Moje miasto R A D O M S K O

Charakterystyka miasta

Radomska

Radomsko to liczące 52 tys. mieszkańców miasto

powiatowe położone w południowej części

województwa łódzkiego. Położone jest ono na

granicy trzech dzielnic: Małopolski, Wielkopolski

oraz Śląska. Tutejszy mikroklimat jest typowy dla

środkowej Polski. Cechuje się dużą zmiennością

pogody oraz zróżnicowanymi warunkami

meteorologicznymi. W południowej części

Radomsko graniczy z dużym kompleksem

leśnym. Miasto położone jest nad rzeką

Radomką.

Strona internetowa miasta:

www.

radomsko

.pl

Położenie miasta Radomska

Przez miasto przebiega linia

kolejowa Katowice-Warszawa

oraz trasa szybkiego ruchu,

która niedługo stanie się

częścią budowanej autostrady

Cieszyn – Łódź - Gdańsk.

Trasa

szybkiego ruchu krzyżuje się

tutaj z drogą Wrocław - Kielce.

Warto zaznaczyć, że istniejąca

trasa szybkiego ruchu będzie

częścią nowo budowanej

autostrady Północ - Południe, a

w Radomsku powstanie

bezkolizyjny zjazd z autostrady.

Niewątpliwym atutem miasta jest jego korzystne położenie

geograficzne. Radomsko dzieli od Warszawy 190 km, od Łodzi 90 km,

a od Katowic 105 km.

Herb miasta Radomska

Herbem Miasta jest : w polu błękitnym czerwona

brama miejska z trzema wieżami, w niej rycerz

kroczący (w prawo) z wzniesionym nad głową

mieczem i owalną tarczą w ręce. Mur wokół bramy

z zaznaczonym wątkiem ceglanym, prosto

zakończony w połowie wysokości pola. Otwór

bramy prostokątny, zamknięty łukiem

odcinkowym. Nad murem z bramą trzy wieże (bez

zaznaczonego wątku). Środkowa wieża większa od

bocznych. Wieże dwukondygnacyjne zwieńczone

trójzębnym krenelarzem. W dolnej kondygnacji

wież jeden prostokątny otwór, w górnej po dwa

prostokątne otwory. W bramie krocząca postać

rycerza, skierowana w prawo, barwy granatowej. W

lewej ręce mała, owalna tarcza, która osłania

środkową część ciała. W prawej ręce miecz

wzniesiony nad głową. Prawa noga w wykroku. Na

głowie ukazanej z profilu hełm bez ozdób. Pod

stopami rycerza grunt żółty, wznoszący się w

prawo. Klejnot herbu to pięciopałkowa złota

korona, nad nią trzy wieże barwy czerwonej ( takie

jak w godle, lecz bez otworów w dolnej

kondygnacji). Każda z wież zakończona białym,

strusim piórem odciętym od widza.

Flaga miasta Radomska

Barwami miasta

Radomska są kolory:

niebieski, żółty i

czerwony, wywodzące

się z barw herbu miasta.

Flagą Radomska jest

prostokątny płat tkaniny

o proporcjach boków 5 :

8, obustronnie

jednakowy, o trzech

poziomo ułożonych

polach barwy czerwonej

u góry, żółtej w środku i

barwy niebieskiej u dołu.

Struktura Urzędu Miasta

Zastępca

Prezydenta

Ferenc Jarosław

Skarbnik Miasta

Wypych Mariola

Prezydent Miasta

Słowiński Jerzy

Zastępca

Prezydenta

Grabowski Jan

Sekretarz Miasta

Kańska-Kipigroch

Małgorzata

Zastępca Skarbnika

Miasta

Gorczyńska

Hanna

Rzecznik Prasowy

Dudzińska

Marlena

Cele strategiczne

Radomska



Poprawa warunków życia

mieszkańców



Stworzenie warunków dla rozwoju

gospodarczego miasta



Rozwój infrastruktury transportowej



Poprawa stanu środowiska oraz

zrównoważony rozwój miasta



Wzrost rangi miasta

Miasta partnerskie Radomska



Makó

Niewielkie miasto (27 tysięcy mieszkańców)

położone w południowej części Węgier nad

rzeką Maruszą niedaleko Segedynu. Słynie z

uprawy cebuli i czosnku. Co roku

we wrześniu odbywa się tu Festiwal Cebuli,

podczas którego goście mogą zwiedzać jarmarki

rolnicze, wystawy sztuki ludowej i wyrobów

przemysłowych oraz kiermasze gastronomiczne.

Strona internetowa Makó:

www.mako.hu



Wozniesiensk

Miasto(48 tysięcy mieszkańców) położone w

południowej części Ukrainy. Znajduje się ono

140 km od Odessy. Miasto o charakterze

przemysłowym. Podobnie jak

w Radomsku jedną z ważniejszych gałęzi

gospodarki jest przemysł meblarski.

