PowerPoint Presentation

PRZESŁANKI SYSTEMOWE



Wychowanie fizyczne i sport są głównymi

konarami kultury fizycznej. Są tak samo

potrzebne, ale różnią się pod wieloma względami.

Jednoczy je ruch i wysiłek, ale różnicują cele i

zadania.



Cechy charakterystyczne współczesnego sportu

to stały postęp wyników w dyscyplinach

wymiernych oraz wzrost trudności i złożoności

uprawianych specjalizacji.

SZKOLENIE DZIECI I MŁODZIEŻY W

SYSTEMIE SPORTU WYCZYNOWEGO

Mistrzostwo sportowe wymaga szerokiej sfery

doskonałości:



Budowy somatycznej;



Energetycznych i regulacyjnych funkcji ustroju;



Właściwości psychiki;



Profilu i poziomu sprawności fizycznej;



Umiejętności technicznych i taktycznych;



Wiedzy teoretycznej;

Dysponując odpowiednią wiedzą o możliwościach

rozwijającego się organizmu możemy

prognozować i dobierać młodzież o dobrych

rokowaniach rozwoju sportowego. Ważnym

etapem w doborze młodzieży jest również selekcja

zawodników. Pozwala ona na dobór zawodników

do danej specjalizacji według przyjętych kryteriów.

Wiek podjęcia treningu jest determinowany przez

funkcję dwóch czynników:



Średnim czasem niezbędnym do osiągnięcia pełni

rozwoju sportowego w danej specjalizacji;



Stopniem przygotowania dziecka do podjęcia

treningu, opierającym się na warunkach

morfologicznych, poziomie dojrzałości

funkcjonalnej oraz wielkości i strukturze

potencjału ruchowego;



Trening dzieci i młodzieży trzeba planować jako

fazę długofalowego procesu, wynikającą z praw

rozwoju biologicznego i zasady stopniowego

rozwijania mistrzostwa sportowego.



Występuje pogląd o zbyt niskiej efektywności

szkolenia dzieci i młodzieży w funkcji celów

strategicznych i programów ukierunkowanych na

wczesną specjalizację.



2 rodzaje treningu:

Intensywny

Progresywny

PAMIĘTAJMY!!

Osobnicze możliwości rozwoju

mistrzostwa sportowego są

determinowane przez 2 czynniki:



zespół uwarunkowań genetycznych;



wpływy środowiska przejawiające się

w procesie treningu;

UWARUNKOWANIA SZKOLENIA

SPORTOWEGO DZIECI I MŁODZIEŻY

Na rozwiązania i efektywność szkolenia w

najmłodszych latach wpływa 5 grup czynników:



Grupa 1: stan wiedzy opisującej zjawisko oraz

poziom kadry trenerskiej;



Grupa 2: warunki społeczno-gospodarcze;



Grupa 3: materialna infrastruktura wf i sportu oraz

jej społeczna dostępność;



Grupa 4: rodzaj organizacji sportu i sfer, na których

bazuje (edukacja, szkolnictwo itp.)



Grupa 5: liczebność populacji zainteresowanej

sportem wyczynowym i zorganizowanymi formami

kultury fizycznej;

SPORT DZIECI I MŁODZIEŻY A

WYCHOWANIE FIZYCZNE

Relacje między wychowaniem fizycznym a

sportem możemy rozpatrywać na podstawie

funkcji jakie one spełniają.

Funkcje wychowania fizycznego to m.in.:



stymulacja (pobudzanie);



adaptacja (przystosowanie);



kompensacja (wyrównywanie);



korektywa (poprawianie);

Funkcje sportu dzieci i młodzieży będą

zapewniały uczestnikom rozwój mistrzostwa

sportowego. Natomiast funkcje wychowania

fizycznego zapewniają ćwiczącym średni poziom

sprawności fizycznej.

Ogólnym celem wychowania fizycznego i

sportu jest kształtowanie i wychowanie człowieka.

Wspólne są więc tutaj cele ogólnowychowawcze.

Obie sfery różnią się jednak celami

szczegółowymi:



Wychowanie fizyczne wszechstronnie kształtuje

fizyczną sferę przygotowania jednostki do

wymogów życia.



Dążeniem sportu jest kształtowanie organizmu na

wysokim poziomie sprawności i umiejętności dla

osiągnięcia w przyszłości mistrzostwa

sportowego.

JEDNOŚ

CELÓW WYCHOWAWCZYCH,

KSZTAŁCĄCYCH I SPORTOWYCH

Trening sportowy dzieci i młodzieży

warunkowany jest optymalnym rozwiązaniem

zagadnień:



funkcjonowanie w środowisku oraz aspekty

wychowawcze ucznia-sportowca;



współpraca klub sportowy-szkoła, nauczyciel-

trener-rodzice;



funkcjonowanie sekcji, klas i szkół sportowych, ich

rola i znaczenie dla systemu wychowawczego i

szkoleniowo- sportowego;

Planując proces szkolenia sportowego trzeba

uwzględnić jego funkcje jako czynnika

podniesienia sprawności i wszechstronnego

rozwoju fizycznego oraz przygotowania do

rekreacji ruchowej po zakończeniu szkoły (kariery

sportowej).

PODSUMOWANIE

Sport dzieci i młodzieży to podsystem sportu

wyczynowego nastawiony na dobór i selekcję

osobników. Punktem docelowym szkolenia jest

osiągnięcie mistrzostwa sportowego, długotrwała,

dynamiczna stabilizacja wyników, umiejętność

prowadzenia walki sportowej.

Sport dzieci i młodzieży narażony jest coraz

częściej na na negatywne zjawiska np.

przenikanie wątpliwych wzorców osobowych,

ingerencję sztucznych stymulatorów stanu

przygotowania, wpływ różnych subkultur,

narkomanii, alkoholizmu itp. zagrożenia. Sport

dzieci i młodzieży jest przede wszystkim

procesem wychowawczym.

LITERATURA



Sozański Henryk, Cele strategiczne i

uwarunkowania sportu dzieci i

młodzieży, „Wychowanie Fizyczne i

Zdrowotne”, 2000, nr2/3, s.56-62

Document Outline