background image

Konflikty zbrojne

Konflikty zbrojne

EUROPA

background image

Obecnie Europę uważa się najspokojniejszą i najstabilniejszą 

część świata, w której jednak znajdują się rejony zagrożone 

konfliktami zbrojnymi. Przyczyny niezadowolenia 

społeczeństw są związane z różnorodnością narodową, 

religijną oraz negatywnymi wpływami innych państw na 

inne kraje.

 Do najpoważniejszych konfliktów końca dwudziestowiecznej 

Europy dochodziło w byłej Jugosławii (1998-2002 r.). Jednak 

dość duża integracja państw europejskich wpływa na 

pokojowe nastawienie krajów tego kontynentu. 

Występowanie najpoważniejszych konfliktów i ataków 

terrorystycznych w Europie w latach 1990-2002: konflikty 

zbrojne: na terenach Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i 

Czarnogóry oraz w Macedonii

Ataki terrorystyczne: na terenie Hiszpanii, Francji, Wielkiej 

Brytanii i Rosji

background image

          Przyczyny konfliktów:

- podłoże religijne

- o terytorium

- dostęp do surowców mineralnych

- szlaki komunikacyjne

- dążenia do autonomii, niepodległości

- tło etniczne

- dostęp do morza

 

    Konflikt bałkański:

- kraje byłej Jugosławii – konflikt o terytorium, na tle narodowościowych 

(różne nacje), religijnym

Konflikt Czeczenii – stronami konfliktu są Czeczenia i Rosja

Celem Czeczenów jest utworzenie odrębnego państwa; jest to otwarty 

konflikt zbrojny; częste zamachy terrorystyczne

Konflikt Basków - strony konfliktu: ETA i państwo hiszpańskie

Celem ETA jest oderwanie Kraju Basków od Hiszpanii; ETA często 

przeprowadza zamachy terrorystyczne

Konflikt Irlandii Północnej- IRA – państwo brytyjskie

Celem IRA jest przyłączenie Irlandii Północnej do Irlandii; IRA przeprowadza 

zamachy terrorystyczne

background image

Łagodniejszych konfliktów związanych z mniejszościami narodowymi jest 

w Europie nieco więcej. 

Dochodzi do nich głównie w środkowej części kontynentu, m. in. w rejonach 

granic: węgiersko-rumuńskiej, węgiersko-serbskiej, rumuńsko-mołdawskiej, 

polsko-białoruskiej. 

Specyficzna sytuacja panuje w republikach nadbałtyckich, gdzie mniejszość 

rosyjska stanowi nawet do 30% ludności (wzięło się to stąd, że o przynależności 

narodowej decydowała tam znajomość języka estońskiego, łotewskiego bądź 

litewskiego, które nie były w powszechnym użyciu; z tego względu łącznie około 

1,5 mln osób w tych państwach zakwalifikowanych zostało do mniejszości 

rosyjskiej).

W 2005 roku zamieszki uliczne na tle rasistowskim wybuchły w kilku 

miastach Francji. Liczne grupy imigrantów z Afryki gwałtownie protestowały 

przeciwko rzekomej dyskryminacji przez miejscowe władze.

W Europie wydatki skurczyły się o 2,8 procent, do 382 miliardów dolarów. 

Powodem jest reakcja rządów na wzrost deficytu gospodarczego. Największe 

cięcia miały miejsca w państwach centralnej i wschodniej Europy, a także w 

dotkniętej kryzysem Grecji. Ograniczenie wydatków na zbrojenia jest 

spodziewane w większości państw Europy w roku 2011 i w latach kolejnych.

background image

Terroryzm w Europie

Terroryzm w Europie

Zamach w Madrycie 11 marca 
2004
 – seria ataków 
terrorystycznych na pociągi w 
Madrycie, do których użyto 
trzynastu bomb (dziesięć 
eksplodowało).

Zdarzenie to miało miejsce 
wcześnie rano w pociągach 
dowożących ludzi z okolic 
podmiejskich do pracy w stolicy 
Hiszpanii, Madrycie. Zginęło w nich 
191 osób, a 1858 zostało rannych, 
co czyni ten zamach najkrwawszym 
aktem terroryzmu w Europie od 
czasów zamachu z Lockerbie 21 
grudnia 1988 roku. Wśród ofiar 
śmiertelnych było czworo Polaków.

