ZATRUCIE OSTRE 

A PRZEWLEKŁE             

           - ALKOHOLIZM

PSYCHOZY 

ALKOHOLOWE

Anna Bubak

Iwona Janosz

Gr.5b

 

 

RODZAJE ZATRUĆ 

             ALKOHOLOWYCH

Ostre zatrucia  alkoholem -  w przypadku 

jednorazowego przedawkowania alkoholu 

etylowego.

Zatrucia przewlekłe - patologiczne 

zmiany funkcji układów i narządów,  

wywołane długotrwałą ekspozycją 

organizmu na alkohol etylowy. Zmiany te 

wpływają na zdrowie chorego zarówno 

fizyczne jak i psychiczne,        a także 

zaburzają relacje z otoczeniem chorego.

 

 

OSTRE ZATRUCIE 

ALKOHOLEM

   

Wyznaczenie granic poziomu alkoholu we krwi, który 

może spowodować zatrucie sprawia problem   z racji dość 

dużych zmian w tolerancji tego związku. Głównymi 

czynnikami są tu:

Wiek
Płeć
Masa ciała
Sprawność szlaków metabolicznych
Czas w jakim alkohol został spożyty
Tolerancja

Ilość alkoholu wypita  powodująca śmierć 

                         wynosi 300 – 400 ml / h. 

 

 

   Obraz kliniczny zatrucia zależy od poziomu alkoholu we krwi. 
0,30-0,5promila:

• upośledzenie koordynacji wzrokowo - ruchowej,
•  nieznaczne zaburzenia równowagi,
• euforia i obniżenie krytycyzmu;

0,50-0,7promila:

• zaburzenia  sprawności  ruchowej  (niezauważalne  osłabienie 

refleksu), 

• nadmierna pobudliwość i gadatliwość, 
• obniżenie samokontroli, 
• błędna  ocena  własnych  możliwości,  które  prowadza  do  fałszywej 

oceny sytuacji; 

 

 

0,7-2,0 promile:

• zaburzenia równowagi, sprawności i koordynacji 

ruchowej, 

• obniżenie progu bólu, 
• pogłębiający się spadek sprawności intelektualnej 

(błędy w logicznym rozumowaniu, wadliwe wyciąganie 

wniosków itp.), 

• opóźnienie czasu reakcji, 
• wyraźna drażliwość, 
• obniżona tolerancja na innych, zachowania 

agresywne,

•  pobudzenie seksualne, 
• wzrost ciśnienia krwi oraz przyspieszenie akcji 

serca;

 

 

 

2,0-3,0 promile:
• zaburzenia mowy (bełkotliwa), 
• wyraźne spowolnienie i zaburzenia równowagi 

(chód na szerokiej podstawie, chwianie                   i 

przewracanie się), 

• wzmożona senność, 
• znacznie obniżona zdolność do kontroli własnych 

zachowań ( w większości przypadków trudno jest 

mówić o jakimkolwiek samodzielnym działaniu         i 

wykonywaniu skoordynowanych ruchów); 

 

 

3,0-4,0 promile:
• spadek ciśnienia krwi, 
• obniżenie ciepłoty ciała, 
• zanik odruchów fizjologicznych,  
• głębokie  zaburzenia  świadomości  prowadzące  do 

śpiączki; 

Powyżej 4,0 promili: 
• głęboka śpiączka,
•   zaburzenia  czynności  ośrodka  naczynioruchowego  i 

oddechowego, możliwość porażenia tych ośrodków przez 

alkohol 

 

 

   

W przebiegu długotrwałego 

spożywania alkoholu może wystąpić 
uzależnienie oraz zmiany patologiczne 
na tle psychicznym             i 
somatycznym. Zespół tych objawów 
objęty jest wspólną nazwą alkoholizmu. 

   Jest to choroba psychiczno-

społeczna, którą rozpoznaje się po 
spełnieniu następujących kryteriów w 
różnej konfiguracji:

 

 

Ujawnienia się objawów abstynencyjnych,
Spożywaniu większych ilości alkoholu niż 

planowano,

Wydłużenia czasu spożywania alkoholu,
Niezdolność do picia kontrolowanego,
Występowanie tolerancji,
Kontynuowanie picia pomimo zaburzeń 

psychicznych i somatycznych,

Zaniechanie ważnych obowiązków na rzecz picia.

