background image

 

Wydział: Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska  

Kierunek studiów: Górnictwo i Geologia  

Rodzaj studiów: stacjonarne I stopnia 

Rok akademicki 2013/2014 
  

Wykaz przedmiotów egzaminacyjnych: 

I.  Geologia ogólna  

1.  Różne podziały wnętrza Ziemi 

A.  Nieciągłość Conrada występuje: a/ w obrębie litosfery kontynentalnej, b/ w 

obrębie litosfery oceanicznej, c/ na granicy jądra zewnętrznego i wewnętrznego 
Ziemi, d/ na granicy litosfery i astenosfery. 

B.  Nieciągłość MOHO występuje w: a/ spągu skorupy, b/ spągu litosfery, c/ spągu 

astenosfery, d/ spągu powłoki granitowej Ziemi. 

C.  Na głębokości 2 900 km występuje nieciągłość: a/ MOHO, b/ Lehmana, c/ 

Wiecherta-Gutenberga, d/ Conrada. 

2.  Procesy zachodzące w strefach subdukcji płyt litosferycznych 

A.  Strefa subdukcji kier litosferycznych manifestuje się: a/ grzbietem 

suboceanicznym, b/ doliną ryftowa, c/ rowem oceanicznym, d/ transformem. 

B.  Homogenizacja subdukowanej kry litosfery zachodzi na głębokości około: a/ 70 

km, b/ 7 km, c/ 700 km, d/ 700 m. 

C.  Pryzma akrecyjna związana jest: a/ ze strefą akrecji, b/ ze strefą subdukcji, c/ z 

uskokami transformującymi, d/ z doliną ryftową. 

3.  Rozmieszczenie aktywnych wulkanów. 

A.  Aktywne wulkany związane są głównie: a/ z niskimi szerokościami geograficznymi, 

b/ z wyspami śródoceanicznymi, c/ z krawędziami kier litosfery, d/ tylko z 
pióropuszami ciepła. 

B.  Wulkany hawajskie związane są: a/ ze strefą akrecji, b/ z pióropuszem ciepła, c/ 

ze strefą subdukcji, d/ z uskokiem transformującym. 

C.  Wulkany o lawie zasadowej związane są: a/ ze strefą Benioffa, b/ ze strefą 

subdukcji, c/ ze strefą akrecji, d/ z kolizją dwu kier o skorupie kontynentalnej. 

4.  Geneza płytkich i głębokich trzęsień ziemi 

A.  Głębokie trzęsienia ziemi związane są: a/ z procesami wulkanicznymi, b/ z 

kolapsem pustek krasowych, c/ z powstawaniem kraterów impaktytowych, d/ ze 
strefami Benioffa. 

B.  Płytkie trzęsienia ziemi związane są: a/ z dolinami ryftowymi, b/ tylko ze strefami 

Benioffa, c/ z konwergentnym ruchem kier litosfery, d/ tylko z dnami oceanów. 

C.  Najgłębsze hipocentra trzęsień ziemi znajdują się w: a/ jądrze zewnętrznym, b/ 

litosferze, c/ dolnym płaszczu, d/ górnym płaszczu Ziemi. 

5.  Przebieg i skutki wietrzenia fizycznego 

A.  Kongelacja to proces wietrzenia: a/ mrozowego, b/ odmiana deflokulacji, c/ to 

inaczej proces insolacji, d/ to współdziałanie wszystkich rodzajów wietrzenia 
fizycznego. 

B.  Dezintegracja granularna zachodzi pod wpływem: a/ insolacji, b/ deflokulacji, c/ 

mechanicznego oddziaływania organizmów żywych, d/ eksudacji. 

C.  Gołoborza w Górach Świętokrzyskich powstały: a/ w warunkach klimatu 

tropikalnego, b/ w warunkach klimatu glacjalnego, c/ współcześnie, d/ w wyniku 
wylesienia. 

6.  Rodzaje powierzchniowych ruchów masowych 

A.  Koluwium jest efektem działania: a/ staczania, b/ spływania, c/ osuwania, d/ 

obrywania. 

B.  Piargi są rezultatem: a/ osuwania, b/staczania, c/ spełzywania, d/ spływania. 

background image

 

C.  W stożku usypiskowym materiał o największej średnicy znajduje się: a/ na jego 

wierzchołku, b/ u jego podstawy, c/ jest równomierni rozmieszczony w całej 
objętości, d/ znajduje się tylko na powierzchni stożka. 

7.  Etapy rozwoju dolin rzecznych 

A.  W stadium młodocianym rzeki posiadają: a/ dużą wydolność i małą nośność, b/ 

małą wydolność i dużą nośność, c/ dużą wydolność i dużą nośność, d/ małą 
wydolność i małą nośność. 

B.  Odmłodzenie erozji rzecznej doprowadza do: a/ powstawania meandrów, b/ 

ścinania meandrów, c/ akumulacji aluwiów, d/ nie ma wpływu na przebieg koryta 
rzeki. 

C.  W stadium dojrzałym rzeka posiada: a/ dużą wydolność i małą nośność, b/ małą 

wydolność i dużą nośność, c/ dużą wydolność i dużą nośność, d/ małą wydolność i 
małą nośność. 

8.  Krajobraz polodowcowy 

A.  Ozy powstają: a/ w strefie proglacjalnej lądolodu, b/ w jego strefie peryglacjalnej, 

c/ obszarze zajętym przez lądolód, d/ w korytach rzek marginalnych. 

B.  Jeziora rynnowe powstają: a/ dzięki egzaracji lądolodu, b/ w wyniku erozji rzek 

supraglacjalnych, d/ w wyniku erozji rzek subglacjalnych, d/ w wyniku erozji rzek 
marginalnych. 

C.  Morena końcowa lądolodu powstaje: a/ w podłożu lądolodu, b/ przed czołem 

lądolodu, c/ w wyniku działalności fluwioglacjalnej, d/ w wyniku działalności 
limnoglacjalnej. 

