Zasady Fizjoterapii

Zasada nie szkodzenia



Jest naczelną zasadą medycyny. Oznacza

unikanie tych zabiegów które mogą pogorszyć

stan chorego. Powinna wynikać z:



pełnej diagnozy,



przeciwwskazań do pewnych zabiegów

wynikających z etiologii, patologii choroby oraz

z dotychczasowego leczenia



Unikania błędów



Rygorystycznego przestrzegania techniki

zabiegów



Konieczności stosowania zabiegów

fizykoterapeutycznych jakie są niezbędne – nie

stosowanie ich jest błędem

Zasada powszechności



Wynika z ustaw o powszechności i

dostępności leczenia każdego

chorego człowieka

Zasada wczesności



Opiera się na spostrzeżeniu, że wczesne

leczenie w tym fizjoterapeutyczne

wpływa na przebieg i następstwa

choroby.



Pozwala na:



Uniknięcie następstw choroby



Zmniejszenie skutków schorzenia



Ułatwia dalszą rehabilitację



Skraca czas leczenia



Umożliwia uzyskanie lepszych wyników

w późniejszym czasie

Zasada

kompleksowości

Wymaga wszechstronnego

oddziaływania. Musimy pamiętać,

że fizjoterapia jest jedną ze

składowych rehabilitacji i musi

uwzględniać w swoim działaniu

inne dziedziny medycyny.

Zasada

systematyczności

/ ciągłości/

Ćwiczenia lub zabiegi wykonywane

sporadycznie, od przypadku do

przypadku nie mają żadnej wartości,

a niekiedy przynoszą nieobliczalne

szkody. Każdy proces w tym leczenie

fizjoterapeutyczne stanowi łańcuch

ogniw. Wypadnięcie ogniwa daje

ujemne skutki trudne do

przewidzenia.

Zasada podmiotowości



ma wpływ na ostateczny wynik,



pacjent to nie przedmiot oddziaływania i manipulacji a

podmiot świadomie, chętnie i czynnie uczestniczący w

procesie rehabilitacji.

U podłoża tej zasady leży:



uświadomienie roli i znaczenia fizjoterapii,



zachęcanie do zaangażowania się w nim,



współdziałanie ,



współodpowiedzialność za wyniki.

Ważne są też tu:



atmosfera,



unikanie zadań przekraczających możliwości pacjenta,



znużenie,



kontakt z innymi pozytywnymi przypadkami.

Zasada świadomości i

aktywności

Chodzi tu o aktywny udział pacjenta.

Lepsze wyniki osiąga się gdy:



ćwiczący kontroluje swe ruchy

wrażeniami kinestetycznymi,

wzrokowymi itp.,



świadomie i aktywnie wykonuje zlecenia,



ma dużą wolę w opanowaniu ćwiczonego

ruchu,



współpracuje z fizjoterapeutą.

Zasada właściwego

stosowania środków



Obejmuje następujące zagadnienia:



przestrzeganie kolejności wykonywania

zabiegów / zabieg przygotowujący,

właściwy, utrwalający uzyskany efekt/



zachowanie odpowiedniej relacji czasowej

między tymi zabiegami / zabieg właściwy

powinien być wykonywany w czasie

szczytowego działania zabiegu

przygotowującego, utrwalanie

natychmiast po zabiegu głównym – jest to

trudne przy kilku zabiegach wstępnych/

Zasada dostępności –

stopniowania

trudności

Zasada wymaga:



dostosowania postępowania

fizjoterapeutycznego do możliwości chorego



uzależnienia postępowania od wieku, płci,

sprawności, wydolności i rozwoju motorycznego,



nie przekraczania możliwości ruchowych jednak

zwiększanie wymagań w miarę poprawy

wydolności i sprawności



Dostosowanie ćwiczeń do możliwości wszystkich

– przy wykonywaniu zespołowym.

Nie przestrzeganie tej zasady prowadzi do

zniechęcenia

Zasada poglądowości

Podstawą jest:



pokaz



kojarzenie



naśladownictwo z odpowiednim

komentarzem słownym

Pomocne mogą być plansze, lustra,

ćwiczenia zespołowe, ćwiczenia z

pomocami technicznymi – np.

Biofeedback

Zasada kolektywności

ćwiczeń – ćwiczenia

zespołowe



Zapewnia możliwości obserwacji

innych



Mobilizuje do zaangażowania i

wysiłku



Współzawodnictwo – lepsze wyniki



Znaczenie psychoterapeutyczne

pozytywne lub negatywne

Zasada trwałości



Postępowanie dające efekty utrwalone –

umiejętności uzyskuje się przez:



pozytywny stosunek do ćwiczeń i innych

zabiegów



systematyczność i kompleksowość



planowanie



powtarzanie w różnych warunkach



przestrzeganie metodyki i techniki zabiegów

/ dawkowanie, częstotliwość, długość serii/



systematyczne kontrolowanie



utrwalanie efektów cząstkowych

Zasada współpracy z

najbliższym

otoczeniem

Stanowi często warunek powodzenia.

Uzyskujemy to przez:



nie wyręczanie z czynności które chory

może wykonać samodzielnie



zachęcanie do ćwiczenia



dowożenie, doprowadzanie na ćwiczenia



dopilnowanie wykonywania zaleceń w

domu



wzmacnianie psychiczne

Zasada

indywidualizacji –

jedna z

najważniejszych



Stanowi regulator wszystkich omówionych zasad,



terapię prowadzi się tylko na podstawie

wnikliwej, indywidualnej oceny pacjenta,



pozwala to na określenie indywidualnego dla

każdego pacjenta celu, planu bliższego i

dalszego,



pozwala i wymaga indywidualnego doboru form,

środków i metod,



unika się schematyzmu stosowania ulubionej

metody nie zawsze celowej,



program jest ciągle aktualizowany.

Document Outline