ikt nie wie na pewno, o ile zmieni się życie nas wszystkich, nim wkroczymy w nadchodzący wiek. Jeszcze

O Polsce i Polakach

6/1998

Od lat wielu sposobilem sie do podjecia tematu zwiazanego z kosmogramem, a wiec karma i

losami   Polski,   lecz   uwazalem   (i   nadal   tak   sadze),   ze   jest   to   temat   nieslychanie   drazliwy   i
delikatny,   a   nade   wszystko   skomplikowany   i   kompleksowy   zarazem,   wymagajacy   bardzo
wszechstronnej i poglebionej wiedzy z licznych  jej dziedzin oraz ogromnego przygotowania
merytorycznego   i   niezachwianej   niczym   postawy   moralnej.   O   los   Rzeczypospolitej   bowiem
idzie; los, który byl, jest i bedzie zawsze drogi niektórym Jej Synom i czyms absurdalnym dla
tych, którzy maja Ja za nic, chocby i wysokie funkcje w niej piastowali.

Totez, jak zadne inne panstwo, w historii swej bywalismy potega i niczym, zawsze jednak

wskutek postawy nas samych, a nie tylko slepych wyroków historii. Na podstawie dowodów
osobistych lub paszportów, niekiedy juz niewaznych, zwani bylismy Synami swej Ziemi lub
obywatelami panstwa polskiego, gdy ono istnialo, powstancami zas nieustraszonymi, szalencami
zgola i stracencami, gdy o daremna obrone lub wskrzeszenie Ojczyzny szlo, zawsze krew swa
obficie przelewajacych, gdzie tylko sie dalo, z naiwna, aczkolwiek gleboka wiara w to, ze trud
nasz   nie   calkiem   na   darmo   pójdzie,   a   odzyskana   Ojczyzna   bedzie  Ziemia   Wysniona   i
Wymarzona podczas dlugich lat niewoli lub zmagan o niepodleglosc. Bardziej teczowa wiec niz
realna, bo gdy tylko trudnosci znac o sobie dawaly oraz uciazliwosci jakowes i róznice zdan sie
jawily,  sklócalismy sie i wadzilismy bardzo miedzy soba, nierzadko ku posmiewisku swiata
calego,   ze   ponownie   o   wolnosc   najpierw   krwawo   zdobywana,   lecz   potem   bezsensownie
zaprzepaszczana i tracona, walczyc przychodzilo na ziemi wlasnej, a czesciej jeszcze na ziemi
obcej, nieczulej zupelnie na nasze stresy, bolaczki, kompleksy i uniesienia.

Nadal milczalbym, uwazajac zem do tematu tego jeszcze nie dojrzal, gdyby nie nagminne

zajmowanie sie ta problematyka oraz kreowanie obrazu i wizji Polski na miare swych o niej
wyobrazen,   (nie)wiedzy   i   zdumiewajacej   odwagi   gloszenia   urbi   et   orbi   malo   chyba
przemyslanych pogladów. Nie trzeba byc koniecznie Polakiem, by z jakims sensem mówic i
pisac o naszym kraju, lecz w kazdym przypadku trzeba czegos wiecej, niz znanej nam sprzed
wieków astrologii klasycznej, by kompleksowo przedstawic kosmiczna energetyke panstwa w
calej jej historycznej zlozonosci (klaniaja sie bowiem progresje, chociazby solarne, dwadasamsy
i relokacja), gdyz nawiazujac do tej ostatniej w telegraficznym tylko skrócie (jako ze bedzie
jeszcze o niej mowa dalej, po raz pierwszy zreszta w odniesieniu do naszego kraju w literaturze
przedmiotu),   poszczególne  regiony  Polski   maja   takze   swoja,  bardzo  odmienna,   dopelniajaca
calosci   obrazu   charakterystyke.   Bylo   tak   zawsze   i   dlatego   calkowite   obarczanie   wina   np.
zaborców, przecenianie ich odmiennych zwyczajów i praw ksztaltujacych przez bez mala 150 lat
nasze bytowanie nie jest sluszne, choc i oni maja swa kosmobiologiczna specyfike, a staje sie
zupelnym nieporozumieniem, jesli przy tej okazji calkowicie wybielamy siebie, jako ze nasze
podstawowe, takze kosmicznymi energiami ksztaltowane narodowe zalety i wady wyraznie daja
o sobie znac na wszystkich historycznie znanych etapach dziejów polskiej panstwowosci.

Porywajac sie na analize kosmogramu Polski wtykam przy okazji kij w mrowisko, prosze

wiec o wsparcie Dobre Energie Kosmosu oraz, a moze przede wszystkim, przyjaznych mi
Czytelników, do których zwracam sie o uzupelnianie ponizszych wywodów dodatkowymi, nie
ujetymi przeze mnie lub slabiej akcentowanymi kwestiami, jako ze opracowujac teraz temat pod
presja czasu, a wiec rygoru zwiazanego z harmonogramem wydawania „Nieznanego Swiata” z
pewnoscia niektóre wazne skojarzenia i przemyslenia, zarówno niedawne jak i te sprzed lat, jesli
nie uswiadamiane sobie aktualnie lub nie do konca dopracowane, jakby chwilowo uspione, nadal
pozostaja wiezniami zakamarków mego umyslu. Jest to równiez jeden z powodów, dla których
po raz pierwszy decyduje sie na wypunktowanie tematu i to tylko najwazniejszych jego kwestii,
gdyz w przeciwnym razie, stosujac ma ulubiona forme refleksyjnego eseju, z tak obszernie
rozgaleziona problematyka nie rozprawilbym sie chyba do konca wieku. Poszczególne punkty
powinny rodzic iskre i dostarczac Panstwu pozywki do dalszych, samodzielnych juz przemyslen,
podobnie jak sklanialy do tego poszczególne akapity mego, drukowanego niedawno na tych
lamach, obszernego zbioru przemyslen, zatytulowanego „Mandala wladzy”.

Prezentujac pierwsza próbe kompleksowego ujecia narodowej tozsamosci Polaków z

kosmobiologicznego, a wiec obiektywnego punktu widzenia, przypominam, iz kosmos nie zna
ani nagród ani kar, tylko konsekwencje okreslonych struktur energetycznych napiec.

Nie ma wiec w nim sprawiedliwosci w ziemskim rozumieniu tego slowa, dlatego

kosmogramy panstw, jak i poszczególnych ludzi, zasadniczo sie róznia od siebie. Rózni sie tez
ich  historia,  kultura,  sposób zycia,  tradycja,  a najciekawsze  jest to, ze  w niektórych  z nich
chcialoby   sie   nam   zyc,   czujemy   sie   tam   dobrze,   oddychamy   pelna   piersia,   w   innych   zas
panstwach   egzystencja   nasza   bylaby   zmora,   autentycznym   pieklem   i   bezsensowna   udreka.
Panstwa maja tez swa kosmiczna tozsamosc, niezaleznie od tego, na ile ich przywódcy oraz
ich   mieszkancy   zdaja   sobie   z   tego   sprawe.   Osobiscie   wiele   podrózowalem,   mam   swoje
ulubione miejsca w swiecie, od dziecinstwa niemalze, gdy o astrologii nic jeszcze, rzecz jasna,
nie slyszalem, a pózniejsze doswiadczenia z blisko piecdziesieciu odwiedzonych przeze mnie
krajów w pelni potwierdzaja me wczesniejsze preferencje i niecheci oraz charakter moich relacji
z Polska, z której kosmogramem, podobnie jak m.in. Jan Pawel II, dziele podstawowe energie.
Moze wlasnie dlatego musze zmierzyc sie karmicznie z tym tematem, totez zapraszam juz do
intelektualnej,   nie   najlatwiejszej   byc   moze,   ale   jedynej   w   swoim   rodzaju   intelektualnej
przygody,  która byc moze pozwoli wreszcie zrozumiec Panstwu, dlaczego tak, a nie inaczej
czujecie sie w Polsce i tak róznie Ja odbieracie. Ciesze sie zarazem z tego, ze prapremiera ma
miejsce na lamach „Nieznanego Swiata”.

Nie tylko kazdy czlowiek, ale i kazdy kraj podlega rytmom kosmosu, ma bowiem swój

poczatek, charakterystyczne dla siebie tylko cechy, pozwalajace, chociazby i w krzywym
zwierciadle, odrózniac bez wiekszych trudnosci przedstawicieli poszczególnych nacji. To zas
najdobitniej swiadczy, ze kazdy z nich ma swój kosmogram, swoja historie i los, o którym
mozemy wiecej powiedziec, niz sie to wydaje politykom, historykom i elitom wladzy.

Powazna literatura przedmiotu, zarówno polska jak i swiatowa, jest w tym zakresie nader

uboga,   a   prezentowane   kosmogramy   panstw   raza   uproszczeniami   i   bezsensownymi
komentarzami, co nie moze dziwic, jako ze daty powstania tych  panstw sa niekiedy bardzo
umowne, a przeciez, jak wiemy, nawet male róznice czasowe (kwestia minut) rodza powazne
konsekwencje.   Nic   wiec   dziwnego,   ze  jestesmy   w   Polsce   „karmieni”   falszywymi
horoskopami najczesciej przez astrologów spoza naszego kraju (nie wnikam w ich intencje i
kompetencje),  ale  przypominam   zarazem,  ze   w  czasie  II  wojny swiatowej   (i  to   jest  dobrze
udokumentowane, dlatego nie siegam po inne przyklady), obie walczace ze soba strony, zarówno
wiec Anglicy, jak i Niemcy, rozpowszechniali falszywe horoskopy przywódców politycznych i
militarnych strony przeciwnej, a jesli tak postepowali, to widac, widzieli w tym jakis glebszy
sens.   Te   wlasnie   „falszywki”   ochoczo   sa   podchwytywane   u   nas   i   bezkrytycznie
rozpowszechniane   przez   niektórych   naszych   astrologów,   wydawców,   itp.,   zgodnie   zreszta   z
zasada „cudze chwalicie...”.  Dlatego natykacie sie Panstwo ciagle  (cale szczescie, ze nie na
lamach   „NS”)   na   ewidentnie   falszywe   kosmogramy,   dla   przykladu   Polski,   Jana   Pawla   II,
prezydentów – L. Walesy, A. Kwasniewskiego i wielu innych waznych osobistosci.

Dzien narodzin czlowieka, podobnie jak dzien powstania panstwa, nie jest wystarczajacy do

sporzadzenia profesjonalnego kosmogramu, a wiec energetycznej „mapy” oddzialywan kosmosu
na interesujace nas obiekty, bowiem nie jestesmy w stanie uwzglednic wszystkich istotnych
elementów tworzacych wyjsciowa strukture energetycznych napiec.

W poszukiwaniu kosmicznej tozsamosci

7/1998

Polske zaliczono w tradycyjnej astrologii do fazy Byka uznajac, iz wynika to z podzialu

ekliptyki na dwanascie stref i ta, w której sie znajdujemy, podporzadkowana jest wlasnie tej
fazie. Pogladu tego przez wieki cale nie uzasadniano merytorycznie, a daje sie to zrobic zarówno
na poziomie cech charakterystycznych dla kultury danego narodu i zodiakalnej charakterystyki
osób ja tworzacych, jak i na podstawie znanych nam historycznych faktów. Te ostatnie (bo od

nich   rozpoczniemy)   wskazuja   rok   966   i   przyjecie   chrztu   za   poczatek   zorganizowanej
panstwowosci   i   data   ta   rzadko   jest   kwestionowana.   Pytanie   tylko   jaka   data,   bo   z   nia   i   z
komplementarna do niej, dokladna data odzyskania niepodleglosci w 1918 roku tez sa problemy,
odzwierciedla   to   notabene   pewien   bardziej   generalny,   problem.   Mianowicie,   zarówno   na
Zachodzie jak i u nas, wciaz stosuje sie m.in. niewystarczajace metody rektyfikacji horoskopu, a
wiec jego uscislania w oparciu o jednostkowe wydarzenie na przyklad i zapomina sie o logice
oraz zdrowym rozsadku i o tym jeszcze, ze ten sam rezultat (wydarzenie) moze byc wynikiem
bardzo wielu kombinacji karmicznych czynników, takich np. jak progresywne aspekty wladcy
dwadasamsy   solarnej   i   tranzytów   na   progresywnie   retrogradujace   planety   (by   wymienic
najbardziej proste techniki badawcze), o których wielu profesjonalnych astrologów, tak w kraju i
za   granica,   ma   nader   mgliste   pojecie.   Dlatego   w   niedlugim   czasie   –   wylacznie   w   „NS”
zaprezentuje   Panstwu,   pierwszy   w   literaturze   przedmiotu,   opracowany   obecnie   przeze   mnie
poradnik dla korzystajacych z porad astrologa, mówiacy o tym, jak sie obronic przed tandeta,
oszustwem   i   szarlataneria,   wskazujacy   na   to,   co   powinnismy   uzyskac   podczas   nagrania
kosmogramu   (tak,   nagrania   na   tasme   magnetofonowa,   a   nie   przesylanego   poczta   jakiegos
uniwersalnego   komputerowego   opisu),   co   z   pewnoscia   wymusi   korzystne   dla   Panstwa
podwyzszenie standardu wszelkich astrologicznych uslug (!!!), jako ze taki komputerowy opis
stanowi,   co   najwyzej   i   tylko   w   najlepszym   przypadku,   wstepny   zaledwie   i   bardzo   jeszcze
niedoskonaly material, wymagajacy dalszej, dlugotrwalej intelektualnej obróbki i z pewnoscia
niewart jest zadanego od Was honorarium.

Opis czlowieka wylacznie ekliptyczna (zodiakalna) pozycja urodzeniowego Slonca jest

esencja astrologii jarmarcznej i gazetowej, ale i tak naprawde, nawet w najlepszym wydaniu,
stanowi on zaledwie ulamek podstawowej tylko charakterystyki kazdego czlowieka. Jednakze
zdecydowana wiekszosc ludzi zna swój dzien urodzenia i dlatego w przypadku, gdy i dokladny
czas narodzin pozostaje nieznany, mozna stosowac – choc w przyblizeniu – progresje (symboli-
czne, choc niewiarygodnie trafne w praktyce prognostycznej przemieszczanie sie planet wedlug
okreslonej reguly, w tym przypadku odnosnie Slonca, w taki sposób, ze symbolicznie, 1 rok
odpowiada jego realnemu, ekliptycznemu przemieszczeniu w ciagu 1 doby), co pozwala bardzo
precyzyjnie wyodrebnic wszystkie istotne progi zyciowe powstale w rezultacie koniunkcji (zla-
czenia) progresywnego Slonca z innymi planetami, badz tez skutkiem istotnych, najczesciej
nieharmonijnych aspektów takiej pozycji Slonca z nimi albo w rezultacie progresywnej zmiany
fazy zodiaku, jego dekanatu lub dwadasamsy, odpowiednio co 30, 10 lub 25 lat.

Stosowanie tej samej reguly w przypadku panstwa, a wiec znajomosc wylacznie dnia jego

powstania (czesto i tego nie znamy) daje, jak w przypadku jednostki, wielce uproszczony, jakby
w krzywym zwierciadle widziany jednowymiarowy, zodiakalny obraz, w wyniku którego przez
wieki ksztaltowaly sie i nadal ksztaltuja stereotypy narodowosciowe (tak jak w jednostronnych
horoskopach dla danego znaku: cos w nich wprawdzie jest, ale nie jest to do konca prawdziwe).
Podobnie wiec, jak kazdy czlowiek jest, mówiac w najwiekszym uproszczeniu, energetyczna
synteza   kilku   zodiakalnych   faz,   tak   kazde   panstwo   daje   sie   opisac   takze   kilkoma
nieprzypadkowymi  fazami  (znakami)  zodiaku,  co  pozwala  na okreslenie   podstawowych
jego cech, skladajacych sie na narodowosciowy archetyp, niezaleznie od tego, czy znamy
dokladny   czas   „narodzin”   tego   panstwa.   Procesy   tworzenia   takich   archetypów   (jak   i
archetypów   literackich   prezentowanych   w  Homo-Zodiacus)   stanowi   esencje   mych
kilkunastoletnich   juz   badan,   które   doprowadzily   do   tego,   ze   zdecydowalem   sie   wyodrebnic
holistyczna w swej naturze i zdecydowanie godna XXI wieku dyscypline wiedzy, dla której
(dzieki   sugestii   Zbyszka   Przybylaka)   utrzymuje   robocza   nazwe   KOSMOEKOLOGIA
KULTURY, laczacej  w sobie przynajmniej  astrologie, socjologie,  historie,  kulturoznawstwo,
antropologie, psychologie i etnografie.

W przypadku panstw znamy wiec niekiedy date jego uformowania, odzyskania

niepodleglosci, odpowiedniej proklamacji legalnych wladz itp. Czesto jednak znamy tylko rok
albo jest i tak, ze nawet on tonie w mrokach historii. Wtedy oczywiscie nie ma mowy ani o
progresjach, ani tez o tranzytach, ale panstwo istnieje przeciez i ma swoje charakterystyczne

rysy, rozpoznawalne przez wszystkich, wywodzace sie na ogól z uswieconej w tym kraju
tradycji, szanowanej i przestrzeganej przez ogól jego obywateli.

Czy wówczas niczego nie da sie orzec o losach tych panstw? Bynajmniej. Nalezy tylko

odniesc   sie   do   metod   stosowanych   przeze   mnie   w   kosmoekologii   kultury,  co   umozliwia
konstrukcje ARCHETYPOWEGO   KOSMOGRAMU   PANSTWA   LUB   NARODU w
oparciu   o   charakterystyczne   cechy   kulturowe,   najistotniejsze   daty   i   znane   postacie
historyczne.   Pozwala   to   wyjsc   ponad   prymitywne   zazwyczaj   stereotypy   narodowosciowe,
odpowiadajace bardzo jednostronnej i uproszczonej charakterystyce solarnej, jakby wiec „gaze-
towemu” ujeciu cech jednego tylko znaku zodiaku i uogólnieniu ich na cale panstwo. Aby dojsc
do   archetypu   narodowosciowego   lub   panstwowego,   nalezy   uzyskac   kilkuwymiarowy
kosmogram kultowy, zawierajacy, podobnie jak w przypadku czlowieka, ascendent i pierwotna
domifikacje Slonca.

A przeciez na te zindywidualizowana strukture nadal i wciaz oddzialywuja biezace

energie,   odzwierciedlajace   aktualne   przebiegi   planet,   wspóltworzace   tez   (razem   z
kosmogramami jego przywódców) aktualna historie  kazdego panstwa, co w  przypadku
Polski   –   jak   wykaze   to   w   trakcie   bardzo   juz   konkretnych   przykladów   –   jest   wrecz
spektakularne, gdy odniesc sie chociazby do bardzo uniwersalnych cykli Jowisza i Saturna.
Nawiasem mówiac  oba te cykle  odegraly takze  znamienna  role w  zyciu  Jezusa z Nazaretu,
bowiem rozwojowy cykl Jowisza trwa dwanascie lat i w tym wlasnie wieku odnotowujemy jego
pierwszy,   jak   wiemy,   niekwestionowany,   intelektualny   sukces,   zas   w   wieku   30   lat,   gdy
rozpoczyna   sie   drugi   cykl   Saturna,   zwiazany   z   dzialalnoscia   publiczna,   Jezus,   równiez   w
niekwestionowany sposób, takowa wlasnie rozpoczyna.

Dla konstrukcji prawidlowego kosmogramu jednostki (oraz panstwa) metodami astrologii

tradycyjnej, niezbedna jest jednak znajomosc dokladnego czasu narodzin – a to ze wzgledu na
wirowy obrót Ziemi dookola wlasnej osi, co pozwala obliczyc i wyznaczyc zodiakalna faze
(znak) ascendentu oraz wynikajaca z niej domifikacje (sektoriat) Slonca, czyli jego pozycje w
sektorze (domu) kosmogramu, która czesto ma kluczowe znaczenie, nie mniejsze niz
urodzeniowa faza zodiaku. To samo oczywiscie dotyczy panstwa, ale jak Panstwo zobaczycie,
domifikacje Slonca w kosmogramie Polski 966 oraz domifikacje (i ascendent) niektórych innych
panstw nie jest tak trudno wyznaczyc i daja sobie z tym rade moi studenci juz po podstawowym
kursie astrologii humanistycznej i kosmobiologii.

Wyjasnieniem powyzszego niech bedzie chociazby konstrukcja kosmogramu Japonii,

gdzie wobec braku danych (lub dla ich potwierdzenia, jesli takowe istnieja) poprosilem moich
studentów o wypisanie kilkunastu co najmniej elementów charakterystycznych dla tej nacji i dla
kraju, który zamieszkuja. Ku wlasnemu zdumieniu, studenci odkryli, ze kilkadziesiat najbardziej
charakterystycznych  cech tego panstwa i spoleczenstwa,  daje sie przyporzadkowac  zaledwie
dwóm fazom zodiaku! (Jakim – nie powiem, jako ze chcialbym w przyszlosci cala procedure
opisac w „NS”). Powstale stad kombinacje (jeden ze znaków pozycja Slonca, drugi ascendentem
lub na odwrót) wyznaczaly wiec automatycznie dwie mozliwe domifikacje pozycji Slonca w
kosmogramie   Japonii.   Rozterke   studentów   usunalem,   gdy   zaproponowalem   wprowadzenie
pewnych „laczników” i elementów kosmogramu Polski – m.in. zawsze liczna obsada konkursu
Chopinowskiego   i   jeszcze   kilku   innych   wspólnych   „szczególów”,   np.   odnosnie   naszych
narodowych   flag   (!)   –   a   archetypowy   kosmogram   Japonii   przestal   byc   zagadka.   Podobna
procedure  zaproponuje Panstwu odnosnie kosmogramu  Polski. Wyniki  jej  potwierdza to, co
wiemy z historii naszej panstwowosci i trudno o lepszy powód do radosci, lecz z powodów
astrologicznych   raczej,   uwiarygodniajacych   sensownosc   tej   dyscypliny,   a   nie   wydarzen
historycznych,   z   rzadka   przeciez   dla   nas   laskawych,   co   zreszta   równiez   kosmogram   ten
potwierdzi.

Zodiakalne korzenie, czyli od Zagloby Do Walesy

8/1998

Daty powstania wielu panstw tona w mrokach, a jesli i rok okazuje sie dyskusyjny,

jedyne, co pozostaje, to konstrukcja archetypowego kosmogramu narodu (panstwa), przez
swa wielowymiarowosc bardzo odbiegajacego od jednowymiarowego stereotypu panstwowego.

Archetypowa postac literacka moze byc jednowymiarowa i jedyny chyba istniejacy (choc

niepelny) indeks takich postaci zawiera mój Homo-Zodiacus. Sa one na tyle jednowymiarowe, a
zarazem archetypowe, ze zadna z nich nie moze reprezentowac innej fazy zodiaku. Postacie
realne sa bardziej zlozone od literackich, ale równiez i te drugie moga byc wielowymiarowe, a
zarazem   nadal   archetypowe,   maksymalnie   wiec   zblizajace   literature   do   zycia,   albo   do
zodiakalnego archetypu narodu, jak np. Faust w kulturze i literaturze niemieckiej, posiadajacy –
podobnie jak jego twórca,  W. Goethe  oraz niemiecka  panstwowosc, dominacje faz Panny i
Skorpiona (!!!). Taka postac w literaturze polskiej – Jana Onufrego Zaglobe, który (podobnie jak
Kosmogram  H.  Sienkiewicza), odzwierciedla  nasz kosmiczny (zodiakalny)  archetyp  narodu,
nakreslilem dla Czytelników „NS” w jednym z wczesniejszych esejów. Astrologizacja Zagloby
polegala na stosunkowo latwej do przeprowadzenia (przynajmniej w jego przypadku) eliminacji
ewidentnie   bezsensownych   faz   zodiaku   i   pozostawienie   przynajmniej   dwóch   lub   trzech
najbardziej   go   charakteryzujacych.   Pózniejsze   znalezienie   domifikacji   Slonca   skutkiem
porównywania i kolejnego odrzucania mniej do nas przemawiajacych modeli nie stanowilo juz
dla moich studentów wiekszego problemu. Otrzymany wynik przemawial swa elegancja i logika,
a przede wszystkim nie mial konkurencji w ewentualnych modelach alternatywnych.

W przypadku panstw taka procedura moze byc jednak nieslychanie zwodnicza, subiektywna

i niepelna, bowiem rzadko kto posiada tak dobra znajomosc realiów jakiegos innego panstwa
(zwykle   takze   i   swego),   zeby   zdobyc   sie   na   pelen   obiektywizm.   Trzeba   wiec   szukac   innej
metody   i  najlepiej   odwolac   sie   do   dostepnego   nam   wszystkim   skarbca   jungowskiej
nieswiadomosci zbiorowej, a wiec skojarzen i obrazów, które nieodparcie przychodza nam
na mysl w odniesieniu do okreslonego narodu lub panstwa. Wystarczy potem skojarzenia te
przyporzadkowac   okreslonym   fazom   zodiaku,   by   ku   swemu   zdumieniu   uzyskac
wielowymiarowy, ostry obraz danego spoleczenstwa (choc przyznaje, ze z klasyfikacja wielu
panstw, czy narodów nadal mam spory klopot, bo moze jest ich zbyt wiele, a o niektórych, nieco
nawet sztucznych tworach nie wiem – prawie nic.

Dlatego tez oczekuje silnego wsparcia Czytelników, nie tylko w sprawie migracyjnie i

kosciuszkowsko coraz bardziej waznej dla nas Australii, co do której powiedziec na razie moge
tylko tyle, ze zwiazana jest ona z faza Koziorozca i byc moze Wagi, ale takze i innych panstw).

Archetypowym natomiast kosmogramem Polski zajme sie niebawem i przy okazji takze

takimi kulturowymi kosmogramami kilku innych panstw, tym bardziej, ze z niektórymi los nasz
od wieków, jesli nie od tysiacleci, sprzegniety byl i jest bezlitosnie na dobre i na zle. Pelniejsza
zas jego wersje, a raczej najbardziej prawdopodobny wariant (bo przy Chrzcie Polski w 966 r.,
mimo wszystko, nikogo z nas nie bylo), z konsekwencjami nadciagajacych tranzytów i progresji
zaprezentuje   w   dalszej   kolejnosci.  Prosze   zwazyc   i   na   to,   ze   kosmogram   Chrztu   Polski
podobnie jak w przypadku Anglii dokladnie znana data koronacji Wilhelma Zdobywcy z
25   grudnia   1066 r.,   to   przeciez   nie   jedyne   kosmogramy   zwiazane   z   obiema   naszymi
nacjami,   jako   ze   dla   Polski   równie   wazny   jest   listopadowy   horoskop   niepodleglosci   z
1918 r.,   podobnie   jak   dla   Anglii   energetyka   planetarna   zjednoczenia   królestwa   z   11
stycznia 1801 r. W obu przypadkach oba kosmogramy wykazuja pewna wewnetrzna spójnosc i
lacznosc  ze soba. W przypadku  Anglii  akcentuja pas Koziorozca,  Polski zas – sprawdzalna
historycznie   (o   czym   bedzie   szerzej)   energetyczna   polaryzacje   zodiakalnych   faz   Byka   i
Skorpiona.

Przytaczajac archetypowe kosmogramy panstw, przepraszam jednoczesnie za wielkie

uproszczenia, jako ze kazdy z nich kwalifikuje sie na odrebny esej, i to niejeden. Uwzglednie
wiec pokrótce takie panstwa, jak USA, Japonie, Chiny, Indie, Francje, Rosje, Niemcy,
Szwajcarie, bedzie tez slowo o Hiszpanii, Meksyku i Czechach. Chcialbym, aby to oznaczalo, ze
konczymy wreszcie z malo precyzyjnymi – i nie wiadomo na jakiej podstawie budowanymi –

aneksami panstw z przyporzadkowanymi im pojedynczymi  znakami zodiaku. Jesli czlowieka
charakteryzuja   co   najmniej   trzy   fazy   (a   zupelnie   wyjatkowo   dwie,   jesli   Slonce   ascendent   i
Ksiezyc  sa w tym znaku, bo wtedy,  oprócz tego znaku aktywny jest równiez pas Ryb, gdy
Slonce   i   Ksiezyc   sa   w   dwunastym   sektorze   (domu)   kosmogramu   lub   fazy   Barana,   jesli   w
pierwszym) – w odniesieniu do panstw obowiazywac musi zdecydowanie ta sama regula.

Ten arcyskrótowy przewodnik po archetypach narodowosciowych w ujeciu kosmoekologii

kultury rozpoczynaja nieco szersze rozwazania dotyczace POLSKI. Dzieki Bogu, nikt juz dzisiaj
nie   kwestionuje,   ze   nade   wszystko   zwiazani   jestesmy   z   rozwojowa   faza   Byka   i   ze   –
najprawdopodobniej – w zaleznosci od tego, czy chrzest nastapil w pierwszy czy drugi dzien
swiat Wielkanocnych, Slonce rezyduje w 1 lub 2 stopniu tej fazy (jedyna istotna róznica dotyczy
wiec   pozycji   Ksiezyca,   w   przeciwienstwie   do   Slonca   zwiazanego   z   wladza   okreslajacej
energetyke  ludu, a wiec naszego spoleczenstwa). Ksiezyc  wiec znajdowac sie moze, albo w
okolicach 1-go, albo tez 12-go stopnia Wodnika, a wiec w pasie ekliptyki doswiadczanego w
drugiej polowie lat dziewiecdziesiatych (raz na 84 lata) energiami Urana. Te zas najwyrazniej
zwiazane sa z zupelnie przeciez niespodziewana powodzia w lipcu 1997 r., o której zreszta w
odniesieniu glównie do Wroclawia, mówilem moim seminarzystom jeszcze w kwietniu 1996 r.
(obie alternatywne pozycje Ksiezyca zostana omówione w dalszych partiach tekstu).

Zastanawiamy sie jednak, czy – ze wzgledu na pore chrztu – kosmogram Polski nie jest

zwiazany doslownie z ostatnimi minutami 29 stopnia fazy Barana, co jednak w praktyce nie ma
decydujacego   znaczenia,   podobnie   jak   w   przypadku   Charlesa  de   Gaulle'a  urodzonego   na
przelomie   Skorpiona   i   Strzelca,   bedacego   jednak   archetypowym   Strzelcem,   czy  J.   Stalina,
najprawdopodobniej (99 procent) syna naszego podróznika, hrabiego Przewalskiego (ale to juz
inna, choc równie fascynujaca historia, bo tlumaczy korzenie jego, a wiec sprawy katynskiej
oraz brutalnej  obojetnosci wobec Powstania Warszawskiego). Stalin,  bedacy z przelomu  faz
Strzelca   i   Koziorozca,   jest   silnie   archetypowym   przedstawicielem   tej   ostatniej.   Moze   warto
wspomniec   tez   i   o   tym,   ze  gdy   w   polowie   lat   dziewiecdziesiatych   Francuzów   ogarnela
niespodziewanie   „mania”   doswiadczen   z   bronia   jadrowa,   przeprowadzali   je   dokladnie
wtedy, gdy tranzytujacy Pluton „przechodzil” przez 0 stopni fazy Strzelca, a wiec przez
urodzeniowe   Slonce   de   Gaulle'a,   twórcy   francuskich   sil   nuklearnych,   zakonczyli   zas
natychmiast, gdy tylko Pluton opuscil ten stopien ekliptyki (!).

Chcac nie chcac, musimy sie zajac wreszcie pora chrztu, gdyz bez tego nie ma

profesjonalnej mapy podstawowej, ARCHETYPOWEJ ENERGETYKI KOSMOSU, zwiazanej
z naszym krajem (znacznie trudniejsze jest to w przypadku kosmogramu listopadowego 1918 r.).
Uchwycenie   jej   zdawalo   sie   niegdys   przerastac   moje   sily,   a   gdy   usilowalem   korzystac   z
jakichkolwiek   obcych   rozwiazan   metodycznych,   dotyczacych   rektyfikacji   (udokladnienia)
kosmogramu Polski, popadalem w jeszcze wieksze zwatpienie. Z punktu widzenia metodologii i
metod   mojej   KOSMOEKOLOGII     KULTURY   sprawa   okazala   sie   jednak   zdecydowanie
latwiejsza, a ponadto oparta o rzeczywiste zachowania ludzkie. Ciesze sie, ze czolówka polskiej
astrologii   przyjela   juz   dzisiaj   (choc   z   grubsza)   proponowany   ponizej   punkt   widzenia   jako
zupelnie oczywisty, ale zapewniam, ze nie zawsze tak bylo.

Co nam obca przemoc wziela

9/1998

Mozna sobie wymyslac bardziej lub mniej stosowne znaki ascendentu dla Polski, ale nalezy

uwzglednic realia, a wiec to, ze wielka uroczystosc chrztu nie mogla odbywac sie noca, ani tez
zbyt wczesnym rankiem (studentom, by ich rozruszac i uruchomic wyobraznie wyjasnialem, ze

nasi rodacy nie mogli w niej uczestniczyc bez obfitego sniadania, a poza tym nie zdazono
podstawic autobusów), ani tez zbyt póznym popoludniem (bo nasi dzielni wojowie byli juz... no,
no... kto dopowie?). Mówiac zas serio, zdroworozsadkowe zalozenie (a takze stosowana
praktyka wskazuje na poludnie, co dawaloby nam narodowe Slonce w okolicach MC. Oznacza
to, ze o Polsce i Polakach wciaz glosno i nie przycupnelismy sobie, bynajmniej, gdzies skromnie
w jakims zapomnianym zakatku Europy, przepraszajac w ogóle, ze zyjemy, co jest zgodne z
prawda.

Znajac nasze narodowe hm... zalety, mozna zalozyc

drobne   opóznienie,   które   od   razu   rodzi   olbrzymie
historyczne   konsekwencje,   ale   przesledzmy   cala   sprawe
dokladnie.   Otóz,   jak   wiemy,  w   okolicach   równonocy
wiosennej,   wschód   Slonca   (a   wiec   ascendent   i
wierzcholek I sektora) zwiazany jest z godzina 6.00, zas
zachód z godz. 18.00 (oczywiscie w powiazaniu z czasem
lokalnym, a nie strefowym, jednakze w tamtych czasach
tego   ostatniego   nie   stosowano).   Slonce   Chrztu   Polski
moglo   wiec   znajdowac   sie   (zawsze   w   fazie   Byka)   w
sektorach:   XI,   odpowiadajacym   fazie   Wodnika   (jesli
ceremonia mialaby miejsce co najmniej kilka godzin przed
poludniem),   w   sektorze   X,   odpowiadajacym   fazie
Koziorozca,   jesli   stalo   sie   to   mniej   wiecej   w   okresie

dwóch godzin poprzedzajacych górowanie Slonca, w sektorze IX, powiazanym z faza Strzelca,
gdy w gre wchodzily godziny wczesnopopoludniowe, wreszcie w sektorze VIII, zwiazanym z
faza Skorpiona, jesli podstawowa czesc uroczystosci odbyla sie póznym popoludniem.

Kazda z tych domifikacji w polaczeniu z faza Byka daje zupelnie odmienne cechy, które

w podobny sposób wypunktuje znawca przedmiotu, dlatego tez kazda z nich (mówiac w
uproszczeniu) zwiazana jest z innym ascendentem, co nietrudno wyznaczyc.

Zapomnijmy na razie o tej procedurze (powróce do niej za chwile) i zobaczmy, kim

bylibysmy w zaleznosci od kazdej z proponowanych powyzej domifikacji Slonca. Mysle, ze
nawet przecietny uczen szkoly podstawowej, gdy wytlumaczyc  mu, o co chodzi, nie mialby
najmniejszych watpliwosci co do tego, ze dwie domifikacje w ogóle nie wchodza w rachube.
Mianowicie Slonce w VIII sektorze Skorpiona wzmocnione znajdujacym sie tam w fazie Byka
Sloncem,   dawaloby   nam   stale   odnawiane   i   pomnazane   bogactwo   narodowe,   dobrobyt   i
najwyzszy  mozliwy  standard  zycia  (pozycja  taka  dawalaby  tez  Polsce  zupelnie   obcy naszej
psychice narodowej ascendent, co kazdy sam moze latwo sprawdzic, rozmieszczajac kolejne, od
Byka   poczynajac,   znaki   zodiaku   wzdluz   ekliptyki   w   kierunku   linii   poziomej   przecinajacej
ekliptyke,   inaczej   zwanej   ascendentem;   faza   Raka,   znajdujaca   sie   wtedy   w   X   sektorze
Koziorozca,   zwiazanym   z   wladza,   czynilaby   z   nas   potulnych   i   nieco   przestraszonych
wykonawców wszystkich jej polecen, ta zas w pierwszym rzedzie i ponad wszystko, dbalaby o
polskie   rodziny   i   ich   bezpieczenstwo).   Jeszcze   mniej   prawdopodobne,   a   szczerze   mówiac
zupelnie nieprawdopodobne jest umieszczenie Slonca (w Byku) w X sektorze, w naturalnym
ukladzie Zodiaku podlegajacym Koziorozcowi. Mielibysmy wtedy najstabilniejsza i trwala w
swiecie   wladze,   w   dodatku   niezmiernie   przez   obywateli   szanowana.   Pozostaja   wiec   dwie
alternatywy: Slonce w XI sektorze (Wodnika), co na pierwszy rzut oka mialoby nawet i sens, ale
juz nie glebszy, gdyz trudno przyjac, ze ceremonia panstwowego chrztu, nawet jesli dotyczyla
tylko zwierzchnika kraju, jego najblizszych i dworu, mogla sie zakonczyc jeszcze przed 10 rano,
skoro   nie   bylo   zadnych   powodów   do   takiego   pospiechu,   zmieniajacego   w   dodatku
dotychczasowa praktyke  Kosciola. Uklad pozostalych sektorów tez bylby sprzeczny nawet z
naszym potocznym doswiadczeniem.

Ogólne przeslanki wskazuja wiec, iz najsensowniej brzmi teza o tym, ze Slonce,

znajdujace sie w poczatkach fazy Byka, umiejscowione jest zarazem w IX, a wiec
podporzadkowanym Strzelcowi sektorze kosmogramu (przypominam, ze sektory powstaja w

wyniku podzialu 24-godzinnego okresu rotacji Ziemi dookola wlasnej osi, znaki zodiaku zas
wskutek podzialu rocznego okresu obiegu Ziemi wokól Slonca na dwanascie równych faz). IX
sektor   zwiazany   jest   z   problematyka   filozoficzna,   religijna   oraz   tzw.   dlugimi   podrózami,
zagranica   i   migracjami   z   drugiej   strony.   Strzelec-centaur   zas,   w   swym   nizszym   wcieleniu,
zwiazany   jest   z   tumultem,   wesolym   i   niefrasobliwym   zyciem,   bowiem   w   takim   przypadku,
mówiac   obrazowo,   zad   konski   wlada   jezdzcem   (taka   byla   zreszta   zdecydowana   wiekszosc
centaurów).   Natomiast   w   wyzszym   –   z   sytuacjami,   w   których   to   jezdziec   ujarzmia   swa   w
polowie   zwierzeca  nature  dzieki  stosowaniu  wiedzy,   symbolu  i  abstrakcji,   co  czyni   centaur
Chiron – nauczyciel wielu greckich herosów.

Charakterystyczne, ze obie te fazy, najpierw nizsza, potem wyzsza, uosabia jedna z trzech (o

Zaglobie juz bylo i jeszcze bedzie) niezmiennie popularnych postaci literackich – Jacek Soplica.
Byl on, jak wiadomo, nieodpowiedzialnym zawadiaka, tumulciarzem i rozrabiaka, a potem i
zolnierzem Napoleona, który przemierzyl z nim cala niemal Europe, zanim powrócil do domu,
by po przemianie, jako ksiadz Robak dalej, choc w madrzejszy juz znacznie sposób, nadal
inspirowac walke o niepodleglosc kraju.

Zodiakalna faza Byka natomiast zwiazana jest z indywidualnym posiadaniem, wlasna praca,

szczególnie   na   roli,   przyroda   oraz   systemem   wartosci   wyraznie   preferujacym   gromadzenie
zywnosciowych zapasów i troske o zawsze wypelniona lodówke. Wystarczy polaczyc IX sektor
z faza Byka, by zrozumiec, dlaczego refren najpopularniejszej, jedynej zreszta przez caly naród
znanej, masowej piesni, mówi o migrujacym ze swych pól (hal) góralu, który wzdycha, ze „góry
porzucic trzeba, dla chleba, panie, dla chleba”, a hymn  narodowy,  jak chyba  zaden inny w
swiecie, kilkakrotnie nawiazuje nie do tego, co stworzylismy w kraju, lecz do zagranicy („obca
przemoc” , „z ziemi wloskiej do polskiej” , „dla ojczyzny ratowania wrócim (rzucim) sie przez
morze”, „pod szwedzkim zaborem” . Zamiast zas wychwalac rodzimych bohaterów i wladców,
gloryfikuje   Napoleona,   wszedzie   poza   Polska   uznawanego   za   jednego   z   najwiekszych
zbrodniarzy   oraz   Dabrowskiego   i   hetmana   Stefana   Czarnieckiego,   obu   wslawionych   przede
wszystkim dzialaniami podejmowanymi poza granicami kraju.

Domifikacja Slonca ma oczywisty wplyw na faze ascendentu, czasem istotniejsza nawet

od urodzeniowej fazy solarnej, tyle tylko, ze ascendent zmienia sie w zaleznosci od
wspólrzednych geograficznych, a wiec miejsca pobytu lub zamieszkania. Dlatego tez, co
zobaczymy pózniej, poszczególne regiony Polski znaczaco róznia sie miedzy soba. To powinno
sklonic do glebszej refleksji najwiekszych nawet niedowiarków i krytyków. Niestety, dobrze
wiem, ze oni nigdy tego tekstu nie wezma do reki, gdyz nadal wola wygadywac brednie.

Przedpoludniowo-popoludniowe godziny chrztu Polski daja

rozpietosc ascendentu miedzy – najrozleglej sprawe ujmujac –
fazami   Raka,   Lwa   i   Panny,   pobiezna   zas   nawet   znajomosc
rodzimych   realiów   nie   pozostawia   cienia   watpliwosci   co   do
tego, ze zawsze bardzo dobrze czulismy sie i nadal czujemy w
mitomansko-bohaterskiej   skórze   zodiakalnych   Lwów,   co   w
dodatku najlepiej pasuje do calosci zodiakalnej ukladanki. Przy
Sloncu w Byku i ascendentowej fazie Raka siedzielibysmy we
wlasnym domu, a kazda wzmianka o jakiejkolwiek podrózy, nie
mówiac   juz   o   migracji,   wywolywalaby   przerazenie,   panike   i
zdecydowanie negatywne reakcje. Polaczenie zas Byka i Panny
czyniloby   z   nas   archetypowo   najbardziej   pracowitych

mieszkanców tej planety, a na to doprawdy nikt juz, nie tylko w kraju, ale i za granica sie nie
nabierze. Natomiast fazy Byka i Lwa, choc nie stanowia dobranej pary (gdzie dwóch Polaków,
tam trzy zdania), to jednak zdumiewajaco trafnie pozwalaja nam zrozumiec nasz narodowy
charakter. Upór i zaciecie Byka idzie o lepsze z megalomania Lwa. W zadnym narodzie nie sa
tak popularne nastepujace powiedzenia (co wiecej, w innych krajach sa one zupelnie nieznane, u
nas zas przyjmowane calkiem naturalnie): „Pan nie wie, kto ja jestem” , „Ja panu pokaze”,
„Szlachcic na zagrodzie równy wojewodzie”, „Liberum veto”, itp. Powyzsze rozwazania

pozwalaja   skonstruowac  zodiakalny   (kosmiczny)   archetyp   polskosci,   czyli   energetyczny
wzorzec psychiki narodu polskiego, w którym dominuja fazy BYKA,   LWA, STRZELCA i –
biorac pod uwage listopadowy kosmogram niepodleglosci z 1918 r. – takze SKORPIONA. Od
tej   chwili   nasze   rozwazania   nabiora   „kosmicznego”   tempa,   bowiem   wydarzenia,   slawne
postacie, a nawet znani „polakozercy” – wszystko to kreci sie wokól wspomnianych wyzej faz
(najslynniejsi   „polakozercy”   maja   np.   swoje   urodzeniowe   Slonce   na/przy   Sloncu
kosmogramu chrztu Polski!). O tym wszystkim juz wkrótce. Potem zapowiadam omówienie
pelnego kosmogramu Polski z 966 r. i jego zawilosci, a takze wyjasnienie, co teraz dzieje sie w
kosmicznej   energetyce   Polski   i   dlaczego.   W   nastepnym   odcinku   porozmawiamy   jednak   w
pierwszej   kolejnosci   o   archetypach   narodowosciowych   sasiadów   i   partnerów   Polski   na
miedzynarodowej arenie.

I naród ma swa dusze

10/1998

Gdyby naród jej nie mial, nie byloby wojen niepodleglosciowych, rozpaczliwych powstan,

flag   narodowych,   hymnów   panstwowych,   ale   takze   szowinizmu   i   nacjonalizmu,   pomników
narodowej   kultury,   sztandarowych   dziel   literackich,   w   oparciu   o   które   ksztalcone   sa   cale
pokolenia  mlodziezy,  wreszcie autentycznych  pomników  bardziej  lub mniej  zasluzonych  dla
kraju jednostek, a wiec narodowego panteonu bohaterów  i historycznych  wielkosci, których
swietosci szargac nie nalezy. Jesli przyjrzec sie im z bliska, ze zdziwieniem przekonamy sie, ze
to wlasnie one uosabiaja to, co bardziej lub mniej zgodnie sklonni bylibysmy nazwac dusza
narodu, a bardziej „ateistycznie” rzecz ujmujac, sednem panstwowosci, „pestka” narodu, jego
stereotypem,   jesli   uproscimy   sprawe   lub   archetypem,   gdy  calemu   zagadnieniu   przyjrzec   sie
nieco staranniej. Chcac zaoszczedzic tasiemcowatych rozwazan, prezentuje na wykresach arche-
typowo-zodiakalna charakterystyke  kilku panstw, ograniczajac do minimum  swój komentarz,
bowiem   dla   kazdego,   kto   pojmuje   sens   Zodiaku,   powinny   przemówic   one   lawina
najrozmaitszych   skojarzen   i   potokiem   glebszych,   osobistych   juz   refleksji   nad   sensem   tego
swiata.

W przypadku niektórych panstw znane sa ich pelne kosmogramy i w sposób oczywisty

koresponduja one z ujeciem archetypowym. Wszak z niego, w taki czy w inny sposób same sie
wywodza. W wiekszosci przypadków nie mam watpliwosci co do ich prawdziwosci, w jeszcze
innych   otwarta   sprawa   pozostaje   wybór   miedzy   np.   dwiema   najbardziej   prawdopodobnymi
alternatywami. Jedynie, prezentujac ciagle do konca niezglebione Chiny, mam sporo znaków
zapytania, mimo ze wszystkie energetyczne parametry tego kraju zdaja sie byc  przeze mnie
prawidlowo   okreslone;   dlatego   licze   tu   na   pomocne   komentarze   Czytelników,   znajacych
zarówno astrologie, jak i ów pelen zagadek „kraj srodka”.

