Bonifacy VIII, Benedetto Gaetani (ok. 1235-1303),

• papież od 1294. Wychowywał się na dworze wuja, biskupa Todi. Studiował prawo na uniwersytecie bolońskim. Od 1260 kanonik w Todi.

• Od 1281 kardynał-diakon, od 1291 kardynał-biskup. 1294 przyczynił się do abdykacji papieża Celestyna V, którego następnie z obawy przed schizmą więził aż do jego śmierci.

• Zwalczał zwolenników swego poprzednika, tzw. spirytuałów, którzy mimo ostrych represji podważali ważność wyboru Bonifacego na papieża.

• Wniósł istotny wkład do prawa kanonicznego zawartą w Liber sextus (1298) analizą podstawowych kościelnych wydarzeń w zakresie prawa od 1234 aż do czasów mu współczesnych.

• Rzecznik teokracji i średniowiecznego uniwersalizmu. Sprzeciwiając się koncepcji niezależnego państwa narodowego, interweniował w wew. sprawy in. państw, m.in. toczył spory z królem Francji Filipem IV

• Pięknym na tle opodatkowania duchowieństwa, podkreślając w swej bulli Clericis laicos (1296), że podatki na instytucje kościelne mogą być nakładane wyłącznie za zgodą papieża. 1298 stłumił opozycję możnego rodu Colonnów. Ogłosił 1300 Rokiem Świętym.

• Dążył do potwierdzenia prymatu władzy duchownej nad świecką; w swej słynnej bulli Unam sanctam (1302) zebrał teoretyczne argumenty przemawiające za wyższością tej pierwszej. 1300 przyjął na swym dworze Władysława I Łokietka, popierając jego starania o odzyskanie tytułu królewskiego, a 1302 zakazał Wacławowi II czeskiemu tytułowania się królem polskim.

• Protektor nauki i sztuki, m.in. 1303 założył uniwersytet Sapienza w Rzymie. 1303 pojmany i poturbowany w Anagni przez doradcę króla francuskiego G. de Nogareta i przywódcę antypapieskiej opozycji w Rzymie, S. Colonne; mimo uwolnienia go przez mieszkańców miasta, zmarł wkrótce na skutek odniesionych obrażeń.

Celestyn V, Pietro Angeleri, Piotr z Morrone, święty (1215-1296), mnich i eremita.

• Początkowo w klasztorze benedyktynów w Faifoli, prowadził później życie pustelnicze: 1235-1238 na górze Morrone, 1240-1243 na La Maiella, gdzie stworzył zręby kongregacji celestynów.

• 1276-1279 opat w Faifoli. Papież 1294 (5 VII - 13 XII), całkowicie uległy wobec króla Neapolu Karola II Andegaweńskiego.

• Ogłosiwszy, że papież może abdykować, złożył urząd. Po rezygnacji osadzony w Fumone koło Ferentino; jego następca, Bonifacy VIII odmówił mu prawa powrotu do eremu, obawiając się wywołania schizmy przez zwolenników Celestyna. 1313 kanonizowany jako Piotr Celestyn przez papieża Klemensa V.

• Święto 19 V. W ikonografii przedstawiany z gołębicą i tiarą u stóp, co symbolizować ma jego rezygnację z najwyższej godności kościelnej.