy byli

cie tak uszcz

ęś

liwieni z

mego przybycia. Poniewa

nie chcecie słu

pot

dze pieni

dza dobrowolnie,

zmusz

was do tego sił

. Nadal b

dziecie eksploatowa

wysp

, ale ju

dla mnie i na

moich warunkach. Odejd

cie, jutro wydam wam rozkazy.

15. Kontrola prasy

Jak prawdziwy bankier, Marcin wiedział,

e kto sprawuje kontrol

nad systemem

pieni

ęŜ

nym jakiego

narodu, sprawuje

kontrol

nad samym narodem. Ale Marcin

zdawał sobie spraw

e dla osi

gni

cia tego

celu trzeba si

postara

, by naród

ył w

nie

wiadomo

ci. Dlatego nale

y go

zainteresowa

innymi sprawami.

Marcin zaobserwował,

e spo

ród pi

ciu

rozbitków dwóch było konserwatystami, a

trzech liberałami. Rozwin

ło si

to w trakcie ich wieczornych rozmów, szczególnie po

tym, jak popadli w niewolnictwo. Pomi

dzy konserwatystami i liberałami zacz

ły

narasta

stałe tarcia i niezgoda.

Tote

pomógł on zorganizowa

dwa ugrupowania polityczne: parti

konserwatystów i liberałów. Finansuje obie partie, zyskuj

c w ten sposób pewno

ść

e ten, kto zostanie wybrany pozostanie na jego usługach, zamiast słu

ludowi.

Henryk, który był najmniej stronniczy, uwa

e wszyscy maj

takie same

potrzeby i aspiracje, zasugerował utworzenie zwi

zku wszystkich ludzi,

eby wywarli

nacisk na władze. Takiego zwi

zku Marcin nie mógłby uzna

, poniewa

poło

yłoby to

kres jego rz

dów.

aden dyktator, bankier, finansista czy ktokolwiek nie mógłby

stan

ąć

przed wykształconymi i zjednoczonymi lud

mi.

Marcin starał si

rozj

trzy

te ich polityczne dysputy do najwy

szego stopnia.

Przy pomocy swojej małej prasy drukarskiej wydawał dwa tygodniki: „Trybun

" dla

liberałów i „Głos" dla konserwatystów.

„Trybuna" w skrócie mówiła:

„Je

eli nie jeste

cie ju

panami u siebie, to z powodu tych zdradzieckich

konserwatystów, którzy zawsze s

przyklejeni do wielkich interesów".

„ Głos" w skrócie mówił: „Wasza zrujnowana gospodarka i dług pa

stwowy jest

dziełem tych przekl

tych liberałów, którzy zawsze s

gotowi do politycznych

awantur".

I nasze dwa polityczne ugrupowania kłóciły si

w najlepsze zapominaj

głównym sprawc

ich niezgody jest kontroler i władca pieni

dzy, bankier Marcin.

16. Cenne znalezisko

Pewnego dnia Tomasz, mineralog, odkrył

w gł

bi małej zatoki, w

ród sitowia,

opuszczon

łód

. Brakowało w niej wioseł i

jakichkolwiek

ladów,

e j

kto

ywał.

Tomasz znalazł w łodzi skrzyni

w do

ść

dobrym stanie, z kilkoma sztukami bielizny, z
paroma drobnymi przedmiotami i pierwszym
tomem publikacji Kredytu Społecznego z
Kanady pt.: Pierwszy rok 'Michael' /'Vers
Demain'.

Zasiadł do czytania. Tre

ść

ksi

ąŜ

pochłon

ła go, a twarz mu si

rozja

niła.

- Ale

- zawołał - powinni

my to wiedzie

od dawna! Warto

ść

pieni

dza w

adnym

wypadku nie opiera si

na złocie, lecz na produktach, które za pieni

dze mo

kupi

Krótko mówi

c, pieni

dz powinien by

rodzajem ksi

gowo

ci, kredytem

przechodz

cym z jednego konta na drugie, w zale

ci od kupna i sprzeda

Ogólna suma pieni

dzy zale

y od ogólnej ilo

ci produktów.