Rozpoczniemy od przypomnienia archetypu polskosci, gdyz – postrzegajac go na tle

innych panstw – lepiej pojmiemy istote naszych z nimi powiazan, oczekiwan, sympatii, a
niekiedy i rozczarowan.

Dalej przejdziemy do archetypowego ujecia STANÓW

ZJEDNOCZONYCH,   zgodnego   zreszta   z   „urodzeniowym”
kosmogramem,  zwiazanym  z  Deklaracja  Niepodleglosci z 4
lipca 1776 r.  Ameryka (potoczna nazwa stosowana w Polsce)
róznie   sie   róznym   ludziom   kojarzy   i   nie   ma   w   tym   nic
dziwnego,   skoro   USA   powiazane   sa   z   nieharmonijnie
dzialajacymi wobec siebie energiami Slonca i Ascendentu, co
powoduje, ze jedni zauwazaja w nim przede wszystkim cechy
slonecznego   (solarnego)  Raka  i   maja   zupelna   racje,   inni
natomiast   zdecydowanie   silniej   postrzegaja   wyraziste   oceny

fazy Strzelca i maja tyle samo racji, co ich przeciwnicy. USA to przeciez z jednej strony kraj
parterowych,   zmyslnie   zabezpieczanych   domów,   wyposazonych   w   rozmaite   urzadzenia
kuchenne,   ulatwiajace   zycie   kobietom   i   osobiste   bezpieczenstwo   akcentowane   przez   stale
noszenie przy sobie broni palnej, to sentymentalna produkcja filmowa Hollywood, rozliczne i
przepiekne filmy, w których nic zlego stac sie nie moze psom i kotom, dla których buduje sie
specjalne   cmentarze,   ale   zanim   tam   trafia,   w   przemily   sposób   przyjaznia   sie   z   ludzmi,   a
szczególnie z dziecmi, nawet gdy sa to jelonki, niedzwiedzie, czy inne, calkiem zreszta dzikie
zwierzeta, to takze specjalna pozycja kobiety w wozach jadacych na Zachód, w domu, przy
rozwodzie,   a   zarazem   koniecznosc   posiadania   przez   kandydatów   do   wyscigu   o   Bialy   Dom
wzorowych  relacji rodzinnych, wreszcie wyjatkowa, wzorowana przez inne panstwa pozycja
zony prezydenta jako Pierwszej Damy Kraju (faza Raka). Z drugiej zas strony USA to wszystko
co   naj...,   najwyzsze   budowle,   najwieksze   samochody,   itp.,   instytucja   szlachetnego   szeryfa
wladajacego   koltem   szybciej   od   bandziora,   strzelanie   z   biodra,   Pax   Americana,   pluralizm
religijny,   jowialnosc   i   bezposredniosc   w   obejsciu,   intelektualna   pozycja   Uniwersytetów,
koszykówka wreszcie jako narodowy niemal sport (na tych uniwersytetach glównie uprawiana),
co w naturalny sposób, podobnie jak szacunek do flagi narodowej jako symbolu potegi panstwa,
zwiazane jest z faza Strzelca. Wyrafinowanym  polaczeniem obu (kwinkunksowych w swym
charakterze)   energii   jest   intensywnie   wprowadzana   przez   Amerykanów   w   zycie   idea   baz
wojskowych jako gwaranta narodowego bezpieczenstwa (Rak), bo rozrzucone po calym swiecie,
juz w duzej odleglosci od kraju umozliwiaja ochrone wlasnego terytorium (Strzelec).

Slonce w VIII sektorze, w naturalnym ukladzie Zodiaku odpowiadajacym fazie Skorpiona,

zwiazane z koncentracja kapitalu, koncernami, wielkimi przedsiebiorstwami i bankami, nikogo
juz chyba nie dziwi, wiernie oddaje klimat i charakter amerykanskiej dzialalnosci gospodarczej.

Polska posiada specyficzne zupelnie relacje ze Stanami Zjednoczonymi. Nasze bowiem

Slonce w Byku (praca), kosmogramu 966 r., znajdujac sie w IX sektorze, odpowiadajacym fazie
Strzelca jest w symbolicznej koniunkcji (zlaczeniu) z ascendentowa faza Strzelca kosmogramu
USA, co wyjasnia dlaczego wszelkie aspiracje zwiazane ze sposobami szybkiego bogacenia sie
poza granicami kraju, w bardzo znacznym stopniu zawsze utozsamiane byly z amerykanskim
kontynentem. Mimo wiec, ze Stany Zjednoczone nie sa naszym sasiadem, od nich to
rozpoczalem przeglad archetypowych kosmogramów panstw, jako ze z tym krajem ogól
Polaków zawsze wiazal swe bardziej czy mniej racjonalne (czytaj: czesto wygórowane, by ktos
nie obrazil sie za slowo „mitomanskie”) nadzieje.

Amerykanie wywiedli swa panstwowosc z walki niepodleglosciowej, jako brytyjska kolonia,

sprzeciwiajaca sie panowaniu dumnego i snobistycznego Albionu.

Nie mozna sie wiec zbytnio dziwic, gdy okazuje sie, ze efekt dziedziczenia planetarnego

dotyczy  nie tylko rodzin,  ale i panstw  (!!!). ANGLIA  wiec i Stany maja swe Slonce w
opozycji.   Ta   pierwsza   ma   niezwykle   silny   pas  Koziorozca,   który   daje   o   sobie   znac   we
wszystkich dziedzinach zycia, lacznie z pogoda i – the last but not least – historia tego kraju,
pisana   podstawowymi   faktami   historycznymi,   takimi   jak   koronacja  Wilhelma   Zdobywcy  i
zjednoczenie   ziem   Królestwa   wlasnie   w   tej   fazie   Zodiaku.   Zachowania   zas   brytyjskiego
Parlamentu (prosze sprawdzic podczas transmisji jakichkolwiek obrad przez „Sky News”, bo nie
uwierzycie (!) oraz niegdys fanów zespolu „The Beatles”, a brytyjskich kibiców pilkarskich na
europejskich stadionach dzisiaj, wykazuja zupelnie te same cechy, co polecam do rozwazenia
socjologom   i   kulturoznawcom.   W   przeciwnym   wypadku,   bez   znajomosci   kosmoekologii
kultury, zmarnuja oni swe niewatpliwe talenty na czastkowe, malo ze soba spójne i watpliwe co
do bardziej sensownych rezultatów badania.

Wspomniane wyzej cechy zwiazane sa z zodiakalna faza

Barana i rozumiejac to, doprawdy trudno sie dziwic, ze
Brytyjczycy stworzyli imperium, w którym nigdy nie zachodzilo
Slonce i to jeszcze, ze zawsze byli dzielnymi i bardzo
wytrzymalymi zolnierzami.

Tak tylko, przy okazji, pokazuje, ze powyzsza konstrukcja I daleka jest od absurdu.

Umieszczenie bowiem np. Koziorozca na Ascendencie dawaloby wprawdzie Slonce nadal w
fazie Barana, ale w IV sektorze (domu), zwiazanym z domowa faza Raka, a wiec wyspiarze
nigdy nie opusciliby wlasnych domów. Haslo zas „My home is my castle” , czyli to, ze „dom
jest moim zamkiem”, znakomicie miesci sie w proponowanym przeze mnie ujeciu, jako ze faza
Raka wypada wlasnie w domatorsko zorientowanym i merytorycznie jej odpowiadajacym
sektorze czwartym.

Polska nigdy nie miala zbyt serdecznych relacji z Albionem. Dla wielu jest to wprawdzie

oczywiste, ale wlasnie Zodiak pokazuje dlaczego tak jest. Dlaczego Brytyjczycy  zawiedli w
1939 r.,   dlaczego   nie   informowali   nas   o   sprawcach   zbrodni   katynskich,   choc   wszystko   o
prawdziwych   oprawcach   wiedzieli,   dlaczego   publicznie   nie   uznali   wkladu   wywiadu   AK   w
rozpracowanie   celów   strategicznych   dla   stanowiacych   ich   chlube   bombardowan   terenów   III
Rzeszy   (bardzo   wielu   wywiadowców   AK   przyplacilo   to   smiercia   poprzedzona   torturami),
dlaczego   nigdy   tez   nie   usilowali   nawet   wyjasnic   prawdziwych   przyczyn  gibraltarskiej
katastrofy   gen.   Sikorskiego  (mimo   ze   myslacy   i   oczytani   ludzie   nie   maja   juz   od   dawna
watpliwosci w tej sprawie). Czy to wszystko nie wyjasnia dostatecznie, dlaczego tylko polskich
oddzialów   nie   zaprosili   Brytyjczycy   na   Parade   Zwyciestwa   po   kapitulacji   Niemiec,   chociaz
Polacy (poza Amerykanami) najbardziej wspierali Wielka Brytanie wsród wojsk sojuszniczych,
a  w  powietrznej  bitwie   o Londyn   (a  wlasciwie  o lad  w   swiecie),   poza  gospodarzami,  grali
wyraznie pierwsze skrzypce?

To nie uprzedzenia, to fakty. A dlaczego Brytyjczycy? Otóz Ascendent Wielkiej Brytanii

(a wlasciwie Zjednoczonego Królestwa) w fazie Barana jest jednoczesnie dwunastym
sektorem fazy Byka (Slonce Polski), ale nasza domifikacja Slonca (IX sektor, wiec jakby

Strzelec) jest takze dwunastym sektorem brytyjskiego
Slonca w Koziorozcu i jego domifikacji. Proste i genialne, ale
tylko dla znajacych przedmiot rozwazan (dodaje z zadyszanym
pospiechem, ze nikt nikomu nie broni dzis studiowac astrologii
na oczekiwanym poziomie). Sprawa rzadu londynskiego i jego
podporzadkowania Brytyjczykom to juz odrebna, nie na dzisiaj
przewidziana historia.

No i wreszcie NIEMCY – problem nie tylko dla Polski, ale

i   co   najmniej   Europy.   Nigdy   zreszta   nie   bylo   inaczej.   O
panstwie   tym   pisalem   w   „NS”   dawno   temu,   pokazujac,   jak
obrana przeze mnie konstrukcje wspieraja wielkie osobistosci
polityki   i   kultury   tego   kraju.   Przypominam   najbardziej
prawdopodobne rozwiazanie, najsilniejsze, moim zdaniem, bo
Niemcy niemal zawsze  byly  fragmentaryzowane,  po strefy
Berlina po upadku III Rzeszy wlacznie, zawsze tez kojarzyly
sie z haslem porzadku i dyscypliny („Ordnung must sein”), z
czystoscia i skrupulatnym wypelnianiem polecen. Dlatego, co
do fazy Panny i Skorpiona nie ma watpliwosci. Alternatywna
mozliwosc   (wsród   6   prezentowanych   przeze   mnie   modeli)
zaklada   Ascendent   w   Baranie   i   Slonce   w   VI   sektorze
zwiazanym   z   faza   Panny   (Niemcy   2),   albo   Ascendent   w
Skorpionie   i   Slonce   w   Baranie   w   VI   sektorze   (Niemcy   3).
Istnieja   jednak   dwa   slabe   punkty   takich   energetycznych
rozwiazan.   Chodzi   szczególnie   o   Slonce   pod   horyzontem   w
obu, a ponadto nadmierne akcentowanie fazy Panny kosztem
braku wyróznienia fazy Skorpiona w jednym z nich, w drugim

zbyt   slaba   obecnosc   fazy   Panny,   zaznaczonej   jedynie   domifikacja   Slonca.   Obu   tych   wad
pozbawiony jest wyzej proponowany (Niemcy 1) model. Pytanie do wszystkich: czy widzac
Niemca (Ascendent) kojarzymy go bardziej z archetypowym zachowaniem fazy Barana, Panny
czy Skorpiona? Chyba najbardziej Panny i zdyscyplinowanego reprezentanta zorganizowanej
spolecznosci,   bardziej   niz   destrukcyjnego   Skorpiona,   a   juz   na   pewno   nie   indywidualisty,
charakterystycznego   dla   fazy   Barana.  Wolfgang   Goethe   to   urodzeniowa   Panna   z
Ascendentem   Skorpiona;   podobna   charakterystyke   wystawic   mozna  Faustowi.   Piekna
kosmobiologiczna ciaglosc od archetypu fikcyjnego bohatera literackiego, przez jego twórce, az
po archetyp narodowosciowy. I to nie tylko w przypadku Niemiec (bedzie o tym pózniej, gdy
zajmiemy sie Francja, Rosja i Polska).

Stany Zjednoczone, Niemcy i Anglia to pierwsza tura archetypowych kosmogramów. W

nastepnej kolejnosci zajme sie niezwykle barwnie, choc z róznymi skutkami, wplatajacymi sie w
nasza   historie   kosmogramami   Francji   i   Rosji,   zaproponuje   archetypowe   rozwiazania   dla
stanowiacych tlo w polskim kalejdoskopie wydarzen ostatnich wieków, Szwecji i Czech oraz, na
deser,   podam   wariantowo   kosmogram   Chin   i   calkiem   juz   precyzyjna,   energetyczna   mape
kosmiczna Indii, jako ze oba te kraje równiez wgryzly sie w nasza swiadomosc narodowa. Chiny
– dzieki specyficznym  zwiazanym  z naszym  krajem przepowiedniom,  Indie  zas jako obiekt
westchnien niemalej czesci populacji naszego kraju – oczekujacej przez kontakt z tym regionem
swiata, z jego odmienna od naszej kultura i mentalnoscia, harmonijnego rozwiazania swych inte-
lektualno-moralnych dylematów. Japonia zas, tak jak obiecalem, zajme sie osobno, bo warto
byloby odpowiedziec wreszcie na pytanie, czy Polska moze byc druga Japonia.

Tym zas, którzy z niecierpliwoscia oczekuja spraw polskich przysiegam, ze to, o czym pisze,

jest niezbedne dla zrozumienia naszych problemów, do których niebawem powróce, niebanalnie
i juz na dluzej. Apeluje o cierpliwosc (cecha to w naszym kraju malo znana), bo losy panstw,
odbijajace ich karme, i tak nie z dnia na dzien sie zmieniaja.

Kosmiczne oblicza narodów

11/1998

Po uproszczonych nieco wizerunkach „kosmicznej duszy” kilku narodowosci, a wiec

archetypowego oblicza Polski, Stanów Zjednoczonych, Anglii i Niemiec, przyjrzymy sie teraz
kilku jeszcze innym,  z róznych powodów interesujacych nas archetypom narodowosciowym.
Mimo, ze z niektórymi z tych nacji nie graniczymy, odczuwamy jednak wobec nich, zdawaloby
sie, niczym nie wytlumaczona sympatie, w innym zas przypadku równie niczym nie uzasadniona
antypatie, wywodzaca sie z najprymitywniejszych stereotypów panstwowo-narodowosciowych.
Z   chwila   jednak,   gdy   taki   stereotyp   przeksztalca   sie   w   naszej   swiadomosci   w   archetyp
narodowosciowy, znacznie pelniej zaczynamy rozumiec esencje narodowosci, a zarazem nasze
uprzedzenia, fobie, a takze zachwyty i uwielbienia, niekoniecznie wspólne nam wszystkim, jako
ze nasze urodzeniowe kosmogramy lepiej lub gorzej wpasowuja sie w archetypowy kosmogram
innego   narodu.   Dlatego  nie   wszyscy   czuja   sie   dobrze   w   tych   samych   krajach,   jednemu
odpowiada Anglia, innemu Wlochy, Meksyk, Indie, jeszcze innemu Australia lub Francja
(!)

No wlasnie. Jeden z kluczy otwierajacych

kosmoekologiczne   rozumienie   Polskosci   lezy   nad   Sekwana.
FRANCJA bowiem nigdy nie byla nam obca, co nie oznacza,
ze   kraj   ten   darzyl   nas   specjalna   przychylnoscia,   choc   na   jej
ziemi  spoczywaja  kosci wielu naprawde wybitnych  Polaków.
Gdy   jednak   gdziekolwiek   w   swiecie   spytamy   o   Francje,
uslyszymy  o   Napoleonie   (Lew),   o   rewolucji,   zburzeniu
Bastylii i o hasle „Wolnosc, Równosc, Braterstwo” (Wod-
nik). Gdy spytamy  zas  o literature  francuska, jednym  tchem
uslyszymy o A. Dumasie (Lew) i jego powiesciach z gatunku
„serce i szpada”, szczególnie o „Trzech muszkieterach”, której
bohaterowie dostarczaja kapitalnego archetypu literackiego dla

rozwojowej fazy Lwa oraz o J. Verne (Wodnik), w twórczosci którego liczne postacie, z
kapitanem Nemo na czele, sa literackim archetypem tej samej fazy Wodnika.

Nie mam wiec watpliwosci, ze Francje opisuja co najmniej fazy Lwa i Wodnika. Te

ostatnia faze wspieraja m.in. wynalazek gilotyny i francuski program kosmiczny, który w
Europie ustepuje tylko Rosjanom (jak zobaczymy pózniej, takze zwiazanym z energiami
Wodnika).

Gdzie jednak Slonce Francji, a gdzie jej ascendent?

Sensowne sa tu trzy rozwiazania: (zob. Francja – wykres l, 2,
3). W kazdym z nich silnie akcentowana jest równiez
zodiakalna faza Wagi, co nie powinno dziwic, biorac pod
uwage francuska sztuke, mode, ogrody, milosc, plotki i intrygi
dworskie, tajemnice alkowy, damska bielizne, itp.

Wnikliwa analiza wszystkich sektorów w powiazaniu z

wiedza   o   Francji   pozwala   zrezygnowac   z   modelu   drugiego
(Slonce   w   Wodniku   w   VII,   z   Waga   zwiazanym   sektorze   i
ascendencie   Lwa)   oraz   (choc   trudniej)   trzeciego   (Slonce   w
Lwie w XI, z Wodnikiem zwiazanym sektorze i ascendencie w
Wadze)   i   nie   pozostawia   chyba   watpliwosci   co   do   tego,   ze
archetypowa FRANCJA to Slonce w Lwie, w VII (Waga)
sektorze   i   ascendent   w   Wodniku.   Tak,   to   wyjasnia   wiele,
bowiem NA  SLONCU  W  FAZIE  LWA  ZNAJDUJE  SIE
ASCENDENT POLSKI, A NA JEJ ASCENDENCIE W FAZIE
WODNIKA REZYDUJE SLONCE  ROSJI. Latwiej teraz pojac
dlaczego w Polsce i Rosji, i tylko w tych dwóch panstwach, nie
zas w krajach graniczacych z Francja, jezyk francuski stal sie
obowiazkowym jezykiem salonów, Lew-Napoleon na stale zas
zagoscil   w   naszym   hymnie   narodowym,   a   Polacy   nie   tylko
wojowali wraz z nim na róznych kontynentach, ale jako jedyni
pozostali wierni Cesarzowi nawet w dniach jego najwiekszych
klesk – a i pózniej zreszta takze.

Bardziej niz gdzie indziej szukali schronienia we Francji polscy intelektualisci i naukowcy,

ale prawdziwa slawe zdobyla tam tylko Maria Curie-Sklodowska, co jednak nie powinno dziwic,
gdyz jej urodzeniowe Slonce znajduje sie w poblizu MC archetypowego kosmogramu tej
narodowosci. My wszyscy zas dzielimy z Francuzami milosc do tego wszystkiego, co lwiaste,
napuszone, pompatyczne, wzniosle i niekiedy mocno bufoniaste.

Nie jest powszechnie znanym fakt, ze ksiazki J. Verne,

jeszcze „cieple”, prosto z drukarni niemal, mknely dylizansem
do Sankt Petersburga, gdzie tlumaczono je na jezyk rosyjski,
wydawano w duzych nakladach i z powodzeniem sprzedawano
po rublu, podczas gdy niektóre z jego dziel do dzisiaj nie
zostaly przetlumaczone przez Anglików (!). Prowadzi nas to w
oczywisty sposób do nastepnej nacji, takze silnie zwiazanej z
faza Wodnika, a mianowicie do Rosjan.

Nie ma zadnej mozliwosci ustalenia precyzyjnego,

historycznego   kosmogramu   dla  ROSJI,   istnieje   jednak
mozliwosc sporzadzenia go w archetypowej wersji. Ignorowac
Rewolucji   Pazdziernikowej   ani   ZSRR   nie   sposób,   ale   takze
kazdy, kto przebywal w tamtych stronach zgodzi sie, ze poza
Wodnikiem, w rosyjskiej duszy sa obecne zarówno pierwiastki
Skorpiona,   jak   i  Raka.   Proponuje   wiec   zastanowic   sie   nad
ponizszymi   modelami   kosmicznego   archetypu   Rosji.   W
kazdym   przypadku   znamienna   role   odgrywa   zodiakalny   pas

Raka.   Nieprzypadkowo   tez   mówi   sie:   „matuszka   Rasija”.   W
kazdym równiez obecne sa energie fazy Wodnika i Skorpiona.
(Rosja: wykres 1, 2, 3). Jeden z nich musi wiec byc prawdziwy,
ale który? Pierwszy zaklada Slonce w Wodniku w VIII (Skor-
pion)   sektorze   i   ascendent   Raka,   drugi   natomiast   równiez
Slonce   w   Wodniku,   ale   w   IV   (Rak)   sektorze   i   ascendent   w
Skorpionie. Trzeci – Slonce w Skorpionie w X (Koziorozec)
sektorze i ascendent w Wodniku (czwarty model – Slonce w
Skorpionie   w   XI   (Wodnik)   sektorze   daje   ascendent   w
Koziorozcu   i   nawet   nie   ma   sensu  go   prezentowac).   Mam   tu
wlasne preferencje, ale z ostatecznym werdyktem wstrzymam
sie   do   czasu   mej   XXIII   Ogólnopolskiej   Szkoly   Astrologii

Humanistycznej i Kosmoekologii Kultury w sierpniu 1998 r. (tekst ten pisany byl oczywiscie
wczesniej – przyp. redakcji), gdyz w jej trakcie doglebnie spenetrujemy wlasnie faze Wodnika, a
przy okazji i archetypowy kosmogram Rosji. Przypominam wiec tylko, ze Wodnikiem byl m.in.
przesladowany przez wladze radzieckie (Skorpion) Borys Pasternak – twórca Jurija Zywago,
archetypu   literackiego   dla   swej   fazy   (Wodnika)   lekarza-poety,   który   funkcjonowal   po   obu
stronach   poteznych,   zwalczajacych   sie   ugrupowan,   reprezentujacych   kwadrature   faz   stalych
Zodiaku,   Wodnikiem   byl   tez  Wolodia   Wysocki,   który   obudzil   w   ludziach   godnosc   wlasna
jednostki,   Wodnikiem   jest   takze   pierwszy,   demokratycznie   wybrany   prezydent   Rosji  Borys
Jelcyn  (Gorbaczow   byl   urodzeniowa   Ryba,   z   wszelkimi   tego   konsekwencjami,   jak   to
potwierdzila   historia).   Slonce   Rosji   jest   wiec   na   descendencie   archetypowego   kosmogramu
Polski, w kwadraturze do Slonca kosmogramu Polski z 1918 r. (i zarazem do Slonca rewolucji
pazdziernikowej; stad taka krwawa jatka w czasie rewolucji i po, oraz zblizajace sie „niepokoje”
w najblizszych latach), a takze w kwadraturze do Slonca Polski z 966 r. i opozycji do ascendentu
tego samego kosmogramu.

Historia naszych wzajemnych relacji z Rosja nie moze wiec

byc prosta. Na jedno wszak pragne zwrócic uwage: opozycje
moga byc kooperujace lub konfrontujace. Nie zawsze jednak
te ostatnie musza zwyciezac, co pokazuje znowu historia (i
takze najnowsza) bezposrednich relacji Polaków z Rosjanami.

Od zamierzchlych czasów Polska graniczy równiez ze

SZWECJA oraz z Czechami. Szwedzi raz tylko, mimo granicy
przez   morze,   dali   sie   nam   we   znaki,   co   znamy   najlepiej   z
archetypowego   dla   Polski   Sienkiewicza.   Kazdy,   kto   zna
Szwecje, jej historie, literature, próby wprowadzenia panstwa
dobrobytu, wytrzymalosc pojazdów „Volvo”, wreszcie stosunek
Szwedów do wódeczki i seksu, nie bedzie chyba protestowal
wobec ponizszych propozycji: albo Slonce w Koziorozcu, w III
(Bliznieta) sektorze i Ascendent w Skorpionie, albo tez Slonce
w  Skorpionie  w   XI   (Wodnik)   sektorze   i   ascendent   w
Koziorozcu (zob. Szwecja: wykres 1, 2).

W tym jednak przypadku, biorac powyzsze pod uwage,

chyba nieco latwiej wskazac model bardziej bliski archetypowi
(2), gdyz Szwedzi uderzyli na Polske wedle tej samej opozycji
Slonca, co Napoleon na Rosje, a poza tym nie sa najbardziej
rozmownym narodem swiata (co zaczyna sie zmieniac dopiero
na ekspediujacych ich w swiat promach, nie tylko polskich) i co

doskonale pasuje do fazy Ryb w

III sektorze (Bliznieta, podróze).

Jesli idzie o naszych poludniowych sasiadów – Czechów i

Slowaków,   to   o   tych   drugich   (podobnie   jak   o   Ukraincach   i
Bialorusinach)   rzec   moge   niewiele,   bo   narodami   tymi,   od
niedawna (lub ponownie) upanstwowionymi, znacznie sie mniej
zajmowalem. W poszukiwaniach archetypu narodowosciowego
CZECHÓW,  pomocna  jest   nam  –  jak  zwykle  –  i   historia   i
literatura.  Historia powiada, ze Czesi rzadko byli  agresorami
(poludniowa granica Polski jest, i zawsze byla, najspokojniejsza
i najstabilniejsza granica ladowa), niezle dawali sobie tez rade
w   ramach   monarchii   austro-wegierskiej,   szybko   tez
przystosowali   sie   do   korzysci   plynacych   z   partnerstwa   z
Niemcami, z którymi nigdy nie mieli takich problemów jak my.
Najbardziej zas znana postac literacka – dobry wojak  Szwejk,
w   zupelnosci   potwierdza   te   charakterystyke.   Nie   ma   wiec
watpliwosci, ze reprezentuje on poczciwosc Ryb oraz potrzebe
partnerstwa  (Waga) i pokojowego rozwiazywania  konfliktów
gawedzac przy kuflu piwa. Wszystko to pozostawia nam znowu
dwie mozliwosci (zob. Czechy: wykres 1, 2): Slonce w Rybach
w VI (Panna) i ascendent w Wadze, albo Slonce w Wadze w
VIII (Skorpion) i ascendent w Rybach. Ponownie wybór nie
jest prosty (przypominam, ze jest to pierwsza próba konstrukcji
kosmicznych archetypów narodowosciowych w calej literaturze
przedmiotu, tak polskiej jak i obcej, choc ladny felieton na ten

temat napisal W. Józwiak, ale wydaje mi sie, ze model drugi jest znacznie bardziej przystawalny
do realiów. Nawet w najlepszej wierze, trudno mi dostrzec „skorpioniastosc” Czechów i nawet
udzial czeskiego pilota w gibraltarskiej katastrofie gen. Sikorskiego, tak czy siak, zdaje sie takze
znacznie lepiej pasowac do tego wlasnie modelu, co jest zrozumiale dla specjalistów (równo-
czesnie z obu dziedzin).

I tyle o naszych sasiadach, którzy pozostana nimi przez nastepne zawirowania Historii.
Powiadacie, ze niekoniecznie, bo przepowiednie mówia o polsko-chinskiej granicy za

Uralem. No cóz, nawet jesli zupelnie im nie wierzyc, to Rosja i tak zmierza w kierunku wielkich
zmian, planety natomiast w najblizszym czasie sa bardziej laskawe dla Chinczyków. Ich faza
Raka (Mur Chinski, kuchnia, tradycja) jest „odgromnikiem” „palca bozego”, którego „anteny”
tworza obecnie Pluton i Uran. Ta potezna kombinacja bije równiez (choc inaczej i slabiej) na
Slonce USA (4 lipca), ale tranzytujacy (obecna pozycja) Pluton zbliza sie dopiero do ascendentu
kosmogramu USA i wymusi na tym kontynencie w ciagu kilku najblizszych lat olbrzymie
zmiany.

A wracajac do spraw polsko-chinskich, to kazdy, kto znalazl sie ostatnio w okolicach

Chabarowska czy Nahodki, musial zauwazyc, ze dookola jest zólto, zreszta juz od dawna. Owi –
mówiac jezykiem  amerykanskich pionierów  zdobywajacych  przy pomocy Winchestera Dziki
Zachód   – pionierzy  chinskiej, pokojowej   (!) (na  razie  przynajmniej)  ekspansji  stykaja  sie  z
potomkami   zeslanców   Powstania   Styczniowego   1863 r.,   a   wiec   z   polskimi   Sybirakami,
zrodzonymi  z najlepszego materialu genetycznego polskiej elity intelektualnej XIX wieku, a
wiec z tymi, co przetrwali syberyjska zsylke i lagry. W tym znaczeniu – niebagatelnym zreszta –
przepowiednia juz sie sprawdza (!).

Mialo byc jeszcze o innych krajach, chociazby o Szwajcarii, Indiach, Japonii i Chinach, a

takze o Grecji, Hiszpanii i Australii, bo kosmiczny archetyp Polski jest silnie, choc specyficznie i
na swój sposób zwiazany z archetypowym obrazem kazdej z wymienionych nacji, ale w
nastepnym odcinku chyba powróce juz – na dluzej – do spraw polskich.

W narodowym panteonie, czyli gwiazdy polskiego Niebosklonu

12/1998

Nikt nie wie na pewno, o ile zmieni sie zycie nas wszystkich, nim wkroczymy w

nadchodzacy wiek. Jeszcze mniejsze mamy rozeznanie w tym, co czeka nas potem, (chociazby
juz w roku 2000 albo i w 2006). Mimo to wiekszosc z nas spodziewa sie doczekac tego okresu w
szczesciu i wszelakiej pomyslnosci.

Jesli my sami nie uraczymy naszej Ziemi czyms takim, co bedzie juz dla niej zupelnie

niestrawne, to Kosmos, sam z siebie, nie powinien nam zafundowac nic gorszego ponad to, co
jest sumujacym sie rezultatem naszych wczesniejszych, nie zawsze najrozsadniejszych
poczynan. Wprawdzie moga nam niespodziewanie (?) zagrozic asteroidy lub moze nastac czas
Apokalipsy, ale wielu z nas sadzi, ze zarówno jedno, jak i drugie moze miec charakter bardziej
lokalny. W tym sensie Sodoma i Gomora byly, mimo wszystkich swych okropnosci, zjawiskiem
„tylko” lokalnym, natomiast Potop niewatpliwie mial zakres znacznie szerszy, a nawet globalny.
O obu, jak wiemy z dostepnych nam dzisiaj zródel, wyraznie zadecydowaly Niebiosa, jakby
pietnujac srodze wczesniejsze grzeszne i godne pozalowania ludzkie uczynki. Te zas nie od
dzisiaj ponownie budza groze, bo jesli nawet w przeszlosci kontynuowany byl bez poprawek ten
sam i – powiedzmy to sobie wprost – daleki od doskonalosci kod genetyczny, wedle którego juz
w drugim pokoleniu Kain mógl z blahych zupelnie przyczyn ukatrupic (za czyja to namowa?)
swego brata Abla, a niewiele pózniej Abraham, bez wahania i tak bardzo przeciez ludzkich
wyrzutów sumienia, gotów byl poswiecic (czytaj: zamordowac w ofierze) swego syna Izaaka, to
i tak, nawet w tamtych czasach, prózno doszukac sie tego stopnia degeneracji jakiego
doswiadczamy dzisiaj.

Przelom wieku stwarza ponadto okazje do bardzo juz indywidualnych podsumowan i

bilansów, pozwalajacych spojrzec na dorobek poszczególnych narodów w rozmaitych
dziedzinach zycia. Coraz to czesciej pojawiaja sie róznorodne plebiscyty, wybierajace to, co bylo
naj... w ciagu ostatnich stu lat, a wiec sila rzeczy podkreslajace najbardziej archetypowe
elementy zycia kazdego narodu. Do takich tez wlasnie poczynan nalezala ankieta „Polityki”, z
poczatków 1998 r., zmierzajaca do wytypowania 10 najwybitniejszych Polaków XX wieku.

Na liscie tej musialy ze soba sasiadowac postacie z czasów naszych ojców i dziadków, ze

wspólczesnie zyjacymi  ludzmi, których historia nie mogla jeszcze do konca osadzic, ani tez
rozliczyc, bowiem sa wsród nas i nadal prowadza ozywiona dzialalnosc, co w znacznym stopniu
utrudnia racjonalny wybór. Mysle tez, ze kazdy z nas nosi w sercu swój wielce osobisty Panteon
zasluzonych   Polaków   XX   w.   i   ciekawe   byloby   sprawdzic,   czy   w   jakikolwiek   sposób
koresponduja   oni   z   archetypowym   obrazem   naszego   narodu,   wynikajacym   z   rozkladu
kosmicznych energii w momencie uksztaltowania sie Polskosci, co symbolicznie mialo miejsce
podczas chrztu Polski w 966 r.

Oczywiscie, kazdy z nas ma prawo w tym momencie holubic nieco odmienne postacie, ale

jesli mówienie o archetypie narodowym ma miec w ogóle sens, to przynajmniej niektóre z nich
powinny sie powtarzac, i to takie, które nadaja specyficzny sens naszej narodowej egzystencji.
Jesli wiec okaze sie, ze to nasze, na co dzien czesto ze soba sklócone spoleczenstwo w znacznym
stopniu zgadza sie co do grona najwybitniejszych Polaków XX w., to nalezy przyjac, ze albo
istnieja pewne niepisane kryteria, zawarte w jungowskiej nieswiadomosci zbiorowej,
pozwalajace zupelnie obcym ludziom typowac te same postacie, albo tez – a jedno nie wyklucza
drugiego – istnieje cos, co mozna by okreslic jako dusze narodu, jego stereotyp, albo tez,
poprawniej mówiac, jego narodowosciowy archetyp. Na tego typu archetypy mozna spojrzec jak
na archetypowy zbiór zodiakalnie zróznicowanych, energetycznych potencjalów, które tak samo
spójnie opisuja zarówno jednostke, jak i cale spoleczenstwo, naród, a nawet panstwo.

Znamy dobrze dwie podstawowe charakterystyki zodiakalne, wynikajace z chrztu Polski w

966 r., a wiec z poczatku naszej panstwowosci oraz z odzyskania porozbiorowej niepodleglosci
w listopadzie 1918 r., co ewidentnie zwiazane jest odpowiednio z fazami Byka i Skorpiona.

Dominacja wydarzen i historycznych postaci, zwiazanych z tymi wlasnie dwiema fazami

zodiakalnych energii jest wyrazna na kazdym znanym nam etapie rozwoju polskiej

panstwowosci i, po chwili zastanowienia, powinna trafic do przekonania nawet przecietnemu
maturzyscie. Polskosc to jednak takze dwie inne fazy zodiaku – ascendentowa faza LWA,
wynikajaca z dokladnego czasu chrztu i wynikajaca stad domifikacja Slonca w fazie
STRZELCA, obie naturalnie rodem z kosmogramu 966 r.

Jesli to, co powiedzialem o dominujacych kosmogram Polski specyficznych energiach

kosmosu mialoby miec jakikolwiek sens, to nalezaloby zalozyc, ze w czolowej dziesiatce postaci
Panteonu Polaków XX w. powinno znalezc sie nieco wiecej niz 33% osób o silnie zaznaczonym
energetycznym pasie Byka, Skorpiona, Lwa lub Strzelca, gdyz statystycznie cztery fazy to jedna
trzecia energii Zodiaku. Wynik ankiety zaskakuje, poniewaz procent ten jest znacznie wyzszy.
Jaki – o tym za chwile.

Na razie jednak przypominam, ze podobna procedura dotyczy równiez innych panstw.

Mówiac o Francji, zwiazanej z faza Lwa, Wodnika i Wagi (szkoda, ze brak miejsca nie pozwala
przytoczyc stosownej argumentacji), nikt nie ma watpliwosci, ze w swiecie z Francja kojarzy sie
nade   wszystko   Napoleon   Bonaparte   (Lew)   i   Aleksander   Dumas   (Lew),   twórca   trzech
muszkieterów,   z   których   kazdy   jest   znakomitym   literackim   przykladem   archetypowego
zachowania   tej   fazy   oraz   Juliusz   Verne   (Wodnik),   jako   twórca   calej   plejady   literacko
archetypowych  postaci  fazy Wodnika z kapitanem Nemo  na czele  (mial  byc  z pochodzenia
Polakiem, ale zaprotestowala Rosja (!)

Siegajac z kolei do kultury niemieckiej, zauwazamy, ze najwybitniejszy jej przedstawiciel,

W. Goethe, ma taka sama zodiakalna charakterystyke urodzeniowa (Panna i Skorpion), jak
archetypowy kosmogram narodu niemieckiego, a takze jak Faust, najwybitniejsza, stworzona
przez niego postac literacka.

Zdumienie wiec musza budzic wyniki plebiscytu, wskazujace na to, ze takze

najswiezszej daty (kwiecien 1998 r.) Polski Panteon narodowego szacunku i uznania sklada
sie niemal wylacznie z postaci reprezentujacych „polskie” fazy zodiaku.

„Polityka” podaje najpierw wyniki podobnych plebiscytów z roku 1987 i 1994, a dopiero

potem dzisiejszych zwyciezców. Jednakze w miedzyczasie w kraju wiele sie zmienilo. W
rezultacie niektóre postacie wczesniejszych rankingów utracily swój blask, inne natomiast sa
wyraznie ponadustrojowe, bo wlasnie archetypowe. Wszystkie natomiast pozostaja w
zdumiewajacej wprost zgodnosci z archetypowym, kosmicznym wizerunkiem Polskosci (!!!).

Jesli ktos nie zna wyników ankiety, niechaj sam obecnie sporzadzi taka liste, a dopiero

potem przejdzie do dalszej lektury. Sam wtedy z latwoscia przekona sie o kapitalnym
wspóldzialaniu Nieba i Ziemi, a wiec „tego, co na górze, z tym, co na dole”.

Jesli to uczynilismy (a warto, bowiem taka prywatna lista bardzo wiele mówi o naszych

indywidualnych preferencjach i osobistej relacji do narodowego archetypu, pozwalajac niekiedy
zrektyfikowac wlasny kosmogram), to zapraszam teraz w progi Narodowego Polskiego Panteonu
Postaci XX w, uformowanego swiadomym wyborem Czytelników „Polityki” – jednego z
najbardziej prestizowych tygodników o krajowym zasiegu. Panteonu – co warto podkreslic – w
wysokim stopniu zgodnego z rezultatami profesjonalnych sond i sondazy z lat wczesniejszych.

Wizyta w Panteonie jest wazna, bowiem jego rezydenci w zasadzie odpowiadaja

powszechnie przez nas zywionym przekonaniom co do tego, kto od stu lat najbardziej lub
najlepiej kojarzy sie nam z Polskoscia (slowo to autor pisze celowo z duzej litery, a my, mimo iz
jest to niezupelnie zgodne z regulami jezyka polskiego postanowilismy ten zamysl uszanowac –
przyp. redakcji).

Przypominam wiec raz jeszcze fundamentalne twierdzenie kosmoekologii kultury w

tym   zakresie,   ze   Polskosc   daje   sie   opisac   energetyczna   dominacja   okreslonych   i
nieprzypadkowych,   energetycznych   faz   zodiakalnego   rozwoju,   najsilniej   powiazanych   z
naszym krajem, BYKA (pozycja Slonca w czasie chrztu Polski w 966 r.), SKORPIONA
(ekliptyczne polozenie Slonca podczas  odzyskania niepodleglosci w 1918 r.), LWA (faza
ascendentowa, wynikajaca z dobowego wirowania Ziemi wokól wlasnej osi, a zwiazana z
dokladnym   czasem   chrztu)   i   STRZELCA   (polozenie   Slonca   w   sektorze,   godzinowo
odpowiadajacym tej wlasnie fazie zodiaku w ukladzie dobowym).

Wielokrotnie w swych tekstach wspominalem zarówno o przelomowych datach

historycznych, jak i szczególnie licznej reprezentacji urodzeniowych Byków i Skorpionów oraz
mniejszej, aczkolwiek równiez znaczacej, obecnosci Lwów i Strzelców w naszych dziejach,
wspólnie tworzacych kosmiczny, a zarazem archetypowy wizerunek Polskosci. Jednakze
dodatkowym, rzeczywistym uwiarygodnieniem kosmicznej, powiazanej z Zodiakiem „duszy na-
rodu” jest z pewnoscia opinia spoleczenstwa – dostrzegajaca lub nie – powyzsze prawidlowosci,
nawet jesli w przewazajacym stopniu o prawidlowosciach tych nic nie wie (!). Miedzy innymi
wlasnie dlatego rezultaty plebiscytu sa kosmoekologicznie tak znaczace.

Zacznijmy od rankingu z 1987 r., który byl, byc moze, najmniej „wolnosciowy”, lecz mimo

to, mimo stalego nacisku biezacej propagandy, respondenci wybierali szesc osób na dziesiec,
które bezposrednio wiazaly sie z kosmiczna energetyka Polski (!). Te same postacie pojawily sie
takze w 1994 r. i w kwietniu 1998 r. W obu pierwszych sondazach osoby spoza archetypowej
Polskosci   reprezentowaly   biezace   tendencje   polityczne.   A   jednak,   nawet   wtedy   50%,   a
wlasciwie 60% laureatów okazalo sie urodzeniowymi Bykami i Skorpionami (!). W podobnym
badaniu z roku 1994, juz wszystkie dziesiec  osób, a wiec 100% (!!!) powiazane  bylo z
czterema   polskimi   znakami   zodiaku,   i   to   nie   tylko   urodzeniowym   Sloncem,   co   jest
kapitalnym i dodatkowym potwierdzeniem prawdziwosci stawianych przeze mnie tez (z tym, ze
jedna z postaci  zwiazana  jest z tymi  fazami  bardzo silnie,  lecz  w nieco odmienny sposób).
Ranking   z   1998 r.   jeszcze   bardziej   zdumiewa   swa   archetypowoscia,   zgodna   z   kosmicznymi
wyznacznikami Polskosci.

W 1987 r. wybrano (wedlug ilosci oddanych glosów) w sposób nastepujacy: J. Pilsudski,

K.   Wojtyla,   W.   Sikorski,   K.   Swierczewski,   M.   Sklodowska-Curie,   W.   Gomulka,   H.
Sienkiewicz, W. Jaruzelski, W. Witos, I. Paderewski. W porównaniu z obecnym rankingiem
(1998), z listy tej, na dalekie miejsca (ujete ponizej w nawiasach) wypadly osoby nie mieszczace
sie bezposrednio w kosmicznym archetypie narodowosciowym (!). Byly to dwa Wodniki (nota-
bene nie tak znów przypadkowe, bo Ksiezyc kosmogramu Polski z 966 r. znajduje sie wlasnie w
fazie   Wodnika,   co   wskazywaloby,   ze   obaj   mieli   tzw.   poparcie   prostego   czlowieka,   jeden
mieszkanców   wsi,   drugi   –   robotników)   –   chodzi   o   Witosa   (42)   i   Gomulke   (53.   Karol
Swierczewski (Ryby) natomiast w ogóle wypadl z pierwszej setki Polaków stulecia.

W 1994 r. Swierczewskiego wyparl L. Walesa (ascendentowy Lew), a Witosa podmienil

Anders (Lew). Lista laureatów wygladala nastepujaco: J. Pilsudski, K. Wojtyla, W. Sikorski,
M. Sklodowska-Curie, L. Walesa, I. Paderewski, H. Sienkiewicz, W. Jaruzelski, W. Anders.
Z pozoru, ale tylko z pozoru, poza archetypowo-zodiakalnym kanonem zdaje sie pozostawac W.
Jaruzelski. Blizsze jednak spojrzenie na jego kosmiczna energetyke, usuwa w tej mierze – o
czym za chwile – formalne (a nie polityczne) watpliwosci.

Polacy stulecia, wybierani wiosna 1998 r. sa najbardziej archetypowi. Dla

kosmoekologa kultury jest to wynik marzen, wskazujacy, ze wszystko wokól toczy sie zgodnie z
energiami kosmosu. Nie moge oczywiscie wykluczyc i tego, ze kolejny ranking, ogloszony po
kilku latach, a wiec z nastaniem nowego stulecia, moze przyniesc pewne, nieznaczne korekty.
Szczerze jednak watpie, by w ciagu dwóch lat do grona najwybitniejszych postaci mogly na stale
dolaczyc osoby spoza dominujacych Polskosc faz zodiaku. NIE   TYLKO   BOWIEM CALA
„ZLOTA   DZIESIATKA”   ALE   I   PIERWSZYCH   13   LAUREATOW   REPREZENTUJE
KOSMICZNO-ARCHETYPOWY   KANON   POLSKOSCI,   A   LICZNE   POSTACIE   Z
KOLEJNYCH   MIEJSC   TAKZE   ZWIAZANE   SA   Z   ROZWOJOWYMI,   ZODIAKALNYMI
FAZAMI BYKA, LWA, SKORPIONA I STRZELCA.

Przynajmniej pierwsza piatka, a moze i szóstka laureatów pozostaje poza wszelka

konkurencja. Uznajac ich historyczne znaczenie, a nawet wielkosc, niektórzy z nas moga jednak
nie darzyc osobista sympatia któregos z nich. Nie zmienia to jednak w niczym faktu, ze nie
znajace sie na kosmobiologii spoleczenstwo, w wolnym i dobrowolnym plebiscycie potwierdzilo
kosmiczny czynnik swej narodowej tozsamosci (sic).

Oto wyniki plebiscytu z 1998 r. (w nawiasach elementy dodatkowe – ascendent i

Medium Coeli, wzmacniajace polska archetypowosc laureatów):

1. KAROL WOJTYLA – BYK (asc. lub MC Lew; dwie wersje urodzeniowego kosmogramu),
2. MARIA SKLODOWSKA-CURIE – SKORPION (MC Strzelec),
3. JÓZEF PILSUDSKI – STRZELEC (MC Skorpion, Slonce dwada Byka, Ksiezyc dwada

Strzelca),

4. IGNACY PADEREWSKI – SKORPION (asc. Skorpion, MC Lew),
5. HENRYK SIENKIEWICZ – BYK (asc. Skorpion, MC Lew),
6. LECH WALESA – asc. Lew (Slonce i Ksiezyc w Wadze, w sektorze Byka),
7. STEFAN WYSZYNSKI – LEW,
8. JERZY GIEDROYC – LEW,
9. WOJCIECH JARUZELSKI – Pluton (Skorpion) na Sloncu w Raku,

10. WISLAWA SZYMBORSKA – asc. SKORPION, Pluton (Skorpion) na Sloncu w Raku, w

sektorze Skorpiona, wreszcie Jowisz (Strzelec) na ascendencie).
Podaje równiez trzy nastepne miejsca, jako ze ich zdobywcy nie tylko iloscia otrzymanych

glosów, ale i kosmobiologiczna charakterystyka scisle przystaja do laureatów pierwszej
dziesiatki (!!!). Oto one:
11. WLADYSLAW SIKORSKI – BYK,
12. CZESLAW MILOSZ – asc. SKORPION,
13. KRZYSZTOF PENDERECKI – STRZELEC (asc. Byk).

