background image

14.05.2012 

 

Sprawozdanie 

Cykl 3 temat 2: 

„Badanie układu regulacji ciągłej” 

 

 

 

 

 

 

Grupa C5 

Grupa ćwiczeniowa 2 

Celiński Patryk 

Drzewiecki Dominik 

Gembicki Jacek 

Kozak Marta 

Słabik Ewa 

Walczak Justyna 

Warda Paulina 

 

 

background image

Wprowadzenie 

Celem ćwiczenia było zbadanie kompleksowego układu automatycznej regulacji ciągłej -  dokonywania jego 
rozruchu, przeanalizowania właściwości dynamicznych, efektywności pracy.  

Obiektem regulacji był zbiornik z wodą z możliwością swobodnego wypływu i załączenia opóźnienia. Gdy 
umożliwiano swobodny wypływ obiekt miał zdolność do samowyrównywania – gdy pompa doprowadzi do 
zbiornika więcej wody w jednostce czasu, to natężenie wypływającej wody w odpływie zwiększy się, aby 
odzyskać poziom równowagi. Obiekt ten jest wtedy statyczny i jest członem inercyjnym I rzędu . Gdy zawór 
jest zamknięty, wypływ ze zbiornika wymuszony jest pompą. Po uzyskaniu odpowiedniego poziomu wody 
pompa przestanie pracować. Obiekt taki jest astatyczny i jest członem całkującym. 

W skład instalacji obiektowej wchodził: 

-  pneumatyczny przetwornik pomiarowy badający poziom cieczy (złożony z sondy bąbelkującej, regulatora 
małych przepływów i przetwornika średnich ciśnień) 

- urządzenie wykonawcze  (siłownik pneumatyczny membranowy z ustawnikiem pozycyjnym, a także zawór 
regulacyjny) 

-  zbiorniki: pomiarowy dwukomorowy oraz magazynujący z układem napełniania i opróżniania.  

Częścią centralną układu regulacji były panele funkcjonalne: 

- regulator pneumatyczny (PRP) 

- rejestrator pneumatyczny (PRR) 

- panel sygnalizacji alarmu i sterowania (PSA) 

Poziom cieczy miał być utrzymywany na  stałej żądanej wysokości wprowadzonej z zadajnika do regulatora. 

Układ zasilany był elektrycznie (220V/24V) i pneumatycznie (140 kPa). 

 

 

Struktura ogólna  układu automatycznej regulacji 

background image

 

Przebieg ćwiczenia 

Analizowano odpowiedzi skokowe układu regulacji w różnych kombinacjach wypływu i opóźnienia dla 
wartości zadanej równej 60% całkowitego poziomu wody w zbiorniku. 

Wariant 1 – Kp= 1,2 bez opóźnienia odpływ otwarty 

Wariant 2 – Kp= 5,2 bez opóźnienia odpływ otwarty 

Wariant 3 – Kp= 11,2 bez opóźnienia odpływ otwarty 

Wariant 4 – Kp= 1,2 bez opóźnienia odpływ zamknięty 

Wariant 5 – Kp= 5,2  bez opóźnienia odpływ zamknięty 

Wariant 6 – Kp= 11,2 bez opóźnienia odpływ zamknięty 

Wariant 7a – Kp= 1,2 z opóźnieniem odpływ otwarty 

Wariant 7b – Kp= 1,2 z opóźnieniem otwarty dodatkowo drugi odpływ, potem zamknięty 

Wariant 8 – Kp= 5,2 z opóźnieniem odpływ otwarty 

Wariant 9 – Kp= 11,2 z opóźnieniem odpływ otwarty 

Wariant 10 – Kp= 1,2 z opóźnieniem zamknięty odpływ 

Wariant 11 – Kp= 5,2

 

z opóźnieniem zamknięty odpływ 

Wariant 12 – Kp=11,2

 

z opóźnieniem zamknięty odpływ 

Analizowano obiekty regulacji typu inercyjnego i całkującego o znacznej stałej czasowej i dopuszczano 
niewielką odchyłkę, dlatego zastosowano regulator typu P. 

Obliczenia 

A)  Obiekt inercyjny I rzędu   G(s)= 

 

    

             

Regulator typu P   G(s)= Kp 

Ti = 10 s                                        Kp = 1,2 / 5,2 / 11,2 

Td= 0 s                                          Kob = 1,6 

Wartość przeregulowania x = (Ep1/Ep0)*100% 

Zakres proporcjonalności Xp= 

 

  

 *100% 

Odchyłka regulacji eu = 

   

        

 

 

background image

 
 

X [%] 

eu 

Xp 

t. opóźnienia 

Tr 

Wariant 1  21,6 

9,07 

83 

190 

Wariant 2  5 

1,025 

19,23 

75 

Wariant 3  0 

9,82 

45 

Wariant 7  41,6 

17,52 

83 

8s  

49 

Wariant 8  5 

1,025 

19,23 

8s 

45 

Wariant 9  33,3 

0,39 

9,82 

8s 

 

B)  Obiekt całkujący  G(s)= 

 

   

   

Regulator typu P   G(s)= Kp 

Ti = 10 s                                        Kp = 1,2 / 5,2 / 11,2 

Td= 0 s                                          Kob = 1,6 

Zakres proporcjonalności   Xp= 

 

  

 *100% 

Odchyłka regulacji eu= 0  

 

eu 

Xp 

t. opóźnienia 

Tr 

Wariant 4 

83 

25 

Wariant 5 

19,23 

13 

Wariant 6 

9,82 

35 

Wariant 10 

83 

8s 

35 

Wariant 11 

19,23 

8s 

35 

Wariant 12 

9,82 

8s 

35 

 

Wnioski: 

- Gdy obiekt przyjmuje odpowiedź statyczną (inercyjną I rzędu) odchyłka regulacji jest wprost 
proporcjonalna do wartości wymuszenia skokowego i odwrotnie proporcjonalna do współczynnika 
wzmocnienia. 
- Gdy obiekt przyjmuje odpowiedź astatyczną (całkującą) to odchyłki ustalone równe są zeru 
niezależnie od wartości wymuszenia. 
- W wariancie 7a i b po ustawieniu warunków początkowych (opóźnienie i otwarty odpływ) i 
odczekaniu do momentu stabilizacji odpowiedzi skokowej otworzono dodatkowy zawór zakłócający 
osiągniętą równowagę (zwiększający natężenie wypływu ze zbiornika). Dzięki sprzężeniu 
zwrotnemu pompa została nastawiona do intensywniejszej pracy aż do osiągnięcia poziomu 
zadanego. 
Układ taki jest w stanie reagować na zmiany parametrów pracy – jest samowyrównywalny. 
- W przypadku, gdy współczynnik wzmocnienia Kp jest wysoki, układ pracuje z opóźnieniem a 
informacja o poziomie cieczy w zbiorniku nie jest odpowiednio szybko przetwarzana na sygnał 
nastawczy zaworu regulacyjnego pompy, odpowiedź skokowa obiektu nie stabilizuje się, ale przez 
ciągłe i szybkie zmiany sygnału naddatku pompy oscyluje wokół wartości zadanej (wariant 9) 
- W wielu przypadkach regulacji ciągłej z dużą stałą czasową odchyłki statyczne nie mają znaczącego 
wpływu na efekt regulacji. W takich wypadkach stosuje się regulatory typu P. W większości 
wariantów (75%) spełnia on wymagania 0-5% przeregulowania przy minimalnym czasie regulacji.