background image

Nowoczesne Materiały Konstrukcyjne pytania zaliczeniowe.

1. Podział materiałów ze względu na   rozmieszczenie atomów, jonów i cząsteczek w
przestrzeni.
a) materiały posiadające sieć krystaliczną-metale i ich stopy, atomy ułożone są w sposób
uporządkowany tworząc sieć krystaliczną:
-Regularnie Ściennie Centrowaną RSC(A1)-(Al.,Fe-γ, Au, Pt)
-Regularnie Przestrzennie Centrowaną RPC(A2)-(Fe-α, Mo, Mb)
-Heksagonalna Zwarta HZ(A3)-(Mg, Be)

b)   materiały   nie   posiadające   sieci   krystalicznej,   w   których   atomy   ułożone   są   w   sposób
nieuporządkowany – ciała amorficzne niekrystaliczne – szkła i polimery
c) polimery amorficzne usztywnione włóknami – kompozyty.
2. Podział materiałów ze względu na dominujące wiązanie pomiędzy atomami, jonami i
cząsteczkami
.
a) metale – występuje w nich wiązanie metaliczne między atomami. Wiązanie metaliczne
występuje w przypadku atomów, posiadających niewiele atomów walencyjnych, które ulegają
łatwemu   oderwaniu   się   od   atomu.   W   wyniku   tego   tworzą   się   dodatnie   jony   i   chmura
elektronów swobodnych.
b) ceramika – występuje w tych materiałach wiązanie kowalencyjne (atomowe). W wiązaniu
tym powstają wspólne elektrony walencyjne. Liczba możliwych dla danego atomu wiązań
kowalencyjnych zależy od liczby elektronów walencyjnych koniecznych do uzupełnienia jego
poziomu zewnętrznego. Przykładem może być diament. Każdy atom węgla zawiera na swym
poziomie   zewnętrznym   cztery   elektrony,   za   pomocą   których   tworzy   pary   z   sąsiednimi
atomami. W sieci przestrzennej każdy atom węgla otoczony jest czterema innymi atomami
węgla, rozmieszczonymi w narożach prawidłowego tetraedru. Ciała o takim wiązaniu mają
wysoką temp. topnienia i wysoką wytrzymałość mechaniczną.
c)   tworzywa   sztuczne   –   występuje   w   nich   wiązanie   międzycząsteczkowe   siłami   van   der
Waalsa. Są to najsłabsze wiązania. Źródłem sił przyciągania w tego rodzaju wiązaniach są
dipole elektryczne, tj. cząsteczki o pewnej biegunowości. Sąsiednie cząsteczki indukują w
sobie   wzajemnie   dipole   elektryczne   co   jest   źródłem   słabego   przyciągania   między   tymi
cząsteczkami. 
d) kompozyty – mogą w nich występować wszystkie wyżej wymienione rodzaje wiązań.
3.   Co   rozumiesz   pod   pojęciem   ciągliwości   materiałów   metalowych   i   jakie   wielkości
określają ciągliwość?
Ciągliwość – zdolność materiału do ulegania dużym odkształceniom pod działaniem sił przy
jednoczesnym   niewielkim   umocnieniu.   Określają   ją:   wydłużenie   A5,   przewężenie   Z%,
udarność KV, temperatura kruchości T.
4. Przedstaw wpływ wielkości ziarna na właściwości stali.
Drobnoziarnista struktura polepsza takie własności mechaniczne jak:
spawalność, ciągliwość, plastyczność, łatwość obróbki mechanicznej. Jednak w niektórych
przypadkach   wymagane   są   duże   ziarna   (łopatki   turbin)   w   celu   zwiększenia
żarowytrzymałości.
5. Co to jest anizotropia właściwości mechanicznych i jakie czynniki wpływają   na jej
powstawanie?
Anizotropia własności mechanicznych takich jak wytrzymałość , twardość, wydłużenie i inne
jest   to   zależność   tych   własności   ciał   krystalicznych   od   kierunku   badania.   Dzieje   się   tak
dlatego, że prawidłowe rozmieszczenie atomów w kryształach prowadzi do różnej gęstości
obsadzenia   atomami   poszczególnych   płaszczyzn   i   kierunków   krystalograficznych.   W

