Uzupełnienia bezmetalowe

Cel stosowania konstrukcji

blokujących



Unieruchomienie zębów



Odciążenie przyzębia



Redukcja sił poziomych



Rozłożenie obciążenia na większą powierzchnię



Zahamowanie procesu przemieszczania zębów

Wskazania

do stosowania szyn



Stabilizacja rozchwianych zębów



Odtwarzanie prawidłowej okluzji



Retencja po leczeniu ortodontycznym



Urazy mechaniczne, replantacje zębów



Parafunkcje

Zalety unieruchamiania zębów



umocnienie-przez wzajemne ich łączenie - aby w zespole

mogły skutecznie oprzeć się siłom wywarzającym

poszczególne

zęby



zmniejszenie wpływu urazów działających na poszczególne

zęby i rozłożenie sił żucia w miarę możliwości na większą

grupę zębów, a często na wszystkie zęby



zahamowanie wędrowania, przechylania i wysuwania się

zębów



uzupełnienie brakujących zębów, poprawę sytuacji łuku

zębowego w przypadku utraty punktów stycznych, podniesienie

wysokości zwarcia, jeśli jest to celowe



zapobieganie lub leczenie parafunkcji narządu żucia

(np. nocne zgrzytanie zębami)



czasowe utrzymanie zębów o niepewnym rokowaniu

Typy stabilizacji zębów

podczas szynowania



Typ okrężny



Typ poprzeczny



Typ strzałkowy

Najkorzystniejszym rozwiązaniem jest

typ okrężny

w którym szynowaniem jest objęta największa liczba

zębów przednich i bocznych. Ten typ wykorzystywany

jest w szynach trwałych zdejmowanych. Pozostałe

stosuje się najczęściej

w szynach stałych.

Warunki jakie powinna

spełniać szyna



Być łatwa w wykonaniu pod względem klinicznym i laboratoryjnym



Dokładnie przylegać do poszczególnych zębów



Być dostosowana do warunków zgryzowych



Być stabilna



Umożliwiać utrzymanie dostatecznej higieny jamy ustnej



Być nieszkodliwa pod względem chemicznym i mechanicznym dla

tkanek zęba i tkanek miękkich



Spełniać wymogi estetyczne

Podział szyn



W zależności od materiału:

- metalowe (lane lub druciane)

- kompozyt wzmocniony włóknem ( szklanym lub polietylenowym)



W zależności od czasu użytkowania:

- tymczasowe

- trwałe



W zależności od sposobu ich umocowania:

- zdejmowane (ruchome)

- stałe



W zależności od lokalizacji:

- zewnątrzzębowe - obejmują zewnętrzne powierzchnie zębów

- wewnątrzzębowe - wymagające odpowiedniego preparowania

tkanek twardych

Szyny tymczasowe

Wskazania



W przypadku ostrych urazów mechanicznych zębów, podczas

zabiegów chirurgicznych oraz w okresie pooperacyjnym , przy

replantacji



Przy braku możliwości szynowania trwałego



W okresie oczekiwania na szynę trwałą



U osób z parafunkcjami



Dla czasowego utrzymania zębów, zwłaszcza przednich,

kwalifikujących się do usunięcia, ze względów zawodowych lub

estetycznych

Przykłady szyn tymczasowych

stałych

Wiązania

ligaturowe

wykonywane są ręcznie w obrębie

zębów przednich za pomocą drutu

stalowego miękkiego,

kwasoodpornego o grubości

0.2-0.4 mm.



Praktycznie nie jest już stosowana

z powodu powikłań. Stanowi potencjalne

siedlisko bakterii i resztek pokarmowych

oraz bardzo często dochodzi do jej

rozluźnienia.



Powinna być umieszczana w specjalnie

przygotowanym rowku lub umocowana na

końcu tworzywem sztucznym

Przykłady szyn

tymczasowych

zdejmowanych



Szyna składająca się z dwóch

płyt akrylowych

przedsionkowej i wewnątrzustnej

skrajnie zespolonych ze sobą

drutem klamrowym.



Ma zastosowanie jako szyna

utrzymująca opatrunek z

cementu chirurgicznego po

zabiegach na przyzębiu.

