Microsoft Word - IP-3-W3 instrukcja w zakresie gospodarki ściekowej.doc

NUMER INSTRUKCJI:

IP-3-W3

NUMER EGZEMPLARZA:

TYTUŁ INSTRUKCJI :

Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Sprawdzono na zgodność

z Systemem Zarządzania Jakością, Środowiskiem i Bezpieczeństwem Pracy:

Data

Nazwisko

Podpis

Specjalista ds.

Systemów

Zarządzania

Specjalista ds.

Ochrony

Środowiska

Specjalista ds.

Bezpieczeństwa i

Higieny Pracy

OPRACOWAŁ

SPRAWDZIŁ

ZATWIERDZIŁ

Data

Nazwisko

Kierownik Oddziału
Gospodarki Wodno-
Ściekowej

Kierownik Wydziału
Ruchu

Dyrektor Ds.
Produkcji

Podpis

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

1. Cel

Instrukcja  określa  zasady  postępowania  przy  prowadzeniu  czynności  związanych  z
utrzymaniem  i  eksploatacją  sieci  i  urządzeń  kanalizacyjnych  oraz  powstawaniem,
neutralizowaniem, odprowadzaniem ścieków  powstałych na terenie Elektrociepłowni
Białystok  S.A,  a  także ich  kontrolą  ilościowo-jakościową  pod  kątem  obowiązujących
wymagań  prawnych.  Jest  ona  przeznaczona  dla  personelu  kierowniczego  i
nadzorującego,  oraz  służb  remontowych  i  eksploatacyjnych  wszystkich  podmiotów
gospodarczych z terenu administrowanego przez Elektrociepłownię Białystok S.A.

2. Zakres

Instrukcja  obejmuje  swoim  zakresem  cały  obszar  Elektrociepłowni  Białystok  S.A.
Określa  ona  miejsca  powstania  ścieków,  sposoby  ich  uzdatniania  i  odprowadzania
do sieci kanalizacyjnej, a także zasady budowy i eksploatacji urządzeń technicznych
związanych  z  gospodarką  ściekową.  W  zakresie  nadzoru  instrukcja  opisuje  zasady
kontroli  eksploatacji  oraz  sposób  kontroli  ilościowo-jakościowej  ścieków,  zgodnej  z
obowiązującymi  przepisami  prawa  oraz  wymaganiami  w  zakresie  aspektów
środowiskowych.
Niniejsza  instrukcja  reguluje  zasady  współpracy  między  służbami  eksploatacyjnymi,
remontowymi  oraz  nadzorującymi,  których  działalność  jest  związana  z  gospodarką
ściekową.

3. Odpowiedzialność

Wszystkie

podmioty

gospodarcze

terenu

administrowanego

przez

Elektrociepłownię  Białystok  S.A.  ponoszą  odpowiedzialność  cywilno-prawną  za
niezgodne  z  obowiązującym  prawem  postępowanie  w  zakresie  gospodarki
ściekowej.
Pracownicy  spółek  eksploatacyjnych  i  remontowych  odpowiadają  za  wykonywanie
prac  związanych  z  gospodarką  ściekową,  lub  wszelkich  innych  prac,  w  wyniku
których  powstają  ścieki  lub  używane  są  urządzenia  kanalizacyjne,  zgodnie  z
instrukcjami obowiązującymi na terenie Elektrociepłowni Białystok S.A. tak, aby w ich
wyniku nie powstało zagrożenie dla środowiska.
Pracownicy  nadzoru  Elektrociepłowni  Białystok  S.A.  odpowiadają  za  kontrolę
przestrzegania  wymaganych  przepisów  prawnych  z  zakresu  gospodarki  ściekowej
przez  podmioty  gospodarcze  z  terenu  zakładu,  a  także  wykonywanie  pomiarów
kontrolnych ścieków zgodnie z wymaganiami prawnymi. W zadaniu uczestniczą:

 Dyżurny Inżynier Ruchu w zakresie bieżącego nadzoru nad eksploatacją sieci

i urządzeń kanalizacyjnych, przestrzegania wymaganych prawem parametrów
ilościowo-jakościowych ścieków opuszczających zakład oraz prowadzenia
dokumentacji ruchowej o zaistniałych zdarzeniach, a także organizowania i
prowadzenia

działań

ratowniczych

przypadku

powstania

awarii

środowiskowych zgodnie z obowiązującymi procedurami Procesu 11,

 Kierownik Oddziału Gospodarki Wodno-Ściekowej w zakresie nadzoru nad

całokształtem zagadnień związanych z gospodarką ściekową, koordynowania
działalności pozostałych uczestników zadania, realizacji działań korygująco-
zapobiegawczych, prowadzenia i nadzorowania dokumentacji dotyczącej
eksploatacji sieci i urządzeń kanalizacyjnych oraz pomiarów kontrolnych,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

 Specjalista ds. Ochrony Środowiska w zakresie nadzoru nad spełnieniem

przez Elektrociepłownię prawnych wymagań środowiskowych, prowadzeniem
dokumentacji i rozliczaniem opłat za korzystanie środowiska,

 Starszy Specjalista ds. Analiz Chemicznych w zakresie wykonywania analiz

jakościowych ścieków oraz prowadzenia dokumentacji dotyczącej tych analiz,

 Specjalista ds. Utrzymania w zakresie nadzoru nad zgodnym z wymaganiami

środowiskowymi

przebiegiem

remontów,

modernizacji

inwestycji

realizowanych na terenie administrowanym przez Elektrociepłownię Białystok
S.A, oraz prowadzenie dokumentacji związanej z bieżącym utrzymaniem sieci
i urządzeń kanalizacyjnych,

 Specjalista ds. Utrzymania w zakresie nadzoru nad całokształtem zagadnień

związanych z gospodarką ściekową na składowisku UPS w Sowlanach oraz
eksploatacją Przejściowego Składowiska Odpadów Paleniskowych

 Specjalista ds. Technicznych w zakresie wprowadzania do umów dzierżawy

informacji o wymaganiach prawnych związanych z gospodarką ściekową, oraz
nadzorowania realizacji tych umów, w odniesieniu do wszystkich podmiotów
gospodarczych dzierżawiących obiekty na terenie administrowanym przez
Elektrociepłownię Białystok S.A,

 Specjalista ds. Ratownictwa i Ochrony w zakresie organizowania i

prowadzenia

działań

ratowniczych

przypadku

powstania

awarii

środowiskowych zgodnie z obowiązującymi procedurami Procesu 11 oraz
wytycznymi działania Grupy Ratownictwa Awaryjnego.

4. Dokumenty związane

IP-3-W1

Instrukcja eksploatacji gospodarki wodno – ściekowej

IP-3-W2

Instrukcja eksploatacji układu zagospodarowania odsolin

IP-3-W4

Instrukcja postępowania w przypadkach awaryjnych w zakresie
gospodarki wodno-ściekowej

IP –5.4/3

Instrukcja postępowania z odpadami na terenie Elektrociepłowni
Białystok S.A.,

IP – 3D3

Instrukcja ruchu i eksploatacji urządzeń

IP-3-P15

Instrukcja eksploatacji składowiska odpadów paleniskowych w
Sowlanach

IP-6.2/1

Instrukcja gospodarki remontowej i modernizacyjnej w
Elektrociepłowni Białystok S.A.

I-DW-4

Instrukcja gospodarki olejami i smarami w Elektrocieplowni
Białystok S.A..

IP-3-L1

Program pracy Laboratorium Chemicznego Elektrociepłowni
Białystok S.A.

10.

PP-11.1/0

Zbiór instrukcji postępowania na wypadek powstania awarii

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

5. Definicje

Gospodarka

ściekowa

–

całokształt

zagadnień

obejmujących

procesy

technologiczne,  utrzymanie  i  eksploatację  urządzeń,  metody  kontroli  i  nadzoru
związanych ze ściekami w Elektrociepłowni Białystok S.A.
Ścieki  -  wody  zużyte,  powstające  w  wyniku  działalności  bytowej  i  produkcyjnej
człowieka,  oraz  wody  opadowe  i  inne  odpływające  do  kanalizacji  z  terenów
zagospodarowanych.  Ścieki  wprowadzane  do  wód  lub  ziemi  to  substancje,  które  ze
względu na swój skład lub stan mogą je zanieczyścić.
Ścieki socjalno-bytowe – ścieki pochodzące z zaspokajania potrzeb bytowych
człowieka, odprowadzane poprzez sieć kanalizacyjną do miejskiej sieci
kanalizacyjnej.
Ścieki  deszczowe  –  ścieki  pochodzące  z  opadów  atmosferycznych,  roztopów
odprowadzane poprzez sieć kanalizacyjną do rzeki Białej.
Ścieki przemysłowe – ścieki pochodzące z działalności produkcyjno-remontowej na
terenie zakładu, odprowadzane poprzez sieć kanalizacyjną do rzeki Białej.
Urządzenia  kanalizacyjne  -  sieć  kanalizacyjna  oraz  urządzenia  służące  do
oczyszczania ścieków.
Sieć  kanalizacyjna  -  układ  przewodów  kanalizacyjnych  wraz  z  uzbrojeniem  i
urządzeniami, którymi odprowadzane są ścieki.
Kolektor (kanał zbiorczy) - kanał przeznaczony do zbierania ścieków z co najmniej
dwóch kanałów bocznych.
Przyłącze  kanalizacyjne  -  odcinek  przewodu  kanalizacyjnego  łączący  instalację
kanalizacyjną z siecią kanalizacyjną.
Instalacja  kanalizacyjna  -  będące  w  posiadani  Usługobiorcy  przewody  wraz  z
uzbrojeniem  i  urządzeniami,  służące

do wprowadzania ścieków do urządzeń

kanalizacyjnych, w tym sieci osiedlowe, przemysłowe, zakładowe.

Oczyszczanie ścieków -

procesy technologiczne polegające na zmianie własności

fizycznych  i  składu  chemicznego  lub  biologicznego  ścieków  przez  zmniejszenie
stężenia ładunku zanieczyszczeń w nich zawartych.
Separatory  ścieków  –  urządzenia  kanalizacyjne  do  oczyszczania  ścieków  z
substancji ropopochodnych, oleistych, osadów szlamowych, itp.
Sedymentacja  -  osadzanie  się  zawiesin  na  dnie  zbiornika  pod  wpływem  siły
ciężkości.

Koalescencja  -  zjawisko  fizyczne  polegające  na  łączeniu  się  drobin  olejowych  w
większe cząstki, które mogą samoistnie wypłynąć na powierzchnię wody.
Pozwolenie  wodnoprawne  –  obowiązujący  w  Elektrociepłowni  Białystok  S.A.
dokument  prawny,  wydany  przez  Urząd  Marszałkowski  Województwa  Podlaskiego,
określający warunki ilościowo-jakościowe odprowadzania ścieków.
Przejściowe Składowisko Odpadów Paleniskowych ( PSOP ) – otwarte betonowe
zbiorniki służące do gromadzenia odpadów paleniskowych z obiegu hydroodżużlania
oraz  ścieków  technologicznych  z  uzdatniania  wody  na  SUW2.  W  obrębie  PSOP
wydzielono zbiornik o pojemności 11000m

– zbiornik ścieków poregeneracyjnych do

gromadzenia zneutralizowanych ścieków z SUW2, oraz zbiornik o pojemności 700m

na ścieki pływające (zaolejone) z oczyszczalni ścieków deszczowo-przemysłowych.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

6. Sposób postępowania

6.1.

Źródła powstawania ścieków i sposób ich odprowadzania z terenu
zakładu.

Ścieki powstałe na terenie Elektrociepłowni Białystok S.A. pochodzą z :

a)  zaspokojenia potrzeb bytowych ludzi,
b)  procesów technologicznych związanych z produkcją,
c)  procesów technologicznych związanych z gospodarką remontową,
d)  wykonywania prac o charakterze porządkowym,
e)  opadów atmosferycznych.

Są one odprowadzane do dwóch niezależnych systemów sieci kanalizacyjnej, tj.:

 kanalizacji socjalno-bytowej – pkt. a, b, w szczególnych wypadkach c,
 kanalizacji deszczowo-przemysłowej – pkt. b, c, d, e.

Oba  systemy  kanalizacyjne  są  systemami  grawitacyjnymi,  tzn.  ścieki  spływają  do
odbiornika wskutek różnicy poziomów poszczególnych odcinków sieci kanalizacyjnej.
Eksploatację  obu  rodzajów  sieci  kanalizacyjnej  i  części  urządzeń  technicznych
prowadzi Wydział Ruchu.
Całościową eksploatację i utrzymanie urządzeń i sieci kanalizacyjnej na składowisku
UPS  w  Sowlanach  prowadzi  podmiot  gospodarczy  wg.  zawartych  umów
eksploatacyjnych.
Za  bieżące  utrzymanie,  badania  i  pomiary  okresowe  urządzeń  w  zakresie
elektrycznym  i  automatyczno-pomiarowym  odpowiada  Wydział  Utrzymania  WU  dla
kanalizacji  przemysłowo-deszczowej  i  Wydział  Infrastruktury  Technicznej  ZT  dla
kanalizacji socjalno-bytowej.
Wykaz urządzeń technicznych i podmiotów odpowiedzialnych za eksploatację.

Obiekt

Kto
eksploatuje

Czynności eksploatacyjne przy
normalnej sytuacji ruchowej/
uwagi

Zbiornik ścieków
gorących

Wydział Ruchu
WE

- obchód 2x zmianę, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- odpompowanie ścieków w miarę

potrzeb, zapis w dokumentacji
ruchowej,

- opróżnianie i czyszczenie komory

1x rok, informacja do WU i WE

Osadnik przejściowy
obok komina

Wydział Ruchu
WE

- obchód 1x tydzień, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- opróżnianie i czyszczenie 1x rok,

informacja do WU i WE

Łapacz oleju na
terenie gospodarki
olejowej

Wydział Ruchu
WE

- obchód 2x zmianę, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- zbieranie substancji oleistych 1x

dzień,

- opróżnianie i czyszczenie 1x rok,

informacja do WU i WE

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Zbiornik ścieków
technologicznych

Wydział Ruchu
WE

- obchód 2x zmianę, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- odpompowanie ścieków w miarę

potrzeb, zapis w dokumentacji
ruchowej,

- opróżnianie i czyszczenie komór 1x

rok, informacja do WU i WE

Separatory substancji
oleistych:

- na wyjeździe z

parkingu,

- na placu

gospodarki
biomasą.

NAWEC Sp. z
o.o.

- obchód 1x 2 tygodnie, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- kontrola ilości oleju, 1x na kwartał,

zapis w dokumentacji ruchowej,

- opróżnianie i czyszczenie, kontrola

działania 1x 6 miesięcy,
informacja do WU i WE

Separatory substancji
oleistych:

- na odpływie z

transformatora
TZ4,

- na odpływie ze

sprężarkowi

Wydział Ruchu
WE

- obchód 1x 2 tygodnie, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- kontrola ilości oleju, 1x na kwartał,

zapis w dokumentacji ruchowej,

- opróżnianie i czyszczenie, kontrola

działania 1x 6 miesięcy,
informacja do WU i WE

Osadnik końcowy:

- budynek i

urządzenia
pompowni,

- komory

robocze,

- wózki

samojezdne,

- budynek

pomiarowy

Wydział Ruchu
WE

- obchód 1x zmianę, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- zbieranie osadów dennych i

pływających 1 x dzień, zapis w
dokumentacji ruchowej,

- odpompowanie osadów w miarę

potrzeb, zapis w dokumentacji
ruchowej,

- kontrola pH, Cl- 1x na zmianę,

odpompowanie w miarę potrzeb,
zapis w dokumentacji ruchowej,

- kontrola ilości 1x na dobę,

odpompowanie w miarę potrzeb,
zapis w dokumentacji ruchowej,

- opróżnienie i czyszczenie komór 1

x rok, informacja do WU i WE

(nie dotyczy zmiany 22.00-6.00)

Urządzenia
gospodarki ściekowej
SUW:

- SUW1: zbiorniki

koncentratu,

- SUW2: zbiorniki

ścieków
agresywnych,

- SUW2: zbiornik

Wydział Ruchu
WE

- obchód 1x zmianę, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- odpompowanie ścieków w miarę

potrzeb, zapis w dokumentacji
ruchowej,

- pomiar pH, Cl- przed każdym

odpompowaniem, zapis w
dokumentacji ruchowej,

- pomiar ilości, 1x dzień, zapis w

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

wód
popłucznych,

- SUW2: układ

zagęszczania
szlamu

dokumentacji ruchowej,

- opróżnianie i czyszczenie komór 1x

rok, sprawdzanie szczelności
wykładziny z płyt Simona,
informacja do WU i WE

Urządzenia
gospodarki ściekowej
Sowlany

Wydział
Utrzymania WU

- opróżnianie zbiorników chłonnych

w miarę potrzeb, informacja w WU

Sieć kanalizacyjna obu
rodzajów na terenie
Elektrociepłowni

Wydział Ruchu
WE/ Wydział
Infrastruktury
Technicznej ZT

- obchód 1x miesiąc, zapis w

dokumentacji ruchowej,

- czyszczenie w miarę potrzeb,

informacja do WU i WP

- odczyty liczników, 1x dobę , zapis

w dokumentacji ruchowej

Urządzenia
gospodarki ściekowej
związane z SUW i
osadnikiem końcowym

Wydział
Utrzymania WU

- bieżące utrzymanie urządzeń

elektrycznych,

- okresowe pomiary i badania

diagnostyczne – zgodnie z
wymogami prawnymi, wpis do
dokumentacji, informacja do WU

Urządzenia
gospodarki ściekowej
związane z SUW i
osadnikiem końcowym

Wydział
Utrzymania WU

- bieżące utrzymanie urządzeń

automatyki i pomiarowych, obchód
1x na dzień, wpis do dokumentacji,

- okresowe pomiary i badania

diagnostyczne, wpis do
dokumentacji, informacja do WU

Usterki urządzeń zgłaszane są zgodnie z obowiązującą procedurą z wykorzystaniem
aplikacji SAP.
Sposób  i  zasady  odprowadzania  ścieków  do  kanalizacji  socjalno-bytowej  określa
stała  umowa  zawarta  pomiędzy  Elektrociepłownią  Białystok  S.A.  a  Wodociągami
Białostockimi Spółka z o.o. Zasady odprowadzania ścieków socjalno-bytowych przez
podmioty gospodarcze z trenu Elektrociepłowni regulują umowy dzierżawy.
W  zakresie  ścieków  technologicznych  odprowadzanych  do  kanalizacji  socjalno-
bytowej każdorazowo zawierana jest oddzielna umowa z Wodociągami Białostockimi
Sp. z o.o., uwzględniająca ich ilość oraz właściwości fizyko-chemiczne.
Odprowadzanie  ścieków  deszczowo-przemysłowych  do  rzeki  Białej  reguluje
pozwolenie wodnoprawne wydane przez Podlaski Urząd Wojewódzki w Białymstoku.