background image

rezultacie   niektóre   własności     kryształów   zmieniają   się     wraz   z   kierunkiem   badań.
Gruboziarniste   metale   wykazują   pewną   kierunkowość   własności.   Wynikiem   jej   jest   np.
pofałdowanie   powierzchni   próbki   wytrzymałościowej   po   rozciąganiu   „groszkowatość”
powierzchni blachy po toczeniu na zimno.
Anizotropia   własności   mechanicznych   może   być   wynikiem   pasmowego   ułożenia
spowodowanego obróbką plastyczną.O anizotropii własności mechanicznych stali decydują
głównie kruche tlenki i spinele. Wpływ  siarczków i krzemianów jest mniej  niekorzystny,
gdyż wykazując większą ciągliwość od tlenków ulegają one odkształceniu plastycznemu wraz
z   obrabianą   plastycznie   osnową.   Na   anizotropię   własności   blach   najsilniejszy   wpływ
wywierają siarczki MnS. Aby uniknąć tego zjawiska należy tuż przed odlaniem dodać takie
pierwiastki jak: wapń, tytan, cer, które tworzą z siarczkami kruche związki kompleksowe.
6. Wyjaśnij pojęcie spawalności stali.
Spawalność   stali   jest   to   podatność   materiału   do   tworzenia   w   określonych   warunkach
spawanego złącza metalicznie ciągłego o wymaganej użyteczności (złącza o własnościach
zbliżonych do własności materiału rodzimego).
7(?).Przedstaw budowę połączenia spawanego (schemat, opis struktury poszczególnych
stref połączenia). 
a) przedział gruboziarnisty o małej ciągliwości, zachodzi austenityzacja w zakresie wysokich
temperatur co sprzyja rozrostowi ziarna austenitu, duża prędkość chłodzenia po austenityzacji
sprzyja powstawaniu kruchych struktur iglastych (bainit)
b)   przedział   drobnoziarnisty,   w   którym   występują   temperatury   sprzyjające   rozdrobnieniu
ziarna austenitu oraz powstaje struktura znormalizowana. 
c)   przedział   przemiany   częściowej,   w   którym   podczas   nagrzewania   tworzy   się   struktura
mieszana ferrytu z austenitem.
d) przedział miękki o obniżonej wytrzymałości, w którym zachodzą procesy wydzielania, w
wyniku czego uzyskuje się strukturę odpuszczonego martenzytu i dolnego bainitu z licznymi
wydzieleniami węglików pierwiastków mikroskopowych.
8.   Co   to   są   pęknięcia   zimne   złączy   spawanych   i   jakie   czynniki   sprzyjają   ich
powstawaniu?
Pęknięcia zimne tworzą się w złączach spawanych w trakcie ich wykonywania (zwykle w
temp.   poniżej   200

o

C)  lub   bezpośrednio   potem   przy   braku  obciążeń   roboczych.   Pęknięcia

zimne są nazywane   również pęknięciami opóźnionymi, ponieważ w pewnych przypadkach
tworzą   się   wyraźnie   później,   po   zakończeniu   spawania   w   ciągu   kilkunastu,   a   nawet
kilkudziesięciu następnych godzin. Powstawanie pęknięć zimnych w procesie spawania jest
powodowane oddziaływaniem następujących czynników:
a) hartowania się stali pod wpływem procesów spawania
b) obecnością martenzytu w połączeniach spawanych
c) występowaniem wodoru w spoinach
d) odkształceń  i naprężeń wynikających  z procesu spawania prowadzonego w warunkach
większego utwardzenia (np. spawanie łat w kadłubie). 
Skłonność   stali   do   pękania   zimnego   zwiększa   się   ze   wzrostem   grubości   elementów
łączonych,   małej   energii   liniowej   łuku,   obniżenia   się   temp.   otoczenia.   Zimne   pęknięcia
tworzą się częściej w połączeniach spawanych elektrodami rutylowymi i celulozowymi.
9. Podział i charakterystyka niskostopowych stali spawalnych.
Z uwagi na strukturę stale te można podzielić na dwie grupy:
a) stale perlityczne – mają w stanie znormalizowanym strukturę ferrytyczno – perlityczną.
Dodatki stopowe występują w tych stalach w postaci roztworu stałego w ferrycie lub jako
węgliki w perlicie. Mają wyższe własności wytrzymałościowe od stali niestopowych, o tej
samej zawartości węgla z następujących przyczyn:

