METODYKA ĆWICZEŃ FIZYCZNYCH

METODYKA ĆWICZEŃ

FIZYCZNYCH

DOBÓR FORM AKTYWNOŚCI

RUCHOWEJ Z UWZGLĘDNIEM

TURYSTYKI OSÓB Z CHOROBAMI

UKŁADU KRĄŻENIA

METODYKA

ZESPÓŁ CZYNNOŚCI I ŚRODKÓW

UŻYWANYCH ŚWIADOMIE,

KONSEKWENTNIE I SYSTEMATYCZNIE

DO OSIĄGNIĘCIA ZAŁOŻONEGO CELU

TRENING

PROCES ADAPTACJI

, CZYLI

PRZYSTOSOWANIA SIĘ DO STOPNIOWO I

SYSTEMATYCZNIE ZWIĘKSZAJĄCYCH SIĘ

OBCIĄŻEŃ TRENINGOWYCH ( CZYLI

WYSIŁKÓW FIZYCZNYCH ). ROZWÓJ

WIEDZY

O TRENINGU SPORTOWYM I JEGO WPŁYWIE

NA ORGANIZM CZŁOWIEKA UMOŻLIWIŁ

WYKORZYSTANIE ZASAD TRENINGU DLA

POTRZEB LECZNICTWA

TRENING

UCZY

WYKONYWANIA CZYNNOŚCI

ZAPOMNIANYCH I NOWYCH

STANOWI WAŻNY

CZYNNIK

TERAPEUTYCZNY

, KTÓRY W

NOWOCZESNYM SPOSOBIE LECZENIA

JEST PODSTAWĄ WYTWARZANIA

MECHANIZMÓW PRZYSTOSOWAWCZYCH

, ZARÓWNO W SENSIE PRZYGOTOWANIA

PSYCHICZNEGO JAK I FIZYCZNEGO .

CZŁOWIEK , POWRACAJĄCY

STOPNIOWO DO ZDROWIA PO

PRZEBYCIU DŁUŻSZEJ CHOROBY

PRZECHODZI PRZEZ OKRES TRENINGU,

KTÓRY JEST ISTOTĄ REHABILITACJI

FIZYCZNEJ. JEDNYM Z PRZYKŁADÓW

JEST ZASTOSOWANIE ĆWICZEŃ

FIZYCZNYCH

I TRENINGU W REHABILITACJI

KARDIOLOGICZNEJ .

UWZGLĘDNIAJĄC PRZEBIEG LECZENIA

WYRÓŻNIAMY W TRENINGU OKRES

WCZESNY

PÓZNY – ADAPTACYJNY

OKRESIE WCZESNYM

STOSUJE SIĘ

WYSIŁKI FIZYCZNE O MAŁYCH

OBCIĄŻENIACH W FORMIE ĆWICZEŃ

INDYWIDUALNYCH A W

PÓŻNIEJSZYM

ADAPTACYJNYM

OKRESIE ROZSZERZAMY

ZAKRES ĆWICZEŃ I ZWIĘKSZAMY

OBCIĄŻENIA

PODSTAWOWE

ZAŁOŻENIE TRENINGU

W REHABILITACJI KARDIOLOGICZNEJ

WYKONANIE TEGO SAMEGO WYSIŁKU

PRZY MNIEJSZYM ZAPOTRZEBOWANIU

SERCA NA TLEN

ZMNIEJSZAMY

PRZEZ TO RYZYKO

WYSTĄPIENIA BÓLU I OSTREGO

NIEDOKRWIENIA MIĘŚNIA SERCA.

BODŹCEM STYMULUJĄCYM W

PROCESIE TRENINGOWYM JEST

ZESTAW ĆWICZEŃ FIZYCZNYCH

ODPOWIEDNIO DOZOWANY I

POWTARZANY

POD WPŁYWEM WIELOKROTNEGO

POWTARZANIA WŁAŚCIWIE

DOBRANYCH WYSIŁKÓW POWSTAJĄ W

ORGANIZMIE ZMIANY POWODUJĄCE

WZROST WYDOLNOŚCI OGÓLNEJ I

WIEŃCOWEJ.

ZWIĘKSZA SIĘ WIĘC WYTRENOWANIE

ORGANIZMU.

PODSTAWĄ KAŻDEGO TRENINGU JEST

PRACA (wywołująca zmęczenie)

I ODPOWIADAJĄCY JEJ WYPOCZYNEK.

