background image

METODY REAKCJI 

IMMUNOENZYMATYCZNYCH

mgr Magdalena Kujawiak

Zakład Laboratoryjnej Immunologii Medycznej

Uniwersytet Medyczny w Łodzi

RadioImmunoAssay (RIA)



Metody radioimmunologiczne (RIA) wykrywaj

ą

reakcj

ę

Ag ze 

swoistym dla niego Ab w oparciu o pomiar radioaktywno

ś

ci 

izotopu promieniotwórczego, którym wyznakowany jest jeden z 
reagentów.



U

ż

ywa si

ę

izotopów: 125J, 131J oraz 14C, 3H. Do znakowania 

antygenów białkowych u

ż

ywa si

ę

jodu a do zwi

ą

zków 

drobnocz

ą

steczkowych np.: trytu lub w

ę

gla



Technika wysoce czuła i swoista, wymagaj

ą

ca jednak 

stosowania podwy

ż

szonych 

ś

rodków ostro

ż

no

ś

ci (izotopy 

promieniotwórcze) oraz specjalistycznego sprz

ę

tu.



RIA wykorzystuje si

ę

do oznaczania st

ęż

enia w płynach 

ustrojowych hormonów, białek towarzysz

ą

cych nowotworom 

(antygen CEA, AFP), do oznaczania ilo

ś

ci swoistych przeciwciał

klasy Ig E, do oznaczania witamin, leków, do wykrywania 
obecno

ś

ci autoprzeciwciał.



Techniki radioimmunologiczne mo

ż

na prowadza

ć

na dwa 

sposoby:
- oba składniki reakcji s

ą

w fazie płynnej

- jeden ze składników reakcji jest zwi

ą

zany z faz

ą

stał

ą

(no

ś

nikiem), drugi składnik znajduje si

ę

w fazie płynnej



Metoda kompetycyjna:
Przeciwciała inkubowane s

ą

z badanym Ag w obecno

ś

ci znanej 

ilo

ś

ci Ag znakowanego izotopem. Oba Ag  znakowany i 

nieznakowany współzawodnicz

ą

o przeciwciała. Dokonuje si

ę

pomiaru radioaktywno

ś

ci Ag wolnego, pozostałego w roztworze 

i radioaktywno

ś

ci antygenu zwi

ą

zanego w kompleksie. Wyniki 

odczytuje si

ę

z równolegle wykonanej krzywej kalibracyjnej.



Metoda bezpo

ś

rednia:

Znakowany Ag inkubuje si

ę

z materiałem, w którym 

poszukujemy danych Ab. Utworzony kompleks: znakowany Ag-
Ab wytr

ą

ca si

ę

z roztworu i mierzy radioaktywno

ść

zwi

ą

zan

ą

osadem. St

ęż

enie badanego Ab oblicza si

ę

z wykonanej 

równolegle krzywej kalibracyjnej. 

Metoda RIA została wyparta 

przez testy ELISA, gdzie 

sygnał radioaktywny 

zast

ą

piono sygnałem 

kolorymetrycznym.

ELISA

ELISA

Enzyme-Linked ImmunoSorbent Assay



test immunoenzymatyczny lub immunoenzymosorbcyjny, jest 
jednym z najpowszechniej stosowanych testów w badaniach 
biomedycznych, zarówno naukowych, jak i diagnostycznych



Słu

ż

y do:

– wykrywania i okre

ś

lania st

ęż

e

ń

leków, hormonów, enzymów, 

nawet je

ż

eli wyst

ę

puj

ą

ona w bardzo małych ilo

ś

ciach w 

płynach tkankowych

– do oceny odporno

ś

ci humoralnej (ocena st

ęż

enia 

immunoglobulin w surowicy), układu dopełniacza (okre

ś

lenie 

st

ęż

enia poszczególnych jego składników)

– rutynowo stosuje si

ę

w diagnostyce wirusa CMV, HIV, 

rozpoznaniu WZW A  itp. 