Wzrostowi produkcji zawsze musi towarzyszy

odpowiedni wzrost ilo

pieni

dzy.

Nigdy w

adnym czasie nie nale

y płacic odsetek od nowego pieni

dza (pieni

nie mo

e by

oprocentowany). Post

p nie jest reprezentowany przez wzrost długu

publicznego, lecz przez dywidend

równ

dla wszystkich... Ceny dostosowane s

ogólnej siły nabywczej przez współczynnik cen. Kredyt Społeczny...

Tomasz nie mógł si

dłu

ej opanow

. Wstał i ruszył p

dem, z ksi

ąŜ

w r

eby podzieli

z tym wspaniałym odkryciem ze swoimi czterema towarzyszami.

17. Pieni

dz - elementarna ksi

gowo

ść

Tomasz zmienił si

w profesora. Uczył innych

tego, czego sam si

nauczył z przesłanej przez Boga

publikacji Kredytu Społecznego.

- Oto - rzekł - co mo

na by zrobi

bez bankiera,

bez jego złota, bez zaci

gania długów.

- Otwieram konto na nazwisko ka

dego z nas. W

kolumnie po prawej stronie zapisuj

wpływy (kredyt),

które powi

kszaj

konto; po lewej stronie zapisuj

wydatki (debet), które zmniejszaj

konto.

dy z nas na pocz

tek chciał po 200 zł.

Wpisujemy 200 zł jako wpływy dla ka

dego. I w tym

momencie ka

dy ma natychmiast 200 zł.

Franciszek kupuje od Pawła produktów za 10 zł. Z konta Franciszka odejmuj

wiec 10, zostaje mu 190. Dodaj

10 Pawłowi, który ma teraz 210.

Jakub kupuje u Pawła za 8 zł. Odejmuj

8 Jakubowi, któremu zostaje 192. Konto

Pawła wzrosło do 218.

Paweł kupuje drzewo od Franciszka za 15 zł. Pawłowi odejmuj

15, ma on teraz

203. 15 dodaje Franciszkowi, który ma teraz 205.

I tak dalej, z jednego konta na drugie, całkiem tak samo, jak papierowe złotówki

przechodz

z jednej kieszeni do drugiej.

eli kto

z nas potrzebuje pieniedzy na powi

kszenie swojej produkcji udziela

mu si

nowego potrzebnego kredytu, bez oprocentowania, który odda on do

funduszu kredytowego po dokonaniu sprzeda

y. To samo odnosi si

do nowych

inwestycji publicznych, które s

finansowane (odzwierciedlane) nowym kredytem.

Konto ka

dego powi

ksza si

równie

okresowo o dodatkow

sum

, w

zale

ci od post

pu społecznego, bez zabierania innym. I to jest dywidenda

narodowa. W ten sposób pieni

dz staje si

narz

dziem słu

Ŝą

cym.

18. Rozpacz bankiera

Wszyscy dobrze to zrozumieli. Mała

społeczno

ść

wyspy stała si

społeczno

systemu Kredytu Społecznego. Nazajutrz
Marcin otrzymał list opatrzony pi

cioma

podpisami.

„Szanowny Panie, Pan nas zadłu

ył,

opodatkował i wykorzystał całkiem

niepotrzebnie. Nie potrzebujemy,

eby Pan nadal kierował naszym systemem

pieni

ęŜ

nym.

Odt

d b

cziemy mie

wszystkie potrzebne nam pieni

dze bez złota, bez długów,

bez złodzieja. Od dzi

ustanawiamy na Wyspie Rozbitków system Kredytu

Społecznego. Dywidenda narodowa zast

pi dług narodowy (dług publiczny).

eli Pan domaga si

zwrotu kapitału, mo

emy Panu odda

wszystkie

pieni

dze, jakie Pan dla nas wyprodukował, ale nic ponadto. Nie mo

e si

Pan

domaga

" zwrotu tego, czego Pan nie wytworzył".

Marcin jest zrozpaczony. Jego imperium si

wali. Jego marzenia rozpadły si

. Co

ma teraz zrobi

? Wszelkie argumenty b

daremne.

ciu ludzi odkryło prawd

i stało si

kredytowcami. Pieni

dz i kredyt nie

stanowi

dla nich

adnej tajemnicy, tak samo jak dla Marcina.