 

 

    

Jeżeli u danego pacjenta nie ma podstaw stwierdzenia 

alkoholizmu można postawić diagnozę nadużywania 

alkoholu, jeżeli chory spełnia następujące kryteria: 

niezdolność do wypełniania ważnych obowiązków, 
picie pomimo wystąpienia zagrożenia, 
konflikt z prawem, 
picie pomimo trudnej sytuacji społeczno-

rodzinnej.

 

 

    

Alkoholizm jest chorobą wieloczynnikową. 

      Ma podłoże genetyczne, społeczne i 

biologiczne. U dzieci alkoholików stwierdza 

się zmniejszoną podatność na alkohol, nie jest 

to jednak stałe zjawisko. 

   Ważnym czynnikiem jest sytuacja społeczna. 

           U adoptowanych dzieci alkoholików 

stwierdzono czterokrotnie częściej 

występowanie alkoholizmu niż w pozostałej 

populacji.

 

 

    

Ewolucja choroby jest długotrwała i w 

znacznej mierze dotyczy mężczyzn na 

przełomie drugiej i trzeciej dekady życia. 

Początkowo alkoholicy dobrze maskują swój 

nałóg, lecz z czasem dochodzi do zwiększenia 

ilości wypijanego alkoholu i czasu trwania 

picia. 

    Momentem przełomowym jest potrzeba 

spożywania alkoholu przed wykonywaniem 

rutynowych czynności, by zapobiec nasilającym 

się objawom abstynencji.

 

 

     Rozpoznanie alkoholizmu może stanowić problem. 

   Pomocne są tu:
 badania kliniczne :  podwyższone MCV, GGTP, stężenie 

kwasu moczowego w surowicy krwi, trójglicerydy. 

    Mogą również występować:
 nadciśnienie, 
 zapalenie trzustki, 
 marskość    i stłuszczenie wątroby,  
 wrzody żołądka i dwunastnicy. 
   Najważniejszą jednak funkcję spełnia wywiad   i stała 

troskliwa opieka nad chorym oraz terapia z 

psychologiem.

 

 

PSYCHOZY 

ALKOHOLOWE

 

 

   

Do psychoz alkoholowych 

zaliczamy :

majaczenie alkoholowe (delirium 

tremens), 

ostrą oraz przewlekłą halucynozę 

alkoholową,

paranoję alkoholową,
psychozę Korsakowa.

 

 

Majaczenie drżenne ( delirium tremens, 

"biała gorączka") jest najczęściej 

spotykaną psychozą alkoholową i występuje 

u ok. 5% uzależnionych. 

   Objawy majaczenia alkoholowego 

pojawiają się w czasie do 72 godzin od 

zaprzestania picia, kiedy poziom 

alkoholu we krwi gwałtownie spada. 

   

 

 

   Najpierw pojawia się niepokój, lęk oraz 

bezsenność, do których dołączają się 

zaburzenia świadomości (dezorientacja co do 

miejsca i czasu), urojenia, złudzenia i omamy. 

   Chory widzi ruchliwe, małe i wielkie zwierzęta, 

różne dziwne stwory, niezwykłe twarze i postacie. 

Obrazy te są zwykle kolorowe i ruchliwe. 

Niejednokrotnie czuje     i widzi chodzące po nim 

samym owady, robaki czy mrówki, czasem mówi 

o dziwnych smakach i zapachach. 

 

 

   U osób majaczących można czasami wywołać 

objawy potwierdzające rozpoznanie :

 objaw Liepmanna polegający na pojawianiu się 

omamów wzrokowych po uciśnięciu gałek ocznych,

  objaw Reichardta („czystej kartki”) polegający na tym, 

że chory czyta z nie zapisanej kartki to, co sugeruje 

mu badający lub opisuje nieistniejący obrazek,

 objaw Aschaffenburga - pod wpływem sugestii chory 

rozmawia przez wyłączony telefon, 

 objaw „nawlekania nitki” - zgodnie z sugestią chory 

nawleka nieistniejącą nitkę do nieistniejącej igły.

