EBN w 

praktyce

Praktyka pielęgniarska oparta na 

dowodach

Opis przypadku

 

Kobieta,  lat  52,  została  przyjęta  do  Kliniki  Chirurgii 
onkologicznej  z  powodu  nowotworu  złośliwego  płuc. 
Pacjentka 

została 

zakwalifikowana 

do 

zabiegu 

operacyjnego.  W  ramach  leczenia  chirurgicznego  u 
pacjentki 

postanowiono 

wykonać 

wycięcie 

płuca 

(pulmonektomię).  Po  wykonaniu  tego  typu  zabiegu 
następuje  radykalne  zmniejszenie  powierzchni  wymiany 
gazowej  co  sprawia,  że  zwiększa  się  ryzyko  wystąpienia 
pooperacyjnej 

niewydolności 

oddechowej. 

W 

celu 

zmniejszenia  ryzyka  wystąpienia  powikłań  oddechowych 
rozważono w ramach fizycznego przygotowania do zabiegu 
operacyjnego 

wdrożenie 

programu 

rehabilitacji 

oddechowej. 

Pytanie klinicznie 

istotne

Czy  u  pacjentów  dorosłych,  poddawanych  resekcji 
płuca 

rozpoczęcie 

programu 

rehabilitacji 

oddechowej  w  okresie  przedoperacyjnym  w 
porównaniu  z  jej  brakiem,  wpłynie  na  uniknięcie 
powikłań w postaci niewydolności oddechowej?

Analiza PICO

 P – pacjent dorosły z nowotworem złośliwym płuc 

(ang. Adult patient 

with lung cancer).

 I – zastosowanie w okresie przedoperacyjnym rehabilitacji 

oddechowej 

(ang. Using preoperative pulmonary rehabilitation ).

 C – ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych w postaci 

niewydolności oddechowej 

( ang. Risk of postoperative complications 

in the form of respiratory failure ). 

 O – zmniejszenie występowania powikłań pooperacyjnych poprzez 

zwiększenie wydolności oddechowej u pacjentów z rakiem płuca 

( ang. Reducing the incidence of postoperative complications by 
improving respiratory efficiency of patients with lung cancer ).

Wyszukiwanie 

informacji

Etap I

Wynik I

Wyszukiwanie 

informacji etap II

Wynik II

Wyszukiwanie 

informacji etap III

Wynik III

Artykuł 

potwierdzający 

zastosowanie 

interwencji

Rehabilitacja chorych na raka 

płuc

W  pracy  przedstawiono  aktualne  wiadomości  na  temat  możliwości 
prowadzenia  rehabilitacji  pacjentów  cierpiących  na  raka  płuc  . 
Przedstawiono  zasady  prowadzenia  i  przeciwwskazań  do  rehabilitacji 
oddechowej  dla  tych  pacjentów.  Zostały  też  omówione  metody  pomiaru 
wydolności wysiłkowej u pacjentów z rakiem płuca. Zostały tu przedstawione 
wartość  ergospirometrial  test  z  maksymalnym  poborem  tlenu  w 
prognozowaniu nie tylko przeżycia chorych na raka płuca , ale także oceny 
możliwości  programów  rehabilitacji  oddechowej.  W  części  poświęconej 
treningowi  fizycznemu  u  chorych  przed  operacją  raka  płuc,  zostały 
zaprezentowane  aktualne  wyniki  -  te  pokazują,  że  nawet  krótki,  wysoki 
poziom  intensywności  rehabilitacji  oddechowej  u  chorych  na  raka  płuca 
przed operacją jest skuteczny i zwiększa bezpieczeństwo zabiegu i wydłuża 
czas  przeżycia  po  operacjach  raka  płuc.  Artykuł  opisuje  trudności  w 
realizacji  programów  rehabilitacji  po  operacji  przeprowadzonych  na 
pacjentach  z  rakiem  płuc,  wynikających  z  dysfunkcji  układu  sercowo-
naczyniowego  i  zaniku  mięśni  -  zarówno  szkieletowych  i  oddechowych  . 
Problemy pacjentów z nieoperacyjnym rakiem płuc poddanych chemioterapii 
omawiano  dotychczas  tylko  w  jednej  publikacji  w  2007  roku.  Autorzy 
wykazali istotną poprawę wydajności układu oddechowego, układu krążenia 
ocenianego testem marszu sześć minut, choć program, rehabilitacji dotyczył 
niewielkiej  liczby  pacjentów  (  44  %).  Stwierdzono,  że  u  pacjentów  z 
nieoperacyjnym  rakiem  płuc  stanowiących  obecnie  dużą  grupę,  którzy 
korzystają  z  tego  typu  interwencji  medycznej,  może  znacznie  poprawić 
jakość życia i wykazuje pozytywny wpływ na wskaźnik przeżycia.

Wnioski

Analiza 

publikacji 

potwierdza 

skuteczność 

rehabilitacji  oddechowej  u  pacjentów  z  chorobą 
nowotworową 

płuc. 

Program 

rehabilitacji 

oddechowej 

prowadzonej 

przed 

zabiegiem 

operacyjnym 

zwiększa 

bezpieczeństwo 

prowadzenia  samego  zabiegu  oraz  zapobiega 
powikłaniom w postaci niewydolności oddechowej.  
Rehabilitacja  oddechowa  jest  formą  uzupełnienia 
całego  leczenia  onkologicznego  i  dlatego  jest 
szczególnie  wskazana  u  chorych  przed  i  po 
zabiegach resekcji płuc