- Och, co robi

? Ci ludzie zostali o

wieceni i pozyskani przez Kredyt Społeczny.

Ich doktryna rozszerzy si

znacznie szybciej ni

moja. Czy powinienem prosie ich o

przebaczenie? Sta

jednym z nich? Mam uczyni

to ja, finansista i bankier?

Nigdy! Raczej odejd

i spróbuj

na uboczu.

19. Wykryte oszustwo

W celu zabezpieczenia si

przed wszelkimi

pretensjami bankiera, jakie mógłby w przyszło

sobie ro

, nasi przyjaciele postanowili wystawi

mu dokument, stwierdzaj

cy,

e posiada on to

wszystko, co przywiózł na wysp

Dlatego sporz

dzili ogólny inwentarz:

łód

, mała prasa drukarska i ... osławiona

baryłka złota.

Marcin musiał wskaza

miejsce, gdzie j

ukrył.

Przy wykopywaniu jej nasi przyjaciele odnie

li si

niej ju

z o wiele mniejszym respektem. Pod

wpływem Kredytu Społecznego nauczyli si

gardzi

fetyszem złota.

Tomasz, mineralog, kiedy pomagał podnosi

baryłk

spostrzegł,

e jest zbyt

lekka jak na złoto.

Porywczy Franciszek długo si

nie wahaj

c uderzył siekier

: oczom ich ukazało

trze baryłki. Ani grama złota! Kamienie, nic wi

cej, tylko zwykłe kamienie, bez

adnej warto

ci!...

Nasi przyjaciele nie mogli ze zdumienoa przyj

ść

do siebe.

- Pomy

e cał

swoj

własno

zagwarantowali

my za kawałki papieru

opartego na czterech szuflach kamieni. To jest grabie

pomno

ona przez kłamstwo!

- Pomy

e w ci

gu wielu miesi

cy kłociliłmy si

i nienawidzili

my z powodu

takiego oszustawa! Diabeł!

Gdy tylko Franciszek podniósł siekier

, bankier pu

cił si

dem w stron

lasu.

20. Po

egnanie Wyspy Rozbitków

Po otwarciu baryłki i ujawnieniu obłudy i

dwulicowo

ci nikt wi

cej nie słyszał o

bankierze Marcinie.

Wkrótce po tym przepływaj

cy w pobli

wyspy statek zauwa

ył na niej oznaki

ycia i

zarzucił kotwic

niedaleko brzegu. Nasi

rozbilkowie dowiedzieli si

e statek płynie

do Ameryki i postanowili powróci

nim do

Kanady.

Najwa

niejsze dla nich było to,

eby

zabra

ze sob

album "Pierwszy rok Kredytu

Społecznego", który ocalił ich z r

k bankiera Marcina i klóry o

wiecił ich umysły

nieuga-szonym

wiatłem.

Kiedy wrócili do Kanady wszyscy powa

nie zaanga

ował i si

we współprac

czasopismem "Michael" i stali si

oddanymi i zagorzałymi apostołami idei Kredytu

Społecznego.

(

Historia ta nie ma na celu krytyki personelu zatrudnionego w banku, ani tez krytyki

dyrektorów lub inspektorów bankowych. Oni sa po prostu pracownikami. Od nich
pracodawca wymaga odpowiedniej "postawy", uprzejmosci, uczciwosci, dokladnego
wykonywania polecen i absolutnego posluszenstwa. To system jest wadliwy, a my wszyscy
jako pierwsi jestesmy z jego powodu poszkodowani.)

Od przypowiesci do rzeczywistosci

System pieni

dza zadłu

cego

Louis Even

System pieni

dza zadłu

cego zaprowadzony przez Marcina na Wyspie Rozbitków

sprawiał,

e mała społeczno

ść

wyspy zadłu

ała si

w miar

, jak wyspa rozwijała si

wzbogacała dzi

ki pracy ich wszystkich.

Czy dokładnie tak samo nie dzieje si

dzisiaj w naszych cywilizowanych

stewkach?