6.2.

Budowa i eksploatacja sieci i urządzeń kanalizacyjnych.

Sieć kanalizacyjna.
Sieć kanalizacji socjalno-bytowej składa się z:

- kolektora głównego, który wchodzi na teren zakładu przy portierni I (studzienka o

numerze K-1), o rozmiarze od  200 do  250 aż do wyjścia przy stacji
transformatorowej obok wyjazdu z parkingu zakładowego, (studzienka K-32),

- kolektorów bocznych o rozmiarach od  150 do  300, które odprowadzają ścieki

z wszystkich budynków socjalnych na terenie zakładu,

- przyłączy kanalizacyjnych od pomieszczeń socjalnych do kolektorów,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

- podziemnych studzienek kanalizacyjnych, z kolejną numeracją w postaci

metalowych tabliczek przytwierdzonych do dekli,

-  zbiornika ścieków technologicznych z Maszynowni,
-  separatora substancji ropopochodnych,
-  2 urządzeń pomiarowych ilości przepływających ścieków – na wejściu i wyjściu z

zakładu, typu PARTI-Mag.

W chwili obecnej nie ma żadnych urządzeń podczyszczających ścieki socjalno-
bytowe.
Sieć kanalizacji deszczowo-przemysłowej składa się z:

- 2 kolektorów o rozmiarze od  500 ( początek obok komina nr 2) oraz  800

(początek obok chłodni wentylatorowej OXP), które łączą się przy rozdzielni
galerii nawęglania,

- kolektora głównego o rozmiarze  800 do  1200, który biegnie od galerii

nawęglania aż do wyjścia z zakładu,

-  kolektorów bocznych o rozmiarze  150 do  400 na terenie całego zakładu,
-  zbiornika ścieków gorących z przepompownią obok chłodni wentylatorowej OXP,
-  osadnika przejściowego  obok komina nr 1,
-  separatorów substancji ropopochodnych,
-  łapacza mazutu na terenie gospodarki olejowej - PCO
-  osadnika końcowego ścieków wraz z budynkiem pompowni osadów,
-  urządzeń pomiarowych w budynku pomiarowym przy pompowni wody powrotnej,
-  studzienek i komór rewizyjnych,
-  kratek ściekowych i odwodnień liniowych,
-  4  studni  wody  drenażowej  z  kwater  Przejściowego  Składowiska  Odpadów

Paleniskowych z odprowadzeniem  150 do kolektora głównego.

- systemu odprowadzania ścieków technologicznych z SUW :

  zbiorników  ściekowych,
  rurociągów przesyłowych ścieków zneutralizowanych,
  układu pompowego,
  aparatury kontrolno-pomiarowej

Oba  systemy  kanalizacyjne  są  niezależne,  tzn.  nie  mieszają  ze  sobą  różnych
rodzajów ścieków i odprowadzają je do różnych odbiorników.
Zewnętrzne  urządzenia  technologiczne  SUW  2  (  akcelator,  zbiorniki  magazynowe
wody  )  są  podłączone  poprzez  kolektor    250  do  miejskiej  sieci  kanalizacji
deszczowej  przy  ul.  I  Armii  Wojska  Polskiego.  Ścieki  deszczowe  z  parkingu
zakładowego  i  terenu  przyległego  skierowane  są  do  kolektora  głównego    1200  za
budynkiem pomiarowym przy osadniku końcowym.
Ścieki z terenu placu gospodarki biomasą poprzez separator trafiają do do kolektora
głównego  1200 i do rzeki Białej. Dokładny opis tej instalacji znajduje się w instrukcji
eksploatacji gospodarki biomasowej pozablokowej w ECB IP-3-B1.
Szczegółowa  mapa  sieci  kanalizacyjnej  w  skali  1:250  jest  dostępna  w  sieci
komputerowej i w archiwum Elektrociepłowni.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

6.3.

Urządzenia techniczne związane z gospodarką ściekową.

Zbiornik ścieków gorących z przepompownią.

Zbiornik  jest  otwarty,  otoczony  barierka  ochronną,  zagłębiony  pod  powierzchnią
terenu,  o  wymiarach:  5,50m  x  7,60m  x  10,20m.  Usytuowano  go  pomiędzy  chłodnią
wentylatorową  OXP  a  portiernią  I.  Służy  do  gromadzenia  i  schładzania  ścieków
pochodzących z:

  przelewów ze zbiorników 1-3ZF,
  spustów i odwodnień w obrębie wyjścia i powrotu nitki wody sieciowej B,
  spustów i odwodnień z chłodni OXP,
  gorących zrzutów awaryjnych budynku głównego maszynowni.

Ścieki  są  doprowadzone  kanałem    300  do  betonowej  komory.  Ze  zbiornika  ścieki
pompowane  są    do  kolektora  kanalizacji  deszczowo-przemysłowej    250.  W
zbiorniku  znajdują  się  przegrody  w  celu  wydłużenia  drogi  przepływu  ścieków  i
uniemożliwienia  odpompowania  gorących  ścieków  do  kanalizacji.  Zbiornik
wyposażony jest również w kanalizację spustową.

Wszystkie ścieki trafiające ze zbiornika do kanalizacji powinny być schłodzone
do temperatury poniżej +34

W pompowni ścieków obok zbiornika znajdują się dwie pompy SG1 i SG2, "Ervo" typ
98300

dławicą

specjalną

PAN

parametrach:

Q=108m

/h,

H=26,4m.sł.w.,N=1450obr/min.
W celu odwodnienia poziomu 10,20m zaprojektowano kanał i misę odwodnień. Obok
misy zainstalowano pompę OO, typu P-1A o parametrach: Q=18m

/h,

H=10m.sł.w.,N=2810obr/min
Praca  pomp  sterowana  jest  automatycznymi  wyłącznikami  pływakowymi.  W
przypadku,  gdy  pomimo  pracy  pomp  poziom  ścieków  w  zbiorniku  będzie  nadal
wzrastał, włączy się sygnalizacja akustyczna.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Schemat zbiornika i pompowni pokazano poniżej:

Osadnik przejściowy obok komina nr 1.

Na  odpływie    300  ścieków  przemysłowych  z  budynku  głównego  –  kotłownia,  obok
komina  nr  1,  znajduje  się  osadnik  przejściowy.  Jego  zadaniem  jest  zatrzymanie
ciężkich  osadów  typu:  popioły,  żużle,  itp.,  które  przedostały  się  do  kanalizacji
wskutek  czynności  eksploatacyjnych  na  terenie  kotłowni.  Osadnik  jest  odkrytym,
przedzielonym przegrodą zbiornikiem betonowym, zagłębionym w ziemi, na zewnątrz
otoczonym barierką ochronną. Ścieki trafiają do komory osadzania, gdzie następuje
sedymentacja osadów. Pozbawione zanieczyszczeń przelewają się ponad przegrodą
do  komory  ścieków  oczyszczonych,  skąd  grawitacyjnie  są  odprowadzane  do
kolektora  kanalizacji    300  za  osadnikiem.  Nagromadzone  osady  w  komorach
osadnika są usuwane z osadnika w miarę potrzeb.

SG1

dopływ

Sondy
poziomu

do kanalizacji

misa odwodnień

SG2

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Na rys. poniżej zamieszczono schemat osadnika:

Widok z góry

Dopływ

Przekrój poprzeczny:

Komora osadzania

Komora ścieków

oczyszczonych

3400

przegroda

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Zbiornik ścieków technologicznych z Maszynowni.

Zbiornik jest usytuowany przy budynku Maszynowni, pomiędzy transformatorami TB1
a TZ-2. Służy do gromadzenia ścieków spływających z posadzek Maszynowni i
oddzielania z nich substancji oleistych przed odpompowaniem do kanalizacji.

Jest on wykonany z żelbetonu z domieszką hydrobetu i posadowiony 7,25 m poniżej
poziomu gruntu. Zbiornik jest przykryty płytami betonowymi o wytrzymałości 900
kg/m

. Na płytach umieszczono magazynek na zebrane oleje. Wejście do zbiornika

jest zamknięte przed dostępem osób nieuprawnionych.
Schemat zbiornika zamieszczono na rys. poniżej:

Zbiornik jest podzielony na części ścianami, w których znajdują się otwory górne lub
dolne. W zależności od poziomu, na jakim znajduje się otwór, może on przepuszczać
oleje  lub  ścieki  odolejone.  Ścieki  trafiają  kolektorem    150  do  osadnika  wstępnego
(1),  gdzie  zachodzi  sedymentacja  zanieczyszczeń  łatwoopadajacych,  następnie
poprzez  górny  otwór  przelewowy  przedostają  się  do  komory  (2)  separacji  oleju.
Zanieczyszczenia oleiste gromadzą się na powierzchni ścieków, a zanieczyszczona
woda poprzez dolne otwory przepływa kolejno do komór (3), (4) i (5). W komorze (5)
ścieki  nie powinny  już  zawierać  cząstek  oleistych.  Gdyby  jednak  przedostały  się,  to
należy zebrać je za pomocą rury perforowanej z otworami. Rura posiada możliwość
obracania jej wokół własnej osi i ustawiania otworów na zmiennej wysokości.

osadnik
wstępny

zbiornik
rezerwowy

Komory
separacji

oleju

komora
ścieków
odolejonych

rura z
otworami

dopływ
ścieków

pompa
ręczna

do
zbiornika

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Za  pomocą  zatapialnych  pomp  umieszczonych  w  komorze  (6),  sterowanych
czujnikami poziomu, lub ręcznie, ścieki odolejone trafiają do kanalizacji.
Na  podeście  roboczym  nad  zbiornikiem  (3)  znajduje  się  wyławiacz  oleju  typu  WO-
600. Jest to napędzane elektrycznie urządzenie, które dwoma wałkami obracającymi
się wokół swoich osi, wyciska do podstawionego, metalowego zbiornika, olej z taśmy
zanurzającej  się  w  komorze  (3).  Do  odpompowania  zebranego  oleju  z  rury  i  z
metalowego zbiornika przy wyławiaczu służy ręczna pompka skrzydełkowa. Zebrany
olej jest gromadzony w metalowych beczkach i przekazywany do utylizacji zgodnie z
zapisami w Instrukcji gospodarki olejami i smarami w Elektrociepłowni Białystok S.A.

I-DW-4

oraz Instrukcji w sprawie postępowania z odpadami na terenie

Elektrociepłowni Białystok S.A.

IP-5.4/3

. Miejsce gromadzenia oleju powinno być

zabezpieczone przed niekontrolowanym wypływem, np. poprzez zastosowanie
zbiorników wychwytujących.
Obsługa zbiornika ścieków technologicznych powinna:

a) przynajmniej raz na zmianę skontrolować pracę zbiornika z adnotacją w

dokumentacji ruchowej,

b) przynajmniej raz na dwa dni uruchamiać wyławiacz i odpompowywać

odseparowany olej do beczek,

c) nie dopuszczać do przedostania się oleju do komory (6),
d) w przypadku przedostania się oleju do komory (6) nie uruchamiać pomp do

chwili całkowitego zebrania oleju z powierzchni ścieków za pomocą rury
perforowanej,

e) przynajmniej raz w roku opróżniać całkowicie komory zbiornika, dokonać

oglądu ścian i dna a w razie potrzeby oczyścić z osadów i szlamów.

Separatory substancji ropopochodnych.

Informacje ogólne.
Separatory  przeznaczone  są  do  oddzielania  lekkich  zanieczyszczeń  płynnych  o
gęstości  mniejszej  niż  woda,  typu  oleje,  benzyny itp. Zastosowanie  znajdują  przede
wszystkim  w  układach  zlewni  miejskich,  sieciach  deszczowych  zakładów
przemysłowych,  stacji  benzynowych,  baz  paliwowych,  baz  sprzętu,  placów
manewrowych, parkingów, dróg. Stosowane są również do podczyszczania ścieków
technologicznych  z  warsztatów  oraz  myjni  samochodowych.  Wykorzystują  zjawisko
rozdziału substancji o różnym ciężarze właściwym. Zjawisko to można podzielić na 3
fazy:

a)  sedymentacja osadów szlamowych o ciężarze właściwym większym od wody,
b)  separacja lżejszych od wody substancji oleistych z powierzchni wody,
c)  separacja-koalescencja  substancji  oleistych  rozproszonych  na  całej  objętości

wody,

W zależności od rodzaju separatora może on pracować zgodnie z pkt. a, b lub w
pełnym zakresie oczyszczania.
Na terenie Elektrociepłowni Białystok S.A. separatory substancji ropopochodnych
znajdują się w następujących miejscach:

a)  przy wyjeździe z parkingu zakładowego,
b)  przy sprężarkowni,
c)  pod transformatorem bloku 4,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

W  czasie  użytkowania  separatorów  należy  okresowo  kontrolować  ilość  substancji
zaolejonych, szlamu i osadów, a także w razie potrzeby usunąć produkty separacji i
wyczyścić  urządzenie.  W  dokumentacji  ruchowej  spółki  odpowiedzialnej  za
eksploatację  urządzenia  należy  zamieścić  informację  o  zakresie  kontroli  i
wykonanych czynnościach. Dokumentację dotyczącą:
-  usunięcia i zagospodarowania zanieczyszczeń nadzoruje Specjalista ds. Ochrony

Środowiska,

- stanu technicznego urządzenia nadzoruje Specjalista ds. Inwestycyjno-

Remontowych,

- czynności eksploatacyjnych nadzoruje Specjalista ds. Eksploatacji Gospodarki

Wodno-Ściekowej.

Warunki stosowania separatorów:

Separatory  powinny  być  zasilane  dopływem  grawitacyjnym.  Stężenie  zawiesiny  w
ściekach  wprowadzanych  do  separatora  nie  powinno  przekraczać  100  mg/l,  a  do
separatora koalescencyjnego - 50 mg/l. Jeżeli stężenie zawiesiny przekracza podane
wartości  należy  przed  separatorem  zastosować  osadnik.  Podczyszczane  ścieki  nie
mogą  występować  w  postaci  trwałej  emulsji.  Lokalizacja  separatora  w  terenie  musi
umożliwiać  dojazd  wozu  specjalistycznego  używanego  do  jego  czyszczenia  oraz
bezkolizyjną obsługę urządzenia. O ile jest to  możliwe należy lokalizować separator
w  terenie  zielonym.  W  przypadku  konieczności  jego  umiejscowienia  w  terenie
najezdnym  (droga,  parking,  plac  manewrowy  itp.)  należy  zastosować  włazy  typu
ciężkiego przystosowane do dużych obciążeń.

Separator typu UNICON System.
Na wyjściu kolektora deszczowego z parkingu zakładowego zastosowano separator
lamelowy  UNICON  System  1-20/200.  Separatory  lamelowe  są  urządzeniami
przeznaczonymi  do  oddzielania  substancji  ropopochodnych  z  wód  płynących  w
systemie kanalizacji deszczowej. Budowa urządzenia sprawia, że zatrzymują również
zawiesinę  łatwo  opadającą,  która  gromadzi  się  w  komorze  osadowej.  Składa  się  z
korpusu  betonowego  z  pokrywą  i  włazem  oraz  wyposażenia  wewnętrznego
zależnego  od  rodzaju  urządzenia.  Wyposażenie  dodatkowe  stanową  kręgi
nadbudowy  stosowane  w  przypadku  głębokiego  posadowienia.  W  zależności  od
lokalizacji

stosowane

są

włazy

typu

lekkiego

lub

ciężkiego.

Wody opadowe do separatora wpływają poprzez komorę wlotową, w której następuje
uspokojenie przepływu i ukierunkowanie strumienia ścieków z dopływem do komory
separacji (środkowej komory urządzenia). Ścieki przepływają do komory separacji
przez

otwory

znajdujące

się

dolnej

części

komory.

Oddzielanie zanieczyszczeń następuje dzięki zjawiskom flotacji i sedymentacji
podczas

poziomego

przepływu

zanieczyszczonych

wód

przez

specjalnie

skonstruowane i chronione patentem sekcje lamelowe (żaluzjowe). Przepustowość
nominalna urządzenia wynosi 20 dm

/s, maksymalna do 200 dm

/s.

Poniższy rysunek przedstawia budowę separatora UNICON System 1-20/200

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Minimum  raz  w  roku  zaleca  się  kompleksowe  czyszczenie  separatora,  całkowite
opróżnienie  zbiornika,  czyszczenie  elementów  wyposażenia,  wyciągnięcie  części
ruchomych,  oczyszczenie,  sprawdzenie  ich  stanu  i  ewentualną  wymianę.  Po
zakończeniu

prac

separator

należy

wypełnić

czystą

wodą.

Zgromadzone  w  separatorze  i  osadniku  zanieczyszczenia  usuwa  się  przy  użyciu
wozu  specjalistycznego.  W  czasie  opróżniania  separatora  należy  najpierw
odpompować  z  powierzchni  warstwę  odseparowanych  substancji  ropopochodnych.
Podczas  czyszczenia  separatora  należy  również  przepłukać  wkład  oraz  urządzenie
zamykające  i  sprawdzić  ich  stan.  Użytkownik  separatora  jest  zobowiązany  do
rejestracji  ilości  odbieranych  zanieczyszczeń.  Firma  odbierająca  i  utylizująca
zanieczyszczenia  musi  posiadać  odpowiednie  zezwolenia.  Zanieczyszczenia
usunięte  z  separatora  należy  zagospodarować  zgodnie  z  obowiązującymi
przepisami. Przeprowadzone czynności opisujemy w dokumentacji ruchowej

Separator typu COALISATOR GG.

