Mechanizmy

Przekładnie

Info

Koniec

Mechanizm-Główne Informacje

Rodzaje Mechanizmów

Mechanizm

- najmniejszy,

samodzielny zespół ruchowy części

maszyny zdolna do przekazywania

ruchu. Mechanizmy maja na celu

przeniesienia określonego ruchu,

zwykle mającego charakter

okresowy. Każdy mechanizm składa

się z następujących elementów:

Baza

(lub

ostoja)

Człon

Czynny

Człon

Bierny

Człony

Pośrednicz

ące

Bezpośrednio napędza mechanizm, pobierając

energię z zewnątrz.

Odbiera energię i przekazuje ją

na zewnątrz mechanizmu

Część mechanizmu,

względem której odnosi się

ruchy pozostałych

elementów. W układzie

odniesienia mechanizmu

baza jest nieruchoma.

Elementy mechanizmu
pośredniczące w przekazaniu ruchu
z członu czynnego na bierny.

Dźwigniowy

Jarzmowy

Korbowy

Dwuwahaczo

Zwrotniczy

Kierowniczy

Prowadzenia

Różnicowy

Korbowo-

wahaczowy

Krzywkowy

Zębatkow

Zapadkow

Mechanizm dźwigniowy

jest nazywany

czworobokiem przegubowym, który składa

się z podstawy, z dwóch ramion oraz z

łącznika Poszczególne człony czworoboku

przegubowego są sztywne, a ich długości

niezmienne, zatem ruchy członów

odbywają się po ściśle określonych torach,

zależnych m. in. od wymiarów członów.

Podstawowym mechanizmem

dźwigniowym jest czteroczłonowy łańcuch

dźwigniowy, składający się z czterech

członów połączonych ze sobą przegubowo

we węzłach. Te mechanizmy mają bardzo

duże i różnorodne zastosowanie w

budowie maszyn.

Zdjęcie i

Zastosowanie

W mechanizmie jarzmowym ramieniem
jest jarzmo z prowadnica, w której
przesuwa się kamień połączony
przegubowo z korbą. Ruch obrotowy korby
powoduje ruch wahadłowy jarzma, który
za pośrednictwem dalszych członów jest
zamieniany na ruch posuwisto-zwrotny
napędzanego elementu. Mechanizmy te są
stosowane przede wszystkim do napędu
obrabiarek , w których ruchem roboczym
jest ruch prostoliniowy.

Mechanizm korbowy jest to mechanizm
jałowy na czworoboku przegubowym.
Składa się on z dwóch członów: korby i
korbowodu oraz z trzech węzłów. Ruch
obrotowy korby wywołuje ruch
prostoliniowy (postępowo-zwrotny)
wodzika, który jest umieszczony w jednym
z węzłów i przesuwa się prowadnicach.
Mechanizm korbowy może być
symetryczny (gdy oś prowadnicy wodzika
przechodzi przez oś obrotu korby) lub
niesymetryczny (gdy te osie nie pokrywają
się).

Zdjęcie i

Zastosowanie

Mechanizm dwuwahaczowy powstaje wówczas, gdy
członem najkrótszym jest łącznik. Ramiona będące
wahaczami w czasie pracy przyjmują dwa położenia
skrajne (zwrotne), nazywane położeniami (punktami)
martwymi. Mechanizm znajdujący się w położeniu
martwym potrzebuje dodatkowej siły - uzyskanej w
wyniku pracy dodatkowych urządzeń. Mechanizmy
dwuwahaczowe stosuje się np; w niektórych żurawiach o
zmiennym wysięgu i umożliwiają przenoszenie ładunków
w lini poziomej.

Mechanizm zwrotniczy to zespół dźwigni i drążków
łączących koła kierowane. Zapewnia on takie połączenie
kinematyczne, dzięki któremu koła pojazdu toczą się bez
poślizgu. W prawidłowo działającym mechanizmie
zwrotniczym powinny występować takie zależności
kinematyczne pomiędzy kątami skrętu obydwu kół
kierowanych, żeby podczas jazdy po łuku o dowolnym
promieniu krzywizny każde z kół samochodu mogło się
toczyć bez poślizgu bocznego, tzn po torze, którego
promień krzywizny jest zawsze prostopadły do
płaszczyzny koła.

