background image

Internet Public Relations w zarządzaniu sytuacją kryzysową 
przedsiębiorstwa 

Dr Monika Kaczmarek-Śliwińska 
Politechnika Koszali
ńska, Wydział Ekonomii i Zarządzania 

Streszczenie 

Artykuł  prezentuje  możliwości  zastosowania  sieci  Internet  w  działaniach 

kryzysowych  przedsiębiorstw  podejmowanych  przez  służby  public  relations. 

Rozważania dotyczące Internet Public Relations uzupełnione są o wyniki badań 

ankietowych  przeprowadzonych  przez  autora,  a  dotyczących  między  innymi 

zarządzania sytuacją kryzysową za pomocą instrumentów sieci Internet. 

Słowa kluczowe: Internet Public Relations, public relations, sytuacja kryzysowa 

Wprowadzenie 

Każde  przedsiębiorstwo  działające  na  rynku  narażone  jest  na  różnego  rodzaju 

niebezpieczeństwa i kryzysy. Związane jest to z dynamicznie zmieniającym się 

otoczeniem, w którym mogą powstawać sytuacje nieprzewidywalne w skutkach 

niosące zagrożenie dla równowagi przedsiębiorstwa. Problem polega na tym, że 

nie  zawsze  przedsiębiorstwo  jest  tego  świadome,  a  co  się  z  tym  wiąże  nie  jest  

w  stanie  zareagować  odpowiednio  wcześnie  minimalizując  w  ten  sposób  jego 

ewentualne  skutki.  Niestety,  jeżeli  sytuację  kryzysową  zdefiniuje  się  jako 

„zwykle  nagłe  i  nieoczekiwane,  niepożądane  wydarzenie,  zakłócające 

równowagę  w  firmie  i  stanowiące  zagrożenie  dla  dowolnej  sfery  jej 

działania”(1)  to  wynika  wprost,  iż  niemożliwe  staje  się  opracowanie  i 

przygotowanie  się  do  wszystkich  potencjalnych  sytuacji  kryzysowych  danego 

przedsiębiorstwa(2).  W  związku  z  tym  przedsiębiorstwo  powinno  opracować 

ogólną filozofię działania i pewne szczególne jej warianty. 

Działania public relations w sytuacjach kryzysowych 

W  przedsiębiorstwach  zarządzanych  według  nowoczesnych  metod  za 

opracowanie  tak  zwanych  „planów  kryzysowych”  czy  „planów  zarządzania 

sytuacją  kryzysową”  odpowiedzialne  są  działy  i  osoby  prowadzące  działalność 

public  relations  (PR).  Obecnie  zauważa  się  zdecydowaną  tendencję  do 

umieszczania  działów  PR  w  najbliższym,  pod  względem  struktury 

background image

organizacyjnej,  otoczeniu  władz  firmy,  zaś  sama  definicja  public  relations  

z  czysto  marketingowego  podejścia  przekształciła  się  w  „funkcję  zarządzania, 

która nawiązuje i podtrzymuje wzajemnie korzystne stosunki między instytucją 

oraz publiką, od której zależy jej sukces lub klęska”(3). 

Wśród  wielości  działań  podejmowanych  przez  przedsiębiorstwa  liczba 

potencjalnych  sytuacji  kryzysowych  jest  niezliczona(4).  Określenie  stanu  czy 

przedsiębiorstwo  znajduje się  już  w  sytuacji  kryzysu  zależy  w  dużej  mierze  od 

stanu  świadomości  menedżerów  odpowiedzialnych  za  zarządzanie  sytuacją 

kryzysową  oraz  momentu  podjęcia  działań  przeciwdziałających  kryzysom. 

Najczęściej  wymienianymi  błędami  w  formułowaniu  założeń  ewentualnych 

sytuacji  kryzysowych  są  między  innymi  przekonanie,  iż  ciężkie  kryzysy 

zdarzają  się  bardzo  rzadko,  a  jeżeli  już  wystąpią  to  rozwiążą  się  same,  że 

kryzysy są tylko źródłem kłopotów lub też, że odpowiednim momentem reakcji 

jest  sam  moment  wystąpienia  kryzysu.  Wymienione  przykłady(5)  wskazują,  iż 

niestety wciąż wiele przedsiębiorstw traktuje kryzys w sposób niefrasobliwy czy 

wręcz  lekceważący.  Zdarzają  się  również  przypadki  podejmowania  błędnych 

decyzji w trakcie sytuacji kryzysowych wynikające z przekonania o posiadaniu 

maksymalnie dobrego planu kryzysowego, możliwości wpływania na media lub 

wręcz  manipulacji  mediami,  czy  też  przekonanie  o  braku  powtarzalności 

sytuacji kryzysowej. 

