background image

 
   

1.      Istota, przedmiot i struktura badań rynkowych.  
 

Badania rynkowe- to badania naukowe polegające na rozpoznaniu mechanizmu rynkowego, 
struktury, stanu i rozwoju jego elementów w celu stworzenia przesłanek do podejmowania decyzji. 
 
Badanie rynkowe- to działanie, które poprzez informacje buduje więź między indywidualnym 
konsumentem, nabywcą i ogółem społeczeństwa a podmiotami prowadzącymi działalność rynkową. 
 
Analiza rynku- to systematyczne analizowanie całokształtu elementów i czynników wpływających na 
kształtowanie się układów stosunków rynkowych.. Przedmiotem analizy jest kształtowanie się 
popytu, podaży i ceny oraz ich wzajemnych relacji

  
Konieczność prowadzenia badań rynku wynika z potrzeb informacji decydenta i dążenia do 
ograniczenia ryzyka. Badania te nie eliminują całkowicie ryzyka. Ale to właśnie ich wykorzystanie 
znacznie ogranicza ryzyko i powoduje że decyzje będą mniej ograniczone błędami. 

 
2.      Funkcje analizy rynku.  
 

1.Funkcja poznawcza –pomoc w rozumieniu zjawisk i procesów zachodzących na rynku (analizowanie, 
pomiar możliwości działalności rynkowych); 
2.Funkcja diagnostyczna –pozwala ocenić stan sytuacji rynkowej (np. określenie środków 
umożliwiających oddziaływanie na popyt oraz określenie optymalnego poziomu tego oddziaływania); 
zidentyfikowanie problemów i sprzyjających sytuacji; 
3.Funkcja decyzyjna –pomoc w decydowaniu i podejmowaniu decyzji na różnych szczeblach 
zarządzania dla ograniczenia ryzyka i niepewności;  
4.Funkcja predykcyjna –pomoc w przewidywaniu przyszłego kształtowania się zjawisk i procesów 
rynkowych, np. dotyczących przewidywanej wielkości sprzedaży produktów; 
5.Funkcja kontrolna –pomoc w kontroli podjętej i wykonanej decyzji przez określenie skuteczności 
działalności: marketingowej, produkcyjnej, handlowej, finansowej, administracyjnej. 
 

3.      Proces podejmowania decyzji a analiza rynku.  
 

Fazy procesu podejmowania decyzji: 

rozpoznanie sytuacji decyzyjnej, 
zdefiniowanie alternatywnych rozwiązań, 
zidentyfikowanie alternatywnych rozwiązań, 
ocena alternatywnych rozwiązań, 
wybór rozwiązań, 
wdrożenie przyjętych rozwiązań i modyfikacja zachowań 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 
4.      Przedstaw cele i rodzaje badań rynkowych.  

Celem badań rynkowych jest dostarczenie wiadomości i informacji o zjawiskach rynkowych oraz ich 
związkach wewnętrznych i zewnętrznych. Wyniki badań rynku bądź sygnalizują potrzebę podjęcia 
określonych decyzji, bądź są jedną z podstaw decyzyjnych lub też jednym z elementów oceny 
zamierzonych i niezamierzonych skutków decyzji. 
 
 
Obszar badań  Poszukiwanie  

Weryfikowanie  

Opisywane zjawiska i 
stosowane metody
 

Badania 
strategiczne i 
badania 
otoczenia 



pozycjonowanie, 



procesy wyboru, 



procesy 

organizacyjne (np. 
przypadki). 
 



segmentacja 

(np. analiza 
dyskryminacji) 
 

 struktura 

konkurencji, 

 pozycjonowanie, 
 segmentacja, 
 procesy wyborów 

strategicznych. 

Przewidywani
e i kontrola 
rynków 

 trendy. 

 



modele 

prognostyczne 
 

 obserwowanie 

rynków, 

 badania panelowe. 

Badanie 
produktu 



koncepcja, 



nazwa, 



opakowanie, 



akceptowalność, 

itp. 



analiza 

wariancji, 


analiza 

conjoint. 
 

 

 analiza 

wielowymiarowej 
preferencji. 

 

Badanie 
komunikacji 



testy odbiorców, 



pretesty, 



posttesty. 

 



planning, 



skuteczność 

promocji. 
 

 testy odbiorców, 
 badania obrazów, 
 typologia i 

segmentacja w 
marketingu 
bezpośrednim 

Badania 
innych 
elementów 
marketingu 
mix 



motywacje 

sprzedawców, 


procesy 

negocjacji, 


postępowanie  w 

punkcie sprzedaży. 

 Ceny-

modelowani



dystrybucja 

–modele 
przyciągania. 
 

 Testy 

akceptowalności 
cen. 

Globalne 
badania 
marketingu 
mix 

____ „ _____ 



testy 

rynków 
symulowanych. 
 