Zdjęcie i

Zastosowanie

Mechanizm kierowniczy służy do przekazywania ruchu
obrotowego koła kierownicy na zwrotnice w celu
skręcenia kół kierowanych. Dzięki odpowiedniemu
przełożeniu mechanizm ten dostosowuje wartości sił
przyłożonych przez kierowcę do koła kierownicy i
wartości kątów obrotu tego koła do wartości i sił
niezbędnych do kierowania pojazdu. Koło jest osadzone
na wale osłoniętym kolumną, na którego drugim końcu
jest osadzony element napędzający przekładni
kierowniczej. Głównym zespołem tego mechanizmu jest
przekładnia kierownicza.

Zdjęcie i

Zastosowanie

Mechanizm prowadzenia jest to
urządzenie, które umożliwia kierowcy
prowadzenie pojazdu po wybranym przez
niego torze i z określoną przez niego
prędkością.
Skład mechanizmu prowadzenia:

Układ

kierowniczy

Układ

hamulcowy

Zdjęcie i

Zastosowanie

Układ kierowniczy to podzespół samochodu
odpowiedzialny za sterowanie kierunkiem jazdy. Przenosi
on obrót kierownicy na skręt kół w samochodzie,
umożliwiając kierowcy zmianę kierunku jazdy. W
najprostszym rozwiązaniu układ kierowniczy składa się z
elementów mechanicznych jak: kolumna kierownicy,
przekładnia kierownicza, drążki. Kolumna kierownicy może
być prostą rurą z jednej strony połączoną z przekładnią, a z
drugiej z kierownicą. Obrót kierownicy powoduje
poruszanie mechanizmem w przekładni, który z kolei
przesuwając drążki kierownicze powoduje skręt kół.
W bardziej zaawansowanych przypadkach stosuje się
rozwiązania hydraulicznych lub elektrycznych układów
kierowniczych, które zapewniają większą sprawność, co za
tym idzie nie zmuszają kierowcy do siłowania się z
kierownicą w potrzebie skręcania kół.
Powszechnie stosowane jest również rozwiązanie
hydraulicznego wspomagania kierownicy, które również
powoduje znaczne obniżenie siły której kierowca musi użyć
aby skręcić koła. Zastosowanie to ma jedynie tą wadę, iż
wymaga uruchomionego silnika, ponieważ inaczej nie
pracuje pompa odpowiadająca za dostarczanie pod
ciśnieniem czynnika realizującego pośrednio mechanizm
wspomagania.

Układ hamulcowy

to wszystkie elementy

i układy w pojeździe, których

przeznaczeniem jest jego zatrzymanie. W

samochodzie wyróżniamy dwa układy

hamulcowe:

* podstawowy (roboczy) - aktywowany i

obsługiwany najczęściej prawą nogą, jest

to zwykle układ hydrauliczny. Jest to układ

jednostabilny.

* dodatkowy (awaryjny; potocznie: ręczny)

- aktywowany ręcznie lub lewą nogą, jest

to zwykle układ cięgien i dźwigni, ale także

bywa hydrauliczny. Jest to układ

wielostabilny

Część 2

Część

Działanie podstawowego układu

hamulcowego (hydraulicznego, tarczowego

Aby zatrzymać pojazd kierujący naciska nogą pedał

hamulca. Układ dźwigni przenosi i wzmacnia siłę nacisku

na tłoczki pompy hamulcowej. Pompa tłoczy nieściśliwy

płyn hamulcowy przez przewody hamulcowe do zacisków.

Tłoczki zacisków naciskają na klocki hamulcowe. Klocki

hamulcowe dociskane są do bocznej powierzchni tarcz

hamulcowych. Tarcze są zamocowane do piast kół. W

konsekwencji tarcie klocków o tarcze powoduje

hamowanie kół jezdnych.

Prawie we wszystkich współczesnych samochodach są

urządzenia wspomagające, zwykle podciśnieniowe, które

powodują zmniejszenie siły wymaganej do przyłożenia na

pedał. Wystarczy stosunkowo lekki nacisk na pedał

hamulca, aby spowodować skuteczne hamowanie.

Podciśnienie zasilające urządzenie wspomagające

pobierane jest z układu dolotowego.

Część 1

Część

Układ hydrauliczny hamulca zasadniczego

zwykle jest dwuobwodowy tzn. są dwa niezależne

obwody. Takie rozwiązanie zwiększa

bezpieczeństwo. W przypadku uszkodzenia w

jednym obwodzie, drugi w dalszym ciągu,

chociaż mniej skutecznie, hamuje.

