background image

Aktywność ruchowa uczniów na zajęciach pozalekcyjnych 

 

Kształtowanie  ciała  jest  możliwe  dzięki  wrażliwości  organizmu  na  bodźce  fizyczne, 

zgodnie ze znaną prawidłowością, że rozwijają i doskonalą się tylko te narządy i czynności, 
które  są  ćwiczone.  W  procesie  kształtowania  ciała  decydującą  rolę  odgrywa  aktywność  ru-
chowa. 

Wysiłek  fizyczny  sprzyja  usprawnianiu  organizmu.  W  usprawnianiu  organizmu  muszą 

być  przestrzegane  trzy  zasady:  systematyczności,  optymalnej  częstotliwości  i  narastającej 
intensywności wysiłku. 

W  masowej  rekreacji  fizycznej  za  uniwersalny  wzorzec  aktywności fizycznej, warunku-

jącej  utrzymanie  zdrowia  i  kondycji  fizycznej,  uznaje  się  zasadę  wyrażoną  w  formule 
3×30×130. W rozwinięciu oznacza to, że każdy dorosły człowiek, który nie pracuje fizycznie, 
powinien ćwiczyć co najmniej 3 razy w tygodniu przez 30 minut z intensywnością odpowia-
dającą częstotliwości tętna 130 uderzeń na minutę. 

Z brakiem ruchu związane są pośrednio lub bezpośrednio takie schorzenia jak niewydol-

ność krążenia, otyłość, dolegliwości kręgosłupa. 

Ruch  i  sport  w  okresie  dojrzewania  jest  bardzo  ważny:  zaopatruje  organizm  w  większą 

ilość tlenu, poprawia samopoczucie, wzmacnia mięśnie i stawy, przyspiesza przemianę mate-
rii, zbyt powolne trawienie, a zatem zapobiega dziecięcej otyłości (częstej wśród nastolatek). 

Sport kształtuje harmonijnie ciało, likwiduje napięcie, podnosi odporność. Ruch na świe-

żym powietrzu przyczyni się do rozwiązania problemów z cerą 

Zorganizowana,  ale  dobrowolnie  podejmowana  przez  młodzież  pozalekcyjna  aktywność 

ruchowa  powinna  uzupełniać  program  obowiązkowych  lekcji  wychowania  fizycznego  jak 
również  odciągać  młodzież  od  różnych  szkodliwych  mód  jak  np.:  palenie  papierosów,  picie 
alkoholu,  narkomania  itp.  Na  placówkach  wychowania  pozalekcyjnego  ciąży  obowiązek za-
pewnienia dzieciom i młodzieży rozrywki, aktywnego wypoczynku po nauce szkolnej, zaspo-
kojenia ich potrzeb ruchowych. 

Wychowanie  pozalekcyjne  i  pozaszkolne  powinno  być  zróżnicowane  oraz  dostosowane 

do  określonych  potrzeb  rozwojowych  i  wychowawczych  oraz  zainteresowań.  Zaspokojenie 
tych potrzeb może znaleźć ujście w takich formach aktywności ruchowej jak: 

  sport, 

  rekreacja fizyczna, 

  gimnastyka korekcyjna. 

W  ramach  sportu  młodzież  może  uczęszczać  na  zajęcia  w  różnych  sekcjach  Szkolnego 

Koła Sportowego, Międzyszkolnych Klubach Sportowych, Szkółkach Sportowych. Natomiast 
w  ramach  rekreacji fizycznej  młodzież  ma  możliwość  udziału  w  zajęciach  prowadzonych w 
Szkolnych Kołach Turystyczno-Krajoznawczych, świetlicach szkolnych, sekcjach sportowych 
domów kultury, placach gier i zabaw, oraz otwartych boiskach. 

W ramach gimnastyki korekcyjnej dzieci uczestniczyć mogą w zajęciach organizowanych 

przez szkołę, służbę zdrowia oraz osiedlowe kluby mieszkaniowe. Pierwsza grupa zajęć ota-
cza  opieką  młodzież  szkolną  o wybitnych  zainteresowaniach  sportowych.  W  ramach  SKS-u 
działają sekcje takie jak: siatkówka, koszykówka, piłka nożna, gimnastyka itp. Młodzież mo-
że ponadto uprawiać sport w klubach działających na terenie miasta. Sport jest mimo wszyst-
ko  instytucją elitarną  opierającą się  na selekcji.  Eliminuje  zatem jednostki  mniej  uzdolnione 
ruchowo, obejmując tylko wybraną młodzież. 

Aby  przekonać  się  jaką  rolę  pełni  sport  w  życiu  młodzieży  przeprowadziłam  stosowne 

badania sondażowe. Jako narzędzie badawcze wykorzystana została ankieta,  a na jej pytania 
odpowiedzieli  uczniowie  Gimnazjum  nr  1.Po  wstępnej  selekcji  wyłoniłam  do  badania  112 
osób z klas II-ich, (50 chłopców i 62 dziewcząt). 

