Kłapouchy zgubił ogon

 

 

Poczciwy Kłapouchy stał 
sobie samotnie w zaroślach 
i rozmyślał o sprawach tego 
świata.
Dlaczego?
Na co i po co?

 

 

Ucieszył się, gdy zobaczył 
Kubusia Puchatka

 

 

-Jak się masz?- spytał 
Kubusia
- A ty jak się masz?
- Nie bardzo sięmam. Już 
nie pamiętam czasów, 
żebym jakoś sięmiał- 
odpowiedział smętnie 
Kłapouchy

 

 

-Powiedz Kłapouszku, co się 
stało z twoim ogonem?
- A co się miało stać?
- Nie ma go na miejscu
- Nie ma? A co tam jest?
- Nic

 

 

- Trzeba się przekonać- 
powiedział Kłapouchy.

 

 

- Przekonałem się, że 
masz rację

 

 

- Kłapousiu, przyrzekam 
ci, że ja, Kubuś 
Puchatek, odnajdę twój 
ogon!

 

 

I tak Puchatek powędrował 
szukać oślego ogona

 

 

I jeśli ktokolwiek wie 
cokolwiek o czymkolwiek- 
to tylko Sowa 
Przemądrzała albo nie 
jestem Kubusiem 
Puchatkiem. A przecież nim 
jestem!

 

 

Sowo, przychodzę po 
poradę!

 

 

Trzeba napisać ogłoszenie 
i obiecać wynagrodzenie! 
Ogłosimy, że damy bardzo 
dużą ilość czegoś tam 
temu, kto znajdzie ogon 
Kłapouchego!

 

 

Aha, rozumiem. Ja o tej 
porze zawsze dostaję małe 
Conieco

 

 

Jedyną osobą, która 
napisze ogłoszenie jest 
Krzyś. Widziałeś napisy 
na moich drzwiach? 
Nie, to chodźmy!

 

 

 

 

Ładny dzwonek, prawda? A 
jaki prześliczny sznureczek!

 

 

- Coś mi on przypomina. 
Skąd go masz?
- Szłam akurat przez las. 
Naraz patrzę, a on  wisi 
sobie na krzaku. Zdawało 
mi się, ze nikomu nie jest 
potrzebny i zabrałam ze 
sobą! 

 

 

- Sowo, mylisz się. Jest to 
komuś bardzo 
potrzebne!
I Puchatek zaniósł ogon 
Kłapouchemu.

 

 

Krzyś przybił ogon 
młotkiem, a Kłapouchy tak 
był szczęśliwy, że…

 

 

 

 

KONIEC