Oliver Dragojevic - Manuela

Kto zajmuje ciebie skrycie,

kto rozpalił twoją duszę, Manuelo?

Kto o zmroku cię rozbudza

Kto, piersi wypełnia pragnieniem, Manuelo?

Kto westchnienie tobie skradnie

w dwóch wersach serenady, Manuelo?

Kto czule ciebie wypatruje

i spokoju we śnie nie da,

Manuelo, Manuelo?

I miłość i łzy,

to wszystko, czego twe potrzebuje serce.

To szczęście, jakie ci wydarto,

ten kawałek błękitnego nieba.

Teraz ukradkiem tak boli,

bo serce twe go kocha.

Manuelo Manuelo

Manuelo Manuelo.

Kto westchnienie tobie skradnie

w dwóch wersach serenady, Manuelo?

Kto czule ciebie wypatruje

i spokoju we śnie nie da,

Manuelo, Manuelo?