The Cardigans[edytuj]

The Cardigans – szwedzki zespół, który powstał w Jönköping w 1992 roku. Styl zespołu zmieniał się wraz z każdym albumem i charakteryzował się począwszy od rocka alternatywnego i indie, przez muzykę pop inspirowaną latami 60. na zwykłym rockuskończywszy.

Dzięki ich debiutanckiemu albumowi Emmerdale (1994) ugruntowali sobie pozycję w ojczyźnie, a także zdobyli popularność w innych krajach, np. Japonii. Jednak dopiero ich drugi album Life (1995) zwrócił uwagę międzynarodowej publiczności i krytków. Najbardziej znanym utworem grupy jest prawdopodobnie singel "Lovefool", z płyty First Band on the Moon (1996). Został on włączony do ścieżki dźwiękowej filmu Romeo i Juliana podstawie sztuki Williama Shakespeare'a, wyreżyserowanego przez Baza Luhrmanna i chyba właśnie to zapewniło im miejsce w światowej popkulturze. Chociaż niektórzy uważają ich za "zespół jednej piosenki", potwierdzili swoją pozycję piosenkami "My Favourite Game" i "Erase/Rewind", pochodzące z albumu Gran Turismo, którymi zdobyli dalsze uznanie na szwedzkim rynku.

Spis treści

  [ukryj] 

• 1 Skład

• 2 Historia

• 3 Dyskografia

  • 3.1 Albumy

  • 3.2 Single

• 4 Uwagi

• 5 Linki zewnętrzne

Skład[edytuj | edytuj kod]

• Peter Svensson – gitara

• Magnus Sveningsson – gitara basowa

• Bengt Lagerberg – perkusja

• Lars-Olof "Lasse" Johansson – instrumenty klawiszowe oraz gitara

• Nina Persson – śpiew

Historia[edytuj | edytuj kod]

Peter Svensson i Magnus Sveningsson, fani muzyki heavymetalowej, stworzyli w 1992 roku, wraz z perkusistą Bengtem Lagerbergiem, klawiszowcem Larsem-Olof Johanssonem i główna wokalistką Nina Persson, zespół w Jönköping. Mieszkając wspólnie w niewielkim mieszkaniu, The Cardigans nagrali demo, które usłyszał później producent Tore Johansson. Zaciekawiony muzyką Johansson zaprosił zespół do studia nagraniowego w Malmö. Doprowadziło to do wydania w 1994 roku ich debiutanckiego albumu Emmerdale w Szwecji oraz Japonii (międzynarodowa prapremiera – 1997). Na płycie znajduje się przebój radiowy "Rise & Shine", który został później uznany przez magazyn Slitz za największy przebój 1994 roku.

Drugą połowę 1994 roku spędzili koncertując po Europie i nagrywając album Life, który swoją światową premierę miał w 1995. Lifeokazał się wielkim sukcesem, czego dowodem jest liczba sprzedanych egzemplarzy przekraczająca milion oraz status platynowej płyty w Japonii. W 1996 roku płyta Life ukazała się ponownie pod tytułem Minty Fresh w Stanach Zjednoczonych, jednak to wydanie stanowiło przede wszystkim połączenie utworów z Emmeradale i Life. Life można uznać satyryczną ripostę na pierwszy album oraz pokazuje zwrot w twórczości zespołu w kierunku bardziej awangardowego.

Po sukcecie płyty Life, The Cardigans podpisali kontrakt z wytwórnią Mercury Records, pod logo której ukazał się w 1996 First Band on the Moon. Dzięki temu albumowi grupa rozwinęła się w bardziej mroczny nurt, zaś tematami piosenek były przede wszystkim: rozstania, zdrada i rozpacz. Utwór "Lovefool" stał się hitem na całym świecie, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych oraz ponownie w Japonii, gdzie album otrzymał platynę w niecałe trzy tygodnie. Jednakże utwór nie jest dobrą reprezentacją płyty jako całości i chociaż pomógł zdobyć status złotej płyty w Ameryce, wielu krytyków zaklasyfikowało zespół na jego podstawie jako mdły soft-pop.

Wydana w 1998 Gran Turismo płyta była znacznie mroczniejsza i bardziej nastrojowa. Po jej ukazaniu się zespół postanowił na jakiś czas zawiesić działalność, podczas gdy jego członkowie zajęli się własnymi, solowymi projektami. Również w tym samym roku na rynku pojawiła się składanka płyt z utworami dodatkowymi nazwana The Other Side of the Moon, niestety została ona wydana tylko w Japonii, przez to jest rzadko spotykana poza granicami tego kraju.

W czasie owej przerwy w działalności grupy, Nina Persson wydała album pod pseudonimem A Camp, a The Cardigans nagrało cover piosenki Talking Heads pod tytułem "Burning Down the House" wraz z Tomem Jonesem, który znalazł się na jego płycie Reload. Równolegle Peter Svensson pracował wraz z zespołem Paus z pomocą Joakima Berga, z Kent. Natomiast Magnus Sveningsson nagrywał piosenki pod pseudonimem Righteous Boy. The Cardigans powrocili w 2003 promując Long Gone Before Daylight, album o wiele spokojnieszy, z nastrojową kolekcją piosenek napisanych głównie przez Ninę Persson i Petera Svenssona.

Grupa skończyła nagrywać swój szósty album Super Extra Gravity w maju 2005 roku, który został wydany 19 października 2005, jednak spotkał się on ze znaczną krytyką. Jest on znacznie bardziej surowy od poprzedniego.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne

• Emmerdale (1994) SWE #29 (wydana ponownie w USA w 1999)

• Life (1995) SWE #20 UK #51 (wydana ponownie w USA w 1996)

• First Band on the Moon (1996) SWE #2 UK #18 US #35

• Gran Turismo (1998) SWE #1 UK #8 US #151

• Long Gone Before Daylight (2003) SWE #1 UK #47 (wydana ponownie w USA w 2004)

• Super Extra Gravity (2005) SWE #1 UK #78

Składanki

• The Other Side of the Moon (1997) – rzadka kompilacja B-side'ów wydana tylko w Japonii i Australii

• Best of (2008) - wydana w dwóch wersjach: podstawowej 1CD oraz deluxe 2CD (druga płyta zawiera różne B-side'y)

Single[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

1. Skocz do góry↑ Pierwotnie wydana tylko w Szwecji, później została nagrana ponownie i zaprezentowana w Szwecji, Japonii i Wielkiej Brytanii w 1995, a reszcie Europy w 1996.

2. Skocz do góry↑ Wydana w Szwecji i Japonii.

3. Skocz do góry↑ Wydana w Europie i Japonii.

4. Skocz do góry↑ Wydana ponownie dla publiczności międzynarodowej w 1997.

5. Skocz do góry↑ Wydana w Europie i Australii. Wydana ponownie w USA w 1997.

6. Skocz do góry↑ Wydana w Japonii. Wydana ponownie w Europie i Australii w 1997.