ZACHOWANIE WŁAŚCIWEGO STOSUNKU

CZASU MIĘDZY POSZCZEGÓLNYMI FAZAMI

(praca-wypoczynek) JEST JEDNYM Z

PODSTAWOWYCH WARUNKÓW ZACHOWANIA

I ROZWOJU WYDOLNOŚCI FIZYCZNEJ

ORGANIZMU

ROZWIJANIE ZMIAN

PRZYSTOSOWAWCZYCH JEST

MOŻLIWE TYLKO W PROCESIE CIĄGŁYM

BEZ DŁUŻSZYCH PRZERW, Z KTÓRYCH

KAŻDA POWODUJE COFANIE

SIĘ NABYTYCH POPRZEDNIO ZMIAN,

ZWŁASZCZA SŁABO UTRWALONYCH

SPRAWNOŚĆ FIZYCZNA

POWINNA BYĆ STALE

PODTRZYMYWANA I ROZWIJANA

ZA POMOCĄ TAKICH FORM

RUCHOWYCH NA KTÓRE

POZWALAJĄ ISTNIEJĄCE WARUNKI.

SPECYFICZNOŚĆ TRENINGU

ISTNIEJE SPECYFIKA REAKCJI

BIOCHEMICZNYCH ZACHODZĄCYCH W

TKANCE MIĘŚNIOWEJ PODCZAS

RÓŻNYCH WYSIŁKÓW FIZYCZNYCH.

UWZGLĘDNIENIE SPECYFICZNOŚCI

TRENINGU POZWALA NA RACJONALNY

DOBÓR ODPOWIEDNIEJ METODY

TRENINGOWEJ

PRAWO ARNDT-SCHULZA

SŁABE BODŹCE UTRZYMUJĄ

CZYNNOŚCI ŻYCIOWE ORGANIZMU

SILNE BODŹCE POWODUJĄ STAN

ADAPTACJI I STAN WYTRENOWANIA

ZBYT SILNE BODŹCE SĄ DLA

ORGANIZMU SZKODLIWE

JAKO REGUŁĘ POWINNIŚMY

PRZYJĄĆ, ŻE ZARÓWNO ZBYT

SŁABE, JAK I ZBYT SILNE

OBCIĄŻENIA APARATU RUCHOWEGO

POWODUJĄ NIEKORZYSTNE DLA

ORGANIZMU OBJAWY ADAPTACJI ZE

STRONY UKŁADU WEGETATYWNEGO

I NARZĄDÓW PRZEZEŃ

STEROWANYCH

OBCIĄŻENIA TRENINGOWE

OCENIAJĄC JE MUSIMY BRAĆ POD

UWAGĘ DWA PODSTAWOWE

PARAMETRY:

INTENSYWNOŚĆ ORAZ

CZAS

Sama intensywność nie wystarczy

do pełnej charakterystyki obciążeń

treningowych. Wpływ treningu na

organizm zależy również od czasu

trwania danego wysiłku.

OBJĘTOŚĆ TRENINGU

JEST TO ILORAZ INTENSYWNOŚCI (i)

PRZEZ CZAS (t)

PODSTAWOWĄ ZASADĄ W REGULACJI

OBCIĄŻEŃ TRENINGOWYCH JEST

STOPNIOWE ZWIĘKSZANIE OBJĘTOŚCI

TRENINGU

ZGODNIE Z TĄ ZASADĄ WIĘKSZĄ

OBJĘTOŚĆ TRENINGU MOŻNA

WPROWADZIĆ PO PEŁNEJ ADAPTACJI

DO OBCIĄŻEŃ MNIEJSZYCH

KONIECZNOŚĆ PRZESTRZEGANIA TEJ

ZASADY WYNIKA Z MOŻLIWOŚCI

ZAŁAMANIA SIĘ MECHANIZMÓW

ADAPTACYJNYCH PRZEZ STOSOWANIE

WYSIŁKÓW O ZBYT DUŻEJ

INTENSYWNOŚCI

ROZWÓJ WYTRENOWANIA

UWARUNKOWANY JEST JEDNAK

SYSTEMATYCZNYM WPROWADZANIEM

CORAZ WIĘKSZYCH OBCIĄŻEŃ

UWZGLĘDNIAJĄC ODDZIAŁYWANIE

RÓŻNYCH FORM WYSIŁKU

FIZYCZNEGO NA ORGANIZM, MOŻNA

WYRÓŻNIĆ NASTĘPUJĄCE METODY

TRENINGU:

WYTRZYMAŁOŚCIOWĄ

SIŁOWĄ

OGÓLNOROZWOJOWĄ

W REHABILITACJI

KARDIOLOGICZNEJ BĘDZIE NAS

INTERESOWAŁ PRZEDE WSZYSTKIM

TYP

TRENINGU

WYTRZYMAŁOŚCIOWEGO

NIE ROZWIJA SIŁY ANI SZYBKOŚCI,

LECZ OGÓLNĄ WYDOLNOŚĆ

ORGANIZMU. ZGODNIE Z ZASADĄ

SPECYFIKI TRENINGU OSIĄGAMY JĄ

PRZEZ WYSIŁKI DŁUŻSZE, W

KTÓRYCH CZAS PRZEWAŻA NAD

INTENSYWNOŚCIĄ

WYTRZYMAŁOŚĆ

„

ZDOLNOŚĆ DO DŁUGOTRWAŁEGO

WYKONYWANIA OKREŚLONYCH

WYSIŁKÓW O POŻĄDANEJ

INTENSYWNOŚCI”

PODSTAWOWYM CZYNNIKIEM

DETERMINUJĄCYM TĘ

WŁAŚCIWOŚĆ ORGANIZMU JEST

WYDOLNOŚĆ FIZYCZNA

CHARAKTERYZOWANA PRZEZ

POTENCJAŁ ENERGETYCZNY

OKREŚLONY

MAKSYMALNĄ

ZDOLNOŚCIĄ POCHŁANIANIA

TLENU

(Vo

max) I

MAKSYMALNYM

DŁUGIEM TLENOWYM

(Vo

d max)

METODY TRENINGOWE

PODSTAWOWĄ

ZASADĄ KAŻDEGO

PROCESU NAUCZANIA JEST

POWTARZANIE

BĘDĄCE RÓWNIEŻ

PODSTAWOWĄ METODĄ

TRENINGOWĄ STOSOWANĄ WE

WSZYSTKICH DYSCYPLINACH SPORTU

METODA TA POLEGA NA WZNAWIANIU

W OKREŚLONYCH ODSTĘPACH CZASU

ĆWICZEŃ O RÓŻNEJ INTENSYWNOŚCI

Z OPTYMALNYMI PRZERWAMI

WYPOCZYNKOWYMI PO KTÓRYCH

ORGANIZM ĆWICZĄCEGO WRACA DO

STANU WYJŚCIOWEGO. JEST TO

NAJSTARSZA METODA TRENINGOWA

NAZYWANA TAKŻE

METODĄ

TRENINGU POWTARZANEGO

ROZWINIĘCIEM TEJ METODY JEST

METODA TRENINGU

INTERWAŁOWEGO

, KTÓREJ ISTOTĄ

JEST DZIELENIE ZASADNICZEJ

PRACY NA MNIEJSZE CZĘŚCI

WYKONYWANE WIELKOROTNIE Z

ODPOWIEDNIMI PRZERWAMI PRZY

INTENSYWNOŚCI LUB OBCIĄŻENIU

WIĘKSZYM OD TEGO, KTÓRE

MOŻE BYĆ WYKONYWANE W

OKRESIE CAŁEJ PRACY

OSTATNIĄ METODĄ

WYKORZYSTYWANĄ W REHABILITACJI

KARDIOLOGICZNEJ JEST

METODA

TRENINGU CIĄGŁEGO

Polega ona na stosowaniu dłuższych

wysiłków, ale przy stosunkowo

mniejszym obciążeniu. Do czasu

wprowadzenia metody interwałowej

była powszechnie stosowana w

treningu pacjentów na ergometrze

rowerowym

ROZGRZEWKA

Fizjologiczne działanie rozgrzewki,

uzasadnionej praktyką życiową,

sprowadza się do skrócenia czasu

adaptacji organizmu do pracy,

przyspieszenia procesów

przestawiania czynności układu

krążenia krwi, oddychania,

przemiany materii itd. z poziomu

spoczynkowego na poziom wyższy

odpowiadający wymaganiom pracy

DOBÓR FORM AKTYWNOŚCI

RUCHOWEJ

DYSCYPLINY ZIMOWE

- NARCIARSTWO BIEGOWE

- NARCIARSTWO ZJAZDOWE

- SANECZKARSTWO

- ŁYŻWIARSTWO

- ŻEGLARSTWO LODOWE

DYSCYPLINY LETNIE

- GIMNASTYKA

- GRY SPORTOWE

- DYSCYPLINY WODNE ( PŁYWANIE,

ŻEGLARSTWO, KAJAKARSTWO,

WIOŚLARSTWO, NURKOWANIE)

- TURYSTYKA (PIESZA,

ROWEROWA, MOTOROWA,

SAMOCHODOWA)

Document Outline