– mo

ż

e te

ż

by

ć

stosowany do wykrywania alergenów 

pokarmowych tj. mleko, jajka, orzeszki ziemne, migdały, w 
przemy

ś

le spo

ż

ywczym



Test ELISA nale

ż

y do szerszej grupy tzw. 

test

test

ó

ó

w fazy sta

w fazy sta

ł

ł

ej

ej, ale 

nie jest pierwszym, który zosta

ł

wynaleziony, chocia

ż

jest 

jednym z najcz

ęś

ciej stosowanych.



W metodzie ELISA stosuje si

ę

96- dołkow

ą

płytk

ę

płaskodenn

ą

wykonan

ą

z syntetycznych polimerów. Czuło

ść

tej metody 

dorównuje metodzie RIA, a jest znacznie ta

ń

sza, prostsza i nie 

nara

ż

a na kontakt z substancjami radioaktywnymi.

background image



ELISA to technika biochemiczna stosowana do wykrywania 
obecno

ś

ci Ab lub Ag w badanych próbach. Mo

ż

emy zastosowa

ć

metod

ę

po

ś

redni

ą

(2) lub bezpo

ś

redni

ą

(1). W metodzie 

bezpo

ś

redniej stosujemy tylko jeden rodzaj Ab, które s

ą

znakowane natomiast w po

ś

redniej pierwsze Ab swoiste do Ag 

nieznakowane i drugie Ab znakowane enzymem swoiste do 
pierwszych przeciwciał. 



ETAPY TESTU ELISA

1.

Opłaszczanie przeprowadza si

ę

przez dodanie do studzienki 
antygenu przeznaczonego do 
umieszczenia na fazie stałej. 
Cało

ść

jest nast

ę

pnie inkubowana 

przez okre

ś

lony czas, najpierw 

zwykle w temperaturze 37°C, a 
potem 4°C, cho

ć

mo

ż

liwe s

ą

tak

ż

inne metody, co zale

ż

y od 

przeprowadzanego badania. 
Temperatura jest jednym z 
najwa

ż

niejszych czynników, nie 

mo

ż

e jednak przekroczy

ć

56°C, 

gdy

ż

w przypadku białek dojdzie do 

denaturacji.

2.

Po przeprowadzeniu opłaszczenia 
nale

ż

y jeszcze zablokowa

ć

miejsca 

niezaj

ę

te przez antygen. Dokonuje 

si

ę

tego za pomoc

ą

czynników 

blokuj

ą

cych, np. roztworu 

owoalbuminy lub odtłuszczonego 
mleka, co zapobiega 
nieselektywnemu przył

ą

czaniu si

ę

białek do fazy stałej podczas 
nast

ę

pnych etapów testu, 

wymagaj

ą

cych tak

ż

e inkubacji w 

okre

ś

lonych temperaturach.

3. Nast

ę

pnie dodajemy 

do studzienek płytki 
próby surowicy w której 
b

ę

dziemy wykrywa

ć

obecno

ść

Ab swoistych 

do opłaszczonych Ag. 

4. Dodajemy Ab 
znakowane ezymem 
skierowane przeciwko 
ludzkim przeciwciałom. 

5. Nanosimy substrat 
dla enzymu np.. 
chromogen. 

6.  Odczytujemy wyniki 
na spektrofotometrze. 

Sandwich ELISA:

Ten rodzaj testu immunoenzymatycznego s

ł

u

ż

y zwykle do 

okre

ś

lania st

ęż

enia danego antygenu (białka) w badanej 

próbce. Angielska nazwa tej metody, sandwich ELISA, czyli 
"kanapkowa" ELISA bierze si

ę

st

ą

d, 

ż

e antygen wi

ą

zany jest 

pomi

ę

dzy dwiema "warstwami" przeciwcia

ł

, co najlepiej mo

ż

na 

prze

ś

ledzi

ć

, obserwuj

ą

c przebieg tej metody. 