Na odpływie ścieków do kanalizacji sanitarnej z budynku sprężarkowni, w studzience
kanalizacyjnej  obok  budynku,  zamontowano  separator  typu  COALISATOR-GG  z
automatycznym  zaworem  pływakowym.  Korpus  urządzenia  wykonany  jest  z  żeliwa
typu  GG-25,  zawór,  koszyk  i  pływak  ze  stali.  Króćce  połączeniowe  z  PCV  z  rurą
kanalizacyjną  maja rozmiar  100. W modelu zastosowanym  w  Elektrociepłowni nie
występuje

wkład

filtracyjny

koalescencyjnego

usuwania

substancji

ropopochodnych. Na rysunku poniżej przedstawiono schemat budowy urządzenia.

wlot

wylot

Zbiornik oleju

Żaluzje

czyszczące ścieki

pokrywa

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Opróżnianie separatora.
Opróżnianie urządzenia wykonujemy co najmniej 2 razy w roku, bez względu na to,
jaka ilość zanieczyszczeń zebrała się wewnątrz.
Ponadto separator opróżniamy, gdy:

 szlamy zapełnią co najmniej połowę wysokości komory roboczej,
 podpiętrzenie warstwy separowanych produktów zaolejonych jest takie, że

lustro ścieków oddalone jest od krawędzi pokrywy o ok. 5 cm,

 następuje podtapianie akcelatora wskutek przytkania drogi przepływu

ścieków.

Opróżnianie powinno odbywać się przez  przeszkoloną i odpowiednio zabezpieczoną
obsługę, najlepiej z wykorzystaniem wozu asenizacyjnego.
Zanieczyszczenia  usunięte  z  separatora  należy  zagospodarować  zgodnie  z
obowiązującymi  przepisami.  Przeprowadzone  czynności  opisujemy  w  dokumentacji
ruchowej

Konserwacja separatora
Przynajmniej  2  razy  w  roku  oprócz  separatora  należy oczyścić  także  całą instalację
dopływu  i  odpływu  ścieków,  układ  zaworu  pływakowego,  sprawdzić  szczelność
urządzenia.  Wszystkie  czynności  wykonujemy  przy  odciętym  dopływie  ścieków.  W
razie potrzeby wymieniamy uszkodzone części.

Separator typu AWAS.

Separator olejowy znajdujący się na odpływie z transformatora 4BAT10 bloku 4  jest
bezfiltrowym urządzeniem o symbolu AWAS-H-1900 NG3. Posiada on zintegrowaną
komorę  szlamowo-separacyjną,  która  wykorzystuje  do  rozdziału  fazy  olejowej  od
wody  efekt  hydrodynamiczny  (przepływowy).  Standardowo  wyposażony  jest  w
kratownice  i  skosy  (bez  filtrów).  Zbudowany  jest  jako  zbiornik  żelbetowy,  od
wewnątrz  potrójnie  zabezpieczony  warstwami  epoksydowymi,  z  pokrywą  typu
lekkiego,  z  włazem. W  skład  wyposażenia  wewnętrznego  wchodzi  armatura  ze  stali
ocynkowanej, uszczelki NBR oraz króćce przystosowane do podłączenia rur PCV, a
także  śluza  dopływu  –  czyli  układ  blokujący  napływ  ścieków  w  przypadku  dużego
obciążenia hydraulicznego lub zgromadzenia dużej ilości oleju wewnątrz urządzenia.
Jego  budowa  i  zasada  działania  jest  analogiczna  jak  w  przypadku  zaworka
pływakowego  w  spłuczkach  łazienkowych.  Schemat  separatora  AWAS-H-1900
pokazano na rys. poniżej.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Kontrola ilości szlamu.
Kontrolę  przeprowadzamy  przynajmniej  raz  na  kwartał,  a  duże  zanieczyszczenia
usuwamy  na  bieżąco.  Do  zmierzenia  grubości  osadów  szlamowych  w  odstojniku
wykorzystujemy talerzyk oporowy zamocowany na pręcie. Opuszczamy go powoli aż
do  momentu  wyczucia  zwiększonego  oporu  i  odnotowujemy  poziom  1.  Następnie
wciskamy go mocno aż do dna i odnotowujemy poziom 2. Grubość warstwy szlamu
jest różnicą pomiędzy poziomem 2 i 1. Jako graniczny przyjmuje się poziom szlamu
w  połowie  wysokości  czynnej  zbiornika.  Powyżej  tej  granicy  należy  wykonać
czyszczenie  separatora  ze  szlamu  osadowego.  Opisane  czynności  wykonujemy  dla
przestrzeni przed i za przegrodą separatora.
Kontrola stanu technicznego i czyszczenie.
Stan  techniczny  urządzenia  sprawdzamy  w  miarę  potrzeb,  ale  nie  rzadziej  jak  co  6
miesięcy.  Zakres  takiego  badania  obejmuje  sprawdzenie  jakości  powłoki
epoksydowej,  wychwycenie  ewentualnych  uszkodzeń  mechanicznych,  korozji
elementów  stalowych  a  także  działania  śluzy  dopływu(  prawidłowej  pracy  pływaka,
obciążnika  i  zaworu  odcinającego).  W  prawidłowo  działającym  separatorze  komora
pływaka śluzy powinna być pusta, a woda może występować tylko w wyniku:

  przelania się substancji zanieczyszczonych,
  zalania przepływem większym od nominalnego, np. opady,
  nieszczelnością komory.

Dopływ powinien być zablokowany przy podniesieniu pływaka na 2/3 wysokości
komory, a stożek zamykający powinien ściśle przylegać do uszczelki.

Badanie  przeprowadzamy  przy  zamkniętym  dopływie  ścieków.  Zgromadzone
wewnątrz  odpady  w  postaci  zaolejonych  piasków,  szlamów  oraz  olejów  należy
usunąć  i  przekazać  do  utylizacji  wyspecjalizowanej  firmie.  Do  chemicznego
czyszczenia  separatora  można  stosować  środki  biodegradalne  o  pH  7.  Usuwanie
produktów  separacji  odbywa  się  przy  pomocy  wozu  asenizacyjnego  przy  użyciu
pompy  ssącej.

Zanieczyszczenia usunięte z separatora należy zagospodarować

zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przeprowadzone czynności opisujemy w
dokumentacji ruchowej

Łapacz mazutu na terenie gospodarki olejowej.

Łapacz  mazutu  jest  podziemnym,  przykrytym  klapą  dwukomorowym  zbiornikiem,
który  umożliwia  wychwycenie  substancji  ropopochodnych  ze  ścieków  zaolejonych.
Substancje  te  są  odpompowywane  do  zbiorników  i  przekazane  do  utylizacji.
Pojemność  urządzenia  –  20m

- umożliwia zatrzymanie ewentualnego, awaryjnego

wycieku ze zbiornika lub cysterny kolejowej przed bezpośrednim zrzutem do sieci
kanalizacyjnej. Na rysunku poniżej zamieszczono schemat urządzenia.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

K om ora N r 1

K om ora N r 2

R ura

perforow ana

K omora

napływ ow a

K ierunek

napływ u

ściek ów

O dpływ olejów z rury

perforow anej do

zbiornik a pom py

Próg dolny

Próg górny

Poziom roboczy

O dpływ ściek ów

odolejonych

A -A

Ścieki zaolejone wpływają do komory napływowej, a następnie w zależności od tego
który  zawór  jest  otwarty,  trafiają  do  komór  roboczych.  Ze  względu  na  różnicę
gęstości  między  substancjami  ropopochodnymi  a  wodą  następuje  gromadzenie  się
ich  na  powierzchni.  Są  zatrzymywane  przez  próg  górny,  a  następnie  przy  pomocy
rury perforowanej zbierane poprzez otwory do jej wnętrza, i dalej do zbiornika. Rura
posiada możliwość obracania jej wokół własnej osi i ustawiania otworów na zmiennej
wysokości.  Ścieki  odolejone  przedostają  się  pod  progiem  górnym  a  następnie  nad
dolnym i trafiają  do sieci kanalizacyjnej.
Zasady  eksploatacji  urządzenia  są  opisane  w  Instrukcji  eksploatacji  gospodarki
olejowej  IP-3-C2.  Ścieki  odolejone  odprowadzane  są  do  kanalizacji  deszczowo-
przemysłowej  poprzez  filtr  koksowy.  Wychwycone  substancje  ropopochodne
gromadzone są w wydzielonym do tego celu zbiorniku, a następnie przekazywane do
utylizacji. Kontrolę pracy urządzenia należy wykonywać co najmniej  raz na zmianę z
potwierdzeniem pisemnym w dokumentacji ruchowej.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Urządzenia gospodarki ściekowej przy SUW i laboratoriach .

Zasady budowy i eksploatacji urządzeń gospodarki ściekowej przy Stacji Uzdatniania
Wody  nr  1 i  2  zostały  szczegółowo  opisane w  Instrukcji  eksploatacyjnej  gospodarki
wodno-sciekowej  IP-3-W1  oraz  w  Instrukcji  eksploatacji  układu  zagospodarowania
odsolin na SUW1 IP-3-W2.
W  obrębie  SUW1,  wykorzystywane  są  następujące  urządzenia  gospodarki
ściekowej:

 3 zbiorniki – neutralizatory podziemne, przykryte kratami z metalu, z

doprowadzoną instalacją sprężonego powietrza, układem rurociągów i pomp,

 1 zbiornik przelewowy, przykryty kratą z tworzywa sztucznego zbiornik

podziemny z bezpośrednim odprowadzeniem do sieci kanalizacyjnej,

 kanały ściekowe odprowadzające ścieki z pomieszczeń technologicznych,

W obrębie SUW 2 wykorzystywane są następujące urządzenia gospodarki
ściekowej:

 4 podziemne, przykryte metalowymi kratami zbiorniki: ścieków kwaśnych,

alkalicznych,

neutralizator

ścieków

oraz

zbiornik

ścieków

podekarbonizacyjnych z instalacją sprężonego powietrza, zbiorniki są
wyłożone płytami Simona z PE,

 misy ściekowe pod zbiornikami chemikaliów do wychwycenia awaryjnego

zrzutu chemikaliów ze zbiornika magazynowego lub cysterny kolejowej,

 układ zagęszczania szlamów podekarbonizacyjnych,
 układy rurociągów i pomp umożliwiające odpompowanie ścieków do kwater

Przejściowego Składowiska Odpadów Paleniskowych,

 urządzenia kontrolno-pomiarowe.

Wszystkie zbiorniki podziemne i misy ściekowe wykonane są z betonu,
zabezpieczonego chemoodpornie.
Ścieki technologiczne powstające na SUW dzielimy na:
a) ścieki agresywne, które powstają w czasie regeneracji mas jonowymiennych, a po

neutralizacji poprzez układ rurociągów odprowadzane są do kwater PSOP,

b) ścieki niskozasolone, które powstają w czasie płukania mas jonowymiennych po

regeneracji i są zawracane do ponownego wykorzystania,

c) wody popłuczne, które pochodzą z płukania filtrów żwirowych, jako wody

nadosadowe z zagęszczania szlamu i są zawracane do ponownego
wykorzystania,

d) szlam z akcelatora, który poprzez układ pompowy podawany jest do budynku

zagęszczania, a po odzyskaniu z niego wody skierowany na PSOP,

e) ścieki technologiczne z osmozera, które poprzez sieć kanalizacji deszczowo-

przemysłowej trafiają na osadnik końcowy i dalej do rzeki .

Ścieki z laboratorium na SUW2 trafiają do neutralizatora, a następnie po neutralizacji
na kwatery PSOP.
Ścieki  z  laboratorium  Elektrociepłowni  trafiają  do  kanalizacji  poprzez  misę
dolomitową.  Przeglądy  misy  i  uzupełnienie  wkładu  wykonuje  firma  serwisowa  na
zlecenie WE.
Opisane układy ściekowe przedstawiono w Instrukcji IP-3-W1.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Osadnik końcowy ścieków wraz z budynkiem pompowni osadów

Na  odpływie  ścieków  deszczowo-przemysłowych  do  kanalizacji  miejskiej  i  dalej  do
rzeki Białej zlokalizowany jest dwukomorowy poziomy osadnik podłużny, zakończony
na  szczycie  lejami  osadowymi  ,pompownia  ścieków  i  osadu  oraz  budynek  z
aparaturą    kontrolno-pomiarową.  Osadnik  służy  do  podczyszczania  ścieków  w
czasie  normalnej  sytuacji  ruchowej,  a  także  spełnia  rolę  tamy  zatrzymującej
zrzut  ścieków  do  rzeki  w  przypadku  przedostania  się  do  nich  substancji
niebezpiecznych. Istnieje możliwość pracy jedną lub obiema komorami osadnika, w
zależności od sytuacji ruchowej. W tym celu należy regulować wysokość zastawek w
komorze  rozdzielczej  na  obie  komory  osadnika,  która  znajduje  się  w  studzience
kanalizacyjnej przed obiektem, jak na załączonym poniżej rysunku..
W  czasie  normalnej  eksploatacji  ścieki  przepływają  tylko  jedną  komorą,  a  druga
pozostaje  w  rezerwie.  W  przypadku,  gdy  obsługa  w  wyniku  pomiarów  kontrolnych,
lub w jakikolwiek inny sposób stwierdzi stan lub skład ścieków bliski przekroczeniom
parametrów  dopuszczalnych  -  przyjętych,  zgodnie  z  danymi  w  pozwoleniu
wodnoprawny

(W:\DOKUMENTY NORMATYWNE\II- Procedury SZJŚiBP\P-5 Wyd.5

Zarządzanie środowiskowe -2009\Pozwolenia\pozwolenie ścieki 06 czerwiec 2008),

informuje o tym Dyżurnego Inżyniera Ruchu, który podejmuje decyzję o przełączeniu
przepływu  ścieków  na  komorę  pozostającą  w  rezerwie.  Kierownik  Oddziału
Gospodarki  Wodno-Ściekowej  w  porozumieniu  z  innymi  uczestnikami  zadania
przeprowadza  analizę  dotyczącą  zlokalizowania  źródła  zanieczyszczeń  oraz
wyeliminowania  takiej  sytuacji  w  przyszłości, a  także  podejmuje  decyzję  o  sposobie
postępowania  z  zatrzymanymi    ściekami.  Poniżej  przedstawiono  schematy
technologiczne urządzenia:

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Dane techniczne osadnika.
Długość komór osadnika wynosi 35 m, szerokość 2 x 6m, głębokość 3,5 m,
głębokość czynna 2,5 m. Objętość komory osadnika V = 35 x 6x 2,5 = 525m

Czas przepływu przez osadnik wynosi 1,48 h, prędkość przepływu 0,0066 m/s.
Obie komory osadnika wyposażone są w zgarniaki osadu typu Zp-6/33-40AI.
Obiekt zaprojektowano na przepływ obliczeniowy Q

obl

= 708,5 m

/h i przepływ

maksymalny Q

max

=2575,3 m

/h. W okresach bezdeszczowych ilość ścieków

przemysłowych nie może przekraczać Q

max przem

= 251,3 m

/h.

W osadniku przewiduje się redukcję następującą zanieczyszczeń :

zawiesiny ogólnej –50% dla Q

max

=2575,3 m

/h,

-70% dla Q

obl

= 708,5 m

/h,

-80% w okresach bezdeszczowych ,

BZT

- od 25 %do 40 %,

ChZT około 40 %.

Zawartości oleju w ściekach usuwane są wraz z częściami pływającymi.
Bezpośrednio do głębszej części komór osadnika przylega przepompownia ścieków ,
w której zlokalizowano urządzenia wchodzące w skład części technologicznej :

pompy osadu ,

pompy części pływających,

zbiornik czerpalny części pływających,

zasuwy odcinające na rurociągach doprowadzające ścieki do osadnika.