 

 stopień satysfakcji. 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 
 
 
5.      Podstawowe różnice pomiędzy badaniami rynku a badaniami marketingowymi.  
 

Kategorie różnicujące 

Badania rynkowe 

Badania marketingowe 

Faza adaptacji 
przedsiębiorstwa do rynku 

Adaptacja pierwotna 

Adaptacja wtórna 

Sposób postrzegania rynku 

Bierne uczenie się rynku, 
poznawanie zjawisk 

Czynne oddziaływanie na 
rynek, kreowanie zjawisk 

Cel badań 

Zmniejszenie niewiedzy o 
rynku i nie uporządkowania 
podmiotu rynkowego (w 
zakresie prowadzonej dział.) 

Wykorzystanie względnej 
pewności i wzrostu 
uporządkowania podmiotu 
rynkowego 

Kierunek zorientowania 

Zorientowanie do wewnątrz 
podmiotu gospodarczego 

Zorientowanie na zewnątrz 
(na otoczenie rynkowe) 

Zadania 

Poznanie sytuacji rynkowej i 
zachodzących procesów na 
rynku 

Oddziaływanie 
przedsiębiorstwa na układ 
stosunków rynkowych 

 
6.      Charakterystyka danych pierwotnych i wtórnych.  
 

W badaniach rynkowych możemy korzystać danych pochodzących z dwóch grup: 
- wtórnych źródeł informacji 
- pierwotnych źródeł informacji 
Dane wtórne to takie, które już istnieją, zostały zebrane i opracowane w innym celu. W tym przypadku 
podkreśla się niezbędność studiów literatury przedmiotu i często określane jako wyniki badań przy biurku 
(desk research) – (GUS, instytuty badawcze IERiGŻ). 
Zaletą informacji ze źródeł wtórnych jest ich niski koszt, a wadą ograniczona dokładność i dostosowanie 
do potrzeb, co wynika z odmiennego celu, dla którego były gromadzone. Jeśli badacz zdecyduje się na 
wykorzystanie danych wtórnych musi wziąć pod uwagę ich wiarygodność, aktualność, dostępność, 
jednoznaczną czytelność, koszt i sposób ich pozyskania oraz zróżnicowanie pod względem formy i treści. 
Należy zatem z pewną ostrożnością oceniać trafność formułowanych wniosków z procesu badawczego 
opartego na źródłach wtórnych. 
 
Dane pierwotne to oryginalne informacjeniedostępne w innych źródłach i zbierane w ściśle określonym 
celu. Ich pozyskiwanie odbywa się według określonej procedury i wymaga stosowania specjalnie 
dobranych metod i narzędzi badawczych. W tym przypadku podkreśla się niezbędność badań 
empirycznych. 
Badania oparte na źródłach pierwotnych określa się jako badania w terenie (field research). Informacje z 
tego źródła pochodzą z obserwacji i wywiadów różnych grup respondentów. Zaletą danych uzyskanych 
ze źródeł pierwotnych jest ich wysoka skuteczność, wynikająca z określenia celu odnoszącego się 
bezpośrednio do problemu badania, natomiast wadą wysoki koszt i czasochłonność. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 
 

7.      Metody gromadzenia danych pierwotnych.  

1. Obserwacja – metoda gromadzenia informacji polegająca na dokonywaniu spostrzeżeń w sposób 
zamierzony, planowany i systematyczny w celu znalezienia odpowiedzi na postawione pytania. Osoba 
dokonująca spostrzeżeń jest obserwatorem. Obiektem obserwacji mogą być zarówno osoby, jak ich 
zachowania oraz przedmioty. 
 

Jawna, ukryta, 

 

Bezpośrednia i pośrednia, 

 

Uczestnicząca i nieuczestnicząca 

2. Wywiad – należy do grupy metod gromadzenia informacji opartych na procesie wzajemnego 
komunikowania się. Wywiad jest szczególnego rodzaju rozmową, której celem jest uzyskanie określonego 
zestawu informacji. Wywiad bezpośredni (osobisty, indywidualny) jest rozmową „twarzą w twarz” na 
określony temat. 
 

Swobodny  

 

Indywidualny  

 

Głębinowy 

 

Zogniskowany  

Wywiad telefoniczny – rozmowa, wywiad prowadzone przez telefon. 
Wywiad głębinowy – pytania nie są standaryzowane, respondent wypowiada się na określony temat, bez 
ograniczeń określonych scenariuszy. 
Wywiad zogniskowany - (fokus group) forma dyskusji 8 – 12 osób pod kierunkiem moderatora na 
podstawie scenariusza, jest ona rejestrowana. 
3. Ankieta 
 

Pocztowa, prasowa, audytoryjna 

 

Rozdawana, internetowa, 

 

Ustna (bezpośrednia i telefoniczna)  

 