W prostych układach hamulcowych stosuje się

korektory siły hamowania kół tylnych. Przez

zmianę ciśnienia w części układu zapobiegają

blokowaniu się kół tylnych, które są odciążone w

czasie hamowania. W bardziej zaawansowanych

samochodach stosuje się nowoczesne układy

zapobiegające blokowaniu kół takie jak ABS.

Część 1

Część

Mechanizm różnicowy (przekładnia różnicowa,
dyferencjał) – przekładnia mechaniczna zębata,
wynaleziona przez Carla Friedricha Benza, stosowana
w układzie napędowym pojazdów.

Zdjęcie i

Zastosowanie

Mechanizm korbowo-wahaczowy jest to mechanizm, w
którym ruch obrotowy korby powoduje ruch wahadłowy
ramienia (wahacza). Dla tego mechanizmu musi być
spełniony warunek: suma długości członu najdłuższego i
najkrótszego musi być mniejsza od sumy długości
pozostałych członów. Mechanizmy korbowo-wahaczowe
są stosowane w stawidłach maszyn tłokowych,
mechanizmach obrabiarek, mieszalnikach itp.

Mechanizm krzywkowy, (M.K.) są to płaskie
mechanizmy 4 klasy, używane zwykle w procesach
sterowania (rozrząd). Składają się z krzywki wykonującej
zwykle ruch obrotowy i popychacza wykonującego zwykle
ruch posuwisto-zwrotny, rzadziej wahadłowy. M.K.
umożliwiają zamianę ruchu obrotowego krzywki na inny
rodzaj ruchu. Wadą tych mechanizmów jest ich brak
odporności na duże obciążenia i udary które mogą
doprowadzić do ich przedwczesnego zużycia.
Popychacz może być umieszczony na osi obrotu krzywki
lub mimośrodowo w stosunku do niej.
Rodzaje popychaczy:

•ostrzowy

•rolkowy

•talerzykowy

•grzybkowy

•wahadłowy.

Część 2

Część 1

Analiza mechanizmów krzywkowych: Sposób graficzny -
unieruchamiamy krzywkę i zmuszamy popychacz do
ślizgania się po jej powierzchni aż do zajęcia położenia
określonego kątem φ, przy którym to położeniu
chcielibyśmy znaleźć jego wznios. Promień krzywizny
krzywki w tym położeniu wynosi ρ. Wracając z powrotem
do pierwotnego położenia popychacza promieniem
okręgu wynoszącym ρ otrzymujemy w wyniku różnicy
między nowym a pierwotnym położeniem popychacza
poszukiwany wznios h.
Synteza mechanizmów krzywkowych: Synteza ruchu
krzywkowego polega na znalezieniu profilu krzywki
mając narzucony wznios, prędkość i przyspieszenie. W
przypadku syntezy mechanicznej krzywki metodami
analitycznymi ważne jest sprawdzenie III pochodnej
przemieszczenia popychacza w czasie czyli tzw. udaru.
Pochodna ta powinna mieć skończoną wartość w pewnym
zakresie kąta obrotu krzywki.

Mechanizm zębatkowo-zapadkowy - w inżynierii
oznacza urządzenie ograniczające ruch w jednym
kierunku. Ma ono wiele zastosowań, jak na przykład w
kołowrotach, kluczach francuskich, wszelkich
nawijarkach, wyciągarkach czy podnośnikach.

Mechanizm ten zwyczajowo zbudowany jest z koła
zębatego lub zębatki z niesymetrycznymi zębami. Wiele
maszyn posiada dodatkowo blokadę - zapadkę,
uniemożliwiającą ruch w wybranym kierunku. Obrót
zębatki w jednym kierunku powoduje uniesienie zapadki
a następnie spadek na kolejny ząb. Kształt zęba
praktycznie uniemożliwia ruch w kierunku przeciwnym
do poprzedniego (patrz prawy rysunek).

Część 2

Część 1

Alternatywnie koło zębate może być umieszczone w
specjalnie uformowanym odlewie, tak by mogło nim
obracać (patrz lewy rysunek). Jeżeli zębatka obracana
jest w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek nastąpi
zwarcie zębów i odlewu. Jeżeli wyobrazimy sobie że obie
części machanizmu zrobione są z twardej gumy to obrót
w kierunku ruchu wskazówek zegara będzie wymagał
przyłożenia dużo mniejszej siły (zęby mogą się uginać)
niż w kierunku przeciwnym.

-Segregatory Szkole

-Segregatory

Biurowe

-Zębatki

Rowerowe

-Układy Kierownicze w

Samochodach

-Układy Kierownicze w Maszynach

rolniczych

-Samochody(Ciężaro

we osobowe itp.)