Przykłady szyn trwałych

stałych



lane metalowe szyny



kompozyt + drut



kompozyt + włókna

(szklane lub polietylenowe)

Lane metalowe szyny

Zespolone lane metalowe

nakładki

obejmują powierzchnie

językowe lub podniebienne

rozchwianych zębów przednich .

Szyny mocuje się za pomocą

materiałów kompozytowych metodą

wytrawiania szkliwa.

W celu lepszego utrzymania szyny

zaleca się wykonanie otworów w

metalowych nakładkach lub

dokładne wypiaskowanie i

elektrolityczne wytrawianie

dozębowej powierzchni szyny.

Procedura postępowania



I wizyta:

Preparacja zębów .Pobranie

wycisku roboczego masą

elastomerową , wycisku zębów

przeciwstawnych masą alginatową,

rejestracja zwarcia.



Laboratorium:

Odlanie modeli.

Powielenie modelu roboczego.

Modelowanie woskowego wzorca

szyny. Zamiana wosku na metal.



II wizyta:

Kontrola i zacementowanie

szyny .Usuwanie nadmiarów cementu.

Kontrola warunków zwarciowych.

KOMPOZYT +DRUT

ligatura druciana

umocowana

szybkowiążącym materiałem

kompozytowym

Procedura postępowania

Preparacja rowka w zębach przednich

od strony podniebiennej lub językowej,

w zębach bocznych zagłębień typu MOD

Wypiaskowanie i docięcie na

odpowiednią długość drutu metalowego

o grubości 0.8mm

Wytrawianie powierzchni zębów

Naniesienie systemu łączącego

Wprowadzenie i dogięcie drutu do

powierzchni zębów

Nałożenie materiału kompozytowego

Polimeryzacja

Usuwanie nadmiarów i polerowanie

powierzchni

Kontrola warunków zwarciowych

Szyna z włókna szklanego

lub polietylenowego osadzona

za pomocą kompozytu



Włókna stanowiące zrąb

szyny i wzmacniają materiały kompozytowe



Dzięki włóknom uzyskuje

się elastyczność połączenia



Włókna szklane

wstepnie impregnowane

żywicą, np.Splint-it( Jeneric/ Pentron),Stick

(Stick Tech)



Włókna polietylenowe

o przebiegu

tkanym, np. Ribbond ( Ribbond), Connect

(Kerr Corp.)



Szynę wykonuje lekarz bezpośrednio

w jamie ustnej pacjenta

KOMPOZYT + WŁÓKNO

Procedura postępowania



Odizolować zęby (najlepiej

koferdamem) i włożyć kliny.



Przygotować rowek szerokości 3-4

mm na językowej powierzchni

zębów.

KOMPOZYT + WŁÓKNO

Wybrać odpowiedni typ włókna:



włókno szklane Spint it jest

dostępne w postaci 1mm linki,

2mm siateczki oraz 3mm włókna

jednokierunkowego



włókno polietylenowe Ribbond

jest dostępne w postaci taśm o

szerokości 2, 3 i 4mm

Następnie odmierzyć długość

potrzebnego paska włókna.

KOMPOZYT + WŁÓKNO



Odciąć pasek za pomocą

specjalnych nożyczek

porcelanowych lub przy

pomocy ostrych nożyczek

metalowych poprzez

warstwy otaczającej go folii.

KOMPOZYT + WŁÓKNO



Wytrawić powierzchnię zębów

przez 20 sekund. Starannie

wypłukać

i delikatnie osuszyć.



Zębinę pozostawić wilgotną.

Nałożyć na powierzchnię

zębów dwie warstwy środka

adhezyjnego.



Delikatnie osuszyć

strumieniem powietrza każdą z

warstw przez co najmniej 10

sekund i utwardzać światłem

przez 10 sekund. Powierzchnia

powinna być błyszcząca.

KOMPOZYT + WŁÓKNO



Nałożyć cienką warstwę

kompozytu kondensowanego

wzdłuż powierzchni zębów, które

mają być szynowane.



NIE UTWARDZAĆ ŚWIATŁEM !



