„Autoprezentacja w sferze publicznej menedżera” i Twój temat???

„

Autoprezentacja w

sferze publicznej

menedżera”

Akademia Ekonomiczna im. Karola

Adamieckiego

Katowice

Wstęp…



Wystąpienia publiczne nie są mocną stroną polskich

menedżerów.



Głównym celem autoprezentacji jest spowodowanie,

aby inni ludzie postrzegali nas jako profesjonalistów.



Świadome kierowanie wrażeniem jakie wywieramy na

innych, czyli umiejętność pokazania się takim, jakim

chcę, żeby mnie inni widzieli to najwyższy poziom

profesjonalizmu i szacunku dla partnerów

zawodowych.



Autoprezentacja jest wyrażaniem samego siebie. Bez

względu na rodzaj czy treść prezentacji prezentujący

identyfikowany jest z organizacją, którą reprezentuje.



Dobra prezentacja- to dobra autoprezentacja i

odwrotnie, dobra autoprezentacja jest dobrą

prezentacją. Tych relacji nie można rozdzielić.

Wystąpienia publiczne

– podstawowe

informacje

Wyróżniamy pięć części (składników) wystąpienia

publicznego:



Inwencja

– wybór celu i przedmiotu mowy,

ustalenie przekonujących argumentów



Kompozycja

– uporządkowanie materiału w celu

wywarcia możliwie największego wrażenia, dobór

argumentów racjonalnych i emocjonalnych



Elokucja

– dobór właściwych słów



Wygłoszenie

– dopasowanie wzajemne głosu i

gestów



Pamięć

– opanowanie i przećwiczenie treści

mowy.

Wystąpienia publiczne

– podstawowe

informacje

Kształtowanie się uwagi słuchacza w

trakcie wystąpienia:

Uwaga

Czas

Wystąpienia publiczne

– podstawowe

informacje

Funkcje retoryki:



Informacyjna - skierowana do intelektu odbiorcy,

argumentująca racjonalnie



Estetyczna - wywołująca zachwyt, urzekająca pięknem

formy



Emocjonalna - opanowująca wolę słuchacza, wzruszająca,

argumentująca emocjonalnie

Retoryka posługuje się różnymi typami argumentacji:



Jednostronną - eksponującą wyłącznie zalety punktu

widzenia mówcy



Dwustronną - obok zalet dostrzegającą także wady



Zwężającą - przechodzącą od argumentów ogólnych do

szczegółowych



Rozszerzającą - od argumentów szczegółowych do ogólnych

Wystąpienia publiczne

– podstawowe

informacje

Chwyty erystyczne, które może wykorzystać

menedżer w swojej autoprezentacji to m.in.:



odwołania do niewiedzy audytorium,



odwołania do litości,



odwołania do próżności słuchacza,



odwołania do uczuć słuchacza,



odwołania do tłumu, demagogiczne,



odwołania do powagi autorytetu

Zrozumiałość przekazu

Zrozumiałe wyłożenie prezentacji (cztery

kryteria zrozumienia):



prosta (krótka budowa zdań, jednoznaczność,

brak obcych wyrazów),



odpowiednia struktura i właściwa kolejność

(sensowne uporządkowanie),



zwięzłość i trafność (dosadność, ścisłość),



symulacja, pobudzające dodatki (porównania,

obrazy, przykłady, aforyzmy).

Niezrozumiałość

przekazu

Niezrozumienie treści prezentacji przez jej

uczestników świadczy o niekompetencji

prezentującego. Tylko nieliczni są jeszcze pod

wrażeniem niezrozumiałego tekstu czy

wypowiedzi. Należy zatem:



mówić głośno i wyraźnie – siła głosu musi być

dopasowana do pomieszczenia i liczebności

uczestników,



starać się o wymowną melodię głosu,



różnicować tempo – stosować przerwy

wypowiedzi, mówić arytmicznie

Niezrozumiałość

przekazu



różnicować siłę głosu,



nie marnotrawić,



nie połykać sylab,



nie mówić przez nos,



wybierać formę aktywną mowy (strona

czynna, a nie bierna)



poszerzać słownictwo (starać się używać

synonimów).

Zachowania werbalne i

niewerbalne

Autoprezentacja to zarówno zachowanie

werbalne i niewerbalne. Psychologowie

ustalili, że podczas rozmowy około 55%

informacji jest przekazywanych

pozawerbalnie (poprzez to, co widzimy), a

pozostałe 45% słownie (poprzez to, co

słyszymy, z czego ton głosu, sposób

mówienia to 38%, a treść to 7%).