Chyba wystarczy! Dodam zas jeszcze, ze na kilkunastu nastepnych miejscach drugiej i

trzeciej dziesiatki pojawiaja sie dalsze archetypowe postacie, m.in. W. Reymont (Byk), J.
Kiepura (Byk), S. Zeromski (Skorpion), Z. Religa (Strzelec), W. Anders (Lew), A.
Kwasniewski (Skorpion), które wraz z pierwsza trzynastka niepodwazalnie, bo stuprocentowo
wspieraja specyficzny i nieprzypadkowy kosmiczny smak Polskosci!

Polskosc Polski

1/1999

Wiemy juz sporo o archetypowym kosmogramie Polski, jak i o takich samych

kosmogramach narodów i panstw, które historycznie lub geograficznie znajdowaly sie, badz
nadal   znajduja   w   sferze   naszych   zainteresowan   (a   optymisci   sadza,   ze   i   wplywów).
Przyjrzelismy sie wiec m.in.  Rosji, Niemcom,  Francji, USA, Szwecji, Anglii, Czechom.  To
dzieki nim i naszym, jakze róznym z nimi relacjom, jestesmy w stanie lepiej zrozumiec samych
siebie, a zaprezentowany przeze mnie w poprzednim numerze plebiscytowy Panteon Polaków
XX w., choc niepelny w przekroju ponad tysiacletniej historii, dowiódl przeciez niezbicie tego,
ze   i   najwybitniejsi   Polacy,   takze   w   odczuciu   nas   samych,   reprezentuja   urodzeniowo   przede
wszystkim  archetypowe,   narodowe  chcialoby  sie  rzec,  energie   kosmosu.   Przypominam   wiec
tylko, ze „polskie” fazy zodiaku, to Byk (chrzest Polski w 966 r.), Lew (ascendent kosmogramu
z 966 r., wynikajacy z pory chrztu), Skorpion (I.C. tego kosmogramu i jednoczesnie pozycja
Slonca kosmogramu niepodleglosciowego Polski z 1918 r.) oraz Strzelec (domifikacja Slonca w
IX sektorze kosmogramu z 966 r.).

Penetrujac historie Polski – postaci zwiazanych z tymi fazami (a nie tylko z Bykiem, jak sie

czasami uwaza), znalezlibysmy krocie, byc moze w takiej samej relacji do innych faz, jak w
przypadku Panteonu Polaków XX w. Tego jednak – z braku znajomosci dokladnych dat
urodzenia – dla wielu historycznych okresów nie jestesmy w stanie potwierdzic. Wielokrotnie i
przy róznych okazjach wspominalem o archetypowych dla polskosci postaciach, i to wielce
znaczacych. Wymienie wiec jedynie w tym miejscu malo dotychczas eksponowanego przeze
mnie, twórce narodowej muzyki polskiej Stanislawa Moniuszke (Byk), nastepnie Kazimierza
Wielkiego (Byk, ale juz np. Kazimierz Jagiellonczyk byl Skorpionem), Jana III Sobieskiego
(Lwa – rekomendacji historycznej nie trzeba).

Owszem, zdaje sobie sprawe, ze w kazdej z faz zodiaku sa jakies wybitne postacie, i to w

kazdym kraju, co wynika z prostych regul statystyki. Nie zmienia to faktu, ze katalog takze
wspólczesnych postaci, istotnych dla naszej kultury, polityki, czy tez wielu innych dziedzin
zycia, nadal akcentuje te wlasnie, polskie fazy zodiaku.

To zreszta nadal nie oddaje calosci problemu, bowiem o wielu postaciach historycznych nie

wiemy nic ponad to, ze urodzili sie w okreslonym dniu, miesiacu i roku. A przeciez sens
kosmogramu, czyli osobistej energetyki kosmosu jest zupelnie niemozliwy do uchwycenia, gdy
nie uwzglednimy dokladnego czasu narodzin, pozwalajacego okreslic faze ascendentu.

Takze spogladajac na karty historii, daty przelomowych wydarzen, przynajmniej tych,

których uczymy mlodziez, by nie zapomniala zupelnie o tym, z jakiego kraju pochodzi,  takze
ukladaja   sie   w   mozaike   przynajmniej   trzech   faz   stalych   (Byk,   Skorpion,   Lew),
urozmaicona kolorystyka z religia i zagranica zwiazana zmienna faza Strzelca.  I znowu
bardzo wybiórczo przypominam o Konstytucji 3 Maja (Byk) i o pare dni pózniej przyjetym
(choc   oczywiscie   w   innym   zupelnie,   bo   1794 r.)   Uniwersale   Polanieckim,   przyznajacym
chlopom wolnosc osobista. Dalej – o dzien pózniejszym (8 maja), tegoz roku procesie i straceniu
Targowiczan, wreszcie, ekliptycznie niemal w tym samym czasie majacym miejsce zwyciestwie
nad   faszyzmem   w   1945 r.   oraz   nieco   tylko   pózniejszym   ekliptycznie,   lecz   znacznie
wczesniejszym kalendarzowo przewrocie majowym J. Pilsudskiego (12 maja) i jeszcze bardziej
pózniejszym ekliptycznie, majacym  miejsce w 1944 r., symbolicznym  juz dla naszej historii,
takze majowym i mieszczacym sie jeszcze w fazie Byka zdobyciem Monte Cassino. Oczywiscie,
to tylko kilka pierwszych z brzegu przykladów, a nie ich indeks.

Pazdziernikowo-listopadowe daty fazy Skorpiona, a przynajmniej niektóre z nich, wciaz

jeszcze funkcjonuja w zywej pamieci uczestników tych wydarzen, i to nie tylko „odwilzy” z
1956 r., ale i roku 1918. Faza ta to nie tylko niepodleglosc, czy tez Orleta Lwowskie, lecz
równiez – spogladajac na druga strone medalu – rozprawienie sie z polska zaloga, (chwilowo)
nazbyt natretnie pladrujaca Moskwe kilka wieków wczesniej, w takim zreszta terminie, ze to na
pamiatke tego wlasnie wydarzenia, a nie wystrzalu z „Aurory” w 1917 r., nadal obchodzi sie w
Rosji swieto 7 listopada. By jednak brzydko nie myslec o intencjach innych, to – gwoli
bezstronnosci – przypominam rodowód obecnego, sierpniowego swieta Wojska Polskiego.

Wlasnie, czas tedy na sierpniowe wyczyny, ale i kleski takze, bowiem archetypowe

wydarzenia maja uczyc i powinny na stale osadzac sie w zbiorowej pamieci narodu. W zadnym
zas kraju nie sa to tylko zwyciestwa. W sierpniu bowiem (w trakcie fazy Lwa) nastapil wybuch
Powstania Warszawskiego, ale i „cud nad Wisla” podczas wojny w 1920 r. To takze pierwsze
dni PRL-u po 22 lipca 1944 r. oraz utrwalajacej ten system w kilka lat pózniej konstytucji. Nie
tylko. Bedzie zapewne zaskoczeniem niemal dla wszystkich, ze ekliptyczna pozycja Slonca z
dnia 15 lipca 1410 r., energetycznie odwzorowujaca do dzis slawione (lecz niewykorzystane
wlasnie ze wzgledu na charakterystyke tej fazy) zwyciestwo pod Grunwaldem daje pozycje 0
stopni fazy Lwa (!!!), co dla lepiej obznajomionych z astronomia Czytelników nie jest
zaskoczeniem (stad zalecana ostroznosc w automatycznym przenoszeniu bardzo historycznych
dat na wspólczesnosc). W tej tez fazie rozpoczely sie sierpniowe strajki 1980 r. na Wybrzezu,
które przyniosly, kto wie, czy nie jedyna w historii pokojowa transformacje jednego systemu w
drugi i to na terenach kilku co najmniej europejskich panstw.

Faza Strzelca jest jakby najmniej widoczna w naszej historii, ale za to niezwykle silnie

akcentowana w sferze realnych zachowan i mentalnosci naszego spoleczenstwa. Niemniej kilka
dat   wybornie   pokazuje,   ze   ta   energetyczna   czastka   zodiaku   bynajmniej   nie   jest   nam   obca.
Wystarczy wspomniec o Powstaniu Listopadowym (29.11.1930), nie tylko wciaz obecnym w
swiadomosci spolecznej, ale i mocno zaakcentowanym w naszej narodowej literaturze. Takze o
wydarzeniach   grudniowych   w   Trójmiescie  z   roku   1970   trudno   zapomniec,   bo   daly   one
przeciez impuls temu, co letnia pora zrodzilo sie wlasnie tam w dziesiec lat pózniej, w fazie
Lwa. Niewielu tez ludzi w naszym kraju wie o tym, ze opiewane w piesniach zdobycie w 1808 r.
Samosierry silami polskich ulanów dowodzonych przez plk. J. Kozietulskiego ekliptycznie (a
wiec   dniem   i   miesiacem,   choc   oczywiscie   nie   rokiem)   bardzo   dokladnie   odpowiadalo
dramatycznemu   oslanianiu   przez   Polaków   odwrotu   Napoleona   przez  Berezyne  (czytaj:
uratowaniu   cesarza,   a   zarazem   honoru   Polski   i   Francji)   w   cztery   lata   pózniej   (1812 r.)   i
oczywiscie  listopadowemu   wybuchowi   powstania  po   dalszych   osiemnastu   latach   w   roku
1830).

Takie przyklady historyczne (jak i postacie) móglbym mnozyc bez liku, ale nie o to przeciez

idzie. Dlatego na jedno mgnienie zatrzymam sie raz jeszcze nad literackimi archetypami „pol-
skich”   faz   zodiaku   i   przypomne,   ze   chodzi   miedzy   innymi   o   tak   znaczace   postacie   naszej
literatury, jak  Boryna i Slimak (Byk), Konrad Wallenrod i Cezary Baryka (Skorpion), J.
Soplica/Robak (Strzelec), Andrzej Kmicic (Skorpion/Strzelec), czy Jan Onufry Zagloba i
Józef Papkin (Lew, choc jeden pozytywny, a drugi niekoniecznie). Z pewnym jednak moralnym
niepokojem przypominam, ze jedynym najpowszechniej akceptowanym, a w dodatku lubianym
przez   wszystkich   niemal   Polaków   bohaterem   jest   Zagloba   –   jak   nikt   w   naszej   literaturze
skupiajacy w sobie najbardziej archetypowe cechy Polaków, i to takie, które na ogól w swiecie
uwazane   bylyby   raczej   za   zbiór   przywar   niz   zalet   (konkurowac   z   nim   móglby   tylko   Jacek
Soplica i to w pierwszym tylko, nader bujnym okresie swej dzialalnosci, jako ze potem – jak
pamietamy – odmienil sie i bedac duchownym, ojcem Robakiem, siegnal górnych rejestrów swej
fazy).

Oto bardzo krótka, lapidarna wrecz wypowiedz Zagloby, który niespodziewanie napotyka

chlopskie wesele i, ugoszczony napitkiem, komentuje sytuacje zawierajac w niej
charakterystyczne elementy wszystkich czterech pisanych nam faz zodiaku: „– Chamy taki miód
pija! Boze, Ty to widzisz i nie grzmisz?”. „Chamy” – to spojrzenie wynioslego Lwa na innych, a
w naszym kraju pogarda dla ludzi stojacych nizej w hierarchii spolecznej. Mozna powiedziec:
„samo zycie” równiez i dzisiaj. „Miód pija” – to oczywiscie spostrzezenie Byka, któremu zwykle
nie umykaja z pola widzenia szczególy konsumpcji. Odniesienie do Boga jest z kolei
nawiazaniem do Strzelca (i tym samym do IX sektora), oczekiwanie zas „grzmienia”, w sposób
oczywisty odnosi sie do fazy Skorpiona!

Podobnych skojarzen mozna by znalezc znacznie wiecej, nie tylko w literaturze. Bo gdy

tylko przywolamy wspomnianego uprzednio S. Moniuszke, szybko uzmyslowimy sobie, iz
tematyka dwóch jego – najbardziej znanych przez Polaków oper – takze pozostaje w zgodzie z
narodowymi fazami zodiaku. „Straszny Dwór” to przeciez piekna synteza faz Lwa, Byka i
Skorpiona, „Halka” natomiast az w nadto widoczny sposób laczy w sobie problematyke
fazy Skorpiona, Lwa, Byka i Strzelca.

Nie powinnismy sie temu wszystkiemu nadmiernie dziwic, gdyz w innych narodach

funkcjonuja podobne prawidlowosci. Szwajcarski Wilhelm Tell, strzelajacy z kuszy do jablka
ustawionego   na   glowie   syna   to   równie   proste   odniesienie   do   faz  Skorpiona   i   Panny,
charakteryzujacych   w   sposób   niepodwazalny   te   nacje,   zas   „Trzej   Muszkieterowie”   to   cala
apoteoza tego, co stanowi esencje Francji, a wiec rozmaicie i bardzo indywidualnie (Wodnik)
pojmowanej postawy zyciowej typu „serce i szpada” (Lew i Waga). Dzieje sie tak, gdyz kazda
nacja   ma   swoja   wlasna   charakterystyczna   i   niepowtarzalna   archetypowa   literature,   jak
najbardziej zgodna z zodiakalnymi fazami rozwoju, opisujacymi ten wlasnie, a nie inny naród,
co niezmiernie latwo potwierdzic, wglebiajac sie w lekture mego Homo-Zodiacusa.

Dotychczas wspominalem o czterech „polskich” fazach zodiaku, ale przeciez istnieje i piata,

calkiem   nawet   historyczna  faza:   Wodnika,   w   której   znajduje   sie   Ksiezyc   i   descendent
kosmogramu Polski 966 r. Nie wprowadzam jej jednak, by nie komplikowac nadmiernie tematu i
nie   mnozyc   bytów   ponad   miare.   Powróce   do   niej   bardziej   szczególowo   wkrótce,   gdy  bede
omawial  wspólczesne  niepokoje spoleczne,  do jakich doszlo w naszym  kraju na przestrzeni
ostatnich   lat,   a   które   zostaly   spowodowane   miedzy   innymi   (bo   przyczyn   jest   wiecej)
dokonujacym  sie raz na 84 lata przejsciem (tranzytem) Urana przez Ksiezyc  wspomnianego
wyzej kosmogramu. Wedlug jednej wersji (dnia chrztu Polski) mialo ono juz miejsce, zgodnie
zas z druga (chrzest dnia nastepnego), dopiero sie szykuje.

Powyzsze uzupelnienie wskazuje jednak na cos bardzo istotnego, a mianowicie, ze Polski

dotycza wszystkie cztery stale fazy zodiaku (Byk, Lew, Skorpion, Wodnik, które tworza
jednoczesnie osie kosmogramu Chrztu Polski z 966 r.) oraz zmienna faza Strzelca, co idealnie
oddaje nasz upór i samozaparcie, megalomanie i wielkopanskosc przy jednoczesnym
gloryfikowaniu glównie tego, co niepolskie i pochodzi z zagranicy.

O tym wszystkim (choc nieco inaczej, bo bez zodiakalnego kontekstu, ale w gruncie rzeczy

tak samo) pisali niejednokrotnie historycy, politycy i socjologowie. Czesto wspomagali ich tez
artysci, zwykle pisarze i poeci, jak chociazby C. K. Norwid. Nie ma mozliwosci przytoczenia tu
tych tak bardzo licznych sadów i opinii, niemniej wskaze przynajmniej niektóre istotne zródla,
wprost tryskajace takimi przemysleniami. Jesli wiec chcialby ktos zblizyc sie do proponowanych
przeze mnie archetypów narodowosciowych nadal (gdy kontekst zodiakalny jest zagubiony i
cala rzecz przedstawiona w nadmiernym  uproszczeniu) czesto nieco pogardliwie zwanych w
nauce STEREOTYPAMI PANSTWOWYMI, to naprawde warto zajrzec przynajmniej do kilku
ksiazek, nie zawsze znanych i stad niedocenianych. Mam na mysli, zwlaszcza takie pozycje jak:
Polska na zakretach dziejów  Janusza Tazbira,  Rzecz o psychice narodu polskiego  Aleksandra
Bochenskiego,  Charakter   narodowy   Polaków  Edmunda   Lewandowskiego,  Megalomania
narodowa  Jana   S.   Bystronia,  Mysli   o   Polsce   i   Polakach  Jerzego   Roberta   Nowaka,   praca
zbiorowa  Polaków portret wlasny,  Gorzki to chleb jest Polskosc  Cypriana  Kamila  Norwida,
Rozwaga   o   Rzeczpospolitej  Jana   Szczepanskiego,   czy  Rzeczpospolita   Polaków  Edmunda   J.
Osmanczyka. Wszyscy ci znakomici autorzy, na tysiacach bez mala stron, w wyniku swych
twórczych wysilków, nie wiedzac nic o tym, wspieraja proponowany tutaj kosmobiologiczny
portret Polaków, podobnie jak uczestnicy plebiscytu „Polityki” na dziesieciu najznakomitszych
Polaków XX wieku, tez o tym nie wiedzac, jednoznacznie wybrali postacie reprezentujace (nie-
mal bez wyjatku) archetypowe dla Polski fazy zodiaku.

I dopiero teraz moge wreszcie ze spokojniejszym sumieniem zaproponowac Panstwu,

wprawdzie nadal hipotetyczna, jednak pelna juz wersje kosmogramu Polski, oparta o chrzest w
966 r., a jesli jeszcze nie rzeczywista (w co watpie), to bardzo do niej zblizona, nastepnie zas
przystapic do jej interpretacji, wzbogaconej kontekstem biezacych tranzytów, tak silnie i
nieprzypadkowo zreszta, zlobiacych historyczna rzeczywistosc kazdego narodu i panstwa.

Sedno polskosci

2/1999

Sedno polskosci to owa niezmienna „pestka”, o której wspomina Anka Kowalska w swej

ksiazce. I choc spostrzezenia jej w mniejszym lub wiekszym stopniu dotycza kazdego czlowieka,
to czy w równej mierze mozna je odnosic do kazdego narodu i panstwa?

Wiemy juz, ze i narody maja swa dusze, której energetycznym obrazem – w uproszczeniu

mówiac – jest jego archetypowy kosmogram. Dla niektórych nacji stanowi to jedyny dostepny
kosmogram, bo nie istnieja zadne oficjalne dane, pozwalajace skonstruowac pelna jego wersje.
Mówiac   o   Polsce,   zauwazamy   z   latwoscia   jej   kosmiczne   energie   Byka,   Lwa,   Strzelca   i
Skorpiona, odzwierciedlajace odpowiednio pozycje Slonca kosmogramu Chrztu Polski z 966 r.
(Byk),   ascendent   tego   kosmogramu   wynikajacy   z   dokladniejszego   czasu   sygnalizowanego
wydarzenia,   ze   wzgledu   na   wirowy,   dobowy   obrót   Ziemi   dookola   wlasnej   osi   –   (Lew),
niezwykle istotna domifikacje Slonca tego kosmogramu, takze wynikajaca z powyzszego (Strze-
lec) oraz polozenie Slonca kosmogramu listopadowej Niepodleglosci Polski z 1918 r. Te wlasnie
energie – na co wielokrotnie wczesniej zwracalem uwage – ujawniaja sie w najbardziej dla
Polski   istotnych   wydarzeniach   historycznych,   a   takze   w   energetyczno-zodiakalnej   esencji
kosmogramów najwybitniejszych Polaków od czasów zamierzchlych po wiek dwudziesty, co –
gdy idzie o czasy najnowsze – tak niespodziewanie, jak i niezamierzenie, potwierdzili gremialnie
uczestnicy   plebiscytu   „Polityki”   z   1998 r.   na   najwybitniejszych   Polaków   XX   w.,   typujac
wylacznie (!!!) postacie reprezentujace tzw. „polskie fazy zodiaku”.

W przypadku naszego kraju mozemy zreszta pokusic sie o duzo pelniejsza wersje

kosmogramu, choc nie bez specyficznego niepokoju, wynikajacego stad, ze Chrzest Polski w
966 r. najprawdopodobniej mial miejsce kalendarzowo w dacie odpowiadajacej pierwszemu lub
drugiemu stopniowi fazy Byka (mozliwy jest tez dokladnie przelom fazy Barana i Byka, a wiec
zupelna koncówka dwady Ryb fazy Barana, co jednak nie wprowadza nam zadnych
istotniejszych historycznie modyfikacji, upodabniajac sytuacje do tej z kosmogramu Charlesa de
Gaulle’a, który powszechnie uznawany jest – (i slusznie) – za archetypowego wrecz Strzelca,

mimo ze urodzil sie niemal doslownie w ostatniej minucie – jesli czas porodu okreslono bardzo
precyzyjnie – fazy Skorpiona).

Dzien róznicy w dacie chrztu Polski ekliptycznie przesuwa Slonce zaledwie o jeden stopien,

zmiana zas pozycji planet pokoleniowych jest w praktyce niezauwazalna. Natomiast Ksiezyc
przemieszcza sie z przelomu Koziorozca i Wodnika (najprawdopodobniejsza jednak dwada
Wodnika tej fazy), do 10–12 stopnia Wodnika, a wiec dekanatu i dwady Blizniat fazy Wodnika.
Dlatego tez, niejednokrotnie zwracalem i na to uwage, ze faza Wodnika, w dalszej kolejnosci,
takze odgrywa niebagatelna role w historii Polski, tak wsród wydarzen, jak i ludzi w niej
rodzonych, a obecnie przechodzenie (tranzyt) Urana przez pas Wodnika ma nie tylko ogromne
znaczenie dla Rosji i Jelcyna (co juz potwierdza historia), ale takze dla Francji i dla polskiego
spoleczenstwa. Bedzie jeszcze o tym mowa.

Za chwile natomiast zaglebimy sie nieco bardziej w ten najbardziej dla kraju naszego

archetypowy kosmogram z 966 r., dla którego tranzytem tylko, choc historycznie niezmiernie
istotnym,   jest  kosmogram   Niepodleglosci   z   listopada   1918 r.  Nie   ma   jednak   moznosci
podejmowania   bardziej   znaczacych   odczytów   z   nim   zwiazanych   (choc   czyni   to   wielu
astrologów,   nie   tylko   polskich,   którzy   przyjmuja   za   obowiazujaca   wersje   niemiecka   tego
kosmogramu, a to, z wielu wzgledów nie powinno miec miejsca). Nie potrafimy bowiem ustalic
precyzyjnego   czasu   odzyskania   niepodleglosci   –   7   listopada   powstal   w   Lublinie   rzad   I.
Daszynskiego, 10 listopada Pilsudski wrócil do Warszawy, a 11 listopada – w dniu uznanym za
swieto narodowe – po prostu udalo sie „oczyscic”, Warszawe z Niemców, Rada Regencyjna zas
przekazala   pelnie   wladzy   Pilsudskiemu   bodajze   14   listopada,   ten   zas,   w   listach-notach
kierowanych do rzadów najwazniejszych panstw, w ciagu nastepnych kilku dni informowal o
rezurekcji Panstwa Polskiego. Wreszcie 18 listopada powstal rzad J. Moraczewskiego, który
mianowal Pilsudskiego Tymczasowym Naczelnikiem Panstwa. Dlatego apelowalbym o daleko
posunieta   ostroznosc   wobec   interpretacji   losów   narodu   polskiego   wywodzacych   sie   z
kosmogramu, który mozna konstruowac w nader dowolny sposób (!), a z takimi dzialaniami
spotkalem  sie juz niejednokrotnie  u naszych  autorów  i w  mas  mediach,  glównie w TV. Te
sprawe uwazam wiec za zakonczona.

Najbardziej niepewna czescia kazdego kosmogramu jest zdecydowanie jego ascendent,

czyli stopien okreslonego znaku zodiaku, wynikajacy z przeciecia sie linii horyzontu z ekliptyka
w momencie lokalnego wschodu Slonca. Stopien ten zmienia sie (srednio, bo inaczej w zimie,
inaczej w lecie) co 4 minuty, stad autentyczne trudnosci z ustawieniem prawidlowego
ascendentu w przypadku osób fizycznych, nie mówiac juz o osobach prawnych,
stowarzyszeniach czy panstwach.

Jesli np. znamy dokladny czas ostatniego zjednoczenia Niemiec i (mniej wiecej) moment

wystrzalu z „Aurory” w listopadzie 1917 r., to juz nie mamy pojecia o czasie (w ciagu doby)
ksztaltowania sie panstwa ruskiego, nie mówiac o rosyjskim narodzie i zupelnie to samo
mozemy odniesc do Niemiec i narodu niemieckiego. Dlatego tak bardzo przestrzegam przed
bezmyslnymi horoskopami panstw, których wszedzie pelno, takze w starych ksiegach
astrologicznych, w których, nie przecze, wiele jest madrosci, ale akurat nie w tych sprawach.

Moze wlasnie dlatego chociazby czesc Czytelników doceni kulturowe, archetypowe

kosmogramy narodów, lacznie z Polska, prezentowane wczesniej Panstwu jako podwaliny pod
tworzona przeze mnie (dzieki wsparciu Czytelników oraz uczestników mych szkól i seminariów)
kosmoekologie kultury. W ramach tych archetypowych kosmogramów mieszcza sie rozwiazania
szczególowe, np. kosmogram chrztu Polski 966 r. Ale tu jestesmy w sytuacji znacznie lepszej
(!!!) niz wiele innych panstw, poniewaz wiadomo, ze chrzest nie odbywal sie w nocy, nad ranem
lub póznym wieczorem, co szczesliwie ogranicza ilosc ascendentowych znaków do kilku
zaledwie. Dodatkowa pomoca sluzy domifikacja Slonca, a wiec jego pobyt w okreslonym
merytorycznie sektorze (domu) kosmogramu, co niesie ze soba okreslone konsekwencje. Latwo
wiec dojsc do tego, ze Polska musi miec ascendent w fazie Lwa, a jednoczesnie Slonce w IX
sektorze (Strzelca), a nie w znakach lub sektorach sasiednich, co potwierdza historia naszego
panstwa i narodu oraz jej najbardziej prominentni obywatele.

Ascendent w Lwie nie moze byc w dowolnym stopniu, skoro faza Lwa, podobnie jak kazda

inna, dzieli sie na 12 dwad (2,5 stopniowych), co oznacza, ze w kazdym ze znaków miesci sie
caly Zodiak (!!!) i prawde te – niezaleznie od stopnia zaawansowania w królewskiej wiedzy –
warto sobie przyswoic. Musimy takze pamietac o tym, ze poszukujac wlasciwego ascendentu nie
mozemy zagalopowac sie tak, iz wyjdzie on poza sektor IX – notabene do X o charakterystyce
Koziorozca lub VIII, zwiazanego z faza Skorpiona, bo wtedy np. ceremonia chrztu musialaby sie
odbyc póznym popoludniem, a narodowy ascendent musialby znajdowac sie w fazie Panny,
czyniac z nas zorganizowanych i zdyscyplinowanych „pracusiów” i zarazem upodobniajac do
Niemców i Szwajcarów, co – przyznacie Panstwo – brzmi calkiem niedorzecznie.

Innym sprawdzianem sa wydarzenia, których progresywne Slonce lub Ksiezyc, albo Saturn

„spotykaja sie” (koniunkcja) z ascendentem Polski. To samo dotyczyc moze wybitnych
jednostek, stanowiacych chlube narodu i z tym ostatnim zjawiskiem takze mamy – i to w sposób
rozlegly – do czynienia.

Teraz o jeszcze innej sprawie, której poswiece wiecej miejsca, bowiem beda to pionierskie

rozwazania,   dotyczace   naszej   narodowej   specyfiki   w   odniesieniu   do   dlugosci   geograficznej,
zwiazanej przeciez ze zmianami czasu nawet wewnatrz jednej strefy czasowej, a wiec równiez z
przemieszczaniem  sie ascendentu. Zanim trudnoscia tekstu zraze ostatniego  Czytelnika,  na
jednym   wydechu   oznajmiam,   ze   zjawisko   to   ma   calkiem   prozaiczne   i   niezmiernie   wazne
konsekwencje,   polegajace   na   tym,   ze   Wielkopolanie   róznia   sie   przeciez   i   to   znacznie,   od
Malopolan, a ci od Mazowszan. Mówiac prosciej, Poznanczycy to nie to samo co Krakowiacy (i
Górale), czy tez Warszawiacy. Nie sa to uprzedzenia, lecz wlasnie skutki przemieszczania sie
ascendentu, który inna charakterystyke daje panstwu, gdy jego stolica znajduje sie w Poznaniu
lub Gnieznie, zupelnie inna – gdy w Krakowie, a jeszcze inna, zreszta zawsze z okreslonymi
konsekwencjami dla calego narodu, gdy miesci sie ona w Warszawie (!!!) Przyzna to kazdy, kto
tylko „liznal” historie Polski. Dlatego bardzo chcialbym, by ten tekst historycy przynajmniej
„lizneli”. Jesli nie dzis, to moze kiedys...

Poczynione przeze mnie uwagi, by je uwiarygodnic, odnosza sie takze do innych narodów i

panstw, szczególnie tych, które wymagaja dla ich zjechania podrózy ze Wschodu na Zachód lub
odwrotnie (zdecydowanie bardziej niz z Pólnocy na Poludnie i w przeciwnym kierunku).
Przeciez Bawarczycy sa rózni od Prusaków, Czesi od Slowaków, nie mówiac juz o
Nowojorczykach porównywanych z Kalifornijczykami.

Sedno polskosci: Ksiezyc(e) i stolice

3/1999

To my jestesmy dziecmi kosmosu, nie zas kosmos naszym wytworem. Tak proste i,

wydawaloby sie, dla kazdego zrozumiale stwierdzenie rodzi jednakze bardzo powazne
konsekwencje, oznaczajace, ze to my, uczac sie na wlasnych bledach, musimy mozolnie dazyc
do zrozumienia jego praw, choc on, w rewanzu nie przejawia najmniejszej ochoty, by poznawac
i respektowac nasze ziemskie obyczaje, wedle których zagospodarowujemy (czytaj:
dewastujemy) wlasna planete.

Wielu wiec kosmobiologicznych prawidlowosci nadal nie pojmujemy i byc moze nigdy do

konca nie pojmiemy. Od lat tez zwyklem mawiac, ze astrologia to nie piekarnia i nie apteka,
wymaga bowiem zarówno ogromnej cierpliwosci (a kazdy pospiech w werdykcie prowadzi na
manowce), jak i porzucenia zamiaru  uporzadkowania i zaszufladkowania  wszystkiego  wedle
stanu naszego umyslu, wykorzystywanego wszak jakze czesto w zaledwie niklym procencie jego
mozliwosci. Poza tym, „medrca szkielko i oko”, tak bardzo przydatne w aptece, nie ogarnia, a
czesto   w   ogóle   nie   dostrzega   ezoteryki   i   hermetyki,   co   wcale   nie   oznacza,   ze   te   dziedziny
ludzkiego   poznania   nie   istnieja,   podobnie   jak   niedostrzeganie   przez   cale   wieki   atomu   nie
swiadczylo o jego niebycie.

Wlasnie dlatego tak trudno o prawidlowa i wyczerpujaca kosmobiologiczna charakterystyke

kosmogramów panstw i narodów. W przypadku Polski istnieja takze pewne watpliwosci co do
dokladnego rozmieszczenia glównych osi rzeczywistego juz, a nie archetypowego kosmogramu

Chrztu z 966 r., a przypominam, ze ten pierwszy jest w zasadzie (przynajmniej w odniesieniu do
Polski) po prostu bardziej precyzyjna wersja tego drugiego.

Wiemy juz z dotychczasowych rozwazan, ze Slonce tego kosmogramu znajduje sie na

przelomie zodiakalnej fazy Barana i Byka lub w pierwszym stopniu Byka, w poblizu MC, ale
zmienia swoje polozenie, przemieszczajac sie domifikacyjnie z wierzcholka X sektora (a wiec
MC) w koncowe partie sektora IX, znaczeniowo odpowiadajacego fazie Strzelca (bo MC i sektor
X koresponduje z faza Koziorozca), wraz z przenoszeniem stolicy z Gniezna i Poznania do
Krakowa, a potem do Warszawy (!!!). Podczas kolejnych relokacji stolicy panstwa polskiego,
glównie na wschód, ale i troche na poludnie (w wyniku których powstaja nieco sie od siebie
rózniace relogramy lub reloskopy, jesli ktos woli te druga nazwe), przesuwaja sie odpowiednio
osie kosmogramu, pionowa – wyznaczajaca MC (co zmienia sektoriat, czyli domifikacje Slonca)
oraz pozioma, definiujaca wierzcholek I sektora, zwany potocznie Ascendentem, wskazujacy na
charakterystyczne cechy osoby, przedsiewziecia lub panstwa, na równi wazny (choc zazwyczaj
ogólowi ludzi zupelnie nieznany), jak urodzeniowa pozycja Slonca. Na Ascendent bowiem ma
wplyw zarówno czas narodzin jak i ich miejsce.

Jesli chodzi o czas, to dowiodlem juz wczesniej róznymi sposobami, ze chrzest odbywal sie

w okolicy poludnia (co nie dziwi). W godzinach przedpoludniowych Slonce przemieszcza sie z
sektora XI, przez sektor X ku MC, by po poludniu przemierzac sektor IX, kierujac sie na
Zachód, a wiec ku wierzcholkowi najpierw sektora VIII, a potem VII (rzeczywisty zachód).
Natomiast relokujac sie przestrzennie w kierunku wschodnim „poganiamy” ascendent, który
przesuwa sie zgodnie z kolejnoscia zodiakalnych faz. W przypadku Polski owo przemieszczenie
dokonuje sie w ustalonej juz przez nas wczesniej (ze wzgledu na pore chrztu) fazie Lwa.

To, ze jestesmy ascendentowym Lwem, a nie np. Rakiem lub Panna, wynika z

domniemywanej pory chrztu oraz narodowego charakteru (solarnym, a wiec slonecznym Lwem
jest np. Francja ze swym lwiastym Napoleonem Bonaparte, Aleksandrem Dumasem, Trzema
Muszkieterami,   itd.,   o   czym   tez   juz   bylo).   We   wczesniejszych   rozwazaniach   kilkakrotnie
przytaczalem   tak   charakterystyczne   dla   tego   lwiastego   ascendentowego   wycinka   ekliptyki
postacie, wydarzenia historyczne, nasze narodowe zwyczaje, obyczaje i powiedzonka. Ustalenie
archetypowego dla Polski ascendentu w znaku Lwa jednak nie wystarcza, bowiem – co chyba
wyraznie   widac   –   miasta   bedace   kolejnymi   stolicami   Polski   znacznie   sie   od   siebie   róznia,
zarówno duchem, jak i materia. Jesli wiec Ascendent kosmogramu Polski jest prawidlowy, to
jego   ekliptyczne   przemieszczanie   sie   powinno   odzwierciedlac   nature   terytorium,   którego
dotyczy. I to wlasnie wykaza moje rozwazania. Chetnie tez „odszczekam” je, jesli ktokolwiek
przedstawi   mi   spójniejszy   model,   bowiem   to,   co   czytam   o   horoskopie   Polski,   to   pobozne
zyczenia autorów, zapominajacych  m.in. wlasnie o zmianie stolic. To horoskopy ich marzen
wlasciwie, bo planety nigdy w takich konfiguracjach jak sugeruja nie mogly sie znajdowac i sie
nie znajdowaly. Nie maja one nic wspólnego z realiami, a to z tego powodu, ze ani planet ani
sektorów nie mozna sobie dowolnie ustawiac wedlug zasad klocków „lego”.

Dzisiaj bowiem dokladnie wiadomo, gdzie znajdowaly sie w owym czasie ciala niebieskie

naszego ukladu slonecznego. Wprawdzie obliczenia (szczególnie pozycji Plutona – a nie
zamknal on jeszcze swego cyklu od czasów jego odkrycia w 1930 r.) moga nieco sie od siebie
róznic w zaleznosci od powolywanego zródla, byc moze o kilka nawet stopni, ale z pewnoscia
nie znaków – jednak pozycja pozostalych planet w danym momencie historycznym nie budzi
zadnych watpliwosci, zas umiejscowienie podstawowych dwóch osi kosmogramu (Asc. i MC),
przynajmniej w znaku, takze.

Jesli natomiast jakies nieznane nam jeszcze zródla zmusilyby nas do zmodyfikowania nieco

daty chrztu o dzien lub dwa (kwestia rozpietosci miedzy sobota a poniedzialkiem wielkanocnym
w 966 r., bo istotny dla Polski poczatek fazy Byka zbiegal sie wtedy z Wielkanoca i, jesli nawet
nie byla ona jeszcze wtedy powszechnie uznawana, to i tak dzien chrztu panstwowego mógl
takze z mocy nieswiadomosci zbiorowej wlasnie wtedy miec miejsce, niezaleznie od
pózniejszego, koscielnego, uznania daty tych swiat, jako ze wszystkie dotychczasowe
rozwazania i tak prowadza do przelomu faz Barana i Byka, a wiec obszaru zamykajacego sie

mniej wiecej czterdziestoosmiogodzinnym interwalem czasowym), to sprawa jest do
zweryfikowania w ciagu kilku lat.

Jedyne bowiem istotne róznice wystapia w ustawieniu Ksiezyca, który przemieszcza sie

przez znak zodiaku w ciagu dwóch i pól dnia, planety zas, szczególnie te wolniejsze (od Jowisza
po Plutona) nieznacznie tylko zmienia swoje pozycje i pozostana nadal w takich samych
aspektach wzgledem siebie.

Tylko wiec alternatywne pozycje Ksiezyca komplikuja nieco obraz, a Ksiezyc w

kosmogramach panstw i narodów wyraza niebagatelna wartosc, uosabiajac prostego czlowieka,
lud, spoleczenstwo (w przeciwienstwie do Slonca, które oznacza status panujacego, wladzy i –
generalnie – prestiz, jakim cieszy sie panstwo, tym wiekszy, im silniej i lepiej aspektowane jest
Slonce). Ta ostatnia uwaga jest szczególnie znaczaca w przypadku Polski, o czym za chwile, w
komentarzu do jej kosmogramu (a nie interpretacji, bo ta, profesjonalnie wykonana, zajelaby co
najmniej polowe objetosci niniejszego numeru).

W kazdym razie tranzyt Urana (raz na 84 lata) przez pas Wodnika i jednoczesnie przez

umiejscowiony tam Ksiezyc chrztu Polski powinien juz wkrótce dostarczyc bardzo
przekonywujacego dowodu na jego dokladne polozenie.

Jezeli te, w gruncie rzeczy proste sprawy, sa dla Panstwa jasne, to znaczy, ze trud zmudnego

i kilkukrotnego wyjasniania ich we wczesniejszych partiach tekstu nie poszedl na marne. Niech
mi to jednak wybacza ziewajacy wtedy nad ta lektura bardziej zaawansowani Czytelnicy.
Dopiero teraz mozemy wreszcie pomówic o tym, co „zafundowal” nam Kosmos juz przed ponad
tysiacem lat.

Wielu Czytelników, szczególnie tych, którzy

uczestniczyli w moich seminariach na temat kosmogramu
Polski, prezentowany przeze mnie wykres musi byc
sporym zaskoczeniem, ale ja przeciez tez sie ciagle ucze i
rozwijam. Dalsza lektura powinna jednak usunac wszelkie
watpliwosci.

Otóz, uklad osi (Asc. i MC) dla Gniezna czy tez

Poznania w tym okresie roku jest taki, a nie inny i nic przy
nim nie da sie zmajstrowac. Musimy wiec wybierac: albo
Slonce w IX sektorze, jak z dawien dawna glosilem, ale
wtedy   ascendent   przesuwa   sie   glebiej   w   znak   Lwa   i
pozostaje   w   nim   wprawdzie,   lecz   burzy   terytorialna
strukture   i   hierarchie

dwadasams, wyraznie

charakteryzujacych poszczególne regiony Polski. Te strukture odkrylem zupelnie niedawno i gdy
wkrótce przedstawie ja Panstwu, sedno Polskosci ujawni sie nam w pelnej krasie. Albo tez – to
ta druga mozliwosc – utrzymam IX-ciosektorowosc Slonca kosztem znacznie mniej sensownego
wtedy ascendentu (choc tez w Lwie), jesli idzie o kolejne jego komponenty.

Czy tertium non datur? Skadze. Po latach poszukiwan odpowiedzi, rozwiazanie okazalo sie

trywialnie proste, tak ze i wilk bedzie syty i owca cala (choc w dobie klonowania o te ostatnia
znacznie latwiej).

Ten akapit (i tylko ten!) jest – uprzedzam – wspanialym deserem dla bardziej

zaawansowanych   Czytelników   (na   co   zreszta   czekaja   od   dawna,   jako   ze   wciaz   zajmuje   sie
sprawami dla nich oczywistymi). Nie moge wiec bezkarnie cofnac ascendentu o kilka stopni, by
otrzymac  pozadana dwade w znaku Lwa, gdyz  wtedy Slonce odskoczy w X sektor, na tyle
gleboko, ze relokacja stolicy do Krakowa i Warszawy, w sposób oczywisty przesuwajaca Asc.
do przodu, nie pozwoli przejsc Sloncu do sektora IX, a to wlasnie powinno miec miejsce (!!!).
Innymi slowy, ewentualne odejscie od pozadanej dwady fazy Lwa, w tym wypadku Koziorozca,
moze byc zrekompensowane w pewnym sensie równowazna jej pozycja Slonca w X sektorze (!),
ale   niezmiernie  blisko  MC, gdyz  wtedy  – co  historia   potwierdza  –  przeniesienie  stolicy  do
Krakowa, a potem Warszawy wyraznie juz relokuje Slonce do IX sektora i wraz z ta „przepro-
wadzka” zmienia sie przeciez historyczny wymiar Polskosci (!!!), jako ze stolica zarówno w

Powinienem teraz przeprowadzic klasyczna, bardzo zreszta skrótowa analize kosmogramu

Polski, ale czuje, ze najpierw musze ujawnic dwadasamsowo-ascendentowe „tajemnice”, z
którymi tyle zamieszania. Przypominam, ze dwadasamsa (dwada) – to wycinek ekliptyki liczacy
dwa i pól stopnia, co pozwala (2,5 stopnia x 12 znaków zodiaku daje 30°, a wiec jeden znak)
widziec caly Zodiak w kazdej fazie zodiakalnego rozwoju (znaku), a dwady rozpoczynaja sie
kazdorazowo od znaku, który na nie dzielimy (np. pierwsza dwada zodiakalnej fazy Byka jest
dwada Byka, Wodnika – dwada Wodnika, itd.).

Pozycja Slonca Polski (na przelomie faz Barana i Byka) daje ascendent w Lwie, na

pograniczu dwady Koziorozca i Wodnika (okolice 14-16 stopnia Lwa), ale pozycja Slonca w X
sektorze na MC i tak, w sposób oczywisty, uaktywnia energie fazy (znaku) Koziorozca dla
terenu Wielkopolski. Przeniesienie stolicy do Krakowa uaktywnia dwade Wodnika (Lódz
pozostaje na granicy dwad Wodnika i Ryb), natomiast umiejscowienie stolicy w Warszawie
– eksponuje dwade Ryb, a nawet wskazuje na wyrazna juz jakby dominacje fazy Ryb (!),
która to energia „przesiaknal” wreszcie i caly naród, co wykaze w dalszej czesci. Byla to jednak
ascendentowa energia dwady Ryb z fazy Lwa, nie zas ascendentu Ryb, który zdaje sie miec
wielu zwolenników wsród astrologów w naszym kraju.

Musze wiec wyjasnic, ze uzyskanie ascendentu w Rybach wymagaloby przeprowadzenia

chrztu   Polski   gleboka   noca,   co   powinno   byc   porazajaco   jasne   dla   kazdego   absolwenta
poczatkujacego   kursu   astrologii.   Jesli   bowiem   ascendent   Lwa   wypada   w   godzinach
poludniowych, to w okolicach pólnocy, po opozycji, wychodzi ascendent Wodnika, a Ryb –
jeszcze   pózniej.   Owszem,   chrzciny,   w   wyjatkowych   sytuacjach,   moga   miec   miejsce   w
dowolnym czasie, jednakze plemionom slowianskim oraz Mieszkowi naprawde nie grozila nagla
zapasc, tak gwaltowna w dodatku, by chrztu panstwowego (w jego rezultacie utworzono kilka
diecezji,   a   wiec   ustanowiono   hierarchie   w   ramach   bardzo   juz   w   duchu   Koziorozca
funkcjonujacej, ziemskiej struktury kosciola) trzeba bylo dokonywac nie w blasku Slonca, lecz
przy migotliwym swiatelku pochodni, krótko po pólnocy (!). Wtedy nie lubilibysmy odgrywac
roli pierwszych skrzypiec, wszedzie tam, gdzie sie znajdziemy, w dodatku w glorii i chwale i na
glównej scenie, nie zas w mroku i na poboczach historii.

Miedzy koziolkami i wozem Drzymaly

4/1999

W pierwszej chwili spojrzenie na nasz kraj i naród przez pryzmaty dynamicznego,

dwadasamsowego, lwiego ascendentu, który nie powinien juz budzic najmniejszych watpliwosci
– wydawalo sie mi szalenstwem i absurdem zarazem, gdyz oznaczalo postrzeganie go (ascenden-
tu) jako dynamiki nastepujacych po sobie dwad, bedacych prostym nastepstwem przesuwania
stolicy na wschód, wprawdzie nasze ekspansywne „ciagotki” siegaly znacznie dalej, lecz
jakiejkolwiek stolicy polozonej jeszcze bardziej na wschód nie daloby sie utrzymac, pomijajac
juz to, co zreszta najwazniejsze, ze rozmijalaby sie ona z sednem Polskosci (co notabene nie
oznacza, ze tylko Warszawa tkwi w tym sednie, o czym jeszcze bedzie). Tylko jednak, przy
takim dynamiczno-dwadowym ujeciu, i tylko wtedy, niczym z cudownego obrazu, albo z
wyspiansko-wajdowskiego tanca Chochola, zaczynala wylaniac sie pelnia Polskosci (dziekuje
Redakcji za utrzymanie pisowni tego slowa przez duze P).

