background image

Agnieszka Tokarska
Eliza Piwek

ELEKTROKARDIOGRAF

IA

background image

Elektrokardiografia (EKG) 

– 

zabieg diagnostyczny 
wykorzystywany w 
medycynie przede 
wszystkim w celu 
rozpoznawania chorób 
serca.
Służy do oceny 
niedokrwienia mięśnia 
sercowego.

background image

Działanie pompy sodowo-potasowej

background image

Podstawa elektrofizjologiczna 
EKG

Potencjał spoczynkowy

W "stanie spoczynku" komórka mięśnia 
sercowego znajduje się w stanie tzw. potencjału 
spoczynkowego (polaryzacji), czyli przez 
błonowego gradientu ładunków elektrycznych

potencjał spoczynkowy wynosi ok. –90 mV 
(megavolt) 

background image

Potencjał czynnościowy

Bodziec działający na spolaryzowaną komórkę mięśnia 
sercowego z węzła zatokowo-przedsionkowego, zmienia 
przepuszczalność błony dla jonów sodu, które dostając się do 
wnętrza komórki, zmniejszają ujemny potencjał do wartości 
ok. –65 mV (potencjał progowy).

Przekroczenie potencjału progowego jest czynnikiem 
wyzwalającym otwarcie kanałów sodowych. Dochodzi 
wówczas do gwałtownego napływu jonów sodu do wnętrza 
komórki, w wyniku czego następuje szybka i całkowita 
depolaryzacja.

Przy wartości –40 mV otwierają się z lekkim opóźnieniem 
kanały wapniowe.

background image

Wpływ depolaryzacji na 
poszczególne odprowadzenia

       - 

Wychylenie dodatnie

wychylenie ujemne

Wychylenie idiopatyczne

background image
background image

Standardowe EKG

Odprowadzenia dwubiegunowe kończynowe 
Einthovena

W tym odprowadzeniu umieszczamy 4 elektrody na ciele 
badanego:

    elektroda czerwona – prawa ręka (RA)

    elektroda żółta – lewa ręka (LA)

    elektroda zielona – lewa goleń (LF)

    elektroda czarna – prawa goleń (tzw. punkt odniesienia; ziemia)

background image

Pomiędzy pierwszymi trzema ww. elektrodami wykonuje 
się pomiar różnicy potencjałów (w mV):

    odprowadzenie I – różnica potencjałów pomiędzy 
elektrodami "lewa ręka" a "prawa ręka" (LA – RA)

    odprowadzenie II – różnica potencjałów pomiędzy 
elektrodami "lewa goleń" a "prawa ręka" (LF – RA)

    odprowadzenie III – różnica potencjałów pomiędzy 
elektrodami "lewa goleń" a "lewa ręka" (LF – LA)

background image

Odprowadzenia jednobiegunowe 
kończynowe wzmocnione 
Goldbergera

    odprowadzenie aVR – z elektrody 
"prawa ręka" (RA)

    odprowadzenie aVL – z elektrody 
"lewa ręka" (LA)

    odprowadzenie aVF – z elektrody 
"lewa goleń" (LF)

background image

Odprowadzenia jednobiegunowe 
przedsercowe Wilsona

    V1 – elektroda w prawym czwartym 
międzyżebrzu przy brzegu mostka

    V2 – elektroda w lewym czwartym 
międzyżebrzu przy brzegu mostka

    V3 – w połowie odległości pomiędzy 
elektrodami V2 a V4

    V4 – elektroda w lewym piątym 
międzyżebrzu  w linii środkowo-
obojczykowej lewej

    V5 – elektroda w lewym piątym 
międzyżebrzu w linii pachowej przedniej 
lewej

    V6 – elektroda w lewym piątym 
międzyżebrzu w linii pachowej środkowej 
lewej

background image
background image

Charakterystyka EKG – elektrokardiogram

Na wykresie EKG analizuje się:

    linię izoelektryczną – linia pozioma zarejestrowana w 
czasie, gdy w sercu nie stwierdza się żadnych pobudzeń 
(aktywności). Najłatwiej wyznaczyć ją według odcinka 
PQ. Stanowi ona punkt odniesienia poniższych zmian

    załamki – wychylenia od linii izoelektrycznej 
(dodatni, gdy wychylony w górę; ujemny, gdy 
wychylony w dół)

    odcinki – czas trwania linii izoelektrycznej pomiędzy 
załamkami

    odstępy – łączny czas trwania odcinków i 
sąsiadującego załamka

background image
background image
background image

PRÓBA WYSIŁKOWA

Wskazania do wykonania próby:

- niespecyficzne zmiany w 
elektrokardiogramie spoczynkowym

- choroba niedokrwienna serca

- diagnostyka bólów w klatce 
piersiowej

- diagnostyka zaburzeń rytmu serca

- ocena skuteczności leczenia

- kwalifikacja chorych do 
rehabilitacji

- ocena wydolności fizycznej 

background image

Holter EKG

Holter EKG, monitor 
holterowski EKG - 
urządzenie rejestrujące 
pracę serca (EKG), w sposób 
ciągły, przez 24 godziny na 
dobę w celu późniejszej, 
szczegółowej, często 
komputerowej analizy. 
Ocena ukrwienia serca. Jego 
wynalazcą był amerykański 
biofizyk Norman Holter.

background image

Co warto pamiętać z naszej 
prezentacji

Potencja czynnościowy szerzy się szybciej we włóknach 
zmiellizowanych niż nie zmiellizowanych
  

Stężenie sodu NIE jest większe we wnętrzu komórki niż w płynie 
międzykomórkowym

Faza depolaryzacji dokonuje się dzięki napływowi sodu do 
komórki

potencjał spoczynkowy błony komórkowej wynosi -90mV
Potencjał progowy - 65

background image

Dziękujemy za uwagę
- jeśli była ;)


Document Outline