Kompetycyjny (rywalizacyjny) test ELISA 

(c-ELISA, z ang. competitive ELISA)



Stosuje si

ę

mieszank

ę

znakowanego Ag lub Ab, które s

ą

dodawane do badanego materiału. Gdy oznaczamy st

ęż

enia 

przeciwciał w surowicy przeciwko danemu antygenowi, 
podobnie jak w innych typach  ELISA mierz

ą

cych st

ęż

enie Ab, 

faza stała jest opłaszczona odpowiednim Ag. 



Je

ś

li na faz

ę

stał

ą

podziałamy mieszank

ą

badanej surowicy i 

specyficznego wzgl

ę

dem danego antygenu mAb

wyznakowanego enzymem, to nast

ą

pi współzawodnictwo 

pomi

ę

dzy przeciwciałami w surowicy, a przeciwciałem 

znakowanym.

Kompetycyjny (rywalizacyjny) test ELISA 

(c-ELISA, z ang. competitive ELISA)



W odró

ż

nieniu od poprzednich metod nat

ęż

enie reakcji 

enzymatycznej b

ę

dzie odwrotnie proporcjonalne do st

ęż

enia 

przeciwciał w surowicy, gdy

ż

im wi

ę

ksze b

ę

dzie ich st

ęż

enie, 

tym mniej znakowanego przeciwciała przył

ą

czy si

ę

do antygenu 

umieszczonego na fazie stałej.



Stosowana jest równie

ż

alternatywna metoda, w której faza 

stała jest opłaszczona przeciwciałem, natomiast rywalizacja o 
miejsca wi

ążą

ce przeciwciał zachodzi mi

ę

dzy 

standaryzowanym, wyznakowanym antygenem, a antygenem 
zawartym w badanym materiale. Podobnie jak w wersji ze 
znakowanym przeciwciałem, tak

ż

e tutaj sygnał jest odwrotnie 

proporcjonalny do st

ęż

enia badanego antygenu.

background image

ENZYMATYCZNE ZNACZNIKI Ab



peroksydaza chrzanowa (HRP)

– izolowana z korzeni chrzanu
– ma mał

ą

mas

ę

cz

ą

steczkow

ą

i g

ę

sto

ść

optyczn

ą

– łatwo wi

ąż

e si

ę

z białkami (do Ab za pomoc

ą

aldehydu 

glutarowego)

– dzi

ę

ki du

ż

ej aktywno

ś

ci i swoisto

ś

ci jest najcz

ęś

ciej stosowana 



metody immunoperoksydazowe



alkaliczna fosfataza (AP)

– otrzymywana z jelit ciel

ę

cych

– stosowana głównie jako znacznik w reakcjach z zastosowaniem 

mAb



β

-D-galaktozydaza

– pochodzenia bakteryjnego
– przydatna do wykrywania kilku Ag



oksydaza glukozowa

– enzym bakteryjny 



brak niebezpiecze

ń

stwa wyników fałszywie 

dodatnich

WYKRYWANIE ENZYMÓW 

ZNACZNIKOWYCH



peroksydaza chrzanowa

– woda utleniona

HRP + H2O2 



HRP

·

H2O2

HRP

·

H2O2 + chromogen (bezbarwny) 



H2O + barwny zwi

ą

zek

ortofenylodiamina 



barwa pomara

ń

czowa

DAB (diaminobenzydyna) 



powstaje br

ą

zowy polimer, dodanie soli 

miedzi, kobaltu, niklu lub złota intensyfikuje barw

ę

i doprowadza do 

jej zmiany na niebiesk

ą

/czarn

ą

TMB (tetrametylobenzydyna) 



barwa 

ż

ółta



alkaliczna fosfataza 

– substratem s

ą

estry fosforanowe naftolu

– stopowanie reakcji 0,1N NaOH

Ab BIOTYNYLOWANE



Ab z przył

ą

czon

ą

biotyn

ą

(B), która bardzo dobrze wi

ąż

e si

ę

awidyn

ą

(A, białko jaja kurzego), któr

ą

z kolei mo

ż

na sprz

ęż

y

ć

enzymem (E). 



