1
Juliusz Verne
W s p o m n i e n i e S z k o c j i
T y t u ł o r y g i n a ł u f r a n c u s k i e g o :
S o u v e n i r s d ' E c o s s e
T ł u m a c z e n i e :
A n d r z e j Z y d o r c z a k , M i c h a ł G o ł ę b i o w s k i
© Andrzej Zydorczak (2003)
Piękne jeziora o śpiących wodach,
Zachowajcie na zawsze, bo już pora,
Czarowne legendy o starych rodach,
Cudowne, wspaniałe, szkockie jeziora!
Na brzegach został ślad po wieczne czasy
Tych bohaterów tak niezapomnianych,
Tych potomków tej szlachetnej rasy,
Których opiewał nasz Walter kochany!
Tam stoi wielka wieża, gdzie czarodzieje,
Warzyli swe skromne jadło w noc i w dzień
Dalej, rozległe wrzosowisko fioletowieje,
Na które ciągle powraca Fingala cień!
Tu w noce ciemne zloty się odbywają,
Tu szalone chochliki i diabły tańcują,
Tutaj też złowróżbne cienie igrają –
Oblicza Purytanów w sobie przechowują.
Między skały dzikimi, co przy tafli leżą,
Wieczorem można jeszcze zaskoczyć
Waverley’a, który ku waszym wybrzeżom
Prowadzi Florę Mac Ivor, by ją zauroczyć!