Dzisiejsza Polska jest obecnie z pewno

bogatsza pod wzgledem

rzeczywistego maj

tku ni

była przed 50 lub 100 laty. Otó

porównajcie dług

narodowy, sum

wszystkich długów publicznych, jakie Polska ma obecnie z długami

przed 50, 100 lat, sprzed trzech wieków!

A przecie

to bogactwo wyprodukowała w ci

gu wielu lat sama ludno

ść

polska!

Dlaczego wi

c zadłu

za rezultat jej własnej pracy?

Dla przykładu rozwa

cie przypadek szkół, wodoci

gów, mostów, dróg i innych

budów o charakterze publicznym. Kto tego wszystkiego dokonał? - budowniczowie
kraju. Kto dostarczył materiałów? - fabryki kraju. A dłaczego budowniczowie moga
si

zajmowa

robotami publicznymi? Poniewa

inni pracownicy, którzy produkuj

zywno

ść

, odzie

, obuwie i inne dobra lub zapewniaj

usługi, z których mog

korzysta

konstruktorzy i przemysłowcy.

A wi

c to cała ludno

ść

dzi

ki swojej ró

norodnej pracy wytwarza te dobra. Je

eli

nawet pewne rzeczy sprowadza si

z zagranicy, to w zamian za produkty, które si

tam wyeksportowało.

A co obecnie stwierdzamy? Wsz

dzie obywateli obci

ąŜ

a si

podatkami: za

szkoły, szpitale, mosty, drogi i inne roboty publiczne. A wi

c ka

e si

płaci

ludno

za to, co sama wyprodukowala.

aci

cej ni

wynosi cena

Ale na tym nie koniec. Ludno

ci ka

e si

płaci

cej ni

wynosi cena tego, co

ludno

ść

sama wyprodukowała. Jej własna produkcja b

ca rzeczywistym

bogactwem staje si

dla niej długiem obci

ąŜ

onym procentem. Z biegiem lat suma

procentów mo

e si

zrówna

z wielko

długu nalo

onego przez system albo moze

nawet przewy

szy

. W ko

cu dochodzi do tego,

e ludno

ci ka

e si

płaci

dwukrotnie, trzykrotnie cen

tego, co sama wyprodukowała.

Oprócz długów publicznych s

długi przemysłowe, równie

obci

ąŜ

one

procentem. Zmuszaj

one przemysłowca, przedsiebiorc

do podnoszenia cen

powy

ej kosztu produkcji, tak, by mógł on zwróci

yczony kapitał wraz z

odsetkami, bez nara

ania sie na bankructwo.

W obecnym systemie finansowym długi publiczne, długi przemysłowe i odsetki

zawsze musi płaci

ludno

ść

. Płaci

w formie podatków, je

li chodzi o długi publiczne;

jesli chodzi o dlugi przemyslowe - płaci

w formie cen, gdzie długi te s

zawarte.

Ceny rosn

, podczas gdy podatki wyciagaj

pieni

dze z kieszeni.

Tyra

ski system

To wszystko i jeszcze wiele innych rzeczy wskazuje na system monetarny,

system finansowy, który obecnie rz

dzi zamiast słu

i który panuje nad ludno

jak panował Marcin nad mieszka

cami wyspy, zanim si

zbuntowali.

Ale co si

dzieje, gdy władcy pieni

dza odmawiaj

udzielenia po

yczki albo

stawiaj

instytucjom publicznym lub przemysłowcom warunki za trudne do

spełnienia?

Wówczas instytucje pa

stwowe zaprzestaj

wykonywania projektów, które

din

d s

nagl

ce; przemysłowcy zaprzestaj

starania si

o rozwój produkcji, która

odpowiadałaby potrzebom. I własnie z tego rodzi si

bezrobocie. A

eby bezrobotni

nie umarli z głodu trzeba obci

ąŜ

podatkami tych, którzy jeszcze cokolwiek

posiadaj

, albo którzy pobieraj

pensje.

Czy mo

emy wyobrazi

sobie bardziej tyra

ski system, z tak wieloma zgrubnymi

skutkami!

