3. Cel ćwiczenia 
 
W ćwiczeniu zadaniem było zbadanie  skrawalności materiałów na podstawie pomiaru siły i 
temperatury skrawania.  
W trakcie wykonywania ćwiczenia laboratoryjnego obrabialiśmy na tokarce wałki ze stali 45 oraz 
aluminium PA6. 
Kolejnym etapem ćwiczenia był odczyt siły i temperatury skrawania dla poszczególnych wartości 
prędkości posuwu oraz skrawania.  Pomiar siły oraz temperatury polegał na badaniu zachowania 
termoelementu i przedstawieniu wyników na komputerze, który został wcześniej podłączony do 
aparatury pomiarowej. 
 
4. Schemat blokowy toru pomiarowego siły skrawania F

c

 i temperatury Θ 

 
a) Tor pomiarowy siły skrawania F

c 

 

 
b) Tor pomiarowy temperatury Θ 
 

 

5. Wykresy 
a) 
 
 

 

 
 
b) 
 

 

 

 
 
 
 

c) 
 
 

 

 
 
 
 
 

d) 

 

 

 

 
 
 
 
6. Analiza wyników pomiaru i wnioski: 
 
Analizując wyniki z przeprowadzonego badania dochodzę do wniosków, że wraz ze wzrostem 
prędkości skrawania v

c

 wzrasta temperatura Θ na ostrzu narzędzia, jednak jednocześnie spada wartość 

siły całkowitej. 
Kiedy rośnie prędkość posuwu f zwiększa się siła całkowita F

c  

i temperaturę Θ. 

Obserwacje te są takie same przy badaniu obydwóch materiałów. 
Pewne odstępstwa  wyników są spowodowane niedokładnością pomiarową wynikającą ze zużycia 
przyrządów pomiarowych, oraz liczeniu średniej z różnych zakresów odczytywania danych z wykresu. 
 
Im większa jest siła podczas procesu skrawania tym większa jest temperatura skrawania, im większa 
jest prędkość tym większa jest temperatura skrawania. 
 
Ze względu na skrawalność pożądane są stale o małej wytrzymałości, małej ciągliwości i małej 
ś

cierności. Natomiast dla użytkownika i konstruktora najlepszym materiałem jest taki, który wykazuje 

dużą wytrzymałość, wysoką ciągliwość i niewielką ścieralność.