Dane techniczne osadnika spełniają wymagania dla tego typu urządzeń.
a) doprowadzenie ścieków do osadnika
Ścieki  dopływają  do  osadnika  grawitacyjnie  przewodami  DN  600,  a  następnie
kanałami  rozprowadzającymi  600  x  600.  Na  jedną  komorę  przyjęto  5  sztuk  wylotów
typu Stengel o średnicy rury opadowej d = 200.
b) budowa zgarniacza osadu
Konstrukcja zgarniacza składa się z następujących zespołów :
a)   wózki jezdne prawy i lewy,
b)   pomost,
c)   wsporniki zgrzebłowe prawy i lewy oraz wspornik przekładni,
d)   układ napędu jazdy,
e)   układ napędu podnoszenia zgrzebeł,
f)   zgrzebła osadu dennego i pływającego,
g)   zespół koła jezdnego nie napędzanego,
h)   barierki ochronne,
i)   skrzynki sterownicze,
j)   zespół bębna kablowego,
k)   wyposażenie torów jezdnych i instalacja elektryczna.
Pozycje  a,  b,  c,  g,  h    są  to  konstrukcje  stalowe  spawane  wykonane  ze  stali
profilowanej, a dla obsługi mają znaczenie drugorzędne.
Układ  napędu  jazdy    składa  się  z  silnika  elektrycznego  mocowanego  kołnierzowo
do przekładni uniwersalnej trzystopniowej z dwoma wyjściami wału wolnoobrotowego
z wałów przekładni poprzez sprzęgła podatne i wały napędowe. Wały napędowe są
ułożyskowane w łożyskach ślizgowych dzielonych.
Do smarowania zastosowano smarowanie kapturowe.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Układ  napędu  podnoszenia  zgrzebeł    składa  się  z  silnika  elektrycznego
połączonego  sprzęgłem  hamulcowym  palcowym  z  przekładnią  uniwersalna
trzystopniową. Przekładnia poprzez dwa wyjścia napędza bębny linowe, osadzone w
łożyskach  ślizgowych.  Do  bębnów  zaczepione  są  liny  podnoszące  zgrzebło  osadu.
Liny  od  bębnów  przechodzą  poprzez  krążki  pośrednie  do  napinaczy  ciężarkowych
przyczepionych wahliwie do ramion zgrzebła osadu.
Z  lewego  bębna  linowego  wyprowadzony  jest  napęd  wyłącznika  krańcowego
wrzecionowego,  który  steruje  ilością  obrotów  nawijania  i  odwijania  liny  zgrzebła.
Mechanizm

wyposażony

jest

hamulec

szczytowy

luzownikiem

elektromagnetycznym,  działający  na  tarcze  sprzęgła  hamulcowego.  Zadaniem
hamulca jest utrzymanie zgrzebła w górnym położeniu.
Zgrzebła  osadu  dennego  składa  się  z  dwóch  ramion  wykonanych  z  ceownika  ,
połączonych listwą zgarniającą wykonaną z blachy. Ramiona z listwy zawieszone są
obrotowo  na  wspornikach  zgrzebeł,  a  listwa  opiera  się  na  dwóch  kółkach
ogumionych,  toczących  się  po  dnie  osadnika. W  dolnej  części  ramion  zamocowane
są  wahliwie  napinacze  liny,  zapewniające  stały  naciąg  podczas  jej  luzowania  po
opuszczeniu zgrzebła na dno.
Zgrzebła  osadu  pływającego  wykonane  są  z  taśmy  gumowej  zamocowanej  na
konstrukcji  stalowej  wahliwie  do  wsporników  zgrzebeł.  Głębokość  zanurzenia
regulują śruby zderzakowe.
Zespół  bębna  kablowego  wyposażony  jest  w  regulowane  sprzęgło  cierne,
mechanizm  zapadkowy  i  hamulec  tarczowy.  Na  bębnie  nawinięty  jest  przewód
zasilający,  podłączony  do  oprawy  szczotek  pierścieniowego  zbieracza  prądu  i
zakończony  wtyczka  z  zaczepem.  Napęd  przekazywany  jest  do  koła  jezdnego
poprzez  parę  kół  zębatych  i  przekładnię  łańcuchową.  W  czasie  rozwijania  kabla    w
ruchu roboczym zapadka ślizga się po zębach koła zapadkowego, a hamulec cierny
zabezpiecza bęben przed balansowaniem i szarpaniem kabla. Przy ruchu powrotnym
następuje  nawijanie  kabla.  Powstającą  przy  tym  różnicę  prędkości  elementów
napędowych  kompensuje  prześlizg  na  sprzęgle  ciernym,  regulowanym  nakrętką
dociskającą sprężyny talerzowe do tarczy sprzęgła.
Tor  jezdny  zgarniacza  stanowią  szyny  S  24  ,  na  których  zamocowano  odbojnice
stałe,  uchylne  i  krzywki.  Odbojnice  stałe  zabezpieczają  przed  uderzeniem  w  ściany
osadnika,  bądź  zjechaniem  zgarniacza  z  szyn.  Odbojnice  uchylne  ograniczają  ruch
jałowy  zgarniacza  na  dojeździe  do  komór  przelewowych.  Krzywki  wyłączają  napęd
zgarniacza po zjechaniu z prawidłowego toru jazdy.
Instalacja elektryczna  zgarniacza zasilana jest prądem przemiennym, trójfazowym
o  napięciu  roboczym  220/380  V  o  częstotliwości  50  Hz  poprzez  kabel  nawinięty  na
bębnie  kablowym. W  jej  skład  wchodzą  przełączniki  krańcowe  1 WK,  2 WK,  3 WK,
wyłącznik wrzecionowy WW oraz silniki napędów wraz z  przewodami typu YDY.
W skrzynce sterowniczej znajdują się : transformator, styczniki elektromagnetyczne,
przekaźniki,  łącznik  warstwowy,  bezpieczniki  obwodów  jazdy,  napędu  zgrzebeł  i
sterowania.  Na  płycie  czołowej  zainstalowano  przyciski  sterownicze  i  lampki
sygnalizacyjne.
c) Usuwanie osadu pływającego
Części  pływające  usuwane  są  tzw.  zgrzebłem  kożucha  wykonanym  z  taśmy
gumowej,  przynitowanej  do  kątownika  usztywniającego.  Opuszczanie  i  unoszenie
odbywa się razem ze zgrzebłem osadu.
Części  pływające  i  olej  zgarniane  są  do  koryta  otwartego  400  x  400  mm
usytuowanego  w  przedniej  części  osadnika,  skąd  rura  opadową  DN  200  trafiają  do

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

zbiornika czerpalnego o wymiarach 2,0 x 2,0 x 3,0 m. Ze względu na charakter
osadów zbiornik opróżniany jest w miarę potrzeb na odrębne zlecenia, a osady
odebrane do utylizacji przez specjalistyczną firmę.

Istnieje  możliwość  odpompowania  osadów  pompami  RX  80,  o  ile  nie  są  osadami
niebezpiecznymi,  -  ø250  rurociągiem  wspólnym  z  osadem  dennym  na  składowisko
odpadów  paleniskowych.  Pompy    pracują  w  trybie  :    1  praca    +    1  rezerwa,  w
układzie  automatycznym  ,  zależnym  od  poziomu  ścieków  w  zbiorniku.  Obrazuje  to
poniższy opis :
I    –  rzędna 99,50  – poziom włączenia  1 – szej pompy części pływających,
II      –  rzędna  99,80    –  poziom  włączenia    2  –  giej  pompy  części  pływających  –
rezerwowej,
III – rzędna  97,40  – poziom wyłączenia pomp.
Istnieje możliwość ręcznego sterowania pracą pomp.
Na  przestrzeni  osadnika  od  fartucha  zatrzymującego    części  pływające  przed
korytem  przelewowym  do  zgrzebła  kożucha  przy  początku  cyklu  zgarniania  osadu,
występuje  tzw.  „  martwa  strefa  „  ,  w  której  brak  było  możliwości  usuwania
zanieczyszczeń  pływających.  W  celu  ich  usunięcia  zamontowane  jest  korytko
przelewowe  z  rury  PCV  DW  100,  które  odprowadza  zanieczyszczenia  do  zbiornika
czerpalnego .
d) Odprowadzanie ścieków sklarowanych
Oczyszczone  ścieki  odpływają  z  osadnika  do  koryta  zbiorczego  prostokątnego  o
wymiarach  600  x  600  mm,  usytuowanego  w  jego  tylnej  części,  a  stąd  poprzez
budynek  z  aparaturą  kontrolno-pomiarową  do  kanalizacji  miejskiej.  W  budynku
zainstalowane  są  pomiary  ilości  i  pH  ścieków  sklarowanych,  opuszczających  teren
Elektrociepłowni.
Krawędzie  przelewowe  koryta  wykonane  są  za  pomocą  nastawnych  przelewów
pilastych  Thomsona.  Wysokość  warstwy  ścieków  na  przelewie  dla  przepływu
obliczeniowego wynosi 7 cm .
Na  kolektorze  odpływowym  z  osadnika  zlokalizowana  jest  komora  pomiarowa,  w
której zlokalizowano następujące pomiary:
-   pomiar ilości odprowadzanych ścieków,
-   pomiar pH odprowadzanych ścieków,
-   pomiar przewodności,
-   pomiar temperatury.
e) Opis działania zgarniacza
Zgarniacz porusza się po jezdni szynowej na wzdłużnych ścianach komór osadnika.
Ruch roboczy zgarniacza odbywa się w kierunku przeciwnym do  przepływu ścieków.
W  czasie  zgarniania  zgrzebło  osadu  dennego  przesuwa  się  po  dnie  osadnika
zgarniając  osad,  a  zgrzebło  osadu  pływającego  spycha  gromadzące  się  na
powierzchni    części  pływające.  Droga  ruchu  roboczego  ograniczona  jest
zamontowaną  na  końcu  odbojnicą  i  krzywką.  Po  najechaniu    przez  zgarniacz
przełącznikiem krańcowym na krzywkę następuje kolejno : wyłączenie napędu jazdy,
samoczynne  podniesienie  zgrzebeł  i  włączenie  jazdy  w  tył.  Po  wycofaniu  zgarniacz
zatrzymuje się samoczynnie.
f)  Opis układu sterowania
Układ  sterowania  zapewnia  wybór  pomiędzy  pracą  ręczną  a  automatyczną  .
Miejscem  sterowania  jest  zestaw  skrzyni  sterowniczej  umieszczonej  na  barierce
pomostu.
Z  lewej  strony  znajduje  się  wyłącznik  główny,  w  górnym  rzędzie  są  4  lampki
sygnalizacyjne  oznaczone  tabliczkami  :    „  Napięcie  sterowania”,    „  AWARIA”,  „

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Załączenie  sterowania  automatycznego”’  „  Załączenie  sterowania  ręcznego”.
Poniżej  znajdują  się  napędy  przycisków    -  kolorem  czerwonym  oznaczono  przycisk
„STOP” i kasowanie zadziałania sterownika.
Kolorem zielonym oznaczono przyciski z tabliczkami „Start automatyczny” , „ Start
w  przód”  ,  „  Start  w  tył”  ,  „Podnoszenie  zgrzebeł”  ,  „Opuszczanie  zgrzebeł”,
„Wjazd na osadnik”.
Zamontowany przełącznik sterowania posiada dwa położenia:
A   -  sterowanie automatyczne,
B    -  sterowanie ręczne.
Wyłącznik główny posiada dwa położenia :
0  -   całkowite odcięcie prądu;       1  -   włączenie zasilania zgarniacza.

W A Ż N E ! ! ! PRZYCISKIEM „

STOP

„ MOŻNA W KAŻDEJ CHWILI PRZERWAĆ

KAŻDA CZYNNOŚĆ PRACY ZGARNIACZA.

W przypadku wystąpienia awarii następuje samoczynne unieruchomienie zgarniacza
(  zadziała  termik  )  oraz  zaświeci  się  lampka    „AWARIA  „.  Po  usunięciu  przyczyny
zablokowania,  przed  ponownym  uruchomieniem,  należy  nacisnąć  napęd  przycisku
„STOP„ w celu wykasowania działania termika.
g) Praca automatyczna
Stan  wyjściowy  :  zgarniacz  znajduje  się  na  wybiegu  osadnika,  wyłącznik  główny  w
położeniu  „0”  ,  przewód  zasilający  podłączony  do  siei,  odbojnice  uchylne
opuszczone.
W celu uruchomienia zgarniacza należy :

wejść na pomost zgarniacza i wyłącznik główny przestawić w położenie „1” ,

przełącznik sterowania ustawić w położeniu „A” ,

nacisnąć przycisk „ Wjazd na osadnik” – zgarniacz zatrzyma się automatycznie
po wjechaniu na osadnik na krzywce, po zadziałaniu przełącznika krańcowego,

nacisnąć przycisk „Praca automatyczna” – następuje opuszczenie zgrzebła –
należy zejść z pomostu i obserwować pracę urządzenia, które rozpoczyna ruch
roboczy w kierunku przeciwnym do przepływu ścieków,

po dojechaniu do końca osadnika zgarniacz zatrzyma się automatycznie po
zadziałaniu przełącznika krańcowego – należy wtedy odbojnie uchylne przestawić
w położenie górne i rozpocznie się ruch powrotny.

UWAGA!  Od  roku  2008  układ  pracuje  w  cyklu  automatycznym  sterowanym  z
systemu  komputerowego  na  nastawni  SUW2  –  opis  w  Instrukcji  Eksploatacji
GWŚ IP-3-W1.
h) Praca ręczna
Stan wyjściowy jw.
W celu uruchomienia zgarniacza należy :

wejść na pomost i wyłącznik główny przestawić w położenie „1”,

przełącznik sterowania ustawić w położeniu „R”,

nacisnąć przycisk „Start w przód” – zgarniacz po wjechaniu na osadnik
zatrzyma się automatycznie,

nacisnąć przycisk „Opuszczanie zgrzebeł” – po ich całkowitym opuszczeniu
należy ponownie nacisnąć przycisk „Start w przód” – wtedy rozpocznie się ruch
roboczy,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

po dojechaniu do końca osadnika zgarniacz zatrzyma się automatycznie – wtedy
należy nacisnąć przycisk „Podnoszenie zgrzebeł”,

po całkowitym podniesieniu zgrzebeł naciskamy przycisk „Start w tył” –
zgarniak rozpoczyna ruch powrotny do końca osadnika.

UWAGA!  Pracę  w  trybie  ręcznym  należy  stosować  w  celach  remontowych  i
kontrolnych.
i)  Zakres prac przy obsłudze osadnika
Obsługę ruchową oczyszczalni przewiduje się prowadzić na I i II zmianie przy dobrej
widoczności,  w  pozostałych  godzinach  układ  pracuje  bezobsługowo.  W  warunkach
normalnych należy pracować naprzemiennie obiema komorami osadnika.
Obsługę  ruchową  pracownik  powinien  zacząć  od  zdjęcia  zamknięć  w  ogrodzeniu
zabezpieczającym  przed  wejściem  na  teren  oczyszczalni  osoby  nieupoważnione.
Zasadnicze prace obsługowe należy wykonywać wg schematu :

wykonać przegląd urządzeń z uwzględnieniem stanu instalacji elektrycznej, stanu
lin i zacisków linowych, połączeń na krańcówkach, sprawdzić poziom oleju w
przekładniach oraz prawidłowość ustawienia krzywek na torach jezdnych,

sprawdzić podłączenie kabla zasilającego i wyłącznik przestawić w położenie „1”,
co uruchamia zasilanie w energię zgarniak osadu,

prace należy wykonywać zgodnie z niniejsza instrukcją,

w pompowni należy sprawdzić, czy armatura na ssaniu i tłoczeniu pomp szlamu i
pomp części pływających jest otwarta,

włączyć pompy osadu dennego i pływającego, obserwując poziom oleju w
korpusie łożyskowym ,

jeżeli w studzience odwadniającej pompownię zbierze się woda z przecieków na
dławicach pomp oraz ze zmywania pomieszczenia, należy załączyć pompę
odwadniającą typu „bibo”.

Na  podstawie  badań  w  trakcie  rozruchu  ustalono,  że  zgarniak  należy  włączać
okresowo  raz  na  dobę,  a  wypompowanie  osadu  przeprowadzać  co  3  cykle  pracy
zgarniacza,  czyli  co  3  doby.  Czas  pracy  pomp  należy  kontrolować  i  korygować
poprzez

obserwowanie

wycieku

przejściowe

składowisko

odpadów

paleniskowych. W początkowym okresie pompowania wyciek jest zagęszczony , pod
koniec z rurociągu wypluwa sklarowana woda, co oznacza koniec pompowania.

j) Osadnik ścieków deszczowo - przemysłowych może być obsługiwany

wyłącznie przez pracownika, który został zapoznany z niniejszą instrukcją
obsługi, oraz odpowiednio przeszkolony pod względem obowiązujących
przepisów.

Obiekt

powinien

być

zabezpieczony

ogrodzeniem

uniemożliwiającym  dostęp  osób  postronnych,  a  w  obrębie  jego  komór
roboczych  winno  znajdować  się  koło  ratunkowe.  W  czasie  obsługi  wózków
samojezdnych  pracownicy  powinni  być  wyposażeni  w  kamizelki  ratunkowe
oraz  w  przenośny  sprzęt  komunikacyjny.  W  celu  zapewnienia  bezpiecznej
pracy zabrania się :

wstępu w obręb komór roboczych bez nałożonej kamizelki ratunkowej,

obsługi obiektu nie wyposażonego w koło ratunkowe,

przechodzenia po ścianie oddzielającej komory robocze osadnika,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Pomiary kontrolne.

Pomiary  kontrolne  właściwości  fizyko-chemicznych  ścieków  prowadzone  są  przez
laboratorium  Elektrociepłowni  oraz  przez  firmy  zewnętrzne  (WIOŚ,  Wodociągi
Białostocki).  Dodatkowo  w  budynku  pomiarowym  za  osadnikiem  zainstalowana  jest
aparatura  do  pomiarów  ciągłych  w  zakresie  pH,  zasolenia,  temperatury  i  ilości
ścieków. Wyniki wszystkich badań służą Kierownikowi Oddziału Gospodarki Wodno-
Ściekowej  do  wykonywania  zestawień  w  postaci  miesięcznych  kart  kontrolnych
(Załącznik PP-3.7.4).

Pomiary wykonywane przez Wydział Ruchu WE/EG:
Operator Gospodarki Wodno-Ściekowej odpowiada za:
a) pobranie próbki ścieków w ilości około 200ml z budynku pomiarowego na wyjściu
z osadnika raz na zmianę (zmiana 6.00-14.00 i 14.00-22.00),
b) wykonanie pomiarów pH i zawartości chlorków Cl

c) wpisanie wyników pomiarów do

Załącznika IP-3-W1/1

Raport Dobowy SUW,

Pozostałe pomiary są rejestrowane w systemie komputerowym na SUW.

Pomiary wykonywane przez Laboratorium Chemiczne Elektrociepłowni:
Sposób wykonywania pomiarów oraz ich zakres opisane są w

IP-3-L1

„Program

pracy  laboratorium  chemicznego  Elektrociepłowni  Białystok  S.A.”.  Za  prawidłowe
przeprowadzenie  tych  pomiarów  odpowiada Specjalista  ds.  Analiz  Chemicznych. W
przypadku stwierdzenia stanów bliskich przekroczeniom parametrów dopuszczalnych
-  przyjętych,  określonych  w

pozwoleniu wodnoprawnym,

Kierownik Oddziału

Gospodarki  Wodno-Ściekowej  w  porozumieniu  ze  Specjalistą  ds.  Ochrony
Środowiska typuje dodatkowe miejsca poboru próbek ścieków w celu zlokalizowania
a następnie wyeliminowania ewentualnego źródła przekroczeń.

