Charakterystyka
rodziny pszczelej
Charakterystyka
rodziny pszczelej
Budowa pszczoły
Matka pszczela- -
największy , najważniejszy i
najdłużej żyjący osobnik
rodziny pszczelej, w pełni
rozwinięta zdolna do
rozrodu samica pszczoły
miodnej. Karmiona jest
przez pszczoły mleczkiem
pszczelim przez cały okres
żerowania. Długość ciała od
20 do 25 mm. Masa ciała:
190 -280 mg. Brak
przystosowań do zbiorów
(budowa odnóży , krótki
języczek). Żądło - służy
wyłącznie do walk z inną
matką. Żyje od 4 do 5 lat.
Dojrzałość płciowa osiąga
od 6 dnia życia
Pszczoła robotnica samica
pszczela o uwstecznionych
narządach rozrodczych
przystosowana do
wykonywania prac na rzecz
rodziny pszczelej. Pszczoły
mają szczątkowe jajniki bez
zbiorniczków nasiennych -
mogą więc składać
ograniczone ilości
niezapłodnionych jaj
(trutówki). Pszczoły robotnice
wykonują prace związane z
egzystencją rodziny. Zasięg
lotu pszczół wynosi 2 km
Rozwój - postać dorosłą
osiąga po 21 dniach. Długość
ciała: 14 - 15 mm. Masa
ciała: ok.. 100 mg. Żyje: zimą
do 6 miesięcy; latem ok.. 6
tygodni.
Truteń - samiec pszczoły
miodnej. Rozwijają się z
niezapłodnionego jaja. W
normalnych rodzinach nie
zimują. Zasięg lotu trutnia:
do 6 km Postać dorosłą
osiąga po 24 dniach.
Długość ciała: 15 - 17 mm.
Masa ciała: 200 - 300 mg
Brak przystosowań do
zbioru. Brak aparatu
żądłowego. Słabo rozwinięty
aparat gębowy. Brak
gruczołów: gardzielowego ,
woskowego i zapachowego.
Żyje przeciętnie 54 dni.
Dojrzałość płciowa osiąga od
12 dnia życia. Jedyną funkcją
trutnia jest zapłodnienie
matki (w czasie którego
ginie).
Gniazdo pszczele
Nazwę taką nosi zespół plastrów, na
których żyje rodzina pszczela wraz z
matką. Każdy z nich składa się z
licznych komórek o przekroju
sześciokątnym. Pszczoły budują
plastry z dwóch rodzajów komórek:
większość stanowią tzw. komórki
pszczele, o średnicy ok. 5,5 mm, w
których rozwijają się robotnice. W
komórkach tych magazynowany jest
też miód i pierzga (pyłek kwiatowy
zmieszany z miodem i śliną
pszczół). W dolnej zazwyczaj części
plastra budowane są komórki
trutowe, nieco większe, służące do
wychowu trutni i wykorzystywane
do składania miodu. Długość
wykończonego matecznika wynosi
ok. 20 mm.
Pożytek pszczeli, zebrane przez
PSZCZOŁY pyłki KWIATOWE, NEKTAR,
SPODŹ, stanowiące pokarm oraz
surowiec przerabiany następnie na
miód i
. Wyróżnia się pożytek
pszczeli wiosenny, zwany wczesnym,
pożytek pszczeli letni oraz późnoletni,
zwany późnym.
Pożytek pszczeli stanowiący główne
źródło surowca do wytwarzania
miodu występuje zazwyczaj na
przełomie czerwca i lipca, tj. podczas
kwitnienia licznych roślin
miododajnych, zwany jest pożytkiem
pszczelim głównym.
• Nektar
, słodki płyn wytwarzany przez
kwiatowe w
zapylanych przez owady (
), służący za przynętę i pokarm dla owadów.
Zawiera
(glukozę, fruktozę) i
. Z nektaru pszczoły produkują
miód.
• Spadź, rosa miodowa,
słodka i lepka
, płynne
odchody
i
. Występująca zazwyczaj w
postaci kropel na igłach i gałęziach
,
oraz na liściach niektórych drzew
liściastych, m.in.
i
. Spadź jest wartościowym
surowcem dla pszczół, które wykorzystują ją do
wytworzenia miodu spadziowego.
• Pierzga
, pokarm larw pszczelich i młodych pszczół
przyrządzany przez pszczoły zbieraczki. Obnóże
pyłkowe ubijane jest z dodatkiem miodu i wydzieliny
gruczołów ślinowych powodującej jego fermentację.
Pszczoła oblepiona pyłkiem kwiatowym.
Spadziująca lipa