-Używany jest w

samochodach na

końcu wału

napędzającego koła

Przekładnie-Główne Informacje

Rodzaje Przekładni

Przekładnia - mechanizm lub układ maszyn służący do
przeniesienia ruchu z elementu czynnego (napędowego)
na bierny (napędzany) z jednoczesną zmianą parametrów
ruchu, czyli prędkości i siły lub momentu siły.
Przekładnia może zmieniać:

•ruch obrotowy na ruch obrotowy - najczęstszy
przypadek

•ruch obrotowy na liniowy lub odwrotnie

•ruch liniowy na ruch liniowy

Przekładnia może być:

•reduktorem (przekładnia redukująca) - gdy człon
napędzany obraca lub porusza się z mniejszą
prędkością niż człon napędzający

•multiplikatorem (przekładnia multiplikująca) - gdy
człon napędzany obraca lub porusza się z większą
prędkością niż człon napędzający.

Mechaniczne

Elektryczne

Hydrauliczn

Pneumatyczn

Przekładnia mechaniczna - przekładnia,
w której zastosowano połączenia
mechaniczne w celu uzyskaniu transmisji
mocy i zmiany parametrów ruchu.

Przekładnia Cięgnowa

Przekładnia Cierna

Przekładnia Zębata

Przekładnia

Śrubowe

Przekładnia cięgnowa - przekładnia
mechaniczna, w której fizyczny kontakt
pomiędzy członem napędzającym i
napędzanym odbywa się za pośrednictwem
ciegna. Dzięki temu człony przekładni
mogą być oddalone od siebie nawet na
duże odległości. Pozwala to także
zastosowanie bardziej swobodnej
geometrii przekładni . Dzielą się na...

Przekładnie Pasowe

Przekładnie Liniowe

Przekładnie

Łańcuchowe

Przekładnia pasowa
przekładnia mechaniczna cięgnowa w
której cięgnem jest elastyczny pas
obejmujący oba koła pasowe - czynne i
bierne.

Rzeczywiste przełożenie jest zmniejszone o
poślizg, jakiemu ulega pas na kołach
pasowych. Poślizg pasa jest funkcją
obciążenia, naciągu wstępnego pasa oraz
stopnia jego zużycia.
W przekładniach pasowych przekazanie
napędu z koła na pas i z pasa na koło
odbywa się dzięki połączenie ciernemu
pomiędzy tymi elementami.

Rodzaje

Przekładnie

Pasowych

Przekładnie pasowe z pasami
płaskimi

Przekładnie pasowe z pasami
klinowymi

Przekładnie pasowe z pasami płaskimi
stosowane są do przenoszenia napędu na
dalsze odległości, nawet do kilkudziesięciu
metrów. Stosowane często w agrotechnice.
Dawniej powszechnie stosowane w
pędniach - zintegrowanych napędach
urządzeń przemysłowych. Koło pasowe
przekładni z pasem płaskim mają kształt
baryłkowy, który zapobiega zsuwania się
pasa z koła. Przekładnie pasowe z pasami
płaskimi, niegdyś w powszechnym użyciu,
dziś używane są sporadycznie.

Wraz z rozwojem technologii tworzyw sztucznych, gumy i
kompozytów, przekładnie z pasami klinowymi znajdują
coraz szersze zastosowanie w budowie maszyn. Są one w
stanie przenosić duże moce, są sprawne i stosunkowo
niezawodne.

Dodatkowo zabezpieczają przez
przeciążeniem układu spełniając funkcję
sprzęgła poślizgowego. W przekładniach z
pasami klinowymi pas o przekroju
trapezoidalnym wypełnia klinową
przestrzeń koła pasowego, tworząc tym
samym powierzchnię styku pomiędzy
pasem o kołem. Często stosuje się
przekładnie wielopasowe, w których na
jednym kole z wieloma klinowymi żłobkami
pracuje kilka pasów. Przekładnie klinowe
służą do przekazania napędu na niewielkie
odległości (do 10 m). Zaletą takich
przekładni jest zwarta konstrukcja i cicha
praca.

Przekładnia linowa - w budowie maszyn przekładnia
mechaniczna cięgnowa, w której cięgnem jest lina.

Przekładnie linowe znajdują zastosowanie w
przypadkach, gdy moc przenoszona jest na większą
odległość (od kilku do kilkunastu metrów), przy dużych
obciążeniach i stosunkowo niskich prędkościach.
Geometria przekładni linowej jest podobna do geometrii
przekładni pasowej.