Pomiary wykonywane przez firmy zewnętrzne:
Specjalista ds. Ochrony Środowiska zleca firmom zewnętrznym badania jakościowe
ścieków deszczowo-przemysłowych na wyjściu z terenu zakładu przynajmniej raz na
dwa  miesiące,  a  w  razie  konieczności  częściej,  zgodnie  z  zakresem  opisanym  w
pozwoleniu  wodnoprawnym,  a  także  innymi  wymaganiami,  w  zależności  od  sytuacji
ruchowej.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Nadzór na utrzymaniem i eksploatacją urządzeń kanalizacyjnych

Całokształt  zagadnień  związanych  z  gospodarką  ściekową  nadzoruje  Kierownik
Oddziału Gospodarki Wodno-Ściekowej. Kontroluje on eksploatację urządzeń i sieci
kanalizacyjnych,  przestrzeganie  wymagań  prawnych  i  środowiskowych,  inicjuje
działania  korygujące  i  zapobiegawcze,  prowadzi  dokumentację,  a  także  koordynuje
działalność innych osób związanych z ww. zagadnieniami.
Utrzymaniem  i  remontami  zajmuje  się  Wydział  Utrzymania  WU  dla  kanalizacji
przemysłowo-deszczowej  i  Wydział  Infrastruktury  Technicznej  ZT  dla  kanalizacji
sanitarnej (w tym zapewnia niezbędne materiały).
Bieżący  nadzór  nad  eksploatacją  urządzeń  i  sieci  kanalizacyjnych  oraz
przestrzeganiem  prawnych  wymagań  z  zakresu  gospodarki  ściekowej  sprawuje
Dyżurny  Inżynier  Ruchu.  O  zaistniałych  zdarzeniach  sporządza  informacje  w
stanowiskowym  dzienniku  operacyjnym,  które  są  przekazywane  przełożonym  na
odprawach ruchowych.

Nadzór  nad  utrzymaniem  urządzeń  i  sieci  kanalizacyjnych  sprawuje  Wydział  WU  i
ZT.  Prowadzi  on  dokumentację  związaną  z  przebiegiem  remontów,  modernizacji  i
inwestycji oraz z bieżącym utrzymaniem sieci i urządzeń kanalizacyjnych.
Działania nadzorujące są realizowane poprzez:

a)  bieżącą i okresową kontrolę eksploatacyjną,
b)  przeglądy okresowe,
c)  konserwację i remonty urządzeń i sieci kanalizacyjnych,

Przeglądy  okresowe  sieci  kanalizacyjnych,  urządzeń  związanych  z  gospodarką
ściekową  powinny  być  przeprowadzane  co  najmniej  raz  do  roku,  przy  udziale:
przedstawicieli  Wydziałów  WU,  ZT  i  WE.  W  uzasadnionych  przypadkach  można  je
zlecić firmie zewnętrznej. Mają one  na celu:
-  ustalenie aktualnego stanu technicznego sieci,
-  zakwalifikowanie odcinków sieci oraz jej uzbrojenia do remontu lub wymiany,
-  ocenę poziomu eksploatacji i konserwacji sieci.

Konserwację i remonty urządzeń i sieci kanalizacyjnych nadzoruje Wydział WU i ZT.
Obejmuje ona:

-  czyszczenie, opróżnianie  i płukanie,
-  czyszczenie  i  malowanie  lub  smarowanie  armatury  w  kanałach  i  studzienkach
rewizyjnych,
-  regulację bieżącą i uzupełnianie brakującego uzbrojenia naziemnego,
-  sprawdzenie  stanu  technicznego  stopni  włazowych,  włazów,  armatury
zainstalowanej  w  kanalizacji,  dna  studzienek,  kinety  i  szczelności  płaszcza
przewodów kanalizacyjnych,
-  sprawdzenie działania urządzeń separujących substancje oleiste i ropopochodne,
-  przygotowanie na okres zimowy włazów sieci kanalizacyjnych.

W czasie przeglądów i prac konserwacyjno-remontowych należy prowadzić
następujące pomiary eksploatacyjne:

- pomiar ilości osadu wypłukiwanego lub wydobywanego z poszczególnych
odcinków sieci kanalizacyjnych i osadników wpustów drogowych,
- czasokres zanieczyszczania się poszczególnych odcinków sieci kanalizacyjnej,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

-  pomiar napełnienia (obciążenia) sieci ściekami w różnych porach doby i roku,
-  kontrolne  pomiary  niwelacyjne  odcinków  sieci  kanalizacyjnych,  na  których
występują częste przypadki zakłóceń oraz nadmierne gromadzenie się osadów.
Konserwację  urządzeń  elektrycznych,  w  które  są  wyposażone  obiekty  i  urządzenia
gospodarki  ściekowej,  oraz  wymianę  bezpieczników  przeprowadza  personel  służby
elektrycznej zakładu lub osoby posiadające uprawnienia w tym zakresie.

Gospodarka ściekowa na składowisku UPS w Sowlanach.
Składowisko zostało zlokalizowane w obrębie gruntów wsi Sowlany w gminie
Supraśl. Służy ono do gromadzenia odpadów paleniskowych w wyznaczonych i w
razie potrzeby oznakowanych miejscach. Na jego terenie powstają ścieki:

a) w budynku techniczno-socjalnym, które są odprowadzane poprzez żeliwne

rurociągi do wspólnego kolektora i dalej do osadnika bezodpływowego,

b) z myjni samochodowej, które krążą w obiegu zamkniętym i ponownie są

wykorzystywane.

W skład urządzeń kanalizacyjnych wchodzą:
-  żeliwne rurociągi kielichowe,
-  betonowy kolektor zbiorczy,
-  osadnik ściekowy chłonny wraz z przepompownią ścieków,
-  bezodpływowy  układ  ściekowy  myjni  samochodowej:  osadnik  błotny,  brodzik,
kanały ściekowe.
Opróżnianie osadnika  ściekowego  odbywa  się  za  pomocą  specjalistycznych  wozów
asenizacyjnych,  w  miarę  potrzeb,  na  zlecenie  firmy  eksploatującej  składowisko.  W
celu  nadzorowania  wpływu  składowiska  na  jakość  wód  gruntowych  –  przenikanie
wód opadowych, roztopowych, bądź ze zbyt intensywnego zraszania hałdy do gruntu
– prowadzone są pomiary piezometryczne.
Szczegółowe zasady utrzymania i eksploatacji ww. budowli i urządzeń opisane są w
Instrukcja eksploatacji składowiska odpadów paleniskowych w Sowlanach

IP-3-P15.

Dokumentację dotyczącą powyższych czynności nadzoruje Wydział Utrzymania WU.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Inne postanowienia dotyczące gospodarki ściekowej.
Zgodnie  z  obowiązującym  prawem  każdy  podmiot  gospodarczy,  który  wytwarza
ścieki  w  czasie  swojej  działalności,  jest  zobowiązany  do  zgodnego  z  prawem  ich
zagospodarowania. Wszelkie prace wykonywane na terenie administrowanym przez
Elektrociepłownię  Białystok  S.A.,  w  wyniku  których  powstają  ścieki  lub  używane  są
urządzenia

lub

sieć

kanalizacyjna,

wyjątkiem

rutynowych

czynności

eksploatacyjnych  typu  mycie  posadzek,  urządzeń,  itp.,  powinny  być  wcześniej
zgłoszone  pisemnie  do  komórki  organizacyjnej,  która  je  zleca  lub  nadzoruje.  W
szczególności  dotyczy  to  prac  remontowych  z  wykorzystaniem  chemikaliów.
Pracownik  Elektrociepłowni  nadzorujący  przebieg  tych  prac,  przedstawia  do
akceptacji  Dyrektora  Ds.  Produkcji  wniosek  o  pozwolenie  ich  wykonania  ,  z
uwzględnieniem

technologii,

rodzaju

użytych

substancji

chemicznych,

prognozowanego zużycia wody i sposobu zagospodarowania powstałych ścieków.
Wzór wniosku zamieszczono jako

Załącznik IP-3-W3/1

W  przypadku  konieczności  wykonania  przez  podmioty  gospodarcze  prac  nie
związanych  z  potrzebami  Elektrociepłowni  Białystok  S.A.,  zgłoszenie  należy
skierować  do  Kierownika  Oddziału  Gospodarki  Wodno-Ściekowej,  który  po
skompletowaniu dokumentów przedstawi je do akceptacji Dyrektora Ds. Produkcji.

Pracownicy firm wykonujących ww. prace muszą być przed przystąpieniem do nich
zapoznani z wymogami prawnymi, środowiskowymi i organizacyjnymi, jakie
obowiązują na terenie Elektrociepłowni Białystok S.A.

Postępowanie przy zawieraniu umów z wykonawcami robót, usług w wyniku
których powstają ścieki, oraz umów dzierżawy.

We wszystkich umowach zawieranych przez Elektrociepłownię Białystok S.A., które
w jakikolwiek sposób dotyczą sieci i urządzeń kanalizacyjnych, powinny znaleźć się
zapisy odnoszące się do:
a) postępowania zgodnego z obowiązującymi zapisami prawa w zakresie gospodarki

ściekowej,

b) odpowiedzialności za zaistniałe szkody w wyniku niezgodnej z ww. zapisami

działalności,

c) prawa przedstawicieli Elektrociepłowni Białystok S.A. oraz krajowych służb do

tego upoważnionych do kontroli przestrzegania wymagań związanych z
gospodarką ściekową.

Wszystkie  podmioty  prowadzące  działalność  na  terenie  administrowanym
przez Elektrociepłownię  zobowiązane są do:
-  przestrzegania  obowiązujących  przepisów  prawnych  w  zakresie  gospodarki

ściekowej, a w szczególności zapisów pozwolenia wodno-prawnego, (dostępne w
sieci komputerowej EC lub w Wydziale WE),

- parametrów dopuszczalnych w ściekach bytowo-przemysłowych (umowa z

Wodociągami Białostockimi Sp. z o.o. – dostępne w Wydziale WE),

- niezwłocznego powiadomienia służb ruchowych Elektrociepłowni o sytuacjach

powodujących zagrożenie przekroczenia dopuszczalnych norm zanieczyszczeń w
ściekach odprowadzanych do sieci kanalizacyjnej, a w szczególności o sytuacji
ruchowej

powodującej

zrzut

substancji

niebezpiecznych

urządzeń

kanalizacyjnych,

- umożliwienia przedstawicielom Elektrociepłowni, Wodociągów Białostockich,

Sanepidu oraz Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska dostępu w
każdym czasie do wskazanych miejsc kontroli ilości i jakości ścieków,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

- wewnętrznej kontroli przestrzegania dopuszczalnych ilości i natężeń dopływu

ścieków przemysłowych i bytowo-przemysłowych, oraz ich wskaźników
zanieczyszczenia,

- udostępniania wyników kontroli wewnętrznej oraz wykonanej przez organa spoza

zakładu przedstawicielom Elektrociepłowni.

Zabrania się wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych obu rodzajów
kanalizacji:
- odpadów stałych, które mogą powodować zmniejszenie przepustowości

przewodów kanalizacyjnych, w szczególności żwiru, piasku, popiołu, szkła,
tekstyliów,

- odpadów płynnych nie mieszających się z wodą, w szczególności sztucznych

żywic, lakierów, mas bitumicznych, smół i ich emulsji, olejów i substancji
ropopochodnych, mieszanin cementowych,

- substancji palnych i wybuchowych o temperaturze zapłonu poniżej 85

C, w

szczególności benzyn, nafty, oleju opałowego, karbidu, trójnitrotoluenu,

- substancji żrących i toksycznych, w szczególności mocnych kwasów i zasad,

formaliny,

siarczków,

cyjanków,

roztworów

amoniaku,

siarkowodoru

cyjanowodoru,

- innych substancji, które mogą spowodować przekroczenie dozwolonych

parametrów ścieków.

Zabrania się zrzucania ścieków z pominięciem urządzeń kanalizacyjnych.
Zabrania  się  odprowadzania  ścieków  przemysłowych  do  kanalizacji  socjalno-
bytowej (bytowo-przemysłowej) bez uzyskania zezwolenia Elektrociepłowni.
Zabrania  się  wprowadzania  do  obu  rodzajów  kanalizacji  odpadów,  w
rozumieniu ustawy o odpadach z dnia 27.04.2001r.
Sposób  postępowania  z  substancjami  ropopochodnymi  i  zaolejonymi,  które
przedostały  się  do  ścieków  określa  Rozporządzenie  Ministra  Środowiska  z  dnia  27
września  2001r.  w  sprawie  katalogu  odpadów,  Ustawa  o  odpadach  oraz  Ustawa  –
prawo ochrony środowiska. Zgodnie z wymienionymi aktami prawnymi substancje te
są zaliczone do kategorii odpadów niebezpiecznych i jako takie podlegają surowemu
reżimowi  postępowania  z  nimi.  Dlatego  oczyszczanie  z  nich  urządzeń
kanalizacyjnych, transport i utylizacja takich substancji powinna być przeprowadzana
przez

upoważnione

firmy,

zachowaniem

warunków

bezpieczeństwa

potwierdzeniem pisemnym przeprowadzonych czynności.

Aby  nie  dopuścić  do  przedostania  się  ścieków  zawierających  substancje
niebezpieczne do sieci kanalizacyjnej  lub gruntu należy:
a) stosować  do  magazynowania  tych  substancji  tylko  zbiorniki  o  odpowiedniej

wytrzymałości i szczelności,

b) odizolować przy pomocy progów, mis wychwytujących strefy magazynowania od

sieci kanalizacyjnej,

c) niezwłocznie zgłaszać każde uszkodzenie zbiorników magazynowych i instalacji

przesyłowych,

d) nie składować ich w odległości mniejszej niż 10m od cieków wodnych i 50m od

studni wierconych,

e) używać odpowiedniego wyposażenia (wózki, palety przechwytujące) w czasie

transportu.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

przypadku

stwierdzenia

przez

przedstawicieli

Elektrociepłowni

nieprawidłowości w sprawach opisanych niniejszą instrukcją, wytwórca
ścieków zobowiązany jest do jak najszybszego naprawienia zaistniałej sytuacji,
a także wyrównania zaistniałych szkód

Warunki bezpieczeństwa przy pracach związanych z gospodarką ściekową.

Przepisy ogólne mówiące o bezpieczeństwie i higienie pacy przy prowadzeniu prac
remontowych, konserwacyjnych i eksploatacyjnych związanych z gospodarką
ściekową zawarte są w :

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI PRZESTRZENNEJ I BUDOWNICTWA

z dnia 1 października 1993 r.

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy eksploatacji, remontowych i konserwacji sieci

kanalizacyjnych.

Dz. U. nr 96 poz. 437

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI PRZESTRZENNEJ I BUDOWNICTWA

z dnia 1 października 1993 r.

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w oczyszczalniach ścieków.

Dz. U. nr 96 poz. 438

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 28 maja 1996 r.

w sprawie

rodzajów prac, które powinny być wykonywane przez co

najmniej dwie osoby

(Dz. U. nr 62 poz. 288)

Powyższe przepisy zawarte są w niniejszej instrukcji jako załączniki IP-3-W3/2 do 4.

W Elektrociepłowni Białystok S.A. podczas prowadzenia prac eksploatacyjnych przy:

 zbiorniku ścieków gorących z przepompownią,

 osadniku przejściowym obok komina nr 1,

 zbiorniku ścieków technologicznych z Maszynowni,

 separatorach substancji ropopochodnych,

 łapaczu mazutu na terenie gospodarki olejowej,

 osadniku końcowym ścieków przemysłowo-deszczowych wraz z budynkiem

pompowni osadów,

 sieci kanalizacyjnej,

można zidentyfikować następujące zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego:

- konieczności wykonywania prac w zbiornikach i kanałach zamkniętych, (przed

wejściem do zbiornika lub kanału należy sprawdzić wewnątrz zawartość tlenu
i/lub też gazów szkodliwych dla zdrowia ludzkiego: tlenek węgla CO, siarkowodór
H

S, metanu CH

– za pomocą odpowiedniego miernika; miernik taki „TETRA

GAS

DETECTOR”

znajduje się na wyposażeniu w wydziale WE/EK),

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

- konieczności wejścia poprzez właz o niewielkich rozmiarach, (dla osoby która

wchodzi do zbiornika należy zapewnić asekurację na zewnątrz, aby w
przypadkach awaryjnych można było taką osobą bezpiecznie ewakuować),

- możliwości wydzielania się szkodliwych oparów, (przed wejściem do zbiornika lub

kanału należy sprawdzić wewnątrz zawartość tlenu i/lub też gazów szkodliwych
dla zdrowia ludzkiego: tlenek węgla CO, siarkowodór H

S, metanu CH

– za

pomocą odpowiedniego miernika; miernik taki „TETRA GAS

DETECTOR”

znajduje  się  na  wyposażeniu  w  wydziale  WE/EK),  w  przypadku  gdy  zawartość
tlenu  jest  zbyt  niska,  poniżej  20,8%  lub  też  miernik  wykaże  wzrost  zawartości
gazów  szkodliwych  powyżej  normy,  należy  zbiorniki  przewietrzyć  grawitacyjnie
lub mechanicznie za pomocą dmuchaw powietrza,

- zagrożeniu przy urządzeniach elektrycznych, (przed przystąpieniem do prac

urządzenia elektryczne należy pozbawić napięcia, stosować urządzenia i
oświetlenie o napięciu bezpiecznym 24V)

- możliwość utopienia ( zbiorniki muszą być oznakowane tablicami informacyjnymi

o ich przeznaczeniu i głębokości oraz ogrodzone barierką).

Personel obsługujący sieci kanalizacyjne i urządzenia do oczyszczania ścieków musi
być przeszkolony i wyposażony w:

a) odpowiednią do wykonywanych czynności odzież ochronną i sprzęt ochrony

indywidualnej (buty gumowe, rękawice gumowe, rękawice ochronne, okulary
ochronne, kask, maseczki przeciwpyłowe, linkę asekuracyjną)

b) niezbędne pełnosprawne narzędzia (miernik stężenia gazów, latarki),

c) oraz posiadać zapewnione warunki dla utrzymania higieny osobistej (dostęp

do toalety, bieżącej wody, .

Do przeprowadzenia prac remontowych i konserwacyjnych na urządzeniach
związanych z gospodarką ściekową wymagane jest pisemne polecenie na pracę.

Do  czyszczenia  lub  opróżniania  urządzeń  technicznych  wymagane  jest  stosowanie
specjalistycznego  sprzętu  (wozy  asenizacyjne  „WUKO”,  sprzęt  do  zdalnego,
bezobsługowego  kamerowania  przewodów  kanalizacyjnych,  myjki  do  zdalnego,
bezobsługowego mycia i płukania przewodów).