Wyniki badań zamieszczono w tabelach 1, 2 i 3. 

background image

 

Tabela nr 1. Czy uprawiasz sport? 

Lp. 

Odpowiedź 

Dziewczęta 

Chłopcy 

Ogółem 

1. 

Nie 

46 

38 

84 

2. 

Tak 

12 

16 

28 

 

Jak wynika z odpowiedzi na postawione w ankiecie pytanie tylko 25 % młodzieży bada-

nej zajmuje się sportem. Ogromna większość 75 % nie uczestniczy w zorganizowanych zaję-
ciach sportowych. 

Obserwujemy wyraźny spadek zainteresowania dzieci i młodzieży tą formą. Zwiększa się 

liczba dzieci, które z różnych przyczyn nie garną się same do sportu, nie szukają możliwości 
ćwiczeń i gier, przesiadują przed telewizorem, oddają się innym mało aktywizującym fizycz-
nie zajęciom i zainteresowaniom. Dużą winę w tworzeniu takiej sytuacji ponoszą ludzie, któ-
rzy mają największy wpływ na kształtowanie oblicza sportu a więc działacze sportowi, trene-
rzy. Obecnie w działalności sportowej liczy się tylko rywalizacja klubów, okręgów, regionów. 

Tymczasem  każdy  uczeń  powinien  uczestniczyć  w  dostosowanym  do  jego  możliwości, 

potrzeb  systemie  treningów  i  zawodów  sportowych.  Należałoby  otworzyć  sport  dla  dzieci 
słabych i przeciętnych a nie pozostawiać ich na uboczu i zajmować się tylko nieliczną garstką 
sportowo uzdolnionych, dążąc do wczesnej specjalizacji. 

 

Tabela nr 2. Czy bierzesz udział w zajęciach pozalekcyjnych w ramach SKS-u? 

Lp. 

Odpowiedź 

Dziewczęta 

Chłopcy 

Ogółem 

1.  wcale 

40 

24 

64 

2.  rzadko 

18 

25 

3.  systematycznie 

10 

13 

23 

 

Z wypowiedzi ankietowanych wynika, że obecnie tylko 20 % uczniów bierze udział w za-

jęciach  pozalekcyjnych  w  ramach  SKS-u.  Jest  rzeczą  zaskakującą,  że  aż  80 %  albo  spora-
dycznie albo wcale nie bierze udziału w tych zajęciach. Stąd wynika, że charakter SKS-u nie 
posiada  cech  rozwojowych,  ale  jest  ściśle  specjalistycznym  torem.  Nie  służy  więc  szerokiej 
rzeszy młodzieży. 

Brak  jest  godzin  w  szkołach  na  kształcenie  młodzieżowych  organizatorów  sportu,  brak 

ich  również  na  kształtowanie  nawyków  rekreacyjnych  wśród  dzieci.  Szczególnie  chłopcy 
skarżą się, że sala gimnastyczna wynajmowana jest klubom sportowym, osobom prywatnym, 
a nie udostępniana im na działalność ruchową. Szkoła faktycznie nie wychowuje do rekreacji 
fizycznej.  Powoli  słabnie  zainteresowanie  młodzieży  aktywnym  wypoczynkiem.  Nie  ratuje 
się  takiego  stanu  ani  wystarczającym  uświadomieniem  o  znaczeniu  ruchu  dla  zdrowia  ani 
stworzeniem odpowiedniej bazy. 

 
 
 
 
 

background image

Tabela nr 3. Masz do dyspozycji godzinę wolnego czasu, jak go spędzisz ? 

Lp. 

Odpowiedź 

Dziewczęta 

Chłopcy 

Ogółem 

1.  rekreacja, zajęcia sportowe 

11 

23 

33 

2. 

oglądanie programu telewizyjnego, 
wideo 

18 

13 

31 

3.  słuchanie radia, magnetofonu 

14 

11 

25 

4.  wyjście do filharmonii, teatru 

5.  czytanie książki 

10 

6.  porządki domowe 

7.  nauka 

 

Analiza  stanu  zdrowia,  sprawności  fizycznej,  nasuwa  pytanie  dlaczego  jest  on  taki  zły. 

Jako  nauczyciela  wychowania  fizycznego  zainteresował  mnie  problem  wykorzystania  przez 
młodzież czasu wolnego na zajęcia rekreacyjno-sportowe. Pytanie zawarte w ankiecie o spo-
sób  wypełnienia  wolnego  czasu weryfikuje  rzeczywiste  zainteresowanie  aktywnością  rucho-
wą dziewcząt i chłopców. Tylko 29 % ankietowanych mając do dyspozycji godzinę wolnego 
czasu zdecydowałoby się poświęcić ją na sport i rekreację. 