Instrumenty sieci Internet w sytuacji kryzysowej przedsiębiorstwa 

Przedsiębiorstwa  podczas  sytuacji  kryzysowej  muszą  nawiązać  komunikację  z 

otoczeniem zainteresowanym kryzysem. Organizacje prawidłowo przygotowane 

do kryzysu są przekonane, że „dobry przekaz może rozwiązać poważną sytuację 

kryzysową”(6).  Wśród  możliwych  do  wykorzystania  środków  masowego 

przekazu  ugruntowaną  pozycję  mają  już  media  tradycyjne,  czyli  prasa,  radio  i 

telewizja.  Coraz  większe  znaczenie  odgrywa  sieć  Internet  jako  źródło  szybkiej 

informacji  z  natychmiastową  możliwością  aktualizacji.  Opracowując  plan 

kryzysowy  warto  zastanowić  się,  jakie  instrumenty  Internetu  mogą  być 

przydatne w czasie zarządzania sytuacją kryzysową. 

W zarządzaniu sytuacją kryzysową bardzo ważnym instrumentem Internetu jest 

World  Wide  Web.  Witryna  ukierunkowana  na  działania  PR  powinna  zawierać 

wszelkie dane teleadresowe, historię i misję firmy, strukturę organizacyjną oraz 

władze 

firmy, 

opis 

działalności 

charytatywnej  

background image

i  sponsoringowej,  działania  podejmowane  przez  firmę  w  zakresie  ochrony 

ś

rodowiska  i  akcji  społecznych,  informacje  dla  akcjonariatu,  raporty  roczne, 

nagrody  i  wyróżnienia,  możliwość  zasięgnięcia  rad  „wirtualnego  eksperta”, 

informacje 

dotyczące 

rekrutacji 

pracowników, 

praktyk, 

informacje  

o działalności wewnętrznej firmy, odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, 

informacje o przebytych kryzysach, elementy na użytek planu kryzysowego oraz 

centra  prasowe,  które,  szczególnie  w  czasie  kryzysu,  będą  źródłem  informacji 

dla dziennikarzy oraz otoczenia (Rys.1).                                                                                                                                                                                         

 

Rys.  1 Witryna WWW Rafinerii Gdańskiej po opanowaniu pożaru – Oświadczenie 
prezesa, www.rafineria.gda.pl, 2003.05.05. 

 

Innym  instrumentem  pomocnym  w  działaniach  kryzysowych  przedsiębiorstwa 

jest  poczta  elektroniczna  (e-mail).  Wykorzystując  ten  instrument  w  sytuacji 

kryzysowej  w  rzetelny  i  szybki  sposób  można  poinformować  zainteresowaną 

grupę,  na  przykład  akcjonariuszy,  o  bieżącym  stanie  sytuacji.  Poczta 

elektroniczna  stanowi  również  bazę  służącą  do  tworzenia  kolejnych 

instrumentów, takich jak newsletter (biuletyn elektroniczny), newsgropus (grupy 

dyskusyjne) czy mailing lists (listy adresowe)(

7).

 

Newsletter’y  są  elektronicznymi  wydaniami  magazynów  dostarczanych  

w określonych odstępach czasu tylko do osób, które są subskrybentami danego 

biuletynu.  Jeżeli  założymy,  że  biuletyny  subskrybują  osoby  zainteresowane 

działalnością  przedsiębiorstwa,  to  stworzenie  przez  firmę  biuletynu  w  okresie 

kryzysu bardzo dobrze świadczy o chęci przekazania rzetelnej informacji. 

background image

Listy  adresowe  pozwalają  subskrybentom  na  wymianę  poglądów,  a  także 

prowadzenie  dyskusji.  Listy  adresowe  mogą  być  moderowane  lub 

niemoderowane.  W  przypadku  list  moderowanych  kontrolowana  jest  ich 

zawartość,  inaczej  niż  w  listach  niemoderowanych.  Lista  niemoderowana  jest 

szczególnie  groźna  w  sytuacji,  gdy  firma  traktuje  kryzys  w  sposób  nierzetelny 

lub stara się go niezauważać. 