Brygada wyznaczona do pracy powinna składać się przynajmniej z 3 osób, z których
jedna  może  pracować  wewnątrz,  a  pozostałe  dwie  ją  asekurują  na  zewnątrz
urządzenia.  Wymagane  jest  ubranie  i  obuwie  robocze  oraz  środki  ochrony
indywidualnej  przewidziane  dla  tych  stanowisk  w  katalogu  ochron  indywidualnych  i
zakładowych tabelach wyposażenia (jak w punktach a), b), c) powyżej).

Wszystkie zbiorniki ściekowe powinny być oznakowane tablicami informacyjnymi o
ich przeznaczeniu i głębokości oraz ogrodzone barierką.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Sytuacje awaryjne związane z gospodarką ściekową.

Potencjalnym zagrożeniem dla zdrowia ludzi oraz środowiska naturalnego w zakresie

gospodarki ściekowej może być przedostanie się do systemu kanalizacyjnego lub

wód

gruntowych

substancji

niebezpiecznych.

Dlatego

każdy

pracownik

Elektrociepłowni Białystok S.A lub innej firmy prowadzącej działalność na

administrowanym przez nią terenie, ma obowiązek natychmiastowego zgłoszenia

zauważonej sytuacji awaryjnej dla służ ruchowych( Dyżurnego Inżyniera Ruchu) pod

jeden z numerów:

Tel: 6549726, 6549727, 6549590, 6549591, 6549592

Aby takim sytuacjom zapobiec, a w razie wystąpienia zminimalizować ich negatywne

skutki, Elektrociepłownia Białystok S.A. wprowadziła odpowiednie zasady

postępowania. Całokształt zagadnień związanych z awariami środowiskowymi, w tym

również z gospodarką ściekową opisują 3 procedury Procesu 11

- Gotowość i

reagowanie na wypadek awarii środowiskowych.

Dodatkowo sytuacje awaryjne związane z wyciekiem substancji chemicznych

opisane są w instrukcji

IP-3-W4

„ Instrukcja postępowania w przypadkach

awaryjnych w zakresie gospodarki wodno-ściekowej”.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

7. Załączniki

Białystok dn..............................

WNIOSEK

o pozwolenie na wykonanie prac skutkujących powstaniem ścieków

1. Nazwa firmy*:.............................................................................................................

2. Termin wykonywania prac*:........................................................................................

3. Obiekt i rodzaj wykonywanych prac*:
..................................................

.........................................................................................................................

........................................................................................................................................

4. Rodzaj i prognozowana ilość zużytych mediów*:

........................................................................................................................................

........................................................................................................................................

5. Prognozowana ilość i skład powstałych ścieków*:

........................................................................................................................................

........................................................................................................................................

6. Sposób zagospodarowania ścieków*:

........................................................................................................................................

........................................................................................................................................

7. Załączniki*.

...................................................................................................................................................................

Podpis wykonawcy prac:

Załącznik nr IP-3-W3/1

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

..................................................

8. Opinie wydziałów Elektrociepłowni Białystok S.A.:

Nazwa wydziału

Data/ Podpis

Uwagi

Wydział Ruchu

Wydział Utrzymania

Zespół Ds. Inwestycji i Rozwoju

Wydział Infrastruktury Technicznej

Dyżurny Inżynier Ruchu

Wyrażam zgodę /Nie wyrażam zgody na wykonanie prac.

Dyrektor ds. Produkcji

.....................................................

* pkt 1-6 wypełnia wykonawca prac

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Załącznik nr IP-3-W3/2

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI PRZESTRZENNEJ I BUDOWNICTWA

z dnia 1 października 1993 r.

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy eksploatacji, remontowych i konserwacji sieci

kanalizacyjnych.

Dz. U. nr 96 poz. 437

Na podstawie art. 208 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141, z 1975

r. Nr 16, poz. 91, z 1981 r. Nr 6, poz. 23, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 35, poz. 162, z
1986 r. Nr 42, poz. 201, z 1987 r. Nr 21, poz. 124, z 1988 r. Nr 20, poz. 134, z 1989 r. Nr 20, poz. 107 i Nr 35,
poz. 192, z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 43, poz. 251 i Nr 55, poz. 319 oraz z 1991 r. Nr 53, poz. 226 i Nr 55, poz.
236 i 237) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Teren prowadzenia robót i wymagania higienicznosanitarne

§ 1. 1. Teren prowadzenia robót powinien być ogrodzony lub zabezpieczony zastawami ochronnymi,

oznakowany i oświetlony w porze nocnej; na wypadek przerwy w dostawie prądu należy przewidzieć
oświetlenie zastępcze.

2. W razie prowadzenia robót na ulicach i drogach, stanowiska pracy należy zabezpieczyć przed dostępem

osób niepowołanych oraz oznakować zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

3. Pracownicy wykonujący czynności na jezdni powinni być ubrani w kamizelki ochronne lub w odzież

posiadającą barwy bezpieczeństwa w postaci elementów trwale z nią połączonych o cechach umożliwiających
dobrą ich widoczność.

§ 2. 1. Zakład pracy zapewnia pracownikom odpowiednie warunki higienicznosanitarne, a w

szczególności: szatnię przepustową na odzież własną i roboczą, umywalnię z kabinami natryskowymi, suszarnię
odzieży i obuwia, pomieszczenie do podgrzewania i spożywania posiłków oraz pomieszczenie ustępowe.

2. Pomieszczenie do spożywania posiłków i ogrzewania się pracowników w chłodnej porze roku powinno

być ogrzewane i wyposażone w stół, krzesła lub stołki. Stosowanie ław w tych pomieszczeniach jest zabronione.

§ 3. 1. Wykonywanie robót z dala od zakładu pracy wymaga przygotowania dla pracowników schroniska

przewoźnego lub stałego oraz ustępu.

2. Schroniska powinny znajdować się nie dalej niż 500 m od najdalej położonego stanowiska pracy oraz

być wyposażone w pomieszczenie ogrzewane w porze zimowej, z miejscem do podgrzewania posiłków,
suszenia odzieży, w urządzenia do mycia się i załatwiania potrzeb fizjologicznych oraz w apteczkę pierwszej
pomocy.

3. Ustęp powinien znajdować się nie dalej niż 125 m od stanowiska pracy.
4. W schronisku powinny znajdować się regulamin pracy, instrukcja dotycząca udzielania pierwszej

pomocy w razie wypadku przy pracy, adresy i telefony pogotowia ratunkowego, straży pożarnej i policji.

§ 4. Posiłki powinny być spożywane tylko w okresie przerw ustalonych w regulaminie i w miejscach

przeznaczonych na ten cel, spełniających niezbędne warunki higienicznosanitarne.

Rozdział 2

Prace w kanałach ściekowych

§ 5. 1. Prace w kanałach ściekowych powinny być prowadzone z zastosowaniem niezbędnych środków

techniczno-organizacyjnych, zapewniających bezpieczeństwo i higienę pracy, przewidzianych w projekcie
organizacji robót lub w instrukcji technologicznej.

2. Projekt organizacji robót sporządza się dla robót remontowych, których nie przewidziano w instrukcjach

technologicznych. W projekcie organizacji robót należy określić: przewidywane metody pracy, liczbę
pracowników zatrudnionych wewnątrz kanałów i liczbę osób stanowiących ich ubezpieczenie, a w razie
potrzeby skład brygady ratunkowej oraz stosowany sprzęt roboczy i ratunkowy.

§ 6. 1. Wprowadzanie ludzi do kanału o wysokości lub średnicy poniżej 1 m jest zabronione.
2. Czyszczenie kanałów, o których mowa w ust. 1, lub kontrola stanu technicznego powinny być

prowadzone przy użyciu sprzętu specjalistycznego.

§ 7. Przed rozpoczęciem robót w kanale należy zabezpieczyć pracowników przed nagłym:

1) podniesieniem się poziomu ścieków,
2) przekroczeniem dopuszczalnych stężeń substancji szkodliwych i niebezpiecznych dla życia lub zdrowia.

§ 8. Terminy pracy w kanale powinny być uzgodnione z użytkownikami kanału w formie pisemnej w celu

ograniczenia lub wstrzymania odprowadzania ścieków w okresie trwania robót.

§ 9. Przy pracach w kanałach należy zapewnić stałą łączność pomiędzy pracującymi wewnątrz kanałów a

osobami ubezpieczającymi.

§ 10. Brygada wyznaczona do pracy w kanale powinna składać się co najmniej z czterech osób, z których

najwyżej dwie mogą pracować w kanale, a pozostałe osoby powinny stanowić ich ubezpieczenie.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

§ 11. 1. Otwarcie włazu studzienki rewizyjnej znajdującej się w jezdni lub chodniku może nastąpić po

uprzednim zabezpieczeniu terenu robót od każdej strony ruchu.

2. Otwór włazowy studzienki należy zabezpieczyć kratką i oznaczyć go czerwoną chorągiewką

ostrzegawczą. W porze nocnej i w miarę potrzeby należy stosować oświetlenie ostrzegawcze.

3. Otwierania pokryw studzienek należy dokonywać za pomocą haków lub podnośników, wykonanych z

materiałów nieiskrzących.

4. Do oświetlania kanałów należy używać

hermetycznie zamkniętych elektrycznych lamp

akumulatorowych o napięciu do 25 V lub bateryjnych latarek o konstrukcji przeciwwybuchowej. Dopuszcza się
używanie oświetlenia zasilanego z sieci elektrycznej o napięciu nie przekraczającym 12 V.

5. Odmrażanie pokryw włazowych przy użyciu otwartego ognia oraz palenie tytoniu podczas otwierania

włazu i pracy w kanale jest zabronione.

§ 12. 1. Przed wejściem do kanału lub studzienki rewizyjnej należy przewietrzyć kanał, zdejmując pokrywy

włazowe co najmniej z dwóch studzienek, po obydwu stronach studzienki kontrolowanej.

2. Po zakończeniu wietrzenia kanału należy sprawdzić, za pomocą analizatorów chemicznych albo lampy

bezpieczeństwa, czy nie występują substancje szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne.

3. Pokrywy włazowe mocowane na zawiasach należy zabezpieczyć przed samoczynnym zamknięciem.
4. Gdy wietrzenie naturalne okaże się nieskuteczne, należy przewietrzyć kanał stosując wentylację

mechaniczną.

§ 13. Podczas schodzenia do kanału należy sprawdzać stan techniczny stopni lub klamer złazowych.
§ 14. Każde wejście do kanału wymaga zastosowania przez pracowników odpowiednich środków ochrony

dróg oddechowych.

§ 15. Pracownicy zatrudnieni przy robotach w kanałach powinni posiadać odzież i obuwie robocze oraz

środki ochrony indywidualnej przewidziane dla tych stanowisk w katalogach ochron indywidualnych i
zakładowych tabelach norm wyposażenia.

§ 16. Pracownicy wykonujący roboty w kanale powinni posiadać przy sobie urządzenia do wykrywania i

sygnalizacji obecności gazu oraz zapaloną lampę bezpieczeństwa.

§ 17. Przy stanowisku pracy obok włazu powinny znajdować się: podręczna apteczka, zapasowe latarki

elektryczne i odpowiedniej długości linka asekuracyjna zakończona zatrzaśnikami, chyba że projekt organizacji
robót lub instrukcja technologiczna przewiduje inny sposób ewakuacji zatrudnionych w kanale.

§ 18. Nad włazem powinno znajdować się urządzanie mechaniczne do ewakuacji poszkodowanych w razie

wystąpienia zagrożenia życia lub zdrowia.

§ 19. Pracownicy czuwają nad bezpieczeństwem zatrudnionych w kanale powinni znać ich nazwiska, a w

razie utraty łączności z nimi - niezwłocznie przystąpić do akcji ratunkowej.

§ 20. Pracownikom czuwającym przy włazie nie wolno opuszczać swego stanowiska przez cały czas pracy

w kanale.

§ 21. W razie zbliżania się burzy lub ulewnego deszczu, pracownicy czuwający przy włazach kanałów

ogólnospławnych lub burzowych powinni wezwać pracujących w kanale do opuszczenia go.

§ 22. Po zakończeniu pracy lub na okres przerw w pracy należy usunąć z kanału sprzęt, narzędzia i

materiały, a teren robót uporządkować i usunąć zagrożenia dla życia i zdrowia pracowników i osób postronnych.

§ 23. Przed wejściem do studzienek rewizyjnych i w czasie pracy w nich należy postępować tak, jak przy

czyszczeniu kanałów.

§ 24. Transport zanieczyszczeń stałych, wydobywanych z kanału i usuwanych na zewnątrz, nie powinien

zagrażać bezpieczeństwu pracownika przebywającego w studzience.

§ 25. Czyszczenie mechaniczne lub hydrodynamiczne kanałów i wpustów ulicznych powinno się odbywać

zgodnie z instrukcją opracowaną przez zakład eksploatujący daną sieć kanalizacyjną lub dokumentację
techniczno-ruchową urządzenia opracowaną przez producenta urządzenia.

§ 26. Podczas płukania kanału urządzeniem hydrodynamicznym obsługa urządzenia oraz inni pracownicy

nie mogą znajdować się wewnątrz kanału.

Rozdział 3

Przepisy końcowe

§ 27. W sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozporządzeniu, dotyczących warunków

bezpieczeństwa i higieny pracy, związanych z robotami:
1) ziemnymi i innymi budowlanymi, mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Budownictwa i

Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 28 marca 1972 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy
przy wykonywaniu robót budowlano-montażowych i rozbiórkowych (Dz. U. Nr 13, poz. 93),

2) prowadzonymi na drogach i ulicach z ograniczeniem ruchu na jezdni, mają zastosowanie przepisy

rozporządzenia Ministrów Komunikacji oraz Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska
z dnia 10 lutego 1977 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy wykonywaniu robót drogowych i
mostowych (Dz. U. Nr 7, poz. 30).

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Załącznik nr IP-3-W3/3

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI PRZESTRZENNEJ I BUDOWNICTWA

z dnia 1 października 1993 r.

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w oczyszczalniach ścieków.

Dz. U. nr 96 poz. 438

Na podstawie art. 208 § 2 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z

1981 r. Nr 6, poz. 23, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 35, poz. 162, z 1986 r. Nr 42, poz.
201, z 1987 r. Nr 21, poz. 124, z 1988 r. Nr 20, poz. 134, z 1989 r. Nr 20, poz. 107 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r.
Nr 4, poz. 19, Nr 43, poz. 251 i Nr 55, poz. 319 oraz z 1991 r. Nr 53, poz. 226 i Nr 55, poz. 236 i 237) zarządza
się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporządzenie określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy osób zatrudnionych w zakładach

pracy zajmujących się oczyszczaniem ścieków w oczyszczalniach, zbieraniem i gromadzeniem oraz usuwaniem
ścieków ze zbiorników gnilnych (szamb) oraz przetłaczaniem ich w przepompowniach.

§ 2. Zakład pracy obowiązany jest sporządzić wykaz stanowisk pracy i określić dla nich warunki

bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wykaz stanowisk pracy wymagających dwuosobowej obsługi, szczególnie
w porze nocnej.

§ 3. Stosowanie środków chemicznych do oczyszczania ścieków regulują odrębne przepisy.
§ 4. Pracownicy oczyszczalni ścieków, stykający się bezpośrednio ze ściekami, powinni korzystać z

oddzielnych urządzeń higienicznosanitarnych, takich jak ustępy, natryski, umywalnie, szatnie przepustowe.

§ 5. 1. Poszczególne obiekty i urządzenia oczyszczalni ścieków powinny mieć ustalone nazwy, zgodnie z

dokumentacją techniczną, uwidocznione na przymocowanych tablicach, oraz informacje o zagrożeniach.

2. Instalacje stosowane w oczyszczalniach ścieków i przepompowniach powinny posiadać oznaczenia

umożliwiające łatwe rozróżnienie przesyłanych mediów.

3. Instalacje powinny być wyposażone w urządzenia kontrolno-pomiarowe umożliwiające łatwą ocenę

prawidłowości pracy.

4. Wszystkie zasuwy i zawory powinny mieć oznaczone położenie, w którym otwierają lub zamykają

przewód. Położenie tych zasuw i zaworów powinno odpowiadać schematom technologicznym, wywieszonym w
pomieszczeniach stałej obsługi.

§ 6. W poszczególnych obiektach oczyszczalni ścieków i w samodzielnych przepompowniach ścieków, w

których są stałe stanowiska robocze, powinny znajdować się podręczne apteczki ze środkami do udzielania
pierwszej pomocy, wraz z instrukcją ich stosowania.

§ 7. Pracownicy z uszkodzoną skórą rąk i innych nie osłoniętych części ciała nie powinni być dopuszczani

do pracy, przy której istnieje możliwość bezpośredniego stykania się ze ściekami.

§ 8. Wszystkie zauważone odstępstwa od normalnego toku pracy obiektu, urządzenia lub instalacji

powinny być każdorazowo odnotowywane w raportach dziennych.

§ 9. Teren oczyszczalni, przepompowni oraz zlewni ścieków powinien być ogrodzony i niedostępny dla

osób postronnych oraz oświetlony.

§ 10. 1. Poszczególne oczyszczalnie ścieków i samodzielne przepompownie powinny być wyposażone w

łączność telefoniczną lub bezprzewodową. Nie dotyczy to oczyszczalni kontenerowych i zblokowanych, nie
mających stałej obsługi.

2. W miarę potrzeby stanowiska pracy, w których mogą występować zagrożenia w postaci zatrucia lub

wybuchu, powinny mieć zapewnioną wewnętrzną łączność telefoniczną lub bezprzewodową.

3. Wszystkie instalacje służące do zapobiegania lub usuwania awarii powinny być wyposażone w

sygnalizację zdolną do przekazywania informacji na odległość.

4. Procesy technologiczne niebezpieczne i szkodliwe dla zdrowia lub życia pracowników powinny być w

miarę technicznych możliwości mechanizowane, automatyzowane i hermetyzowane, a kontrola tych procesów
powinna być prowadzona bez bezpośredniego udziału człowieka, przy zastosowaniu zdalnego sterowania i
kontroli.

