background image

Legenda o Królu Arturze

Artur był nieślubnym dzieckiem Utara Pendragona i Igierny, która była małżonką
kornwalijskiego   księcia.   Przyszły   władca   Kamelotu   wychowywał   się   z   dala   od
rodziców. Jego opiekunem był czarodziej - Merlin. To właśnie Merlin podarował
Utarowi   słynny   okrągły   stół   wraz   ze   wspaniałym  zamkiem.  Jednakże   Pendragon

zmarł i wśród rycerzy okrągłego stołu nie było zgody co do
tego, kto ma zostać jego następcą. Decyzję podjął Merlin.
Według   jego   słów   tron   należał   się   temu,   który   wyciągnie
miecz utkwiony w skale i trzymany w niej magiczną siło.
Miecz   ten   wcześniej   w   niewyjaśnionych   okolicznościach
pojawił się w Londynie. Wielu próbowało wyjąć miecz ze
skały, ale żadnemu nie udało się dokonać tej sztuki. W tym
czasie   Artur   przybył   do   Londynu   na   turniej   rycerski.
Opiekunem młodzieńca miał być jeden z biorących udział w
turnieju rycerzy. Tuż przed walką zorientował się on, że nie
ma  przy   sobie   miecza.   Wówczas   kazał   Arturowi   przynieś
jakiś oręż. Ten postąpił zgodnie z poleceniem i wyciągnął
utkwiony w skale Miecz Anglii (tak nazywał się miecz, który
miał   zostać   wyciągnięty   przez   następcę   Pendragona)   i
nieświadom   wagi   swojego   czynu   zaniósł   go   swojemu

opiekunowi.   Wtedy   dowiedział   się,   że   według   legendy   powinien   zostać   królem.
Jednak nie wszyscy rycerze chcieli się zgodzić, żeby Artur był ich królem. Dzięki
pomocy   Merlina   w   końcu   objął   należny   mu   tron.
Miecz Anglii został zniszczony. Stało się to w momencie,
gdy   porywczy   Artur   dobył   go   bez   powodu   przeciwko
jednemu   ze   swoich   rycerzy.   Król   przekonał   się,   że   w
dużym   stopniu   jet   zależny   od   magii.   Pogrążony   w
czarnych   myślach   Artur   szedł   brzegiem   jeziora,   gdy
wynurzająca się z wody ręka podała mu jego nowy oręż -
słynny miecz, Ekskalibur. Dzięki tej wspaniałej broni i
swej mądrości Artur dokonał wielu chwalebnych czynów
- m.in. udało mu się zjednoczyć Brytanię. Król znalazł
swoją   miłość.   Jego   wybranka   Ginerwa   była   córką
szkockiego   króla   Leodegransa.   Szczęście   Artura   nie
trwało   jednak   wiecznie.   Ginerwa   zakochał   się   w
Lancelocie - jednym z rycerzy okrągłego stołu. Młodzi
zostali kochankami. Kiedy stało się jasne, że król wie o
zdradzie,   Lancelot   zbiegł   do   Bretanii.   Artur   ruszył   w
pościg za zdrajcą. To był początek końca wspaniałego królestwa. Władca oblegał
twierdzę   Lancelota.   Przerwał   jednak   oblężenie,   gdy   dowiedział   się,   że   jego
siostrzeniec zajął Kamelot. Artur zwołał rycerzy do walki z buntownikiem. Zanim
jednak doszło do bitwy, prawowity król i zdrajca spotkali się by omówić warunki

background image

pokoju i zapobiec rozlewowi krwi. Nieufni w stosunku
do siebie wydali obaj wydali rozkaz swoim wojskom,
by   rozpocząć   walkę   gdy   tylko   choć   jeden   z
przeciwników dobędzie broni. Pech chciał, że jeden z
rycerzy   wyjął   miecz   by   obronić   się   przed   wężem.
Wtedy   rozpętało   się   piekło,   z   którego   żywi   wyszli
tylko   dwaj   rycerze   Artura.   Wszyscy   przeciwnicy
zginęli. Konający król rozkazał wrzucić Ekskalibur do
tego   samego   jeziora,   z   którego   otrzymał   wspaniały
miecz,   sam   zaś   udał   się   zaczarowaną   łodzią   do
Awalonu   by   uleczyć   rany.   W   ostatnich   słowach
wspomniał wiernym rycerzom, że kiedyś jeszcze wróci
by

 

znów

 

poprowadzić

 

swój

 

lud.

Grób Artura znajduje się w Glastonbury. Jest na nim
napis, który głosi: 
-Tu   leży   Artur,   który   był   królemi   królem   będzie.
Istniej kilka wersji legendy o królu Arturze. Różnią się
one   od   siebie   szczegółami,   np.   w   jednej   z   wersji,
Merlin   podarował   okrągły   stół   nie   Pendragonowi,   a
samemu   Arturowi   w   dniu   ślubu   z   Ginerwą.   Takich
róznic jest jeszcze kilka. Ja w tym artykule oparłem się
na,   moim   zdaniem,   najpopularniejszej   wersji   tej
legendy.