199

K

az

us

y 

ad

m

in

is

tr

ac

yj

ne

Kazus 14

Stan faktyczny:

Decyzją z 11.10.2011 r. Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej, po rozpoznaniu wnio-

sku Maxus Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał 

w mocy decyzję z 12.6.2012 r. odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towa-

rowy Paluszki Salt. Organ wyjaśnił, iż podstawą wydania decyzji o odmowie udziele-

nia prawa ochronnego na znak towarowy Paluszki Salt był art. 129 ust. 1 pkt 2 ustawy  

z  30.6.2000  r.  −  Prawo  własności  przemysłowej  (t.j.  Dz.U.  z  2003  r.  Nr  119,  poz.  1117), 

w myśl którego nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, które nie mają dostatecz-

nych znamion odróżniających oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy, stanowiący, iż 

z zastrzeżeniem art. 130 nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, któ-

re składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szcze-

gólności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, spo-

sobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Jak wskazał Urząd Patentowy, słowo 

„salt” oznacza w języku angielskim sól, która jest typowym składnikiem paluszków. Or-

gan opierając się na własnej wiedzy, doświadczeniu i znajomości świadomości publicznej 

uznał, iż potencjalny konsument odbierze nazwę Paluszki Salt wyłącznie jako informację 

o właściwości towaru. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od rozstrzy-

gnięcia Urzędu Patentowego wniosła spółka Maxus Sp. z o.o. zarzucając organowi na-

ruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 

ustawy − Prawo własności przemysłowej. Wyrokiem z 26.5.2013 r. WSA oddalił skargę 

podzielając opinię organu, bowiem zdaniem Sądu, każdy z wyrazów, zarówno razem jak 

i osobno, ma charakter informacyjny, a ich zestawienie nie stanowi fantazyjnej kompozy-

cji słownej, lecz posiada jedynie opisowe znaczenie, informujące klientów w bezpośredni 

sposób o właściwościach oferowanych towarów, i tylko tak może być postrzegane przez 

przeciętnego konsumenta nabywającego ten towar. 

zadanie:

Przygotuj, jako pełnomocnik Maxus Sp. z o.o., skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Ad-

ministracyjnego ograniczając się do wskazania zakresu zaskarżenia, zarzutów oraz wnio-

sku skargi albo w przypadku uznania, że brak jest podstaw do jej sporządzenia, opinię 

prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi.

Rozwiązanie:

Skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyrok 

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26.5.2013 r., sygn. V SA/Wa 

482/13 doręczony skarżącej wraz z uzasadnieniem 21.6.2013 r.

W imieniu skarżącej, na podstawie pełnomocnictwa znajdującego się w aktach sprawy, na 

zasadzie art. 173 § 1 ustawy z 30.8.2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami admi-

nistracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej „PPSA”), zaskarżam wyrok Woje-

wódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26.5.2013 r. w całości.

Na podstawie art. 174 pkt 2 PPSA, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w War-

szawie  zarzucam  naruszenie  przepisów  postępowania,  które  miało  istotny  wpływ  na 

wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 c PPSA w zw. z art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 3 KPA 

Kazus 14 

200

Część IV. Kazusy administracyjne

K

az

us

y a

dm

in

ist

rac

yjn

e

poprzez oddalenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz nieuchylenie 

decyzji Urzędu Patentowego z 11.10.2012 r. i 12.6.2012 r., pomimo iż decyzje te zostały 

wydane bez zebrania jakiegokolwiek materiału dowodowego, co skutkowało niewska-

zanie w uzasadnieniach obu decyzji, na jakich dowodach organ oparł się ustalając stan 

faktyczny sprawy.

Wskazując na powyższy zarzut na podstawie art. 176 w zw. z art. 185 § 1 PPSA, wnoszę 

o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpo-

znania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie 

Ponadto na podstawie art. 203 pkt 1 PPSA wnoszę o zasądzenie od Urzędu Patentowego 

Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów za-

stępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Wyjaśnienie: 

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględniając skargi skarżącej spółki dopuścił 

się naruszenia art. 145 § 1 lit. c PPSA, bowiem nie uchylił obu decyzji Urzędu Patentowe-

go, pomimo wydania ich na podstawie wadliwie ustalonego stanu faktycznego nieopar-

tego na jakichkolwiek dowodach, a jedynie na wiedzy, doświadczeniu i znajomości świa-

domości publicznej przez organ. Naruszenie art. 145 § 1 lit. c PPSA pozostaje w związku 

z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 KPA, które to przepisy dotyczą gromadzenia i ustosun-

kowania się przez organ do materiału dowodowego sprawy. Jak wynika ze stanu faktycz-

nego, organ nie przeprowadził postępowania dowodowego, które miałoby wskazywać, 

że określenie Paluszki Salt ma wyłącznie charakter informacyjny i nie ma dostatecznych 

znamion odróżniających. 

W rozwiązaniu nie zachodziła konieczność podnoszenia zarzutów naruszenia przepi-

sów prawa materialnego, bowiem zarzuty prawa materialnego mogłyby być rozpoznane 

przez NSA w sytuacji braku kwestionowania ustaleń faktycznych.

Wniosek skargi oparto na art. 176 w zw. z art. 185 § 1 PPSA, zgodnie z którym, Na-

czelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej uchyla zaskarżone 

orzeczenie w całości lub w części i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania są-

dowi,  który  wydał  orzeczenie,  a  gdyby  sąd  ten  nie  mógł  rozpoznać  jej  w  innym  skła-

dzie, innemu sądowi. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania znajduje podstawę  

w art. 203 pkt 1 PPSA.