Jakość
Platon- pewien stopień doskonałości.
Deming- stopień jednorodności i niezawodności wyrobu przy możliwie niskich kosztach i maksymalnym dopasowaniu
wymagań do rynku.
Ishikawa- zgodność z wymaganiami użytkowników.
Masaaki Imai- wszystko co można poprawić.
Taguchi- jest tym, czego brak, oznacza straty dla wszystkich.
Crossy- zero braków.
ISO 8402- ogół cech i właściwości wyrobu usługi, które decydują o zdolności wyrobu lub usługi do zaspokajania
stwierdzonych i przewidywalnych potrzeb.
PN-EN ISO 9000:2006- stopień, w jakim zbiór inherentnych cech spełnia wymagania (naturalny, sam w sobie, jako
stała właściwość, nie przypisany).
8zasad zarządzania jakością: orientacja na klienta, przywództwo, zaangażowanie, podejście procesowe, podejście
systemowe do zarządzania, ciągłe doskonalenie, na podstawie faktów, powiązania z dostawcami.
Zero defektów- zasada zakładająca, że można dążyć do całkowitego wyeliminowania braków poprzez właściwą
organizację procesów, kształcenie personelu, utrzymywanie infrastruktury.
Zasada zero defektów zastosowana została po raz pierwszy w przemyśle zbrojeniowym, gdzie doskonale się
sprawdziła. Później została spopularyzowana w cywilnych gałęziach przemysłu. Dała początek szeregowi metod
łączących zasady zarządzania i statystykę. Zasada wymyślona przez Philipa Crosby.
Funkcja strat jakości- metoda, której główna idea polega na takim dopasowaniu procesów produkcyjnych i
produktów do tzw. Krzywych jakości aby straty były jak najmniejsze.
Sterowanie jakością off-line- takie zaprojektowanie i przygotowanie systemu produkcyjnego, które zapewni
niezawodność procesów (projektowania systemów, parametrów i tolerancji maszyn).
Normalizacja- działalność zmierzająca do uzyskania optymalnego, w danych okolicznościach stopnia uporządkowania
w określonym zakresie, poprzez ustalenie postanowień przeznaczonych do powszechnego i wielokrotnego
stosowania, dotyczących istniejących lub mogących wystąpić problemów.
Norma- dokument przyjęty na zasadzie konsensu i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę organizacyjną,
ustalający- do powszechnego i wielokrotnego stosowania- zasady, wytyczne lub charakterystyki.
Konsens- porozumienie charakteryzujące się brakiem trwałego sprzeciwu znaczącej części zainteresowanych w
odniesieniu do istotnych zagadnień, osiągnięte w procesie rozpatrywania poglądów wszystkich zainteresowanych i
zbliżenia przeciwstawnych stanowisk.
Działalność normalizacyjna polega na opracowywaniu, publikowaniu i stosowaniu norm, prenorm, specyfikacji
technicznych, przepisów w celu poprawy przydatności wyrobów, procesów i usług, zapobieganiu powstawania barier
w handlu oraz ułatwieniu współpracy technicznej.
Cele normalizacji- normalizacja może być ukierunkowana na osiągnięcie jednego lub kilku celów szczegółowych
związanych z zapewnieniem funkcjonalności wyrobu, procesu lub usługi.
Celami tymi mogą być regulowane różnorodności, użyteczność, kompatybilność, zamienność, ochrona zdrowia,
bezpieczeństwo, ochrona środowiska, ochrona wyrobu, wzajemne rozumienie, efektywność ekonomiczna,
ułatwienie handlu.
Normalizacja międzynarodowa- mogą w niej uczestniczyć odpowiednie jednostki organizacyjne wszystkich krajów.
System normalizacji międzynarodowej tworzą następujące organizacje normalizacyjne:
ISO- Internetional Organizationa for Standardization. Działalność normalizacyjna jest realizowana przez komitety
techniczne (TC), podkomitety techniczne (SC), grupy robocze (WG). Wynik działalności normalizacyjnej ISO:
ISO(podstawowy dokument, który może być dobrowolnie wprowadzony do norm krajowych), TR(raport końcowy-
publikacja o charakterze informacyjnych wydawane w przypadki braku jednomyślności przy głosowaniu, przyjęcie
tych raportów nie nakłada żadnych zobowiązań w kwestii ich wprowadzenia), GUIDE(przewodnik- zwiera wytyczne
do realizacji określonych działań).
IEC- Internetional Electrotechnical Commission
ITU- International Telecommunicationa Union
Normalizacja regionalna- normalizacja, w której mogą uczestniczyć odpowiednie jednostki organizacyjne z krajów
tylko jednego region świata (geograficznego, politycznego). System normalizacji regionalnej obejmujące region UE i
EFTA tworzą następujące organizacje normalizacyjne: CEN, CENELEC, ETSI.
Wynik działalności CEN i CENELEC: EN(norma europejska), HD(dokument harmonizujący), EV (prenorma).
Normalizacja krajowa- normalizacja, która jest prowadzona na szczeblu danego kraju. System normalizacji w Polsce
tworzy organizacja normalizacyjna PKN(Polski Komitet Normalizacyjny), której wynikiem działania są Polskie Normy
PN (norma przyjęya w drodze konsensu i zatwierdzona przez krajową jednostę normalizacyjną. Stosowanie polskich
norm jest dobrowolne.
