Przyczyny zadowolenia i 

niezadowolenia z pracy

Praca może być traktowana na dwa sposoby:
 może zajmować najważniejsze miejsce w 

hierarchii wartości, stanowić cel sam w sobie, 
źródło satysfakcji osobistej oraz drogę do 
samorealizacji i aktywności, z którą jednostka 
może osobiście się identyfikować; 

  może być również środkiem do osiągnięcia 

innych ważnych celów, np. pozycji społecznej, 
prestiżu, dóbr materialnych itp.

Wyznaczniki zadowolenia i niezadowolenia z pracy, 

które przedstawimy, mają wymiar społeczno-
ekonomiczny i psychologiczny.

Zadowolenie z pracy

Jest to:
„przyjemny stan emocjonalny, będący rezultatem 

percepcji przez jednostkę swojej pracy jako 
realizującej lub dającej okazję do realizacji 
istotnych wartości dostępnych w pracy pod 
warunkiem, że te wartości są zbieżne z jej 
potrzebami” [Edwin A. Locke – twórca tego 
terminu]

Powody do zadowolenia z pracy mogą być 

następujące:

Relatywnie dobre zarobki – 

wystarczające na życie

- wystarczająca płaca;
- wynagrodzenie zgodne z posiadanym 

stanowiskiem;

- wynagrodzenie dopasowane do 

wykonywanych obowiązków

- bodźce motywujące, np.: premie, diety, 

trzynastki.

Miła atmosfera w pracy

 

dobre stosunki między pracownikami;

 dobre i jasne relacje pracodawca – 

pracownik;

 jasno określony zakres obowiązków;
 sprawiedliwa ocena pracy;
 dopasowana organizacja pracy;
 ograniczona możliwość stresowania się. 

Bezpieczeństwo

 umowa na czas nieokreślony;
 wieloletnia pewna posada;
 stabilizacja;
 odpowiedni program świadczeń 

ubezpieczeniowych i emerytalnych;

 dobre warunki pracy zapewniające 

bezpieczeństwo i wygodę pracującemu.

Możliwość rozwoju

o szanse na awans; 
o duża samodzielność na stanowisku;
o kształtowanie i doskonalenie kompetencji;
o szkolenia, kursy.