background image

Konspekt katechezy dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym 

na II etapie edukacyjnym (kl. 4 – 6) 

 

Temat:  POZNAJEMY PISMO ŚWIĘTE: OPOWIEŚĆ O MIŁOSIERNYM 
SAMARYTANINIE
 

Cel ogólny: Uwrażliwienie na cierpienie innych ludzi i mobilizowanie do okazywania  
im pomocy. 
Cele szczegółowe: Uczeń: 
•  na przykładzie odróżnia dobre postępowanie od złego; 

•  współpracuje z innymi dziećmi podczas inscenizacji biblijnej i zabawy. 
Metody i formy pracy: pogadanka, rozmowa kierowana, pokaz, inscenizacja. 
Pomoce i środki dydaktyczne: Pismo Święte, papierowe sylwetki do opowiadania biblijnego 
(podróżny, kapłan, lewita, Samarytanin, osioł), mapa Palestyny, magnetofon. 

 
 

Czynności katechety, czynności uczniów, przebieg katechezy 

Metody i formy 

pracy 

 
Śpiew pieśni „Prowadź mnie” 
I.  WPROWADZENIE 
Katecheta pokazuje dzieciom księgę Pisma Świętego. Przypomina i utrwala 
podstawowe wiadomości. 
Katecheta rysuje na tablicy drogę, a na niej umieszcza sylwetkę 
podróżnego
W rozmowie kierowanej, odwołując się do doświadczeń dzieci 
związanych z podróżą, np. do szkoły, do domu, wyjaśnia,  że czasem 
podczas podróży może stać się jakaś krzywda. 
Nauczyciel tłumaczy nowe pojęcia, które pojawiają się w tekście

Jerozolima, Jerycho, kapłan, lewita, Samarytanin. Rysuje na końcach drogi 
budynki, podpisuje – Jerozolima, Jerycho (mówi, że są to nazwy 
miejscowości).  Katecheta wskazuje na sylwetkę podróżnego i mówi, że 
pewien człowiek szedł drogą z Jerozolimy do Jerycha. Pokazuje sylwetkę 
kapłana i mówi, że tą drogą szedł też lewita – pomocnik kapłana. Pokazuje 
sylwetkę Samarytanina i mówi, że tą drogą szedł Samarytanin – 
mieszkaniec Samarii. Katecheta pokazuje mapę Palestyny i pokazuje 
Jerozolimę, Jerycho, Samarię. 
II.  ROZWINIĘCIE 
 
Katecheta czyta Łk 10, 30 – 34.  
Uczniowie słuchają opowiadania połączonego z pokazem: 
 
- Pewien człowiek szedł z Jerozolimy do Jerycha. (Przesuwa sylwetkę 

człowieka po  drodze – w 
kierunku z Jerozolimy do 
Jerycha.) 

 
- i wpadł w ręce łobuzów. Zniszczyli mu ubranie i bardzo (umieszcza 
sylwetkę w pozycji leżącej „koło drogi”)                                     
mocno pobili. Zostawili go nieprzytomnego, odeszli.                
 

 

 

 

 

- Przypadkiem tą drogą przechodził pewien kapłan. (Przesuwa sylwetkę 

kapłana.) 

 

 

modlitwa 
pieśnią 
 
 
pokaz, 
pogadanka 
 
rozmowa 
kierowana 
 
 
 
pokaz 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
inscenizacja 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

- Zobaczył pobitego (odwraca kapłana w stronę leżącego człowieka), 
                                                                                                          
 
-  ale minął. Nie pomógł mu. (Oddala sylwetkę kapłana od leżącego.) 
 
- Podobnie, szedł drogą pomocnik kapłana.  (Przesuwa sylwetkę lewity.) 
 
- Zobaczył rannego, ale również mu nie pomógł.  (Odwraca lewitę w stronę 

leżącego, oddala lewitę 
od sylwetki leżącego.) 

- Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził (przesuwa 

sylwetkę Samarytanina 
obok skrzywdzonego 
człowieka z osłem.)           

- Gdy go zobaczył,  (odwraca sylwetkę Samarytanina w stronę leżącego) 
- bardzo się wzruszył.(Zatrzymuje sylwetkę Samarytanina.) 
 
- Podszedł do niego (przesuwa Samarytanina w stron Sylwetki rannego) 
- i opatrzył mu rany. (Pochyla Samarytanina nad rannym.) 
 
- Potem posadził chorego na osła,(kładzie sylwetkę na osła) 
 
- zawiózł do gospody i pielęgnował go.  (Przesuwa sylwetki w stronę 

gospody.) 

 
Katecheta daje każdemu dziecku po dwa serca (czyste, brudne). Nauczyciel 
pokazując poszczególne sylwetki z opowiadania biblijnego, zadaje 
następujące pytania: 
Jak postąpili zbójcy, dobrze czy źle? 
Jak postąpił kapłan, dobrze czy źle? 
Jak postąpił pomocnik, dobrze czy źle? 
Jak postąpił Samarytanin, dobrze czy źle? 
Po każdym pytaniu dzieci odpowiadają: dobrze lub źle trzymając w ręce 
odpowiednie serce. 
 
III. PODSUMOWANIE 
Dzieci rysują w zeszycie czyste serca i kolorują je. 
Katecheta prosi, aby dzieci zastanowiły się, komu mogą pomóc i kto im 
pomaga. 
 
Modlitwa spontaniczna (prośby o umiejętność niesienia pomocy innym 
ludziom) 

 

                                                                            
                                                                                                             

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
pogadanka 
 
 
 
 
 
modlitwa 

 

                                                                                                         Opr.  Małgorzata Matejczyk