Awidyna bardzo łatwo wi

ąż

e si

ę

z białkami o przesuni

ę

tym pI w 

kierunku zasadowego, dlatego mo

ż

na j

ą

zast

ą

pi

ć

streptawidyn

ą

która nie posiada takich wła

ś

ciwo

ś

ci.



Ab biotynylowane stosuje si

ę

, poniewa

ż

cz

ę

sto poł

ą

czenie 

enzymu z małym Ab mo

ż

e zmienia

ć

jego wła

ś

ciwo

ś

ci wi

ą

zania 

si

ę

z Ag.

B

A

E

ZNACZENIE REAKCJI KONTROLNYCH



konieczne mimo wysokiej swoisto

ś

ci metody, poniewa

ż

istnieje mo

ż

liwo

ść

zaj

ś

cia reakcji krzy

ż

owych, z innym ni

ż

wykrywane Ab oraz wyst

ę

puj

ą

słabe wi

ą

zania (elektrostatyczne i hydrofobowe) miedzy materiałem 

biologicznym i Ab



najcz

ęś

ciej stosowane reakcje kontrolne:

*kontrola negatywna:

– kontrola adsorpcyjna (u

ż

ycie Ab, które zostały uprzednio zwi

ą

zane ze 

swoistym Ag in vitro );

– blokowanie wła

ś

ciwej reakcji przez preinkubacj

ę

ze swoistym, lecz nie 

znakowanym Ab (przy reakcjach bezpo

ś

rednich); 

– inkubacja z surowic

ą

nieimmunizowanego zwierz

ę

cia gatunku, który 

posłu

ż

ył do uzyskania Ab, zamiast pierwszego przeciwciała swoistego 

dla danego Ag (przy reakcjach po

ś

rednich); 

– inkubacja bez mostka immunoglobulinowego (w reakcjach 

immunoenzymatycznych z u

ż

yciem mostka); 

– wykonanie reakcji wykrywaj

ą

cej aktywno

ść

enzymu znacznikowego z 

pomini

ę

ciem poprzednich etapów procedury immunoenzymatycznej

*kontrola pozytywna: sprawdzaj

ą

ca czy zastosowane Ab wi

ąż

e si

ę

z Ag

background image

Staje si

ę

coraz bardziej uznanym narz

ę

dziem w nowoczesnej 

medycynie.

Technika ma ju

ż

ugruntowan

ą

pozycj

ę

w takich dziedzinach jak: 

•biotechnologia (produkcja i selekcja przeciwciał),
•wakcynologia (produkcja i testowanie szczepionek), 
•immunologia (badania naukowe i diagnostyka), 
•choroby zaka

ź

ne (testy diagnostyczne o podwy

ż

szonej 

czuło

ś

ci),

•onkologia (rozwój immunoterapii i testy leków 
przeciwnowotworowych)

alergologii do

alergologii do

ś

ś

wiadczalnej i klinicznej (coraz cz

wiadczalnej i klinicznej (coraz cz

ęś

ęś

ciej 

ciej 

stosowana).

stosowana).

ELISPOT (enzyme-linked immunospot assay),

synonimy

synonimy: ImmunospotELISA Spot

ELISA-plaque

ELISPOT

podobnie jak 

ELISA

, opiera si

ę

na stosowaniu par 

przeciwciał wi

ążą

cych oraz detekcyjnych. 