Przeszkoda w dystrybucji

I to jeszcze nie wszystko. Oprócz zadłu

ania producentów albo parali

owania

produkcji, której finansowania si

odmawia, taki system pieni

zny jest złym

narz

dziem finansowania zbytu produktów.

Chocia

sklepy i magazyny s

pełne, chocia

jest wszystko co potrzebne do

produkcji jeszcze obfitszej, zbyt produktów jest ograniczony.

Istotnie, mo

na naby

tyle produktów, ile jest si

w stanie za nie zapłaci

. Przy

obfito

ci produkcji powinna by

zapewniona obfito

ść

sily nabywczej w portfelach. Ale

tak nie jest. Obecny system nakłada na produkty ceny zawsze wy

sze, ni

wynosi

suma pieni

dzy wkładana jako siła nabywcza do portfeli ludno

ci. Ten system nie

posiada

adnego mechanizmu wyrównujacego t

luk

Zdolno

ść

płatnicza nie odpowiada zdolno

ci produkcyjnej. Finanse nie

odpowiadaj

rzeczywisto

ci, nie s

na tym samym poziomie. Rzeczywisto

ść

oznacza

obfito

ść

dóbr łatwych do wyprodukowania. Finanse oznaczaj

pieni

dz racjonowany i

trudny do zdobycia.

Poprawi

to co jest wadliwe

Obecny system finansowy jest w rzeczywisto

ci systemem karz

cym, zamiast

systemem słu

Ŝą

cym.

To nie znaczy,

e trzeba go znie

ść

, ale trzeba go poprawi

. Mo

na by to

doskonale zrobi

stosuj

c zasady finansowe Kredytu Społecznego.

Wprowadzenie zasad Kredytu Społecznego stworzyłoby system, który by słu

ył

zamiast panowa

Idea Kredytu Społecznego

Pieni

dz odpowiadaj

cy rzeczywisto

Pieni

dz Marcina na Wyspie Rozbitków nie miałby

adnej warto

ci, gdyby na

wyspie nie było produktów. Nawet je

liby jego baryłka była rzeczywi

cie pełna złota,

czy mo

na by było za nie co

kupi

, gdyby nie było produktów? Otó

ani pieni

papierowy, ani jakakolwiek suma cyfr w ksi

dze Marcina nie mogłaby nikogo

wyzywi

, gdyby nie było

ywno

ci. To samo odnosi si

do ubrania. To samo odnosi

do wszystkiego.

Ale na wyspie były produkty. Pochodziły z bogactw naturalnych wyspy oraz z

pracy małej społecznosci, która j

zamieszkiwala. Te bogactwa naturalne, które

jedynie nadaj

warto

ść

pieni

dzom, były własno

wszystkich mieszkanców wyspy,

a nie wyłaczn

własnosci

Marcina, bankiera.

Marcin zadłu

ał ich za to, co było ich własno

cia. Zrozumieli to po zapoznaniu si

z zasadami Kredytu Społecznego. Zrozumieli,

e wszystkie pieniadze, cały kredyt

finansowy opiera si

na realnym kredycie społecze

stwa, a nie na operacjach

finansowych bankiera. Pieni

dz powinien sta

ich własnosci

w chwili jego

powstania, a wi

c powinien by

im oddany, rozdzielony pomi

dzy nich bez wzgl

na to, w jaki sposób b

dzie potem przechodzi

od jednych do drugich, zale

nie od

przepływu produkcji.

Odtad kwestia pieni

dza stała si

dla nich tym, czym jest w istocie: kwesti

prostej rachunkowo

ci.

Pierwsz

rzecz

jakiej si

wymaga od rachunkowo

ci jest to,

eby była dokładna,

zgodna z rzeczywisto

cia, która odzwierciedla. Pieni

dz powinien odpowiada

produkcji bogactwa albo jego niszczeniu. Powinien post

powac za ruchem

bogactwa: obfita produkcja - obfity pieni

dz; produkcja łatwa - łatwy pieni

dz;

produkcja automatyczna - automatyczny pieni

dz; produkcja darmowa darmowy

pieni

dz.