Przekładnia łańcuchowa - przekładnia
mechaniczna cięgnowa, w której cięgnem
jest łańcuch.Wynaleziona i opatentowana
w 1905 r. przez Gruzina, Szotha
Bananashviliego. W takich przekładniach
zęby kół łańcuchowych zazębiają się z
elementami łańcucha przenosząc w ten
sposób napęd.
W przekładniach łańcuchowych stosuje się
dwa typy łańcuchów - zębatkę i tzw.
"schodki". Ze względu na podobieństwa w
konstrukcji tych łańcuchów także koła tych
przekładni mają zbliżone konstrukcje.

Część 2

Część 3

W przekładni z zębatką istotne jest
prawidłowe ułożenie się ząbków w
gniazdach układu kierowniczego. Ma ono
zatem dość prostą geometrię, w której
skład wchodzą dwa rzędy zębów (1)
chwytających łańcuch i dwa rodzaje gniazd
(2), w których łańcuch się układa. Koło jest
także zaopatrzone w pałączek (3)
zabezpieczający łańcuch przed zsuwaniem
się z felgi i pomagający w jego
prawidłowym działaniu.
Przekładnia z zębatką jest często
stosowana, a to ze względu na jej zalety,
jakimi są:

•równomierność obciążenia i pracy

•brak jakiegokolwiek hałasu podczas
pracy

Część 1

Część 3

Część 1

Część 2

Obszarami zastosowań tego typu
przekładni są dźwigniki oraz inne mocno
obciążone, wolnobieżne mechanizmy

Bardziej skomplikowana konstrukcja
"schodków" pozwala na zastosowanie
znacznie prostszych kół łańcuchowych,
choć przy lekkim hałasie i znacznym
obniżeniu maksymalnej prędkości.
Przekładnie tego typu ze względu na
tradycję stosowane są w Kawasaki i
Porsche.
Interesującym przykładem przekładni o
zmiennym skokowo przełożeniu jest
wielokrążek walcowy

Przekładnia cierna - przekładnia mechaniczna,
w której dwa poruszające się elementy
(najczęściej wirujące) dociskane są do siebie tak
by powstało pomiędzy nimi połączenie cierne.
Siła tarcia powstająca pomiędzy elementami
odpowiedzialna jest za przeniesienie napędu.
Ze względu na jej charakter istnieje duża
elastyczność w kształtowaniu geometrii
przekładni ciernej. Także stosunkowo łatwo
realizuje się wariatory cierne. Dodatkową zaletą
takiej przekładni jest fakt, że spełnia ona także
rolę sprzęgła poślizgowego.Wadą przekładni
ciernej jest szybkie zużycie powierzchni
ciernych, co obniża funkcjonalność przekładni, a
także możliwość wystąpienia szkodliwego
poślizgu pomiędzy elementami przekładni. Przy
większych mocach występują też problemy z
chłodzeniem przekładni

Przekładnia zębata - przekładnia mechaniczna, w której
przeniesienie napędu odbywa się za pośrednictwem nawzajem
zazębiających się kół zębatych.
Przekładnie rozróżnia się ze względu na:
Ilość stopni:

•przekładnia jednostopniowa (przykład a) - w której
współpracuje jedna para kół zębatych

•przekładnia wielostopniowa np. dwustopniowa,
trzystopniowa itd. (przykład b) - w której szeregowo pracuje
więcej par kół zębatych; przełożenie całkowite przekładni
wielostopniowej jest iloczynem przełożeń poszczególnych stopni

Przekładnie zębate są najpowszechniej stosowanymi przekładniami
w budowie maszyn. Ich główne zalety, to:

•łatwość wykonania

•stosunkowo małe gabaryty

•stosunkowo cicha praca, gdy odpowiednio smarowane

•duża równomierność pracy

•wysoka sprawność dochodzącą do 98% (z wyjątkiem przekładni
ślimakowej).

Natomiast do wad przekładni zębatych należą:

•stosunkowo niskie przełożenie dla pojedynczego stopnia

•sztywna geometria

•brak naturalnego zabezpieczenia przed przeciążeniem

Oddzielną grupą przekładni zębatych są przekładnie obiegowe.

Przekładnia śrubowa - jest przekładnią mechaniczną
złożoną z śruby i nakretki. W przekładni tej zamianie
ulega ruch obrotowy jednego z jej elementów na ruch
liniowy drugiego.