9.  Mechanizmy i rezultaty erozji brzegu morza 

A.  Podcios brzegowy powstaje w wyniku: a/ abrazyjnej działalności morza, b/ 

akumulacyjnej jego działalności, c/ działalności prądu litoralnego, d/ działalności 
prądów pływowych. 

B.  Prąd litoralny powstaje w wyniku: a/ grawitacyjnego oddziaływania Księżyca i 

Słońca, b/ ukośnego nabiegu czół fal na brzeg morski, c/ równoległego nabiegu 
czół fal względem brzegu morskiego, d/ tylko przy wietrze z NW. 

C.  Usytuowanie podstawy falowania uzależnione jest: a/ od odległości od linii 

brzegowej, b/ od długości fal, c/ od temperatury wody, d/ od zasolenia wody 
morskiej. 

10. Charakterystyczne cechy fliszu, geneza fliszu. 

A.  Flisz powstaje: a/ w wyniku akumulacji z prądów grawitacyjnych, b/ w wyniku 

akumulacji fluwioglacjalnej, c/ w strefie litoralnej, d/ poniżej CCD. 

B.  Człon T

a

 sekwencji Boumy: a/ jest charakterystyczny dla proksymalnej części 

modelu stożka akumulacji fliszowej, b/ jest charakterystyczny dla jego części 
dystalnej, c/ występują wyłącznie w kanale centralnym, d/ jest obecny w obrębie 
całego stożka. 

C.  Mechanizmem podtrzymującym prąd zawiesinowy jest: a/ autosuspensja, b/ 

kohezja fazy rozpraszającej, c/ kolizja ziaren, d/ ciśnienie wody porowej. 

 

II. Kartografia wgłębna  

1 Dane wejściowe wykorzystywane do konstrukcji map ilościowych i jakościowych.  

1)  Dane wejściowe wykorzystywane do konstruowania dowolnych map jakościowych  

mogą być bezpośrednio zastosowane: 

a.  Do opracowania map miąższości i strukturalnych;  
b.  Do opracowania dowolnych map ilościowych; 
c.  Mogą być wykorzystane do opracowania  map ilościowych po ich 

odpowiednim przetworzeniu. 

2)  Do opracowania map geologicznej, odkrytej można wykorzystać:  

a.  Dane stratygraficzne i miąższościowe z odwiertów;   

background image

 

b.  Ilościowe dane petrofizyczne wspomagane sondowaniami 

magnetotellurycznymi; 

c.  Interpretacje strukturalne sejsmiki skorelowane ilościowo z wynikami 

interpretacji  litologiczno-złożowej krzywych geofizyki wiertniczej.  

3)  Do opracowania map ilościowych, na których zmienność kartowanego parametru jest 

odwzorowana za pomocą izolinii, można wykorzystać: 

a.  Dane umożliwiające ciągłe odwzorowanie kartowanych parametrów, np. 

porowatość średnią, miąższość, itp.; 

b.  Przekroje biostratygraficzne; 
c.  Dyskretnie zakodowana zmienności litologii, facji lub paleogeografii.  

 

2  Pojęcie ekstrapolacji.   

1)  Ekstrapolacja to technika konstruowania map ilościowych pozwalająca:  

a.  Przedstawić na mapie kartowane zjawisko w zakresie wartości minimum – 

maksimum, takim jak w zbiorze danych wejściowych; 

b.  Odwzorować  w sposób dyskretny kartowane zjawisko; 
c.  Przedstawić na mapie kartowawane zjawisko w zakresie wartości 

przekraczającym minimum i maksimum w zbiorze  danych wejściowych. 

2)  Ekstrapolacja jest techniką konstruowania map używaną do:   

a. Konstruowania map jakościowych, zwłaszcza map fotolineamentów;  
b. Konstruowania map ilościowych, pozwalającą na ilościowe odwzorowanie 

kartowanych parametrów  na obszarach nie kontrolowanych danymi, 
wykorzystywana przez np. konturowanie równoodległościowe; 

c. Konstruowania map ilościowych, pozwalającą na ilościowe odwzorowanie 

kartowanych parametrów  na obszarach nie kontrolowanych danymi, 
wykorzystywana przez np. konturowanie równoległe; 

3)  Ekstrapolacja to technika używana do konstruowania map ilościowych możliwa do 

wykorzystania przy zastosowaniu:  
a.   Konturowania równodległościowego i konstruowania map cyfrowych z 

wykorzystaniem regularnych siatek interpolacyjnych (grid2D); 

b.  Konturowania geometrycznego (metoda trójkątów); 
c.  Konturowania równoległego (metoda trójkątów);  

 

 3.  Elementy składowe regularnej siatki interpolacyjnej (grida).   

1)  Pod pojęciem m regularnej siatki interpolacyjnej rozumiemy   

a.  Sieć trójkątów równobocznych;  
b.  Sieć równo oddalonych węzłów 2D; 
c.  Sieć elementów skończonych o dowolnej geometrii 

2)  rozdzielczości regularnej siatki interpolacyjnej decyduje: 

a.  Ilość i orientacja budujących ja trójkątów; 
b.  Wielkość oczka siatki w kierunkach X i Y (tzw. spacjowanie w kierunkach X i Y); 
c.  Cięcie warstwicowe zastosowane na mapie.  

3)  Czynniki decydujące o geometrii siatki interpolacyjnej, używanej do skonstruowania 

map to:   
a.  Naroża X min, Y min, X max, Y max oraz spacjowanie w kierunkach X i Y;  
b.  Naroża X min, Y min, Z min oraz X max, Y max,  Z max oraz spacjowanie w 

kierunkach X, Y i Z;  

c.  Naroża X min, Y min, X max, Y max oraz spacjowanie w kierunkach X i Y oraz 

ciecie warstwicowe mapy.  

background image

 

  4. Metoda trójkątów, zastosowanie w opracowaniu map ilościowych. 

1)  Dla punktowych danych wejściowych cechujących się równomierną dystrybucją 

przestrzenną, izotropową zmiennością i dużą liczebnością optymalną odmiana metody 
trójkątów jest:  

a. Konturowanie równoodległościowe; 
b. Konturowanie równoległe;  
c. Konturowanie mechaniczne(geometryczne).  

