SCENARIUSZ ZAJĘCIA KOLEŻEŃSKIEGO

W GRUPIE INTEGRACYJNEJ DZIECI 5,6-LETNICH „SKRZATY”

Data: 11.01.2016 r.

Grupa integracyjna: 5,6-latki

Prowadząca: Hanna Poczewska

Temat: „Uczę się wskazywać przyczynę i przewidywać skutek. Zaczynam się orientować, jakie zmiany są odwracalne” - zabawa matematyczna wg E. Gruszczyk- Kolczyńskiej. Cz. I.

Zajęcie oparte na innowacji pedagogicznej: „Każdy przedszkolak to chwat z matematyką za pan brat”.

Treści realizowane z podstawy programowej:

Obszar 13 - wspomaganie rozwoju intelektualnego dzieci wraz z edukacją matematyczną.

Cele ogólne:

• wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych, które stosują w poznawaniu i rozumieniu siebie i swojego otoczenia.

Cele operacyjne:

• dziecko łączy przyczynę ze skutkiem i przewiduje:

- to bywa po tym,

- jak to zrobię, będzie tak,

- jest tak, bo wcześniej zrobiłem to;

• dziecko ustala, które zmiany są, a które nie są odwracalne;

• dziecko próbuje przewidywać skutki własnego działania.

Metody pracy:

• słowna: objaśnienia, instrukcje,

• czynna: zadań stawianych dzieciom do wykonania.

Powyższe metody przeprowadzone na podstawie metody E. Gruszczyk-Kolczyńskiej.

Formy pracy:

• praca z całą grupą,

• indywidualna

Pomoce

• do części pierwszej: 5 miseczek z wodą, łyżeczka dla każdego dziecka, 3 talerzyki z przykryciem, sól, cukier, cytryna, sok z cytryny; 2 wysokie naczynia, wełna;

2 stoliki: na pierwszym 2 miski z wodą, sól na talerzyku, na drugim 3 miski z wodą, cytryna na talerzyku i cukier na talerzyku.

• do części drugiej: kartka papieru dla każdego dziecka, 2 duże kartki papieru.

Przebieg zajęć:

I. Wstęp

1. Powitanie:

Na powitanie niech każdy wstanie - raz, dwa, trzy.

A teraz pięknie się przywitamy – dzień dobry!

Robimy ukłon,

klaszczemy w dłonie - raz, dwa, trzy.

A teraz wszyscy skrzyżnie siadamy – raz, dwa, trzy.

2. Podanie tematu zajęć

Na dzisiejszych zajęciach będziemy eksperymentować z wodą i kartką papieru. Zadania są trudne i wymagają dużego skupienia, więc proponuję takie ćwiczenie, które pomoże Wam w rozwiązywaniu problemów.

„Sowa” – P. Dennison

Prawa ręka trzyma mocno mięśnie lewego barku, głowa wolno wędruje w lewą stronę, a potem w prawą, podbródek trzymamy prosto. Robimy wdech, gdy głowa jest w skrajnym położeniu tu gdzie ręka trzyma ramię, wydech w czasie obrotu głowy. Zmiana ręki i powtarzamy ćwiczenie.

II. Część główna

1. Przyczyna - skutek w prostych sytuacjach życiowych

Przed rozpoczęciem zajęć nauczycielka stawia na stoliku dwie miski: w jednej woda czysta, a w drugiej osolona. Pod przykryciem jest spodeczek z solą.

a) Nauczycielka prosi dzieci, żeby ustawiły się rzędem. Rozdaje każdemu łyżeczkę i wyjaśnia:

Będziecie kolejno podchodzić do stolika. Podejdziesz, posmakujesz wody z tej (gest) miski, potem z tej (gest) miski i podejdziesz do mnie, aby powiedzieć mi do ucha, co zauważyłeś?

Kiedy wszystkie dzieci wykonają polecenie i powiedzą cichutko o swych spostrzeżeniach, nauczycielka poleca im stanąć dookoła stolika i stwierdza:

Dowiemy się, co zmieniło smak wody (odsłania spodek i pokazuje sól).

- To ona zmieniła smak wody.

Z solą trzeba ostrożnie. W nadmiarze jest szkodliwa. Łatwo można potrawy przesolić.