Kolejnym instrumentem są grupy dyskusyjne (Usenet). Ich zadanie jest podobne 

jak  w  przypadku  list  adresowych,  ale  różni  się,    pod  względem  technicznym, 

sposób  przekazywania  informacji  oraz  wymiany  poglądów.  Listy  adresowe  i 

grupy  dyskusyjne  przeważnie  wprost  nie  prezentują  firmy  w  sposób  znany  z 

kotlerowskiego  pojęcia  reklamy,  ale  kreują  wizerunek  firmy  jako  eksperta  w 

danej dziedzinie, w danym obszarze(8), co podczas kryzysu może okazać się to 

jej największą bronią, gdyż jako ekspert będzie w stanie w rzetelny i wiarygodny 

sposób przedstawić swoją wersję wydarzeń. 

Oczywiście,  jak  już  wcześniej  wspomniano,  zarówno  listy  adresowe,  jak  

i  grupy  dyskusyjne,  mogą  stać  się  dla  przedsiębiorstwa  mieczem  obosiecznym, 

gdyż  często  występuję  sytuacja,  że  instrumenty  te  zawierają  opinie  negatywne 

szkodzące  wizerunkowi  firmy  (Rys.  2)(9).  W  skrajnych  przypadkach  listy 

adresowe i grupy dyskusyjne poprzez szerokie forum i dużą moc oddziaływania 

mogą stać się punktem startowym sytuacji kryzysowej(10). 

Wiele  przedsiębiorstw  nie  zdaje  sobie  sprawy  z  wagi  oddziaływania  Internetu 

jako źródła informacji. Podczas kryzysu może okazać się, że witryna firmy nie 

zawiera żadnych informacji o bieżącej sytuacji, nie zamieszczono oświadczenia 

władz lub rzecznika czy też relacji z konferencji prasowej, natomiast otoczenie o 

przebiegu akcji dowiaduje się jedynie z serwisów informacyjnych(11). (Rys. 3).  

W  takim  przypadku  można  uznać,  iż  Internet  jako  źródło  informowania  

i komunikowania został przez przedsiębiorstwo pominięty. 

background image

 

Rys.  2 Forum użytkowników samochodów marki Nubira na witryna WWW – 
nubira.autokacik.pl; strona założona przez użytkowników prywatnych, 2003.05.13. 

 

Rys.  3 Portal Wirtualna Polska informujący o przebiegu akcji ratowniczej w Kopalni 
Bielszowice, www.wp.pl, 2003.02.28.  

 

Firma  dbając  o  swój  wizerunek  powinna  obserwować  ruch  na  listach 

adresowych  i  w  grupach  dyskusyjnych,  aby  mieć  możliwość  monitorowania 

opinii na swój temat oraz odpowiedniej reakcji na te opinie. 

Opisane  instrumenty  sieci  Internet  przydatne  są  szczególnie  w  komunikacji 

podczas  kryzysu  oraz  do  omówienia,  analizy  i  prognoz  na  przyszłość  po 

background image

opanowaniu  sytuacji  kryzysowej,  ale  Internet  poprzez  obserwację  sieci  daje 

również  możliwość  wczesnego  wykrycia  ognisk  zapalnych  mogących  być 

ź

ródłem kryzysu. 

Jedną  z  form  obserwacji  sieci  Internet  mogą  być  ankiety  zbierające  dane 

pierwotne.  Innym  sposobem  zbierania  danych  pierwotnych  jest  analiza 

informacji zawartych w plikach log files(

12).

 

Wyniki badań ankietowych 

Na 

potrzeby 

realizowanej 

rozprawy 

doktorskiej(13) 

autor 

artykułu 

przeprowadził  badania  dotyczące  wykorzystania  usług  sieci  Internet  do  działań 

public  relations  w  przedsiębiorstwach  działających  w  Polsce  w  okresie 

transformacji. 

Niniejszym 

badaniem 

objęta 

została 

grupa 

pięciuset 

przedsiębiorstw pochodząca z LISTY  500 opracowanej w  maju  2002 roku(14), 

na ankietę zaś odpowiedziało 287 przedsiębiorstw (57,4%). 

Efekt  ograniczeń  i  problemy  związane  z  początkami  rozwoju  infrastruktury 

Internetu  w  Polsce  odzwierciedlają  się  w  uzyskanych  wynikach  badań.  Prawie 

wszystkie  badane  przedsiębiorstwa  wykorzystują  obecnie  sieć  Internet,  różny 

był  jednak  stopień  przyłączania  się  przedsiębiorstw  do  sieci.  Tylko  1,29% 

badanych  przedsiębiorstw  wykorzystywało  sieć  Internet  do  działalności  firmy  

w  roku  1993  (do  roku  1993  –  0%  z  badanej  grupy).  Sukcesywnie  wraz  

z  rozwojem  infrastruktury  i  wchodzeniem  na  rynek  kolejnych  dostawców 

Internetu  odsetek  przedsiębiorstw  wykorzystujących  sieć  do  swej  działalności 

zwiększał się. Znaczny przyrost przedsiębiorstw obecnych w Internecie nastąpił 

w latach 1996 – 1999. 