Panel, omnibus 

Panel – stała reprezentacja populacji generalnej wybrana do wielokrotnych badań powtarzanych w 
regularnych odstępach czasu, zwykle o tym samym przedmiotowym programie badań. Panel to również 
forma badań ciągłych oparta na stałej próbie. Metoda panelowa jest wykorzystywana do analizy w czasie 
takich zjawisk i procesów jak zakupy i użytkowanie poszczególnych produktów, plan zakupu, podstawy 
wobec działań marketingowych. 
Omnibus – wielotematyczne badanie ankietowe prowadzone z reguły przez wyspecjalizowane agencje 
badawcze na reprezentatywnej próbie. Badanie to jest prowadzone w sposób ciągły co tydzień, co miesiąc 
lub co kwartał, na terenie całego kraju. Zwykle obejmuje ono wiele tematów, które są zamawiane przez 
różne firmy; oznacza to niższą cenę dla zleceniodawców. 
4. Metody projekcyjne – służą wyłącznie do pomiaru informacji jakościowych. Pytania lub bodźce 
skierowane do respondenta mają formę pośrednią. Respondent oceniając postawy, motywy oceniania 
innych przypisuje im nieświadomie swoje cechy. Jest to podświadoma projekcja, czyli przenoszenie 
własnych cech na osoby lub rzeczy. W ten sposób dokonuje się poziom cech konsumenta, głównie 
psychicznych, które w przeciwnym razie trudno byłoby zidentyfikować. Rolę instrumentów pomiarowych 
pełnią różnego rodzaju testy. 
 

Testy skojarzeń słownych, 

 

Testy uzupełnień luk (zdań) 

 

Testy rysunkowe, testy akceptacji 

 

Testy koniunktury 

Test skojarzeń słownych – bodźcem kierowanym do respondenta jest pojedynczy wyraz na który 
respondent udziela spontanicznej odpowiedzi. 
Test uzupełnienia zdań – prezentowane są niekompletne zdania z prośbą o ich uzupełnienie. Odpowiedzi 
(dopełnienia zdań) pozwalają określić autentyczne postawy respondenta wobec obiektu badania.  
Test rysunkowy – składa się z jednego lub kilku rysunków przedstawiających rozmowę dwóch lub więcej 
osób. Wypowiedzi są ujęte w „dymkach” lub „balonikach”, co najmniej jeden jest pusty, do uzupełnienia 
przez respondenta. Możemy przez to poznać uczucia przez nastawienie do dóbr i usług. 
Test akceptacji produktów – przedmiotem testu jest ocena szeroko rozumianego produktu przez 
ekspertów lub celowo dobrane grupy konsumentów. 
Test akceptacji ceny – sprawdzenia dostosowania ceny produktu do możliwości nabywczych określonego 
segmentu konsumentów. Przedmiotem testu jest poziom akceptowania cen dowolnego produktu oraz 
reakcja na zmiany cen. 
Test koniunktury – ocenia aktualną sytuację rynkową i pozwala na zbudowanie krótkookresowej 
prognozy kształtowania się procesów zjawisk rynkowych.  
5. Eksperymenty 
 

Z jedną zmienną 

 

Z wieloma zmiennymi 

6. Metody heurystyczne 

background image

 

Burza mózgów, 

 

Delficka, itd. 

Metoda ocen ekspertów umożliwia budowanie prognoz na podstawie pisemnych lub ustnych ocen 
ekspertów, poprawia się konfrontowane opinie poprzez uściślanie stanowisk.  
Metoda delficka – seria powtarzanych badań ankietowych skierowanych do celowo wybranej grupy 
ekspertów w celu uzyskania zgodnych opinii stanowisk co do przyszłego rozwoju zjawisk i procesów 
będących obiektów badania. Eksperci pracują niezależnie i nie wiedzą o sobie, a następnie stopniowo 
uwzględniane są ich opinie poprzez informowanie o wynikach poprzedniej serii. Badanie składa się z 
kilku faz, a kończy się uzyskaniem jasnych i zgodnych opinii.  
Metoda burzy mózgów – metoda grupowego myślenia albo generowania nowych pomysłów. Zespół osób 
(do 8) wymienia poglądy na żądany temat, zgłasza pomysły i rozwiązania, co pozwala na uzyskanie wielu 
nowych koncepcji. 

 
8.      Równowaga rynkowa w warunkach występowania wielu czynników rynkowych? problem 
czasu dostosowań.  

 

 

[ad2]

Wzrost popytu, w krótkim okresie czasu, przy niskiej elastyczności czynników produkcji, 

powoduje bardzo znaczący wzrost kosztów i konsekwencji cen, co ogranicza częściowo wielkość popytu 
(wzrost płac, surowców itp.) 
 

[ad1]

W długim okresie czasu podmioty mogą lepiej dostosować swoje zasoby do nowych 

warunków otoczenia, ponadto następuje przepływ zasobów do danej branży z innych zastosowań. 
Powoduje to obniżenie poziomu kosztów i redukcję ceny, w konsekwencji zwiększa się podaż do Q3. 

 
9.      Problem współzależności pomiędzy rynkami? jego zróżnicowane aspekty.  

 

 

Wzrost popytu na produkty w branży A powoduje zwiększenie popytu na pracę. W konsekwencji 

nastąpi wzrost płacy realnej oferowanej przez podmioty w niej działające, w dłuższym okresie czasu 
będzie to powodowało zmniejszenie poziomu zatrudnienia i częściową redukcję zatrudnienia (płaca 

background image

jednak pozostaje na poziomie wyższym niż poprzednio). W gałęzi B, która zatrudnia podobnych 
pracowników (o takich samych lub zbliżonych kwalifikacjach), należy oczekiwać spadku poziomu podaży 
pracy. Pracownicy będą bowiem poszukiwać pracy w branży A. Podniesie to poziom płac w tej branży i 
pogorszy sytuację podmiotów tam działających. W konsekwencji następuje zwiększenie poziomu płac dla 
utrzymania zatrudnienia, jednak o mniejszej wartości niż w branży A. Mimo to następuje zwiększenie 
poziomu kosztów i w konsekwencji cen produkcji końcowej. Obniżenie produkcji w branży B i A 
spowoduje zmniejszenie popytu na pracę i pozwoli obniżyć poziom płac. 