W trakcie kolejnych poszukiwan, zmierzajacych – przypominam – do synchronizacji dwad

ascendentu, MC i pozycji Slonca – znalazlem rozwiazanie, które sprawi, ze POJMIEMY  SENS
KOMPLIKACJI     DZIEJÓW     NASZEGO     NARODU,   a   argumenty   powinny   (w   zasadzie)
przemówic   do   kazdego,   nie   bezmyslnego   badacza   losów   naszego   kraju,   obznajomionego   z
kosmobiologicznym, a wiec chyba jedynym obiektywnym punktem widzenia (dla wyjasnienia:
to moja interpretacja, która moze nie byc obiektywna, ale nie punkt widzenia, jako ze solarno-
planetarny   aspekt   od   dawien   dawna   regulowal   wiekszosc,   jesli   nie   wszystkie,   poczynania
ludzkosci).

Przy okazji, mniej w tematyce tej bieglym

Czytelnikom   donosze,   ze   ascendent   dla   Polski
pozostanie   zawsze   w   Lwie,   jezeli   tylko   (w
uproszczeniu   mówiac),   wydarzenia   beda   mialy
miejsce   wiosna   i   to   w   godzinach   poludniowych).
Zwracam   tez   ponownie   uwage   na   fakt
najistotniejszy:   ze   minuty,   jesli   nie   sekundy,
decyduja   o   tym,   iz   ascendent   Polski   moze
znajdowac   sie   w   samej   koncówce   dwady
Koziorozca   fazy   Lwa,   ale   jesli   juz   przeszedl   do
dwady Wodnika (kilka do kilkunastu minut róznicy
w rzeczywistym  czasie), to i tak Slonce pozostaje
przy MC, po stronie X-go sektora, odpowiadajacego
przeciez   energetycznie   fazie   Koziorozca,
przynajmniej   tak   dlugo,   jak   dlugo   osrodek
panstwowosci   znajdowal   sie   w   Wielkopolsce,   a

wiemy, ze nie byl to czas zbyt dlugi (zaledwie kilkadziesiat lat).

Przy osrodku panstwowosci (bo trudno mówic o stolicy) w Gnieznie i w Poznaniu

powinnismy   odczuwac   tchnienie  Koziorozca  (obecne   do   dzis),   przy   stolicy   w   Krakowie   –
Wodnika  (wciaz wyczuwalne), a w Warszawie – fazy  Ryb  (i dzisiaj bardzo widoczne). I to
wlasnie   jest  glówna   teza   obecnych  rozwazan.  Innymi   slowy,  dwada   Koziorozca   i  jej   cechy
powinny byc co najmniej widoczne w Poznaniu, niemal calej Wielkopolsce i województwach
zachodniej Polski, dwada Wodnika – na terytorium naszego kraju obejmujacym m.in. Kraków i
Gdansk, zas  dwada  Ryb  –  na terenach  obejmujacych   Warszawe  i  Mazowsze  z  Mazurami   i
Bieszczadami.

Kazdy, kto bywal w Poznaniu (argumentów nie bede porzadkowal w jakis wymyslny

sposób), ten osobiscie doswiadczyl odmiennego od panujacego w reszcie kraju, zdecydowanie
wiekszego ladu, porzadku, etosu pracy i gospodarnosci, a niegdys i czystosci, co z pewnoscia nie
jest charakterystyczne dla dwady poprzedniej – Strzelca i nastepnej – a wiec Wodnika, jeno dla
Koziorozca. Ten kto bywal w Poznaniu wie takze to, ze jedna z jego najwiekszych historycznych
atrakcji sa „Koziolki”, trykajace sie na poznanskim Ratuszu. Solidny, wlasnie koziorozcowaty
jest herb Poznania i wystarczy porównac go z herbem krakowskim, a szczególnie warszawskim,
by dokladnie odczuc róznice klimatu tych miast i ziem.

Poznan wszakze, to nie tylko Koziolki. To takze potezna i zachowana po dzis dzien we

fragmentach Cytadela, na terenie której tlumnie jest odwiedzany przez mieszkanców miasta Park
Przyjazni, funkcjonujacy jako strukturalnie wazny element miasta (dwada Koziorozca to takze
Twierdza   Wroclaw,   Kolobrzeg,   Wal   Pomorski,   itp.).   Czy   trzeba   równiez   przypominac   o
Miedzynarodowych   Targach   Poznanskich,   na   które   sklada   sie   dzisiaj   kilkanascie,   jesli   nie
kilkadziesiat corocznych, doskonale zorganizowanych imprez handlowych, nie majacych sobie
równych   w   kraju?   Ogromna   role   w   historii   miasta   odegraly   wreszcie   Zaklady   im.   H.
Cegielskiego (spod ich bram wyruszyl robotniczy protest w czerwcu 1956 r.). Cegielski byl zas
urodzeniowym Koziorozcem. Wspólczesne granice Polski dlatego sa mozliwe (miedzy innymi),
ze 27 grudnia 1918 r. (faza Koziorozca, a jakzeby inaczej), po Swietach Bozego Narodzenia, a
jeszcze przed Sylwestrem (w takim to okresie, w innych czesciach ziem polskich nikomu by sie
raczej   niczego   nie   chcialo)   wybuchlo  Powstanie   Wielkopolskie,   jedyne   zreszta   tego   typu
przedsiewziecie w Polsce zakonczone pelnym sukcesem.

Na koniec wreszcie tego bardzo wybiórczego zestawienia wspomne o kosmogramie nadania

praw miejskich Poznaniowi z 1253 r. (dziekuje Bozenie Kaczmarskiej, mej wieloletniej
seminarzystce z Poznania za material zródlowy), w którym i faza Koziorozca i Saturn (wladaja-
cy ta faza) odgrywaja prominentna role. To wprost niebywale, ale kosmogram niewatpliwej
lokalizacji Poznania jest bardzo polski i dwadasamsowo strefowy zarazem. O strefowosci (dwa-
dzie) bylo juz w poprzednim zdaniu, jako ze Saturn jest na ascendencie w Koziorozcu (!!!),

Polskosc zas Poznania i Wielkopolski oddaje Slonce kosmogramu lokalizacji w fazie Byka i
zarazem (juz lepiej byc nie moze) w dwadzie Lwa tej fazy. Slonce tez jest w koniunkcji (zlacze-
niu) z Jowiszem (Strzelec), zas w MC znajduje sie Skorpion i Pluton w X sektorze na dodatek.
Czyz   mozna   jeszcze   zadac   czegos   bardziej   perfekcyjnego,   skoro   w   kosmogramie   Poznania,
znacznie   przeciez   pózniejszym   niz   chrzest   Polski   z   966 r.,   wszystkie   fazy   akcentowane
kosmogramem   tego   chrztu,   sa   równie   silnie,   jesli   nie   jeszcze   wyrazniej   i   jednoznaczniej
wyeksponowane? (!!!)

Swoja wymowe ma wreszcie koziorozcowaty upór Drzymaly (dom na wozie), który

okazal   sie   zwycieski,   dzieki   oparciu   go   o   system   legislacyjny   (z   natury   swej   zwiazany   z
Saturnem). W zaborze rosyjskim np. taki protest, nie mówiac juz o uwienczeniu go sukcesem,
bylby zupelnie niemozliwy, bo Drzymala wyladowalby nie w swym wozie, traktowanym jako
dom, lecz w najlepszym razie w kibitce wiozacej go do „domu” gdzies w Kolymie, Workucie
czy Magadanie i rozpoczalby „nowe” zycie i tak chyba wygrane, jesli porównac je z losem
zgotowanego   nam   pózniej   Katynia.   Warto   przy   okazji   zauwazyc,   ze   najlepszy   material
genetyczny, odradzajacy sie w potomkach zeslanców powstania styczniowego, bratajacych sie
teraz na rosyjskiej Syberii z prawie wszechobecnym tam juz od kilku(nastu) lat, calkiem niezlym
chinskim   materialem   genetycznym,   stawia   na   porzadku   dziennym   pytanie   o   to,   czy
przepowiednia   mówiaca   o   polsko-chinskim   sasiedztwie   za   Uralem   przypadkiem   sie   juz   nie
spelnia (!?!).

Wracajac jednak do „naszych baranów” (z francuskiego to przejete), przepraszam,

Koziolków (by kontynuowac po wielkopolsku), trzeba powiedziec, ze do dzis wielu ludzi
odczuwa specyficzna i niepowtarzalna atmosfere Poznania (ja jej takze, przez kilkadziesiat lat w
nim mieszkajac, uleglem), za która, jesli nawet nie przepadaja, to w pelni ja doceniaja.

O systemowo-gospodarczych walorach tego regionu nie trzeba wspominac (kosmogram

lokalizacji Poznania na godz. 12.00, a wiec w poludnie, pokazuje Slonce z Jowiszem i
Merkurym w VIII, ze skorpionowym, z gospodarka powiazanym sektorem kosmogramu), bo sa
powszechnie znane. Na koniec wiec pewien znamienny drobiazg. Z Koziorozcem wlasnie, bo z
zadna inna faza zodiaku, kojarza sie autostrady i system dróg. I w tej materii, takze w skali
krajowej, wlasnie poznanski biznesmen, Jan Kulczyk, odgrywa nieposlednia role.

Lajkonik, Syrenka, Nike

5/1999

Niepowtarzalna atmosfere, choc zdecydowanie odmienna od Poznania, odnajdujemy (chyba

wszyscy) w w Krakowie.

Dziwne to miasto, jak i daleka od zwyklosci jest faza Wodnika, ale Wodnik nie dziwi sie

ani innym ani sobie, wymaga tolerancji, walczy za wolnosc „nasza i wasza”, jest gotów zmieniac
wszystko wokól siebie w rewolucyjny sposób, byleby sam mógl pozostac niezmienny. To
wlasnie mozna powiedziec takze o Krakowie (!)

Rozpocznijmy od porównania zdyscyplinowanych, w odpowiednich i niezmiennych

interwalach   czasowych   trykajacych   sie   poznanskich   Koziolków   z   zupelnie
niezdyscyplinowanym, chcialoby sie powiedziec, calkowicie niezorganizowanym i w poczuciu
ogromnej wolnosci i swobody ruchów rozbawionym (tanczacym?) krakowskim  Lajkonikiem
(czy   kiedykolwiek   widzieliscie   rozbawione   Kozly,   nie   wspominajac   juz   slowem   o
archetypowym dla tej fazy, melancholijnym, lecz wewnetrznie uporzadkowanym Klapouchym z
„Kubusia   Puchatka”?).   A   juz  smok   wawelski  (i   jego   pokonanie   przemyslnym   sposobem   –
Wodnik opozycja Lew) zupelnie nijak ma sie do systemowego, calkowicie przewidywalnego i
bez iskry szalenstwa odbywajacego sie trykania poznanskich koziolków.

No tak, ale wstrzymajmy sie jeszcze z ostatecznymi opiniami do czasu przyjrzenia sie

warszawskiej Syrence i jej relacji zarówno do poznanskich Koziolków jak i wawelskiego
Lajkonika, bo dopiero wtedy róznice nabiora rumienców. Szlachecka wolnosc to przeciez
atrybut fazy Wodnika i wlasnie za czasów stolicy w Krakowie przezywalismy jej najwiekszy
rozkwit. W powazniejszym wydaniu to wolnosc dla Polski i stanu chlopskiego, to powstanie
kosciuszkowskie i on sam, Tadeusz Kosciuszko, urodzony Wodnik, z niespelniona miloscia do

kobiety, przeniesiona na milosc do kraju ojczystego, przysiegajacy na krakowskim Rynku. I ta
oryginalnosc fazy Wodnika, bo w Krakowie po dwakroc deklarowano narodowe powstania i
dwakroc wyprowadzano powstanców poza granice miasta, by nie uleglo zniszczeniu. Wiele lat
pózniej Pierwsza Kadrowa wymaszeruje z krakowskich Oleandrów, takze nie szkodzac miastu,
pomagajac natomiast wywalczyc niepodlegle bytowanie kraju (na kwadraturze wladajacego
Wodnikiem Urana do tej daty zakonczy zreszta w 1935 r. swe ziemskie bytowanie marszalek
Pilsudski). W kilka lat pózniej owo niepodlegle bytowanie zorganizuje skutecznie w Krakowie
inny urodzeniowy Wodnik – Wincenty Witos (!).

Kraków nigdy nie zostal nazwany Wodnym Miastem, ale zawsze nim byl (!). Nigdy nie

zostal   ujarzmiony   i   zdobyty   (nawet   podczas   II   wojny   swiatowej   typowo   uranowy   manewr
dowódcy wojsk wyzwalajacych miasto – Rosja zwiazana jest z Wodnikiem – pozwolil te perle
Polskosci,   z   najsilniejszym   obok   czestochowskiego   czakramem   bijacym   spod   Zamku
Królewskiego   na   Wawelu,   zachowac   dla   potomnych).   Porównajmy   to   z   losem   Warszawy,
kolejnej   stolicy   i   jej   Zamkiem   Królewskim,   który   wrzesniowym   switem   „przyjal”   pierwsze
niemieckie   bomby   w   swych   komnatach.   Natomiast   krakowskie   kopce   (Kosciuszki   i
Pilsudskiego) moze i dzisiaj zniszczyc nie wróg, lecz tylko czas i nasze ekologiczne niedbalstwo.

W dwadzie Wodnika ascendentowej dla Polski fazy Lwa lezy jednak nie tylko Kraków, ale i

Gdansk. Nie wiem, co silniej sie z nim kojarzy – Wolne Miasto Gdansk (jedyne zreszta w calej
naszej historii), czy wolnosciowe protesty stoczniowców, najpierw w r. 1970, a potem w
pamietnym sierpniu 1980 r. (przypominam jednoczesnie niezmiernie aktywna w stanie
wojennym Nowa Hute k/Krakowa).

W tym pasie (dwady Wodnika) pracowal takze najwczesniej znany w calym swiecie, po dzis

dzien ceniony Mikolaj Kopernik (z Uranem na IC), w typowo uraniasty sposób (nieprzypadko-
wo mówi sie o rewolucji kopernikanskiej) odmieniajac poglad ludzkosci na to, co dzieje sie „w
górze”.

Bylbym zapomnial. Tylko dwa polskie miasta, Kraków i Gdansk, a wiec dwie najwieksze

konglomeracje miejskie na terytorium lwiasto ascendentowej dwady Wodnika, zdecydowaly sie
nadac pulkownikowi R. Kuklinskiemu Honorowe Obywatelstwo. Powiecie Panstwo, ze to
kolejny przypadek? Byc moze, ale wtedy wszystko musialoby byc przypadkiem. Dzis jednak,
nawet poczatkujacy studenci hermetyki coraz bardziej zdaja sobie sprawe z tego, ze przypadek
ma miejsce wtedy tylko, gdy nie jestesmy swiadomi wszystkich okolicznosci, które do niego
doprowadzily.

Faza Ryb, podobnie jak XII sektor (dom) kosmogramu, zawsze nalezaly do

najtrudniejszych,   tak   w   procesie   interpretacji   kosmogramu,   jak   i   co   poniekad   wazniejsze   w
indywidualnych przezyciach ludzkich, odpowiadajacych tematycznie specyfice tej fazy Zodiaku
(i sektora takze). Dwada Ryb  ascendentowej  fazy Lwa obejmuje Warszawe oraz wschodnie
obszary Polski. Historia tego miasta, juz jako stolicy (ale i przedtem), promieniujac zreszta od
wtedy swa karma na caly kraj, obfituje wprost w malo zabawne i w gruncie rzeczy niezbyt
budujace cechy tej fazy, a takze, a moze mówiac po ludzku i niczego nie owijajac w bawelne,
równiez w bardzo tragiczne akcenty. Kilkakrotnie zdobywane i przy tej okazji niszczone przez
Szwedów,   Rosjan   i   Niemców   w   przeciwienstwie   do   Krakowa,   Gniezna   i   Poznania,
doswiadczylo   to   miasto   wiecej   niz   jakiekolwiek   inne.   Mimo   to,   promowalo   ono   takze
najpiekniejsze   cechy   fazy   Ryb,   zwiazane   z   poswieceniem   i   niezwyklym   przywiazaniem   do
swego miasta. Inaczej nikt nie powrócilby do zgliszcz styczniowej Warszawy 1945 r.

Przyklad Warszawy jest najbardziej znany, ale wiekszosc, szczególnie mlodych

mieszkanców innych regionów, ma nader mgliste pojecie o tragediach, które rozegraly sie na
wschodnich obszarach dzisiejszej Polski (nie mówiac juz o nie mniej tragicznym losie sporego
procentu tej czesci rdzennej ludnosci polskiej, która stala sie ofiara jaltansko-poczdamskiego
wyroku i na zawsze pozostala poza granicami Rzeczypospolitej).

Dwoistosc fazy Ryb znakomicie oddaje postac Syrenki, jak dwoistosc racji pozornie

jednoznaczny warszawski posag Nike. Warszawa zwiazana jest takze od poczatku z dwoistoscia
panstwowego centrum, bowiem nie od razu zamknieto narodowy rozdzial historii, zwany

krakowskim i z pianiem kura otworzono inny juz rozdzial, dotyczacy Warszawy. Los panstwa i
narodu, zwiazany z tym faktem stanowi ostatni dotychczas, moze nie tylko najtragiczniejszy,
biorac pod uwage losy Warszawy i calego kraju, lecz równiez najdziwniejszy okres naszej
panstwowosci.

Pestka polskosci

6/1999

Wlasnie tak! „Pestka”, a wiec sedno sedna, czyli „Warszawo, ty moja Warszawo”, dumna

stolico Polski, Feniksie srodkowej Europy, cos po licznych okresach swietnosci i bardziej cie
jeszcze zlobiacych dniach upokorzenia i kleski, niewiele ponad pól wieku temu z popiolów znów
powstala na dobre i zle jako stolica Polski. Naród zas caly i dziatwa szkolna nawet, co nigdy Cie
wczesniej nie widziala, ani w rozkwicie, ani w ruinie, „zasponsorowala” Cie, jakby to dzis
okreslono (praktycznie obowiazkowe skladki), nie gorzej niz czynem swym manifestowali to,
nadal w Tobie zakochani, Twoi przedwojenni wielbiciele.

Nie bylo wiec Warszawy zima 1945 r., ale przeciez byla. Nie pierwsza to wszakze

manifestacja zodiakalnej dwadasamsy Ryb (ascendentowego dla kosmogramu chrztu Polski z
966 r. znaku Lwa), a wiec fazy reprezentowanej symbolicznie przez dwie ryby, co w dwóch
róznych plyna kierunkach. Przeniesiono wówczas (na krótko) centralne urzedy do Lodzi, ale nie
stolice (bowiem na Kraków, nigdy przez Rosjan nie ujarzmiony i nie zdobyty, jako stolice kraju
wlasnie oni w zaden sposób by sie nie zgodzili, my zas tymczasem wiemy juz z wczesniejszych
rozwazan, ze Kraków, podobnie jak Gdansk, zwiazany jest z dwada Wodnika). Podobnie
przeciez, choc zarazem calkiem inaczej, bylo przed wiekami, gdy król „wyprowadzil” stolice z
Krakowa, gdyz sam poczatkowo znacznie wiecej czasu bawil na Wawelu niz goscil w
Warszawie.

Stop! Przypomnijmy raz jeszcze o czym mówimy. Dla Slonca (kosmogramu Polski 966 r.)

znajdujacego sie w Byku, na MC, ale w X sektorze (Koziorozca), w przypadku Gniezna lub
Poznania, ascendent znajduje sie w znaku Lwa, lecz na przelomie dwad Koziorozca i Wodnika.
Przeniesienie stolicy do Krakowa powoduje, ze Slonce chrztu Polski przemieszcza sie do IX
sektora (Strzelec), a ascendent wypada w dwadzie Wodnika. Kolejna „przeprowadzka” do
Warszawy powoduje przejscie ascendentu do dwady Ryb, oddalenie sie nieco Slonca od MC i
silniejsze jego umiejscowienie w sektorze IX.

Nie trzeba nikomu chyba przypominac, ze wraz z przeniesieniem stolicy do Warszawy

kraj   nasz   zaczal   zwolna,   lecz   wyraznie   tracic   swa  mocarstwowosc  (Ryby   do   Lwa   sa   w
kwinkunksie, ale ponadto na losy nasze mialy wplyw tranzyty i progresje planet). Takze sejmy,
przeniesione   z   Piotrkowa   Trybunalskiego   do   nowej   stolicy   nie   byly   juz   tymi   samymi
zgromadzeniami.   Stanowily   raczej   –   lagodnie   mówiac   –   bardziej   pierwowzór   tego,   co   od
pewnego czasu obserwujemy ponownie w naszym parlamencie na Wiejskiej, podobnie zreszta,
jak przed wojna.

Jak pamietamy, dwada Ryb zwiazana jest nie tylko z Warszawa, ale i z calym Mazowszem,

choc nie tylko.  Mówiac  w uproszczeniu linia  graniczna  przebiega  na wschód od Gdanska i
Krakowa, przed Plockiem (to juz dwada Ryb: chemia, zanieczyszczenia i wladajacy nia Neptun),
przecina   Lódz   (pogranicze!)   i  dalej   biegnie   przed   górami   Swietokrzyskimi,   za   Krakowem   i
Zakopanem   (niezaleznosc   Górali,   ich   muzykalnosc,   kult   Janosika   i   gloryfikacja   Ameryki   –
wszystko   typowe   dla   fazy   i   dwady   Wodnika),   ale   przed   Tarnowem   (uzasadnienie   jak   w
przypadku Plocka, tyle ze inna branza).

Przypominam: Neptun (neptunalia na okrecie i na koloniach), to sytuacja jakby z balu

maskowego, piekna ale niekoniecznie prawdziwa, to Posejdon, calkiem skutecznie zaklócajacy
powrót na Itake takiemu spryciarzowi, jak Odys (jakby swój trafil na swego), zdobywcy Troi
dzieki podstepowi z koniem trojanskim, we wnetrzu którego ukryl wojowników. Przedtem maz
ów wslawil sie równiez podstepnym „wyluskaniem” Achillesa sposród kobiet, gdzie ten ukrywal
sie wiedzac, ze pod Troja czeka go smierc. Odys jednak pamietal przepowiednie, ze bez tego
pierwszego Troja nigdy nie zostanie zdobyta. Linie Neptun-Odys mozna pociagnac do
Wallenroda i Kuklinskiego, ale na szczescie, nie musimy sie teraz zaglebiac w te sprawy. Neptun

zwiazany jest z jednej strony z poswieceniem i idealizacja, a nawet oddaniem wlasnego zycia dla
sprawy (pierwsi chrzescijanie rysujacy przed swa smiercia na arenach rzymskich znak ryby), zas
w swej nieharmonijnej energetyce, odpowiednio z ofiarami, iluzja, szpiegostwem, pomówieniem
i zdrada.

Literackimi archetypami fazy Ryb – jak podaje w mym Homo-Zodiacusie – tymi

bezsilnymi, bezradnymi i zdanymi na laske losu jej przedstawicielami, a wiec w konsekwencji
reprezentujacymi   negatywny   potencjal   Neptuna   sa   m.in.   Dziewczynka   z   zapalkami,   Janko
muzykant , Frania z Nowolipek, a nawet Hamlet, ze swym zawsze aktualnym pytaniem „byc
albo nie byc”. Piekna postacia najwyzszych lotów, a zarazem realnym reprezentantem tej fazy
jest Jezus z Nazaretu taki, jaki opisywany jest w ewangeliach (Judasz to Ryby negatywne i ofiara
zarazem,  jako ze bedac skarbnikiem gminy nie potrzebowal 30 srebrników, bo o co innego
przeciez   w   tym   wszystkim   szlo)   oraz   jako   postac   literacka   –   Jean   Valjean   z   „Nedzników”
Wiktora Hugo (równiez urodzeniowej Ryby).

Realna, bardzo neptunowa i zarazem tragiczna w swej wymowie postacia (tez urodzeniowa

Ryba) jest marszalek Rydz-Smigly, opuszczajacy swe wojsko, lecz heroicznie starajacy sie
pózniej zmazac swe winy, niejawnie powracajac do kraju z zamiarem kontynuacji walki jako
prosty zolnierz. Umiera jednak na zapalenie pluc (patrz: Fryderyk Chopin, urodzeniowe Ryby i
jego smierc zwiazana z ta sama przypadloscia), zas pochowany zostaje pod pseudonimem „Za-
wisza” (oto kolejna, neptunowa ironia losu), na stolecznych Powazkach, o czym do dzis wielu
ludzi po prostu nie wie. Reprezentanci (negatywni) „warszawskiej” dwady Ryb to przeciez takze
róznego rodzaju zdrajcy, kolaboranci z zaborca, a potem (nieliczni, na szczescie) z okupantem,
wreszcie lizusowaci wychwalacze Bardzo Bliskiego Wschodu, takze róznego rodzaju pieniacze i
sejmowi milosnicy specjalnych wrazen w godzinach pracy, chociazby zwiazanych z Anastazja
P. sprzed kilku lat.

Pozytywna energetyke dwady Ryb (fazy Lwa oczywiscie) wyraza chociazby bohaterski

straceniec, general Sowinski w okopach Woli i nie mniej heroiczny prezydent Starzynski,
organizujacy obrone Warszawy we wrzesniu 1939 r. To takze idealizm (nie znajdujacy oparcia
w realiach, a wiec w swej naturze neptunowy) gotowych na smierc uczestników Powstania
Warszawskiego, podobnie, jak idealizm inicjatorów Powstania Listopadowego sprzed ponad stu
lat.

Róznie mówi sie o Warszawie i jej mieszkancach. Sam nie osmielilbym sie chyba uzyc

niektórych slów, ale oto w Polityce (1/1999) Jan Slojewski, przez wielu do dzis nie kojarzony ze
wspanialym Hamiltonem z dawnej Kultury, pisze, rozpoczynajac kolejne akapity swego tekstu
(Perswazje i Wycinki) w nastepujacy sposób:

Warszawa – miasto apatyczne, chaotyczne, makabryczne,...
Warszawa – miasto absurdalne, w którym najstarsze budowle zostaly wzniesione

najpózniej...

Warszawa – miasto nieroztajemniczonych tajemnic
Warszawa – miasto paradoksów.
Czys mozna lepiej i glebiej (nie znajac mojej kosmoekologii kultury i podstaw astrologii

humanistycznej, jako warunku – wydawaloby sie – koniecznego dla poprawnego okreslenia
sensu tej fazy) wyrazic to, co jest esencja Neptuna, fazy Ryb i XII-go sektora kosmogramu?

Teraz wiec latwiej mi bedzie wyjasnic, dlaczego polskie drogi, odkad sa nierozerwalnie

sprzezone z Warszawa, stolica Polski, obfituja zarówno w iluzje, jak idealizacje, takze w wiele
przez nas samych zawinionych klesk, podobnie jak krakowsko-gdanskie poczynania zwykle
akcentowaly poczucie wolnosci, niezaleznosci i odrebnosc (dwada Wodnika), a wielkopolskie
szlaki zawsze wiodly ku prymatowi gospodarki (Slonce w X sektorze, odpowiadajacym
Koziorozcowi).

Czas wesprzec powyzsze twierdzenie bodaj kilkoma przykladami. Warto tylko jeszcze

zauwazyc, ze faza Ryb spolaryzowana jest z Panna, stad specyficzne znaczenie takze tej fazy w
historycznych  losach Warszawy (jak fazy Skorpiona spolaryzowanego z Bykiem w dziejach
Polski). Najpierw Syrenka jako herb miasta tak bardzo przeciez odmienny od poznanskich „Ko-
ziolków” (równiez poznanska Cytadela, malowniczo wkomponowana dzis w strukture miasta,
od poczatku pelnila inna funkcje – miejsce oporu Niemców pod koniec wojny – niz Cytadela
warszawska, która w zalozeniu swoim byla miejscem kazni i stracen, chociazby R. Traugutta).
Stanowi ona ciekawy przyklad neptunalizacji Warszawy. I tu czeka nas niemala niespodzianka,
bowiem przed wiekami – jako ze nasza obecna stolica od dawna byla powiazana z Syrenka –
herb ten wygladal jednak inaczej, zachowujac swe pierwotne, mitologiczne znaczenie. Obecna
wersja herbu miasta pochodzi z 1938 r. (!), zas herby starej Warszawy, jeszcze te XVII-wieczne,
ukazywaly Syreny takie, jak w mitologii greckiej, a wiec jako demony o ciele ptaka i glowie
kobiety,   cudnie   spiewajace,   wabiace   swym   spiewem   zeglarzy   po   to,   by   ich   pozrec.   Nawet
sprytny Odys kazal sie wiazac do masztu i lac wosk w uszy, by nie ulec ich powabom (z braku
podobnej   procedury,   przyjetej   przez   naszych   „sejmowych   Odysów”,   spektakularny   sukces
Anastazji   P.,   wabiacej   czolowych   polityków,   wydaje   sie   chyba   bardziej   zrozumialy).
Przypominam tylko, ze mitologicznych Argonautów uratowal Orfeusz, zagluszajac swa piesnia
spiewy Syren (wspólczesne, zagluszajace wszystko monotonne syreny strazackie, pogotowia,
wlascicieli samochodów, itp., sa chyba wyraznym naduzyciem mitologicznego znaczenia pojecia
„Syreny”). Pólnaga kobieta z bulatem, tarcza i rybim ogonem zamiast nóg to juz wiek XVIII. A
jednak,   psychoanalitycznie,   pierwotna   Syrena   jest   symbolem   kompulsywnych   tendencji
samoniszczycielskich – i z tym,  znajac historie Warszawy,  mozna by sie nawet zgodzic (!).
Natomiast w swej wspólczesnej wersji, nadal pozostaje symbolem pokus doczesnodiabelskich,
czego – na wszelki wypadek i dla dobra mych dobrych relacji z Warszawa, redakcja „NS” i
samym Naczelnym – nie bede komentowal.

Mówiac jednak o dwadzie Ryb w powiazaniu z Warszawa, nie sposób zignorowac

Bazyliszka, który w mitologii symbolizuje zlo, grzech, diabla, Antychrysta i kare boza, a takze
czleka zawistnego, podstepnego i zlosliwego, sam zas usmierca kazdego, kto nan spojrzy (stad
metoda lustra, jako sposób zaglady stwora).

Niezaleznie od tego co myslimy o Syrenach i Bazyliszku, warto przypomniec, ze w

przeciwienstwie zarówno do Poznania, jak i (przede wszystkim) Krakowa, Warszawa byla
wielokrotnie niszczona, burzona i palona: przez Szwedów, Rosjan, Austriaków i Niemców.
Takze warszawskie getto, jako jedyne w ówczesnej Europie, zdecydowalo sie na tak bohaterski i
zarazem tragiczny powstanczy zryw, prowadzacy do samozaglady zamieszkujacych je ludzi oraz
calej dzielnicy. Z drugiej zas strony, cudowny spokój Lazienek z pomnikiem naszego wielkiego
kompozytora F. Chopina, tez urodzeniowo zwiazanego z faza Ryb, przywodzi na mysl te druga
Rybe, plynaca w przeciwnym kierunku. Neptunowa dwoistosc Warszawy, to takze jej podzial na

lewo- i prawobrzezna, z jakze odmiennymi losami obu, chociazby (lecz nie tylko) w koncowym
etapie wojny.

Z kosmicznego punktu widzenia Polska ma nadal jakby trzy stolice o wyraznie

zarysowanym profilu i kompetencjach: Poznan – gospodarka, Kraków – kultura oraz tradycja,
zas Warszawa z jej „podwójnymi grami” stanowi temat sam w sobie.

Kochaj albo rzuc

7/1999

Siegnijmy do historii. Juz w 1388 r., czynny byl w Warszawie szpital (XII sektor,

Neptun), co w tej czesci Europy, w owym czasie, bylo doprawdy dosc niezwykle. Od 1569 r.
Warszawa stala sie miejscem sejmów walnych, a przy okazji czesto równiez zwiazanych z tym
faktem smutnych widowisk. Kilka lat pózniej do nowej stolicy przeniesiono elekcje królów, a w
1616 r. Zygmunt II osiadl na zamku wraz z calym dworem.

W kilkanascie lat potem (1624-26) straszliwa zaraza zabrala ok. 10 procent populacji

miasta. Kryzys nadszedl, jak zwykle w przypadku wszystkich ludzi reagujacych przeciez na
planetarne cykle, w 44 lata po przeniesieniu dworu (!). Kiedy 8 wrzesnia 1655 r., zupelnie bez
walki (!), Szwedzi zajeli Warszawe – dla odzyskania jej trzeba bylo krwawego szturmu latem
nastepnego roku.

Okupacja szwedzka i oblezenia przyniosly ruine kwitnacego miasta, a ludnosc spadla do 6

tys. A dalej?  Krwawy szturm Pragi  i jej kapitulacja w 1794 r. miala miejsce w dekanacie i
dwadzie Ryb  fazy Koziorozca. W trakcie fazy Ryb, w 1861 r. nastapilo najbardziej krwawe
stlumienie   demonstracji,   jednej   z   tych,   które   poprzedzily   wybuch   powstania   styczniowego,
wskutek   którego,   wlasnie   z   terenów   rosyjskiego   zaboru,   pokrywajacego   sie   mniej   wiecej   z
zasiegiem  dwady Ryb,  wywieziono  na  Syberie  (samotnosc,  XII sektor)  najbardziej  prezne i
genetycznie  wartosciowe jednostki (dlatego polscy Sybiracy,  ci co przetrwali,  ciesza sie tak
dobra opinia, stanowiac najciekawsza partie dla coraz bardziej tam widocznych Chinek, w jakis
sposób   potwierdzajac   polsko-chinskie   zbratanie   za   Uralem,   o   czym   wspominala   niejedna
przepowiednia).

Mijaja znów lata. I oto w fazie Ryb, w marcu 1934 r. wladze panstwowe, na skutek

dlugotrwalego kryzysu ekonomicznego, rozwiazuja Rade i Zarzad Miejski, a za kilka miesiecy
Warszawa powierzy swój los prezydentowi Starzynskiemu, który miasta nie opusci do konca,
poswiecajac dla niego swe zycie.

8 wrzesnia, w dwadzie Ryb (!) fazy Panny, Niemcy atakuja Warszawe. O pózniejszym,

neptunowym losie jej mieszkanców, o potajemnych egzekucjach (np. 26 i 27 grudnia 1939 r. w
Wawrze, takze dwada Ryb fazy Koziorozca), wiele napisano, totez nie bede dolewal wody do
neptunowego oceanu.

Inne neptunowe oblicze to sztuka, szczególnie teatr i kino. Warszawa juz w 1765 r.

otrzymala   pierwsza   w   kraju   scene   publiczna,   a   dzialalnosc   Boguslawskiego,   jako   dyrektora
teatru   podczas   zaborów   zasluguje   na   najwyzsze   uznanie.   Ale   wciaz   dwie   Ryby   w   dwóch
róznych... O dzisiejszej sytuacji pierwszej sceny narodowej, o Teatrze Wielkim (a przy okazji
niektórych   innych   teatrach   w   Warszawie   anno   domini   1999),   lepiej   nie   mówmy.   Ryby   nie
mówia. Szkoda slów, mimo iz liczba znakomitych aktorów w stolicy do dzisiaj jest imponujaca.

Dwada Ryb, lwiego ascendentu kosmogramu Polski z 966 r., dotyczy przeciez nie tylko

Warszawy, ale wszelkich terenów w obecnych granicach Polski, znajdujacych sie na wschód od
linii   granicznej   przebiegajacej   na   wschód   od   Gdanska   i   Krakowa.   Gdy   jednak   opuszczamy
Warszawe, nadal znajdujemy sie na Mazowszu. Przypomnijmy sobie olbrzymie sukcesy zespolu
piesni i tanca o dzwiecznej nazwie „Mazowsze”. Przed kilkunastu laty kazdy muzykalny Polak
(szkoda, ze to gatunek na wymarciu) nucil sobie od czasu do czasu, i to niejedna, ulubiona
piosenke  tego  zespolu.  Wydawalo   sie mu,  ze  tym  samym  utozsamia  sie  z  najpiekniejszymi
melodiami   ludowymi,   które   spiewano   z   dawien   dawna   na   Mazowszu.   Nic   bledniejszego,
bowiem wszyscy chyba uczestniczylismy wtedy w kolejnej neptunowej iluzji i „zmylce”. Otóz
na Mazowszu, nikt przed „Mazowszem” tych piesni nie spiewal, poniewaz calkiem na biezaco
(!)  aranzowal  je dla  zespolu  Tadeusz Sygietynski,  wspomagany  organizacyjnie  przez  Mire

Zieminska (urodzeniowe Ryby, a jakze!). To byly jedne z najpiekniejszych „neptunalii” w PRL,
tyle tylko, ze nie wszyscy do dzis wiedza, ze Sygietynski zaplacil za nie bardzo neptunowa cene.
Szykanowany i przez wiele lat pozbawiony kierowania „Mazowszem”, dobrze pojal ofiare fazy
Ryb i samotnosc zwiazana z XII sektorem kosmogramu. To tylko jeden z wielu przykladów,
które, w znacznie drastyczniejszej nawet formie, mozna by mnozyc bez liku.

Dwada Ryb obejmuje tez Mazury, Zamojszczyzne, Lasy Swietokrzyskie i Bieszczady.

Kazda z tych nazw zwiazana jest z neptunowym wymiarem zjawisk, z ofiarami, poswieceniem,
bratobójcza walka, egzekucjami niewinnych  ludzi, wreszcie z niepewnoscia i do dzis nie do
konca wyjasnionymi sprawami, które nie maja swych odpowiedników w pozostalych rejonach
kraju. To wreszcie Pruszków, gdzie Delegat Rzadu Londynskiego  general Okulicki  (ostatni
dowódca Powstania  Warszawskiego) i  kilkanascie  osób ze scislego  kierownictwa  podziemia
zostali podstepnie zwabieni w zasadzke KGB i wywiezieni do Moskwy („proces szesnastu”).

Kolejnym znanym i nie jedynym tego rodzaju przykladem jest smierc generala

Swierczewskiego (urodzeniowe Ryby), prawdopodobnie w wyniku spisku i zdrady, ale po
dziwnej smierci Gerharda (byl tam podczas inspekcji Swierczewskiego bodajze zastepca
dowódcy okregu ds. politycznych, a wiec kims naprawde waznym), niczego sie juz (chyba)
pewnego na ten temat nie dowiemy (taka juz natura Neptuna).

W nastepnej kolejnosci „klaniaja sie” bardzo neptunowy w swej naturze, do dzis

niewyjasniony do konca, kielecki pogrom Zydów, a znacznie juz pózniej, w drugiej polowie lat
siedemdziesiatych, wypelnione bólem i cierpieniem radomskie „sciezki zdrowia”, które
doprowadzily do powstania KOR-u. W nim zas niebagatelna role odegral Jacek Kuron, tez
zodiakalna Ryba, wielokrotna ofiara niejawnych sil bezpieczenstwa, doswiadczony najbolesniej
w stanie wojennym zupelnie niepotrzebna w warunkach internowania smiercia swej ukochanej
zony.

O ofiarach band UPA, a potem ofiarach „Akcji Wisla”, o ponurym losie Lemków, takze nie

bede sie rozwodzil. Nad utrata Lwowa tym bardziej, aczkolwiek neptunowe kulisy uporu Stalina
w tej wlasnie sprawie malo sa znane i warte bylyby specjalnego akapitu. Bylby on powiazany z
postacia hrabiego Przewalskiego (kto wie, ten wie, o co chodzi) oraz odmowa Stalina,
dowodzacego bezskutecznie atakiem na Lwów (czego nigdy, takze i tego, Polakom nie
zapomnial) – wsparcia Tuchaczewskiego w natarciu na Warszawe. Jego osobista kleska pod
Lwowem i sprawa ojca, którego zdjecie, nierozróznialne od syna (!!!) jest w kazdej radzieckiej
encyklopedii i chyba zadnej polskiej, leglo u podstaw najwiekszej neptunowej tragedii: mordu
katynskiego, zleconego w marcu (Ryby), w dniu, w którym po kilkunastu latach (tez Ryby)
Stalina porazil smiertelny, takze neptunowy w swej tresci paraliz. Jak pamietamy, po latach, za
odmowe wykonania rozkazu zaplaci jednak glowa Tuchaczewski, a nie Stalin.

O moczarowskiej próbie zamachu stanu, podczas pobytu tow. Gierka w Olsztynie oraz o

„neptunowej” dwoistosci Mieczyslawa Moczara (dzialajacego niemal wylacznie od Lodzi na
wschód), tez juz, z braku miejsca, nie bede sie rozpisywal.

Reasumujmy. Trzy dwady ascendentu Lwa na obecnym terytorium Polski, zwiazanym

calosciowo, jak i naród, z faza Byka, to trzy odmienne charakterystyki regionu i ludzi,
odzwierciedlajace specyfike naszego kraju. Jakze ciekawy jest swiat i ludzie, ogladani z
perspektywy kosmosu!

Trzy rózne terytoria, trzy podsystemy dwad i reprezentujacy wszystkie fazy zodiaku

ludzie,   polaczeni   wspólna   megalomania   Lwa   i   uporem   Byka,   a   takze   gospodarnoscia
Wielkopolan   (dwada   Koziorozca),   niezaleznoscia   i   swoistym   poczuciem   wolnosci   pasa
centralnego,   wraz   z   Krakowem,   Toruniem   i   Gdanskiem   (dwada   Wodnika),   wreszcie
martyrologia, poswieceniem, z drugiej zas strony matactwem, brakiem konsekwencji, a nawet
cwaniactwem oraz niejasnoscia tak motywacji, jak i mglistymi celami, wyraznie widocznymi z
prowincji (czyli z kazdego obszaru kraju poza Warszawa), zdecydowanie uaktywnia dwade Ryb.
Czyz moze byc cos bardziej surrealistycznego, absurdalnego i realnego zarazem? Polska bowiem
chce, czy tez nie, zgodnie z dwadasamsowym podzialem kraju ma nadal jakby trzy stolice, o
wyraznie   zarysowanym   profilu   i  kompetencjach:   Poznan   –   gospodarka,   Kraków   –  kultura   i

tradycja zarazem (tylko w Krakowie, przy okazji swych tam spotkan i wykladów, widywalem na
ulicach dzieci w strojach regionalnych), wreszcie Warszawa, jako wprawdzie slabo
zorganizowane, malo wiarygodne, sklócone ze soba i prowadzace czesto tzw. „podwójna gre”
centrum administracyjne, ale zarazem wspanialy osrodek artystyczno-duchowy – gdyby siegac
najwyzszych rejestrów i mozliwosci tej fazy, bo dwie przeciez Ryby niezmiennie w dwóch plyna
kierunkach, a do przejecia roli stolicy zadne inne miasto, tak naprawde sie nie kwapi, wiec
karmiczne losy Polski pozostana niezmienione.

Taka jest wlasnie Polska i do niej takze stosuje sie powiedzenie „Kochaj albo rzuc”. A ja

dodalbym  jeszcze  do tego:  „ale nie  bruzdz”,  nawet poprzez  tzw. „pobozne zyczenie”,  gdyz
czesto sami sobie bardziej szkodzilismy i prowadzilismy do upadku, niz zaborcy, Niemcy, czy
Rosjanie razem wzieci (!). Warto o tym pamietac i dzisiaj, kiedy los Polski kosmosem pisany, w
tym   przypadku   tranzytami   Saturna,   Urana,   Neptuna   i   Plutona   stawia   nas,   wlasnie   teraz,   na
przelomie   wieków,   wobec   historycznej   próby   glebokiej   restrukturyzacji   kraju   (tranzytujacy
Saturn na Sloncu Polski 966 r.) wyzbycia sie wielu iluzji (tranzytujacy Neptun w kwadraturze do
tego Slonca), zmobilizowania indywidualnych zasobów kazdego z nas dla penetracji nowych
zupelnie mozliwosci, wyzwan i szans (tranzytujacy Uran na Ksiezycu kosmogramu z 966 r., w
opozycji   do   ascendentu   tego   horoskopu!),   wreszcie   zdecydowanej,   choc   bynajmniej   nie
negatywnej   transformacji   calego   panstwa   i   narodu   (tranzytujacy   Pluton   –   za   kilka   lat,   gdy
przejdziemy przez to, przez co wlasnie sie przebijamy w harmonijnym  trygonie, kolejno do
poszczególnych kosmobiologicznie przeze mnie wyodrebnionych obszarów naszego kraju).

Tak wiec CO i KIEDY w kosmosie oraz DLACZEGO w Polsce (bo przeciez wiadomo, ze

„jak w górze, tak na dole”), juz wkrótce.

Polska wrózebna i astrologiczna

9/1999

Dotychczasowe eseje byly niezbedne, by zaczac przymierzac sie wreszcie do skrótowej

chociazby interpretacji kosmogramu Polski z 966 r., jako podstawowego materialu wyjsciowego
do jakichkolwiek sensownych wyjasnien, prognoz i dalszych odniesien historycznych. Mówiac
innymi slowy – do tego, co przed nami, a takze wyjasnienia bardziej skolatanym ludziom,
dlaczego teraz dzieje sie tak wiele w naszym kraju, gdy przedtem dzialo sie znacznie mniej
(choc zawsze dzialo sie wiele, czesto wiecej, niz w spokojniejszych obszarach wielu panstw
europejskich nawet).

W kolejnych publikacjach analizowalem dwadowe warianty ascendentu Polski 966,

bezdyskusyjnie   juz   umiejscowionego   w   zodiakalnej   fazie   Lwa,   najpierw   w   archetypowym
kosmogramie   narodowosciowym,   potem   juz   w   rzeczywistym   horoskopie   panstwowym.
Wszystko to równiez bylo nieodzowne, gdyz jedynie w taki sposób mozemy zrozumiec nie tylko
historyczne,   gospodarcze,   polityczne,   kulturowe   i   mentalne   zróznicowania   miedzy
poszczególnymi obszarami naszego kraju, ale i niekiedy bardzo odmienne, karmiczne losy ich
mieszkanców.   Inne   bowiem   restrykcje   czekaly   na   nieposlusznych   wobec   prawa
brandenburskiego   (pruskiego)   w   Wielkopolsce,   gdzie   w   czasie   zaborów   mozna   bylo   stracic
majatek, ziemie lub dostac sie do wiezienia, ale zwykle (pomijajac czas wojen) ocalic zycie, inne
zas w zaborze rosyjskim, bowiem bunt tam, a i zwykle nieposluszenstwo wobec zaborcy, grozilo
albo szybka smiercia albo tez glebokimi i zwykle nieodwracalnymi przeobrazeniami rodowej
karmy, dokonujacymi sie gdzies w kazachskich stepach lub w syberyjskiej tajdze.

