FASZYZM WŁOSKI

FASZYZM WŁOSKI:

● 

29 października 1922 Mussolini przejął władzę. Powstało kilka filmów ekranizujących 

te wydarzenia, ale nie była to jeszcze propaganda.

● 

W 1924 z polecenia Mussoliniego powstała faszystowska wytwórnia LUCE(L’Unione 

Cinematografica Educativa) finansowana z budżetu państwa: 

● 

Produkcja i wyświetlania dokumentalnych filmów propagandowych. 

● 

Stopniowo zaczęto wydawać szeregi dekretów

● 

Wprowadzono nakaz wyświetlania kronik przed filmami

● 

W 1934 powołano Generalną dyrekcje Kinematografii

● 

W 1935 ukonstytuowała się ostatecznie rzymska szkoła filmowa- Centro 

Sperimentale

głównie utwory propagandowe

● 

W 1936 rozpoczęto budowę miastecka filmowego Cinecitta

● 

Filmy faszystowskie- LUCE:

● 

Czarna koszula,1933

● 

Biały szwadron, A. Genina, 1936 

● 

Scypion afrykański C. Gallone 1937

●

Do 1928 praktycznie cała kinematografia była w rękach faszystów.

●

Władza przejęła całkowitą kontrolę nad kinematografią

●

Rozpoczął się okres propagandy

●

Scenariusze poddawano ostrej cenzurze, wszystko musiało mieć kontekst polityczny i 
społeczny.

●

Lata 1929 -1939 -„kino ucieczki od rzeczywistości”

Kino białych telefonów:

●

błahe filmy

●

pozbawione akcentów społecznych i politycznych

●

większość reżyserów wybrała drogę kompromisu politycznego. 

●

Styl  konserwatywny 

●

Zatarcie granic między rzeczywistością a wyobraźnią. (Tak jak w filmie 
Cinelandia)

●

Był to kino sponsorowane przez drobnomieszczaństwo (90% produkcji)

● 

W produkcji poszukiwano rozwiązania pośredniego pomiędzy amerykańską ilością a 

radziecką jakością.

● 

Dino Alfiri - szef włoskiej propagandy, w kryzysie zaproponował dotacje państwowe 

dla małych wytwórni. 

● 

W latach 1927-1931 wytwórnia LUCE wyprodukowała około 900 kronik; zaspokajała 

też artystyczne upodobania samego duce, najbardziej odpowiadała mu rola gwiazdora; 
narodził się autentyczny kult politycznego idola. Trwało to do wybuchu drugiej wojny 
światowej.

● 

KRONIKI:

● 

Zadziwiająca formalizacja przekazu audiowizualnego

●

Monumentalizacja świata przedstawionego za pomocą kontr świateł, 
panoram wertykalnych, ruchowi kamery ku górze i autonomizacji efektów 
dźwiękowych

●

Zneutralizowanie indywidualnej inwencji odbiorcy – jednoznaczność

●

Znaczne ograniczenie możliwości artystycznych reżyserów

●

Włochy ukazywane jako kraj szczęśliwy i bogaty; koszmarne relacje z reszty 
świata

●

Dekret Belluzzy z 1928- nakaz wyświetlania w kinach przynajmniej 10% włoskich 
produkcji

●

Próbowano tworzyć filmy na wzór amerykańskich – bez powodzenia; powstał nowy 
gatunek filmów historycznych; większość jednak nie miała znaczenia. 

●

„Puchar Mussoliniego”- główna nagroda dla filmów faszystowskich na festiwalu w 
Wenecji.

●

Dominujące motywy kina faszystowskiego:

 

●

kult męskości

●

zachwyt nad pracą

●

obsesja pieniędzy

●

komfort religii

●

społeczna rola rodziny 

●

przewaga życia w mieście nad nudną wsią

●

omijanie tematów związanych z walką klasową

●

słownictwo przypominające edukacyjną retorykę zabarwioną prostym 
humorem

●

Allesandro Blasetti:

●

oficjalny bard idei nacjonalistycznych

●

egzorcyzmował widowiska

●

Stara gwardia-pierwszy poważny sukces filmu tendencyjnego

●

Carmine Gallone

Scypion Afrykański: 

●

technicznie nawiązywał do monumentalnej szkoły historycznej (okres działań 
Hannibala; apoteoza kolonializmu)

●

dobre wykonanie, ale marna fabuła.  

●

Luis Trenker

Kondotierzy:

●

monumentalny fresk historyczny

●

dobrze zrobiony

●

duże powodzenie u publiczności. 

●

Mario Camerini

Wielki apel:

●

konflikt między ojcem nieprzystosowanym do rzeczywistości a synem faszystą

●

bardzo ważna w filmach faszystowskich była tematyka rodziny

●

wpływ nauki Kościoła i szkoły

●

ojcowie najczęściej nieprzystosowani, kobiety i dzieci to postacie o silnie 
zintegrowanych osobowościach (kobieta-matka-rodzicielka)

●

Faszyzm wywierał wielki wpływ na kinematografię, ale nie doprowadził do powstania 
własnego kierunku filmowego.

●

Z pomocą propagandzie przyszła cenzura kościelna – wskazanie na walory moralne i 
religijne filmów. 

●

Jednocześnie w kinematografii przeprowadzano różne eksperymenty: 

●

1935 rok – Carlo Belli i Luigi Figini kręcą Film metafizyczny

w stylu 

eksperymentów z „filmem czystym” w wykonaniu francuskiej awangardy

●

Powstawały także filmy dokumentalne i hagiograficzne (sponsorowane przez Kościół)

●

Pod koniec lat ’30 zaczęły się pojawiać pierwsze głosy na temat zmiany sposobu 
wyrażania się w filmach; za sprawą intelektualistów zmieniła się wizja kina; przełom 
miał jednak nastąpić dopiero po wojnie.