background image

-   rozpuszczone   w   ferrycie   dodatki   stopowe   podwyższają   jego   twardość,   wytrzymałość   i
granicę plastyczności
- dodatki stopowe zwiększają ilość perlitu w strukturze stali
- dodatki stopowe powodują rozdrobnienie ziarna stali
Jako   dodatki   stopowe   w   tych   stalach   występują   najczęściej   mangan,   miedź,   krzem   i
aluminium. Szczególnie częstym dodatkiem stopowym jest mangan (1-1,8%), który podnosi
granicę plastyczności, odporność na ścieranie i polepsza spawalność.
b) stale bainityczne – mają w stanie normalizowanym strukturę bainityczną. Dodatki stopowe
występują   w   tych   stalach   w   roztworze   przesyconego   węglem   ferrytu   oraz   w   postaci
węglików.   Zawierają   one   zwykle   niewielkie   ilości   (około   1%)   dodatków   stopowych
zmniejszających trwałość przechłodzonego austenitu w zakresie bainitycznym, jak molibden
oraz bor, i opóźniających przemianę dyfuzyjną np.: mangan i chrom, co pozwala uzyskać na
powietrzu wytrzymałość Rm=1100-1200 MPa.
10(?). Kierunki  rozwoju stali spawalnych o podwyższonej i wysokiej wytrzymałości.
a)   zastosowanie   ciągłego   odlewania   (ma   znaczenie   ekonomiczne,   obniżenie   kosztów
produkcji, bo nie trzeba ponownie nagrzewać wlewków)
b)   czystość   metalurgiczna   –   utrzymanie   czystości   metalurgicznej   powoduje   polepszenie
odporności   na   korozję,   ciągliwości,   spawalności,   zmniejszenie   anizotropii   własności
mechanicznych. Dodatkowe zabiegi metalurgiczne to: 
- wstępne oczyszczenie surówki w konwektorze (zmniejszenie zawartości węgla)
- powtórne oczyszczenie stali w kadzi.
-   obróbka   poza   piecowa   (przedmuchiwanie   stali   argonem   z   dodatkiem   topników,
odgazowywanie próżniowe)
c) zastosowanie obróbki cieplno-plastycznej  dla podwyższenia wytrzymałości. Obróbka ta
składa się z dwóch etapów:

-

kontrolowane   walcowanie   (kontrolowana   jest   temperatura   podgrzewania

wlewków, temp. początku i końca walcowania, wielkości zgniotów i odstępów pomiędzy
nimi)
-        przyspieszone chłodzenie

11(?). Jakie korzyści daje zastosowanie ciągłego odlewania stali?
Ciągłe   odlewanie  stali   obniża   koszty  produkcji,  czyli  ma   znaczenie   ekonomiczne.  Ciągłe
odlewanie powoduje iż unikamy powtórnego nagrzewania wlewków.
12. Co to jest obróbka cieplno-plastyczna (mechaniczna)?
Obróbka cieplno-plastyczna ma na celu umocnienie materiału zarówno przez zgniot jak i
hartowanie.   Obróbka   cieplno-plastyczna   polega   na   połączeniu   tych   dwóch   operacji:
odkształcony   plastycznie   austenit   hartujemy   w   taki   sposób,   aby   nie   zdążył   zajść   proces
rekrystalizacji.   Martenzyt,   który   powstaje   z   odkształconego   plastycznie   austenitu,
„dziedziczy” po nim defekty struktury krystalicznej, a przede wszystkim zwiększoną gęstość
dyslokacji, co powoduje, że jego twardość, a zwłaszcza wytrzymałość, jest wyraźnie wyższa.
Równocześnie dzięki rozdrobnieniu ziarna martenzytu lepsze są właściwości plastyczne stali.
Obróbka cieplno – plastyczna może być prowadzona kilkoma sposobami. Najczęstsze to:
a) wysokotemperaturowa obróbka cieplno – plastyczna (WOCP)
b) niskotemperaturowa obróbka cieplno – plastyczna (NOCP)
WOCP polega na odkształceniu plastycznym stali w temp. nieco wyższej od A

3

, a warunki

oziębiania   powinny   być   tak   dobrane,   aby   przemiana   A-M   zaszła   na   całym   przekroju
obrabianego   przedmiotu   wcześniej   niż   rekrystalizacja   austenitu.   Stosuje   się   ją   do
przedmiotów o niezbyt dużej grubości (40-50mm).
NOCP można stosować do stali, które wykazują dużą trwałość przechłodzonego austenitu, a
więc do stali stopowych. Od temp. austenityzacji oziębiamy stal do temp. leżącej między
temp. rekrystalizacji i temp. początku przemiany martenzytycznej. W temp. tej odkształcamy

http://notatek.pl/nowoczesne-materialy-konstrukcyjne-pytania-zalic
zeniowe?notatka