 

 

Dość często występują tzw. urojenia 

dziania się (oniryczne, jak w marzeniach 

sennych),              w których chory jest 

zarówno widzem,               jak i aktorem. 

   Jest on przekonany, że uczestniczy              

         w wydarzeniach, które mają miejsce 

w pracy,     w domu, restauracji czy też w 

innym dobrze znanym i często 

odwiedzanym miejscu.             W   

wydarzeniach tych bierze żywy i czynny 

udział (tzw. majaczenie 

zawodowe/zajęciowe). 

 

 

   

Kiedy indziej czuje się osaczony przez 

„bandę”, chowa się, ucieka, albo też 

sam atakuje napotkane osoby, 

rozpoznając       w nich swoich 

rzekomych prześladowców (tzw. 

zespół oblężenia). Charakterystyczna 

dla majaczenia jest bezsenność oraz 

nasilanie się objawów   w nocy (kiedy 

jest ciemno i panuje zła widoczność).

 

 

 

   Opisanym objawom towarzyszy z reguły ciężki 

stan somatyczny z wysoką temperaturą             

     i zaburzeniami gospodarki wodno-

elektrolitowej oraz regulacji wegetatywnej. 

   Ciężki stan somatyczny w połączeniu z silnym 

niepokojem może doprowadzić do niewydolności 

krążenia i zgonu. Śmiertelność szacowana była 

przed laty na 5-20%, a obecnie dzięki znacznemu 

postępowi w leczeniu dochodzi tylko do 1%. 

Choroba trwa na ogół kilka dni i wymaga leczenia 

szpitalnego.

 

 

Ostra halucynoza alkoholowa (ostra omamica) jest 

 drugą co do częstości występowania psychozą 

alkoholową.

   Początek jest z reguły nagły. Najczęściej chory 

zaczyna słyszeć głosy, które grożą mu, wymyślają, 

czasami oskarżają, a kiedy indziej żywo dyskutują 

na jego temat, bądź nakazują co ma robić. 

   Zdarza się, że nakazują popełnienie samobójstwa 

(chory słyszy np.: „powieś się... powieś się”), bądź 

zrobienie sobie jakiejś krzywdy, np. głos nakazuje 

odcięcie sobie ręki. 

 

 

   

W miarę trwania choroby mogą dołączyć się 

usystematyzowane urojenia, często prześladowcze, 

ściśle związane z zasłyszanymi treściami, np. 

przekonanie, że wrogowie organizują zamach na życie 

chorego, dysponują aparaturą podsłuchową, a nawet 

oddziaływają na niego poprzez ściany, sufit czy 

podłogę. 

   Urojeniom towarzyszy na ogół niepokój, lęk, 

obniżenie nastroju. Zdarzają się zachowania 

agresywne i autoagresywne. 

 

 

Nierzadkie jest występowanie 

omamów czuciowych (np. chodzące  

po ciele robaki bądź mrówki, albo też 

kasza czy włosy    w jamie ustnej).  

   Choroba trwa zwykle od kilku dni      

   do miesiąca, wymaga intensywnego 

leczenia farmakologicznego,i to 

nierzadko w warunkach szpitalnych. 

 

 

Przewlekła halucynoza alkoholowa 

(halucynoza Wernickego) jest stanem 

psychotycznym, utrzymującym się po 

ustąpieniu objawów ostrej psychozy. 

Może ona trwać miesiącami, a nawet 

latami. Zaostrzenia choroby mogą 

następować zarówno w wyniku 

przerwania abstynencji, jak i w stanach 

gorszego samopoczucia fizycznego      i 

psychicznego.

 

 

Paranoja alkoholowa ( alkoholowy obłęd zazdrości, 

obłęd opilczy, „zespół Otella”) występuje u mężczyzn, 

zwykle po 40 roku życia. 

   Pojawienie się wyraźnych objawów choroby poprzedzone 

jest na ogół nadmierną podejrzliwością wobec 

partnerki. 