Biesłan 01-03 września 2004

W Północnej Osetii 30 uzbrojonych 
terrorystów wtargnęło do szkoły i wzięło 
za zakładników 1100 dzieci i ich 
rodziców. Był to pierwszy dzień szkoły. 
Już pierwszego dnia Czeczeńscy 
terroryści zastrzelili dwanaście osób. 
Budynek szkoły okrążyło wojsko i 
jednostki Specnazu. Po dwóch dniach z 
niewyjaśnionych dotąd przyczyn, 
nastąpił chaotyczny i źle poprowadzony 
szturm. Terroryści odpalili, co najmniej 
jeden z ładunków wybuchowych, 
powodując zawalenie się sali 
gimnastycznej. Zginęło 395 osób w tym 
159 dzieci, a 700 zostało rannych.

background image

Azja

Azja

W 

Azji

 powstały najstarsze 

cywilizacje

, a zawiła historia i 

duża odrębność 

kulturowa

 największego kontynentu świata 

sprawiły, że powstają tam intensywne konflikty i 

długotrwałe walki (szczególnie w 

Afganistanie

Palestynie

 i 

Kaszmirze

 – region podzielony pomiędzy 

Indie

 i Pakistan).

Najważniejsze konflikty zbrojne i ataki 

terrorystyczne

 w Azji w latach 1990-2002: konflikty 

zbrojne: 

Malezja

Indonezja

Filipiny

, 

Chiny

Nepal

Indie

Tadżykistan

Pakistan

, 

Afganistan

, 

Jemen

Kuwejt

, 

Izrael

Syria

, 

Azerbejdżan

Irak

, 

Gruzja

Czeczenia

ataki terrorystyczne: Indie, Indonezja, Japonia, Rosja, 

Gruzja

background image

Ameryka Północna i Południowa

Ameryka Północna i Południowa

Wojskowy zamach stanu w Argentynie - Jego efektem było obalenie J. 

Perona, przez argentyńskie środowiska konserwatywno-prawicowe, których 

przeciwnikiem była lewicowo-populistyczna grupa wojskowych. Do zamachu 

doszło w 1955 roku, kiedy to władzę obejmują wojskowi. Jednak po latach 

dyktatury, w 1973 Perona ponownie wybrano na prezydenta Argentyny.

 

Rewolucja kubańska - Strony w konflikcie to wojska rządowe Batisty, 

których przeciwnikiem były skrajnie lewicowe kubańskie ugrupowania 

zbrojne. Powodem był bunt przeciwko dyktaturze Batisty, w konsekwencji 

doszło do obalenia dyktatury i przejęcia władzy przez Fidela Castro. 

Rewolucja trwała od 1956 do 1959 roku.

 

Inwazja w Zatoce Świń – pierwszy kryzys karaibski; strony to 

antykomunistyczne siły emigrantów kubańskich z USA szkolonych przez CIA, 

które walczyły z siłami rewolucyjnymi na Kubie. W dniach 17 – 19 kwietnia 

1961 roku miała miejsce nieudana próba przejęcia władzy na Kubie. Wojska 

interwencyjne pomimo początkowych sukcesów ostatecznie zostają pokonane 

przez wojska wierne Fidelowi Castro.

 

Kubański kryzys rakietowy (drugi kryzys karaibski, kryzys 

październikowy). Strony to USA kontra Kuba i ZSRR. W październiku 1962 

roku, Amerykańskie samoloty szpiegowskie wykryły na Kubie wyrzutnie rakiet 

średniego zasięgu. Aby uniemożliwić zamontowanie rakiet na wyrzutniach, 

Amerykanie wprowadzają blokadę morską Kuby. Żądają również od ZSRR 

zdemontowania tych wyrzutni. Po długich i nerwowych rozmowach 

przywódców USA i ZSRR – Rosjanie zgodzili się zdemontować instalacje 

rakietowe i wycofać swoich „doradców wojskowych” z Kuby, w zamian 

Amerykanie obiecali nie instalować wyrzutni rakietowych w Turcji. 

Interwencja wojsk miedzyamerykańskich na Dominikanie – strony 

konfliktu to prawica i lewica dominikańska, a także interwencyjne oddziały 

wojsk krajów Ameryki. Do interwencji doszło w kwietniu 1965 roku. Powodem 

była sytuacja wewnętrzna na Dominikanie po 1963 roku, kiedy w wyniku 

zamachu stanu władzę objęła grupa prawicowych wojskowych. Powodowało 

to opór społeczeństwa Dominikany i doprowadziło do wojny domowej. Kres tej 

wojnie położyła interwencja wojsk amerykańskich głównie USA. Po interwencji 

doszło do przeprowadzenia wyborów i uspokojenia sytuacji. 