2)  Metoda trójkątów jest podstawową techniką używana do wieloskładnikowych analiz 

wolumetrycznych:  

a.  Obejmujących mnożenie map składowych;  
b.  Obejmujących dodawanie map składowych;  
c.  Powyższe stwierdzenie nie jest prawdziwe.  

3)  Metoda trójkątów jest stosowana przede wszystkim do:  

a.  Do operacji na regularnych siatkach interpolacyjnych, np. konwersji czasowo 

głębokościowej;  

b.  Do  opracowania map na podstawie wspomaganej komputerowo interpretacji 

sejsmiki;  

c.  Do opracowania map pojedynczych parametrów na podstawie stosunkowo 

nielicznych danych punktowych lub do konstruowania map powierzchni terenu.  

5. Technika superpozycji – zastosowanie.  

1)  Technika superpozycji jest to:  

a.  Klasyczna (analogowa) technika konstruowania map, wykorzystywana do 

opracowania map pochodnych w wyniku nałożenia i odejmowania lub dodawania  
dwóch obrazów izoliniowych. Z jej wykorzystaniem można konstruować pochodne 
mapy strukturalne lub miąższości;  

b.  Metoda wspomagająca korelacje międzyotworowe na podstawie geofizyki wiertnicze 

oparta na ekstrapolacji trendów wielomianowych oraz interpolacji liniowej;  

c.  Analogowa metoda konturowana wykorzystująca ekstrapolację techniką 

równoodległościową. 
 

2)  Technik superpozycji jest wykorzystywana do opracowania  

a.  Map litofacjalnych; 
b.  Mapy miąższości i strukturalnych; 
c.  Map paleogeograficznych.  

 

3)  Technika superpozycji jest to klasyczna (analogowa) technika konstruowania: 

a.   Map strukturalnych, miąższości paleomiąższości  i  rozmiaru erozji  
b.  Map  porowatości, pojemności zbiornikowej, temperatur itp. 
c.  Map litofacjalnych. 

   

6. Pojęcie interpolacji.  

1)  Interpolacja liniowa to podstawowa technika: 

a.  Obliczania regularnych siatek interpolacyjnych (grid 2D); 
b.  Przeniesienia gradientów zmian kartowanego parametru z obszaru 

kontrolowanego danymi na obszar nie kontrolowany  lub słabo kontrolowany 
danymi;  

c.  Wyznaczania położenia warstwic, stosowana do  określenia położenia warstwic 

na mapach konstruowanych metoda trójkątów. 
 

2)  Interpolacja liniowa to technika konstruowania map ilościowych pozwalająca:  

background image

 

a.  Przedstawić na mapie kartowane zjawisko w zakresie minimum – maksimum, 

takim jak w zbiorze danych wejściowych; 

b.  Odwzorować  w sposób dyskretny kartowane zjawisko; 
c.  Przedstawić na mapie kartowane zjawisko w zakresie wartości 

przekraczającym minimum i maksimum w zbiorze danych wejściowych. 

3)  Interpolacja liniowa  i ekstrapolacja mogą być stosowane razem, gdy do opracowania 

różnych fragmentów map wykorzystane będą:   

a.  Konturowanie geometryczne i konturowanie równoległe; 
b.  Konturowanie geometryczne i konturowanie równoodległościowe;  
c.  Metoda superpozycji i konturowanie mechaniczne. 

 

7. Wady i zalety przewyższania przekrojów wgłębnych. 

1)  Przewyższone przekroje wgłębne: 

a.   Pozwalają precyzyjnie prześledzić budowę geologiczną ale wprowadzają  

zaburzenia , kątów, miąższości i odległości;  

b.  Nie mogą być stosowane do celów publikacyjnych;  
c.  Pozwalają bardziej precyzyjnie prześledzić budowę geologiczną nie wprowadzając 

zaburzeń odległości, ale fałszują relacje kątowe i miąższościowe.  

2)  Zastosowanie dużego współczynnika przewyższenia przekroju pozwala: 

a.  Poprawnie odczytać kąty upadu warstw;  
b.  Bardziej szczegółowo zwizualizować na przekroju  zmienność stratygraficzną 

warstw kosztem zaburzeń geometrii; 

c.  Precyzyjnie odczytać miąższości rzeczywiste bezpośrednio z przekroju.  

3)  Nieprzewyższone przekroje strukturalne  

d.  Pozwalają prześledzić budowę geologiczną nie wprowadzając zaburzeń, kątów, 

miąższości i odległości;  

e.  Nie mogą być stosowane do celów publikacyjnych;  
f.  Pozwalają precyzyjnie prześledzić budowę geologiczną nie wprowadzając zaburzeń 

odległości, ale fałszują relacje kątowe i miąższościowe.  

 
8. Elementy wpływające na rozdzielczość map opracowanych w formie regularnych siatek 
interpolacyjnych (gridów). 

1)  Na rozdzielczość regularnej siatki interpolacyjnej mają wpływ: 

a.  Cięcie konturowe mapy kreślonej na podstawie siatki; 
b.  Zastosowany algorytm interpolacyjny, ilość i jakość danych wejściowych  oraz 

gęstość siatki interpolacyjnej;  

c.  Głównie gęstość siatki interpolacyjnej w pionie; 

2)  W przypadku wykorzystania algorytmu estymacyjnego opartego na funkcjach 

wielomianowych  obliczony grid:  

a.  Wykazuje 100% zgodności z danymi wejściowymi;  
b.  Wykazuje lokalną zgodność z danymi wejściowymi;  
c.  Jest płaszczyzną lub powierzchnią najlepszego dopasowania do danych 

wejściowych. 