 
10.   Omów kryteria klasyfikacji rynków.  

 
Kryteria klasyfikacji rynków: 

 Geograficzno- terytorialne - rynek lokalny, r. regionalny, r. krajowy, r. międzynarodowy, r. 

światowy. 

 Przedmiotu obrotu - r. dóbr, r. usług, r. czynników produkcji. 
 Etapu obrotu towarowego - r. zbytu, r. skupu, r. r. hurtu, r. detalu. 
 Jednorodności - r. homogeniczny, r. heterogeniczny. 
 Sytuacji rynkowej - r. sprzedawcy, r. nabywcy. 
 Organizacyjne - r. państwowy, r. spółdzielczy, r. prywatny. 

 
Inne kryteria klasyfikacji rynków: 
Kryterium branżowe: 

 Rynki surowców – energetycznych, metalicznych, niemetalicznych, towarów leśno – rolnych. 
 Rynki towarów przemysłowych – konsumpcyjnych, inwestycyjnych. 
 Rynki usług – r. budownictwa, r. usług transportowych, r. usług komunikacyjnych, r. usług 

handlowych, pozostałe branże. 
 

Kryterium formy organizacyjnej: 

 Rynki instytucjonalne pełne – targi, aukcje, giełdy. 
 Rynki instytucjonalne ułomne – wystawy gospodarcze, centra wystawienniczo – handlowe, 

ogrodniczo – rolnicze giełdy towarowe, strefy wolnocłowe, specjalne strefy ekonomiczne, 
przetargi. 

 Rynki wolne (niezorganizowane) 

 
Kryterium etapu obrotu II: 

 Rynek pierwotny 
 Rynek wtórny 

 

Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)- stanowi systematykę określającą rodzaj wykonywanej 
działalności gospodarczej. 

 
11.   Wskaż na ograniczenia w procesie wnioskowania przy analizie udziałów rynkowych.  

 
-czynniki zewnętrze niejednakowo wpływają na poszczególne podmioty 
-zmian liczby podmiotów w danym sektorze może w istotny sposób wpływać na relacje między 
podmiotami i ich udziałami w sektorze ( inaczej ocenia się wówczas Np. spadek udziału) 
-czasami spadek udziałów rynkowych może być działaniem celowym kreowanym przez dany podmiot 
gospodarczy polegającym na przykład na odchudzeniu przedsiębiorstwa  z nierentownych produktów i 
skoncentrowaniu się na wysokich markach zapewniających wysokie korzyści 
-zmiany udziałów rynkowych mogą podlegać wahaniom na skutek wielu czynników np. o charakterze 
losowym lub krótkookresowym , które trzeba stosownie ocenić 
-nie wszystkie zmiany udziałów rynkowych mają znaczenie dla przedsiębiorstwa 
-ocena na podstawie wartości średnich w średnich w sektorze może być myląca , jeżeli poszczególne 
podmioty znacząco różnią się pomiędzy sobą ( np. kiedy skoncentrowane są na wybranych segmentach 
danego rynku) 

 

background image

 
 
12.   Wskaż czynnik wpływające na równowagę rynkową w różnych obszarach.  

- Podaż 
-Popyt (efektywny i potencjalny) 
-cena równowagi 

 
13.   Bariery wejścia, wyjścia i mobilności.  

Prawno-administracyjne: patenty ,licencje, ograniczenia ilościowe w handlu zagranicznym,  cła, znaki 
firmowe ,zagwarantowany przezpaństwo monopol, przepisy fitosanitarne ,nieformalne powiązania z 
administracją rządową lub samorządową, 
 
Techniczne odpowiednia jakość produktu ,długa krzywa doświadczeń ,zaawansowanie technologiczne, 
dostęp do surowców ,know-how ,złożone systemy ochrony środowiska , 
 
Ekonomiczne :wydatki na promocję i reklamę, wysokie nakłady na badania i rozwój, wielkość 
przeciętnych kosztów całkowitych (wysokie koszty stałe wymagają uzyskania odpowiednio dużego 
udziału w rynku ) ,nierówność w dostępie do informacji ,znajomość marki, dostęp do sieci handlowej 
,wysokie koszty pozyskania klienta . 
Niektóre z tych barier mają charakter naturalny a niektóre są świadomie tworzone przez podmioty 
pozostające w sektorze. 