Zachowania werbalne

KOMUNIKACJA WERBALNA

Co mówić? Jak mówić?

Jak mówić

- Wyraźnie, spokojnie, z właściwą

intonacją, w miarę możliwości niskim głosem, dobrze

akcentując i nie połykając końcówek. Warto się

postarać, bo stanowi to 38% wywieranego wrażenia.

Wielu menedżerów sądzi, że wrodzona zdolność

płynnego wyrażania myśli daje im prawo do uważania

się za dobrych mówców. Tymczasem ponad połowa z

nich powinna nad sobą popracować

Zachowania werbalne

Co mówić

- Pomimo, że treść to 7% postrzegania osoby

w procesie komunikacji międzyludzkiej, jest ona

niezwykle istotna.



Treść powinna być dostosowana do poziomu

intelektualnego słuchaczy.



Wypowiedź powinna mieć wstęp, rozwinięcie i

zakończenie.



Każda ciekawa wypowiedź powinna zawierać zarówno

wątki racjonalne oraz emocjonalne. Jesteśmy istotami,

które mają nie tylko rozum, ale i emocje, dlatego

podczas wystąpień warto posłużyć się np. anegdotą.

Odwołanie się jedynie do rozumu i rozsądku adresatów

obniża skuteczność wpływu na odbiorców.

Zachowania werbalne



Dłuższe wystąpienia można czytać (nie za szybko

i z właściwą intonacją) z kartki (należy pamiętać

o częstym podnoszeniu wzroku na słuchaczy),

krótsze powinniśmy wygłaszać z pamięci. Tekstu

krótkiego przemówienia nie należy uczyć się na

pamięć.



Reguły tekstowe:



Reguła zrozumiałości i poprawności gramatycznej



Reguła spójności



Reguła ekonomiczności (wypowiedź niezbyt

rozległa)



Reguła ekspresyjności (mówienie żywo i z

uczuciem)

Zachowania werbalne

Ćwiczenie przed lustrem lub znajomymi,

nagrywanie swojego wystąpienia na wideo,

utrwalanie sobie w pamięci tego, co chcemy

powiedzieć, powodują, że nie musimy czytać

z kartki oraz bardziej wiarygodnie i sprawnie

przedstawimy historię, którą mamy do

opowiedzenia. I nie przedłużamy

niepotrzebnie swojego wystąpienia,

zwłaszcza, gdy słuchacze czekają na mającą

za chwilę nastąpić przerwę na lunch.

Zachowania

niewerbalne

Typy postaw:



Postawa przyjazna:

•

Patrzy w oczy

•

Aprobująco kiwa głową

•

Często się uśmiecha

•

Rzadko dotyka dłońmi twarzy

•

Ciało pochylone w kierunku rozmówcy



Postawa pewna siebie:

•

Ramiona swobodnie opuszczone

•

Odsłonięta sylwetka i twarz

•

Siedzi pewnie i spokojnie

•

Trzyma nogi spokojnie, wygodnie

Zachowania

niewerbalne



Postawa lękowa:

•

Często zamyka oczy

•

Nerwowo porusza rękoma

•

Zasłania często usta

•

Wierci się na krześle

•

Nerwowo kiwa nogą



Postawa wroga, agresywna:

•

Uśmiecha się z politowaniem

•

Podnosi z niesmakiem brwi

•

Wstaje by unieść się nad rozmówcę

•

Patrzy ponad głową rozmówcy

Zachowania

niewerbalne



Postawa zdecydowana, ale bez

wrogości:

•

Często spogląda na rozmówcę-patrzy prosto

w oczy ale nie nachalnie

•

Zdecydowany wyraz twarzy

•

Gestykuluje

•

Lekko odwraca głowę w bok

•

Trzyma dłonie otwarte

Pewność siebie



donośność, wyrazistość i modulacja głosu,



dobry kontakt wzrokowy - pozwala na stałą obserwację słuchaczy

i natychmiastową reakcję, wskazuje na pełne zainteresowanie

słuchaczami, a nie na ich lekceważenie, pobudza i uaktywnia

słuchaczy



prawidłowa postawa ciała - sygnały mowy ciała są często

wysyłane podświadomie i podświadomie odbierane,



otwarta i przyjazna motoryka (mimika i pantomimika),



oryginalność własnego zachowania (nie kopiować innych),



sposób wypowiadania się (budowa zdań, dobór słów, tempo

wypowiedzi);



serdeczność, emocje, zaangażowanie, temperament – nadmierne

emocje są dla odbiorców irytujące, ale brak emocji tworzy nudę,



krytyczny dystans do treści prezentacji i samego siebie,



opanowanie tremy, która jest fizjologiczną reakcją organizmu na

stres, a przejawia się poprzez apatię lub nadmierne podniecenie

Efekty ważne podczas

autoprezentacji

publicznej



Efekt „pierwszego wrażenia”