3)  Zastosowanie bardzo gęstej siatki interpolacyjnej: 

a.  Zawsze zapewnia wysoką jakość geologiczną modelu;  
b.  Może powodować powstawanie sztucznych „numerycznych” struktur w przypadku 

nierównomiernej dystrybucji  danych wejściowych, równocześnie wykazując 
wysoką statystyczną zgodność modelu i danych wejściowych; 

c.  Nigdy nie zapewnia wysokiej zgodności grida 2D i danych wejściowych.  

background image

 

9. Przygotowanie danych wejściowych do opracowania map lub przekrojów wgłębnych.  

1)  Procedura przygotowania danych wejściowych do opracowania map wgłębnych i 

przekrojów wgłębnych : 

a.  Obejmuje ujednolicenie jednostek i skal materiałów wejściowych oraz 

ujednolicenie wielkości  i typu czcionek  w cyfrowych plikach wsadowych; 

b.  Obejmuje ujednolicenie współrzędnych materiałów wsadowych, ujednolicenie 

jednostek, dopasowanie formatów cyfrowych, ocenę metodologicznej zgodności 
pozyskania danych wsadowej, ujednolicenie stratygrafii; 

c.  Posegregowanie  danych geofizycznych, litostratygraficznych, biostratygraficznych 

i chronostratygraficznych z zastosowaniem zasad logiki rozmytej. 

2)  Przygotowanie danych do opracowania mapy izopachyt obejmuje:   

a.  Obliczenie miąższości rzeczywistych w odwiercie poprzez uwzględnienie krzywizny 

otworu i kąta upadu warstw; 

b.  Obliczenie pozornych kątów upadu kartowanej warstwy; 
c.  Obliczenie uśrednionego zailenia kartowanej warstwy.  

3)  Do obliczenia rzeczywistego kąta upadu warstw należy zastosować opcjonalnie 

następujące równia: 

a. m

rzecz

 = cos  * m

poz

 i/lub tgδ

rzecz

 = tgδ

poz

/V i/lub  tgδ

rzecz

 = tgδ

poz

/cos

b. tgδ

rzecz

 = tgδ

poz

/V i/lub  tgδ

rzecz

 = tgδ

poz

/cos

c. TST= cos  * TVT i/lub tgδ

rzecz

 = tgδ

poz

/V 

10. Dane wejściowe wykorzystywane do opracowania przekrojów wgłębnych. 

1)  Do opracowania przekroju strukturalnego wykorzystywane   

a.  Interpretacje sejsmiki w domenie czasowej  oraz krzywe porowatości efektywnej; 
b.  Interpretacje sejsmiki w domenie głębokościowej, dane strukturalne uzyskane w 

odsłonięciach terenowych, mapy strukturalne, stratygrafia profili wierceń, 
interpretacje strukturalne geofizyki wiertniczej;  

c.  Mapy facjalne i paleogeograficzne. 

2)  Przekroje stratygraficzne są opracowywane na podstawie np.: 

a.  Pomiarów laboratoryjnych;  
b.  Wyłącznie zgeneralizowanych map strukturalnych; 
c.  Wyników korelacji na podstawie krzywych geofizycznych i wiedz geologicznej. 

3)  Do opracowania poprawnych przekrojów strukturalnych  niezbędne jest:  

a.  Zastosowanie poprawnego obliczania miąższości poerozyjnych warstw; 
b.  Przeliczanie kątów rzeczywistych na pozorne i vice versa, zależnie od potrzeb; 
c.  Opracowanie bardzo szczegółowej biostratygrafii  badanych  warstw. 

III. 

Geologia złóż 

1. Parametry definiujące kontur złoża  
 
1. Na jakiej podstawie określamy granice złoża w kategorii C2 
a) ekstrapolacji 
b) interpolacji 
c) wychodni złoża 
d) otworów wiertniczych 
e) wyrobisk górniczych 
 
2. przez ekstrapolację rozumiemy: 
a) wyznaczenie granicy złoża pomiędzy punktami pozytywnymi rozpoznania 

background image

 

b) wyznaczenie granicy złoża poza pozytywnymi punktami rozpoznania przy braku 
negatywnych 
c) wyznaczenia granicy złoża na podstawie rozpoznania wyrobiskami podziemnymi 
d) wyznaczenia granicy złoża na podstawie wychodni złoża 
e) żadne z powyższych 
 
3. przez interpolację rozumiemy: 
a) wyznaczenie granicy złoża pomiędzy punktami pozytywnymi i negatywnymi 
rozpoznania 
b) wyznaczenie granicy złoża poza pozytywnymi punktami rozpoznania przy braku 
negatywnych 
c) wyznaczenia granicy złoża na podstawie rozpoznania wyrobiskami podziemnymi 
d) wyznaczenia granicy złoża na podstawie wychodni złoża 
e) żadne z powyższych 
 
 
2. Procesy złożotwórcze - podział, charakterystyka  
 
1. Z procesami magmowymi związane są złoża: 
a) likwacyjnye rud Cu-Ni 
b) stratoidalne złoża miedzi 
c) laterytowe złoża niklu 
d) złoża typu "BIF" 
e) żadne z powyższych 
 
2. Złoża diamentów związane są ze strefami: 
a) ryftów 
b) subdukcji 
c) rozłamami w obrębie kratonów 
d) orogenicznymi 
e) z żadnymi z powyższych 
 
3. Złoża hydrotermalne są związane z procesami: 
a) wulkanicznymi 
b) magmowymi 
c) metamorficznymi 
d) wszystkimi z powyższych 
e) z żadnym z powyższych 
 