Pieni

dz na produkcj

Pieni

dz powinien by

do dyspozycji producentów, w miare jak go potrzebuj

uruchomienia

rodków produkcji.

Jest to mo

liwe, poniewa

stało si

tak z dnia na dzie

w chwili wypowiedzenia

wojny, w roku 1939. Pieni

dz, którego brakowało wsz

dzie od dziesi

ciu lat, nagle

pojawił i w ci

gu sze

ciu lat wojny nie było

adnego problemu braku pieniedzy na

sfinansowanie całej mo

liwej i wymaganej produkcji.

A wi

c pieni

dz mo

e i powinien słuzy

produkcji publicznej i produkcji prywatnej

tak samo wiernie, jak słuzył produkcji wojennej. Wszystko, co jest mo

liwe do

zrealizowania w celu zaspokojenia slusznych potrzeb ludno

ci powinno by

liwe

do sfinansowania.

Byłby to koniec koszmarów dla organów pa

stwowych i samych obywateli.

Sko

czyłoby si

bezrobocie i zwiazane z nim ograniczenia, dopóki istniej

rzeczy i

zadania, które nale

y wykona

eby zaspokoi

publiczne czy prywatne potrzeby

ludno

ci.

Wszyscy kapitalistami. Dywidenda dla ka

dego

Kredyt Społeczny zaleca rozdział okresowej dywidendy dla wszystkich.

Powiedzmy, sumy pieni

ęŜ

nej przekazywanej co miesi

c ka

demu, niezale

nie od

jego zaj

cia - całkiem tak samo, jak dywidenda przekazywana kapitali

cie, nawet gdy

nie jest osobi

cie zatrudniony w produkcji.

Uznaje si

e kapitalista, który inwestuje swoje pieni

dze w jakim

przedsi

biorstwie, ma prawo do dochodu ze swego kapitału, dochodu, który nazywa

dywidend

. Tak inni uzywaj

jego kapitału i ci inni s

za to wynagradzani w

postaci pensji. Ale kapitalista ci

gnie korzy

ci z samego faktu obecno

ci jego

kapitału w przedsi

biorstwie. Je

eli pracuje w nim osobi

cie, czerpie dochody z

dwóch

ródeł: w postaci wynagrodzenia za swoj

prac

i w postaci dywidendy za

swój kapitał (inwestycje).

Otó

Kredyt Społeczny uwa

e wszyscy członkowie społecze

stwa s

kapitalistami. Wszyscy s

włascicielami wspólnego kapitału realnego, który ma o

wiele wi

kszy udział w nowoczesnej produkcji, ni

kapitał w postaci pieni

dzy czy

indywidualny wkład pracowników.

Co stanowi ten wspólny kapitał?

Przede wszystkim zasoby naturalne kraju, których nikt nie wytworzył, które s

darem Bo

ym dla mieszka

ców danego kraju.

Nast

pnie suma wiedzy, wynalazków, odkry

, ulepsze

techniki produkcji - tego

całego post

pu przyj

tego, nagromadzonego, zwi

kszanego i przekazywanego z

pokolenia na pokolenie. Jest to dziedzictwo wytworzone przez minione pokolenia,

którego nasze pokolenie u

ywa i które powi

ksza, by je przekaza

nast

pnemu. Nie

jest to niczyja wył

czna własno

ść

, ale wspólne dobro w całym tego słowa znaczeniu.

I własnie to stanowi najwi

kszy czynnik nowoczesnej produkcji. Zaló

my,

e nie

znamy siły nap

dowej pary, elektryczno

ci, ropy - które s

wynalazkami trzech

ostatnich wieków - i zastanówmy si

, czym byłaby całkowita produkcj

, nawet gdyby

robotnicy rzeczywi

cie zwi

kszyli wydajno

ść

pracy i to w ci

gu wielu dodatkowych

godzin.

Niew

tpliwie potrzeba jeszcze producentów, aby ten kapitał przyniósł dochód.