 
14.   Charakterystyka wybranych struktur rynkowych.  

Strukturę rynku można określić jako opis zachowań kupujących i sprzedających na danym 

rynku. Uwzględniając jeden z parametrów – liczbę podmiotów- możemy wyróżnić następujące struktury:  
 

Liczba odbiorców 

Liczba dostawców 

Wielu małych 

Kilku średnich 

Jeden duży 

Wielu małych 

Konkurencja 
doskonała 

Oligopson  

Monopson  

Kilku średnich 

oligopol 

Wzajemny oligopol 

Ograniczony 
monopson 

Jeden duży 

monopol 

Ograniczony 
monopol 

Wzajemny monopol 

 
 

Konkurencja niedoskonała 

Cecha rynku 

Konkurencja doskonała 

Konkurencja 
monopolistyczna 

Oligopol  

Monopol  

Liczba 
przedsiębiorst

bardzo wiele (poniżej 
1% ) 

wiele (1-10% ) 

kilka  

jedna 

Wpływ na cenę  żaden, sprzedający są 

cenobiorcami, popyt 
doskonale elastyczny 

niewielki, sprzedający 
są cenotwórcami, 
popyt elastyczny  

średni, sprzedający 
są cenotwórcami 

znaczny, 
sprzedający są 
cenotwórcami  

Zróżnicowanie 
produktów 

produkty 
homogeniczne 

produkty 
zróżnicowane, są 
bliskimi substytutami 

produkty mogą, 
lecz nie muszą 
zróżnicowane, 
istnieje 
zróżnicowanie 
marki 
 

brak bliski 
substytutów  

Dostępność 
informacji 

konsumenci są dobrze 
poinformowani o 
ofercie 

konsumenci są dobrze 
poinformowani o 
ofercie 

konsumenci mogą 
lecz nie muszą być 
dobrze 
poinformowani o 
ofercie 

konsumenci są 
dobrze 
poinformowani o 
ofercie 

background image

Bariery wejścia  brak 

brak 

występują bariery 
techniczne, 
ekonomiczne, 
czasami też 
prawne 

pełne 

Metody 
konkurowania 

koszty produkcji, 
sprzedaż na giełdach 

Jakość, reklama, cena, 
formy sprzedaży, 
wystrój 

jakość, reklama, 
cena, formy 
sprzedaży, wystrój, 
porozumienia 
między 
podmiotami 

dyskryminacja 
cenowa, układy 
społeczne 

Przykład rynku 

wybrane rynki rolne: 
pszenicy, ziemniaków, 
żyta 

restauracje, puby, 
handel detaliczny, 
usługi 
zegarmistrzoowskie 

przemysł 
samochodowy, 
lotniczy, 
operatorzy 
telefoniczni 

usługi publiczne, 
PKP, 
komunikacja 
miejska, 
elektrociepłownia 

 
15.   Pomiar stopnia monopolizacji rynku? stosowane metody.  
 

1.Stopa zysku i długość je jutrzymywania – określenie o ile stopa zysku w danej branży jest wyższa od 
przeciętnej w gospodarce w sytuacji gdy utrzymuje się ona długo (w krótkim okresie czasu jest to 
możliwe nawet w warunkach konkurencji doskonałej), 2.Indeks Lernera (m) – trudniejszy do 

praktycznej oceny 

)

(

1

P

D

M

e

P

K

P

m

, im wielkość m jest bliższa 1 to branża jest bardziej 

zmonopolizowana, 
3.Wskaźnik koncentracji n – udział podaży pochodzącej ze stałej ilości firm włącznej podaży, 
najczęściej wykorzystuje się tzw. Wskaźnik CR(concentrate rate),mierzący udział trzech największych 
firm w rynku, nie przedstawia natomiast sytuacji wśród mniejszych podmiotów, jeżeli wartość zbliża się 
do zera oznacza to silne rozproszenie rynku, 
4.Wskaźnik minimalnej efektywnej skali NP –określa ile przedsiębiorstw mogłoby funkcjonować przy 
minimalnej efektywnej skali produkcji (wielkość rynku podzielona przez rozmiary produkcji 
odpowiadające minimalnej efektywnej skali),  

5.Indeks Hirschmanna-Herfindahla (HHI) 

n

i

i

S

HI

1

2

, gdzie 

i

S

oznacza udział w rynki i-tej firmy, 

im wartość jest bliższa 1, tym rynek jest bardziej zmonopolizowany 
 

 
16.   Charakterystyka czynników wpływających na stopień konkurencji w sektorze.  

1. Liczba podmiotów w sektorze – im mniejsza ilość podmiotów w sektorze tym mniejsza konkurencja 
na danym rynku i odwrotnie. Przy mniejszej ilości podmiotów dany podmiot dominujący ma większe 
szanse stania się podmiotem dominującym na danym rynku 
2. Stopień zróżnicowania produktów – im większy poziom zróżnicowania produktów tym większe 
szanse ma nasze przedsiębiorstwo w walce z konkurentami o ile ich poziom zróżnicowania produktów jest 
relatywnie mniejszy niż nas. Czasem poziom zróżnicowania produktów jednego przedsiębiorstwa zmusza 
pozostałe do przeprowadzenia podobnego zabiegu we własnym przedsiębiorstwie aby stać się bardziej 
konkurencyjnym 
3. Bariery wejścia i mobilności wewnątrz sektorowej (przemieszczanie się między segmentami) – 
Chodzi tutaj przede wszystkim o pokonanie barier wejścia na rynek w postaci pokonania barier 
konkurencji i barier finansowych 9koszty wejścia na rynek) oraz mobilność czyli takie dostosowanie 
produktów oferowanych przez nasze przedsiębiorstwo aby umieć je zastosować i sprzedać w różnych 
segmentach rynku, czyli nie tylko w tym w jakim się specjalizujemy.  
4. bariery wyjścia i możliwości zmiany rozmiarów działalności – bariery wyjścia to często koszty 
wyjścia min utrata popytu na nasze towary, starta klientów itp. możliwości zmiany rozmiarów działalności 
czyli bycie gotowym i skłonnym do tej zmiany przy istniejących zasobach, które mogą zaowocować 
zwiększonym popytem, zyskiem itp. 