3. Złoża miedzi - typy genetyczne, charakterystyka geologiczna  
 
1. W kopalniach Cu na monoklinie przedsudeckiej wydobywane są następujące typy 
litologiczne rudy: 
a) piaskowcowa 
b) węglanowa  
c) łupkowa 
d) żadna z powyższych 
e) wszystkie z powyższych 
 
2. Ze strefami subdukcji ściśle związane są złoża typu: 
a) VMS 
b) wietrzeniowe 
c) porfirowe 
d) likwacyjne 
e) stratoidalne 
 
3. Dla złóż porfirowych charakterystyczne są następujące strefy metasomatyczne: 

background image

 

 
a) listwenityzacji, kaolinityzacji, serycytyzacji 
b) propilityzacji, argilityzacji, sylifikacji 
c) biotytyzacji, chlorytyzacji, ałunityzacji 
d) sausserytyzacji, feldspatyzacji, propilityzacji 
 
4. Złoża Zn-Pb - typy genetyczne, charakterystyka geologiczna  
 
1. Złoża typu MVT związane są 
a) z piaskowcami 
b) z łupkami 
c) z węglanami 
d) z kwarcytami 
e) z porfirami 
 
2. Najważniejsze minerały rudne cynku i ołowiu: 
a) wurcyt i galena 
b) bulanżeryt i sfaleryt 
c) wurcyt i blenda cynkowa 
d) galena i bournonit 
e) sfaleryt i galena 
 
3. Typy genetyczne złóż Zn-Pb: 
a)  VMS , MVT, Sedex 
b) hydrotermalne, skarnowe, stratoidalne 
c) zmetamorfizowane, sedymentacyjno-ekshalacyjne 
d) wszystkie z powyższych 
e) żadne z powyższych 
 
5. Złoża Cr - typy genetyczne, charakterystyka geologiczna 
 
1. Forma złóż w intruzjach rozwarstwionych 
 a) pokład 
b) pokłady 
c) gniazda 
d) szliry 
e) żadna z powyższych 
 
2. Pozycja geotektoniczna złóż typu podiform 
a) strefa subdukcji 
b) płyta oceaniczna 
c) łuk wysp 
d) strefa ryftu 
e) żadna z powyższych 
 
3. Złoża chromu są związane ze skałami 
a) zasadowymi 
b) kwaśnymi 
c) ultrazasadowymi 
d) z wszystkimi wymienionymi powyżej 
 
6. Złoża surowców energetycznych - podział, typy genetyczne, charakterystyka 
geologiczna  
 
1. Złoża ropy naftowej w Polsce nie występują: 
a) w zapadlisku przedkarpackim 
b) w Karkonoszach 

background image

 

c) na Niżu Polskim 
d) na szelfie bałtyckim 
e) w Karpatach 
 
2. Utwory karbonu górnego w GZW zbudowane są z: 
a) seria paraliczna, górnośląska seria piaskowcowa, seria mułowcowa, krakowska seria 
piaskowcowa 
b) seria iłowcowa, seria weglonośna, seria paraliczna, seria limniczna 
c) seria ewaporatowa, seria paraliczna, seria mułowcowa, krakowska seria piaskowcowa 
d) seria limniczna, górnośląska seria piaskowcowa, seria iłowcowa, krakowska seria 
piaskowcowa 
 
3. Złoża węgla brunatnego eksploatowane w Polsce: 
a) Bełchatów, Turów, Bogdanka 
b) Turów, Konin, Bełchatów 
c) Legnica, Wałbrzych, Ścinawa 
d) Gubin, Bogatynia, Brzeszcze 
 
7. Geologia złóż uranu  
1) Cechy charakterystyczne złóż unconformity 

a) obecność niezgodności 
b) obecność starych granitów i skał pelitowych z grafitem 
c) obecność klastycznych skał w nadkładzie 
d) obecność uskoków i stref spękań  
e) obecność silnych zmian hydrotermalnych 

 
2) Uran występujący w formie tlenku to: 
a) uraninit 
b) smółka uranowa 
c) blenda smolista 
d) czerń uranowa 
e) wszystkie wymienione 
 
3. Typy genetyczne złóż uranu w Polsce 
a) unconformity 
b) paleochannel 
c) stratoidalne, 
d) związane z granitami 
e) roll-front 
 
8. Forma i budowa złoża  
1. Forma złoża porfirowego 
a) pokład 
b) komin 
c) gniazdo, 
d) sztokwerk 
 
2) Spośród złóż występujących w Polsce formę pokładową mają złoża 
a) soli 
b) węgla 
c) miedzi 
d) wszystkie powyższe 
 
3) Forma izometryczna złoża to 
a) sztokwerk 
b) diapir 
c) pokład 

background image

 

10 

d) żyła 
 
 
9. Techniczno-ekonomiczne elementy i parametry złóż  
1. Zaznacz parametry  złóż surowców metalicznych  
a) położenie geograficzne 
b) dostępność górnicza 
c) miąższość pozorna 
d) zawartość brzeżna 
e) warunki wodne  
 
2. Zawartość brzeżna to: 
a) ilość składnika użytecznego w kopalinie określana w %, a w przypadku metali 
szlachetnych i rzadkich w g/t 
b)  najniższa dopuszczalna zawartość składnika użytecznego w kopalinie, wyznaczająca 
granice złoża, którego zasoby są obliczane 
c)   najniższa zawartość składnika użytecznego w kopalinie, przy której jego odzysk w 
procesie przeróbczym jest możliwy: wyznacza granicę między kopalina a skała płonną 
d)   najniższa dopuszczalna średnia zawartość składnika użytecznego w złożu przy której 
jego odzysk może być ekonomiczny 
e) najniższa zawartość składnika użytecznego w kopalinie 
 
3. jak definiuje się zasobność: 
a) zawartość na km3 
b) zawartość na km2 
c) iloczyn miąższości zawartości składnika użytecznego i gęstości przestrzennej 
d) ilość zasobów skupiona na obszarze m2 
 