Zblizajace sie obecnie, czy nawet juz trwajace tranzyty wolnych planet na kosmogram

Polski,  takich   chociazby,  jak Uran,  Neptun  i Pluton  (choc  terazniejsze  i  najblizsze  tranzyty
Saturna i Jowisza takze zlobia juz bardzo powaznie nasza wspólczesnosc), nie w jednakowym
czasie daja/dadza o sobie znac na terenie calego kraju (!), co jest zupelnie nowym podejsciem w
tej dziedzinie wiedzy. Nie wolno przy tym zapominac, ze wszystkie te tranzyty,  dodatkowo,
zupelnie inaczej ksztaltuja kazdego z nas. W jakim zas stopniu dotykaja nas jako obywateli tego
kraju – powie nam dopiero analiza kosmogramu wektorowego (kontaktowego) Polski 966 i
naszego   wlasnego.   Wykonanie   tego   zalecam   ostatnio   kazdemu   uczestnikowi   mych   szkól   i

seminariów, jako ze nie ma innej metody, by dowiedziec sie, co nas spotka na polskich ziemiach
w najblizszym czasie (!)

Zanim jednak przystapie do charakterystyki kosmogramu Polski 966, zajme sie niezmiernie

istotna kwestia rozróznienia jasnowidzenia, wieszczenia i proroctw w kontekscie mozliwosci i
zobowiazan astrologii w tej materii. Uczynie to z dwóch co najmniej powodów. Po pierwsze –
nigdy   przez   ponad   dwadziescia   lat   nie   udalo   mi   sie   zadowalajaco   zaprezentowac   tego
zagadnienia   w   srodkach   masowego   przekazu.   Spoleczenstwo   nie   ma   wiec   jasnosci,   jaka
wlasciwie pomoc moze ofiarowac nam ezoteryka. Mimo aktualnosci tematu, moje wystapienia w
mediach na ten temat sa bardzo znieksztalcane lub wrecz ucinane. Ostatnio np. z 50 minutowej
merytorycznej wypowiedzi w „Naszej TV” o apokalipsie, Nostradamusie oraz jego testamencie,
wyemitowano zaledwie 5 sekund (!!), reszte czasu poswiecajac na inne, bardzo tylko luzno
zwiazane   z   tematem   rozwazania,   a   w   „Polityce”   z   ponad   stronicowego   tekstu,   dowolnie
zestawiono   dwa   zdania   (!!).   I   tak   wlasnie   lub   podobnie   dzieje   sie   od   kilkunastu,   a   raczej
kilkudziesieciu lat. Nie ma wiec mozliwosci szerszego wyjasnienia czym jest w swej istocie
astrologia, bo z pewnoscia nie tym, co w spoleczenstwo sie wpompowuje. Na procesy jednak nie
mam czasu, zdrowia i ochoty.

Nic dziwnego natomiast, ze ludzie w tej sytuacji zadaja od astrologa, wrózbity i jasnowidza

w zasadzie tego samego: wieszczenia. Tymczasem powinnoscia astrologa nie jest
przepowiadanie wydarzen, lecz wyjasnianie znaczenia cykli i faz planetarnych w naszym
zyciu, a przez to nadanie temu zyciu znacznie glebszego sensu, zgodnego z naszym karmicznym
przeznaczeniem, (co wciaz zdaje sie dziwic wielu Czytelników).

Drugi powód, to ten, iz jasnowidz, astrolog, wrózbita i prorok – kazdy z nich – wykorzystuje

inne energie kosmosu, dzialajac pod ich wplywem. Z grubsza mozemy powiedziec, ze
astrologia i jasnowidzenie zwiazane sa z energiami Urana, wrózenie zas i proroctwa ze
znacznie bardziej i czesciej dwuznacznymi energiami Neptuna, co wcale nie oznacza, ze
wskutek tego neptunowe odczyty (jesli prawidlowe), maja mniejsza wartosc. Sa po prostu inne –
i o tym moze innym razem.

Ilosc blednych przepowiedni i proroctw (równiez na bazie astrologii) okazuje sie ogromna.

Glosno   jest   o   tych   nielicznych,   które   sie   sprawdzily,   ale   zwykle   trzeba   uplywu   czasu,   by
przekonac sie o ich prawdziwosci czy falszywosci. Odnalezienie kodu Biblii pokazalo jednak, ze
przeszle wydarzenia, istotne dla ludzkosci, sa w niej zapisane, natomiast przyszlosc jawi sie nam
wciaz  jako otwarta przestrzen, która  stopniowo zagospodarowujemy.  Tak jest tez z kazdym
kosmogramem, który wskazuje na momenty napiec, na nowe poczatki i okresy kryzysu, rzadziej
natomiast umozliwia dokladne okreslenie co nastapi. Precyzyjnie za to pozwala ustalic kiedy sie
to juz stanie, z czym maja spore trudnosci wszystkie inne techniki dywinacyjne, przynajmniej w
tak kompleksowym zakresie procesów i zjawisk. Gdyby wszystko bylo dokladnie zapisane „na
górze”,   ktos   dawno   by   to   juz   odkodowal   i   wszyscy   musielibysmy   wypelniac   tylko   to,   co
niezmiennie ustalone. A tak przeciez nie jest.

Czasami astrolodzy sa jednoczesnie (choc moga o tym nie wiedziec) jasnowidzami lub

prorokami, w oparciu o astrologie wróza – i wtedy myla sie najczesciej. Czy jakiekolwiek media
maja   odkrywac   calemu   swiatu   co   bedzie?   Czy   swiat   ich   poslucha,   czy   wysmieje,   a   moze
wyeliminuje   ze   spolecznosci,   bo   i   tak   nieraz   juz   sie   dzialo?   Czy   wizjonerzy   maja   wiec
obowiazek informowania „orbi et urbi” o swych odczuciach? Nostradamus  wyraznie i jasno
zwerbalizowal swój poglad w testamencie przekazanym synowi, wyjasniajac dlaczego ubiera
swe przepowiednie  w niejasnosci, by te nie dostaly sie w niepowolane rece. Skad wreszcie
wiedziec, czy przepowiadanie jest perfidnie zwodnicze i zamiast byc sygnalem od Najwyzszego,
okazuje sie ponurym swiadectwem zupelnie innych, okultystycznych mocy?

Czasami odnosze wrazenie, ze ludziom jest to jednak absolutnie obojetne. Oni po prostu

chca wiedziec – i dobrym prorokiem w ich oczach jest ten, co wiele mówi (!). No jasne, jesli
ktos coraz cos wieszczy, to, zgodnie z teoria prawdopodobienstwa, ma szanse, ze kiedys cos sie
z tego sprawdzi i to da mu slawe. Najczesciej zreszta na jego zgube, bo ludzie nie daruja! Beda
oczekiwali, ze kazda kolejna przepowiednia tego czlowieka (teraz juz wielce

zindywidualizowana co do zdobycia, badz utrzymania wladzy lub dojscia do majatku i
pomnozenia go przez wplywowych ludzi) takze okaze sie prawdziwa i niemal natychmiast spelni
sie. Dlatego tak malo szanowanych proroków dozylo sedziwego wieku (Nostradamus mial na
starosc sporo klopotów z mieszkancami swego miasta, a spalic na stosie chciano go juz po
spelnieniu sie jego znanej i zbyt chyba jasno sformulowanej centurii o smierci króla Henryka w
„zlotej klatce”).

Tak wiec obie strony, zarówno astrolodzy, jasnowidze i prorocy oraz zadna sensacji, a nade

wszystko ciekawska i nieco zaniepokojona juz spolecznosc, zyjaca w naszych, globalnie coraz
mniej   pewnych   czasach,   powinna   sie   nieco   zastanowic.   Jedni   nad   tym,   co   i   jak   rozwaznie
powiedziec, drudzy – zdajac sobie sprawe z konsekwencji, które plyna z otrzymania informacji,
czesto  przerastajacej nas  w tym  chociazby znaczeniu,  iz uswiadamiajacej  nam,  jak niewiele
mozemy zrobic, by zapobiec jej spelnieniu sie. To zas moze prowadzic do wybuchu paniki,
której konsekwencje moga okazac sie gorsze od niewiedzy w tym temacie. Inaczej nie byloby
tajnych protokolów, umów, dyplomacji, szyfrowania i zabezpieczania danych, co jest nagminnie
stosowane   w   kazdym   spoleczenstwie.   Prosze   tez   uswiadomic   sobie,   ze   w   bezwladnej   i
spanikowanej   ucieczce   zawsze   ginie   wiecej   wojowników   niz   w   walce.   Gdybysmy   mieli
powszechnie funkcjonowac dzieki przepowiedniom i jasnowidzeniu, to juz dawno wytworzylby
sie mechanizm selekcji prawdziwych wieszczy i zbiory ich regul otrzymywalibysmy w szkole do
wyuczenia sie na pamiec zamiast elementarza. Oznaczaloby to, ze sprowadzeni jestesmy do
poziomu nedznych robotów, calkowicie pozbawionych jakiejkolwiek woli sprawczej!

Dlatego jestem przerazony, jak wielu ludzi nie tylko nie pojmuje tej prostej zaleznosci, ale i

nie chce nawet w ogóle sie zastanowic nad ta sprawa.

To prawda, ze moi seminarzysci i uczestnicy prowadzonych przeze mnie szkól i kursów

otrzymuja kwalifikowana wiedze o tym, co bylo, jest i najprawdopodobniej bedzie.

Nie zawsze sa to jednak dokladne daty. Czesto wskazuje na oczywiste, choc tylko dla

kosmobiologa, tendencje i trendy, bardzo niekiedy zaskakujace, lecz z czasem sie realizujace, o
czym wspomniani ludzie od lat zaswiadczaja. Zdecydowana wiekszosc z nich dobrze jednak
rozumie o czym mówie i jest do takiej wiedzy przeze mnie starannie, z duzym poswieceniem
oraz nakladem pracy przygotowywana. Skrypt, bynajmniej nie wieszczacy, dostepny jest tylko
bardziej zaawansowanym, natomiast jestem zdumiony, jak wiele osób przyswaja sobie nawet ten
„podskórny” sens moich esejów w „NS”, po kilkakrotnym wszakze i starannym ich przeczytaniu
(to samo oczywiscie dotyczy ksiazek). Nigdy tez nie bronilem i nadal nie bronie nikomu
stopniowego dolaczania do bardziej zaawansowanego grona ludzi, zajmujacych sie
studiowaniem relacji Czlowiek-Kultura-Swiat-Kosmos.

Nie sa jednak przepowiedniami i proroctwami w ezoterycznym sensie, nawet gdy sie

sprawdzaja, takie publiczne oswiadczenia, jak:  W tym roku umrze wazny i znany polityk  lub
Tego lata bedzie w Polsce powódz, bowiem powódz byc moze albo i nie (juz na wstepie az 50
procent   szans).   Biorac   dalej   pod   uwage   to,   ze   Polsce   raczej   nie   grozi   trzesienie   ziemi   lub
tsunami,   pozostaja   tylko   opady   przynoszace   powódz   oraz   silne   wiatry,   a   poniewaz   klimat
destabilizuje sie, ryzyko bledu takiego „wieszczenia” jest doprawdy znikome. Gdy delikwent
pomyli sie, a potem zaszyje w „mysia dziure”, inni takze szybko zapomna o jego wpadce. Jesli
zas bedzie wytrwale oglaszal nowe rewelacje, z pewnoscia kiedys bedzie mial racje, wówczas
latwo naglosni swój sukces i przywdzieje szaty proroka. Tyle, ze przy takiej metodzie, zwykle na
krótko,   co,  prawde  powiedziawszy  równiez  stale  ma   miejsce  (takze  w   „lotto”,   mozna   miec
wyjatkowa,   jednostkowa   racje   i   zgarnac   cala   pule,   ale   jest   mala   szansa,   by   wielokrotnie
powtórzyc ten sam sukces, szczególnie w krótkim okresie czasu!).

O syndromie smierci polityka lub innej waznej osoby nawet nie wspominam, bo i oni sa

smiertelni, zawsze wiec ktos zasila „niebianskie legiony”. To bardzo wygodny sposób corocznie
kogos waznego tam kierowac, tylko co potem, skoro fani oczekuja natychmiast kolejnych,
spelniajacych sie „proroctw”, a trudno zyskac slawe i potem ja utrzymac wylacznie jako
zwiastun czyjejs smierci.

Pomijam równiez ten oto aspekt sprawy, ze wielu ludzi slyszy to, co chce slyszec,

niezaleznie od tego, co sie do nich mówi. O tym tez warto pamietac.

Ci, co naprawde przebijaja bariere czasu z upowaznienia Najwyzszego (albo z potegi

wlasnej intuicji lub umyslu, jesli komus koniecznie zalezy na tym, by tak to ujac), zwykle malo
zwracaja na siebie uwage. Gdyby ludzkosc sluchala swych prawdziwych (to znaczy których?)
Proroków, bylaby juz dawno na zupelnie innym szczeblu rozwoju, chyba, ze wszystko zostalo z
góry ukartowane. Natury ludzkiej zas zmienic sie nie da, jako ze u jej podloza znajduje sie ten
sam, niezmodyfikowany wciaz kod genetyczny od czasu przypadkowej (?) wpadki z Kainem i
Ablem (trudno uwierzyc, by bratobójstwo juz w drugim pokoleniu zostalo nam swiadomie
nadane, a przynajmniej swiadomie nadal akceptowane).

Czy potrafimy sie zmienic

10/1999

Mamy mówic o POLSCE, a wiec o sprawie waznej, mimo ze komus przyszlosc jego kraju

moze wydawac sie zagadnieniem drugorzednym. Rozwazania trendów, komentarze i predykcje
dotyczace tego zagadnienia postaram sie uczynic jak najbardziej zrozumialymi dla ogólu
Czytelników, a takze pewnej Czytelniczki, która skierowala list do redaktora naczelnego „NS”.
Zupelnie wyjatkowo komentuje te wypowiedz, i nie dlatego, ze dotyczy mnie, bo musialbym
przyjac etat komentatora, ale dlatego, iz jest ona symptomatyczna dla pewnego, bardzo zreszta
uproszczonego i groznego w konsekwencjach sposobu zyczeniowego myslenia.

Na „dzien dobry” przemila Czytelniczka stwierdza, ze „ustalenie kryterium dla wyboru

najlepszych   uzdrawiaczy,   lekarzy,   ksiazek,   polityków,   wcale   nie   musi   byc   takie   trudne”.
Niestety,  mila  Pani, jest bardzo trudne, nie mówiac o tym,  ze jeden z uzdrawiaczy jest dla
przykladu znakomity w niektórych schorzeniach, dla pewnych ludzi i w okreslonym przedziale
czasowym, a drugi dla innych. Nic nie ma wymiaru absolutnego i ponadczasowego. Szlachetny
Heraklit   nie   tyle   odkryl,   lecz   sformulowal   wczesniej   jeszcze   niz   w   starozytnej   Grecji
uswiadamiana sobie zasade, ze „panta rei”. Dzisiaj, bardziej moze uczenie, mówimy to samo,
bowiem wszystko podlega procesom rozwoju, ale nie wszystko tym samym oraz w tym samym
czasie i tempie (!). O tym tez zawsze warto pamietac. Pisze dalej Czytelniczka „Tak jest na
calym swiecie i kazdy szanujacy sie astrolog i jasnowidz swoje wizje przedstawia na lamach pra-
sy”.   Na   szanujacych   sie   jasnowidzach   znam   sie   mniej,   moge   za   to   zapewnic   nasza   mloda
Czytelniczke, ze znam (osobiscie) najwybitniejszych astrologów swiata z kilkudziesieciu krajów
i wiem dobrze, ze niemal wszyscy zawsze powstrzymywali  sie od „wieszczenia” na lamach
jakiejkolwiek  prasy (!!).  To   prasa  kreuje   swych  idoli  na  wlasne   potrzeby.  Takze   w  Polsce,
najwybitniejszy powojenny znawca astrologii i ezoteryki Robert Walter jakoz i jego rozwojowy
kontynuator Jerzy Prokopiuk, nigdy tego nie czynili (choc podczas indywidualnego spotkania w
polowie lat siedemdziesiatych R. Walter mówil mi – dzisiaj to wiem – bardzo precyzyjnie, o
przyszlosci Polski, czego ja wtedy, jak niegdys Maly Ksiaze swej rózy, nie umialem docenic).
Nie   jest   tez   przypadkiem,   ze   Czytelnicy   i   Milosnicy   np.   „wieszczenia”   noworocznego   (jak
wiemy, ta akurat data jest malo istotna, gdyz ustanowiona zostala wola rzymskich senatorów, a
nie zjawiskami w kosmosie), w przytlaczajacej wiekszosci nigdy tych nazwisk nawet nie slyszeli
i do historii dotychczas (przynajmniej) nie przechodzili.

I ostatni juz fragment: „Mieszkam we Wroclawiu, który w 1997 r. nawiedzila straszna

powódz... Pan dr Weres nie napisal o tym ani slowa (podobno przekazal to swoim uczniom w
skryptach!!!). Czy to nie jest zalosne i zenujace? Przeciez mozna by pomóc wielu ludziom,
którzy wiedzieliby o nadchodzacej tragedii...”

Uff, starczy!
Faktem jest, ze informowalem o wroclawskiej powodzi na seminarium póltora roku

wczesniej, czyniac to osobiscie, a nie w jakimkolwiek skrypcie.

Jednak nie moge zmieniac indywidualnej karmy ludzkiej, a tym bardziej karmy zbiorowej.

Droga Czytelniczko, nawet gdyby „NS” „trabil” o tym mymi ustami nieustannie – ciekawe, czy
zareagowaliby (i jak) na to ludzie, którzy mieszkali w calkowicie dotad bezpiecznych rejonach
miasta? Przygotowania osób z dotychczas tradycyjnie zagrozonych rejonów poszlyby na marne

(kto by za to odpowiadal i wynagrodzil straty?), bo powódz zalala inne obszary niz
przypuszczano. Aha, mialbym podac te nowe obszary. Ale jak dokladnie? Moze ze spisem ulic i
mieszkan, takze pieter, sklepów i przedsiebiorstw, dokladnie, co do jednego? Bo przeciez w
przeciwnym razie „wieszczenie” (z prognoza astrologiczna nie majace nic wspólnego) byloby
niepelne, a wiec falszywe i mamiace, gdyz skutecznie ostrzegajace jednych, innych zas nie.

Co zrobic ponadto z tymi, którzy na ten czas i tak zakodowane mieli glebokie i

niejednokrotnie bolesne zmiany w zyciu? Wyjezdzajac, mogliby przyciagnac przeciez
nieszczescie w nowe miejsce pobytu (i tak tez nieraz bywalo, choc nie przecze, ze moze w
niektórych przypadkach uratowaliby sie).

To wszystko nie jest takie proste, bowiem, nawet jesli nie jasnowidz, a renomowany

naukowiec z poludniowej Kalifornii odkryje, ze za trzy, no, dwa dni wystapi grozne trzesienie
ziemi (bywalo juz tak, bywalo), to nie ma najmniejszych szans na ewakuacje San Francisco. Ani
bowiem Rada Miejska ani prezesi banków (najbardziej liczace sie strony) nie poinformuja (nie-
stety!) swych mieszkanców (klientów) o nadchodzacej zagladzie, a jedynie (jesli w ogóle), o
wzrastajacym zagrozeniu. Nikt z nich tez nie wezmie odpowiedzialnosci, takze finansowej, za
zamieszanie i panike, szczególnie jesli nic sie nie stanie, albo wstrzasy nastapia w znacznie
mniejszym zakresie. A jesli w wiekszym, to inni beda mieli pretensje, a moze i uzasadnione
roszczenia finansowe, ze ich nie ostrzezono, ewentualnie ostrzezono zbyt pózno, itp., itd...

Uff, znowu dosc! Redaktor naczelny jest zbyt rozwaznym czlowiekiem, by przemienic swe

znakomite, jedno z najlepszych swiatowych pism (!) w podrzedny i malo wiarygodny (a tak sie
zawsze wtedy konczy) zbiorek przepowiedni. Nawet, jesli niektóre z nich mialyby (bo niektóre
musza) sie sprawdzic. Ale „NS” jest jak Herakles w swej ostatniej podrózy po stado Geriona,
gdy ten za jednym zblakanym cielatkiem ruszyl w poscig, by je przylaczyc do stada, za które byl
odpowiedzialny. Nie chcemy utracic zadnego Czytelnika, tylko pozyskac nowych, ale nie za
cene wyglupienia sie lub osmieszenia, bo wtedy zaczniemy podcinac wlasna galaz, to znaczy
powodowac topnienie elitarnej Czytelniczej Gwardii, które murem stoi za „NS” i jego
Naczelnym, jak niegdys Polacy za Napoleonem (no nie, Leszku, jednak troche przesadziles –
przyp. M.R.).

To wszystko, o czym mówie ma sie do kosmogramu Polski tak silnie, ze po raz pierwszy

zdecydowalem sie na obszerny komentarz do glosu jednego z Czytelników. Polska jest obecnie
w   prawdziwym   ogniu   niezwykle   istotnych   tranzytów   i   progresji,   wyznaczajacych   przyszle
trajektorie naszych narodowych losów, które nieustannie wspólksztaltujemy naszymi decyzjami.
Gdyby   bylo   inaczej,   mówienie   o   przyszlosci   z   góry   juz   zapisanej   „na   amen”,   nie   mialoby
najmniejszego sensu. Postaram sie wiec jasno wylozyc, co i dlaczego dzieje sie teraz oraz co
jeszcze i kiedy moze dziac sie w Polsce. Uprzedzam jednak, ze Czytelnicy, którzy od poczatku
sledzili moje eseje o Polsce, odnajda w kolejnym tekscie znacznie wiecej rzetelnej wiedzy, niz
lowcy   sensacji.   Wlasnie   dlatego   nie   wieszcze   noworocznie,   np.   w   prasie   i   nadal   nie   mam
zamiaru tego czynic, nawet jesli strace w jakims rankingu astrologów polskich. Prognoza moze
byc bardzo scisla i jest taka, jesli nauczylismy sie miec znaczacy wplyw na wlasne zycie, na co
zawsze sa wieksze szanse w jednostkowym bycie niz w bycie zbiorowym.

Podczas indywidualnych interpretacji podaje zwykle okolo stu dokladnych i merytorycznie

powiazanych ze soba co do dnia dat, tak z glebokiej przeszlosci, jak i z odleglej przyszlosci,
które po latach zawsze sa przeciez weryfikowane, jako dziejaca sie wlasnie teraz terazniejszosc.
Od co najmniej kilkunastu lat nie przypominam sobie, by ktos kwestionowal te daty; zwykle
natomiast zdumienie budzi ich dokladnosc. Zazwyczaj jednak – przypominam – dotyczylo to i
nadal dotyczy indywidualnych ludzkich losów, innych zas podmiotów tylko wtedy, gdy znane sa
dokladnie daty powolania ich do zycia.

Co wiec z losami bardzo juz zbiorowymi Polski, co z Wielkim Krzyzem '99? Pisalem juz o

tym – tu pragne jednak z naciskiem odnotowac, ze wszelkie wczesniejsze dywagacje na ten
temat sa nie na miejscu, gdyz poglebiaja tylko, czy tego chcemy, czy nie, uczucia niepewnosci, a
nawet leku (co prawda niektórzy lubia sie bac). Nie chce w tym uczestniczyc, bo dosyc ludzi
wokól nas nieustannie nas czyms straszy w sferze ekonomicznej, politycznej czy zdrowotnej.

Prosze tylko zapamietac, ze jest to krzyz znaków stalych, wiec utwierdzajacych
dotychczasowy kurs swiata.

Nikt nie wie dokladnie, co bedzie, ale czy moze byc cudownie, skoro globalnie, jako

ludzkosc, „grzeszymy” i czesciej i wiecej, chociazby tym, ze nadal coraz intensywniej
molestujemy nasza Ziemie-Matke.

Czy nie ma ratunku? Alez owszem, jest, i to nawet bardzo prosty. Zacznijmy tylko

natychmiast szanowac nasza planete, bo zagrozona ekologicznie trzeszczy w szwach i zaskakuje
nas   nie   tylko   zmianami   klimatu.   Natychmiast   tez   zrezygnujmy   z   wielu   udogodnien
technologicznych, np. lodówek i wielu chemikaliów (rozmiary tzw. „dziury ozonowej”), a nadto
uczynmy nasze zycie bardziej ludzkim, skoro jestesmy ludzmi. Przestanmy zwlaszcza zabijac sie
i nieustannie przygladac zabijaniu (na upartego przez 24 godziny na dobe) nie tylko w „Polsa-
cie” i „TVN”, które dolaczylo  do tego zabójczego dla ludzi (przy rosnacym  braku poczucia
bezpieczenstwa wiekszosci z nas) wyscigu przemocy, ale we wszystkich juz teraz telewizyjnych
stacjach. W przeciwnym razie dzieci beda coraz czesciej zabijac dzieci na masowa skale, czego
nie   ma   nawet   w   swiecie   zwierzat   i   nigdy   nie   manifestowalo   sie   to   dotad   na   taka   skale   w
najbardziej   nawet   zdegenerowanych   spoleczenstwach.   Przestanmy   wreszcie   w   ramach
konsumpcyjnego   i   calkowicie   niemal   zmaterializowanego   spoleczenstwa   coraz   bardziej
gloryfikowac   coraz   prymitywniejszy   seks,   jako   najwazniejszy   element   naszej   natury,   gdyz
wiadomo,  ze spoleczenstwa,  które  w  taki sposób go eksponowaly,  czynily  to w  najbardziej
dekadenckiej fazie swego rozwoju. Pózniej zas szybko i niechlubnie zeszly z dziejowej areny.

Co, nie potrafimy?
Czego wiec mozemy oczekiwac po Wielkim Krzyzu, moi drodzy, jesli nie jestesmy w stanie

przeprowadzic jakichkolwiek istotnych, ale i drastycznych zarazem zmian i to od razu w skali
calej planety? I czy w tej sytuacji jest sens w ogóle o nim pisac? Przeciez i tak od Krzyza nie
uciekniemy, obejmie on bowiem cala planete. Z nasza zas karma spotkac sie mozemy zarówno
podczas snu we wlasnym pokoju, jak i w czasie wypelniania swego losu „na stepach za dzikim
Bajkalem”, w australijskim buszu, czy krzykliwym amerykanskim miescie, nie wspominajac juz
o tak dotychczas bezpiecznych kurortach austriackich i szwajcarskich Alp.

Ale i tak, wielu bedzie wieszczylo, przepowiadajac, co sie stanie i niejeden dowodzil bedzie

potem, ze sie nie mylil. Tylko czy naprawde o to chodzi?

Los Polski kosmosem pisany

11/1999

Przyjdzie nam dzisiaj zmierzyc sie wreszcie z energiami kosmosu ksztaltujacymi od

ponad tysiaca juz lat losy narodu, zamieszkujacego dzis srodek Europy, miedzy Odra a
Wisla i Baltykiem a Sudetami i Karpatami; narodu rozproszonego jak prawie zaden inny –
po calym swiecie i moze jak nikt inny, niezlomnie, pomimo ciosów historii, ale i licznych
„samobójczych goli” oraz przyslowiowego „polskiego piekla”, gleboko, niemal mistycznie
przekonanego   o   wlasnej   wielkosci,   wyjatkowosci   i   niepowtarzalnosci,   o   opiece   Matki
Boskiej Czestochowskiej, ostatnio zas równiez papieza Jana Pawla II. Narodu, który jak
zaden inny z równa latwoscia potrafil siegac szczytów heroizmu, zyc w glorii i chwale, jak i
kisic sie w (znowu przyslowiowym) „maglu”, dajac, równiez na swiat caly, niezrównany i
niekonczacy   sie   nigdy   spektakl   narodowych   wad   i   przywar,   dobrze   znanych   tym
obcokrajowcom,   którzy   pomieszkali   w   Polsce   choc   troche   dluzej,   ewentualnie   z   racji
róznorakich obowiazków lub powiazan osobistych glebiej „wdepneli” w srodowiska polonijne.

Kosmos nie usprawiedliwia tego stanu rzeczy, ale tlumaczy go logicznie i spójnie, a

Panstwo,   jesli   przebrneliscie   przez   „lamiglówke”   dwadasamsowych   stref   ascendentu
Kosmogramu Polski 966 r., teraz juz, gdy zblizamy sie do zakonczenia tego poteznego cyklu
eseistycznego poswieconego Polsce, z latwoscia „przelkniecie” deser, na który zloza sie refleksje
nad tym wlasnie kosmogramem,  wsparte latwa w odbiorze analiza tranzytów  planet, a wiec
wskazaniem,   jak   bardzo   biezace   ich   pozycje   warunkuja   to,   co   dzieje   sie   w   naszym   kraju.
Wspomne równiez o pozycji progresywnego Slonca z 966 r., gdyz dotychczasowe pomijanie jej

chyba we wszystkich dostepnych mi rozwazaniach o
horoskopie Polski, daje obraz nie tylko uproszczony, ale i
kaleki.

Odwolam sie najpierw do wykresu kosmogramu

Chrztu Polski, zamieszczonego w „NS” nr 100 na s. 65.
Jest on punktem wyjscia dla naszych dalszych, z
koniecznosci bardzo jednak skrótowych i
fragmentarycznych rozwazan.

Mamy wiec silniejsze obsadzenie górnej czesci

kosmogramu („na swieczniku”, nic bez nas w swiecie)
oraz wzgledna równowage jego lewej i prawej strony.
Przypominam, ze relokacja kosmogramu (przygotowa-
nego na chrzest panstwowy dla obszaru Gniezno/Poznan)

na Kraków, a potem Warszawe, umieszcza Slonce w IX sektorze (w ukladzie naturalnym to faza
Strzelca, w realiach zas, jest to oczywiscie ekliptyczna faza Byka), co powoduje rzeczywista
równowage planet po lewej („sam sobie sterem, zeglarzem, okretem”) i prawej stronie (wplywy
innych). Slonce i Ksiezyc pozostaja jednak po prawej stronie, co wskazuje, ze zarówno rzad
(król, itd.), symbolizowane Sloncem, jak i naród czy tez spoleczenstwo (pozycja Ksiezyca), nie
raz i nie dwa, zmuszeni byli ulegac presji historii, przemocy innych, uzaleznieni tez byli od calej
geopolitycznej struktury Europy, z konsekwencjami sasiedztwa Rosji i Niemiec na czele. Rów-
nowazyc to musial ascendent w Lwie i Pluton wladajacy Skorpionem w jego poblizu, lecz w
XII sektorze (które w naturalnym ukladzie Zodiaku podlegaja fazie Ryb). Jesli by to samo
powiedziec „po ludzku”, mamy tu wlasnie do czynienia z jedna z najbardziej podstawowych
cech narodowego kosmogramu: lwiasta, wielkopanska prezencja oraz zaciecie skorpioniaste,
dajace w polaczeniu Grunwald, Samosierre, Powstanie Warszawskie, Monte Cassino i wiele
bohaterskich wyczynów, okupionych jednak potezna dawka polskiej krwi.

Odczuc to musiala, i nie raz odczuwala, niemal kazda polska rodzina (Pluton w XII

sektorze  Ryb, czyli ofiary, Skorpion w IV sektorze, w naturalnym  ukladzie zwiazanym  z
pasem Raka, a wiec z rodzina), a znak Raka na wierzcholku XII sektora. Skorpion w IV sektorze
narodowego kosmogramu, to nie tylko bolesne straty ludzkich istnien w kazdej niemal epoce i w
kazdej rodzinie. To równiez kapitalna scena filmowa z Popiolu i diamentu, gdzie Maciek (Zbig-
niew   Cybulski,   urodzeniowy   Skorpion),   podpala   przy   barze   kieliszki   ze   spirytusem,
symbolizujace smierc poszczególnych dowódców. To dzisiaj, jak nigdzie w Europie, jarzace
swiatlami   polskie   w   listopadowe   (Skorpion)   dni   cmentarze,   to   do   niedawna   jeszcze
obowiazkowe   wizyty   zagranicznych   delegacji   w   typowo   skorpioniastych   miejscach   pamieci
narodowej: w Oswiecimiu, na Westerplatte (bronione przez mjra Sucharskiego, Skorpiona), w
Czestochowie   (obronionej   przed   Szwedami   przez   ks.   Kordeckiego,   takze   urodzeniowego
Skorpiona), itd.

Lew i Pluton na ascendencie, na descendencie (inni) zas pas Wodnika (z Ksiezycem),

wyjasnia tak bardzo obecne w naszej historii haslo symbolizujace zreszta ten pas zodiaku: „Za
wolnosc nasza i wasza” (bo ascendentowy Lew tlumaczy zastaw sie, a postaw sie).
Nawojowalismy sie tak pod Napoleonem, ale prosze zwazyc, ze Francja to Lew i Wodnik,
Napoleon Bonaparte zas byl urodzeniowym Lwem, a wiec bezblednie trafiajacym swymi (nie
tylko tymi) energiami w polski mistycyzm.

Polskie Slonce w Byku znajduje sie w IX sektorze (Strzelca), a zatem zagranicy, migracji za

chlebem, a zarazem – niezaleznie od tego – wielkich uniesien religijnych. W IX sektorze jest tez
nasz  Merkury.   Wszystko   to   wyjasnia   dlaczego   najlepiej   pracujemy   za   granica,   dlaczego
natomiast praca jako taka nie cieszy sie naszym specjalnym powazaniem (VI sektor zwiazany w
naturalnym   ukladzie  z  pasem   Panny,   u  nas   –  z  Koziorozcem,  Wodnikiem   oraz  Ksiezycem;
Slonce   w   kosmogramie   wyzej   niz   Ksiezyc,   stad   brak   szacunku   dla   ludzi   pracy   i   warstw
nizszych, bardzo obecne w naszej historii, w Polsce szlacheckiej, magnackiej i dzisiejszej takze,
a jakze, stad – bo Panna to praca, zdrowie i higiena – L4 bylo „w cenie”, a kto nie potrafil tego

sobie zalatwic, bywal frajerem). Ksiezyc w opozycji do ascendentu i Plutona pokazywal
jednak, ze w czasach kryzysu i w chwilach przelomowych prosci ludzie mieli najwiecej do
powiedzenia, ratujac kraj przed zaglada. Odrebna sprawa jest, ze potrafilismy przelewac krew, a
mniej zgodnie cos odbudowywac, ale taki to juz urok naszego narodowego kosmogramu.

Warto tez zwrócic uwage na to (zadna inna dziedzina wiedzy nie da przeciez podobnego

wgladu w nasze narodowe bytowanie), ze ascendentowy Lew (zawsze i ciagle widoczny oraz
slyszalny, np. poprzez Pan nie wie, kto ja jestem, Szlachcic na zagrodzie równy wojewodzie itd.)
jest gospodarzem V sektora, który w kosmogramie Polski zajmuje Strzelec, a wiec rozrywka,
edukacja dzieci, twórczosc, itp., wszystko to wzorowane jest (bylo i bedzie) najchetniej na
trendach zagranicznych (pawiem narodów jestes i papuga).

No, dosc juz tego, przejdzmy do spraw bardziej moze istotnych. MC (mniej wiecej – w

uproszczeniu Zenit, to wiec, co nad glowa nasza w poludnie, a wiec wierzcholek X sektora
zwiazanego ze statusem panstwa, a w naturalnym ukladzie z faza Koziorozca), to w polskim
kosmogramie sama koncówka fazy Barana, powiazana z dwada Ryb (i z Neptunem). Stad biora
sie „ciagotki” niektórych astrologów, by Polsce przypisac w ogóle pas Ryb, co jest zupelnym juz
nieporozumieniem. Faza Ryb (i Neptun nia wladajacy) sa istotnym elementem energetycznego
krajobrazu Polski, ale wynika to z faktu, iz pas Ryb zajmuje karmiczny, VIII, skorpionowy
wiec sektor naszego kosmogramu, a Pluton, naturalny wladca tego sektora, znajduje sie na
ascendencie,   w   sektorze   VIII   znajduje   sie   tez   Jowisz,   naturalny   wladca   IX   sektora,   w
którym rezyduje przeciez polskie Slonce. Jowisz zas oznacza nie „dobrze”, a „duzo”, duzo
wiec ofiar i strat, takze wojennych oraz w sferze polskiej gospodarki, tym bardziej, ze wladca
Ryb, Neptun, znajduje sie w koniunkcji z rewolucyjnym Uranem, który sprawia, ze rzeczy
dzieja   sie   nagle,   zwykle   niezaleznie   od   naszej   woli,   a   ten  jest   nadto   wladca   zarówno
descendentu, jak i Ksiezyca, w podporzadkowanym zas Rybom, XII sektorze, zwiazanym z
poswieceniem, a nawet ofiarami, znajduje sie zodiakalny pas Raka, powiazany z rodzina,
jego zas naturalne miejsce w IV sektorze zajmuje pas Skorpiona, z dwunastodomowym
jego   wladca,   Plutonem,   na   ascendencie   kosmogramu.   (Leszku,   zlituj   sie   nad   nami!   –
przypisek redakcji „Nieznanego Swiata”).

Slonce w kosmogramie Polski znajduje sie (niestety) w (luznej wprawdzie, ale zawsze)

kwadraturze zarówno z Ksiezycem, jak i ascendentem. Tlumaczy to chyba wystarczajaco
dlaczego naród (Ksiezyc) tak czesto jest w opozycji do wladzy (Slonce) i zawsze wie „swoje”, a
w dodatku lepiej. Nieblahego wsparcia dla takiego stanu rzeczy udziela koniunkcja (zlaczenie)
Urana z Neptunem. No cóz, ma ono miejsce raz na ponad 170 lat (mielismy z nim do czynienia
znowu przed kilku laty) i, nawet gdyby chrzest Polski mial miejsce o rok wczesniej czy pózniej,
i   tak   pozostawalibysmy   pod   przemoznym   wplywem   tych   wlasnie,   bardzo   wobec   siebie
konfliktowych energii. Neptun (Ryby), to idealizacja lub iluzja, to bal maskowy, to Posejdon
zwodzacy   Odysa,   to   chrzescijanstwo,   sakrum,   to   poswiecenie,   a   nawet   ofiara,   Uran   zas   to
niezaleznosc,   bunt,   nagla   zmiana,   rewolucja,   to   komunikacja   pozawerbalna,   to   telepatia,
kosmobiologia, matematyka, w przeciwienstwie do neptunowego wieszczenia, proroctw, tarota,
mistycyzmu i postepowania zgodnie z tym, co czujemy (Ryby), nie zas co wiemy (Wodnik). Ta
koniunkcja   w   naszym   narodowym   kosmogramie,   to   przeciez   niezmiernie   dzisiaj   aktualne
zderzenie   energii   odchodzacej   epoki   Ryb   i   nadchodzacej   ery   Wodnika.   Sprawa   jest   jednak
bardziej zlozona, poniewaz obie te energie tylko w najwyzszych swoich wcieleniach daja sie
pogodzic (solidarnosciowy, uranowy duch buntu i przemian w 1980 r. i wsparcie papieza Jana
Pawla II, z natury swej powiazanego z Neptunem). Na nizszych duzo szczeblach (nie mówiac
juz   o   konfrontacji   negatywnego   Urana   i   Neptuna,   bo   przyklady   mozna   by   mnozyc)   prosze
wyobrazic sobie stala wspólprace red. Urbana („Nie”) z o. Rydzykiem (Radio Maryja). Kto z
nich reprezentuje swoiste energie Urana, a kto Neptuna, nie musze chyba tlumaczyc.

Swoiste przemieszanie energii ma jednak takze swój dwadasamsowy aspekt. Otóz o. Rydzyk

rezyduje w Toruniu, który zwiazany jest jeszcze z dwadasamsa Wodnika ascendentowej fazy
Lwa w kosmogramie Polski, mimo, ze Torun zwiazany jest silnie z Kopernikiem, który
wprawdzie byl urodzeniowa Ryba, lecz dokonal iscie wodnikowej rewolucji w patrzeniu na

Wszechswiat. Red. Urban zas, mimo ze postuluje „rewolucyjne” myslenie, dziala w Warszawie,
a wiec na terenie zwiazanym z dwadasamsa Ryb naszego narodowego ascendentu.

Powyzsze „przemieszanie” wyjasnie mówiac, ze w Polsce zawsze obie energie dzialaly

jednoczesnie   i   z   taka   mniej   wiecej   sama   sila.   Nalezy   przy   tym   pamietac,   ze   wciaz   jeszcze
jestesmy   we   wladaniu   epoki   Ryb,   choc   jednoczesnie   i   na   przedpolu   ery   Wodnika.  Uran   z
Neptunem w fazie Wagi, w III (Bliznieta w naturalnym porzadku Zodiaku) sektorze mówi
o sporze miedzy tymi, co wiedza (Uran) i wierza (Neptun), o tym, dlaczego tam, gdzie dwóch
Polaków moga byc trzy zdania, dlaczego swieca triumfy plotkarstwo, telefoniczne gadulstwo, a
wreszcie i nocne, najczesciej malo plodne, Polaków rozmowy, w których wiekszosc naszych
rodaków   ostro   krytykuje   wladze,   wykazujac   jakoby   bezdenna   glupote   i   niekompetencje
rzadzacych, a zarazem twierdzi, iz sami znacznie lepiej poprowadziliby sprawy panstwowe. To
calkowicie zrozumiale, jesli zauwazymy, ze wladajaca faza Wagi (w której Uran z Neptunem)
Wenus znajduje sie w Byku  (w dwadzie Koziorozca) i w X sektorze, zwiazanym  z kariera
publiczna   i   sprawowaniem   wladzy.   Uran   z   Neptunem   sa   sprawcami   jeszcze   wiekszego
zamieszania i to w skali calej planety,  a wynika to ze zjawiska, które juz kiedys  nazwalem
uranizacja   Neptuna   i   neptunalizacja   Urana.   Otóz   Uran   przebywa   obecnie   w   fazie   (znaku)
Wodnika,   zapoznajac   nas   juz   teraz   z   niektórymi   elementami   nadchodzacej   ery.   Wodnik,   to
jednak XII sektor Ryb, Uran zas, za kilka lat, na lat 7 wejdzie do fazy Ryb, neptunujac, Neptun
natomiast, juz w Wodniku „rozmywa” uranowe zdobycze przedpola ery Wodnika i bedzie to
robil jeszcze przez kilkanascie lat. Nastepnie, przez kolejnych kilkanascie, bedzie przebywal w
swojej wlasnie fazie Ryb, produkujac glównie nadmiernie dojrzale, a wlasciwie to gnijace juz
produkty   swej   ery.   W   tym   czasie   Uran   dotrze   do   fazy   Barana   i   dosc   gwaltownie   wystapi
przeciwko  tym  efektom.  Warto  to dobrze zrozumiec,  zanim przystapimy  do ostatniego  aktu
naszych   rozwazan  o  kosmogramie   Polski,   gdyz   w   oparciu  o  biezace   tranzyty  przedstawie  i
wyjasnie to wszystko, co wlasnie teraz dzieje sie w Polsce i co dziac sie bedzie pózniej, gdyz
tranzytujace  planety przebywaja  w niezmiernie  interesujacych  i zarazem  waznych  miejscach
naszego narodowego kosmogramu.

Jeszcze Polska nie zginela

12/1999

No tak, ciag dalszy jest powszechnie (jeszcze) znany: co nam obca przemoc wziela, szabla

odbierzemy. Zawsze szabla, a nie glowa, ale to zrozumiale, bo tracac ja najpierw w tumulcie i
niespójnych zachowaniach zbiorowych, tylko do oreza mozna sie bylo juz potem odwolywac.

A jednak, wielu z nas, w róznych pokoleniach od wieków snilo sen o potedze i wciaz

marzylo o tym, by historia wreszcie wynagrodzila nam nasz trud i znój, zwiazany z krwawym
przezwyciezaniem licznych burz dziejowych. I nawet nie chcemy wiedziec juz o tym, ze wiele z
nich mielismy na wlasne zyczenie. Nie ma przeciez narodu jedynie o pokojowej wielowiekowej
egzystencji, wiec co najmniej kilkanascie nacji, od Kurdów poczynajac, wciaz jednak mogloby
pozazdroscic nam sielskiej, w ich pojeciu, egzystencji i pokazac kiedy, gdzie i jak
marnowalismy swe szanse. Ale takiego „pouczania”, my, Polacy, bardzo przeciez nie lubimy.

W cierpieniach na wyboistej drodze historii nie jestesmy wiec znów tak osamotnieni.
Zebysmy przynajmniej równiez umieli cieszyc sie tym, co osiagnelismy, budujac zgodnie

swa sloneczna przyszlosc. Ale gdzie tam. Wieczna malkontencja oraz powszechne narzekanie i
biadolenie, czesto wspiera megalomania, poczucie historycznej krzywdy i wyczekiwanie na
wciaz blizej niesprecyzowana w swej formie i tresci ingerencje Najwyzszego, a przynajmniej
Matki Boskiej Czestochowskiej, niosaca odmiane losu swego wybranego narodu, za jaki sie
przeciez w naturalny sposób uwazamy.

Tymczasem jednak, na wlasny zupelnie rachunek, czynimy od wieków taki, a nie inny

uzytek z dochodzacych do nas energii kosmosu, które bez przerwy oddzialuja na archetypowy
kosmogram chrztu Polski z 966 r., ale takze swoiscie i inaczej na kosmogramy innych panstw, z
którymi powiazani jestesmy licznymi petlami umów, uzgodnien i zarazem bardzo
skomplikowanych, a niekiedy i sprzecznych interesów. Wszak one takze ksztaltuja nasza
narodowa rzeczywistosc.

Jaka wiec „strawe” energetyczna ostatnio dostarcza nam kosmos? Czego wymaga, co

sugeruje, czym mami? Czy w ogóle rozumiemy te wymogi, czy staramy sie im sprostac?

Przypominam, ze

im planeta wolniejsza i bardziej oddalona od Slonca, tym jej tranzyt

potezniejszy, szczególnie jesli pokrywa sie ona chwilowo (koniunkcja) z kosmogramowa (uro-
dzeniowa) pozycja Slonca (wladza), Ksiezyca (naród) lub którejs z planet, albo tez znajduje sie
w opozycji do tych obiektów.

Konflikt energetyczny wystepuje przy katowych odleglosciach 90

stopni (kwadratura), napiecia zas i stresy przy kwinkunksach (150 stopni). O harmonijnych
aspektach – sekstylu (60 stopni) i trygonie (120 stopni) nic nie wspomne, bo wtedy najchetniej
nie robimy nic, wyczekujac na przyslowiowa manne z nieba tak dlugo, az pojawia sie kolejne,
ostre aspekty konfliktowe, które ponownie zmusza nas do jakiegos dzialania.

Zmiany, które

przynosza poszczególne aspekty sa przy tym pochodna energetyki poprzednich cykli i faz
opisujacych wciaz zmieniajacy sie charakter relacji miedzy planetami pozostajacymi w ciaglym
ruchu.