Sandinowski zamach stanu w Nikaragui – strony to nikaraguańscy 

komuniści - prawicowa wojskowa dyktatura. W 1979 roku doszło do powstania 

w Nikaragui, czego efektem było obalenie prawicowej dyktatury, utworzenie 

lewicowego Tymczasowego Rządu Odnowy Narodowej, a także zawarto 

umowy z Kubą i ZSRR. 

 

Wojna o Falklandy (Malwiny) – stronami konfliktu są Argentyna i 

Wielka Brytania w 1982 roku. Powodem był spór o wyspy 

Falklandy/Malwiny. Argentyna postanowiła zbrojnie przyłączyć je do 

swojego terytorium i wysadziła desant w kwietniu 1982 roku. W 

odpowiedzi premier Wielkiej Brytanii Margaret Thather, wysłała w rejon 

wysp brytyjską flotę interwencyjną. Ostatecznie zwyciężyli Anglicy, ale 

spór o wyspy trwa po dzień dzisiejszy. 

 

Interwencja wojsk USA w Grenadzie – stronami były radykalne 

oddziały lewicowe i siły zbrojne USA. Interwencja miała miejsce w 

październiku 1983 roku. Doszło wtedy do krwawego zamachu stanu na 

Grenadzie zorganizowanego przez lewicowe oddziały zbrojne, które 

zapowiedziały ścisłą współpracę z krajami socjalistycznymi, głównie z 

Kubą. Radykalizm działań komunistów był pretekstem do interwencji 

oddziałów USA. Powołane pod nadzorem Amerykanów nowe władze 

przywróciły porządek na wyspie.

 

Obalenie dyktatury Duvalierów na Haiti – strony to siły rządowe i 

lewicowa opozycja. Powodem było wystąpienie społeczeństwa Haiti 

przeciwko krwawej dyktaturze Duvaliera. W 1986 roku doszło do 

rewolucji i obalenia dyktatora.

 

Bunt Chiapas (powstanie zapatystów) – strony to siły rządowe 

Meksyku, które wystąpiły przeciw bezrolnym rolnikom (Indianie) i ich 

zwolennikom. Powstanie miało miejsce w latach 1994 – 1995. Powodem 

był bunt bezrolnych Indian, potomków Majów, zamieszkałych w prowincji 

Chiapas. Na czele protestu stała Armia Wyzwolenia Narodowego im. 

Zapaty (bohater narodowy Meksyku). Domagali się oni przestrzegania 

ich praw, a także zgłaszali postulat demokratyzacji życia politycznego w 

Meksyku. Pomimo zawarcia porozumienia w 1995 roku stan napięcia w 

zbuntowanej prowincji utrzymuje się po dzień dzisiejszy.

Zamach stanu gen. A. Pinocheta Ugarte w 1973 roku, strony to 

chilijska lewica i chilijska prawica. W 1970 roku w wyborach 

prezydenckich zwyciężył Salvadore Allende, który rozpoczął reformy 

wzorowane na państwach socjalistycznych. Była to przede wszystkim 

nacjonalizacja banków, reforma rolna, co doprowadziło kraj do zapaści 

ekonomicznej. Efektem był zamach stanu zorganizowany przez gen. 

Augusto Pinocheta, który przejął władzę i wprowadził w Chile dyktaturę, 

która trwała do 1989 roku, kiedy to przeprowadzono wolne wybory 

prezydenckie.

 

background image

Afryka

Afryka

BURUNDI 

(ONUB) Konflikt w Burundi rozpoczął się w 1993 roku po 

zamordowaniu pierwszego legalnie wybranego prezydenta 

Melchiora Ndadaye należącego do plemienia Hutu. Konflikt 

dotyczy podziału władzy pomiędzy dwa żyjące w Burundi 

plemiona Hutu i Tutsi. W jego wyniku przymusowo 

emigrowało ponad 750 tys. Burundyjczyków. Ważnym 

krokiem na drodze do rozwiązania konfliktu było podpisanie 

28 sierpnia 2000 roku porozumienia pokojowego w Arusha. 