Umieścić i ułożyć pasek wewnątrz

przygotowanego na powierzchni

zębów kompozytu. Kiedy włókno

znajdzie się w pożądanej pozycji,

utwardzać przez 40 sekund.



Pokryć powierzchnię

szynowania

warstwą płynnego kompozytu.

Utwardzać każdą warstwę przez co

najmniej 20 sekund.

KOMPOZYT + WŁÓKNO



Opracować powierzchnię zębów

i dostosować do zwarcia.



Można przeprowadzić ostateczne

polerowanie za pomocą wierteł,

stożków i tarcz polerskich.

Przykłady szyn trwałych

ruchomych



Szyna Elbrechta

- zbudowana z

dwóch ciągłych lanych klamer,

obejmujących zęby od strony

przedsionkowej

i językowej. Ze względu na

niezadowalający efekt estetyczny

dziś ma znaczenie historyczne



Szyny nakładkowe

- modyfikacje

szyny Elbrechta, zmiany dotyczą

odcinka przedniego, gdzie zamiast

klamry ciągłej zastosowano nakładki,

pokrywające powierzchnie językowe

zębów

Przykłady szyn trwałych

ruchomych - szynoprotezy

Szynoprotezy

stanowią

modyfikację protez

szkieletowych

, z tym że

konstrukcją są objęte

wszystkie przetrwałe zęby

i w miarę możliwości

równomiernie obciążone.

Wykonawstwo

laboratoryjne jest takie

samo jak protez

szkieletowych

Wskazania i

przeciwskazania do

szynoprotez



Wskazania

Periodontopatie

z rozchwianiem zębów

i towarzyszącymi brakami

zębowymi



Przeciwskazania

Względy estetyczne

Brak motywacji do

utrzymania higieny

Cele stosowania

szynoprotez



Odbudowa brakujących zębów i przywrócenie ciągłości łuku

zębowego.



Unieruchomienie (szynowanie) wszystkich pozostałych

zębów i odtworzenie punktów stycznych między zębami, co

przywraca stan napięcia dynamicznego i tworzy z łuku

zębowego jednostkę czynnościową.



Rozłożenie sił żucia na wszystkie zęby i uzyskanie

obustronnego, równomiernego obciążenia, zarówno w

okluzji centralnej, jak i przy ruchach bocznych i doprzednich.



Likwidacja zgryzu urazowego.

Budowa szynoprotez

W skład konstrukcji wchodzą elementy podpierające,

umocowujące i łączące oraz zęby uzupełniające

istniejące braki



Jako elementy

podpierające

stosuje się nakładki (ciernie) oraz wypustki

w postaci pazurków. Części te nie tylko przenoszą pionowe siły żucia, ale

również przeciwdziałają osiadaniu szynoprotezy



Do elementów

umocowujących

należą: klamry pojedyncze oraz

zespołowe



Elementem

łączącym

są łuki podjęzykowe lub podniebienne

W szynoprotezach trzon zawiera siodła pokrywające bezzębny wyrostek

z siatką zaczepową służącą do umocowania zębów

Zasady projektowania

szynoprotezy



Stosowanie możliwie

dużej liczby podparć

z ich

równomiernym rozłożeniem w łuku zębowym



Lokalizacji podparć

na powierzchniach poziomych

zębów

w celu pionowego przenoszenia obciążeń



Sztywnego połączenia

podparć z trzonem protezy



Konstrukcyjnego zapewnienia zakotwiczających i

podpierających

współdziałania elementów



Zastosowanie

rozległej płyty

w przypadkach

zaawansowania procesu chorobowego przyzębia i

niekorzystnej topografii zębów oporowych

Piśmiennictwo



Jańczuk Z.: Zapobieganie i leczenie chorób przyzębia. PZWL.

Warszawa 1992



Kettler.: Paradontologia. Wydanie I polskie pod redakcją S.

Potoczka. Urban&Partner Wrocław 1995



Kerschbaum T.: Protetyka adhezyjna. Wydanie I polskie pod

redakcją B. Płonki. Urban&Partner Wrocław 1999



Majewski S.: Rekonstrukcje. Kraków. 2005



Majewski S.: Podstawy protetyki. Kraków 2000

Document Outline