background image

5. integracja pionowa- czyli strategia rozwoju przedsiębiorstwa, który dotyczy wyboru nowego rynku na 
które przedsiębiorstwo chce wejść z nowym produktem. 
6. integracja pozioma i możliwości jej wstąpienia- integracja pozioma czyli łączenia się dwóch 
przedsiębiorstw o tym samym profilu działalności, jeżeli chodzi o możliwości jej wstąpienia to to czy 
dane przedsiębiorstwo spełnia oczekiwania tego drugiego itp. reszte proszę dopisać sobie samemu 
7. fazy cyklu życia sektora  
8. struktura kosztów
 – wiadomo o co chodzi KC, KS, KZ, im większa wielkość produkcji tym mniejsze 
KC gdyż rozkładają się one na wielkość produkcji, im mniejszy koszt jednostkowy produkcji tym lepiej 
dla przedsiębiorstwa, reszta z rachunkowości- każdy wie 
9.siłą oddziaływania dostawców – im więcej dostawców tym większa konkurencja, dyktowanie cen, 
wahania podaży i popytu 
10. siłą oddziaływania odbiorców – im większy popyt wykazywany przez odbiorców tym lepiej dla 
przedsiębiorców, gdyż rośnie zapotrzebowanie na dobra danego przed. Itp. 
 

 
17.   Przedstawienie procesu tworzenia grup strategicznych.  

1.  Identyfikacja kryteriów różnicujących zachowanie przedsiębiorców w sektorze (przynajmniej 

kilku – im większa liczba tym lepiej opisana sytuacja w sektorze) 

2.  Sporządzenie różnych wariantów map strategicznych w oparciu o nieskorelowane czynniki (było 

na ćwiczeniach) 

3.  Wyznaczenie pozycji każdej z firm w przestrzennie opisanej dwoma czynnikami  
4.  Wyznaczenie wielkości wszystkich ujętych przedsiębiorstw odzwierciedlającej jego udziału w 

rynku 

5.  Narysowanie koła wokół każdej grupy strategicznej odpowiadającej wielkości grupy (udział w 

sprzedaży wartościowym) 
 

 
 

Mapa grup strategicznych 

 

 
 

Ograniczona swoboda 

działania 

 

 
 
 

 
 

Duża swoboda działania 

 
 

Mała swoboda działania 

 
 
 
 

 
 

Ograniczona swoboda 

działania 

Wysoki 

 
 
 
 
 
 

Udział 

rynku 

 
 
 

Niski 

Niskie                                                                    Wysokie 

Bariery wejścia na rynek 

background image

 

 
 
 
 
 
18.   Kryteria wyboru map grup strategicznych.  

-stopień integracji pionowej i poziomej-zakres obsługiwanego rynku,  
-stosowane technologie produktu  
-poziom kosztów  
-marka i reputacja firmy  
-stosunek z firmą macierzystą i z instytucjami władzy publicznej  

 
19.   Charakterystyka faz życia sektora.  

Fazy 
rozwoju 
rynku 

Narodziny 

Wzrost 

Dojrzałość 

Schyłek 

Stopa 
wzrostu 

Powolna ale 
rosnąca 

Wysoka 

Słaba i stabilna 
lub zerowa 

Ujemna 

Możliwości 
wzrostu 

Znaczna ale 
niepewna 

Znaczna 

Zerowa 

Ujemna 

Liczba 
konkurentów 

Niewielka 

Duża 

Średnia 

Mała 

Struktura 
konkurencji 

Zmienna 

Stabilizująca 
się 

Tali liderzy 

Oligopole 

Technologie 

Eksperymentalne 

Rozwijająca 
się 

Dojrzałe 

Schyłkowe 

Możliwości 
wejścia na 
rynek 

Łatwe 

Pogarszająca 
się 

Bardzo trudne 

Brak 
zainteresowania 

Rentowność 
rynku 

Zerowa lub niska 

wysoka 

Stabilna lub 
spadająca 

Znaczna 
redukcja 

Produkty 

podstawowe 

Rozszerzone, 
dodatkowe 
usługi, 
wysoka 
gwarancje 

Różnicowanie 
marek i modeli 

Eliminowanie 
słabych 
produktów 

background image

 
20.   Czym jest: pojemność, chłonność i objętość rynku.  

Czym jest pojemność, chłonność i objętość rynku. 
 
