PIELĘGNOWANIE CHOREGO Z 

SERCOPOCHODNYM 

OBRZĘKIEM PŁUC

 

 

Obrzęk płuc – jest spowodowany 

przesączaniem się płynu z naczyń 

włosowatych do pęcherzyków płucnych i 

do tkanki podścieliskowej. Co w efekcie 

daje zaburzenia wymiany gazowej i 

pogorszenie stanu  ogólnego chorego.

 

Przyczyny:

 

-zawał serca, dusznica 

bolesna, 

-zaostrzenie przewlekłej 

niewydolności serca,

-wady serca, zapalenie 

wsierdzia, 

-ciężkie nadciśnienie,

-zaburzenie rytmu

Objawy: 

     początek prawie zawsze nagły;

     duża gwałtowna duszność tzw. 

ortopnoiczna , która zmusza chorego do 

przyjęcia pozycji siedzącej z opuszczonymi 

kończynami dolnymi – tzw. pozycja ORTOPNOE 

dzięki, której chory może lepiej oddychać, a 

duszność ulega zmniejszeniu;

     kaszel – początkowo suchy, następnie z 

odksztuszaniem pienistej różowo podbarwionej 

plwociny

  skrócenie oddechów i przyśpieszenie 

podczas wysiłku

 

  

 



 trzeszczenia nad całymi płucami, 

mogą pojawić się świsty i furczenia;

     skurcz naczyń obwodowych 

wyróżniający się zimnymi kończynami i 

sinicą obwodową;   tachykardia;

     chory odczuwa niepokój przed 

śmiercią, jest zlany zimnym potem;

     pobudzenie, znaczne osłabienie 

chorego.

 

1. etap przedszpitalny:

 

      ocenić stan fizyczny chorego: wywiad, 

pomiary podstawowych parametrów 

życiowych (RR, tętno);

      ułożyć pacjenta w pozycji siedzącej ze 

spuszczonymi nogami, bowiem taka 

pozycja zmniejsza dopływ krwi i ułatwia 

oddychanie

      zapewnić 

dostęp świeżego 

powietrza;

      założyć opaski uciskowe na 

kończyny zmieniając ich 

położenie co 

10-15 min.

      psychoterapia, wezwać 

pogotowie – transport w pozycji 

siedzącej.

 

2. etap – opieka szpitalna:

     

  ocenić stan fizyczny chorego: 

wywiad, pomiary podstawowych 

parametrów życiowych (RR, tętno, OCŻ, 

temperatura ciała);

        ułożyć pacjenta w pozycji siedzącej 

ze spuszczonymi nogami, bowiem taka 

pozycja zmniejsza dopływ krwi i ułatwia 

oddychanie

    

  

  chory wymaga natychmiastowej 

tlenoterapii z powodu znacznej hipoksji. Tlen - 

maskę lub cewnik donosowy. 

Tlenoterapię prowadzimy pod kontrolą 

gazometrii, a jeżeli pO

2 

krwi tętniczej wynosi 

poniżej 

60 mm Hg, należy rozpocząć sztuczną 

wentylację z zastosowaniem PEEP;

 Wprowadzenie rurki intubacyjnej 

(dotchawiczej) - możliwość odessania pienistej, 

płynnej wydzieliny z drzewa oskrzelowego, 

czynność tę musimy wykonać bardzo szybko, 

gdyż wytwarza się ujemne ciśnienie co 

pogarsza stan chorego;

        założyć opaski uciskowe 

jednocześnie na trzy kończyny, zmieniając 

ich położenie co 10-15 min.;

        podjąć działań uspakajających 

pacjenta, zapewnienie ciszy i spokoju;

             założyć wkłucie żylne;

    ocenić parametry hemodynamiczne 

serca za pomocą cewnika S-G. (jeżeli 

obrzęk płuc współistnieje z wstrząsem);

        należy pobrać krew do badań: 

morfologii, stężenie mocznika, kreatyniny, 

elektrolitów w osoczu krwi, CK;

        wykonać badanie gazometryczne – 

dla określenia czy konieczne jest 

prowadzenie sztucznej wentylacji;

        prowadzimy u  pacjenta pełny 

monitoring:

( pulsoksymetr, kardiomonitor, czujnik 

temperatury, kapnometr);

       należy prowadzić okresową kontrolę 

parametrów życiowych, 

 prowadzić dokumentację;

        obserwować stan ogólny, nasilenie 

duszności,  charakteru oddechu;

        założenie cewnika do pęcherza 

moczowego – kontrola diurezy godzinowej, 

prowadzenie bilansu i pobieranie materiału do 

badań, pielęgnacja cewnika;

      

  leczenie przyczynowe i objawowe 

wg. zleceń lekarskich;

        wykonanie EKG – przyłóżkowego 

(celem identyfikacji arytmii);

        Rtg i echokardiografię

 

(hemofiltracja, krwioupust !!!! 300-500 ml

)