Przekładnia śrubowa ma zwykle niewielką sprawność
energetyczną.
Gdy kąt wzniosu gwintu śruby γ jest mniejszy od kąta
tarcia ς przekładnia śrubowa staje się samohamowna.
Jest to zjawisko bardzo pożądane, gdyż przekładnia taka,
stosowana w mechanicznych podnośnikach
samochodowych, nie wymaga już dodatkowych
hamulców.

Przykłady zastosowania przekładni śrubowej

•podnośnik

•imadło

•napęd posuwu obrabiarek

•odciągi, sprzęgi i mocowania z śrubą rzymską

•regulowany wieszak do szafek kuchennych

•opaska zaciskowa ze śrubą

Przekładnia elektryczna - przekładnia
składająca się z prądnicy, silnika elektrycznego
oraz układu regulacji.
Konstrukcja pierwsza: Energia mechaniczna
dostarczana do prądnicy zamieniana jest na prąd
elektryczny, podlegający regulacji, dalej
przekształcony na energię mechaniczną w silniku
elektrycznym. Takie przekładnie elektryczne
stosowane są w nowoczesnych pojazdach z
napędem hybrydowym i rekuperacją energii.
Konstrukcja druga: Energia elektryczna
dostarczana jest od silnika elektrycznego,
połączonego mechanicznie z prądnicą która
wytwarza napięcie elektryczne. Takie
przekładnie elektryczne stosowane są w
starszych rozwiązaniach spawarek elektrycznych
(beztransformatorowych).

Przekładnia hydrauliczna - szczególny rodzaj
przekładni, w której wejściowa energia
mechaniczna przekazywana jest na wyjście, z
pośrednimi etapami przemiany energii
mechanicznej na hydrauliczną, a następnie
hydraulicznej na mechaniczną. Przekładnia
hydrauliczna jest mechanizmem składającym się
z dwóch maszyn hydraulicznych

przekładnie hydrokinetyczne

przekładnie hydrostatyczne

Przekładnia hydrokinetyczna to przekładnia
hydrauliczna, w której wykorzystywana jest energia
kinetyczna cieczy, najczęściej olej hydraulicznego, jako
medium przekazującego energię z pompy (element
czynny) do turbiny (element bierny). Pomiędzy pompą a
turbiną znajduje się kierownica, zmieniająca parametry
energetyczne cieczy.
Cechą charakterystyczną przekładni hydrokinetycznej
jest brak sztywnego połączenia, co pozwala na nawet
znaczne przeciążanie przekładni, bez niebezpieczeństwa
przeciążenia układu napędowego. Wadą tej przekładni
jest stosunkowo niska sprawność.
Przekładnia hydrokinetyczna jest podstawowym
elementem większości automatycznych skrzyń biegów.
W początkowym okresie parowego napędu turbinowego
statków była stosowana jako reduktor i rewers.
Wymagała intensywnego chłodzenia wypełniającą ją
wodą zaburtową. Ze względu na niską sprawność
zastąpiona przekładnią zębatą.

Przekładnia hydrostatyczna - przekładnia składająca
się z jednej lub więcej par pomp wyporowych i silników
hydrostatycznych. Najczęściej są to pompy i silniki
wielotłoczkowe. Przynajmniej jedna z maszyn ma
zmienną wydajność. Wszystkie maszyny mogą się mieścić
w jednym korpusie lub być od siebie oddalone.
Zobacz też: napędy hydrauliczne.

Praca Została Wykonana Przez :

Adriana Wilczka II F 2006/2007

W Pracy Wykorzystałem :
www.wikipedia.pl

Inne Źródła Typu : Książki,

Informacje

pozyskane od kolegów,

rodziny

Document Outline

Slide 1
Slide 2
Slide 3
Slide 4
Slide 5
Slide 6
Slide 7
Slide 8
Slide 9
Slide 10
Slide 11
Slide 12
Slide 13
Slide 14
Slide 15
Slide 16
Slide 17
Slide 18
Slide 19
Slide 20
Slide 21
Slide 22
Slide 23
Slide 24
Slide 25
Slide 26
Slide 27
Slide 28
Slide 29
Slide 30
Slide 31
Slide 32
Slide 33
Slide 34
Slide 35
Slide 36
Slide 37
Slide 38
Slide 39
Slide 40
Slide 41
Slide 42
Slide 43
Slide 44
Slide 45
Slide 46
Slide 47
Slide 48
Slide 49
Slide 50
Slide 51
Slide 52
Slide 53