Pojemność rynku- ilość dóbr i usług o odpowiedniej strukturze jakości, które przy danych cenach i 
dochodzie mogą być sprzedane w określonej przestrzeni i czasie.Można wyznaczyć pojemność ogólną lub 
cząstkową, 
 
Pojemność rynku(potencjał rynku)- potencjalna skala zużycia /konsumpcji produktów na danym rynku w 
określonym czasie i wynikająca z liczby potencjalnych użytkowników/konsumentów towarów oraz ich 
zachowań(intensywności konsumpcji produktu) 
 
Szacowanie pojemności rynku ( Q )     Q= N x s  gdzie N to liczba ludności na danym rynku a s to 
przecietna ilość spożycia dobra/usługi na jednego mieszkańca. 
 
Metody szacowania pojemności rynku: 

Metody eksperckie 
Ekstrapolacja trendu 
Korelacja trendu 
Modelowanie ekonometryczne- metody indeksowe 
Analiza powiązań krzyżowych 
Metoda scenariuszowa wielowariantowa 
Prognozowanie czynników cząstkowych wpływających na chłonność 

 
 
Chłonność- poziom natężenia potrzeb w porównaniu z możliwościami ich bieżącego zaspokojenia na 
danym rynku przy określonym poziomie cen. 
Chłonność rynku- potencjalna skala zakupu produktów na danym rynku w określonym czasie wynikająca 
z liczby potencjalnych użytkowników/konsumentów,ich zachowań(intensywności konsumpcji produktu 
oraz ich możliwości ekonomicznych określonych sił nabywczych. Jest to rozbieżność między popytem a 
podażą wynikająca z  

Braków towarowych 
Popytu niezaspokojonego określonego jako procent osób niemogących nabyć określonego dobra 
Popytu kształtującego się. 

 
Objętość rynku –rzeczywista skala zakupu produktów na danym rynku w określonym czasie dokonana 
u wszystkich producentów/sprzedawców działających na danym rynku

 

21.   Jak możemy mierzyć chłonność rynku.  

Jak możemy mierzyć chłonność rynku 
 

 

 

 

 

 

 
 

background image

 

 

 
B –wielkość braków, 
S –wielkość sprzedaży, 
W –wskaźnik zaspokojenia popytu. 

 
22.   Etapy segmentacji rynku.  

1.Zdefiniowanie produktu i rynku– czym charakteryzuje się produkt (np. jakie potrzeby zaspokaja),jakimi 
cechami odznacza się potencjalny odbiorca. 
2.Wstępna selekcja wyróżnionych kryteriów –kryteria, które pozwalają wyraźnie zróżnicować rynek na 
wyłączne segmenty i spełniają poprzednio przyjęte założenia. 
3.Ostateczny wybór kryteriów segmentacji –nie powinno ich być zawiele, wybrać te, które są 
najważniejsze i najbardziej interesujące dla przedsiębiorstwa– pozwolą mu wyróżnić o fertę od innych 
(np. znaleźć nową niszę rynkową). 
4.Zbadanie i ocena wybranych segmentów– sporządzenie tzw. Profili segmentów rynku(udział w łącznym 
rynku, pożądane cechy produktu , częstotliwość zakupu, marki handlowe, cechy odbiorców). 
5.Wybórdo celowych(lub docelowego )segmentów rynku. 

 

23.   Kiedy podejmujemy segmentację rynku ?  

- Potencjalni nabywcy stanowią niejednolitą zbiorowość o zróżnicowanej potrzebie 
-  Można  określić  wyłączne  segmenty  rynku  i  porównać  ich  atrakcyjność  rynkową  z  punktu  widzenia 
przedsiębiorstwa 
- Przynajmniej jeden z tych segmentów jest na tyle duży, iż pozwala osiągnąć zysk 
- Można dostosować działania marketingowe i produkty do każdego z wybranych segmentów rynku 
-  Podjęte  działania  pozwolą  wyróżnić  przedsiębiorstwo  w  każdym  z  segmentów  rynku  i  przyniosą  mu 
stosowne korzyści ekonomiczne 

 
24.   Przedstaw czym powinny charakteryzować się właściwie wybrane segmenty rynkowe.  

Wybrane segmenty powinny charakteryzować się następującymi cechami: 
1. Istotność– dostateczna wielkość i stabilność (obecne i oczekiwane); 
2.  Jednorodność–  ze  względu  na  przyjęte  kryteria  segmentacji,  jednolitość potrzeb, wymagań i reakcji na 
prowadzone działania marketingowe; 
3. Wyłączność– odrębność w stosunku do innych segmentów; 
4. Przewaga konkurencyjna lub możliwość wykreowania takiej przewagi; 
5. „Odpowiedniość” dla danego przedsiębiorstwa –z punktu widzenia misji, celów, posiadanych zasobów, 
itp.); 
6.  Operacyjność,  –  czyli  praktyczna,  selektywna  i  ekonomicznie  uzasadniona  możliwość  prowadzenia 
działań marketingowych. 

 

25.Kryteria podziału konsumentów indywidualnych. 