5. Prace niebezpieczne powinny być wykonywane co najmniej przez 2 osoby.
§ 11. Na całym terenie oczyszczalni ścieków i wokół samodzielnych przepompowni należy utrzymywać i

pielęgnować zieleń, a wały i groble ziemne obsiewać trawą.

§ 12. 1. Konserwacje bieżące i okresowe obiektów, urządzeń i instalacji powinny być przeprowadzane

zgodnie z wytycznymi zawartymi w instrukcjach eksploatacyjnych opracowywanych przez użytkownika lub w
dokumentacji techniczno-ruchowej dostarczanej przez producentów tych urządzeń.

2. Przejęcie obiektu do eksploatacji po pracach remontowo-budowlanych może nastąpić po całkowitym ich

zakończeniu i odebraniu przez komisję powołaną przez użytkownika.

3. Odbiór obiektu lub urządzenia powinien być poprzedzony rozruchem.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

4. Prace konserwacyjno-remontowe i montażowe powinny być organizowane i prowadzone pod fachowym

nadzorem oraz zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy w budownictwie.

§ 13. 1. Prace konserwacyjne i remontowe, prowadzone w miejscach, w których występują lub mogą

wystąpić zagrożenia zatruciem, wybuchem lub pożarem, powinny być wykonywane na pisemne polecenie.

2. Polecenia, w których powinny być określone warunki wykonywania pracy i środki techniczno-

organizacyjne, mogą wydawać kierownicy oczyszczalni ścieków lub osoby przez nich upoważnione.

3. Prace określone w ust. 1, prowadzone przez pracowników przedsiębiorstw obcych, powinny być

wykonywane pod nadzorem osób wyznaczonych przez kierownika oczyszczalni lub przepompowni.

4. Wchodzenie do wszelkich pomieszczeń technologicznych powinno być poprzedzone badaniami, o jakich

mowa w § 33.

5. Wszelkie prace wykonywane w kanałach zamkniętych należy prowadzić zgodnie z odrębnymi

przepisami.

§ 14. 1. Pomieszczenia technologiczne należy utrzymywać w czystości i w porządku.
2. Powierzchnie podłóg, schodów i pomostów roboczych w pomieszczeniach technologicznych nie

powinny być śliskie i nasiąkliwe oraz powinny być łatwo zmywalne, a podłogi ponadto wyposażone w kratki
ściekowe. Powierzchnie ścian powinny być łatwo zmywalne.

3. W pomieszczeniach urządzeń technologicznych powinny się znajdować zawory czerpalne ze złączką do

przewodu giętkiego.

§ 15. Stanowiska stałej obsługi urządzeń na otwartej przestrzeni powinny być chronione przed

szkodliwymi wpływami czynników atmosferycznych.

§ 16. 1. Otwarte obiekty technologiczne o głębokości większej od 0,5 m, jak zbiorniki, kanały lub osadniki,

powinny posiadać ściany wyniesione nad teren co najmniej do wysokości 0,3 m.

2. W przypadku gdy wysokość ścian, o których mowa w ust. 1, jest mniejsza niż 1,1 m, należy ją uzupełnić

do tej wysokości barierą lub inną osłoną; bariery i osłony ze względów eksploatacyjnych mogą być rozbieralne.

3. Pomosty nad kanałami i otwartymi zbiornikami, jeśli służą za przejścia lub są stanowiskiem obsługi,

powinny być ogrodzone barierami o wysokości co najmniej 1,1 m oraz wyposażone w krawężniki o wysokości
0,15 m i oświetlone.

4. W razie gdy odległość zbiornika od dróg lub przejść jest mniejsza niż 2 m, należy zastosować

ogrodzenie dodatkowe.

5. W zejściach lub wejściach do obsługi i kontroli urządzeń wykorzystywanych co najmniej raz na zmianę

zamiast stopni włazowych, klamer lub drabin należy stosować schody.

§ 17. 1. Obiekty oczyszczalni ścieków powinny być wyposażone w sprzęt ratunkowy i gaśniczy,

dostosowany do występującego zagrożenia pożarowego.

2. Sprzęt ratunkowy i gaśniczy powinien być utrzymywany w stanie zdatnym do użytku oraz kontrolowany

raz w kwartale, jeśli instrukcja eksploatacji tego sprzętu nie stanowi inaczej. Wyniki kontroli powinny być
odnotowywane w specjalnym dzienniku.

§ 18. Każda oczyszczalnia ścieków powinna być wyposażona w dostarczone przez użytkownika:

1) instrukcję eksploatacji całej oczyszczalni wraz ze schematem technologicznym,
2) instrukcję bezpieczeństwa i higieny pracy dla całej oczyszczalni ścieków, ze szczególnym uwzględnieniem

miejsc i obiektów najbardziej zagrożonych zatruciami, wybuchem lub utonięciem,

3) instrukcje stanowiskowe obsługi maszyn, urządzeń i instalacji, zarówno technologiczne, jak i służące do

zapobiegania lub usuwania skutków awarii oraz dotyczące sposobów i dróg ewakuacji załogi,

4) zakładowy plan ratownictwa chemicznego, szczególnie w tych zakładach, które używają środków

chemicznych, jak np. chloru, z wykazem telefonów pogotowia ratunkowego, chemicznego, straży pożarnej,
policji, obrony terytorialnej itp.,

  5)  instrukcję przeciwpożarową,
  6)  instrukcję stosowania, przechowywania i eksploatacji sprzętu ochrony dróg oddechowych,
  7)  instrukcję udzielania pierwszej pomocy w razie wypadku,
  8)  tablice ostrzegające przed niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia,
  9)  sprzęt  ratunkowy,  jak  koła  ratunkowe  z  rzutką,  linki  asekuracyjne,  bosaki,  rozmieszczone  na  obrzeżach

zbiornika otwartego, w odległościach nie większych niż 100 m,

10) przyrządy kontrolno-pomiarowe i sygnalizacyjne, służące do ostrzegania przed substancjami szkodliwymi i

niebezpiecznymi dla życia i zdrowia.

Rozdział 2

Zagrożenia wybuchem pomieszczeń, stref i przestrzeni zewnętrznych

§ 19. Pomieszczenia, strefy i przestrzenie zewnętrzne, zagrożone wybuchem, oraz ich kategorie określa się

na etapie projektowania, przebudowy, rozbudowy, modernizacji lub remontu i eksploatacji w celu ustalenia
niezbędnych środków prewencyjnych zapobiegających wybuchom.

§ 20. 1. Do ustalenia kategorii zagrożenia wybuchem pomieszczeń, stref i przestrzeni zewnętrznych

właściwa jest komisja kwalifikacyjna, powoływana przez kierownika zakładu pracy lub jednostki projektowej.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

2. W skład komisji kwalifikacyjnej powinni wchodzić: przewodniczący oraz jej członkowie - specjaliści do

spraw ochrony pożarowej, bezpieczeństwa i higieny pracy, technologii oczyszczania ścieków oraz
zainteresowani kierownicy obiektów lub pracowni projektowych.

§ 21. Przystąpienie do klasyfikacji pomieszczeń, stref lub przestrzeni zewnętrznych, zagrożonych

wybuchem, powinno być poprzedzone:
1) ustaleniem szczegółowego składu ścieków doprowadzanych do oczyszczalni, ze specjalnym

uwzględnieniem substancji palnych lub wybuchowych, mogących stworzyć zagrożenie wybuchem w czasie
normalnego stanu pracy i w czasie stanu awaryjnego,

2) ustaleniem średnich zrzutów substancji mogących stwarzać zagrożenie wybuchem w czasie doby, miesiąca

i roku.

§ 22. Szczegółowe zasady przeprowadzania klasyfikacji pomieszczeń, stref i przestrzeni zewnętrznych,

zagrożonych wybuchem, regulują odrębne przepisy.

§ 23. W razie zakwalifikowania obiektów, stref i przestrzeni zewnętrznych oczyszczalni ścieków do jednej

z kategorii zagrożenia wybuchem, należy je oznakować odpowiednimi znakami bezpieczeństwa.

§ 24. Urządzenia elektryczne w obiektach zagrożonych wybuchem powinny być wykonane zgodnie z

wymaganiami przepisów w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać urządzenia
elektroenergetyczne instalowane w pomieszczeniach, strefach i przestrzeniach zewnętrznych, zagrożonych
wybuchem, przy uwzględnieniu wilgoci występującej w miejscu pracy urządzeń.

§ 25. W przestrzeniach zagrożonych wybuchem zabrania się palenia tytoniu, używania otwartego

płomienia oraz wykonywania prac mogących spowodować zapłon mieszaniny wybuchowej.

§ 26. Przed wejściem do pomieszczeń zagrożonych wybuchem należy uruchomić awaryjną wentylację

mechaniczną na okres co najmniej 10 minut.

§ 27. Uruchamianie wentylatorów powinno być możliwe z wnętrza, jak i na zewnątrz pomieszczeń

zagrożonych wybuchem.

Rozdział 3

Kraty

§ 28. 1. Kratami w rozumieniu rozporządzenia są urządzenia służące do zatrzymywania ciał stałych,

pływających i wleczonych (skratek). Kraty mogą funkcjonować jako obiekty lub urządzenia samodzielne albo
elementy technologiczne innego obiektu, np. przepompowni ścieków. Kraty mogą występować jako obiekty
obudowane lub nie obudowane, wolno stojące lub połączone z innymi obiektami.

2. Dojścia do krat powinny zapewniać bezpieczne usuwanie skratek oraz przemieszczanie ich na miejsce

czasowego składowania.

§ 29. 1. Pomieszczenia krat obudowanych powinny być wyposażone w wentylację grawitacyjną i

mechaniczną, zapewniającą utrzymanie czystości powietrza poniżej granic najwyższych dopuszczalnych norm
stężenia substancji szkodliwych dla zdrowia w czasie przebywania w nich ludzi.

2. Układ wentylacji grawitacyjnej w budynku należy tak zróżnicować, aby około 50% usuwanego

powietrza posiadało wloty usytuowane 0,15 m nad poziomem podłogi pomieszczenia najniżej położonego lub
nad najwyższym poziomem ścieków w budynku krat. Przewody te nie powinny mieć przepustnic. Pozostałe
wywietrzniki powinny posiadać wloty powietrza usytuowane pod stropem.

3. Nawiew wentylacji grawitacyjnej w około 30% powinien być usytuowany nad podłogą, a w około 70% -

pod stropem pomieszczenia.

4. Wentylacja mechaniczna powinna zapewniać następujący układ wymiany powietrza:

1) wywiew: 70% dołem, 30% górą,
2) nawiew: 30% dołem, 70% górą.

5. W budynku krat w chłodnej porze roku należy zapewnić temperaturę co najmniej +5

6. W budynku krat należy przewidzieć umywalkę z ciepłą wodą, kabinę ustępową i pomieszczenie do

składowania środków do dezynfekcji skratek, wyposażone w wentylację grawitacyjną co najmniej o dwóch
wymianach na godzinę oraz zawór czerpalny z końcówką umożliwiającą podłączenie przewodu do mycia podłóg
i ścian.

7. Podłogi i ściany do wysokości co najmniej 2 m powinny być wykonane z materiałów łatwo

zmywalnych.

§ 30. W przypadku krat znajdujących się w innym kompleksie, np. w przepompowni ścieków, urządzenia

higienicznosanitarne dla obsługi mogą być wspólne.

§ 31. Kraty nie obudowane, usytuowane bezpośrednio w kanale otwartym, należy obudować barierami, jak

zbiorniki otwarte.

§ 32. 1. Kraty usytuowane w budynkach powinny być ogrodzone w sposób zabezpieczający pracowników

przed wpadnięciem do zagłębień.

2. Do obsługi krat powinny być wykonane pomosty robocze i ociekowe dla odsączania skratek.
3. Szerokość pomostu roboczego powinna być dostosowana do rozmiarów kraty, lecz nie mniejsza niż 0,7

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

§ 33. 1. Wejście do pomieszczeń lub zagłębień przy kratach powinno być poprzedzone zbadaniem

czystości powietrza i zawartości tlenu. Badania należy dokonywać za pomocą przyrządów kontrolno-
pomiarowych służących do wykrywania gazów szkodliwych i niebezpiecznych oraz lamp bezpieczeństwa.

2. Pracownicy wchodzący do pomieszczenia zagłębionego przy kratach powinni być wyposażeni w

urządzenia do wykrywania gazów niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia oraz posiadać szelki
bezpieczeństwa z linką asekuracyjną o odpowiedniej długości.

3. Pracownik schodzący do pomieszczeń lub zagłębień przy kratach powinien być asekurowany co

najmniej przez dwie osoby.

4. Nad wejściem lub włazem do pomieszczenia lub zagłębienia powinno znajdować się urządzenie

umożliwiające wydobycie pracownika w razie zasłabnięcia lub utraty przytomności.

5. Osoby asekurujące powinny być wyposażone co najmniej w dwa aparaty powietrzne, linki asekuracyjne

oraz w przewoźne urządzenia do wydobywania poszkodowanego z miejsca zagrożonego, w pozycji głową do
góry.

6. Liczbę osób asekurujących i aparatów powietrznych, w zależności od warunków pracy, określa

kierownik zakładu pracy.

Rozdział 4

Przepompownie ścieków

§ 34. 1. Pomieszczenia pomp i armatury powinny mieć zapewnione wygodne i bezpieczne do nich dojścia

o szerokości co najmniej 0,6 m, jeżeli względy technologiczne nie stawiają ostrzejszych wymagań. Nie dotyczy
to przepompowni z pompami zatapialnymi.

2. Budowa schodów łączących poziom pomieszczenia pomp z poziomem terenu jest wymagana wówczas,

gdy pompy lub inne urządzenia przepompowni wymagają wejścia obsługującego przynajmniej raz w czasie
zmiany.

3. Przepompownie jednokomorowe i przepompownie z pompami zatapialnymi powinny posiadać włazy

kanalizacyjne i montażowe, dostosowane do wymiarów pomp i armatury oraz ewakuacji pracownika w razie
zasłabnięcia.

4. Przepompownie z wydzielonymi zbiornikami czerpalnymi powinny posiadać ściany szczelne,

oddzielające zbiornik czerpalny od pomieszczenia pomp.

5. Jeżeli do pomieszczeń pomp nie przewidziano schodów, to należy zapewnić otwory ewakuacyjne.

Otworami takimi mogą być otwory montażowe, jeżeli znajdujące się pod nimi urządzenia nie będą stanowiły
przeszkody w ewakuacji pracownika.

§ 35. 1. W przepompowniach jednokomorowych wyposażonych w kratę, w których dobowa masa skratek

nie przekracza 100 kg, dopuszcza się ręczne czyszczenie kraty. W przypadku gdy ilość skratek przekracza 100
kg, usuwanie ich powinno być zmechanizowane.

2. Praca pomp w przepompowniach jednokomorowych powinna być zautomatyzowana.
3. Zasuwy odcinające przepływ ścieków powinny być obsługiwane z poziomu terenu.
4. Obiekty, o których mowa w ust. 1, powinny być wyposażone w urządzenia zapewniające bezpieczny

montaż i demontaż pomp.

§ 36. Pomieszczenia technologiczne przepompowni, w których czasowo mogą przebywać ludzie, powinny

posiadać skuteczną wentylację grawitacyjną i mechaniczną oraz temperaturę +5

§ 37. 1. Zbiorniki czerpalne w przepompowniach ścieków, zlokalizowane poza budynkiem pomp, powinny

posiadać dwa rodzaje włazów: kanalizacyjne oraz montażowe, dostosowane do potrzeb ewakuacyjnych.

2. Zejścia na dno zbiorników czerpalnych, których głębokość nie przekracza 6 m, powinny być

wyposażone w klamry złazowe.

3. Zejścia i wyjścia ze zbiorników, o których mowa w ust. 2, mogą również odbywać się za pomocą drabin

opuszczonych.

4. W zbiornikach czerpalnych o głębokości ponad 6 m należy stosować pomosty dodatkowe (stropy

pośrednie, galerie, spoczniki).

5. Wejście pracownika do zbiornika czerpalnego powinno być poprzedzone czynnościami wymienionymi

w § 33.

6. Zbiorniki czerpalne w przepompowniach powinny posiadać wentylację grawitacyjną zapewniającą co

najmniej dwie wymiany powietrza w czasie godziny oraz możliwość zainstalowania wentylatorów przewoźnych,
zapewniających co najmniej 10 wymian w czasie godziny.

§ 38. 1. Przepompownie ścieków ze stałą obsługą powinny spełniać wymagania przepisów budowlanych,

określonych dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi.

2. Jeżeli przepompownia nie jest połączona obudowanymi przejściami z innymi obiektami, w których

znajdują  się  pomieszczenia  socjalno-bytowe  oraz  higienicznosanitarne,  w  obiekcie  przepompowni  należy
urządzić co najmniej:
  1)  ustęp z umywalką,
  2)  stanowisko śniadaniowe z możliwością podgrzania posiłku,

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

3) szafkę na odzież własną i roboczą.

§ 39. Jeżeli zamiast pomp do podnoszenia ścieków stosowane są przenośniki ślimakowe lub podnośniki

kubełkowe, urządzenia te powinny być obudowane.

§ 40. W przypadku dokonywania przeglądu, konserwacji lub remontu pomp, przenośników ślimakowych i

podnośników kubełkowych urządzenia napędowe powinny być wyłączone i skutecznie zabezpieczone przed
przypadkowym włączeniem.

Rozdział 5

Komory fermentacyjne otwarte

§ 41. 1. Zbiorniki otwartych komór fermentacyjnych powinny być ogrodzone barierami, zgodnie z

wymaganiami określonymi w § 16.

2. Dojścia i przejścia wokół otwartych komór fermentacyjnych powinny być utwardzone.
3. W pobliżu zejścia na dno zbiornika powinny znajdować się koła ratunkowe z rzutką lub pływająca

tratwa ratunkowa.

4. Zejście na dno komory może odbywać się za pomocą schodów i drabin.
5. Wejście na dno zbiornika powinno być poprzedzone opróżnieniem komory i zmyciem schodów oraz

sprawdzeniem stężenia substancji szkodliwych dla zdrowia w powietrzu na dnie zbiornika.