Przypominam tez, ze – mówiac w najwiekszym skrócie –

tranzytujacy Jowisz przynosi

rozwój i ekspansje, Saturn akcentuje spelnienie swych obowiazków wzgledem siebie lub innych
we wlasciwym czasie, co daje satysfakcje i nagrode, najczesciej w sferze publicznej i
zawodowej, ale równiez surowa reprymende, a nawet kare w razie calkowitego zlekcewazenia
jego ostrzezen. Uran mówi o buncie i niezaleznosci oraz naglej, rewolucyjnej nieraz w swej
naturze odmianie losu, a Neptun o iluzji lub idealizacji okreslonej sfery ludzkiej dzialalnosci,
zwiazanej najczesciej z opieka, izolacja lub odmiennymi stanami swiadomosci. Wreszcie Pluton
przynosi gleboka transformacje, a wiec najczesciej nieodwracalne zmiany na glównych planach
zyciowych, zarówno jednostki, jak i calego panstwa.

Najwieksze przemiany w naszym kraju zwiazane sa obecnie z tranzytami SATURNA,

URANA i NEPTUNA, mniejsze wynikaja z aktualnych przebiegów Jowisza i Plutona. Trzy
pierwsze tranzyty w sposób calkowicie nas satysfakcjonujacy wyjasniaja to wszystko, co dzieje
sie obecnie w kraju.

Zaczniemy od Jowisza, jako ze w naturalnym ukladzie Zodiaku wlada on odpowiadajacym

naturze jego energii sektorem IX, w którym znajduje sie Slonce Polski 966, po przeniesieniu,
oczywiscie, stolicy z grodów wielkopolskich (Gniezno, Poznan) do Krakowa, a potem
Warszawy.

Wladajacy Strzelcem i IX sektorem (w nim Slonce chrztu Polski z 966 r.) kazdej mandali

(kosmogramu)

Jowisz

zwiazany jest swym 12-letnim cyklem miedzy innymi z takimi chociazby

przedzialami czasowymi, jak rok 1920, 1944, 1956, 1968, 1980, których przelomowego
znaczenia w naszej najnowszej historii nie trzeba nikomu przypominac.

Przebywajac przez caly rok w kazdym ze znaków zodiaku, w trakcie roku 1998 i poczatków

1999, Jowisz tranzytowal np. IX sektor kosmogramu Polski, pozwalajac ekspansywnie zmienic,
rozwijac i umacniac jej miedzynarodowa pozycje, jako ze faza Barana oznacza zwykle nowy
poczatek. Zaraz potem Jowisz (raz na 12 lat) znalazl sie na Sloncu Polski, rezydujacym – jak
rozwazalismy – najprawdopodobniej na samym poczatku fazy Byka, w przedziale miedzy 0 a 2
stopniem fazy Byka, w zaleznosci od tego, czy chrzest mial miejsce pierwszego czy drugiego
dnia Swiat Wielkanocnych.

Pierwsze przejscie Jowisza przez Slonce

(to tak jakby poczecie, z malo jeszcze

zauwazalnymi rezultatami) mialo miejsce

w czerwcu i lipcu 1999 r.

(w zaleznosci od wariantu

chrztu),

ostateczne i najwazniejsze, w okolicach 14 lutego lub 19 lutego 2000 r.

To dobry, a

nawet bardzo dobry dla Polski czas, rozpoczynajacy trwajacy mniej wiecej rok, okres rozwijania
panstwowych struktur, jako ze Jowisz jednoczesnie niemal (no, moze nieco wczesniej, ale tez z
poczatkiem 2000 r.) przechodzi przez MC naszego narodowego kosmogramu, zaczynajac
penetracje jego X sektora. Nie takie juz marnowalismy tranzyty w naszej historii (chociazby i
slynny Polski Latawiec sprzed kilku laty, o którym zreszta pisalem na lamach „NS”, jako ze w
swym apogeum w lipcu 1996 r. przyniósl nam znaczne sukcesy sportowe na Olimpiadzie w
Atlancie, a nieco juz pózniej, nieoczekiwana chyba przez nikogo, literacka nagrode Nobla W.
Szymborskiej), lecz glebszych pozytywnych przemian naszego spoleczenstwa zabraklo.

Tranzytu Jowisza na Slonce Polski w lutym 2000 r. zmarnowac nam nie wolno. Jowisz lubi

jednak dzialac w nadmiarze, wiec rozsadne poczynania w tym okresie powinny nam przyniesc
wiele korzysci, szczególnie ze kolejna narodowa szanse ustabilizowania sytuacji politycznej
otrzymamy

w ostatnich dniach maja 2000 r., kiedy to w polskim znaku Byka, w X sektorze

kosmogramu Polski „spotkaja sie” ze soba na niebosklonie Jowisz z Saturnem,

a cala ta,

niezwykle   dla   nas   spolecznie   i   panstwowo   wazna   koniunkcja,   bedzie   miala   miejsce   w
nadzwyczajnej   bliskosci   z   rezydujaca   w   tym   samym   stopniu   Wenus   naszego   panstwowego
kosmogramu. Tak harmonijne otoczenie tej niezmiernie istotnej, co dwadziescia lat wystepujacej
koniunkcji, pozwala wierzyc, ze osiagniety w tym czasie pewien consensus, a moze i kompromis
spoleczny, bardziej jeszcze bylby historyczny, niz ten sprzed 20 lat, wynegocjowany w stoczni
gdanskiej   w   1980 r.,   jako   ze   to   on   wlasnie   pozwolil,   bodaj   po   raz   pierwszy   nie   tylko   w
nowozytnej   erze,  uniknac  krwawej   lazni   przy zmianie   systemu  zarówno  w  panstwie-dawcy,
Polsce,   jak   i   krajach   osciennych,   z   czego   wciaz   jeszcze   nie   zdaje   sobie   sprawy   ogól
zainteresowanych  ta zmiana,  tym  bardziej,  ze przegrani  (czasami  pozornie),  zyja  i maja  sie
dobrze,   niekiedy   znacznie   lepiej   niz   wygrani.   Nie   jest   to   tak   bardzo   zaskakujace,   bowiem
niektóre z ofiar hitlerowskiej agresji w 1939 r. znacznie gorzej wyszly na niej po latach jako
zwyciezcy, niz panstwa, które te wojne przegraly.

Dosc jednak historycznej refleksji, jako ze i terazniejszosc jest równie interesujaca. Przeciez

silne protesty róznych zawodowo warstw naszego spoleczenstwa, majace miejsce szczególnie
wiosna 1999 r., wynikaly z opozycji tranzytujacego Jowisza do horoskopowej pozycji Urana (w
znaku Wagi, lecz w III sektorze, odpowiadajacym Bliznietom, co wyjasnia paralizujace w tym
czasie Warszawe protestacyjne marsze i blokady na drogach)

oraz w miare pokojowe wówczas

jeszcze konfrontacje w trakcie rolniczych blokad dróg, uniemozliwiajacych powrót do domów
lub dojazd do celu wielu niezwiazanym z polityka ludziom,

co wynikalo z kwadratury

tranzytujacego Jowisza do Marsa w Raku

w kosmogramie Polski z 966, niezbyt jednak jeszcze

wtedy groznej, poza ewidentna przesada i pospiechem demonstrowanym przez obie strony.

Niegrozna dlatego, ze w kosmogramie Polski 966 Jowisz jest z Marsem w harmonijnym
trygonie, pozwalajacym uniknac ofiar

(bo Jowisz Polski jest w Rybach, na wierzcholku VIII

sektora, w ukladzie uniwersalnym zwiazanego z faza Skorpiona, czyli z majatkiem narodowym;
tak

wiec zbrojne konflikty niszczyly ekonomiczna strukture kraju, ale nie do konca i zawsze

pozwalaly na dynamiczne powstanie z popiolów i zgliszcz w zdumiewajaco krótkim czasie

Dlatego nie dziwilem sie nieco bardziej niz zwykle optymistycznym raportom

gospodarczym w 1998 r.

Otóz na przelomie lutego i marca 1998

r. tranzytujacy Jowisz ponownie

znalazl sie w miejscu swej ekliptycznej pozycji z 966

r. i rozpoczal tym samym nowy,

dwunastoletni cykl gospodarczego rozwoju.

Zostanie on poddany próbie przez najblizsze 6 lat

(do opozycji swego cyklu) i – mam nadzieje – pomyslnie skorygowany po uplywie tego czasu
przez – oby kompetentne – osoby.

Jeszcze jedno.
Dzialania wladz moga sie spotkac z twardym oporem ze strony coraz bardziej

organizujacych sie przeciwko rzadowi (choc nie tylko niemu) protestów zbiorowych, wiodacych
do niekontrolowanej agresji i przemocy i to juz wiosna (w okolicach 7–8 kwietnia 2000 r. moze
dojsc do niepotrzebnej w gruncie rzeczy arogancji, a byc moze i demonstracji sily), ze wzgledu
na

kwadrature tranzytujacego Jowisza do pozycji Plutona

z 966 r. (i byc moze Ksiezyca, jesli

termin chrztu o dzien byl pózniejszy) oraz do jeszcze bardziej niepotrzebnych napiec

kwinkunksie tranzytujacego Jowisza z Uranem i Neptunem

Polski 966, mniej wiecej w tydzien

pózniej. Jowisz to jednak najwyzej „przesadyzm” w duchu znanego nam dobrze, nadmiarowego
zyczenia zony rybaka, tego od zlotej rybki, albo „przedobrzenie” w stylu króla Midasa, który –
gdy pragnac, by wszystko, czego sie tknie bylo ze zlota, zmeczony, siegnal wreszcie po kawalek
zwyklego chleba.

Tak wiec nawet wysoce nieharmonijne jego aspekty wcale nie musza byc az

tak grozne

, tym bardziej, ze one takze wkomponowane sa w znacznie bardziej skomplikowana

siatke innych oddzialywujacych na nasz kraj energii kosmosu.

Totez tranzytujace aspekty SATURNA sa i mniej zabawne i znacznie istotniejsze, rodzace

przy tym konsekwencje juz dzis i jeszcze bardziej jutro, oczywiscie w znaczeniu przenosnym,
nie zas doslownym. Saturn bowiem jest naszym glównym powodem trosk o jutro i niepokoju,
zwiazanego z dniem dzisiejszym. Przebija go wprawdzie w tym zakresie Pluton, ale na
szczescie nie groza nam w najblizszym czasie przelomowe aspekty jego energii, które tak silnie
daly o sobie znac z poczatkiem lat osiemdziesiatych, kiedy to Pluton znalazl sie w opozycji do
Slonca kosmogramu Polski z 966 r. (oraz m.in. W. Lenina), prowadzac do ogromnych przemian
nie tylko w naszym kraju.

SATURN jest rzeczywistym i w dodatku glównym sprawca spolecznych frustracji

naszego   spoleczenstwa.   Zwiazany   z   karmicznym   wypelnianiem   wszelkich   powinnosci   we
wlasciwym   czasie   (choc   najczesciej   nie   jest   to   wtedy   ludziom   na   reke),   zarówno   w
indywidualnym,  jak i w narodowym  kosmogramie, odgrywa nieposlednia role, swym  blisko
trzydziestoletnim cyklem i wystepujacymi w nim co siedem lat bolesnymi czesto kwadraturami
do   urodzeniowej   pozycji,   przypomina   nam   o   niewygodnych   zaleglosciach.   Rosna   one   z
uplywem   kazdej   kolejnej   fazy   i   przy   dalszych   zaniechaniach   prowadza   zwykle   do  kryzysu,
spolecznej   frustracji   i   zachwiania   istniejacej   struktury.   Jesli   naloza   sie   na   to   nieharmonijne
aspekty  Urana  lub  Plutona,   rozpad   lub   przynajmniej   zalamanie   sie   calej   dotychczasowej
struktury stana sie nieuniknione.

Polski Saturn z 966 r. rezyduje w ostatnim stopniu fazy Ryb (

dwada Wodnika

), ocierajac

sie niemal o bliska faze Barana, na granicy VIII i IX sektora, co

wyraznie pokazuje, gdzie tkwia

nasze karmiczne zobowiazania, a gdzie historyczne wyzwania i co sprawia naszej nacji
najwiecej klopotu.

To nielatwa analiza, a nie chcac nadmiernie przeciagac cyklu polskiego na

lamach „NS”, pozostawiam ten temat do dluzszej, osobistej juz refleksji nieco bardziej
zaawansowanym Czytelnikom.

Otóz kazde zlaczenie Saturna ze Sloncem kosmogramu Polski 966 r. jest ekstremalnie

wazne, bowiem rezyduje ono tuz przy MC, które stanowi przeciez wierzcholek X sektora,
zwiazanego z pozycja zawodowa i kariera czlowieka, gdy rozwazamy kosmogram indywidualny
w zestawieniu z

ogólna kondycja oraz struktura panstwa

(przy analizowaniu kosmogramu

narodowego   lub   panstwowego).   Wspominalem   te   daty   juz   znacznie   wczesniej,   ale   obecnie
pragne   je   przypomniec   raz   jeszcze,   z   cala   moca   akcentujac   nieuchronne   konsekwencje
saturnowo-solarnych tranzytów. By nie cofac sie w przeszlosc zbyt gleboko, przypomne tylko,
ze

Saturn „uderzyl” w Slonce z 966 r. we wrzesniu 1939 r.,

powodujac zalamanie sie calej

struktury panstwowej, administracyjne  reformy  okupanta,  upadek Warszawy,  nowa strukture
Generalnej   Guberni,   wreszcie   –   by   dac   tylko   jeden   inny   przyklad   –   aktywizacje   problemu
ludnosci zydowskiej, zamieszkujacej  nasz kraj. Dzialo sie to z wszystkimi  konsekwencjami,
prowadzacymi do strukturalnie i administracyjnie wydzielonych obszarów, na których najpierw
mogli zamieszkac, a potem w gettach i obozach juz tylko umrzec.

Kwadratura do Slonca tego cyklu – rok 1946 i 1947 (dluga retrogradacja Saturna), to

narzucone nam podstawowe zmiany strukturalne

w Polsce, opozycja – 1953/1954 to z jednej

strony

nasilenie stalinowskich represji, ale i jego napiecia zwiazane ze smiercia generalissimusa

z drugiej

(sam Stalin byl bardzo silnie powiazany z energiami Saturna), pierwsze przejawy

„zmeczenia” systemu i niezbyt mocno jeszcze uswiadamiana koniecznosc zrewidowania
przynajmniej niektórych jego zalozen (a przeciez caly czas oddzialuja takze cykle i fazy Saturna
w relacjach z innymi planetami, o czym dzisiaj wprawdzie nie mówimy, ale o tym zapominac
nie wolno). To takze silna restrukturyzacja (kolektywizacja) wsi i zaczyn PGR-owskiej struktury
na wsi – wszak Saturn wchodzi na 2,5 roku w rolnicza w swej istocie faze Byka.

Kolejny raz Saturn spotyka sie ze Sloncem kosmogramu Polski 966 r. wiosna 1969 r.,

niosac ze soba wszelkie

restrykcje i ograniczenia wynikajace z wydarzen marcowych

1968 r.

(

spowodowaly je tranzytujacy Saturn i Mars tworzac wtedy kwadrature do Marsa i opozycje do

Urana i Neptuna kosmogramu 966

r.) oraz wyrazne „zaproszenie” pewnej grupy ludzi, a wsród

nich wielu wybitnych uczonych narodowosci zydowskiej, do opuszczenia kraju. Kolejna
kwadratura Saturna do Slonca to rok 1976, wydarzenia radomskie i ksztaltowanie sie

opozycyjnych w stosunku do wladzy nielegalnych i podziemnych struktur, które w sprzyjajacym
sobie okresie plutonowych przemian, za kilka juz lat wyraznie dojda do glosu. Opozycja zas
Saturna do Slonca, równiez zawsze wielce znaczaca,

to grudzien 1982 r. (po retrogradacji) oraz

przelom sierpnia i wrzesnia 1983 r.

Byl to kolejny próg zarówno dla wladzy, jak i dla

zorganizowanej juz calkiem niezle solidarnosciowej opozycji (Saturn wymaga formalizacji,
krystalizacji i struktur).

Kolejna kwadratura, to meandry wladzy i jej strukturalnych przetasowan z poczatków oraz

konca  1991 r.   Wtedy   to   powinny   zapasc   decyzje   dotyczace   niektórych   przynajmniej
podstawowych  reform panstwowych  – przy pozostawieniu  sobie kilku lat na ich gruntowne
przygotowanie. Niektóre decyzje nawet zapadly, ale bedaca wówczas u wladzy formacja, dosc
niespodziewanie   ja   stracila,   a   nowa   wladza   mniej   kwapila   sie   do   podjecia   ryzyka
zdecydowanych reform, szczególnie w rolnictwie, mimo, ze – obiektywnie patrzac – sytuacja
byla   ku   temu   sprzyjajaca,   bowiem   w   rzadzacej   koalicji   znajdowali   sie   ludowcy,   a   ich
reprezentant kilkakrotnie stal u steru rzadów.

Sytuacja ta zemsci sie takze juz za kilka lat, gdy w

1998 r. Saturn ponownie znajdzie sie w polskiej, ale zarazem rolniczej fazie Byka

, a rzad

znajdzie sie pod ostrzalem wielu srodowisk zawodowych.

To wszystko przeciez dawalo sie przewidziec, reform zas nie wolno bylo juz odkladac na

pózniej, gdyz nie mozna powstrzymac kosmicznego zegara, ani go opóznic.

Teraz jednak powstaje pytanie co dalej, bo tranzytujacy Saturn przedstawil rachunek za swój

poprzedni cykl i wysunal nowe propozycje. Co dalej, zeby Polska nie zginela?

Polska nowego tysiaclecia

1/2000

Zblizamy sie powoli, acz nieuchronnie do koncowych refleksji nad kosmicznymi korzeniami

Polski i Polskosci. Mimo tak rozleglych rozwazan, w istocie nigdy nie bedzie ich konca, ale ciag
dalszy pozostawiam wiedzy,  wyobrazni i indywidualnym  dociekaniom samych  Czytelników,
jako ze historia jest nie tylko mistrzynia zycia, ale takze strumieniem dynamicznych w swej
naturze   procesów   o   probabilistyczno-deterministycznej   naturze.   Nigdy   wiec   nie   jest   ona   do
konca zdeterminowana  a priori, gdyz  ponowne wystapienie  tego samego  cyklu  planetarnego
lokuje go w innej czasowej konfiguracji wszystkich cyklicznych wspólzaleznosci pozostalych
planet. Blyskotliwa sentencja, wedle której historia kolem sie toczy, jest wiec prawdziwa tylko
czesciowo. Losami Polski, i nie tylko, nadal bede sie zajmowal podczas moich szkól, warsztatów
i seminariów, w których kazdy, kogo to interesuje, moze uczestniczyc.

Poniewaz przystapimy obecnie do analizy biezacych konfiguracji wolniej juz poruszajacych

sie planet, obiekt tranzytowany powinien byc bardzo dokladnie umiejscowiony, co nadal nie w
pelni jest mozliwe, bowiem wciaz nie mam calkowitej pewnosci, czy chrzest Polski w 966 r.
odbyl sie w niedziele Wielkanocna, dajac naszemu panstwu Slonce dokladnie na przelomie faz
Barana   i   Byka,   a   Ksiezyc   na   przelomie   faz   Koziorozca   i   Wodnika,   czy   dzien   pózniej,
przesuwajac pozycje Slonca wprawdzie tylko o stopien dalej, ale juz Ksiezyc  az do polowy
niemal fazy Wodnika, w jego dekanacie i dwadzie Blizniat, co, nie tylko z grubsza, oddaje
przedsiebiorczo-handlowo-ruchliwa   mentalnosc   Hermesa-Merkurego,   ale   takze   –   powiedzmy
sobie szczerze – powaznego bardzo odlamu naszych rodaków, tak w wymiarze historycznym,
jak i wspólczesnym.

Tranzyty jednak najwolniejszych planet róznice jednego stopnia jakos „przelkna”, bo

czasowe interwaly w tranzytowaniu poszczególnych obiektów planetarnych siegac beda tygodni,
najwyzej miesiecy (przy retrogradacji). Natomiast w przypadku kilkunastu stopni Ksiezyca
oznaczac moga róznice rzedu kilku nawet lat.

Przy okazji koniecznie musze przypomniec i

zaakcentowac, iz zaden cykl nie przynosi rezultatów w izolacji od wplywów wszystkich
pozostalych cykli, które z reguly powoduja pewne (kaz

wo inne) przesuniecie terminów

wystapienia spietrzonych i bardziej spektakularnych juz wtedy wydarzen.

To jednak dostarcza

„dowodowego” materialu ignorantom-krytykom, wyszydzajacym (wtedy niestety slusznie)
kiepskie predykcje zadnych wieszczycielskiej stawy niedouczonych astrologów (tym zjawiskiem
nie zajmuje sie, bo jedna strona warta drugiej), którzy wyraznie, w nadmiernej proporcji do

reszty mieszkanców i kraju naszego i globu, rozpanoszyli sie w róznych mediach, wodzac za nos
i zwodzac reszte spoleczenstwa nie gorzej niz czynili to kaplani z pozornie (jak sie okazalo)
oswieconym Ramzesem kilka tysiacleci wczesniej (!)

Uwagi takie nie sa goloslowne, gdyz z koncem wieku np. tranzytujacy Uran „odwiedzal”

pozycje Ksiezyca w obu alternatywnych kosmogramach chrztu Polski (teoretycznie, choc z
malym wszak prawdopodobienstwem, chrzest móglby miec miejsce jeszcze dzien pózniej, ale
juz nie potem, bo Slonce wymyka sie juz wtedy dwadzie Byka tej fazy), albo przez caly niemal
rok 1996 (tak dlugo skutkiem retrogradacji), albo od marca 1998 r. po styczen 1999, wlasciwie
jednak, w wariancie tym, najsilniej generujac spoleczne niezadowolenie i sprzeciw wobec
wladzy, a takze „rewolucyjne” zachowania jej samej we wrzesniu i pazdzierniku (25.10. Uran
zaczyna wychodzic z retrogradacji) i nawet jeszcze w listopadzie 1999 r.

Uran jednak, o którym ponownie za chwile, rozsadza ramy i struktury budowane

powolnie przez Saturna,  ten zas, jak wielokrotnie to juz podkreslalem, po trzydziestu latach
ponownie   znalazl   sie   na   Sloncu   Polski   966 r.   i   niejako   wymusil   szereg   najwazniejszych
systemowych reform, przed którymi ucieczki juz nie bylo. To, ze nie zostaly one dostatecznie
przygotowane,   a   przy   ich   wdrazaniu   popelniono   wiele   bledów,   sygnalizuje   kwestie   czasu
zmarnowanego wczesniej, gdy Saturn przez okres okolo dwóch lat tranzytowal XII sektor (dom)
swego  solarno-saturnowego  cyklu.   Wtedy   jednak,   gwoli   przypomnienia,   wladze   sprawowala
inna ekipa polityczna. W rezultacie, w czasie najbardziej do tego predestynowanym rozpoczeto,
co   najwyzej   minimalne   i   w   gruncie   rzeczy   marginalne   przygotowania   do   jakichkolwiek
powazniejszych   reform.   W   konsekwencji   na   przelomie   wieku   rewolucyjny   Uran   kaze   za   to
placic   gwaltowna   spoleczna   dezaprobata   tym,   którzy   caly   ciezar   reform   –   byc   moze
irracjonalnie,   po   samurajsku,   wrecz   jak   kamikadze   –   w   ostatnim   momencie   sprzyjajacych
kosmicznie potencjalów, przyjeli na siebie.

Skoro Uran w tym samym czasie „uderzyl” koniunkcja w Ksiezyc, a moze przede

wszystkim   tworzyl  takze  w  1998  i  1999 r.  niebezpieczna  dla  stabilizacji   jakiegokolwiek
systemu opozycje z Plutonem 966 r., znajdujacym sie w poblizu ascendentu kosmogramu
Polski,   to   na   jakakolwiek   stabilizacje   sytuacji   w   kraju   trudno   liczyc.  Tym   bardziej,   ze
ascendent kosmogramu Polski 966 zostal ponadto po raz pierwszy osiagniety opozycja Urana w
1999 r.,   a   przeciez   Uran   bedzie   „buszowal”   w   tym   obszarze   (retrogradacje   i   „ruchomy”
ascendent w róznych czesciach kraju, o czym bylo wczesniej) jeszcze w ciagu calego 2000 r.
Otwarte pozostaje pytanie komu te informacje dedykowac: wladzy, czy ludowi, a moze jednym i
drugim?

Juz tylko na marginesie tych rozwazan warto zauwazyc, ze sklonnosc do gwaltownych

wystapien ludnosci w calej naszej historii dawala nam nie tylko kwadratura Ksiezyca do
Slonca (negowanie kazdej wladzy), ale i – a moze przede wszystkim – opozycja
wodnikowego Ksiezyca do Plutona (gwaltowne „ciagotki” tumultowo-wolnosciowe w kazdej
sytuacji i w kazdym miejscu) oraz trygon do Urana z 966 r. (latwosc osiagania progu
pobudliwosci spolecznej, wiodacej do gwaltownych wystapien).

Czy tendencja ta utrzyma sie w przyszlosci? Otóz tranzytujacy Uran niebawem (2000 i

2001 r.) zacznie tranzytowac wybuchowa kwadratura pozycje niepodleglosciowego Slonca
z listopadowego kosmogramu Polski 1918 r. (podobnie jak historyczny wystrzal z Aurory
7 listopada 1917 r. oraz kosmiczna energetyke Francji), co nie zapewni nam stabilizacji ani
tez nadmiernego spokoju, powodujac dodatkowe pytania o wymiar suwerennosci w obliczu
kontrolujacego rynek prasowy i w coraz wiekszym stopniu wlasnosc ziemska obcy kapital,
jako ze Uran znajdzie sie tez jednoczesnie w kwadracie do IC („trzewi” kosmogramu
Polski, jego IV, o charakterystyce Raka, sektora zwiazanego z poczuciem bezpieczenstwa
na swoim – tak to lapidarnie, a dzis moze jeszcze niezrozumiale, ujme).

Powrócmy jednak do Saturna, by zrozumiec co dzieje sie i co bedzie dzialo w Polsce.

Saturn zawsze oznacza restrykcje (!), a w kosmogramie Polski, w ostatnim stopniu Ryb (a
wiec dwadzie Wodnika tego znaku), nieaspektowany i w VIII sektorze (odpowiadajacym
Skorpionowi, finansom panstwa, majatkowi publicznemu i bogactwom naturalnym), mówi tez o

trudnosciach   i   niecheci   do   akceptowania   jakichkolwiek   reform.   Te   zas   reformy,   znakiem
kosmosu,  wprowadzane  na  koniunkcji  (co  30 lat)  Saturna   ze  Sloncem  Polski,  powinny byc
wdrazane bezwzglednie w 1998 r. (po ich wczesniejszym przygotowaniu), a korygowane wiosna
1999 r.   Za   wszelka   cene!   W   przeciwnym   razie   „wyskoczylibysmy”   z   Kosmicznego   Zegara
Dziejów, naruszylibysmy jedyna obiektywna strategie rozwoju, której lekcewazenie konczylo sie
zawsze   zle   dla   czlowieka,   rodziny,   spolecznosci,   kraju   i   cywilizacji.   Moze   to   przykre,   ale
historycznie i ewolucyjnie, ze wszech miar prawdziwe.

Jakie reformy wymusza Saturn?
SATURN to Kronos, Chronos, a wiec CZAS. To dzialania przynoszace rezultaty i nagrody

wedle karmicznej zasady: co posiejesz, to zbierzesz, albo jak sobie poscielisz, tak sie wyspisz.
Saturn to struktura, a wiec przede wszystkim REFORMA ADMINISTRACYJNA KRAJU, która
nastapila,   wszelako   z   typowymi   dla   naszego   narodowego   charakteru   komplikacjami   o   iscie
skorpioniastym   charakterze   co   do   ilosci   nowych   województw   (zobacz   pozycje   Saturna   w
kosmogramie  Polski). Oczywiste,  a wiec rzucajace  sie w oczy kazdemu  jest tez  polaczenie
energii   Saturna   z   losem   ludzi   starszych  (patrz   Chronos),   a   wiec   REFORMA   RENT   I
EMERYTUR,   która   –   zgodnie   z   sednem   saturnowych   energii   –   musi   przynosic   najwiecej
klopotów  i rozczarowan, przynajmniej  na poczatku, a organizacyjno-komputerowe  problemy
ZUS-u,   choc   uciazliwe,   irytujace   i   pozornie   niespodziewane,   sa   czescia   calej
SATURNOWEJ  STRATEGII, wymagajacej dzialania uporzadkowanego w czasie i przestrzeni,
nie   zas   jednorazowych   aktów   heroizmu,   ratujacych   na   chwile   przymusowych   klientów   tej
instytucji. Albo ktos to rozumie, albo nie!

Przymile sie wszelako w tym miejscu rozsierdzonym emerytom stwierdzeniem, ze

rozumienie bynajmniej nie oznacza kolejnego przyzwolenia lub zgody na kontynuacje
bezsensownych, administracyjno-organizacyjnych piruetów, zmierzajacych do ciaglego
usprawiedliwiania przyczyn zbyt dlugo trwajacego balaganu. Byc moze zawinila przeszlosc i zle
kontrakty, ale to juz przeciez historia w niczym nie wspomagajaca saturnowej terazniejszosci.

Saturn to takze, a moze znowu przede wszystkim, karmiczny nauczyciel. Nie powinna

wiec dziwic kolejna reforma: REFORMA  EDUKACJI, choc to do niej wlasnie mam najwiecej
zastrzezen, gdyz JEJ NATURALNY, ZGODNY Z KOSMICZNYMI ENERGIAMI KSZTALT
dawno juz wylozylem – jak zawsze najpierw w „NS”, a kto nie gromadzi „NS”, musi przyswoic
sobie rozdzial  W objeciach kosmosu  z ksiazki  Nieznany swiat astrologii. Tak dlugo, jak MEN
(nie z angielskiego ludzie, lecz z polskiego „Ministerstwo Estetycznej Nieedukacji”) nie zechce
nawiazac do NATURALNYCH (i tym samym naturalnie prorodzinnych – bo przeciez rodzina
byla   zawsze)   CYKLÓW     ROZWOJU,   skorelowanych   z   ksztaltujacymi   nas   wszystkich
kosmicznymi/planetarnymi)   fazami   i   cyklami   indywidualnego   rozwoju,   bedziemy   mieli   do
czynienia   z  wiekszymi  lub  mniejszymi  Hybrydkami   uzaleznionymi  od  opcji  politycznej  lub
swiatopogladu,   w   wersji   otwartego   (a   wiec   podatnego   na   edukacje)   umyslu,   lub   bardzo
zubozonego, czyli zamknietego na chociazby intelektualny li tylko zefirek.

Ciekawe, naukowcy (niektórzy, czy wiekszosc, tego osadzac nie chce), zamiast dazyc do

zmiany paradygmatu – o tej potrzebie juz przed wielu laty mawiali uznani metodolodzy nauk
(och,  chociazby  w  „Strukturze  rewolucji naukowych”),  co  nie  jest  oczywiscie   latwe,  bronia
zazarcie (to tez naturalne) myslenia typowego dla XIX-wiecznego paradygmatu nauk, czemu tez
trudno   sie   dziwic,   skoro   mistrzowie   dzisiejszych   autorytetów   studiowali   na   przelomie
poprzedniego wieku, w naturalny sposób, ssac, w dojrzalym wieku, zamiast mleka matki, spójna
jak   na   owe   czasy,   statyczna   wiedze   przejeta   z   poprzedniego   wieku,   która   posiadali   ich
nauczyciele,   wzorujacy   sie   czesto   tak   naprawde   jeszcze   na   paradygmatach   wiedzy
arystotelesowsko-kartezjanskiego pojmowania swiata. Kto tego nie rozumie, nie pojmie takze
sedna   obecnej   rewolucji   naukowo-techniczno-informatycznej   i   razic   go   beda   sygnaly
pochodzace z takich chociazby zródel jak film Matrix, a nawet z owego poczciwego w gruncie
rzeczy, archetypowego literacko Homo-Zodiacus – jak sie okazuje, mimo uplywu lat, nadal zbyt
rewolucyjnego z punktu widzenia przeprowadzenia wokól wylozonych w nim tez jakiejkolwiek
merytorycznej dyskusji na uniwersyteckich wydzialach filologii polskiej oraz psychologii.

Polskiego konca swiata nie bedzie

2/2000

Czy jednak czegos nie zapomnielismy, jesli oceniac saturnowe, karmiczne w swym sensie,

pierscienie, zmieniajace nasza rzeczywistosc przez swe kolejne zlaczenie tej planety ze Sloncem
Polski   966 r.?   Saturn   to   zawsze   i   przede   wszystkim   struktura.   Czas   wiec   wspomniec   o
najbardziej   kontrowersyjnej   sprawie,   powodujacej   najwiecej   nieporozumien,   rozczarowan   i
jednoczesnie nie zawsze w pelni  prawdziwych,  zbyt  spiesznie ad hoc (co znowu naturalne)
formulowanych   ocen   krytycznych.  REFORMA     SLUZBY     ZDROWIA.   Nieslychanie
skomplikowana  dla  przecietnego  czlowieka  (choc bardzo  prosta w  zalozeniu),  napotyka na
najwieksze trudnosci wskutek nieharmonijnej (w czasie jej wprowadzania) relacji miedzy
tranzytujacym Neptunem a Sloncem. Aspekt ten wywoluje jak zawsze albo idealistyczne albo
zbyt malo majace z rzeczywistoscia wspólnego, iluzoryczne (aspekt nieharmonijny, z którym
wlasnie mamy do czynienia) patrzenie na cala te sfere podejmowanych przez czlowieka (organi-
zacje,   rzad)   dzialan   w   odpowiadajacym   Neptunowi   obszarze   aktywnosci   sluzby   zdrowia,
szpitali,   opieki   pielegniarskiej   (skad   my   to   znamy?)   i   odmiennych   stanów   swiadomosci,
reprezentowanych   najpelniej   przez   anestezjologów   (co   znowu   brzmi   bardzo   znajomo)   oraz
wspierajace   pacjentów   pielegniarki.   Te   ostatnie   uosabiaja   najpelniej   „ducha”   XII   sektora
kosmogramu, odpowiadajacego merytorycznie fazie Ryb i zawiadywanego energiami Neptuna.

Tak to po raz kolejny okazuje sie, ze nic sie na tym swiecie – i takze w naszym kraju – nie

dzieje, co nie byloby zgodne z charakterystyka kosmicznych energii, na róznych zreszta
poziomach jej rozumienia i stosowania.

Odpowiednio do tego, co powiedzialem – a co takze zgodne jest z naszym narodowym

charakterem – OBOP stwierdzil, ze np. w lipcu 1999 r. za sensem wprowadzenia czterech reform
naraz opowiadalo sie niespelna 20% spoleczenstwa, a przeciw bylo ponad 70%. Co wiecej jesli
w powodzenie reformy administracyjnej i emerytalno-rentowej wierzylo ponad 40%, to w
przypadku reformy sluzby zdrowia wskaznik ten wyniósl tylko 20%.

Tranzytujacy Saturn przebywal bedzie jeszcze ponad rok (od przewidywanej przeze mnie

daty   publikacji   tego   tekstu)   w   zodiakalnej   fazie   Byka,   wymagajac   dalszych   waznych
przeksztalcen   na   wszystkich   obszarach   samorzadów   lokalnych   i   wladzy   centralnej.   Saturn
zmierza   jednak   nieuchronnie   ku   kwadraturze,   zarówno   z   Plutonem,   jak   i   ascendentem
kosmogramu Polski, co zauwazy kazdy, kto spojrzy na ilustrujacy ten tekst wykres. Wlasnie
przelom wieków i pierwszy rok nowego milenium jest wiec dla nas szczególnie wazny (wybacz-
cie, nie wchodze w polemike o sposobie liczenia poczatków XXI w., bo to dla mnie strata czasu,
jako ze dopiero zaczynamy konczyc epoke Ryb, która i tak symbolizuja przeciez dwie ryby
plynace w przeciwnych kierunkach). Na pewno wiec  nowe oblicze Polski i Polskosci nadal
bedzie ksztaltowac sie w bólach, a jesli wygra wariant pozytywny, to w pelni potwierdzi sie
stwierdzenie umierajacego ojca Klimuszki, ze w przyszlosci chcialby zyc wlasnie w Polsce, bo
tu bedzie najlepiej. Los nasz wszakze spoczywa w naszym reku. Ale czy tylko? Wiele zalezy od
prawdziwosci przepowiedni Nostradamusa o zainfekowaniu basenu Morza Sródziemnego (prze-
ciez wywieziona tuz przed obaleniem muru berlinskiego, wtedy jeszcze radziecka, a dzisiaj juz
husejnowska bron chemiczna i bakteriologiczna jest wciaz w „podwyzszonej gotowosci dziala-
nia” wskutek slabosci zabezpieczen). Wszystko to mogloby prowadzic do podniszczenia Rzymu,
a przy okazji i Watykanu, podzyrowujac wyczekujaca pozycje Lichenia, o czym zreszta mówie
od kilkunastu juz lat, nie zas Czestochowy, która ma historyczno-lokalny charakter w stosunku
do   europejskiego,   mozliwego   do   zaakceptowania   uniwersalizmu   Lichenia.   Dodajmy,   ze   z
Nostradamusem   koresponduje   sw.   Malachiasz,   którego   prawdziwosc   przepowiedni   mozna
bedzie zaczac sprawdzac juz niebawem, choc oby jak najpózniej (to chyba boska ingerencja w
postaci  ostrzezenia  najpierw   w   Warszawie,   potem   w   Krakowie,   a   juz   nieco   karzaca
nieobecnoscia   na   krakowskich   Bloniach,   powstrzymala   Jana   Pawla   II   przed   wylotem   do
Armenii,   przy   braku   nalezytego   zabezpieczenia   zaplanowanej   w   ostatniej   chwili
miedzynarodowej   trasy   przelotu,   wracajac   Mu   jednak   zdrowie   natychmiast   potem,   az   po
zdolnosc   radosnego   wspominania   „kremówek”   w   rodzinnych   Wadowicach   bodajze   dzien
pózniej)!

Najlepiej byloby wiec, by to sam Jan Pawel II osobiscie „zwatykanizowal” Lichen, tym

bardziej, ze o Jego – nawiasem mówiac – wielu ogromnych zaslugach nasi wierni wciaz maja
mierne pojecie. Niestety, nie w naszej, lecz znacznie wyzszej i z pewnoscia nie dzisiaj jeszcze
rozstrzyganej gestii, pozostaje termin ewentualnej realizacji tej pozornie smialej jeszcze dzis
koncepcji, jako – wydaje mi sie – coraz bardziej alternatywnej wobec watykansko-hiszpanskiej
koncepcji przyszlej lokalizacji Stolicy Apostolskiej.

No cóz, internacjonalizacja polskosci to odrebny problem, gdyz pozostaje ona nie bez

wplywu na rozwój sytuacji w naszym kraju. Trudno bowiem mieszkajac w Polsce ignorowac
komponenty strategiczne o znaczeniu globalnym. To juz powinien byc nasz lokalny atawizm,
wiedza zdobywana wraz z mlekiem matki.

I jeszcze jedno – cos, co wyjasnia bolesne skargi, m.in. Leppera i innych przywódców

zwiazkowych, choc nie tylko ich. Saturn przelomu wieków, a raczej ostatnich dwóch lat go
poprzedzajacych, to energetyka jego kwadratury z Ksiezycem 966 r., zas mówiac po ludzku,
wyraznie zaznaczona energetycznie i pojawiajaca sie, raz na ponad 7 lat w tym ukladzie
wyrazna kolizja miedzy interesem wladz (Saturn) i ludzi pracy (Ksiezyc), wystepujaca w
postaci silnego dysonansu relacyjnego miedzy nimi. To zatem kolejny istotny, a zarazem
nieunikniony (i takze kosmiczny) komponent naszego rozwoju, niezaleznie od tego, czy sie to
komus podoba czy tez nie.

Jednakze sam komponent nie mówi nam nic o sposobie i stopniu jakosci jego intensywnosci.

Sugeruje tylko klase rozwiazan, a reszta wyraznie nalezy juz do nas. Dlatego tez nieustannie
podkreslam   probabilistyczno-deterministyczny,   a   nie   wrózebny   charakter   kosmicznych
wyznaczników. Nawiasem mówiac zastanawiam sie notabene czy nie taka sama jest w istocie
swej   ingerencja   boska,   dajaca   przeciez   czlowiekowi,   a   nawet   ludzkosci,   szanse   –   i   to
kilkakrotnie – unikniecia np. zaglady, jednak za cene porzucenia zlych wzorców. Inna wszak
sprawa,   czy   w   ogóle   oryginalnie   wkodowano   w   nia   takie   wlasnie   rozwiazanie,   zakladajace
przeciez gleboka zmiane ludzkiej natury, czego dotychczas nie udalo sie osiagnac. Lepiej wiec
nie zanurzajmy sie zbytnio w te problematyke.

Saturn w Byku to takze problemy z rolnictwem. Trudno ich we wspólczesnej Polsce nie

zauwazyc, ale obiektywnym trudnosciom i klopotom wynikajacym z nadmiernego i osiaganego
kosztem polskiego chlopa zblizania sie do Europy wciaz przeciez jeszcze, w duzej czesci kraju,
towarzyszy postrzeganie przez chlopa panstwa jako wielkiego PGR-u, który i pomaga i zarazem
kompleksowo rozwiazuje ich problemy, niezaleznie od jakosci swiadczonej pracy. Tego aspektu
nie wolno nie zauwazyc, bowiem Saturn wymaga trzezwej oceny i zweryfikuje wszystko na
pierwszej swej do Slonca kwadraturze, za siedem i pól roku, a wiec w roku 2005. Date te juz
dzisiaj polecam ku rozwadze kompetentnym osobom, odpowiedzialnym za gospodarke rolna:
Saturn pozostanie w Byku do wiosny 2001 r. i mysle, ze wtedy skumuluje sie równiez wiele
nierozwiazanych spraw chlopskich, przy czym problemem na nastepne dwa lata bedzie otwarcie
nowych kanalów komunikacji z ta liczna – moze nawet zbyt liczna w nowoczesnym (?) panstwie
– kategoria ludnosci. Tymczasem tranzytujacy Uran podchodzi pod urodzeniowe Slonce
Tadeusza Kosciuszki, ale o tym zainteresowani nic raczej nie wiedza, a dziala tu jungowska
nieswiadomosc zbiorowa.

Z Neptunem jak zwykle sprawa jest najtrudniejsza. Ale rzadko tez dzialal on tak silnie

w historii Polski jak obecnie, tworzac w tranzycie (raz na ponad 80 lat) kwadrature do
pozycji Slonca 966 r., co natychmiast wywoluje z jednej strony problemy sluzby zdrowia, z
drugiej zas wyjatkowe manipulacje i ukryte dzialania na takich nawet odcinkach pracy
sluzb specjalnych, które bezwzglednie powinny byc niejawne i wylaczone z narodowej
dyskusji, a raczej polskiego „magla”, jako ze prawie nikt z dyskutujacych, zgodnie z natura
Neptuna, tak naprawde nie posiada wystarczajacej informacji, by wiedziec na pewno, o czym
mówi i jak rzeczy sie maja.

Neptun trzyma „w szachu” energetyke Polski od polowy 1997 roku, po caly prawie rok

1999, ale skutki balamutnie rozumianych w tym czasie procesów i zdarzen odczuwac bedziemy
jeszcze przez wiele lat! My wszyscy, jako pacjenci sluzby zdrowia, a nie tylko odpowiadajacy

najbardziej jego energiom lekarze anestezjolodzy (co dla wielu bylo wielkim zaskoczeniem) i
pielegniarki (tez, choc juz mniejszym), które najszybciej poznaly uludna moc Neptuna, nie
otrzymujac tego, co wprost im obiecano.

Na koniec nieco wieksza dawka optymizmu. Tranzytujacy Pluton, wywolujacy zwykle

najglebsze   przeksztalcenia   „przeszedl”   opozycja   przez   Slonce   Polski   z   poczatkiem   lat
osiemdziesiatych, wywolujac, o czym nieraz wspominalem, historyczne zmiany. Jego obecne
tranzyty teraz i w niedalekiej przyszlosci niczym specjalnym juz nie groza i nie zapowiadaja
lokalnego „konca swiata”. Przeciwnie: zblizajac sie do trygonu na ascendent, w najblizszych
latach   powinien   Pluton   powodowac   dalsze   glebokie,   ale   juz   mniej   gwaltowne
przeksztalcenia   sedna   Polskosci   i   samego   panstwa   polskiego  (chyba,   ze   pojawia   sie
wspomniane wczesniej klopoty uranowej natury, wynikajace z kwadratur Urana z kolejnymi,
listopadowymi,   niepodleglosciowymi   poczynaniami   z   1918 r.).   Przebywajac   tranzytem   w   V
sektorze kosmogramu Polski (w naturalnym ukladzie odpowiadajacym fazie Lwa), gwarantuje
Pluton   w   najblizszych   latach   zajmowanie   sie   szeroko   rozumianymi   problemami   dzieci,
potomstwa,   itp.   Wyjasnia   tez   wzrastajacy   „amok”   na   punkcie   narodowego   hazardu   w
telekonkursach, gwarantujacych wysoka wygrana i nieco przy tym slawy (zazdrosc sasiadów i
rodziny tez nie jest tu do pogardzenia). Mówiac bardziej serio, zblizajacy sie w najblizszych
latach harmonijny trygon Plutona z ascendentem kosmogramu Polski pozwala nam nie tylko
przetrwac, ale byc moze, jak to widzial przed smiercia ojciec Klimuszko, wzniesc sie wyzej, jesli
tylko   sami   nie   zaprzepascimy   wlasnych   szans,   co   powtarzam   do   znudzenia   nawet   w   tak
optymistycznym fragmencie naszych rozwazan.

Czy ciagle musza dzwieczec nam w uszach slowa pawiem narodów jestes i papuga, wielkim

jestesmy narodem, lecz spoleczenstwem zadnym i inne podobne okreslenia? Pamietajmy, ze
progresywne Slonce 966 r. „wychodzi” wlasnie z fazy Wodnika (jest w jego ostatniej dwadzie)
Koziorozca, a potem na 30 lat przechodzi do fazy Ryb. Mamy wybór: „Dziewczynka z
zapalkami”, „Hamlet” i „Jean Valjean”.

Jesli kiedykolwiek Polska naszych marzen moglaby byc w naszym zasiegu, to dzisiaj, a

nie kiedy indziej. Mozemy demonstrowac, protestowac, obmawiac, zazdroscic i pienic sie, czyli
byc Polakami, ale mozemy przy tym byc kims wiecej, bo nie jestesmy skazani wciaz na te sama,
kosmiczno-historyczna   karme.   Skoro   Kosmos   nieustannie   sie   zmienia,   oferujac   nowe
mozliwosci, to czy my, mimo zakodowanego gdzies konserwatyzmu i niecheci do zmian (nie
mylic   z   tumultem   rodzacym   niespodziewane,   a   czasem   przez   nikogo   niechciane   rezultaty),
potrafimy   pchnac   nasza   narodowa   historie   na   nowe   tory?   Nie   umiem   na   to   pytanie
odpowiedziec, gdyz zmiany te zaleza od nas wszystkich i o tej dobrze znanej prawdzie, jako
pokorny sluga Kosmosu, raz jeszcze donosze.

