18
REHABILITACJA W PRAKTYCE 3/2007
KINEZYTERAPIA
D
oktor Kenzo Kase, japoński chiropraktyk, prezydent Towarzy-
stwa Kinezjotapingu oraz Narodowej Szkoły Chiropraktyków
w Japonii, absolwent Uniwersytetu w Meiji i Narodowej Szkoły Chi-
ropraktyków w Chicago, jest twórcą i od ponad 20 lat propagatorem
nowej rewolucyjnej metody leczenia nazwanej kinezjotapingiem.
Założeniem jego koncepcji było, aby zastosowana terapia mo-
gła oddziaływać na pacjenta nie tylko w czasie wizyty, ale i po jej
zakończeniu, gdyż pozytywne działania fizjoterapeutyczne zani-
kają często wraz z upływającym czasem.
Idea stworzenia akceptowalnego przez organizm wspomaga-
nia i terapii wymagała odpowiednich materiałów. Początkowe
próby wykorzystania plastrów (taśm nierozciągliwych) u spor-
towców i chorych nie dawały pożądanych rezultatów. W toku
wieloletnich doświadczeń opracowano plaster o nazwie Kinesio
Tex, którego grubość, ciężar właściwy i rozciągliwość w zakresie
130-140% są zbliżone do parametrów ludzkiej skóry. Jest on wo-
doodporny i przepuszczalny dla powietrza, co pozwala na nieza-
kłóconą wymianę cieplną (fot. 1).
Podstawa działania kinezjotapingu jest diametralnie różna od
działania tapingu sportowego.
Kinezjotaping to przede wszystkim oddziaływanie sensorycz-
ne (najczęściej stosowana rozciągliwość taśmy, która drażni za-
kończenia nerwowe na skórze, to 10-25%). Aplikacje pozwalają
na zachowanie pełnego zakresu ruchu, świadomą normalizację
napięcia mięśniowego, aktywowanie mięśni uszkodzonych, a tak-
że zmniejszają ból i nienaturalne odczucia skóry, likwidują zasto-
je i obrzęki limfatyczne, korygują niewłaściwe pozycje partnerów
stawowych, korygują ułożenia powięzi i skóry oraz poprawiają
mikrokrążenie (fot. 2).
Kinezjotaping
– nowa metoda leczenia?
Taping sportowy powoduje funkcjonalne unieruchomienie
stawów, ograniczenie przepływu chłonki, zaburzenie przepły-
wu krwi w otajpowanych tkankach i jest oddziaływaniem me-
chanicznym.
Plaster Kinesio Tex przyklejony we właściwy sposób, najczę-
ściej w pozycji, w której skóra i powięź jest napięta, tworzy po-
fałdowania powierzchni, zwiększając przestrzeń pomiędzy skó-
rą właściwą a powięzią, a to usprawnia mikrokrążenia zarówno
krwi, jak i limfy oraz aktywuje proces samoleczenia (ryc. 3 i 4).
Współistniejące przy wielu schorzeniach zaburzenie ruchomości
powięzi jest mechanizmem utrudniającym samoleczenie. Dlate-
go zmniejszenie nacisku ułatwi przepływ podskórny i wzajemną
przesuwalność tkanek.
W
pływ kinezjotapingu na funkcje mięśni objawia się po-
prawą ich funkcjonowania szczególnie wtedy, gdy są
nadmiernie rozciągnięte, zmniejszając ich wzmożone napię-
cie, redukując zmęczenie i zwiększając zakres ruchu w sta-
wach objętych ich działaniem. Znika ból i objawy „ciężko-
ści” (fot. 5).
W kinezjotapingu wykorzystuje się aplikacje: mięśniową
(ryc. 5), korekcyjną (fot. 6), limfatyczną (fot. 7), powięziową (fot.
8), więzadłową (fot. 9) i funkcjonalną (fot. 10).
Terapia układu limfatycznego z jego wykorzystaniem po-
zwala na usprawnienie krążenia krwi i chłonki, zmniejsza za-
stoje tkankowe i istniejący stan zapalny (fot. 7). Z kolei wspie-
ranie funkcji stawów polega na zwiększeniu zakresu ruchów,
poprawie ułożenia spowodowanego nierównowagą mięśniową,
normalizowaniu napięcia powięziowego, zmniejszeniu odczuć
Fot. 1. Kinesio Tex
Fot. 2. Kinezjotaping w sporcie
Ryc. 3. Przed użyciem plastra Kinesio Tex
Ryc. 4. Po zastosowaniu plastra Kinesio Tex
Fot. 5. Aplikacja mięśniowa
Fot. 6. Aplikacja korekcyjna
1
2
3
4
5
6