Rozdział 6

Komory fermentacyjne zamknięte

§ 42. 1. Komory fermentacyjne zamknięte ze względu na występowanie metanu i siarkowodoru klasyfikuje

się jako obiekty szczególnie niebezpieczne.

2. Zasięg strefy zewnętrznej zagrożonej wybuchem ustala komisja, o której mowa w § 20.
§ 43. Osad z komory fermentacyjnej należy doprowadzać i odprowadzać w sposób kontrolowany, aby nie

dopuścić do powstania nadmiernego nadciśnienia lub podciśnienia w komorze fermentacyjnej i w zbiorniku
gazu.

§ 44. Urządzenia zabezpieczające instalację gazową komór fermentacyjnych powinny być systematycznie

przeglądane i kontrolowane, a wyniki kontroli zapisywane w dziennikach eksploatacji tych urządzeń.

§ 45. Czyszczenie lub remont wnętrza komory fermentacyjnej zamkniętej powinny się odbywać zgodnie z

opracowaną instrukcją eksploatacji oraz wymaganiami rozdziału 8.

Rozdział 7

Zbiorniki gazu i instalacje gazowe

§ 46. Zbiornik gazu dopuszczony do eksploatacji powinien mieć odpowiednią dokumentację techniczną,

obejmującą:
  1)  sposób przeprowadzania prób szczelności,
  2)  zestaw niezbędnego sprzętu przeciwpożarowego wraz ze szczegółową instrukcją przeciwpożarową,
  3)  szczegółową instrukcję eksploatacji wraz z wymaganiami bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 47. Do zbiornika gazu należy zapewnić dojazd drogą o utwardzonej nawierzchni.
§ 48. Hydranty lub zbiorniki przeciwpożarowe powinny być zlokalizowane przy zbiornikach gazu w

odległościach zgodnych z wymaganiami polskich norm.

§ 49. Zbiorniki gazu i odsiarczalnie powinny posiadać instalację piorunochronną.
§ 50. 1. Zbiorniki gazu powinny być wyposażone we wskaźniki stanów napełnienia i sygnalizatory

świetlne oraz akustyczne tych stanów.

2. Przed opróżnieniem zbiornika z wody, stanowiącej jego zamknięcie, należy sprawdzić, czy wnętrze

zbiornika jest połączone bezpośrednio z atmosferą.

§ 51. W czasie zimy, a szczególnie podczas mrozów lub obfitych opadów śniegu, zbiorniki gazu

konstrukcji teleskopowej należy codziennie kontrolować i usuwać z nich śnieg i lód.

§ 52. 1. Zakład pracy powinien prowadzić miesięczne i roczne kontrole pracy urządzeń gazowych, a

wyniki ich rejestrować i przechowywać dla celów kontrolnych.

2. Codziennie

należy

kontrolować

prawidłowość

działania

urządzeń

pomiarowo-kontrolnych,

prawidłowość działania zaworów gazowych przy tych urządzeniach i inne elementy instalacji.

§ 53. W odsiarczalni gazu, na przewodach doprowadzających i odprowadzających gaz, należy zainstalować

urządzenia do pomiaru ciśnienia.

§ 54. Napełnianie odsiarczalników gazu i włączanie ich do ruchu może się odbywać tylko przy

zamkniętych zaworach na przewodach odprowadzających gaz.

§ 55. Wykonywanie prac naprawczych w obrębie strefy zagrożenia wybuchem i pożarem może się

odbywać tylko na podstawie pisemnego polecenia kierownictwa zakładu i pod fachowym nadzorem.

§ 56. Roboty spawalnicze w odsiarczalniach i przy instalacjach gazowych należy prowadzić zgodnie z

opracowaną instrukcją, przez osoby przeszkolone oraz pod fachowym nadzorem i zgodnie z odrębnymi
przepisami.

Rozdział 8

Zbiorniki zamknięte

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

§ 57. 1. Prace w zbiornikach zamkniętych wymagają specjalnych przygotowań organizacyjnych i

technicznych, określonych w instrukcji eksploatacji.

2. Prace w zbiornikach zamkniętych powinny być wykonywane na polecenie pisemne kierownika zakładu

lub osoby przez niego upoważnionej.

3. Polecenie wejścia do zbiornika lub pracy w nim powinno zawierać klauzulę "zezwalam na rozpoczęcie

robót" oraz określać:
1) miejsce i czas pracy (miesiąc, dzień, godzina),
2) rodzaj i zakres pracy oraz - jeżeli zachodzi taka potrzeba - kolejność wykonywania poszczególnych

czynności,

3) rodzaj zagrożeń, jakie mogą wystąpić podczas wykonywanej pracy, oraz sposób postępowania w razie ich

wystąpienia,

  4)  sposób sygnalizacji i porozumiewania się między pracującymi a ubezpieczającymi,
  5)  drogi i sposoby ewakuacji,
  6)  sposób prowadzenia akcji ratowniczej i udzielania pierwszej pomocy.

4. W poleceniu należy podać osoby odpowiedzialne za przygotowanie i wykonanie pracy zarówno od

strony wykonawcy, jak i służb eksploatacyjnych.

§ 58. W przypadku prac wewnątrz zbiornika służby eksploatacyjne są obowiązane:

1) opróżnić zbiornik i odłączyć go od innych instalacji i zabezpieczyć przed przypadkowym ich włączeniem

lub uruchomieniem urządzeń wewnątrz zbiornika,

2) przeprowadzić kontrolę składu powietrza wewnątrz zbiornika przed wejściem pracowników oraz zapewnić

jego kontrolę podczas pracy.

§ 59. Do obowiązków wykonawcy robót należy:

1) zastosowanie niezbędnych środków bezpieczeństwa i higieny pracy, które powinny być określone

szczegółowo w projekcie organizacji robót,

2) zabezpieczenie miejsca pracy przed pożarem,
3) zapewnienie urządzeń zabezpieczających i środków ochrony indywidualnej.

§ 60. Pracownik wchodzący do wnętrza zbiornika powinien pracować w zespole co najmniej

trzyosobowym oraz posiadać sprzęt zabezpieczający, jak:
  1)  szelki bezpieczeństwa z linką ewakuacyjną,
  2)  hełm ochronny,
  3)  aparat powietrzny lub przewód doprowadzający powietrze,
  4)  lampa bezpieczeństwa.

§ 61. W czasie przebywania pracowników wewnątrz zbiornika powinny być otwarte wszystkie włazy, a

jeżeli byłoby to niewystarczające dla utrzymania właściwej jakości powietrza, należy zastosować mechaniczny
dopływ świeżego powietrza.

§ 62. Jeżeli podczas wykonywania pracy wewnątrz zbiornika znajdują się materiały w stanie płynnym lub

sypkim, zagrażające zasypaniem lub utonięciem pracownika, należy usunąć te zagrożenia lub zastosować
odpowiednie zabezpieczenia, np. w postaci ruchomego pomostu opuszczanego.

§ 63. Prace spawalnicze lub stosowanie otwartego płomienia wymagają zastosowania specjalnych

warunków i środków, zabezpieczających przed wybuchem lub pożarem. Prace te powinny być wykonywane pod
fachowym nadzorem oraz zgodnie z odrębnymi przepisami.

§ 64. Zakończenie pracy w zbiorniku powinno być potwierdzone przez osobę, która wydała to polecenie.

Rozdział 9

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 65. Obiekty istniejące, w których wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy w dniu wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia nie odpowiadają jego wymaganiom, należy dostosować do nowych wymagań w
okresie 5 lat.

§ 66. 1. Dla obiektów będących w budowie lub rozruchu, a nie przekazanych użytkownikowi do

eksploatacji przed wejściem w życie rozporządzenia, należy dokonać komisyjnego przeglądu, który pozwoli
ustalić zakres prac związanych z dostosowaniem oczyszczalni do wymagań niniejszego rozporządzenia.

2. Komisję, o której mowa w ust. 1, powołuje inwestor w porozumieniu z przyszłym użytkownikiem,

wykonawcą, biurem projektowym oraz z przedstawicielami właściwych terytorialnie organów Państwowej
Inspekcji Pracy i Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

3. Obiekty będące w trakcie projektowania powinny być dostosowane do wymagań niniejszego

rozporządzenia.

§ 67. Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 17 lutego 1970 r. w sprawie

bezpieczeństwa i higieny pracy w komunalnych oczyszczalniach ścieków (Dz. U. Nr 6, poz. 51 i z 1984 r. Nr 10,
poz. 43).

§ 68. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Załącznik nr IP-3-W3/4

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 28 maja 1996 r.

w sprawie

rodzajów prac, które powinny być wykonywane przez co

najmniej dwie osoby

(Dz. U. nr 62 poz. 288)

Na podstawie art. 225 § 2 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Ustala się rodzaje prac, które powinny być wykonywane przez co najmniej dwie osoby, w celu

zapewnienia asekuracji, ze względu na możliwość wystąpienia szczególnego zagrożenia dla zdrowia lub życia
ludzkiego.

2. Wykaz prac, o których mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.
§ 2. Przepisy rozporządzenia nie naruszają odrębnych przepisów określających rodzaje prac, które powinny

być wykonywane przez co najmniej dwie osoby ze względu na możliwość wystąpienia szczególnego zagrożenia
dla zdrowia lub życia ludzkiego.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ RODZAJÓW PRAC, KTÓRE POWINNY BYĆ WYKONYWANE PRZEZ CO NAJMNIEJ

DWIE OSOBY

1. Prace wykonywane wewnątrz zbiorników, kotłów, silosów i urządzeń technologicznych, w tym prace w

zbiornikach otwartych, które nie pozwalają na bezpośredni kontakt wizualny co najmniej z jednym
pracownikiem.

2. Prace w pomieszczeniach, w których występują gazy lub pary trujące, żrące albo duszące, przy których

wykonywaniu wymagane jest stosowanie środków ochrony indywidualnej.

3. Prace związane z:

montażem i demontażem studzienek, stacji pomp wodnych przy głębokościach większych od 2
m,

odmulaniem i pogłębianiem cieków i zbiorników wodnych,

budową i pogłębianiem studni kopanych przy głębokościach większych od 2 m.

4. Prace w pomieszczeniach sekcyjnych zakładów utylizacji.
5. Prace na czynnych gazociągach i przemysłowych instalacjach gazowych.
6. Prace przy obsłudze autoklawów przemysłowych.
7. Prace na stanowiskach organizowanych w magazynach substancji trujących i żrących.
8. Prace przy usuwaniu skażeń chemicznych.
9. Prace związane z transportowaniem i stosowaniem materiałów wybuchowych.
10. Prace przy usuwaniu skutków wypadków i awarii radiacyjnych.
11. Prace związane z transportem i przeładunkiem materiałów promieniotwórczych, wymagające nadzoru

dozymetrycznego.

12. Prace w sterowniach i przy kanałach reaktorów jądrowych oraz w sterowniach i bunkrach

akceleratorów.

13. Prace związane z obsługą studzienek i zbiorników ścieków radioaktywnych.
14. Prace badawcze z użyciem urządzeń plazmowych do syntezy termojądrowej.
15. Prace związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i

samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych.

16. Prace spawalnicze, cięcie gazowe i elektryczne oraz inne prace wymagające posługiwania się otwartym

źródłem ognia w pomieszczeniach zamkniętych albo w pomieszczeniach zagrożonych pożarem lub wybuchem.

17. Prace przy urządzeniach elektroenergetycznych znajdujących się całkowicie lub częściowo pod

napięciem, z wyjątkiem prac polegających na wymianie w obwodach o napięciu do 1 kV bezpieczników i
żarówek (świetlówek).

18. Prace wykonywane w pobliżu nie osłoniętych urządzeń elektroenergetycznych lub ich części,

znajdujących się pod napięciem.

19. Prace przy wyłączonym spod napięcia torze dwutorowej elektroenergetycznej linii napowietrznej o

napięciu 1 kV i powyżej, jeżeli drugi tor linii pozostaje pod napięciem.

20. Prace przy wyłączonych spod napięcia elektroenergetycznych liniach napowietrznych, które krzyżują

się z liniami znajdującymi się pod napięciem.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

21. Prace przy wykonywaniu prób i pomiarów w zakładach energetycznych oraz innych zakładach przy

urządzeniach elektroenergetycznych, z wyłączeniem prac stale wykonywanych przez wyznaczonych
pracowników w ustalonych miejscach pracy (laboratoria, stacje prób).

22. Prace przy budowie i eksploatacji napowietrznych linii elektroenergetycznych:

w terenie trudno dostępnym lub zalesionym, wymagającym ścinania drzew,

przy wymianie słupów i przewodów na słupach.

23. Prace przy budowie i eksploatacji napowietrznych linii telekomunikacyjnych wykonywanych:

na skrzyżowaniach z liniami energetycznymi, kolejowymi oraz w bezpośrednim sąsiedztwie
szlaków komunikacyjnych (dróg, rzek, mostów, wiaduktów) i gazociągów,

w terenie trudno dostępnym lub zalesionym, wymagającym ścinania drzew,

przy wymianie słupów i przewodów na słupach.

24. Prace przy eksploatacji linii kablowych ze zdalnym zasilaniem oraz przy urządzeniach zdalnego

zasilania.

25. Prace w studniach kablowych, w pomieszczeniach z nimi połączonych i dołkach monterskich.
26. Prace na obiektach radiokomunikacyjnych w terenie górskim trudno dostępnym.
27. Prace konserwacyjne przy nadajnikach radiowych i telewizyjnych oraz prace wykonywane na polach

antenowych.

28. Prace w telekomunikacji przy nie obsługiwanych stacjach wzmacniakowych i komorach kablowych.
29. Prace wykonywane na wysokości powyżej 2 m w przypadkach, w których wymagane jest zastosowanie

środków ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości.

30. Prace w wykopach i wyrobiskach o głębokości większej od 2 m.
31. Prace ziemne wykonywane metodą bezodkrywkową.
32. Prace geodezyjno-melioracyjne na terenach bagiennych.
33. Prace w kesonach i prace nurków.
34. Prace malarzy, konserwatorów okrętowych, wykonywane poza burtą statku lub z zewnętrznego

rusztowania wiszącego oraz prace na masztach.

35. Prace na statkach w: zbiornikach wodnych, paliwowych, balastowych, kolektorach, przelotniach,

zasobnikach powietrza silników spalinowych, zęzach, koferdamach, tunelach przystępkowych, karterach
silników i komorach łańcuchowych.

36. Prace związane z otwieraniem i zamykaniem luków ładowni na statkach.
37. Prace na otwartych pokładach statków w warunkach sztormowych oraz na stanowiskach

manewrowych, cumowniczych na dziobie i rufie.

38. Prace na statkach przy przeładunkach i manipulacjach materiałów niebezpiecznych.
39. Prace na statkach wykonywane na wysokości powyżej 5 m na nie umocowanych w sposób stały

drabinkach.

40. Prace kontrolerów fitosanitarnych na statku lub barce.
41. Prace przy oznakowywaniu i remoncie dróg na odcinkach nie zamkniętych dla ruchu.
42. Prace maszynistów kolejowych zatrudnionych na:

lokomotywach elektrycznych nie wyposażonych w dwa aktywne systemy zabezpieczeń, tj.
czuwak aktywny i system samoczynnego hamowania pociągu,

pojazdach trakcyjnych, poruszających się z szybkością powyżej 130 km/h,

lokomotywach prowadzących pociągi w ruchu towarowym po liniach, na których miarodajne
pochylenie na obsługiwanym odcinku jest większe niż 15 promili na długości 1000 m.

43. Prace operatorów sprężarek chłodniczych, prace przy napełnianiu instalacji amoniakiem oraz prace

wykonywane w komorach chłodniczych, gdy drzwi do tych komór otwierane są tylko z zewnątrz.

44. Prace przy ogłuszaniu zwierząt w zakładach przemysłu mięsnego.
45. Prace związane z obsługą i zabiegami weterynaryjnymi zwierząt dużych w stacjach hodowli i

unasienniania.

46. Prace związane z dokarmianiem ryb z łódki.
47. Prace związane ze stosowaniem:

środków ochrony roślin podczas zabiegu fumigacji,

środków ochrony roślin w uprawach pod osłonami i w pomieszczeniach zamkniętych.

48. Prace związane ze świadczeniem usług w zakresie stosowania preparatów ochrony roślin w formie

płynnej, zaliczanych do pierwszej kategorii toksyczności.

49. Prace przy pozyskiwaniu drewna w lesie.

50. Prace związane z ratownictwem górskim.

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

Rozdzielnik Instrukcji

(opcjonalnie – o ile występuje w wersji „papierowej)

NR REJ. INSTRUKCJI:

TYTUŁ:

NR EGZ.

STANOWISKO

POBRAŁ

(Nazwisko i imię)

DATA

PODPIS

IP-3-W3 Instrukcja postępowania w zakresie gospodarki ściekowej

Elektrociepłownia Białystok S.A.

SPIS TREŚCI:
Aktualizacja instrukcji

Zawartość instrukcji

1. Cel

2. Zakres

3. Odpowiedzialność

4. Dokumenty związane

5. Definicje

6. Sposób postępowania

6.1. Źródła powstawania ścieków

6.2. Budowa i eksploatacja sieci i urządzeń kanalizacyjnych

6.3. Urządzenia techniczne związane z gospodarką ściekową

Zbiornik ścieków gorących z przepompownią

Osadnik przejściowy obok komina nr 1

Zbiornik ścieków technologicznych z Maszynowni

Separatory substancji ropopochodnych

Łapacz mazutu na terenie gospodarki olejowej

Urządzenia gospodarki ściekowej przy SUW i laboratoriach

Osadnik końcowy ścieków wraz z budynkiem pompowni osadów

Pomiary kontrolne

Nadzór nad utrzymaniem i eksploatacją urządzeń kanalizacyjnych

Gospodarka ściekowa na składowisku UPS w Sowlanach

Inne postanowienia dotyczące gospodarki ściekowej

Warunki bezpieczeństwa przy pracach związanych z gospodarka ściekową

Sytuacje awaryjne związane z gospodarką ściekową

7. Załączniki

Rozdzielnik instrukcji