I tyle! Dla jednych to zbyt malo, dla innych zas czasem taka porcja, ze rozumem objac

trudno. W swoich drukowanych od wielu miesiecy esejach, po raz pierwszy w naszej
historiozofii – powaznie traktujac Czytelnika – usilowalem wylozyc sprawy skomplikowane w
sposób w miare przystepny. Wielkie wiec podziekowania Wam za czytelnicza cierpliwosc, a
redakcji z jej szefem na czele za mozliwosc wydrukowania publikacji, po raz pierwszy
ukazujacej, wprawdzie bardzo zlozona, ale za to nader prawdziwa kosmiczna nature Polski i
Polskosci.

Swiat nasz dzisiaj jest nadal nieznany, ale Nieznany Swiat coraz bardziej znany. Raz jeszcze

wiec dziekuje, ze to wlasnie na jego lamach moglem wraz z Panstwem zglebiac to, co – mniej
lub bardziej zgodnie – okresla sie od wieków mianem Polskosci.

Niepowtarzalna Rzeczpospolita

3/2000

Jedna z lacinskich sentencji powiada: Rem actam agere, co sprowadza sie do tego, by rzecz

ukonczona wciaz rozpoczynac na nowo. Takie postawienie sprawy lezy bowiem u podloza
wszelkiej cyklicznosci procesów i zjawisk. Jedni wiec spodziewaja sie dalszej kontynuacji
polskiego cyklu i usilnie o to prosza, inni zas przypominaja, ze historia kolem sie toczy (czyz to
zreszta nie to samo, tylko inaczej powiedziane?).

Wszystko, co najwazniejsze w tym temacie – by uzyc tu ulubionego powiedzenia naszego

bylego prezydenta – juz zaakcentowalem i jesli wyciagnac z tego prawidlowe wnioski nic, co sie
przydarzy nas nie zadziwi, bowiem nic tak naprawde nowego wydarzyc sie nie moze. Wiekszosc
czytelników jednak nostalgicznie przyznaje, ze gdy niekonwencjonalnie patrzymy na
rzeczywistosc, latwo narazamy sie na bardziej lub mniej uzasadnione narzekania, trudniej na
pochwaly.

Tym bardziej – mówia – ze jeszcze sie przeciez taki nie urodzil, co by wszystkim dogodzil.

Ta ostatnia z kolei paremia, o dlugim rodowodzie, przynajmniej w odniesieniu do naszego kraju
i jego mieszkanców byla, jest i bedzie zawsze aktualna.

Nie nalezy wiec dziwic sie, ze cykl esejów o Polsce i jej kosmicznej karmie jest róznie

odbierany.   Z   tym   sie   liczylem   i   nadal   godze,   bo   nawet   jesli   akurat   Czytelników   „NS”   nie
ksztaltuja   kretynskie   i   demontujace   nasz   naród   programy,   konkursy  i   rozrywka   (?!)   w   TV,
podsuwane „na okraglo” odbiorcom i ogladane przez wiekszosc Polaków, to myslaca mniejszosc
i tak ma znacznie ograniczone mozliwosci dostepu do mniej konwencjonalnej wiedzy. Jesli nic
sie w tej sferze nie zrobi (chociazby w sensie przeobrazenia – nie cenzury – profilu telewizyjnej
konsumpcji), to juz niedlugo straci ona racje bytu, nie mówiac o szansie wspólksztaltowania
kulturowego   oblicza   kraju.   To   zas   urzeczywistni   bieg   historii   zaprezentowany   przed   wielu
dziesiecioleciami w ksiazkach Wellsa  Wehikul czasu  i Lema  Kongres futurologiczny, o czym
„trabie” na swoich zajeciach od z góra dwudziestu lat.

Wszelako nie trzeba byc Nostradamusem i pisac symbolicznym rebusem zywcem z kosmosu

czerpanym, co ów czynil w swych „Centuriach”, donoszac o losach swiata, by pewna grupa
Czytelników odczytywala z moich tekstów to, co chciala, zaraz potem wyglaszajac krancowe
oceny i sady.

Te zas, zwykle ze soba sprzeczne, a i niespójne wewnetrznie, najczesciej docieraly do mnie

w pierwszej kolejnosci, odbierajac niekiedy chec dalszego zglebiania problemu i rodzily gorzkie,
jak u Norwida, refleksje (z takimi tez chyba glosami najpredzej zapoznawala sie redakcja).

Dobrze jednak, iz wiekszosci stalych Czytelników „Nieznanego Swiata” wystarczylo i

cierpliwosci  i wiedzy,  by spokojnie przemyslec  calosc  materialu  skladajacego sie na cykl  o
kosmicznych uwarunkowaniach polskich losów. Dlatego tez najlepszym sprawdzianem sensu
tego, co pisalem, bywaly dyskusje, wyjasnienia i uzupelnienia dokonywane na moich kursach,
seminariach   i   szkolach,   na   które   wciaz   cieplo   zapraszam.   Obok   bowiem   moich   corocznych
spotkan   z   Czytelnikami   (mam   nadzieje,   ze   redakcja   „NS”   podtrzyma   ten   zwyczaj),   one   to
wlasnie stanowia najlepsze forum do dalszej, poglebionej wymiany pogladów na te tematy.

Przeciez my, Polacy, zawsze bylismy w goracej wodzie kapani, nie tylko podczas zajazdu na

Soplicowo (hajda na Soplice), zgrabnie ukazujacego nasze niezbywalne cechy kosmicznej
polskosci. Czesto mówi sie o polskim Piekle i, rozgladajac sie wokól, wszyscy wiemy jak ono
wyglada, ja zas zastanawiam sie czasami, jakby wygladal polski Kosmos.

I oto nagle, uparcie szturmuje ma pamiec i zaczyna panoszyc sie w niej zapomniany juz tekst

sprzed   kilkunastu,   a   raczej   kilkudziesieciu   lat,   gdym   sie   jeszcze   kosmoekologia   kultury   i
narodowymi archetypami Zodiaku nie paral, satyrycznego wiersza Mariana Zaluckiego. Wiem,
ze nie jestesmy miesiecznikiem poetyckim, ale z poczatkiem drugiej setki (!) mych esejów, z
niemalym  trudem i bólem przez wiele nocy pisanych  i potem wielokrotnie udoskonalanych,
spójrzmy,   dla   odmiany,   choc   raz   nieco   z   humorem,   na   nasze   narodowe   przypadlosci,
powtarzajac w slad za Zaluckim:

Swiat mi sie calkiem nie podoba, w kosmosie gospodarka do kitu
gwiazdy sie pala przez okragla dobe, nawet w godzinie szczytu.
Na Marsa namawiaja polec, lecz któz by glowe pchal pod nóz.
Na Mlecznej Drodze pewnie gololedz, bo znów nie posypal Aniol Stróz.
Burzliwe piatki, mokre sierpnie, slowem gdzie spojrze, pelno wad,
lecz na mysl jedna skóra az cierpnie,
co by to bylo, co by to bylo, gdyby tak Polak stworzyl swiat.
Gdyby tak Polak trafem jakims, nasz rodak z wasem w ksztalcie wiechcia,

lub gdyby sam Bóg byl Polakiem, nie, tego nawet Bóg by nie chcial.
Po prostu przed miliardem lat, gdyby bieg rzeczy zmianie ulegl
i gdyby Polak stworzyl swiat, o rany Julek.
Kula nie bylaby ta Ziemia, nie kula bylby Ksiezyc blady,
Szescianem? Nie wiem. Jedno wiem, bez kantów nie daloby rady.
Spitsbergen bylby gdzie Kalkuta. Alpy na glowie stalyby,
Wlochy by pewnie mialy ksztalt buta, ale o numer za maly.
Tylko, gdzie Polska, plynelaby wartko szeroka Wisla z czerwona kartka.
Nad nia cytryny szumialyby z cicha, na kazdej galazce zagrycha.
A gdyby juz byla gotowa ta rzeka, Polak by chyba dluzej nie zwlekal
i chyba, wreszcie, cieszcie sie, cieszcie, wzial do stworzenia czlowieka.
Nie powiem, jak bysmy wygladali, zbyt duzo doroslych na sali.
To nawet glupstwo juz, ze Adam pomieszalby sie z Ewa,
bo i tak, zapewniam, co wazniejsze poszloby na lewo.
Tyle, ze w bezholowiu cial, przypadek zrzadzilby laskawie,
ze przez pomylke moze bym mial plecy nie tu, lecz w Warszawie.
Moje zas plecy (i reszta) rezyduja skromnie w podlódzkich lasach, gdzie nielatwo mnie

odnalezc.   Moze   dzieki   temu   udalo   mi   sie,   za   dotychczas   prezentowane   eseje,   uniknac   losu
Nostradamusa,   który   mimo   kodowania   swych   tekstów,   wciaz   byl   narazany   na   niewybredne
szykany srodowiska, dla jakiego zreszta tak wiele uczynil. Dodam, ze dotad, na szczescie, w
rejonie,   gdzie   mieszkam,   nie   wiedza   czym   sie   zajmuje,   choc  niektóre   listowne   (straszne,
zapewniam, i nie majace tez nic wspólnego z gloszonym milosierdziem) grozby kierowane
pod moim adresem nie sa szczególnie odkrywcze, obiecujac kary zaczerpniete z pewnej
znanej, choc dawno juz upadlej instytucji sredniowiecznej Europy.

Podczas wiec, gdy jedni odsadzaja mnie od czci lub odczytuja z tego, co pisze, losy Polski w

najczarniejszych barwach (choc nie taka byla moja intencja i nie taka tresc publikacji), inni
dziekuja za to przede wszystkim, ze wymuszam inne spojrzenie na Polske i jej mieszkanców.
Jeszcze inni w tym, co przedstawiam, widza manifest pelnej wiary w niebianska przyszlosc
naszego narodu gotowana nam, a jakze, takze z woli Niebios (koniecznie), pomimo naszych
usilnych staran, by wszystko zniweczyc.

Przypomina mi sie wiec w licznych listach (na szczescie kierowanych juz bezposrednio do

mnie   i   nie   obciazajacych   redakcji),   ze   ojciec   Klimuszko   powiadal   przed   smiercia,   iz   w
przyszlosci tylko w Polsce chcialby zyc. Sa i tacy, którzy narzekaja na trudnosci w zrozumieniu
bardziej   fachowego   slownictwa,   jakim   sie   posluguje.   Z   drugiej   zas   strony   jest   wiele   tez
kasliwych  uwag, ze wciaz traktuje Czytelników  jak dzieci.  Ci ostatni  korespondenci pytaja,
kiedy wreszcie zaczne pisac jezykiem hermetycznym, do czego zostalem powolany, skoro – tak
uwazaja – nasze pismo jest jednym z bardzo nielicznych w Polsce, nadajacych sie do tego celu,
gdyz dopiero wtedy, ich zdaniem, tekst staje sie klarowny i jasny (zgadzam sie). Jesli ktos jest –
argumentuja dalej – entuzjasta chemii, to do tekstów o niej traktujacych przystepuje z jakas
przeciez, przynajmniej podstawowa znajomoscia tablicy Mendelejewa. Bez niej ani rusz (tez
prawda) i chemicy, piszacy swe teksty nie uginaja sie pod presja profanów, gdyz chemia zatraca
wtedy swe indywidualne cechy, wyrózniajace ja wsród innych systemów wiedzy. Dlaczego wiec
w hermetyce ma byc inaczej, skoro do jej zglebiania zawsze trzeba bylo najpierw dojrzec, a
potem jeszcze sporo sie natrudzic; bardziej niz przy jakiejkolwiek dyscyplinie konwencjonalnej
wiedzy.

Porzucmy jednak te rozwazania i po raz ostatni (na wieksza kosmiczna chwile) podsumujmy

to, co mówilem o Polsce, bez której swiat – przyznajmy – bylby znacznie ubozszy i nudniejszy,
bo do dzis nie wiedzianoby pewnie, jak jest naprawde ze Sloncem i Ziemia (Kopernik), ani tez
nie rozumiano swiata radioaktywnych pierwiastków (M. C. Sklodowska), nie wspominajac juz o
spoganieniu Wiednia i Europy (Jan III Sobieski), bolszewizacji Europy („cud” nad Wisla w
1920 r.) i dreptaniu w miejscu (czyli cofaniu sie) calej Europy Wschodniej, bez gdanskiego
zrywu 1980 r.

Widzicie Panstwo, jak juz blisko stad do typowo polskiej megalomanii?
A moze to jednak historyczne fakty? OK.! Krzyknijmy wiec zgodnie: „Niech nam zyje i

rozkwita, niepowtarzalna Rzeczpospolita.” Oj, niepowtarzalna!

Poczatek zmian i nowe wyzwania

4/2000

Polska to nieustanne zmaganie sie glorii i chwaly (ascendent Lwa) z tradycyjnym uporem

Byka (Slonce z historycznymi postaciami i datami), to swietlane wizje Strzelca i sny o potedze
oraz chrzescijanskie przedmurze Europy, migracje i religijna aktywnosc, skorpioniaste mroki nie
tylko   naszej   historii,   ale   i   osobistego   wnetrza   kazdego   z   Polaków   zawsze   otwartego   na
malkontentyzm – oraz zgryzliwe utyskiwanie. Nieprzypadkowo pokazujemy nieustannie swiatu
pomniki   naszego   narodowego   umeczenia   (martyrologii),   a   cmentarze   i   zaduszkowe   swiatla
rozswietlaja luna niebo nad Polska w pierwszolistopadowy wieczór, jak nigdzie w Europie. To
kwadratura Slonca z Ascendentem i Ksiezycem w Wodniku, a wiec bunt przeciw kazdej wladzy
i poczucie niczym nieskrepowanej wolnosci kazdego Polaka, „liberum veto”. Wreszcie haslo Za
wolnosc nasza i wasza, to „napoleoniki” naszej historii i tenze Napoleon – zbrodniarz Europy (to
nie   moja   opinia,   lecz   powszechnie   ugruntowana   poza   Polska),   obecny   w   naszym   hymnie
narodowym zamiast rodzimych królów (mlodziez pomysli, ze ci ostatni byli, byc moze, tylko
wirtualni). To takze koniunkcja Urana z Neptunem (gdzie dwóch Polaków, tam trzy zdania, a
religijnosc  i  swieckosc  ciagle   znajduja  sie w  spolecznej  i  równoleglej   ofensywie.  Polska  to
Pluton   wreszcie   na   ascendencie,   „gwarantujacy”   bardzo   burzliwe   dzieje   naszej   piastowskiej
gromadki.

Liste te mozna by rozwijac w nieskonczonosc. Bo to przeciez takze nasze fascynacje

swiatem (Slonce w IX sektorze: co zagraniczne, zawsze lepsze, lacznie z jezykiem francuskim
elit krajowych przez spora polac historii), wreszcie i polski papiez, który usiluje laczyc religie,
kto wie, czy nie lamiac w ten sposób nadana nam (narzucona, nakazana?) bardzo dawno temu
kulturowo (jezyk/pismo) – religijna odrebnosc (przeciez jaskiniowcy, na mily Bóg, nie
wymyslili dziesiatków tysiecy symbolicznych i spójnych ze soba znaków, w dodatku odrebnych
dla Chin, Japonii, panstw arabskich, wreszcie cyrylicy, alfabetu lacinskiego i wielu innych, które
z trudem opanowuja dzisiaj w calosci nawet tegie, uniwersyteckie umysly, powiazane
urodzeniowo z tymi obszarami kultury).

Logika mówi jedno, a niepokój wywolany tym, ze nie znamy nawet „kontrolnego pakietu”

prawdy   jest   irytujacy.   Ale,   jesli   istnieja   cywilne   osoby   w   USA   (nie   prezydent,   bo   on   jest
marionetka, choc niewielu to pojmuje) lub gdzie indziej, które wiedza cos wiecej o planach
„onych   z   kosmosu”   wzgledem   nas,   to   równie   dobrze   papiez   moze   cos   wiedziec   wiecej   o
inzynierii genetycznej i mutacjach, czego jednak nie moze ujawnic. Skoro nie ujawnia sie III
przepowiedni Fatimskiej mimo obligacji w tym zakresie i mimo, ze znaja ja oficjalnie o tym
powiadomieni przywódcy mocarstw, a takze tak malo wiemy o jej powiazaniach ze stosownymi
do okolicznosci dzialaniami papieza na terenach bylego ZSRR, sprawa moze byc powazniejsza.
Nieprzypadkowo zamach, z którego ocalal, mial miejsce w dniu-rocznicy objawien fatimskich,
nieprzypadkowa tez byla zwalajaca go z nóg krakowska goraczka, gdy (mimo warszawskiego
ostrzezenia w postaci plastra na skroni) Jan Pawel II chcial nagle leciec do Armenii (rezygnujac
z nieplanowanego nawet jeszcze wtedy pobytu w Czestochowie). Byl to zamysl nierozwazny,
gdyz zagwarantowanie bezpieczenstwa kanalu powietrznego w ostatniej chwili okazaloby sie
niemozliwe. Zwróccie tez prosze uwage, ze po zaniechaniu planu tej wizyty goraczka ustapila, a
niewiele   godzin   potem   byly   juz   zarty   o   kremówkach,   z   czkawka   jednak   po   nie   odbytym
najwiekszym i w pewien sposób sumujacym zycie polskiego papieza spotkaniu na krakowskich
Bloniach. Armenczyk,  jak wiadomo, zmarl kilka dni pózniej, ale gdyby w zamieszaniu (lub
wykorzystujac je) zestrzelono papieski samolot, uruchomilaby sie automatycznie przepowiednia
Malachiasza  o dwóch jeszcze papiezach (jesli oczywiscie ma onajakikolwiek sens), ta zas –
niezaleznie od tego, czy rozumiemy to czy nie – musi byc skoordynowana z tym, co mówil
równiez   Nostradamus   (kataklizm   w   rejonie   morza   Sródziemnego,   o   którym   wspominalem,
zwracajac   uwage,   ze   przyczynic   sie   moga   do   niego   m.in.   zapasy   broni   biologicznej   i

bakteriologicznej,   zlozone   na   terenie   Iraku   lub   wulkan   Etna,   albo   jeszcze   inna   dzialalnosc
sejsmiczna, jako i ludzka). To wyjasnia okolicznosci, w których Malachiasz móglby miec cien
racji   (tym   bardziej,   ze   miejsca   na   groby   dla   dalszych   papiezy,   ponad   kontyngent,   braklo   i
przygotowano je dopiero nie tak dawno). Obie zas sygnalizowane tu przepowiednie zejsc sie
musza z predykcjami  E. Cayce'ego, który przed kilkudziesiecioma laty przewidywal mniej
wiecej na obecny okres nieodwracalne zmiany klimatyczne. To, ze mial on racje mówiac o
przebiegunowywaniu sie Ziemi, kazdy dzis widzi. Rzecz tylko w tym,  od którego momentu
przestalismy   kontrolowac   caly   proces   (proces,   nie   klimat,   bo   tego   ostatniego   nigdy   nie
kontrolowalismy!). I tu, naturalnie, opinie moga sie róznic, ale jesli rzady klamia w znacznie
mniejszych sprawach, nie widze mozliwosci dotarcia do jakiejkolwiek obiektywnej informacji.

A Polska? zapytacie.
Otóz nie zajmowalbym sie tym wszystkim, gdyby nie fakt, ze niepokoje Nostradamusa,

Malachiasza i Cayce'go musza byc zsynchronizowane, by zachwiac strukturami w Europie (nie
tylko) i w zwiazku z tym na Pólwyspie Apeninskim takze. Dopiero w takim kontekscie mozemy
ujrzec prawdziwe (oby) oblicze tego co, byc moze, mogloby dziac sie w Polsce (przyszlosc
podczas Big Bangu nie zostala jednoznacznie zdeterminowana, przynajmniej nie jesli idzie o
Czlowieka, zdumiewa jednak niepoprawienie jego ewidentnie wadliwej konstrukcji, owocujacej
w drugim pokoleniu bratobójstwem).

Spójrzcie, prosze, na problem wyrzucenia prarodziców z Raju (zostawmy juz ten miecz

ognisty, czyzby laserowy) oraz weza owinietego wokól tego drzewa, symbolizujacego nie tyle
strukture  DNA  (to takze),  ale  przede  wszystkim  przekazujacego  znacznie  istotniejsza  wtedy
informacje  o  strukturze   kosmosu,   na  której   ta  pierwsza   –  jak  juz  dzis  dobrze   wiemy  –  sie
wzoruje. Spójrzmy takze na to z punktu widzenia Trumana (film Truman Show), który chce
opuscic   swój   „Raj”   i   nie   wie,   co   poza   nim   sie   znajduje,   a   Rezyser-Jahve   stara   sie   mu   to
uniemozliwic, bo wtedy zawali sie jego wlasny swiat (czy swiat Trumana takze, o tym nic zgola
nie wiemy). Wiemy tylko tyle, ze prarodzice przetrwali na zewnatrz z woli/wbrew niej (?), nie
zmieniajac sie zbytnio przez kolejne tysiaclecia.

A Polska, zapytacie juz naprawde poirytowani, bo przeciez nie kazdy (bylo o tym na

wstepie) odbiera wszystko na tych samych falach. Po co wiec akurat teraz ta tematyka? Jak to po
co? A co ksztaltuje rzeczywistosc i prawo, na dodatek takze naszego kraju? Jezeli narodowy
kosmogram   ma   jakikolwiek   sens   –   a   ma   –   to   nasze   (niewatpliwe)   ofiary   przedmurza
chrzescijanstwa powinny miec jakis glebszy sens, uznawany przez naród. Inaczej mamy chaos.
Stad pytanie  o mozliwe scenariusze post malachiaszowsko-cayce'sowsko-nostradamusowskiej
przyszlosci. Zimna logika i ekonomiczny punkt widzenia, „podlany” ponad tysiacletnia wiara
nakazuje   wierzyc   (wierzyc   czy   wiedziec   –   oto   i   dylemat?),   ze   koniec   epoki   Ryb,   po   tak
niespodziewanej, polskiej „inwestycji” w papiestwo, nie musi byc dalej „jalowy”.

Lecz tu pojawia sie (nieco pozorna) dzielaca Polaków „kosc niezgody”. Przeciez w obliczu

ewentualnego kataklizmu poludniowej Europy pewne struktury nalezy przeniesc w bezpieczne i
stosowne do tego miejsce. Kryterium pierwsze spelniaja dwa miejsca, oba zas – tylko jedno –
Lichen. W przeciwnym razie – zgadzam sie z wieloma ludzmi – nie ma usprawiedliwienia dla tej
inwestycji, przynajmniej „tu i teraz”. Dlatego nie sadze, by odwiedzenie jej, tak intensywne w
czasie ostatniej  pielgrzymki,  bylo  bezcelowe. Na tym  szczeblu, juz nic nie jest bezcelowe i
wplywa   na losy  panstwa  polskiego,  jak  kazdego  innego,  z  Watykanem  wlacznie.   To  nie  ja
wymyslilem powolne wyrastanie mlodych jeszcze pedów, zwiastujacych zupelnie nowa epoke.
Kto tego nie widzi, nie slyszal o genetyce, telefonii komórkowej i o wielu innych zjawiskach, juz
dzis bezposrednio ksztaltujacych nasze bytowanie, ten zaiste nie wie, na jakim swiecie zyje. A to
dopiero poczatek zmian ogarniajacych ludzkosc, których bezkarnie cofnac sie nie da. Mozemy
wprawdzie cofnac zegary (nie czas), ale i wtedy oszukujemy samych  siebie (no, ale jest to
przeciez staly element fazy Ryb).

Polska, ze swym wyjatkowym nagromadzeniem przebogatej energetyki, z olbrzymimi

wiec w tych latach szansami stwarzanymi przez tranzytujace planety (Jowisz z Saturnem w
poblizu Slonca Polskosci z 966 r., Pluton podchodzacy powoli, w ciagu kilku lat, pod trygon do

ascendentu   tego  kosmogramu),   konfrontowanymi  z  mozliwoscia  bardzo  glebokich   i  naglych
zmian (Uran w opozycji do ascendentu z 966 i kwadrat do Slonca niepodleglosci z 1918 r.) oraz
zagrozonymi   jednak   iluzja   „tanca   Chochola”   (Neptun   w   kwadracie   do   Slonca)   nie   moze
pozostac   w   marazmie,   ani   sie   oszukiwac.   Wiecej   mówic   nie   trzeba,   zwlaszcza,   ze   naród
nieprzypadkowo   otrzymal   w   darze   i   tlumnie   konsumowal   ostatnia   ekranizacje   najbardziej
ulubionych   i   cenionych   epopei:  Ogniem   i   mieczem  oraz  Pana   Tadeusza.   Nasze   narodowe
Kasandry filmowe, Andrzej Wajda i Jerzy Hofman, jak na Ryby zodiakalne przystalo, czesto
przenosily   na   ekran   swiat   literackich   Ryb   (np.   Iwaszkiewicza),   przy   pomocy   aktorów
reprezentujacych   te   faze   (Daniel   Olbrychski),   nie   od   dzis   wiec   zwiazali   sie   z   jungowska
nieswiadomoscia  zbiorowa. Oba dziela ukazaly sie na czas, a obaj rezyserzy zaplacili za to
zdrowiem, penetrujac – kazdy inaczej – miesnie, sumienie i dusze narodu. A jesli to komus nie
odpowiada,   zawsze   moze   jeszcze   potraktowac   te   filmy   jako   uosobienie   naszej   aktywnosci
ascendentowego Lwa kosmogramu Polski z 966 r. (Ogniem i mieczem), oraz obraz sarmacji,
wzbogacony   pieknymi   pejzazami   przyrody   (Pan   Tadeusz)   i   Slonce   w   Byku   w   tym   samym
kosmogramie.

Racje wiec maja Czytelnicy, którzy twierdza, ze tematu narodowego, holistycznego w swej

naturze, a wiec obejmujacego calosc problemu, nigdy wyczerpac ani zakonczyc sie nie da.
Zarazem slusznosc maja ci, którzy kieruja obecnie swój wzrok ku nowym wyzwaniom. Ja
pozostaje w tym, co czynie w zgodzie z kosmosem i wlasnym sumieniem.

Rodacy o sobie

7/2000

Tylko teraz – dopóki wszystko tkwi w Panstwa pamieci – mam szanse na globalna

weryfikacje tego wszystkiego, co odnosi sie do archetypów narodowosciowych, szczególnie
polskich. Drugiej takiej okazji moge nie miec przez nastepne sto, a moze i tysiac lat.

Chodzi mi o wybrany przez setki tysiecy rodaków, wymarzony przez nich i dlatego majacy

autentycznie   walory   archetypu,   calodzienny   program   TVP   który   wyemitowano   2   stycznia
2000 r.  Uwiarygodnial  on  –  podobnie   jak  wczesniej  na   tych  lamach   przedstawiany  panteon
Polaków   XX   w.   –   kosmiczna   Polskosc,   a   tym   samym   uwierzytelnial   moja   kosmoekologie
kultury. Potem o Polsce dlugo juz moge milczec, gdyz ziarno zostalo zasiane.

Tu mala uwaga. Szczególnie istotny w wielu szczególach, a i w calosci, tekst z numeru

lutowego (2/2000), zostal w subtelny, acz wyrazny sposób nieco oprotestowany przez redakcje,
w zakresie Lichenia  glównie, czego pojac nijak nie moge.  Wszystko bowiem co napisalem,
ograniczalo sie do potwierdzanego w pelni przez fakty niespodziewanego podwyzszenia statusu
tej   malenkiej   wioseczki,   jedynej   w   Polsce,   a   zapewne   i   w   Europie,   posiadajacej   w   swych
granicach nie tylko zaskakujaco ogomniasta bazylike, ale i czterogwiazdkowy hotel (!). Jedynym
racjonalnym uzasadnieniem dla tego rodzaju – przyznajmy – ponadprzecietnego przedsiewziecia
byloby   jego   bardzo   specyficzne   wykorzystanie,   ale   to   przeciez   zaledwie   hipotetyczna
alternatywa.  Wprawdzie   zdecydowana  wiekszosc  mych  ocen  dotychczas   sprawdzala   sie, jak
chocby ostatnio, w odniesieniu do zwiekszajacej sie ekspansji kapitalu niemieckiego w Polsce
(rychly casus Banku Gdanskiego), krótko przeciez po przeniesieniu stolicy Niemiec do Berlina,
a wiec do Prus, gdy skorpioniasty Pluton znalazl sie w Strzelcu. W poprzednich swych pobytach
w Strzelcu (raz na 250 lat), oznaczal on odpowiednio powstanie Prus i, w cyklu nastepnym,
dokonanie przez nie rozbioru Polski. Ja zas od dawna na zajeciach rwalem wlosy – no, ich
resztki – obawiajac sie tego, co w sposób ewidentny coraz silniej sie manifestuje, zwlaszcza ze
Gdansk zawsze byl papierkiem lakmusowym stopnia zlozonosci stosunków polsko-niemieckich.

Dla zaistnienia mozliwosci zaledwie awansu Lichenia potrzeba równoleglego mniej wiecej

w czasie spelnienia sie przepowiedni. Chodzi o E. Cayce'go, odnosnie zmian klimatu (czego
wstepne manifestacje juz odczuwamy), Malachiasza mówiacej o dwóch jeszcze tylko papiezach
(z tym trzeba nieco poczekac, zatem nie nadszedl jeszcze wlasciwy czas) i Nostradamusa, wedle
którego basen Morza Sródziemnego, a wiec i Rzym (Watykan), móglby byc, z róznych zreszta
przyczyn – ekologicznych, klimatycznych czy postmilitarnych (o czym pisalem wczesniej) –
takze powaznie zagrozony. Oczywiscie wszyscy trzej prorocy moga sie mylic, bledne wnioski

moge wyciagac i ja, a redakcja moze miec racje, z czego bym sie nawet ucieszyl, bo Polska
przez wieki dosc juz zaznala nadzwyczajnych wydarzen, które zazwyczaj komplikowaly nasza
historie. Tylko jak mi (redakcja, nie Nostradamus) wynagrodzi straty moralne, gdy okaze sie, ze
mialem racje? (Odpowiadamy pytaniem na pytanie: czy wszelki obieg pogladów, nawet gdy
zaznaczaja sie w nim róznice zdan, jak w tym przypadku, mozna utozsamiac z jakimikolwiek
stratami moralnymi? – przyp. redaktora naczelnego NS).

I jeszcze jedno. Akcentowanie w nocie redakcji swej dezaprobaty wobec organizacyjnego

balaganu przy wprowadzaniu reform w kraju, wymuszanych zreszta cyklami planet (o czym tez
bylo) jest jak najsluszniejsze, ale i ja o tym przeciez caly czas pisalem, co latwo wychwycic,
znajac chociazby elementarne relacje astrologiczne. Jeden z fragmentów mego tekstu omawial
kwadrature   tranzytujacego   Neptuna   do   Slonca   kosmogramu   Polski   z   966 r.,   która   –   poza
specyficznym   i   doprawdy   kosmicznym   balaganem   w   sluzbie   zdrowia   (oraz   w   sluzbach
specjalnych, lacznie z lustracja) plus strajkami anestezjologów i pielegniarek (stanowiacych w
swej masie archetypowa esencje XII-go, a wiec neptunowego sektora kazdego kosmogramu)
oznacza tez generalna dezorganizacje i degrengolade wszelkich panstwowych struktur. Wszak
Slonce to archetyp  wladzy,  a Slonce Polski 966 znajduje sie wysoko, tuz przy Saturnowym
(struktura)   MC.   To   podstawowy   alfabet   astrologii   i   dobrze   zna   go   wiekszosc   stalych
Czytelników  NS, którzy kiedykolwiek,  choc troche, zetkneli  sie z profesjonalna  astrologia  i
kosmobiologia. Ja zas, kazdemu kto zechce, od kilkudziesieciu juz lat pomagam go opanowac.

Notka redakcji uruchomila nutke polemiki, pierwsza od bardzo wielu lat z mojej strony, bo

na poprzednia notke, sprzed lat, nie zareagowalem, sadzac wtedy, iz merytoryczne wyjasnienia
moga wciaz jeszcze byc niezrozumiale dla laika. Dzis sie to nieco zmienilo, tych ostatnich jakby
mniej, a ówczesna uwaga redakcji dotyczyla Mandali Hipnozy, arcywaznego tekstu,
pozwalajacego zrozumiec podstawy dynamicznego Zodiaku, o którym wtedy nikt jeszcze w
swiecie nie mówil.

To juz nieodwolalnie koniec dygresji, a na swe usprawiedliwienie mam tylko to, ze przez

caly czas mówilismy o najbardziej zywotnych sprawach dla Polski, niezaleznie od – mam taka
nadzieje – wlasnych sympatii badz antypatii politycznych i religijnych, nie wdajac sie przy tym
w jakakolwiek ocene naszkicowanych procesów i zjawisk, co umozliwia forum wymiany mysli,
jakim jest NS. Warto wszakze pamietac, ze wspólczesna astrologia humanistyczna i
kosmoekologia kultury to nie prymitywne, tygodniowe, miesieczne lub roczne wieszczenie z
gwiazd, lecz podstawa zrozumienia sensu egzystencji kazdego z nas, a i charakterystyki czasów,
w których przyszlo nam zyc.

Wrócmy teraz do naszego podstawowego watku rozwazan. Esencja Polskosci (potwierdzona

fenomenalnie   przez   wybór   najbardziej   zasluzonych   Polaków   XX   w.,   w   którym   pierwszych
kilkanascie nazwisk, w sensie zupelnie doslownym, reprezentowalo energie kosmiczne naszego
narodowego kosmogramu) ujawnia sie zawsze (choc to i tak wielkie uproszczenie) znacznym
zaakcentowaniem   czterech   zodiakalnych   faz   rozwoju,   zyrowanych   historycznymi   i   zarazem
najwazniejszymi   dla   naszego   kraju   datami   narodzenia   najbardziej   zasluzonych   Polaków,
ksztaltujacymi niemal bez reszty nasza historie.

I otóz 2 stycznia 2000 roku przez caly dzien pokazywano w polskiej telewizji publicznej

wiele o nas mówiace, trzy najbardziej pozadane i przez nas samych wybrane, zwycieskie
audycje  w   kategoriach:   wydarzen,   sportu,   programów   rozrywkowych,   filmu,   dramatu   oraz
komedii filmowych. Wyselekcjonowane przez cwierc miliona rodaków stanowily one narodowej
tozsamosci jedyny w swoim rodzaju POLAKÓW PORTRET WLASNY: swoisty rejestr naszych
zalet, slabostek, marzen, a i kompleksów zarazem, bedacy tak naprawde odbiciem Kosmicznej
Polskosci,   choc   wyborcy   nic   przeciez   o   niej   nie   wiedzieli.   Wybrane   przez   widzów   filmy   i
programy ukazuja takze w pigulce cale nasze, ponad tysiacletnie kulturowe dziedzictwo, nie
tylko   to  telewizyjne.  W   takim   zas   ujeciu,  doprawdy,  niewiele  da   sie  ukryc  i   jeszcze   mniej
przemycic udawanych, czesto równiez chwilowych (a wiec z gruntu nieprawdziwych) zachowan
i sadów.

Wsród wydarzen uwage Polaków najbardziej przykulo ladowanie Armstronga (urodzeniowy

Lew) i Aldrina (Wodnik) na Ksiezycu w lipcu 1969 r., a wiec w fazie Raka patronujacej Stanom
Zjednoczonym. Uznalismy je za bardziej interesujace niz cokolwiek, co wydarzylo sie w kraju.
To zrozumiale, jako ze polskie Slonce z 966 r. okupuje IX sektor kosmogramu, zwiazany ze
Strzelcem (to takze ascendent USA), a wiec ekspansja swiadomosci, z zagranica i dalekimi
podrózami oraz religia. Historycznie rzecz biorac sa to nasze bardzo czeste migracje, a takze – z
drugiej strony patrzac – specyficznie pojmowana religijnosc i, co oczywiste, polski papiez. W
pelni zrozumiale jest wiec drugie i trzecie miejsce, przyznane odpowiednio papieskiej wizycie w
Wadowicach w 1999 r. i homilii wygloszonej przez Ojca Swietego na Placu Zwyciestwa w
Warszawie, w czasie swej pierwszej wizyty w kraju, w 1979 r.

Wiekszosc z nas dobrze pamieta – jako ze papieskie Wadowice byly niedawno – iz chory

jeszcze poprzedniego dnia papiez (co uniemozliwilo mu wyjazd do Armenii i tym samym byc
moze ocalilo zycie, przesuwajac termin ewentualnej materializacji przepowiedni Malachiasza)
majacy urodzeniowa charakterystyke energetyki chrztu Polski z 966 r., a wiec Slonce w Byku i
ascendent w Lwie, tam wlasnie blysnal na scenie (Lew), tryskal humorem i konsumpcyjnymi
wspomnieniami kremówek (Byk). Nic dziwnego, ze naród niemal oszalal z zachwytu, bowiem
od czasów rzymskich ludowi zawsze szlo glównie o panem et circenses, czyli o chleb i igrzyska.
Zgromadzeni w Wadowicach reagowali zupelnie jak Rzymianie oczekujacy chleba i igrzysk,
czemu trudno sie dziwic, skoro papiez i naród, z którego pochodzi, maja wspólna, byczo-lwiasta
nature, nadana przez kosmos. Wizyty w Wadowicach swiat nie odnotowal, jako ze miala ona
swojskawo-polski charakter. Podobnie bylo ze znacznie wazniejsza homilia w Warszawie na
Placu   Zwyciestwa.   Stalo   sie   tak   dlatego,   ze   niewielu   Polaków,   nie   wspominajac   juz   i   o
zagranicy, pojmowalo jej wysoce prorocza tresc. Wszystko sprowadzalo sie wtedy do jednego
zawolania,   o   wyraznie   byczo-strzelcowato-skorpioniastym   charakterze:   Niech   Duch   Swiety
(Strzelec)   odnowi   (Skorpion)   oblicze   ziemi,   tej   ziemi   (Byk),   przekazane   nam   na   rok   przed
historycznym   fenomenem   „Solidarnosci”   i   najwieksza   pokojowa   transformacja   (Skorpion)
narodów (!) w calej dotychczasowej historii ludzkosci (sic!).Teraz musze nawiazac do pewnej
historycznej   wypowiedzi   wielkiej   amerykanskiej   jasnowidzki   J.   Dixon   (tej   m.in.   od
Kennedy'ego, którego intensywnie, acz bezskutecznie usilowala przestrzec przed grozaca mu
smiercia), wydrukowanej w 1979 r. (!). Pytana o dekade lat osiemdziesiatych, Dixon rozpoczela
od tego, ze to Jan Pawel zasial ziarno, które przyniesie takie zmiany, jakich swiat jeszcze nie
widzial. Inne wydarzenia w telewizyjnym plebiscycie, niekiedy wazne, ale nie wspólgrajace z
Kosmiczna Polskoscia pozostaly daleko w tyle. Odnotujmy jedynie, ze nieczesto ktos spelnia
nasze   marzenia,   ale   marzenia   spoleczenstwa,   które   zgodnie   z   jungowska   nieswiadomoscia
zbiorowa manifestuja sie w sferze kultury i pozostaja w dodatku w zgodzie z kosmobiologiczna
charakterystyka Polskosci, wynikajaca z energetyki kosmosu, ujetej momentem chrztu Polski w
966 r., – sa niezwykle wazne. Dzieje sie tak, mimo ze jednostki tworzace to spoleczenstwo nic
zgola nie wiedza o niezbywalnym historycznie, ponadczasowym sensie takiej charakterystyki.
Oto kolejna porcja tego, co tworzy Kosmiczny Garnitur Polski.

Zawsze góra

8/2000

Przez chwile zajmijmy sie sportem. Zloty Fortuna – dziewiate miejsce w plebiscycie

widzów telewizji – zaprzepascil fuksa, a wiec zebral niewiele glosów. Ósme miejsce zajeli zloty
Szurkowski i srebrny Szozda. Obaj kolarze zgodnie ze soba wspólpracowali, zamiast sie spierac,
rywalizowac, a nawet zwalczac. W rezultacie powialo lekka nuda i przy slabo zaznaczonym w
kosmogramie Polski elemencie wspólpracy – ocena ich wyczynu nie byla tak wysoka, jak na to
zaslugiwali.

Zloto siatkarzy (Montreal'76), którzy pokonali Rosjan w bezprecedensowym,

wielogodzinnym pojedynku, na gesto zaludnionych, poznanskich Winogradach – i mysle, ze nie
tylko tam – bladym switem (byla 5 rano), spowodowalo potezny ryk uniesienia, radosci i ulgi,
tym bardziej, ze Polacy wygrali wlasnie z ZSRR (silny pas Skorpiona, w opozycji do polskiego
Slonca z 966 r. i kwadraturze do naszego lwiastego ascendentu). Zespolowy kunszt powinien

plasowac ich jeszcze wyzej, ale luke te wypelnili pilkarze, mimo ze na mistrzostwach swiata
przegrali  o zloto z Niemcami  – drugim naszym,  historycznie bolesnym  niekiedy sasiadem i
rywalem. Niekwestionowane zwyciestwo gestu Kozakiewicza (urodzeniowy Strzelec), to bardzo
polskie podejscie do sprawy, bowiem, tylko o chwile pózniejszego, towarzyszacego medalowi,
jego rekordu swiata nikt juz prawie nie pamieta. Chodzilo wiec o to, ze my (Lwy) jestesmy
zawsze   góra,   a   inni   to   widza,   szczególnie   ze   zamanifestowalismy   to   za   granica   i   wobec
silniejszego   „Wielkiego   Brata”,   przy   bardzo   (liczne   gwizdy   na   trybunach   w   Moskwie)
niesprzyjajacych warunkach (Strzelec i Skorpion).

Z kolei rozrywka – wiadomo – zwiazana jest z poczuciem humoru. Znamy mniej wiecej

humor Brytyjczyków i Francuzów, ale jak ma sie on do polskiego? Pomijam tu miejsca od 12 do
7 na telewizyjnej liscie. Punktowane szóste zajeli Starsi Panowie Dwaj i w kraju o naszej
charakterystyce kosmicznej w glosowaniu powszechnym, a nie tylko z udzialem elit, trudno
byloby uzyskac wyzsza lokate.

Miejsce piate zajal Kabaret pod Egida. Jego leader, urodzeniowy Byk, Jan Pietrzak, wslawil

sie   odwaznym   wystepem   w   przededniu   stanu   wojennego,   niemilosiernie   szydzac   z   wladzy.
Dobrze jednak wiedzial, ze dzieki odpowiednio wysokim koligacjom rodzinnym  bezpiecznie
opusci w ostatnim momencie kraj, pozostawiajac nam wprawdzie piosenke  Zeby Polska byla
Polska,   której   jednak   sam   nie   zaspiewal,   nawet   podczas   pamietnego   koncertu   swiatowej
solidarnosci z Polska, mimo iz przebywal w tym czasie w Stanach Zjednoczonych, a wiec na
terenie   organizatora   tej   imprezy.   Pietrzak   „zasluzyl”   sie   rodakom   wlasna   kandydatura   na
prezydenta RP i wciaz wielu uwaza, ze byl to tylko (choc to nieprawda) efektowny zart starego
estradowego wygi.

Niezaprzeczalnie Pietrzak byl bardzo komiczny, i zarazem kosmicznie polski, w krótkiej,

lecz blyskotliwej roli spikera, prowadzacego w Chicago radiowy program polonijny z udzialem
Pawlaka i Kargula w filmie Kochaj albo rzuc.

Wlasnie leci kabarecik na miejscu czwartym jest – jak sie wydawalo – premiowany zbyt

wysoko, ale wyjasniano mi namietnie, ze odzwierciedla on zjadliwie pokrecona rzeczywistosc
PRL-u (jesli juz, to raczej efekty zderzania sie ze soba tak róznych od siebie pryncypiów
kosmicznych, wynikajacych z faz Byka, Lwa i Skorpiona, „wrzuconych” w realia polityczno-
spoleczne tamtych czasów).

ABBA w Studiu 2 na miejscu trzecim poczatkowo byla dla mnie jeszcze mniej zrozumiala.

Dopiero jedna z moich seminarzystek, pani Beata, nadeslala mi fax z urodzeniowymi datami
czlonków tego zespolu, wiernie odbijajacymi pelna energetyke kosmogramu Polski z 966 r. Jest
wsród nich Lew, Skorpion, Strzelec i progresywny Byk z Ksiezycem w Skorpionie na dodatek.

To do mnie przemówilo, gdyz pisalem juz kiedys o fenomenie serialu Niewolnica Isaura,

który – niezauwazony w swiecie – u nas nie tylko zrobil oszalamiajaca kariere, ale i jego
odtwórcy glównych ról byli witani wszedzie w Polsce i podejmowani, niczym najbardziej
prestizowi i lubiani, a przy tym autentycznie bliscy nam ludzie. Dobrze pamietamy co sie wtedy
w Polsce dzialo i dzisiaj wstyd nam troche za ten prowincjonalizm, a niepotrzebnie. Zaraz to
wyjasnie.

Otóz podstawowa energetyka Polski wspiera sie oczywiscie o spolaryzowana ze soba os faz

Byka   i  Skorpiona,  co  niezmiernie   latwo  wywiesc  z  naszej  historii  i   kultury  (czynilem  to   z
zapalem   niejednokrotnie   w   swych   wystapieniach   i   publikacjach).   Leoncio   zas   z  Niewolnicy
Isaury  ewidentnie   gral   role   Skorpiona,   cierpliwie   starajacego   sie   osobiscie   osaczyc   swa
niewolnice, która z równie byczym spokojem, determinacja i biernym oporem odmawiala mu
swych   wdzieków.   Najciekawsze   jednak   dopiero   przed   nami.  Grajacy   skorpioniasta   role
Leoncio   jest   w   istocie   urodzeniowym   Bykiem,   bycza   zas   w   swym   uporze   Isaura,
urodzeniowym   Skorpionem.   Odgrywali   wiec,   w   swoisty   sposób   kapitalnie   i   jakby
przewrotnie,   swe   energetycznie   zamienione,   lecz   wciaz   spolaryzowane   ze   soba   role,   a
wszystko to rozgrywalo sie na podstawowej i bardzo energetycznie czulej osi narodowego
kosmogramu Polski.

A teraz deser! Bycza filmowo, urodzeniowo skorpioniasta Isaura nie czula sie w Polsce az

tak wybornie (o czym donosila prasa), jak skorpioniasty na planie, byczy zas w realiach Leoncio
(dla uproszczenia, pomijam prawdziwe nazwiska aktorów). Ale i tak oboje bawili sie dobrze, do
konca nie mogac zrozumiec swojej tak nieoczekiwanej i ogromnej popularnosci w – o czym
przeciez nie wiedzieli – naszym byczo-skorpioniastym kraju.

