+zobacz więcej
autor zdjęcia: Seweryn Sołtys
źródło: Fotorzepa
Noworodki wypłakują róŜne
melodie, czynią to w sposób
naśladujący wzorce
otaczającego je języka
Noworodki płaczą po polsku
Aleksandra Stanisławska 12-11-2009, ostatnia aktualizacja 12-11-2009 00:33
Przynajmniej te urodzone w naszym kraju. Naukowcy dowiedli, Ŝe kwilenie naśladuje melodykę
języka matki
Badania europejskich naukowców rzucają zupełnie nowe światło
na to, co dzieje się w czasie ciąŜy i bezpośrednio po narodzinach.
Wypłakać mowę mamy
Odkrycie to opiera się na
wcześniejszych badaniach,
które dowiodły, Ŝe płody są
w stanie zapamiętywać wraŜenia dźwiękowe z trzeciego trymestru
ciąŜy. W 23. tygodniu Ŝycia płodowego wykształcają się kostki
słuchowe, które pozwalają na usłyszenie linii melodycznej słyszanej
na co dzień mowy i muzyki. Nienarodzone dzieci odbierają dochodzące z zewnątrz niskie
dźwięki, bo te o wyŜszej częstotliwości zostają stłumione przez zgromadzony w macicy płyn
owodniowy. Jednak płody są najbardziej wyczulone na intonację głosu matki, który juŜ na
początku siódmego miesiąca ciąŜy są w stanie wyłowić spośród innych głosów w najbliŜszym
otoczeniu.
– W odpowiedzi na głos matki płody reagują przyspieszeniem akcji serca, podczas gdy w
reakcji na głos obcej kobiety akcja serca zwalnia – mówi profesor Barbara Kisielevsky z
Queen’s University w Kingston w Ontario w Kanadzie.
Naukowcy przekonali się teŜ, Ŝe na tym wczesnym etapie Ŝycia przed narodzinami dzieci
potrafią wyczuć najlŜejsze wahania emocji w maminej intonacji i błyskawicznie na nie
zareagować poruszeniem ciała czy zmianą rytmu serca. Kluczem do zrozumienia tych zdolności
jest umiejętność odczytywania melodyki uŜywanego przez matkę języka.
Patrioci kształtują się w kołysce
– Odkryliśmy nie tylko to, Ŝe ludzkie noworodki wypłakują róŜne melodie, ale teŜ, iŜ czynią to w
sposób naśladujący wzorce melodyczne typowe dla otaczającego je języka, który słyszały w
Ŝyciu płodowym – mówi kierująca najnowszymi badaniami prof. Kathleen Wermke z Universität
Würzburg w Niemczech. – Wskazuje to na istotną rolę dziecięcego płaczu w późniejszym
rozwoju umiejętności mówienia.
Aby dojść do tych wniosków, niemieccy badacze wsłuchiwali się w płacz i gaworzenie 60
zdrowych noworodków w wieku od trzech do pięciu dni. Połowa z nich pochodziła z rodzin
francuskojęzycznych, połowa – z niemieckojęzycznych. Naukowcy odkryli, Ŝe dzieci francuskie
płaczą z akcentem wznoszącym, niemieckie zaś – z opadającym. Są to róŜnice właściwe dla
tych dwu języków.
W późniejszym okresie Ŝycia ta słabość do rodzimej mowy się pogłębia. Dr Katherine Kinzler z
Harvard University dowiodła, Ŝe dzieci półroczne reagują zdecydowanie bardziej pozytywnie na
swoich rodaków niŜ na ludzi mówiących w języku obcym. Obserwowane przez badaczkę
niemowlęta potrafiły odróŜnić nawet subtelne róŜnice w wymowie, preferowały bowiem te
osoby, które mówiły z ich rodzimym akcentem.
Zacieśnienie więzi od narodzin
Wcześniejsze obserwacje pokazały równieŜ, Ŝe juŜ po ukończeniu 12. tygodnia Ŝycia dzieci są w
stanie naśladować brzmienie samogłosek wypowiadanych przez dorosłych. Takie kopiowanie
we wcześniejszym okresie nie byłoby moŜliwe ze względu na niedojrzałość aparatu
artykulacyjnego. Teraz jednak okazuje się, Ŝe do najprostszego naśladowania mowy rodziców
aparat ten wcale nie jest potrzebny. Młodsze dzieci doskonale sobie radzą, po prostu
„wyśpiewując” dobrze im znany język.
– Naśladowanie linii melodycznej przez oseska jest moŜliwe dzięki dobrze skoordynowanym
mechanizmom oddechowo-krtaniowym i nie jest powstrzymywane niedojrzałością aparatu
artykulacyjnego – mówi prof. Wermke.
DRUKUJ
http://www.rp.pl/artykul/390726.html?print=tak
1 z 2
12-11-2009 08:00