Następstwem  powolnego  przyłączania  się  do  Internetu  była  dość  niska 

ś

wiadomość,  że  sieć  jest  dobrym  medium  komunikacyjnym,  a  dzięki  swoim 

zaletom  idealnie  może  spełniać  funkcje  narzędzia  public  relations.  Obecnie  

z  badanej  grupy  przedsiębiorstw  około  92,5%  wykorzystuje  sieć  Internet  

w  działaniach  PR,  natomiast  ponad  5%  planuje  uaktywnić  działania  PR  

w  najbliższych  latach.  Po  raz  pierwszy  wykorzystanie  sieci  Internet  do  celów 

public relations zaobserwowano w roku 1993 (0,47%), największy zaś przyrost 

przedsiębiorstw nastąpił w latach 1998 – 2001. 

Badania  swoim  zakresem  obejmowały  między  innymi  problematykę  sytuacji 

kryzysowych  przedsiębiorstw.  Okazuje  się,  że  aż  ponad  41%  firm  regularnie 

background image

prowadzi  monitoring  sieci  Internet  w  celu  wykrycia  ewentualnych 

niebezpieczeństw mogących być źródłem sytuacji kryzysowej(15), a ponad 16% 

firm  robi  to  sporadycznie.  Nadal  jednak  niska  jest  świadomość  na  temat 

możliwości  prowadzenia  monitoringu  w  sieci  poprzez  obserwację  na  przykład 

serwisów informacyjnych, list i grup dyskusyjnych, chat’ów i innych usług sieci 

Internet.  Aż  17,37%  badanych  przedsiębiorstw  nie  wie,  w  jaki  sposób  można 

prowadzić  monitoring,  prawie  21%  nie  widzi  potrzeby  prowadzenia 

monitoringu. Niski stopień znajomości zasad monitoringu sieci przekłada się na 

plany  kryzysowe  przedsiębiorstw.  Ponad  50%  firm  nie  posiada  planu 

kryzysowego z elementami odnoszącymi się do sieci Internet, z czego aż ponad 

32  %  twierdzi,  że  taki  plan  jest  niepotrzebny.  Dla  ponad  18%  koszt  planu 

kryzysowego jest zbyt wysoki. Tylko ponad 19% firm posiada plan kryzysowy 

zawierający elementy odnoszące się do sieci Internet, natomiast aż u ponad 30% 

przedsiębiorstw  plan  taki  jest  w  trakcie  opracowania.  Przedsiębiorstwa 

posiadające już plan kryzysowy lub będące w trakcie prac nad nim wskazały, iż 

głównymi  elementami  takich  planów  związanymi  z  siecią  Internet  są  witryny 

internetowe  przedsiębiorstw.  Prawie  72%  przedsiębiorstw  nigdy  nie 

wykorzystało  w  praktyce  planu  kryzysowego,  około  9,5%  wykorzystało  jeden 

raz,  natomiast  około  19%  więcej  niż  jeden  raz.  Równocześnie  prawie  43% 

badanych  stwierdziło,  iż  Internet  PR(16)  jest  medium  „wczesnego  ostrzegania” 

przed  sytuacją  kryzysową,  zaś  około  21%  wskazało  Internet  PR  jako  najlepszy 

ś

rodek pomocny w rozwiązaniu już zaistniałego kryzysu. 

Podsumowanie 

W  wyniku  każdej  sytuacji  kryzysowej  wizerunek  przedsiębiorstwa  zostaje 

naruszony. Efektem sprawnej i skutecznej reakcji przedsiębiorstwa na zaistniałą 

sytuację  powinno  być  odbudowanie,  a  niekiedy  wręcz  umocnienie 

dotychczasowej  pozycji.  W  przypadku  przeciwnym,  kiedy  to  sytuacja 

kryzysowa 

zostanie 

zlekceważona 

lub 

niewłaściwie 

prowadzona, 

przedsiębiorstwo może ponieść surowe konsekwencje. 