Analizując  aktywność  ruchową  uczniów  mojej  szkoły  w  połączeniu  z wynikami  ankiety 

oraz przeprowadzonymi z nimi rozmowami stwierdzam, że młodzieży permanentnie brakuje 
czasu  na  działania  higieniczno-zdrowotne,  rekreacyjne czy  nawet  kulturalne  -  głównie  z  po-
wodu obciążeń szkolnych. Ma ona jednak czas na oglądanie telewizji (jak wynikało z rozmów 
przeciętnie dwie godziny dziennie). Obok szkoły właśnie telewizja okazała się głównym „po-
żeraczem  czasu”.  Sedenteryjny  tryb  życia  a  nie  ruchowy  nie  sprzyja  zdrowiu.  Nikt  nie  jest 
wrogiem  telewizji - doceniamy  dziś  jej  niezaprzeczalne  walory - wszystko  jest  potrzebne ale 
w godziwych proporcjach. Mimo niewątpliwie niezależnego od uczniów obciążenia zajęciami 
szkolnymi sprawa spędzania czasu wolnego pozostaje sprawą ich osobistego wyboru. Doko-
nywane wybory są generalnie niekorzystne dla zdrowia. 

Ta  niska  aktywność  ruchowa  obok  obiektywnego  obciążenia  związanego  ze  złym  funk-

cjonowaniem szkoły, spowodowana jest również naśladowaniem przez nich złych wzorców w 
zakresie  aktywności  ruchowej.  Uczniowie  spotykają  się  z  nagannymi  wzorcami  nie  tylko 
w rodzinie,  ale  także  wśród  specjalistów  wychowania  fizycznego  i  sportu  oraz  medycyny. 
Niewielu z nich uprawia systematycznie ćwiczenia ruchowe, prawie wszyscy zalecają je na-
tomiast innym. Postawy te decydują w znacznym stopniu o niewłaściwym stosunku młodzie-
ży, szczególnie dziewcząt, do aktywności ruchowej w czasie wolnym od nauki. 

Ogromna  większość  młodzieży  nie  uczestniczy  w  zorganizowanych  zajęciach  sporto-

wych,  nie  znajduje  też  ani  zachęty  ani  przykładu  w rodzinie,  nie  ma  ochoty  na  wypełnianie 
ruchem czasu wolnego. U sporej grupy dzieci występują inne dodatkowe przyczyny utrudnia-
jące  aktywność  fizyczną.  Są  to  różne  wady  wrodzone  i  nabyte  -  otyłość,  niska  sprawność, 
choroby  i  nieśmiałość.  Niejednokrotnie  dzieci,  które  potrzebują  najwięcej  ruchu,  mają  go 
najmniej. Większość młodzieży poprzestaje jedynie na lekcjach obowiązkowych wychowania 
fizycznego. Bardzo dobrym rozwiązaniem było wprowadzenie czwartej godziny wychowania 
fizycznego, w ramach której dzieci wybierały sobie ulubioną dyscyplinę i chętnie przychodzi-
ły ćwiczyć i grać Niestety szkoła polska nie stwarza warunków dla podniesienia rangi zdro-

background image

wia i kultury fizycznej w systemie wychowania. W chwili obecnej tak potrzebna czwarta go-
dzina wychowania fizycznego została wycofana. 

 
 
 
 
 

Kwestionariusz ankietowy 

1. Wiek.................................................. 

2. Klasa................................................. 

3. Płeć.................................................. 

4. Czy uprawiasz sport? - tak, nie (podkreśl właściwą odpowiedź). 

5. Czy bierzesz udział w zajęciach pozalekcyjnych w ramach SKS-u? 

a) systematycznie 

b) rzadko 

c) wcale 

6. Masz do dyspozycji godzinę wolnego czasu, jak ją spędzisz? 

a) rekreacja, zajęcia sportowe 

b) wyjście do filharmonii, teatru 

c) porządki domowe 

d) nauka 

e) słuchanie radia, magnetofonu 

f) czytanie książki 

g) oglądanie programu telewizyjnego, video 

 
 
 

background image

 

Literatura: 

Cendrowski Z. - „Ruch to życie”. Agencja Wydawnicza Varsovia. Warszawa 1987. 

Chromiński Z. - „Aktywność  ruchowa  dzieci  i  młodzieży”.  Instytut  Wydawniczy 

Związków Zawodowych. Warszawa 1987. 

Grabowski H. - „O uwarunkowaniach, mechanizmach i skutkach fizycznego kształce-

nia”. Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne nr 5/2001. 

Trześniowski R. - „Wychowanie  fizyczne  w  szkole”.  Materiały  Krajowego  Sympo-

zjum Wychowania Zdrowotnego. Sport i Turystyka. Warszawa 1971. 

Woynarowska B. – „Filozofia zdrowia końca XX wieku a szkoła”. WFiZ nr 1/89. 

 

 
 
Opracowała: 

 

 

 

 

 

 

 

 

Barbara Sadowska 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gimnazjum nr 1, Częstochowa