Producenci s

wynagradzani za swoj

prac

. Ale sam kapitał powinien przynosi

dywidend

swoim wła

cicielom, a wi

c wszystkim obywatelom, gdy

wszyscy na

równi s

współdziedzicami minionych pokole

Z uwagi na to,

e ten wspólny kapitał stanowi najwi

kszy czynnik nowoczesnej

produkcji, dywidenda powinna by

na tyle wysoka, by ka

dy mógł dzi

ki niej

zaspokoi

przynajmniej niezb

dne potrzeby egzystencji. Nast

pnie w miar

jako

mechanizacja, motoryzacja, automatyzacja zaczynaj

odgrywa

coraz wieksz

role

w produkcji przy coraz mniejszym udziale pracy ludzkiej, cz

ęść

rozdzielana w postaci

dywidendy powinna by

coraz to wi

ksza.

Jest to zupełnie inny sposób pojmowania rozdziału bogactw niz obecny. Zamiast

pozostawi

osoby i rodziny na dnie nedzy albo opodatkowywac tych którzy jeszcze

bior

udział w produkcji, wszyscy mieli by mie

zapewniony dochód oparty na

dywidendzie. Byłby to lepszy rozdział u

ródła.

Zarazem byłby to sposób bardzo dostosowany do wielkich mo

liwo

nowoczesnej produkcji, sposób realizowania prawa ka

dego człowieka do u

ywania

dóbr materialnych. Prawa, które ka

da osoba ludzka posiada z samego faktu,

istnieje. Prawa fundamentalnego i nie ulegaj

cego przedawnieniu, o którym Pius XII

przypomniał w swoim historycznym przemówieniu radiowym z 1 czerwca 1949 r.:

"Dobra materialne zostały przez Boga stworzone dla wszystkich

ludzi i powinno sie je udost

pni

wszystkim, zgodnie z zasadami

sprawiedliwo

ci i miło

ci. Ka

dy człowiek, jako istota rozumna z

natury posiada podstawowe prawo do u

ywania ziemskich dóbr

materialnych... to indywidualne prawo w

aden sposób nie mo

e by

zniesione, nawet przez zastosowanie innych pewnych i uznanych praw

odnosz

cych si

do dóbr materialnych".

Dywidenda dla wszystkich i dla ka

dego: oto naj

wiatlejsza formuła ekonomiczna

i społeczna, jak

kiedykolwiek zaproponowano

wiatu, który nie stoi przed

zagadnieniem produkcji, ale przed zagadnieniem rozdziału produktów (konsumpcji).

Nie przez partie polityczne

Jest wielu ludzi na całym

wiecie, którzy w Kredycie Społecznym Douglasa

widz

najdoskonalsz

propozycj

obsłu

enia nowoczesnej ekonomii obfito

ci,

prowadz

do tego, by produkty mo

na było odda

do dyspozycji wszystkich.

Trzeba si

jeszcze postara

eby ta koncepcja została zastosowana w praktyce.

Niestety, na przykład w Kanadzie politycy skompromitowali słowa Kredyt

Spoleczny, nazywaj

c nimi parti

polityczn

. Jest to najwi

ksze zafałszowanie

doktryny Douglasa. Doprowadziło to do zamieszania i braku zaufania do tej idei.

Wielu z góry nie chce słysze

o Kredycie Społecznym, gdy

uwa

go za parti

polityczn

, a s

członkami innej partii.

Jednak

e Kredyt Społeczny, wła

ciwie poj

ty, nie jest parti

polityczn

. Jest

czym

przeciwnym. Sam zało

yciel szkoły kredytowej C.H. Douglas z pewno

znał swoj

doktryn

lepiej, ni

ktokolwiek inny (przede wszystkim niesko

czenie

lepiej od pyszałków, którzy chc

posługiwa

powierzchownym poj

ciem, jakie

maj

o Kredycie Społecznym w celu zaspokojenia swych politycznych ambicji). Otó

Douglas stanowczo o

wiadczył,

e pomi

dzy Kredytem Społecznym, a polityk

wyborcz

zachodzi sprzeczno

ść

Partia polityczna i Kredyt Spoleczny s

to dwie nazwy, z których jedna wyklucza

drug

, ze wzgl

du na sam

ich natur

, cel, sił

nap

dow

, ducha.