 

 

10. Surowce skalne i chemiczne Dolnego Śląska 

1.  Złoże soli Sieroszowice ma formę: 
a) pokładową 
b) wysadową 
c) bryłową 
d) żadną w powyższych 
e) każdą z powyższych 
 
2.  Na Dolnym Śląsku wydobywa się następujące surowce skalne: 
a) granity, piaskowce, amfibolity, marmury 
b) bazalty, porfiry, granity, dolomity 
c) piaskowce, serpentynity, granity, bazalty 
d) żadne z powyższych 
e) wszystkie z powyższych 
 
3. Granity na Dolnym Śląsku występują w masywach: 

a) Strzelin-Żulowa 
b) Strzegom-Sobótka, 
c) Karkonoszy,   
d) w każdym z powyższych 
e) w żadnym z powyższych 
 
 
 

background image

 

11 

IV. Geomechanika  

1.  Do deformacji tektonicznych ciągłych zaliczamy: 

     a) Zrąb 

    b) Fałd 

   c) Rów tektoniczny 

2. Płyta to obszar warstw, których upad nie przekracza: 

  a) 5° 

  b)10° 

  c) 15° 

3. W  skoku  odwróconym powierzchnia uskoku: 

  a) zapada w kierunku skrzydła wiszącego 

  b) nachylona jest w kierunku skrzydła zrzuconego  

  c) jest pofałdowana 

4. Do cech strukturalnych górotworu zaliczamy: 

  a)łupność 

  b) porowatość 

  c) izotropię 

5.  Gęstą siecią łupności charakteryzują się: 

  a) piaskowce 

  b) łupki 

  c) bazalty 

6. Największy stopień anizotropii wykazują skały: 

  a)magmowe 

  b) osadowe 

  c) metamorficzne 

7. Gęstość  właściwa  jest : 

 a) większa od gęstości objętościowej 

b) mniejsza od gęstości objętościowej 

c) oznacza dokładnie to samo 

background image

 

12 

8. Wilgotność skały definiujemy jako stosunek: 

a) masy wody masy wody m

w

 zawartej w porach i szczelinach skały do masy suchej skały 

m

s

 

b) masy wody m

w

 zawartej w porach i szczelinach skały do masy (m

s

+ m

w

c)  masy wody m

w

 zawartej w porach i szczelinach skały do masy (m

s

- m

w

9. Współczynnik filtracji ma wymiar: 

a) m*sek 

b) m/sek 

c) m

2

/sek 

10. Wspólczynnik Poissona definiujemy jako: 

a) współczynnik proporcjonalności pomiędzy względnym odkształceniem poprzecznym  a 
względnym odkształceniem   podłużnym  

b) współczynnik proporcjonalności pomiędzy bezwzględnym odkształceniem poprzecznym  
a bezwzględnym odkształceniem   podłużnym  

c) stosunek  naprężenia normalnego do naprężenia ścinającego 

11. Naprężenie ma wymiar: 

a)Pa( Pascal) 

b) N( Newton) 

c) jest bezwymiarowe 

12. Dla skał kruchych zależność między naprężenie a odkształceniem jest: 

a) ekspotencjalna 

b) kwadratowa 

c) liniowa 

13. Największą i najmniejszą wytrzymałość skały mają na: 

a)ścinanie i zginanie 

b) ściskanie i rozciąganie 

c) zginanie i rozciąganie 

14. Pełzaniem skały nazywamy zjawisko: 

a) ciągłego wzrostu odkształceń wraz z upływem czasu przy stałych naprężeniach. 

b) ciągłego wzrostu naprężeń wraz z upływem czasu przy stałych odkształceniach. 

background image

 

13 

c) ciągłego zmniejszania się odkształceń wraz z upływem czasu przy stałych 
naprężeniach. 

15. Zjawisko odwrotne do pełzania to: 

a)reologia 

b) relaksacja 

c)reasumpcja 

16. Naprężenie w danym punkcie jest jednoznacznie określone przez tensor naprężeń, 
który ma: 

a) 9 niezależnych składowych 

b) 6 niezależnych składowych 

c) 3 niezależne składowe 

16. W układzie naprężeń głównych wszystkie naprężenia ścinające są: 

a) większe od 0 

b) mniejsze od 0 

c) równe 0 

17. Przykładem układu, gdzie mamy do czynienia z płaskim stanem odkształceń jest 
górotwór z wyrobiskiem : 

a)o dowolnym kształcie i bardzo dużej długości 

b) w kształcie koła i dowolnej długości 

c) w kształcie prostokąta o wysokości znacznie większej od szerokości i dowolnej długości 

18. Maksymalne naprężenia ścinające występują w układzie współrzędnych obróconym w 
stosunku do układu naprężeń głównych o kąt: 

a) 45° 

b) 60° 

c) 90° 

19. W kryterium zniszczenia Coulomba zakłada się, że zniszczenie materiału następuje 
gdy: 

a)suma naprężeń głównych przewyższa sumę spójności materiału (kohezji) i sił tarcia 
wewnętrznego. 

b)różnica naprężeń głównych przewyższa sumę spójności materiału (kohezji) i sił tarcia 
wewnętrznego. 

c)naprężenie ścinające przewyższa sumę spójności materiału (kohezji) i sił tarcia 
wewnętrznego. 

background image

 

