Hyoscyamus niger

Lulek czarny

Roślina:  jednoroczna o wysokości 30-60 cm i niemiłej woni.
Łodyga:  wzniesiona, gałęzista, tępokanciasta, lepka w dotyku.
Liście:

gęsto ustawione, szerokie, siedzące, barwa: liści jasnozielonożółtawa

Kwiaty:  brudnożółte z fioletowymi żyłkami, liczne w kątach liści. Kielich 
zrośnięty  w rurkę, owłosiony. Kwitnie od czerwca do września, zapylany jest 
przez  trzmiele.
Nasiona: liczne, jasnobrązowe, matowe, w zarysie okrągłe.

Substancje farmakoaktywne

• Wszystkie części rośliny są trujące 
• Najbardziej trujące są korzeń oraz nasiona 

(niebezpieczne przy omyłkowym spożyciu)

• Zawiera trujące alkaloidy: 

skopolaminę, 
atropinę,

L-hioscyjaminę (izomer atropiny, dwa razy 
silniejsze działanie)
kuskohigrynę,

Skopolamina:

• działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy
• Mała dawka powoduje uspokojenie, senność i 

otępienie, 

• duża dawka objawia się znacznym 

rozszerzeniem źrenicy i paraliżem mięśni oka 
oraz halucynacjami

• Jest substancją silnie toksyczną, 

przedawkowanie może skutkować majaczeniem, 
dezorientacją, halucynacjami, paraliżem i 
śmiercią.

Atropina

• Zmniejsza częstotliwość bicia serca
• Wazokonstrykcyjnie (obkurczająco) na 

naczynia skóry.

• Zahamowanie czynności gruczołów (brak 

potu -wzrost temperatury).

• Zwalnia perystaltykę jelit.
• Rozszerza źrenicę, wywołuje to światłowstręt.
• Rozkurcz mięśni pęcherza moczowego i 

moczowodów (zatrzymanie moczu).

Zastosowanie w medycynie

• Wykorzystywany jako surowiec 

(liście) w przemyśle 
farmakologicznym – otrzymywanie 
skopolaminy i atropiny.

• Nie jest używany bezpośrednio 

lecznictwie z uwagi na wysoką 
toksyczność.

Dziękuję za uwagę