ETIOPIA / ERYTREA 

(UNMEE) Konflikt między Etiopią a Erytreą rozpoczął się 

w 1998 roku i dotyczył przebiegu granicy między tymi 

dwoma państwami. Liczba ofiar konfliktu (szacowana na 370 

tys. Erytrejczyków i 350 tyś. Etiopczyków) wzrosła na skutek 

klęski suszy do 8 milionów. W czerwcu 2000 roku w wyniku 

prowadzonych przez Algierię i Unię Afrykańską mediacji, oba 

państwa podpisały zawieszenie broni. 

DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA

(MONUC) Konflikt w Demokratycznej Republice Konga 

rozpoczął się w 1997 roku. Ma podłoże polityczno-etniczne. 

Kraj jest zamieszkany przez dwie antagonistycznie 

nastawione względem siebie grupy etniczne Tutsi i Hutu. 

W konflikt zaangażowały się także państwa trzecie (m.in. 

Zambia, Uganda, Rwanda). Wymordowano rzesze 

uchodĄców rwandyjskich. 

LIBERIA 

(UNMIL) Pierwsza wojna domowa w Liberii trwała 

z przerwami od 1989 do 1997 roku i pochłonęła 150 tysięcy 

istnień ludzkich. Konflikt między siłami rządowymi 

a opozycją (Narodowy Patriotyczny Front Liberii) wybuchł 

ponownie 8 lipca 2003 roku. W wyniku zaangażowania 

międzynarodowego 18 sierpnia 2003 r. strony konfliktu 

podpisały porozumienie pokojowe w Accra. 

RWANDA 

(UNAMIR)* W 1994 roku w Rwandzie w walkach na tle 

etnicznym pomiędzy plemionami Tutsi i Hutu zginęło około 

800 tysięcy ludzi. Zajścia rozpoczęły się 7 kwietnia 1994 

roku, dzień po zestrzeleniu podchodzącego do lądowania 

w Kigali samolotu, na pokładzie którego znajdowali się 

prezydenci Rwandy i Burundi. Systematyczna masakra 

mężczyzn, kobiet i dzieci trwała około 100 dni i odbywała się 

na oczach społeczności międzynarodowej. 

SAHARA ZACHODNIA 

(MINURSO) Terytorium na północno-zachodnim 

wybrzeżu Afryki graniczące z Marokiem, Mauretanią 

i Algierią było do 1976 roku administrowane przez 

Hiszpanię. Po ustąpieniu Hiszpanów roszczenia do 

tego obszaru zgłosiło Maroko, Mauretania oraz Front 

POLISARIO, co rozpoczęło jeden z najdłuższych 

konfliktów w Afryce. Zawieszenie broni zostało 

oficjalnie podpisane w 1991 roku. O przyszłości 

terytorium ma zdecydować referendum. 

SIERRA LEONE 

(UNAMSIL) W marcu 1991 roku bojownicy 

Rewolucyjnego Frontu Jedności (RUF) rozpoczęli 

wojnę na wschodzie państwa przy granicy z Liberią 

wymierzoną przeciwko ówczesnemu rządowi. 

Trwający 7 lat konflikt zdewastował kraj i pozostawił 

po sobie 6 000 rzeszę żołnierzy-dzieci oraz bardzo 

liczną grupę wojennych kalek. 

SUDAN/DARFUR 

(UNMIS) Trwający przez przeszło 50 lat konflikt 

w Sudanie pochłonął co najmniej 2 miliony ofiar. 

Ponad 4,5 miliona osób zostało zmuszonych do 

opuszczenia swoich domów. Wojna domowa 

w Sudanie wybuchła już pod koniec 1955 roku. 

Powodem buntu murzyńskiej ludności z południa 

kraju (bunt w Torit) było niezadowolenie z powodu 

politycznej i gospodarczej dominacji muzułmańskich 

Arabów z północy. Na początku 2003 roku wybuchł 

konflikt w położonym na zachodzie kraju Darfurze. 

WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ 

(UNOCI) Konflikt na Wybrzeżu Kości Słoniowej 

rozpoczął się po śmierci prezydenta Houphouët-

Boigny 7 grudnia 1993. W kraju miało miejsce kilka 

zamachów stanu i zamieszki spowodowane walką 

o władze. 

 Arabia Saudyjska 

2

 41,3 mld $na zbrojenia

background image

Dziękuję

Dziękuję

http://www.wiking.edu.pl/article.php?id=237

http://www.wos.org.pl/swiat/konflikty-w-europie.html

http://www.twojaeuropa.pl/1174/kosowo---historia-konfliktu

http://menstream.pl/wiadomosci-podroze/najwieksze-ataki-
terrorystyczne,0,673869.html


Document Outline