14 

20. Górotwór znajduje się w stanie geostatycznym jeżeli: 

a) ciśnienia poziome są równe ciśnieniu pionowemu 

b)ciśnienia poziome są znacznie mniejsze od ciśnienia pionowego 

c) ciśnienia poziome są znacznie większe od ciśnienia pionowego 

21. Wokół wyrobiska kołowego naprężenia rozciągające nie występują jeśli współczynnik 
Poissona:  

a)jest większy od 0 i mniejszy od 0.2 

b) jest  większy od 0.2 i mniejszy od 0.25 

c) jest większy od 0.25 

21. Wokół wyrobiska o kształcie kołowym znajdującym się w stanie geostatycznym 
naprężenia obwodowe osiągają maksymalną wartość : 

a)w stropie wyrobiska 

b) na ociosach wyrobiska 

c) w spągu wyrobiska 

22. Jeśli wokół wyrobiska występuje strefa deformacji plastycznych to naprężenia w niej 
występujące w porównaniu z analogiczną strefą deformacji sprężystych są: 

a)niższe 

b) takie same 

c) wyższe 

23. Do modelowań rozkładów naprężeń najczęściej stosowana jest : 

a) metoda różnic skończonych 

b) metoda elementów skończonych 

c) metoda elementów brzegowych 

24. Lokalizacja wstrząsów górniczych odbywa się z wykorzystaniem: 

a) lokalnej sieci sejsmometrów 

b) lokalnej sieci geofonów 

c)zewnętrznych stacji sejsmologicznych 

25.  Jednym z ważniejszych elementów mających zasadniczy wpływ na jakość górotworu 
jest: 

a)stan jego spękania 

b) porowatość 

background image

 

15 

c) oddziaływanie płynów 

26. Klasyfikacja stopnia spękania górotworu RQD obliczana jest jako: 

a) 

 

b) 

 

c) 

 

27. Klasyfikacja SMR to: 

a) system pozwalający na wstępną ocenę stabilności zboczy 

b)system oceny jakości górotworu 

c) system do wyznaczania wymagań obudowy wyrobisk korytarzowych 

28. Klasyfikację SMR otrzymujmy z klasyfikacji RMR poprzez: 

a) dodanie poprawki dla zastosowań górniczych 

b) dodanie wymiaru ekwiwalentnego wyrobiska oraz odjęcie modułu sprężystości 

c) odjęcie czynnika zależnego od relacji spękanie-stok i dodanie czynnika zależnego od 
metody drążenia wykopu 

29. Klasyfikacja RMR jest sumą następujących składowych: 

a) wytrzymałość na trójosiowe ściskanie, moduł sprężystości, stan spękań, odstęp 
spękań, orientacja spękań 

b) wytrzymałość na jednoosiowe ściskanie, zmienność litologiczna, warunki hydrauliczne, 
orientacja spękań, stan spękań 

c) wytrzymałość na jednoosiowe ściskanie, wskaźnik spękań, odstęp spękań, stan 
spękań, warunki hydrauliczne, orientacja spękań 

30. Indeks jakości masywu skalnego do tunelowania Q jest w przybliżeniu miarą: 

a)rozmiaru bloków, wewnątrzblokowej wytrzymałości na ścinanie, aktywnego stanu 
naprężenia 

b) zmienności litologicznej, warunków hydraulicznych, aktywnego stanu naprężenia 

c) rozmiaru bloków, warunków hydraulicznych, zmienności litologicznej 

V. Hydrogeologia i kształtowanie środowiska wodnego  

1.  Podstawowe prawo filtracji – składniki  

1. Równanie filtracji inaczej zwane prawem Darcy’ego charakteryzuje: 

background image

 

16 

A.  prędkość filtracji płynu w ośrodku porowym; 

B.  zasoby wód podziemnych; 

C.  przepuszczalność skał; 

2. Gradient hydrauliczny jest parametrem określającym: 

A.  różnicę wysokości hydraulicznej na jednostkę długości; 

B.  zmiany prędkości w strumieniu wód podziemnych; 

C.  uziarnienie skał okruchowych;  

3. Prędkość rzeczywista przepływu wody w stosunku do prędkości filtracji jest: 

A.  Mniejsza; 

B.  mniejsza bądź równa; 

C.  większa; 

2.  Warunki zasilania i drenażu wód podziemnych  

1. Infiltracja jest procesem powodującym: 

A.  drenaż środowiska wodnego; 

B.  zasilanie środowiska wodnego; 

C.  zarówno zasilanie jak i drenaż środowiska wodnego; 

2. Drenaż wód podziemnych następuje poprzez: 

A.  tylko i wyłącznie cieki powierzchniowe; 

B.  naturalne i sztuczne obiekty drenażowe; 

C.  studnie chłonne; 

3. Rzeka zasilająca: 

A.  charakteryzuje się niewielkim spadkiem koryta; 

B.  jest zasilana przez dopływ wód podziemnych; 

C.  zasila wody podziemne; 

3.  Wpływ czynników klimatycznych na wielkość zasobów wód podziemnych 

1. Zasilanie wód podziemnych w klimacie umiarkowanym jest największe: 

A.  w miesiącu wrześniu; 

B.  w okresie wiosennych roztopów; 

C.  w okresie zimowym; 

2. Wzrost temperatury powietrza powoduje: 

A.  wzrost zasobów wód podziemnych; 

B.  intensyfikację parowania i ograniczenie zasilania wód podziemnych; 

C.  nieregularne zmiany zasobów wód podziemnych; 

3. Wieloletnie zmiany wielkości zasobów wód podziemnych są związane: 

background image

 

17 

A.  ze zmianami temperatury powietrza; 

B.  z cyklami aktywności Słońca; 

C.  ze zmienną sumą opadów atmosferycznych; 

4.  Najważniejsze parametry hydrogeologiczne skał (krótkie definicje) 

1. Współczynnik filtracji charakteryzuje przepuszczalność utworów geologicznych w 

odniesieniu do: 