Strona internetowa

Wozniesiensk:

www.voznesensk.osp.com.ua

Wybitni radomszczanie

Polski poeta, dramatopisarz, prozaik. Jeden z

najwybitniejszych polskich pisarzy

współczesnych. Debiutował jako poeta w

przedwojennej prasie młodzieżowej. Już pierwszy

zbiór poezji Różewicza "Niepokój" (1947) zwrócił

uwagę wyrazistością prezentowanych

doświadczeń wojennych i nowatorstwem formy.

W całej poezji Różewicza brzmi tragizm

osamotnionej jednostki, zagubionej w

powojennym świecie zdominowanym przez

widmo masowej śmierci, okrucieństwa,

obojętności i cywilizacyjnego uniformizmu.

Bohater jego wierszy jest osobowością

zagrożoną dezintegracją i powszechnym

chaosem. W 1999 r. Tadeusz Różewicz został

laureatem Nagrody Literackiej im. Władysława

Reymonta "za twórczość całego życia". Od 1991

r. Tadeusz Różewicz jest Honorowym

Obywatelem Miasta Radomska.

Różewicz Tadeusz (ur. 1921)

Stanisław Różewicz (ur. 1928)

Młodszy brat poety Tadeusza Różewicza, scenarzysta i reżyser filmowy;

wieloletni kierownik artystyczny Zespołu Filmowego "Tor" (1970-1971 i

1972-1980). Początkowo był asystentem reżysera, od 1947 roku

realizował filmy krótkometrażowe, m.in. "Ulicę Brzozową" (1949,

wspólnie z Wojciechem Jerzym Hasem). Mistrz kina kameralnego,

subtelny portrecista złożonych stanów emocjonalnych swoich bohaterów.

Debiutował pełnometrażowym filmem kinowym "Trudna miłość" (1953).

Z uznaniem zostały przyjęte jego kolejne filmy: "Trzy kobiety" (1956),

"Wolne miasto" (1958), "Miejsce na ziemi" (1959), "Świadectwo

urodzenia" (1961), "Głos tamtego świata" (1962) i "Westerplatte" (1967).

Jako scenarzysta współpracował od 1956 z Kornelem Filipowiczem i

Tadeuszem Różewiczem. Nakręcił również: "Romantycznych" (1970),

"Szklaną kulkę" (1972), "Drzwi na murze" (1973), "Opadły liście z drzew"

(1975), "Pasję" (1977), "Rysia" (1981), "Pensję pani Latter" (1982) i

"Kobietę w kapeluszu" (1984). Jest laureatem polskiej nagrody filmowej

"Złoty Orzeł" 2001 w kategorii Osiągnięcia Życia.

Semkow Jerzy (ur. 1928)

Urodził się w Radomsku w 1928r,

uznawany za jednego z

najlepszych dyrygentów świata

Studia u A. Malawskiego w PWSM

w Krakowie i w konserwatorium w

Leningradzie. Od 1954 asystent

J.A. Mrawinskiego w filharmonii w

Leningradzie, 1956-1958 dyrygent

Teatru Wielkiego w Moskwie.

Prowadził orkiestry oper w

Warszawie i Kopenhadze,

dyrygował także orkiestrami

symfonicznymi w Cleveland

(1970-1971) i w St. Louis (1975-

1979), orkiestrą włoskiego radia i

telewizji (RAI) (1979-1982) oraz

orkiestrą w Rochester (1985-

1993).

Edmund Osterloff (1863-1938)

Wybitna postać w historii polskiej

fotografii. Fotograf, którego prace

porównywano do malarskich dzieł

Milleta, Chełmońskiego, Ruszczyca.

Wzorował się na malarstwie

pejzażowym, adoptując technikę

bromoleju. Ta technika ułatwiało mu

przekazywanie poprzez obraz

fotograficzny wartości duchowych i

uniwersalnych Lekkie rozproszenie

konturu przedmiotów harmonizowało

kompozycje. Piękno przedstawianego w

pejzażach świata wzmacniały postaci

ludzkie będące jedynie elementem

sztafażu. Autor ograniczał świadomie

efekty charakterystyczne dla fotografii:

momentalność i konkretność faktów.

Przekonywał umiejętnie widza wartości

własnej wizji i głębi emocjonalnego

zaangażowania.

Piotr Stępień (ur. 1963)

Zapaśnik - wychowanek RKS

Radomsko, zawodnik CWKS

Legia (1983-1985) i GKS

Piotrcovia (od 1985),

wielokrotny reprezentant

Polski w zapasach w stylu

klasycznym, srebrny

medalista Igrzysk

Olimpijskich w Barcelonie w

1992 roku. Uhonorowany

nagrodą Fair Play przez

Polski Komitet Olimpijski

(1995).

Document Outline