Istotne ró

ż

nice:

-wi

ą

zanie przeciwciał z faz

ą

stał

ą

odbywa si

ę

w trakcie hodowli 

komórkowej, dzi

ę

ki czemu ELISPOT przezwyci

ęż

a szereg problemów 

metodycznych techniki ELISA oraz zapewnia wysok

ą

czuło

ść

-w

ś

ród 1 000 000 komórek mo

ż

na wykry

ć

pojedyncz

ą

komórk

ę

wydzielaj

ą

c

ą

dane białko (cytokin

ę

, białko efektorowe, receptor, 

marker powierzchniowy lub przeciwciało) 

-ELISPOT nie jest wra

ż

liwy na zachodz

ą

c

ą

w hodowli konsumpcj

ę

badanej cytokiny (jest to istotne np. przy oznaczaniu IL-4 lub IL-2). 

Dual ELISPOT

To rozwini

ę

cie techniki, umo

ż

liwiaj

ą

ce 

ś

ledzenie wydzielania ró

ż

nych 

białek przez t

ę

sam

ą

komórk

ę

. Dzi

ę

ki poł

ą

czeniu metod ELISPOT i 

ELISA mo

ż

na ponadto szacowa

ć ś

redni

ą

produkcj

ę

cytokin przez 

pobudzone komórki. 

Urz

ą

dzenie zapewnia rozbudowane mo

ż

liwo

ś

ci analizy płytek:

- analiza obrazu oparta na zaawansowanych algorytmach,
- analiza dwubarwna - Dual ELISPOT,
- mo

ż

liwo

ść

grupowania wyników i tworzenia statystyk podczas 

analizy płytek i wiele innych mo

ż

liwo

ś

ci

W wielu laboratoriach barier

ą

w zastosowaniu techniki ELISPOT 

jest dotychczas wysoki koszt aparatury. 

Istnieje jednak mo

ż

liwo

ść

korzystania z usługowego 

skanowania płytek i przesyłania skanów do firmy posiadaj

ą

cej 

czytnik.

ELISPOT



Komórki inkubuje si

ę

w płytkach ELISpot. 



Dno ka

ż

dego dołka płytki zostało uprzednio opłaszczone Ab wi

ążą

cymi 

(pierwotne, opłaszczaj

ą

ce). Ab te s

ą

swoiste wobec interesuj

ą

cego nas 

białka, np. okre

ś

lonej cytokiny, Ab, markera błonowego, receptora itd. 



Je

ż

eli w trakcie hodowli komórka wydzieli interesuj

ą

ce nas białko, to 

zostanie ono zwi

ą

zane z dnem dołka przez Ab wi

ążą

ce. Wi

ą

zanie takie 

jest swoiste, dlatego do membrany wi

ą

zane s

ą

tylko interesuj

ą

ce nas 

cz

ą

steczki. 



Po zako

ń

czeniu hodowli zawarto

ść

dołków hodowlanych jest usuwana, 

a płytk

ę

dokładnie i wielokrotnie płuczemy.



Na dnie dołka pozostaje jedynie badane białko zwi

ą

zane Ab

pierwotnym. 



Dodajemy znakowane biotyn

ą

Ab wtórne (detekcyjne), które wi

ąż

e si

ę

z innym epitopem badanego białka. 



W kolejnym etapie do utworzonego na płytce KI dodajemy sprz

ęż

ony 

ze streptawidyn

ą

enzym (np. peroksydaz

ę

chrzanow

ą

- HRP). 



Streptawidyna silnie wi

ąż

e si

ę

z biotyn

ą

znakuj

ą

c

ą

przeciwciało wtórne 

(detekcyjne). 



Dokładne płukanie płytki usuwa nadmiar enzymu. 

background image



Nast

ę

pnie na płytk

ę

nanosimy substrat. 



W wyniku reakcji zachodz

ą

cej pod wpływem enzymu powstaje barwnik, 

który osadza si

ę

na dnie dołka.



Reakcj

ę

barwn

ą

zatrzymujemy przez dokładne wypłukanie i 

wysuszenie płytki.



W miejscu reakcji immunoenzymatycznej powstaje plamka barwna. 



Przyjmuje si

ę

, ze ka

ż

da plamka jest 

ś

ladem jednej komórki 

wydzielaj

ą

cej badane białko. 