Rozważania  i  wyniki  badań  przedstawione  w  niniejszym  artykule  wskazują,  iż 

nie  można  pomijać  Internetu  podczas  opracowywania  planu  kryzysowego  

i prowadzenia akcji kryzysowej. Należy przy tym pamiętać, że mimo dużej siły 

oddziaływania  reakcja  firmy  powinna  być  widoczna  we  wszystkich  możliwych 

mediach.  Działania  kryzysowe  przedsiębiorstw  prowadzone  w  ramach  Internet 

background image

Public  Relations  powinny  stanowić  integralny  element  globalnej  strategii 

kryzysowej przedsiębiorstwa. 

Dr  Monika  Karczmarek-Śliwińska  jest  pracownikiem  naukowym  Politechniki 

Koszalińskiej, Wydziału Ekonomii i Zarządzania 

mkaczmarek-sliwinska@wp.pl

 

 

Artykuł  opublikowany  w:  Systemy  wspomagania  organizacji  SWO’2003, 

Akademia Ekonomiczna w Katowicach, Wrocław 2003 

 

Przypisy 

1. [SMEK01], s. 65 

2.  porównaj:  [BLAC99],  s.152,  gdzie  potencjalne  sytuacje  kryzysowe 

podzielone są na „znane nieznane” i „nieznane nieznane”; 

3. [SMEK01], s. 16 

4. Indeks potencjalnych sytuacji kryzysowych w: [MiPe98], s.55 

5. więcej w: [SMEK01], s. 66 

6. [MiPe98], s. 157 

7. [WIEL00], s. 102 

8.  kreowanie  wizerunku  firmy  jako  eksperta  w  danej  dziedzinie  poprzez 

listy  adresowe  i  grupy  dyskusyjne  szczególnie  dobrze  wykorzystują 

koncerny branży farmaceutycznej 

9. porównaj: [BELI03], s. 48 

10. [HERB01], s. 123 

11.  Podczas  wypadku  w  kopalni  „Bielszowice”  (luty  2003)  witryna 

przedsiębiorstwa  nie  zawierała  żadnych  informacji  związanych  z 

prowadzoną akcją. 

12. [WIEL00], s. 131 

13.  rozprawa  doktorska  realizowana  jest  pod  kierunkiem  prof.  dr  hab. 

Ryszarda  Ławniczaka  w  Katedrze  Publicystyki  Ekonomicznej  i  Public 

Relations Akademii Ekonomicznej w Poznaniu; 

14. LISTA 500 - lista przygotowana (w 2002 roku po raz czwarty) przez 

tygodnik  Rzeczpospolita  wspólnie  z  Instytutem  Nauk  Ekonomicznych 

background image

Polskiej  Akademii  Nauk  oraz  z  Centrum  Informacji  Gospodarczej 

Ministerstwa Gospodarki.   

15.  Szerzej  o  działaniach  kryzysowego  PR  w  Internecie:  [KACZ02],  

s. 425 

16.  przez  Internet  PR  (Internet  Public  Relations)  autor  artykułu  rozumie 

działania  public  relations  realizowane  z  wykorzystaniem  sieci  Internet; 

więcej: [KACZ03], s. 474 

Literatura 

[BELI03] 

Beliczyński  J.:  Specyfika  działań  public  relations  mediów 

elektronicznych, [w:] Tworzydło D. (red.): Publis relations. 

Materiały  z  II  Kongresu  PR,  Centrum  Konferencyjne 

Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania, Rzeszów 2003 

[BLAC99] 

Black  S.:  Public  relations,  Dom  Wydawniczy  ABC, 

Warszawa 1999.  

[HERB01] 

Herbst  D.:  Das  profesionelle  1x1  Internet-PR,  Cornelsen 

Verlag, Berlin 2001. 

[SMEK01] 

Smektała  T.:  Public  Relations  w  sytuacjach  kryzysowych 

przedsiębiorstw, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 2001. 

[KACZ02] 

M.  Kaczmarek-Śliwińska,  Sytuacje  kryzysowe  a  działania 

public  relations  w  Internecie,  [w:]  Knosala  R.  (red.): 

Komputerowo 

Zintegrowane 

Zarządzanie, 

tom 

I, 

Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2002  

[KACZ03] 

M.  Kaczmarek-Śliwińska,  Internet  Public  Relations 

międzynarodowych  koncernów,  [w:]  Knosala  R.  (red.): 

Komputerowo 

Zintegrowane 

Zarządzanie, 

tom 

I, 

Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2003 

 [MiPe98] 

Mitroff  I.,  Pearson  C.:  Zarządzanie  sytuacją  kryzysową, 

czyli jak ochronić firmę przed najgorszym, Business Press, 

Warszawa 1998 

[WIEL00] 

Wielki  J.:  Elektroniczny  marketing  poprzez  Internet, 

Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Wrocław 2000