   Spotykane u wszystkich prawie alkoholików wątpliwości co 

do wierności partnerki, tu nabierają stopniowo cech 

urojeń. Narastają nieporozumienia z powodu 

zadręczających pytań dotyczących niewierności seksualnej, 

żądania wyjaśnień, śledzenie, sprawdzanie bielizny 

osobistej                  i pościelowej, szukanie śladów na ciele. 

 

 

   Dość częste są pogróżki, agresja wobec 

partnerki i jej domniemanych kochanków 

oraz wymuszanie przyznania się do winy. 

Argumentem przemawiającym za zdradą     

jest praktycznie każde zachowanie partnerki, 

jej zły i dobry humor, obecność mężczyzn       

   w miejscu pracy, a każde wyjście z domu 

może stanowić dowód, że spotyka się              

 z kochankami.

 

 

 

   

W rozwiniętej chorobie dochodzi             do 

zawężenia wszelkich zainteresowań, 

zaniedbania pracy i koncentracji            na 

poszukiwaniu dowodów niewierności 

partnerki. Partnerka lub domniemany 

kochanek stają się niejednokrotnie 

ofiarami czynów agresywnych,                 a 

nawet zabójstwa. 

   Schorzenie to przebiega przewlekle            i jest 

na ogół dość oporne na leczenie 

farmakologiczne.

 

 

Psychoza Korsakowa (alkoholowy 

zespół amnestyczny, zespół 

Wernickego-Korsakowa) występuje  

po wielu latach intensywnego picia 

alkoholu, jako przejaw ciężkich 

zaburzeń metabolicznych. 

   Istotną rolę w jej powstaniu odgrywa 

niedobór witamin z grupy B. 

 

 

Główne objawy psychozy Korsakowa :

 

 spowodowane uszkodzeniem ciał suteczkowatych 

mózgu, zaburzenia pamięci polegają głównie na 

występowaniu poważnych trudności lub na 

całkowitej niezdolności do przyswojenia sobie 

nowego materiału (uszkodzenie tzw. pamięci 

świeżej),

 konfabulacje (zmyślone wydarzenia wypełniające 

luki pamięciowe), 

 dezorientacja w czasie i w miejscu, 
 zafałszowane poznawanie osób. 

 

 

  

Objawom tym towarzyszy zapalenie 

wielonerwowe (polineuropatia). 

   W około 20% przypadków psychoza 

Korsakowa przechodzi w głębokie 

otępienie. 

   Obserwowano też znaczącą poprawę 

pamięci u osób, które utrzymywały 

abstynencję przez okres kilku miesięcy 

do kilku lat.

 

 

Padaczka alkoholowa (drgawkowe 

napady abstynencyjne) jest chorobą, 

którą można rozpoznać dopiero wówczas, 

kiedy zostaną wykluczone wszystkie inne - 

poza 

alkoholem - przyczyny jej powstania.

   Objawy występują w jakiś czas                 

po zaprzestaniu picia lub z chwilą spadku 

stężenia alkoholu we krwi. 

 

 

   Najczęściej spotykamy „napady duże” - dochodzi 

wówczas do utraty przytomności       i upadku. 

Skurcze mięśni całego ciała (prężenie się) w 

pierwszej fazie napadu są przyczyną bezdechu i 

sinicy. Trwa to około 20 sekund. Po nich następuje 

seria nieregularnych skurczów wszystkich mięśni w 

wyniku czego może dojść do przygryzienia 

języka,                a na skutek rozluźnienia do 

oddania moczu    i kału. Cały napad trwa około 

l minuty.                 Po odzyskaniu przytomności 

chory zapada     w sen, po którym budzi się i nie 

pamięta wydarzeń z okresu napadu 

drgawkowego.

 

 

   Leczeniu podlega tylko pierwszy 

okres choroby, tj. ten, w którym 
występują napady drgawkowe. 

   Po ich ustąpieniu leczenie polega 

wyłącznie na całkowitej 
wstrzemięźliwości od alkoholu. 

 

 

DZIĘKUJEMY ZA 

UWAGĘ!!!