A.  płynów; 

B.  wody i niektórych gazów; 

C.  tylko wody; 

2. Współczynnik odsączalności grawitacyjnej jest parametrem charakteryzującym: 

A.  zdolność wody do przesączania się przez skały; 

B.  prędkość przesączania się wody przez warstwę skał; 

C.  zdolność skały do oddawania wody; 

3. Współczynnik porowatości aktywnej (efektywnej) obejmuje: 

A.  wszystkie pory w skale wypełnione wodą; 

B.  wszystkie pory skomunikowane ze sobą; 

C.  tylko pory w obrębie których może przemieszczać się woda; 

5.  Rodzaje zasobów wód podziemnych i ich krótka charakterystyka 

1. Zasoby dyspozycyjne wód podziemnych obejmują: 

A.  ilość wód pozostających w dyspozycji poszczególnych jednostek 

administracyjnych; 

B.  ilość wód przepływających w jednostce czasu przez poprzeczny przekrój warstwy 

wodonośnej; 

C.  ilość wód możliwych do wykorzystania gospodarczego; 

2. Zasoby eksploatacyjne wód podziemnych stanowią: 

A.  średnią ilość wód eksploatowanych przez studnię lub ujęcie; 

B.  dopuszczalną ilość wód eksploatowanych ze studni lub ujęcia; 

C.  minimalną możliwą do pozyskania przy pomocy pojedynczej studni ilość wód 

użytecznych; 

3. Zasoby odnawialne wód podziemnych są definiowane jako: 

A.  ilość wód przepływających w jednostce czasu przez poprzeczny przekrój warstwy 

wodonośnej; 

B.  część zasobów dynamicznych zbiornika; 

C.  zasoby odnawiające się w kolejnych okresach geologicznych; 

6.  Czynniki wpływające na wydajność studni 

background image

 

18 

1. Wydajność studni nie zależy od: 

A.  współczynnika filtracji warstwy wodonośnej; 

B.  wielkości depresji; 

C.  rzędnej kryzy otworu studziennego; 

2. Najistotniejszy wpływ na wydajność studni ma: 

A.  średnica studni; 

B.  głębokość studni; 

C.  przewodność warstwy wodonośnej; 

3. Wydatek jednostkowy studni jest parametrem charakteryzującym: 

A.  wydajność pojedynczej studni; 

B.  stosunek wydatku studni do odpowiadającej mu depresji; 

C.  żadna z odpowiedzi nie jest właściwa; 

7.  Definicja i charakterystyka procesów: infiltracji, filtracji i migracji 

1. Infiltracja jest procesem zachodzącym w obrębie: 

A.  warstwy wodonośnej; 

B.  strefy aeracji; 

C.  strefy saturacji; 

2. Czynnikami wpływającymi na prędkość filtracji wód podziemnych są: 

A.  porowatość skał i wielkość infiltracji; 

B.  przepuszczalność skał i gradient hydrauliczny; 

C.  ciśnienie atmosferyczne; 

3. Pojęcie migracji dotyczy zagadnień związanych z: 

A.  przemieszczaniem się strumienia wód podziemnych w górotworze; 

B.  transportem masy w wodach podziemnych; 

C.  przepływem wody w strefie aeracji; 

8.  Wpływ działalności człowieka na jakość wód podziemnych 

1. Zanieczyszczenie wód podziemnych jest: 

A.  zmianą stanu lub składu wód wywołaną działalnością człowieka; 

B.  zmiana stanu lub składu wód wywołaną działalnością człowieka lub czynnikami 

o charakterze naturalnym; 

C.  żadna z odpowiedzi nie jest właściwa; 

2. Skażenie wody to przedostanie się do niej: 

A.  substancji zanieczyszczających w bardzo  dużych ilościach; 

B.  substancji silnie toksycznych; 

C.  substancji nie występujących w stanie naturalnym; 

background image

 

19 

3. Ognisko zanieczyszczenia wód podziemnych to: 

A.  obszar występowania wód zanieczyszczonych; 

B.  nagromadzenie substancji zanieczyszczających; 

C.  żadna z odpowiedzi nie jest prawdziwa; 

9.  Geogeniczne czynniki zmian chemizmu wód podziemnych 

1. Normalna pionowa strefowość hydrogeochemiczna charakteryzuje: 

A.  strefy występowania wód zwykłych i mineralnych; 

B.  naturalny wzrost mineralizacji wód podziemnych wraz z głębokością; 

C.  strefy występowania wód o różnych typach hydrogeochemicznych; 

2. Solanki czyli silnie zmineralizowane wody podziemne występują: 

A.  w pobliżu zbiorników morskich; 

B.  w rejonach występowania złóż soli kamiennej oraz na większych głębokościach 

w górotworze; 

C.  tylko w rejonach występowania złóż soli kamiennej; 

3. Pojęcie tła hydrogeochemicznego, charakteryzuje: 

A.  skład chemiczny wód ukształtowany pod wpływem czynników naturalnych; 

B.  zakres stężeń badanych substancji lub zakres wartości cech hydrochemicznych, 

charakterystyczny dla badanego środowiska, jednostki lub fragmentu jednostki 
hydrogeologicznej; 

C.  skład mineralogiczny skał budujących warstwę wodonośną; 

10. 

Podstawowe właściwości fizykochemiczne wody 

1. Potencjał redox – Eh, charakteryzuje: 

A.  potencjalną aktywność organizmów bakteryjnych w wodzie; 

B.  stosunek stężeń molowych kationów i anionów rozpuszczonych w wodzie; 

C.  warunki utleniająco-redukcyjne w środowisku wodny; 

2. Typ hydrogeochemiczny wody stanowi: 

A.  reprezentację kationów i anionów, dominujących w składzie chemicznym wody; 

B.  zespół wszystkich kationów i anionów rozpuszczonych w wodzie; 

C.  zespół najbardziej nietypowych i charakterystycznych składników chemicznych 

rozpuszczonych w wodzie; 

3. Mineralizacja wód jest parametrem charakteryzującym: 

A.  zawartość minerałów i soli mineralnych, o korzystnym oddziaływaniu na organizm 

człowieka; 

B.  zawartość nierozpuszczonych substancji stałych (mineralnych); 

C.  sumę wszystkich, rozpuszczonych składników chemicznych;