Przemiany struktury przestrzennej, własnościowej i gałęziowej przemysłu w Polsce

2b) Proces industrializacji w latach 1945-1949 oraz w jaki sposób i gdzie realizowano od lat 50-tych ubiegłego wieku wzrost uprzemysłowienia Polski:

Proces industrializacji polegał na odbudowie i rozbudowie istniejących zakładów w przemyśle węglowym, hutnictwie i elektrowniach. Skupienie większości zakładów na Górnym i Dolnym Śląsku utrwaliło tradycyjną strukturę przestrzenną przemysłu. Od lat  50-tych wzrost uprzemysłowienia opierano na rozbudowie bazy surowcowo-energetycznej oraz tworzeniu od podstaw nowych gałęzi przemysłu, np.:

• intensywnie eksploatowano złoża siarki – Tarnobrzeski Okręg Siarkowy

• węgla brunatnego – Konińsko-Tureckie Zagłębie Węgla Brunatnego i Ośrodek Turoszowski w Sudetach

W kolejnych latach rozbudowywano istniejące już przestrzenie przemysłowe, w ich bezpośredniej bliskości były:

• Rybnicki Okręg Węglowy

• Legnicko-Głogowski Okręg Miedziowy

W latach 1950-1980 model uprzemysłowienia przyniósł również negatywne skutki takie jak:

- niekorzystny wpływ na środowisko przyrodnicze

- ekstensywność i kapitałochłonność (pracy, przyrody, przestrzeni)

- rabunkowa eksploatacja zasobów naturalnych

Błażej Pawłucki

Karol Szczepanek

gr. 3