W przypadku komórek szybko dziel

ą

cych si

ę

, mówimy o "jednostkach 

tworz

ą

cych plamk

ę

" (spot forming units - SFU). 



Po lewej stronie wida

ć

wynik hodowli, w której liczne komórki 

wydzielały analizowane białko (w tym przypadku interferon-

γ

). Po 

prawej hodowla, w której znacznie mniej komórek wydzielało IFN-

γ

.



Ostatnim etapem jest liczenie plamek. 



Dawniej praca ta była wykonywana pod mikroskopem, co znacznie 
zwi

ę

kszało nakład pracy, a tym samym ograniczało zastosowanie 

metody. 



Obecnie liczenie plamek barwnych wykonuje si

ę

automatyczne za 

pomoc

ą

specjalnego skanera z systemem analizy obrazu. 

ELISPOT

komputerowa analiza obrazu

REAKCJE IMMUNOCHEMICZNE



Jedn

ą

z bardziej skomplikowanych odmian reakcji po

ś

redniej jest 

reakcja z mostkiem immunoglobulinowym kompleksem enzym-
antyenzym



Jej zalet

ą

jest wykrywanie nawet niewielkich ilo

ś

ci Ag w skrawkach 

parafinowych.



W tym przypadku znakowanie enzymem odbywa si

ę

dzi

ę

ki 

wykorzystaniu antygenowych własno

ś

ci białek enzymatycznych.



Powstaj

ą

kompleksy enzym- swoiste Ab. 

Najcz

ęś

ciej stosowane s

ą

kompleksy w 
immunomorfologii:

(PAP) peroksydaza-
antyperoksydaza

(APAAP) fosfataza zasadowa-
antyfosfataza



Reakcja składa si

ę

z trzech etapów: 



najpierw prowadzi si

ę

inkubacj

ę

nieznakowanym Ab pierwotnym 



powstaje kompleks A-X-anty-A



nast

ę

pnie z Ab wtórnym (wi

ążą

cym, 

tzw. mostkiem) 



nieznakowanym

Ab zwierz

ę

cia Y skierowanym 

przeciw Ab zwierz

ę

cia X - tworzy 

si

ę

mostek immunoglobulinowy



do mostka przył

ą

cza si

ę

kompleks 

enzym-antyenzym, w którym Ab
pochodzi od zwierz

ę

cia X 



Metoda o wysokiej swoisto

ś

ci i 

czuło

ś

ci, poniewa

ż

nie stosuje si

ę

chemicznego sprz

ę

gania, które mo

ż

deformowa

ć

cz

ą

steczki Ab, a jedno 

miejsce antygenowe mo

ż

e wi

ą

za

ć

kilka 

cz

ą

steczek enzymu znacznikowego.

background image



Wizualizacja odczynu PAP: 

– dwuaminobenzydyna (DAB) 



brunatny produkt obecny w 

komórkach lub tkankach, nierozpuszczalny w alkoholu/ksylenie 
wyznacza miejsce reakcji.

– inkubacja z ka

ż

dym reagentem trwa ok. 30min. w temp. pokojowej

– zastosowanie temp. 37°C skraca czas reakcji

– w czasie wykonywania odczynu nie mo

ż

na dopu

ś

ci

ć

do 

wyschni

ę

cia skrawków 



komora wilgotna



Metoda APAAP:

– stosowana przy tkankach zawieraj

ą

cych du

ż

o endogennej 

peroksydazy (szpik, komórki limfoidalne) 

– kompleks zawiera 2 cz

ą

steczki fosfatazy zasadowej i 1 Ab 

skierowanego przeciwko temu enzymowi

– wizualizacja odczynu: Nowa Fuksyna lub Fast Red 



powstaje 

czerwony lub ró

ż

owo-czerwony precypitat rozpuszczalny w 

alkoholu (dlatego preparat musi by

ć

zamkni

ę

ty w wodnym medium 

– glicero-

ż

elu)