Zasady Kredytu Społecznego opieraj

na filozofii. I ta filozofia daje

pierwsze

stwo osobie przed grup

, przed instytucjami, nawet przed samym rz

dem.

Wszelka działalno

ść

dokonywana w imie prawdziwego Kredytu Społecznego

powinna odbywa

w słu

bie osoby.

A je

li chodzi o parti

polityczn

, to jej działalno

ść

jest o

ywiona i kierowana

całkiem innym duchem.

da partia polityczna (stara czy nowa), ma przede wszystkim na celu zdoby

lub utrzyma

władz

, sta

lub pozosta

grup

, która b

dzie rz

dzi

stwem.

Jest to zdobywanie władzy dla pewnego stronnictwa.

Kredyt Społeczny, przeciwnie, uwa

e władza powinna by

rozdzielona

pomi

dzy wszystkich: władza ekonomiczna - za po

rednictwem okresowej

dywidendy umo

liwiaj

cej ka

demu kierowanie produkcj

swego kraju; władza

polityczna - czyni

c Pa

stwo, rz

dy na wszystkich szczeblach, rzecz

osób, a nie

osoby rzecz

stwa.

Partie polityczne s

zainteresowane rz

dzeniem. Natomiast prawdziwy Kredyt

Społeczny zainteresowany jest rozwojem indywidualnym i rozwojem narodu.

Polityka partii doprowadza do tego,

e obywatele rezygnuj

z osobistej

odpowiedzialno

ci, gdy

partia cał

wag

przywi

zuje do głosu wyborczego, do aktu

trwaj

cego zaledwie kilka sekund, dokonywanego przez obywatela za parawanem,

po spo

yciu potrawki wyborczej przyprawionej wszystkimi sosami w ci

gu kampanii

wyborczej.

Natomiast Kredyt Społeczny uczy obywateli ponosi

odpowiedzialno

ść

samemu,

zarówno w polityce, jak w innych dziedzinach, i o ka

dym czasie, bior

c na siebie

nadzorcz

rol

dów i ich odpowiedzialno

ść

, głosz

c prawd

i ujawniaj

niesprawiedliwo

ść

, bez wytchnienia i wsz

dzie, gdzie si

napotka.

Wszystkie partie polityczne przyczyniaj

do wytworzenia w narodzie

podziałów, gdy

jedne walcz

z drugimi w pogoni za władz

. Otó

wszelkie podziały

osłabiaj

. Naród podzielony, osłabiony,

le si

dzi.

Doktryna Kredytu Społecznego, w przeciwie

stwie do partii, sprawia,

obywatele staj

wiadomi podstawowych d

ąŜ

, wspólnych dla wszystkich.

Autentyczny ruch kredytowy poucza obywateli, jak maj

zjednoczy

ąŜą

c do

zaspokojenia swoich wymaga

, co do których wszyscy s

zgodni. A w razie potrzeby

jak maj

wywrze

zorganizowany nacisk na rz

d, niezale

nie od tego jaka grupa

byłaby u władzy. I dlatego miesi

cznik "Michael"/"Vers Demain" zaleca w polityce

presj

narodu zgrupowanego poza parlamentem, lecz oddziaływuj

cego na rz

dy,

tak aby delegaci narodu mogli ustanowi

prawa w duchu Kredytu Społecznego.

Aby mogły zatryumfowa

tak wielkie idee, jak pi

kna kredytowa koncepcja

ekonomiczna, potrzebni s

nie politycy

Ŝą

dni sławy i chciwi pieni

dzy, lecz

apostołowie oddaj

cy si

dla sprawy bezinteresownie, maj

cy jedynie na celu tryumf

prawdy i

wiata lepszego dla wszystkich; apostołowie pozbawieni tu, na ziemi,

jakiegokolwiek wynagrodzenia, robi

cy dla wytkni

tego celu wszystko co mo

liwe, a

co do reszty - zdaj

cy si

na Boga.

Pismo “Michael”/“Vers Demain” pracuje nad ukstałtowaniem takich wła

nie

apostołów, przedstawia ich zadania, działno

ść

i wyniki.

Louis EVEN

Info: http://www.michaeljournal.org/wyspa.htm