– jest to efekt

towarzyszący pierwszej chwili kontaktu i jest

niezwykle ważny, gdyż nigdy nie można zrobić

pierwszego wrażenia po raz drugi. Ludzie szybko

wyrabiają sobie opinie, a wolno ja zmieniają. Ludzie

formułują swoje pierwsze opinie w tak zwanych

„pierwszych trzech dziesiątkach”:

–

pierwsze dziesięć sekund

–

pierwsze dziesięć elementów stroju i postawy

–

pierwsze dziesięć słów, które się wypowie

Raz nabytego pierwszego wrażenia ludzie pozbywają

się bardzo niechętnie. Po prostu nie lubią zmieniać

swoich przyzwyczajeń i przyznawać się do pomyłki-

nawet przed samym sobą. Dlatego warto zabiegać o

dobre pierwsze wrażenie.

Efekty ważne podczas

autoprezentacji

publicznej



Efekt „aureoli”

- Efekt “pierwszego wrażenia” ma

znaczenie dla wizerunku menedżera, czyli jak będzie

on postrzegany w przyszłości. Złe pierwsze wrażenie

bardzo trudno zatrzeć, ponieważ nie lubimy zmieniać

raz przyjętej opinii na czyjś temat. Dobre wrażenie o

człowieku również może długo pozostawać w

świadomości i utrzymywać się, pomimo ewidentnych

zdarzeń wskazujących, że ktoś pozytywnie przez nas

postrzegany wcale na pozytywną opinię nie zasługuje.

Utrzymywanie się ogólnego dobrego albo złego

wrażenia o menedżerze powoduje, że dobrze (albo źle)

myślimy również o jego poszczególnych cechach albo

działaniach. Zjawisko to nosi nazwę “efektu aureoli”-

jest to wpływ ogólnego wrażenia na specjalne

wrażenia.

Efekty ważne podczas

autoprezentacji

publicznej



Efekt kontrastowania

- Ludzie bardzo często

kształtują swoją opinię o kimś na podstawie cech,

faktów, zdarzeń łatwych do dostrzeżenia,

spektakularnych, dramatycznych, wykorzystując swą

skłonność go generalizacji. To zjawisko nosi nazwę

efektu “kontrastowania”.



Efekt pierwszeństwa i efekt świeżości

– Gdy w

planach są również autoprezentacje innych menedżerów

najlepiej wystąpić na początku i na końcu. Odbiorcy

najdokładniej zapamiętują to, co się wydarzyło (o czym

się mówiło) na początku oraz to, co się wydarzyło i o

czym się mówiło na końcu. Te zjawiska określane są

efektem pierwszeństwa i efektem świeżości.

Podsumowanie…



Przemawianie publiczne to jedna z najtrudniejszych rzeczy,

a im wyższej rangi menedżer, tym większe wobec niego

oczekiwania w zakresie komunikowania się.



Osiągnięcie mistrzostwa w tym zakresie kosztuje wiele

wysiłku. Wymaga regularnego szkolenia, częstych występów

w różnych warunkach, a także obserwowania swoich

postępów i błędów.



Można się także nauczyć paru przydatnych trików. Jednym z

nich jest to, że podczas przemówień i prezentacji warto

używać zwrotów, którymi posługuje się rozmówca (różne

organizacje wytwarzają specyficzne dla siebie kultury czy

języki).



Każdy dobry mówca doskonale wie, że niezależnie od tego,

jak długo przemawia, zawsze musi się wsłuchiwać w

widownię i obserwować zachowanie swoich słuchaczy.

Ponieważ przemówienie to przede wszystkim komunikacja, a

w niej ważniejsze jest słuchanie niż mówienie.

Bibliografia



Em Griffin „Podstawy komunikacji

społecznej” GWP 2003



HARVARD Business School Press

„Wystąpienia publiczne.

Zostań mistrzem

retoryki” Wyd. Studio Emka 2006



www.kadry.nf.pl – portal wiedzy dla biznesu



„

Manager magazin” – edycja polska



dr Izabela Pycio „ABC public relations”

Document Outline