- Jak myślicie, jeżeli woda jest już posolona, to da się teraz wyjąć sól z wody, żeby była mniej słona?

- Wydaje mi się, że soli nie da się usunąć z wody tak łatwo.

Spróbujemy jednak odwrócić ten proces za pomocą kawałka wełny /n-lka przelewa osoloną wodę do wysokiego naczynia, do środka wkłada kawałek wełny i odstawia/

Wyjaśnia: codziennie będziemy sprawdzać czy coś się zmienia i czy woda robi się mniej słona.

b) Nauczycielka prowadzi dzieci do stolika w drugim końcu sali. Na stoliku są trzy miski z wodą: czystą, z sokiem cytrynowym i osłodzona. Pod jednym przykryciem znajduje się rozkrojona cytryna, a pod drugim - spodeczek z cukrem.

Nauczycielka zwraca się do dzieci:

Każde z was ma swoją łyżeczkę. Trzeba kolejno podejść do stolika i skosztować wody z tej (gest) miseczki, potem z tej miseczki (gest), a potem z tej (gest) miseczki. Następnie podejść do mnie i powiedzieć mi cichutko o swoich spostrzeżeniach.

Gdy dzieci wykonały polecenie, ustawiają się wokół stolika. Nauczycielka kosztuje wody z pierwszej miski i mówi:

Ta woda jest ... (dzieci dopowiadają np. czysta), a ta woda jest ... (kosztuje wody z drugiej miski, a dzieci dopowiadają, jaki jest jej smak).

Co zmieniło smak wody? Kto wie? ... Zobaczymy, kto ma rację —

N-lka odsłania cytrynę i stwierdza: To cytryna zmieniła smak wody i dlatego woda jest kwaśna.

Kosztuje wody z trzeciej miski i mówi: Ta woda jest ... (dzieci dopowiadają, jaki jest smak wody).

- Kto wie, co zmieniło smak wody? ...

Odsłania cukier i stwierdza: To cukier zmienił smak wody. Była kwaśna, a teraz

jest słodko-kwaśna.

- Jak myślicie, czy da się wyjąć sok cytrynowy z wody i sprawić, żeby woda nie była kwaśna? Kto chce to wyjaśnić? ...

Czy można teraz wyjąć cukier z wody, gdy się już rozpuścił? Kto zna odpowiedź? ...

- Jak cukier się rozpuścił, to trudno go będzie usunąć z wody.

Jednak spróbujemy odwrócić ten proces w taki sam sposób jak sól. N-lka wlewa słodko-kwaśną wodę do wysokiego naczynia i wkłada do niej kawałek wełny, odstawia do obserwacji.

Ćwiczenie oddechowe „Kartka papieru”

Każde dziecko otrzymuje kartkę papieru, unosi ją na wysokości ust i dmucha tak, by kartka odchylała się ku górze. Robi wdech nosem, wydech ustami.

Dzieci siadają na dywanie i kładą kartki obok siebie.

2. Przyczyna i skutek: odwracanie zmian przekształcających

Teraz popatrzcie jak to jest z kartką papieru (N. pokazuje dzieciom całą kartkę, odwraca się i zgniata ją, a potem pokazuje dzieciom).

— Co się zmieniło?

Każde z Was weźmie swoją kartkę do ręki, uważnie się przyjrzy i zrobi to samo co ja.

- Co się zmieniło?

Czy da się zrobić tak, żeby kartka była taka, jak na początku? ...

Będzie inaczej.

A teraz? - popatrzcie (pokazuje całą, następnie rozdziera ją na trzy części i pokazuje

dzieciom).

Jeszcze raz popatrzcie, co się dzieje z kartką — Co się zmieniło? ...

Czy teraz można coś zrobić, żeby kartka była ponownie cała? ...

- Jak kartka jest podarta, to można ją skleić, ale nie będzie już taka jak przedtem.

III. Zakończenie

- Czy zadania były dla was trudne?,

- które zadanie najbardziej ci się podobało?,

- czy znasz odpowiedź na pytanie:

- dlaczego woda w misce była słona?

- dlaczego woda w misce była kwaśna?

- dlaczego woda w misce była słodko-kwaśna?

- czy da się zrobić tak, by podarta kartka papieru była taka jak na początku?

Bardzo Wam dziękuję za wspólną zabawę.