1.Czynnikigeograficzne- poszczególne części świata, kraje, strefy klimatyczne, ukształtowanie terenu, 
dominująca roślinność, regiony, gęstość zaludnienia, stopień zurbanizowania (wieś –miasto; wielkość 
skupisk), dzielnice miasta;2.Czynniki demograficzne – wiek, płeć, stan cywilny, liczebność i struktura 
rodziny, faza cyklu życia rodziny, wykształcenie, zawód, stan zdrowia (np. alergicy, diabetycy) typ i 
wielkość mieszkania, narodowość, rasa;3.Czynniki ekonomiczne–dochód(miesięczny, roczny), 
posiadane składniki majątkowe, oszczędności, zadłużenie, struktura wydatków;4.Czynniki społeczne– 
pochodzenie, przynależność do określonej grupy społecznej, status w określonej grupie społecznej, 
przynależność do stowarzyszeń, związków, klubów, organizacji;5.Czynniki kulturowe –tradycja, 
religia, język, zwyczaje żywieniowe, sposób spędzania czasu wolnego;6.Czynniki psychologiczne 
osobowość, stylżycia, stosunek do ryzyka, nowości, hierarchia potrzeb, poziom samooceny, stopień 
niezależności, motywy zakupu, skłonność do konsumpcji;7.Czynniki behawioralne –szybkość 
akceptacji nowych produktów, wielkość zakupów, okoliczności użytkowania produktu, częstotliwość 

background image

konsumpcji, sposób podejmowania decyzji o zakupie, zakres wiedzy o produkcie, źródła informacji, 
stopień lojalności, preferowane miejsca zakupu i formy zakupu, zachowanie w miejscu sprzedaży, czas 
zakupu;  

26.Kryteria podziału konsumentów instytucjonalnych.

 

1.Typo organizacji –rodzaj działalności, sektor, branża;2.Demografia organizacji –wielkość 
produkcji, zatrudnienia, obrotów, aktywów, lokalizacja, forma prawna, struktura organizacyjna, poziom 
technologii, wyposażenie;3.Cechy decyzji zakupu i przedmiotu zakupu –grupa towarowa, 
przeznaczenie towaru, sposób podejmowania decyzji (indywidualna, grupowa), stopień decentralizacji 
zakupu, pilność zakupów, źródło zakupu, możliwość zawarcia transakcji wiązanej;4.Czynniki 
behawioralne 
–wielkość zakupów (jednorazowa, roczna), częstotliwość zakupów, lojalność, stopień 
powiązania z dostawcą;5.Cechy ośrodka podejmującego decyzje o zakupie –liczebność, struktura, 
kryteria, forma wyboru;6.Cechy indywidualne osób podejmujących decyzję o zakupie -wiek, płeć, 
stan cywilny, wykształcenie, zawód, doświadczenie, pozycja w przedsiębiorstwie, cechy 
psychologiczne. 

27.   Przedstaw prawo grawitacji detalu Reillyego.  
 

Prawo grawitacji detalu Reilly’ego 
Jeżeli rozpatrujemy dwa różne ośrodki np. miejskie to istotnym pytaniem jest jak wygląda obszar 
oddziaływania każdego z nich. Odpowiedź na tak postawione pytanie jest istotnym kryterium 
lokalizacyjnym. 
Prawo grawitacji detalu Reilly’ego- oparte jest na założeniu, że zasięg  oddziaływania dwóch 
ośrodków(A,B) jest wprost proporcjonalny do liczby ludności obu skupisk i odwrotnie proporcjonalny do 
kwadratu odległości pomiędzy każdym z ośrodków a rozpatrywaną miejscowością(C). 
Prawo grawitacji detalu Reilly’ego 
Zakupy w A/ Zakupy w B= Liczba ludności A/ Liczba ludności B x[Odległość z C do B/ Odległość z C 
do A]

2

 

Prawo grawitacji detalu Reilly’ego 
Odległość z B do linii granicznej= Odległość z A do B/ 1+√Liczba ludności A/liczba ludności B 

 
 
 
28.   Charakterystyka rozmieszczenia zmiennych w przestrzeni.  
 

Współczynnik rozmieszczenia Lorenza –rozkład dwóch w przestrzeni może być badany m.in. za 
pośrednictwem współczynnika Lorenza. Przedstawia on jak wygląda koncentracja analizowanych 
zmiennych. Wartość współczynnika Lorenza można ustalić na podstawie wzoru: 
 k=5000-∑(xi +xi-1/2)x ni/ 5000 
x- skumulowane odsetki badanego zjawiska dla odpowiedniej jednostki przestrzennej. 
n- odsetek zjawiska, względem którego badana jest koncentracja i- tej jednostki w przestrzeni. 

 
29.   Model pięciu sił Portera.  
   

M. E. Porter proponuje analizę sektora działalności przez zbadanie pięciu czynników kształtujących jego 
atrakcyjność dla bieżących i przyszłych inwestorów. Czynnikami tymi są: 

 Siła oddziaływania dostawców i możliwości wywierania przez nich presji na przedsiębiorstwa 

sektora, 

 Siła oddziaływania nabywców i możliwości wywierania przez nich presji na przedsiębiorstwa 

sektora, 

 Natężenie walki konkurencyjnej wewnątrz sektora, 
 Groźba pojawienia się nowych producentów, 
 Groźba pojawienia się substytutów. 

background image