Drugie miejsce piosenek A. Osieckiej Zielono mi, to uznanie dla wprawdzie urodzeniowej

Wagi, lecz progresywnego (przez 30 lat) Skorpiona w okresie swej najwiekszej twórczosci, a na
koniec juz Strzelca. To takze docenianie spuscizny autorki oraz uznanie dla niezrównanego i
poetyckiego opisu rozmaitych sytuacji zaczerpnietych z naszego zycia.

Satyryczny aspekt zawsze prezentowali zwyciezcy tej kategorii, czyli Kabareton w Opolu,

co sprowadzilo sie do duetu Zenka Laskowika i Bogdana Smolenia. Nie jestem ani pierwszy, ani
ostatni, któremu ciagle brak ich razem na scenie, ale tamto to juz historia, doceniona wszakze
przez Polaków, z których wielu odkrylo ze zdumieniem, iz istnial kabaret, gdzie mozna bylo sie
smiac (jesli ktos potrafi) po kazdym zdaniu. Ech, zal! Ale jak widac – nie zapomnielismy i za to
co bylo, dziekujemy. A tak na marginesie: Zenek, urodzeniowy Baran, najwieksze i dzis
doceniane sukcesy odnosil, gdy jego progresywne Slonce bylo w polskiej fazie Byka, w dodatku
na Sloncu kosmogramu Polski z 966 r., co zdarza sie raz na 360 lat (!), wiec nie kazdemu w
zyciu jest pisane.

Sami swoi z ziemi obiecanej

9/2000

To jasne, ze kosmiczny zwiazek Polaków ze swymi niezbywalnymi energiami, formujacymi

ich narodowy charakter jest fascynujacy. Najpelniej wiec objawia sie w preferowanych przez nas
filmach, zarówno komediach, jak i dramatach, barwnie ilustrujac korzenie i sens Polskosci.

Archetypowosc filmów jest tak przejrzysta i obfita, w obu zreszta kategoriach, ze zajmiemy

sie   pokrótce   czolowymi   tylko   pozycjami.   Jesli   chodzi   o   komedie,   podazajac   od   miejsca
siódmego   w   góre,   wyróznione   w   telewizyjnym   plebiscycie   widzów   obrazy   ukazuja   nasze
narodowo-zodiakalne cechy. To  Nie lubie poniedzialku,  Mis  i  Rejs. Miejsce czwarte zajmuje
Vabank, zdecydowanie bardziej kasowy od trzeciej  Seksmisji. A jednak uplasowal sie za nia,
choc klimat filmu, postacie Kwinty i dyrektora banku, znakomicie odpowiadaja polskim fazom
Skorpiona, Byka i Lwa, podczas gdy Seksmisja bazuje glównie na elementach Skorpiona, który
to znak zajmuje w kosmogramie  Polski 966 czwarty sektor, zwiazany z kobietami,  domem,
opieka i prokreacja, co stanowi przeciez osnowe tego filmu.

Drugie natomiast i pierwsze miejsce, przyznane odpowiednio filmom Jak rozpetalem II

wojne swiatowa  i  Sami swoi, nie podlega najmniejszej dyskusji, gdy spojrzec na te dziela z
archetypowego   punktu   widzenia.   A   ze   jeszcze   nieco   bardziej   jestesmy   Byko-Lwem,   niz
Strzelco-Skorpionem, kolejnosc okazala sie wlasnie taka, a za nagrodzeniem perypetii Kargula i
Pawlaka glosowano niemal bez wahan i skreslen. Rozpetanie drugiej wojny przez szeregowca
Franciszka Dolasa nawiazuje do naszej narodowej megalomanii Lwa. Natomiast jego bardziej
lub   mniej   beztroskie,   zakonspirowane   jednak   i   niebezpieczne   podróze,   to   oczywiscie   faza
Skorpiona i Strzelca, zamilowanie zas do jadla i napitków oraz kucharzenie nieodparcie kojarza
sie nam z faza Byka.

Sami swoi to przeciez wielokrotnie ogladana przez kazdego z nas komedia o naszym

byczym, chlopskim zacietrzewieniu i uporze, o lwiastej godnosci i checi wywyzszenia sie nad
sasiada, o skorpioniastej pamieci i ciaglym wypominaniu starych krzywd, o strzelcowatej
wreszcie podrózy emigracyjnej ze wschodu na zachód i odwrotnej do i z tak bardzo z naszym
kosmogramem narodowym powiazanej Ameryki, skad przyjezdza Jasiek.

Wszystkie niemal gagi i sytuacje w tym filmie smiesza, ale i zarazem sa nam bardzo bliskie.

Czujemy w nich powiew narodowego ducha, przy czym obaj sasiedzi równiez w zadnej sytuacji
ducha nie traca.

Tak bezapelacyjnego zwyciezcy nie udalo sie wyznaczyc w kategorii filmów-dramatów,

choc i tu niespodzianek raczej nie bylo, poza jedna, dla mnie malo zrozumiala, a nawet przykra.
Otóz wsród wytypowanej dwunastki w ogóle nie znalazlo sie Wesele Wajdy, reprezentujace

wyzsze wcielenie fazy Strzelca, wzorowanej na bardziej rozwinietych centaurach (Chiron,
Fobos), które, zamiast bezmyslnie uganiac sie za nimfami staly sie nauczycielami greckich
herosów. Dwa typy Strzelca doskonale oddaje Mickiewicz, a w slad za nim Wajda, postaciami
Jacka Soplicy i kwestarza Robaka w Panu Tadeuszu, który jednak, jako dzielo filmowe, nie bral
udzialu w omawianym rankingu.

Dalsze pozycje wyznaczane sa byc moze przez chwilowa mode, ale szesc pierwszych

filmów nie pozostawia zadnej watpliwosci, z jakimi zodiakalnymi wartosciami w energetycznym
zodiaku   czujemy  sie najbardziej   zwiazani.   Szóste  miejsce  zdobyto  Przesluchanie  (Skorpion,
Byk), piate  Czlowiek z marmuru  (Byk), czwarte  Krzyzacy  (którzy kojarza nam sie zawsze ze
zwycieska   pod   Grunwaldem   faza   Lwa,   a   takze   z   Bykiem,   Skorpionem   i   Strzelcem,   gdy
archetypowo spojrzec chociazby na losy Juranda, Danusi, Jagienki, Zbyszka i Krzyzaków).

Jednak najprawdziwiej polscy, w kazdym detalu, okazuja sie finalisci plebiscytu. Trzecie

miejsce zajely Zakazane piosenki – film zwiazany z przetrwaniem (Byk, Skorpion) w
okupowanej Warszawie dzieki twórczosci artystycznej, piosenkom oraz brawurowej niekiedy
odwadze ich wykonawców (Lew), polaczonych z ogromna, ponadprzecietna wiara w ostateczne
zwyciestwo (Strzelec). Godzi sie tez zauwazyc, ze Powstanie Warszawskie ma charakterystyke
Lwa (wybuch 1 sierpnia), Skorpiona (Slonce w dwadzie Skorpiona w ósmym, ze Skorpionem
zwiazanym, silnie obsadzonym sektorze), Strzelca (ascendent powstania) i Byka (dwady
ascendentu i MC). (!!)

Gdyby nie rozpoczete przed kilkunastoma latami przemiany calej naszej sfery gospodarczej,

byc moze  Potop wygralby te kategorie, a tak zdobyl drugie miejsce i na zawsze pozostanie w
czolówce tego rodzaju rankingów. Pelno w nim archetypowej Polskosci i nic w tym dziwnego,
gdyz dzielo, z którego wywodzi sie film, zostalo napisane przez naszego narodowego pisarza
Henryka Sienkiewicza, który (podobnie jak A. Dumas (Trzej muszkieterowie) i J. Verne (kapitan
Nemo z  Dwudziestu tysiecy mil podwodnej zeglugi), odzwierciedlajacy francuskie fazy Lwa i
Wodnika,   a   W.   Goethe   –   wlasnym   kosmogramem   panniasto-skorpioniasta   rzeczywistosc,
takiego samego przeciez horoskopu Niemiec) ma bardzo polska energetyke swego kosmogramu
i nic dziwnego, ze to on wlasnie stal sie polskim narodowym pisarzem.

To jednak nie koniec. Nasi ulubiency ksiazkowi i filmowi ustanawiaja przy okazji

archetypowy wrecz katalog polskich zalet i wad.

Reprezentantem polskich faz Zodiaku jest przez wszystkich tak powszechnie lubiany Jan

Onufry   Zagloba,   który  jednym   krótkim   zdaniem,   co   prawda   wypowiedzianym   w  Ogniem   i
mieczem,   spaja   wszystkie   cztery   polskie   fazy.   Ale   o   tym   juz   kiedys   bylo,   wiec   tylko   dla
przypomnienia: chodzi o wypowiedz dotyczaca chamów, picia przez nich miodu i boskich mocy,
które winny grzmieniem wyrazic zdecydowany protest przeciw takiej sytuacji. W Zaglobie pelno
wiec w najczystszym ujeciu energii i Lwa, i Byka, w Kmicicu zas, tyle samo Skorpiona, co i
Strzelca.   Potop   prezentuje   zatem   pelny   wianuszek   Polskosci,   a   na   marginesie   dodaje,   ze
progresywne Slonce Olbrychskiego-Kmicica-Klucznika (urodzeniowe Ryby) jest teraz w Byku,
a wiec na Sloncu Polski 966 r.

Wygrala jednak Ziemia obiecana Andrzeja Wajdy, przy czym przy okazji sukcesu Pana

Tadeusza warto zauwazyc, ze rezyser, urodzeniowa Ryba, ma w tym roku swe progresywne
Slonce dokladnie na urodzeniowym Sloncu papieza, które, takze urodzeniowo, jest w dwadzie
Ryb, choc progresywnie juz w Lwie, zblizajac sie powoli do ascendentu Polski z 966 r. Razem
wiec ogladali Pana Tadeusza, a towarzyszyl im Olbrychski z podobna energetyka wlasnego
kosmogramu. Czy ktos tu jeszcze chce mówic o przypadku?

Wrócmy jednak do Ziemi obiecanej. Juz sam tytul sugeruje powiazanie z fazami Byka i

Strzelca, silnie wzmocnionymi przez wyrazna, skorpioniasto-byczo-lwiasto-strzelcowata fabule,
odzwierciedlajaca takze przemiany zachodzace od kilkunastu lat w Polsce, przy czym jeden z
dwóch, poza Olbrychskim, grajacych glówna role aktorów, tez jest urodzeniowym Bykiem.
Który – pozostawiam to zmyslowi obserwacji Czytelników jako proste w gruncie rzeczy
cwiczenie praktyczne.

I to tyle o plebiscycie polskich marzen medialnych. Na zakonczenie jeszcze dwa polskie

kwiatki, tym razem zwiazane z 20-sekundowym, noworocznym telewizyjnym spotem, który
obiegl caly swiat oraz o naszej ekspozyturze na Expo 2000 w Hanowerze za 45 milionów
zlotych (10% rocznych wydatków panstwa na kulture).

Otóz ten, tak krótki spot ukazal to, co jak sie nam wydaje, jest najwazniejsze, a przynajmniej

archetypowe:   husarie,   króla   Jagielle   z   Krzyzaków,   wojne   Józefa   Pilsudskiego,   Powstanie
Warszawskie, Marie Curie-Sklodowska, papieza Polaka, Clintona z Kwasniewskim w uscisku,
Walese w amerykanskim kongresie, Cepelie, wiejska chate i zamek w Malborku. Wszystkie te
elementy zwiazane sa wlasnie z czterema polskimi znakami (sic!). Nie inaczej ma sie sprawa z
Expo. Pokazalismy tam w zasadzie to samo, co w spocie: szlachecko (Lew) rustykalna (Byk)
tradycje,   a  wiec  drewniane  wnetrza,   zubry  w   puszczy,  kontusz,   mysliwskie  trofea,   skrzydla
husarskie   i...   kremówki   z   Wadowic.   W   tym   przypadku   wiec   wszystko   takze   krecilo   sie
wylacznie   wokól   kosmicznej   energetyki   Polskosci,   nawiazujacej   do   znanych   nam   dobrze
czterech polskich faz Zodiaku.

Wiem, ze pisze o tym do znudzenia, ale nie ma innego sposobu, by zmienic nasze myslenie i

ukierunkowac je bardziej na wnikliwe studiowanie energetyki Kosmosu, zarówno wlasnej, jak i
narodowej.

Znamienny byl spór o polskie logo-maskotke na Expo. Konkurowali ze soba zubr, bóbr i

smok. To nie zart, przysiegam, a w dodatku zadzialala tu chyba pomrocznosc jasna jungowskiej
nieswiadomosci   zbiorowej, gdyz,   daje slowo, wszystkie  te  zwierzaczki   takze  sa  kapitalnie  i
zarazem scisle powiazane z polskimi, i tylko polskimi, znakami Zodiaku, choc kazdy w nieco
inny sposób. Jak? To juz jest calkiem inna historia i rozwiklanie jej pozostawiam Wam, drodzy
Czytelnicy. Wylaczam jednak z tej pouczajacej zabawy moich seminarzystów, którzy slyszeli
juz   ode   mnie   polsko-zodiakalna   charakterystyke   wspomnianych   zwierzatek.   Najciekawsze
wypowiedzi   nagrodze,   a   nazwiska   ich   autorów   podam   (za   zgoda   zainteresowanych)   do
wiadomosci.

I to byloby na tyle o Polsce i Polskosci.

My do sasa, wy do lasa

10/2000

Rubaszny Zagloba, wyrzekajacy na to, ze chamy tak dobry miód pija, a Bóg widzi i nie

grzmi,   tym   jednym   tylko,   jakze   genialnym   zdaniem,   ozywia   wszystkie   cztery   polskie   fazy
Zodiaku:   Byka   (konsumpcja   miodu),   Lwa   (wyzszosc   wlasna   i   pogarda   dla   stanu   nizszego),
Strzelca (odwolanie sie do Absolutu) oraz Skorpiona (grzmoty i karanie). Zawsze tez moze on
liczyc   na   nasza   narodowa   aprobate,   a   nawet   poklask.   Nieprzypadkowo   zatem   jest   równiez
najbardziej lubiana w Polsce postacia literacka, za która daleko w tyle podazaja Kmicic i Jacek
Soplica vel Robak – obaj, podobnie jak Zagloba, tez silnie zwiazani z tymi fazami.

Do Zagloby wprawdzie odnosimy sie zartobliwie (stad jego niezmienna popularnosc), gdy

jednak ktos na serio przedstawia rzeczywiste cechy narodu polskiego, reagujemy bardziej
wstrzemiezliwie. Z tego punktu widzenia wolimy nie dostrzegac nawet arcydziel i perelek naszej
rodzimej literatury, by prawda o nas nie wyszla na jaw.

Dlatego raz jeszcze, oby juz ostatni, powracam do cyklu polskiego. Gdyz i ja dalem sie

zwiesc   tym,   ze  Wesela  Wyspianskiego-Wajdy   nie   tylko   nie   dostrzezono   w   telewizyjnym
plebiscycie, co daloby prawo wyemitowania tego filmu w tzw.  Niedzieli marzen  (2 stycznia
2000 r.), ale nie znalazl sie on w ogóle w propozycjach dwunastu najdonioslejszych dla naszego
spoleczenstwa filmów. Przypadek to, czy celowa manipulacja? A moze tylko (?) poblazliwosc
dla   naszych   narodowych   fobii   i   kompleksów?   Poniewaz   nie   wszyscy   widzieli   wajdowskie
Wesele, wyemitowane w TV w przedpopielcowy poniedzialek, niewielu tez mialo prawdziwa
frajde przezycia  bronowickiego wesela na scenie Teatru Narodowego, a jeszcze mniej z nas
zapamietalo zlozona symbolike tekstu Wyspianskiego, wtlaczanego w nas jako malo zrozumiala
lekture szkolna – czuje, ze nadszedl czas, by wlasnie teraz, w wyjatkowym dla Polski okresie
przyblizyc to szczególne dzielo, bez którego nie sposób mówic o sensie Polskosci. Bowiem nie
ma   Polskosci   bez   Chochola,   zjaw   i   duchów   przeszlosci,   a   takze   centralnego   historycznie

podzialu na tych, co spod Byka (chlopi) i Lwa (panowie, szlachta, artysci), tak naprawde
odzwierciedlajacego przeciez nieharmonijna kwadrature faz zodiakalnego rozwoju, które maja
kluczowe znaczenie w kosmogramie chrztu Polski z 966 r.

Tu mala dygresja.
Olsnienie przychodzi nagle i nie pyta o miejsce lub czas. Wykladalem wielokrotnie o tym,

ze w kraju, który zwiazany jest solarnie z zodiakalna faza Byka, a ascendentowo z faza Lwa,
narodowa polska muzyka powstala za sprawa Stanislawa Moniuszki, który sam byl
urodzeniowym Bykiem. Trzeba bylo jednak dopiero, bym w kwietniu 2000 r., wjezdzajac do
Pruszkowa, gdzie od lat prowadze przepyszne seminaria w podziemiach tamtejszego Palacyku,
uslyszal radiowa zapowiedz nadania za chwile mazura ze Strasznego Dworu, co sprawilo, ze
uswiadomilem sobie i zaraz potem przekazalem sluchaczom, a dzisiaj Panstwu, jeden z
piekniejszych dowodów naszej zodiakalnej Polskosci (tym bardziej, ze sa to sprawy pojetne dla
kazdego, nawet jesli nie zna podstawowych zasad astrologii).

Otóz Moniuszko ma w swym niebagatelnym dorobku kilka oper, ale jedynie dwie z nich na

zawsze   przeszly   do   historii   i   wyryly   swe   pietno   nie   tylko   na   muzycznym   zyciu,   lecz   i
swiadomosci   calego   narodu.   Sa   to:  Halka  i  Straszny   Dwór.   Pierwsza   z   nich   bezposrednio
nawiazuje   swoja   trescia   do   elementów   fazy   Byka,   a   jej   bohaterka   jest   prosta   dziewczyna,
skrzywdzona przez panicza, zatem kogos wyraznie zwiazanego z negatywnymi energiami fazy
Lwa. Przy okazji przypominam, ze po Sienkiewiczu, druga literacka nagrode Nobla otrzymal
Reymont   (tez   urodzeniowy  Byk,   za  Chlopów  wlasnie,   a   wajdowska   ekranizacja   jego  Ziemi
obiecanej  wygrala   plebiscyt  Wymarzonej   niedzieli  w   kategorii   dramaturgii   filmowej),   zas
alternatywnym   kandydatem   byl   i   tak   ktos   z   puli   opolskich   faz   Zodiaku,   mianowicie   silnie
zaskorpioniony Stefan Zeromski.

Na ogól wszyscy znamy przynajmniej jedna arie z tej opery, rozpoczynajaca sie, niczym

hymn, definicyjnie z faza Byka powiazanych zielonych, slowami: Szumia jodly na gór szczycie...
Taoistycznie wiec patrzac na sprawe, przeciwienstwem Halki jest równie polski Straszny dwór,
w którym odnajdujemy pozytywnie przedstawiony swiat zodiakalnego Lwa (dwór, obaj bracia,
szlachta) i znacznie mniej akcentowany tudziez honorowany swiat ludzi pracy (Byk), dzieki
którym przeciez, tak naprawde, ów dwór istnieje. I jesli w Halce pobrzmiewaly jeszcze elementy
fazy Strzelca (idealizm Halki) i Skorpiona (tragizm bohaterki i Jontka w obliczu nieodwracalnej
sytuacji o podlozu erotycznym), to w Strasznym dworze jest podobnie. Raz po raz ujawniaja sie
elementy i Strzelca, i Skorpiona, chociazby w totalnym zalamaniu sie wspólnego dla braci
frontu: nie ma niewiast w naszej chacie, czy tez arii, rozpoczynajacej sie slowami Ten zegar
stary..., podsycajacej blizej nieokreslone leki i niepokoje oraz z wyraznie strzelcowatym happy
endem.

Dopiero wiec obie opery tworza razem niezrównany obraz Polskosci, zawsze wspartej (bylo

o tym juz wielokrotnie), o nigdy nie do konca zazegnany dysonans miedzy chlopem, co chce byc
panem (Byk) i panem, który nie docenia chlopa (Lew). Dysonans ten (lagodnie mówiac)
ujawnial sie takze w czasach PRL i bynajmniej dzis nie slabiej, co przeciez wynika z
archetypowej kwadratury Slonca (wladza, panowie) z Ksiezycem (lud, chlopi) w kosmogramie
Polski 966 r., wzmocnionej jeszcze naturalna kwadratura znaków Slonca (Byka) i ascendentu
(Lwa) tego samego kosmogramu.

Nic wiec dziwnego, ze obie te, bardzo archetypowo polskie opery, znane sa i rozumiane

tylko w Polsce, podczas gdy chociazby Sprzedana narzeczona Smetany, czy Rusalka Dworzaka
zyskaly miedzynarodowa slawe i uznanie.

Takze oba mazury, ten z Halki i ze Strasznego Dworu jedynie w Polsce uzyskaly

specyficzny   status   (kazdy   nieco   inny,   jaki?,   to   juz   zagadka   dla   Panstwa).   Wystarczy
przypomniec   oficjalne,   eksponowane   dlugie   lata,   radiowe   wystapienia   przedstawicieli
najwyzszych wladz panstwowych w sylwestrowa pólnoc, po których nieodmiennie rozlegaly sie
dzwieki moniuszkowskiego mazura, a nie chociazby czesto w calym swiecie wykonywanej przy
tego   rodzaju   okazjach,   muzycznej   frazy   Schillerowskiej  Ody   do   radosci,   stanowiacej   w
chóralnym wykonaniu final tak dobrze znanej wszystkim IX symfonii Ludwiga van Beethovena.

Wesele Wyspianskiego oraz jego wajdowska ekranizacja filmowa, to tylko przedluzenie

moniuszkowskich dylematów, a raczej bardziej symboliczne ich wyeksponowanie, tworzace
kolejna, ostatnia juz, ale za to najpelniejsza i najwszechstronniejsza synteze Polskosci. Po
obejrzeniu jednak sztuki, filmu, a nawet po przeczytaniu tekstu, nie do wesolosci i weselenia sie
nam. Blizej do refleksji i zadumy nad naszym wspólnym, niezmiennie tym samym, cyklicznie
powtarzajacym sie, narodowym losem, zadanym, nadanym, czy tez wybieranym sobie przez nas
samych.

I w tym aspekcie sztuka Wyspianskiego jest wciaz aktualna, pomimo ze wystawiono ja

przed   stu   laty.   Nieprzypadkowo   wiec   pojawila   sie   teraz   ponownie   na   scenie   narodowej   w
Warszawie i to doprawdy w niezmiernie dla nas waznym okresie dziejowym. Przeciez, na dobra
sprawe,   w   przypomnianej   narodowi   filmowej   wersji,   dolacza   ona   do   ekranizacji
najwybitniejszych   narodowych   dziel,   ozywiajacych   zarówno   napoleonskie   oczekiwania
pokolenia  Pana   Tadeusza,   jak   i   czasy   znacznie   wczesniejsze,   gdy   nasza   historia   byla
intensywnie penetrowana zarówno ogniem i mieczem. Wyspianski ukazuje wiec w calej swej
krasie   kosmiczna   energetyke   Polskosci,   powiazana   od   zarania   swych   dziejów   z   czterema,
wymienionymi juz wczesniej fazami Zodiaku, na poziomie podstawowego, takze trwajacego od
zarania   naszych  dziejów   konfliktu   miedzy  chlopami   (energetyka   fazy  Byka)  i   panami   (faza
Lwa).   Towarzyszy   mu   symbolika   fazy   Strzelca,   której   centralnym   akcentem   jest   Chochol
(znacznie pózniej  wykorzysta  ja Wajda w ekranizacji  Popiolu i diamentu, gdy mimo  switu,
niepewnosc   dalszej   egzystencji   w   powojennej   Polsce   dla   wielu   ludzi   byla   niezmiernie
przygnebiajaca), a takze odwolywanie sie do swiata zmarlych, gdy wsród zywych zjawiaja sie
takie postacie naszej historii, jak m.in. Wernyhora, Szela i Stanczyk. To one przypominaja nam o
fazie Skorpiona i o zwiazanym z nia procesie glebokiej transformacji.

W rezultacie otrzymujemy wiele mówiaca synteze kosmicznego obrazu Polskosci,

wynikajaca z kosmogramu chrztu Polski z 966 r.

Te dwa charakterystyczne dla nas swiaty, energetyka Byka i Lwa, sa tak bardzo odmienne

od siebie, ze nie daly sie scalic nawet w okresie nasilonej propagandy, podkreslajacej w PRL
znaczenie sojuszu robotniczo-chlopskiego, gdyz poziom swiadomosci i aspiracji, a takze system
wartosci obu tych klas znacznie sie od siebie róznily (klase panów jakoby wyeliminowano).
Jednak nawet wtedy nie wspominano o mozliwosci sojuszu chlopów z PZPR-owskimi elitami, a
znaczenie i moc decyzyjna partii chlopskiej (ZSL) pozostawialy, jak dobrze wiemy, wiele do
zyczenia.   I   nie   zmienia   tego   obrazu   fakt,   ze   chlopi   bywali   czasem   znaczacymi   bohaterami
literackimi, jak stary Boryna u Reymonta, czy broniacy swej chlopskiej wlasnosci Slimak (tro-
che   inaczej   zachowuje   sie   ich   francuski   odpowiednik,   Colas   Breugnon   ze   znanej   szeroko
powiesci Romain Rollanda; dlatego m.in. nie moze sluzyc  pomoca w zrozumieniu specyfiki
polskiej wsi).

Trzeba wiec podeprzec sie Wyspianskim, który zaprasza nas na wesele do podkrakowskich

Bronowic, gdzie dochodzi do spotkania artystów z Krakowa (reprezentanci twórczej fazy Lwa) z
autentyczna polska wsia, a wiec przedstawicielami fazy Byka. Wesele Lucjana Rydla z chlopka,
którego uczestnikiem byl Wyspianski, odbylo sie w chacie Tetmajera, który juz wczesniej pojal
za zone równiez chlopke. Czy te dwa, tak od siebie odlegle swiaty i jakze przy tym rózne energie
Kosmosu potrafia bezkonfliktowo ze soba zaistniec przynajmniej w noc weselna?

Wszystko zaczyna sie od zdefiniowania pryncypiów, a wiec od stwierdzenia:
... niech na calym swiecie wojna,
byle polska wies zaciszna,
byle polska wies spokojna
oraz przyznania, ze jednak chlop potega jest i basta (Gospodarz), choc to Poeta pierwszy

zauwazy, ze w oczach naszych chlop urasta do potegi króla Piasta. Pomimo tych deklaracji
nastepuje zderzenie dwóch swiatów, pelne symbolik specyficznej dla kazdego z nich, które do
dzis nie stracilo niczego ze swej dramaturgii i kolorytu. Przeciez juz na wstepie wesela ktos
zauwazy

wyscie sobie, a my sobie,

kazden sobie rzepke skrobie,
znacznie pózniej ktos inny doda my do sasa, wy do lasa. A jednak wesele jest wspólne.

Mimo to ktos jeszcze inny zapyta: Po co sie pan z chlopka zeni? Wystarcza jednak, by
Wernyhora wreczyl Gospodarzowi Zloty Róg i juz w obecnych wstepuje nadzieja. Czy trzeba
wiec bylo zapraszac Chochola, by wszystko pomieszal? Ale tez, czy trzeba koniecznie az
Chochola, by sklócic dzisiejszych lepperowskich chlopów (Byk) z Panami (Lew) z Warszawy?

Chwilowy sojusz tych grup nastapil kiedys w chwili zagrozenia panstwowosci, na czele

chlopskiego powstania stanal Tadeusz Kosciuszko. Niepodleglosc bowiem panstwa polskiego i
jego suwerennosc juz wówczas szybko topnialy – wszakze mocarstwowy rozbiór byl faktem.
Troche niepokoi dzis to, ze Uran zbliza sie obecnie do pozycji urodzeniowego Slonca
Kosciuszki w swym 84-letnim cyklu i tylko nieliczni na razie pytaja, czym jest coraz bardziej
umiedzynarodawiany gospodarczo wymiar naszej obecnej niepodleglosci, skoro – jak twierdza –
piaty rozbiór Polski w istocie rzeczy juz sie dokonuje za sprawa poteznych obcych kapitalów,
fuzji banków i przejmowania zysków z handlu przez róznego rodzaju supermarkety.

Pajeczyna starych i nowych zupelnie kosmicznych powiazan energetycznych rozpietych

dawniej i dzis nad naszymi narodowymi dziejami pozwala nam obecnie wnikliwiej spojrzec na
geniusz   Wyspianskiego,   bo   wlasnie   na   jego   bronowickim   weselu   kosci   zostaly   rzucone.
Nieopatrznie tez (nieraz juz tak bywalo w naszej historii), zartobliwie wrecz, ktos (i wiadomo
kto) zaprasza na wesele Chochola. Ten glosno pyta  Kto mnie wzywal, czego chcial, lecz nie
otrzymuje   nie   tylko   sensownej,   ale   i   jakiejkolwiek   odpowiedzi   na   swe   wolanie.   Staje   wiec
niespodziewanie przed mala dziewczynka, nie zas przed tymi, którzy wystosowali tak bardzo
nieformalne zaproszenie. Oni jednak takze poniosa wkrótce konsekwencje swego kroku. Zryw
niepodleglosciowy   nie   nastapi,   a   na   wolna   Polske   przyjdzie   im   jeszcze   dlugo   czekac.
Progresywne Slonce z kosmogramu chrztu Polski z 966 r. w chwili prapremiery Wesela znalazlo
sie   ekliptycznie   w   tym   miejscu   fazy   Skorpiona,   które   za   18   lat   zajmie   listopadowe   Slonce
niepodleglosciowe wskrzeszonego, na krótko jednak, panstwa polskiego w 1918 r. (!!!), o czym
nikt jeszcze wtedy nie mógl przeciez wiedziec.

Polski taniec chochola

11/2000

Jeszcze przez chwile pozostanmy dusza i umyslem na bronowickim weselu Wyspianskiego,

bowiem   trudno   o   lepsza   prezentacje   Polskosci   we   wszystkich   najbardziej   typowych   jej
zodiakalnych  ujeciach.   Prezentacja  ta  jest  tak  wazna  dlatego,   gdyz   pozwala  kolejny juz raz
zweryfikowac rzeczywisty kosmogram Polski z 966 r., jako ze wciaz, niestety, pokutuja w tej
mierze   zaneptunione,   a   wiec   zmylkowe   sady   astrologów.   Astrologia,   w   przeciwienstwie   do
neptunowych   wieszczen   i   proroctw   wywodzi   sie   z   energii   uranowych,   a   niestety   –   obie   te
energie sa w niezmiernie rzadkiej, nieharmonijnej koniunkcji w kosmogramie Polski 966 r., co
nieustannie maci spojrzenia nie tylko astrologów i produkuje zawyzona u nas ilosc proroków.
Kazdy przeciez w Polsce wie lepiej od rzadu, premiera i prezydenta co zrobic, ale nikt tego nie
robi, choc kazdy krytykuje kazdego, na wszystkim zna sie lepiej i musi to swiatu koniecznie
oglosic, a przy okazji – co najwazniejsze – kasandrycznie ponarzekac. Nigdzie w swiecie, tak jak
w Polsce, nie pcha sie tylu nieodpowiedzialnych kandydatów na funkcje prezydenta, czyniac to
w glebokim przekonaniu o swej zbawczej misji uzdrowienia kraju i rodaków.

Bledne wieszczenia astrologów wspieraja sie na kosmogramie z 11 listopada 1918 r.

(jakby wczesniej, przed wiekami Polski w ogóle nie bylo) oraz dowolnie i bezsensownie
przyjetej godzinie, bo tego dnia rozbrajano tylko male grupki Niemców w Warszawie, a Polska
jako panstwo z pewnoscia nie powstala. Józef Pilsudski przybyl z Magdeburga dzien wczesniej,
Rada Regencyjna oddala wladze twórcy legionów kilka dni pózniej, a wszystkie te wydarzenia,
tak czy owak, sa tylko tranzytem wobec kosmogramu chrztu Polski z 966 r. Ten zas, po
kilkunastu latach badan po raz pierwszy ujawnilem na lamach NS mniej wiecej przed rokiem,
wspierajac go historia, polityka, kultura i sztuka. Wszelkie wydarzenia historyczne i biezace –
zwiazane z aferami w warszawskiej gminie Centrum i z zamieszaniem w rzadzie u progu lata
2000 – bezustannie pozytywnie go weryfikuja.

Jesli esencja fazy Byka w Weselu Wyspianskiego sa chlopi z Bronowic, a Lwa – krakowscy

artysci, faze Skorpiona zas akcentuje ciezar gatunkowy spotkan z duchami zmarlych  postaci
historycznych (co pojmujemy juz jako oczywistosc), to z esencja równiez polskiej fazy Strzelca,
wymagajacej zrozumienia postaci Chochola, mimo uplywu stu lat od wezwania go na to wesele,
mamy   wciaz   sporo   klopotu.   Dzieje   sie   tak   przede   wszystkim   ze   wzgledu   na   szeroka   game
interpretacyjnych   mozliwosci,   jakie   stwarza.   Takich   jednak   wieloznacznych,   a   waznych   dla
Polski symboli znalezlibysmy wiecej, przegladajac kolejne karty narodowej historii.

Wspomnialem poprzednio, ze Chochol objawia sie najpierw malej Isi, która jak kazde

niemal dziecko ma niezniszczony jeszcze pózniejsza edukacja i wychowaniem dar
rozpoznawania sedna sprawy. Dorosli zas, Poeta wraz z Panem Mlodym przesmiewaja sie tylko,
gdy przywoluja Chochola i zupelnie przy tym nie dbaja, co z tego wszystkiego wyniknie. Tylko
ona nie ma zadnych zahamowan, wiec natychmiast, równie ostro, co nieskutecznie rozkazuje mu
powrócic na pole, skad przyszedl.

Jedni mówia, ze nielatwo odmienic bieg historii, inni wspominaja o niezbywalnosci karmy

indywidualnej czlowieka, zwiazanej z energiami Saturna, a takze Slonca, ja zas wzbogacam caly
uklad o karme zbiorowa, narodowa lub panstwowa, najpelniej manifestujaca sie energiami
przede wszystkim Plutona i Urana. Karmie, której kazdy z nas takze w specyficzny sposób
podlega.

Otóz karma jednostki ulega transformacji, gdy staje sie czastka karmy zbiorowej.

Najprostszym przykladem jest taka sytuacja: troszke leniwy Jasiek (imie dowolne), rankiem 1
sierpnia   1944 r.   w   Warszawie   niegrzecznie   odpowiada   mamie,   ze   pojedzie   do   dziadka   po
rabanke nastepnego dnia, a nie za chwile, bo jest piekna pogoda i chcialby sie wykapac w Wisle.
Te slowa w jakis sposób odmieniaja jego zycie. Jesli Jasiek pojechalby do dziadka, jak o to prosi
mama,   mialby   mozliwosc   realizowania   swej   indywidualnej   karmy   na   kilku   poziomach,   w
zaleznosci od tego, czy na wiesc o wybuchu powstania zostalby u dziadka, poszukal kontaktu z
partyzantka lub przedzieral do Warszawy. Zostajac w niej, od godziny 17.00, chcac nie chcac,
wlaczyl swa indywidualna karme w plutonowa, tragiczna karme zbiorowa miasta Warszawy i
jego mieszkanców. Wtedy wlasnie Slonce znajdowalo sie w dwadzie Skorpiona znaku Lwa, w
zachodzacej raz na 250 lat bardzo dokladnej tego dnia koniunkcji Slonca z Plutonem, wladca
Skorpiona,   przy  czym   oba   te   ciala   niebieskie   rezydowaly   ta   popoludniowa   godzina   w   VIII
sektorze   kosmogramu,   przyporzadkowanym   fazie   Skorpiona   i   wladajacemu   nia   Plutonowi.
Podobna   sytuacja   raz   tylko   powtórzona   zostala   we   wspólczesnej   historii   ludzkosci,   i   to   w
krótkim czasie, gdy trzymaly jeszcze plutonowe aspekty sprzed roku. Dotknela ona tych, których
indywidualna karma zostala bezwzglednie wlaczona w karme zbiorowa Hiroszimy. Stalo sie to
rok pózniej, w wakacyjny poniedzialek 6 sierpnia 1945 r. (!)

Bronowicach takze nie da sie cofnac czasu. Demon zostaje obudzony, wywolany i

pobudzony do dzialania, podobnie jak potezny dzin z lampy Alladyna. Powiastki dla dzieci sa
niekiedy bardzo pouczajace. Przeciez  dorosli, w ulubionej  przez nas  jeszcze w dziecinstwie
lekturze,   dostrzegali   w   pewnym   rysunku   jedynie   kapelusz   i   tylko   Maly   Ksiaze   nie   mial
najmniejszej   watpliwosci,   ze   widzi   na   nim   weza   boa   polykajacego   slonia.   Jest   wiec   dla
doroslych   Chochol   zaledwie   zartem   weselnym,   bardzo   odleglym   od   realiów   zycia.   Dla   Isi
natomiast, która przyszlosc nic jeszcze nie obchodzi, bo i tak nie ma na nia wplywu, intuicyjnie
postrzegany Chochol stanowi widocznie jakies wielkie zlo i zagrozenie, skoro bezzwlocznie
odsyla go na pole, skad przyszedl. Isia nie jest jednak magiem Wolandem (Mistrz i Malgorzata
Bulhakowa),   ani  Davidem   Copperfieldem  (Dickens),   nie   ma   wiec   sily   odbierajacej   moc,
zniewalajacym w koncu wszystkich energiom (muzyce) Chochola.

Energie (marazm) Chochola klada kres wczesniejszym wasniom, sporom i bardzo

zróznicowanym pogladom – od Polska to jest wielka rzecz, po Polska to wszystko holota oraz
glosno wyrazanym sadom, ze my do sasa, wy do lasa. Tak zatem, zgodnie z kosmiczna
energetyka Polski, juz w punkcie wyjscia obie strony maja nikle szanse, by dogadac sie miedzy
soba w sposób umozliwiajacy wspólne dzialanie.

Wzrastajacy marazm prowadzi naturalnie do nikad, pozwala jednak przynajmniej uniknac

byc moze krwawego w swych skutkach rozlamu. Nie jest on zas tak odlegly, jakby sie moglo
wydawac, jako ze padna slowa: Jesli nie pójdziecie z nami, to my na was i z kosami. I gdy Uran
powoli zbliza sie w swym 84-letnim cyklu do urodzeniowego Slonca Tadeusza Kosciuszki, a
Andrzej Lepper stara sie stac na czele lokalnych (na razie) chlopskich protestów, to niektórzy
wrecz   twierdza,   ze   skoro   kosciuszkowscy   chlopi   protestowali   w   trakcie   trwajacych   juz
rozbiorów,   to   moze   warto   byloby   poprzez   podobny   pryzmat   spojrzec   i   na   wspólczesne,
narastajace niepokoje chlopskie oraz wyprzedaz polskiego majatku narodowego. Prosci chlopi ze
wsi  mówia   w  Weselu  o  panach:  Wyscie   jeno  do  majaki.  Dotyczy   to  wprawdzie   artystów   z
Krakowa, ale nie inaczej zapewne wielu wspólczesnych gospodarzy patrzy dzisiaj zarówno na
wiekszosc panów poslów, jak i tych z law rzadowych w siedzibie na Wiejskiej. Panna Mloda
calosc tych typowych polskich, kompletnie bezsensownych sporów miedzy panami a chlopami
podsumuje w swoisty, acz genialny sposób:  wyscie wszyscy nie wyspani. Gdyby jednak byli
wyspani – czy Chochol dostalby odpowiedz na swe pytanie:  Kto mnie wolal, czego chcial?
Niewyspanie i chlopów, i panów dotyczy zatem permanentnego stanu, o byle co drazliwego,
polskiego umyslu. Dopiero gdy zjawa – Wernyhora przekazuje Zloty Róg, powraca wiara w
dokonanie   czegos   wielkiego,   nie   z   wlasnych   sil   jednak,   lecz   dzieki   magicznym   poniekad
insygniom. Stanczyk-zjawa zauwazy wprawdzie gorzko, ze jakowes fata nas pedza w przepasc,
ale  nikt nie stara sie zrozumiec  przestrogi. Wszyscy slysza  natomiast,  gdy Jasiek powtarza:
Nakupie se pawich piór i Zdobede se panski dwór. Nic wiecej mu nie trzeba i dlatego czapke z
pawich piór ceni wyzej, niz Zloty Róg, którym ma pobudzic ludzi do dzialania. Czyzby Zloty
Róg mial byc tak zludny jak Zloty Cielec?

Gdy Jasiek poszukuje zagubionej w pedzie czapki z pawich piór (prywata), traci równiez

Zloty Róg (dobro Rzeczypospolitej) i ostaje mu sie jeno sznur. Niepospolity Wernyhora
przegrywa wiec ze skrzeczaca pospolitoscia i proza codziennosci, ale tak naprawde, czy to on
przegrywa, czy nadal kleske ponosimy my sami? Któz dzisiaj i z jakim orezem moze na tyle
skutecznie stanac na jego drodze, by Chochol w przyszlosci nie pozbawil nas energii i woli
dzialania? Chyba nikt, ale co tam! Najwazniejsze, ze mamy juz winnego naszych narodowych
klesk i niepowodzen.

Czyzby?
Kowalem swych zbiorowych losów jestesmy my sami, Chochol zas jest tylko symbolem tak

dobrze znanej nam narodowej niemocy, a nie jej sprawca. Wszystkie te fobie, stresy, frustracje i
kompleksy, to dobrze widoczne w narodowym kosmogramie, górujace na MC bycze Slonce w
kwadracie zarówno do lwiego ascendentu jak i wodnikowego Ksiezyca, co daje pólkrzyz faz
stalych. To scisla koniunkcja Urana z Neptunem, pojawiajaca sie zaledwie raz na 170 lat,
wreszcie dwunastosektorowy Pluton na ascendencie narodowego Kosmogramu oraz energie
Skorpiona w jego trzewiach, czyli w IV sektorze.

Niemoc Narodowa (NN to przeciwienstwo trzech S, które, jak sadze, Panstwo jeszcze

pamietacie) zastapic moze Zryw Narodowy, który na przestrzeni dziejów pojawial sie tylko w
bardzo juz krytycznej sytuacji. Mówia wiec jedni, ze obecnie mamy wlasnie do czynienia z taka
sytuacja, na co inni powiadaja, ze teraz wszystko jest w rozkwicie. Ciekawe jednak, ze Wesele
Wyspianskiego – filmowa wersja Wajdy pokazana w TV oraz teatralna inscenizacja sztuki w
warszawskim Teatrze Narodowym – uzyskaly tak znaczne naglosnienie wraz ze wzrostem
zainteresowania problematyka Pana Tadeusza oraz Ogniem i mieczem, a wiec narodowymi
swietosciami w wydaniu filmowym, co tez nie jest przypadkiem.

Czy jednak do kogokolwiek jeszcze trafiaja ostrzezenia Stanczyka i symbolika Zlotego Rogu

Wernyhory? Przeciez Stanczyk nie byl tylko blaznem i bardziej za blaznów uznac mozna by
ówczesnych (a moze i dzisiejszych) polityków, zas Zloty Róg to nie tylko róg obfitosci kozy
Almatei, która wykarmila nim Zeusa. To – podobnie jak Stanczyk – cos wiecej. Róg moze byc i
bawoli, zwiazany z faza Byka, chociazby ten Wojskiego, zwiastujacy poczatek i zakonczenie
polowania, a wiec zajecia uprawianego niegdys w celu wyzywienia plemienia (faza Byka), w

Panu Tadeuszu zas, juz tylko dla przyjemnosci panów (Lew). Bawoli (byczy) róg stal sie czyms
innym, sluzac umileniu i usprawnieniu panskich polowan, zloto zas zawsze kojarzono z wladza.

Niezrozumialy parytet zlota staje sie jasny, gdy zdamy sobie sprawe z tego, ze Synowie

Niebios  przybywajacy   na   Ziemie   (patrz   Biblia)   cenili   je   sobie,   a   ziemscy   wladcy   pózniej
utrzymali dla niego taki sam kult, wspierajac sie jeszcze stwierdzeniem, ze wszelka wladza, a ich
szczególnie, pochodzi od Boga. Stad zlota korona królewska i wiele innych, zlotych insygniów
wladzy. Zloty Róg Wernyhory to symboliczna Traba Jerychonska, majaca obudzic naród, jak
niegdys  dzwieki jej zburzyly mury zdobywanego miasta. Do tego trzeba mocy i poslania, a
Jasiek misji nie pojmowal. Mial za to swe chlopskie marzenia, mial jeszcze czapke (nakrycie
chlopskie,   w   przeciwienstwie   do   kapelusza   lub   kolpaka)   z   pawich   piór,   a   te   ostatnie
symbolizowaly   juz   klase   panów.   Blizsza   cialu   okazala   sie   czapka   z   pawich   piór,   dajaca
snobistyczna,   chocby   tylko   chwilowa   przepustke   do   innego,   lepszego   zycia,   Zloty   Róg   zas
przerastal   Jaska   na   tyle,   ze   jego   zgubienia   –   w   przeciwienstwie   do   czapki   –   w   ogóle   nie
zauwazyl. Tak tez dzisiaj i chlopy i pany gubia gdzies interes Rzeczypospolitej, rojac sny o
wlasnej potedze,  a kazdy rozglada sie raczej  za pozwalajaca wyzej  sie cenic, swoja bardzo
zalosna niekiedy czapka z pawich (?) piór, wyczekujac na charyzmatycznego trebacza, który
zadmie w koncu w Zloty Róg. Nielatwo jest trabic w Rzeczypospolitej, bo kazdy trabi na swój
sposób.

Chochol, tak jakby, powrócil na pole, a naród pocwalowal w strone konsumpcyjnych

biesiad, na które nikt go jeszcze nie zaprosil. Ktos to jednak wczesniej czy pózniej uczyni i
Chochol powróci. Na razie ogladajac narodowe filmy cieszymy sie z tego, ze Skrzetuski
odzyskal Helene, a Pan Tadeusz ozenil sie wreszcie z Zosia i wszystko wskazuje na to, ze juz
wkrótce doczekamy równie szczesliwego polaczenia sie Winicjusza z Ligia.

Czy jednak to aby nie za malo, jak na nasze narodowe aspiracje, apetyty i mozliwosci? A

wiec Czapka z Pawich Piór, czy Zloty Róg? I co z Chocholem?

Potega symbolu

12/2000

Nie od dzisiaj jestesmy w Polsce wyczuleni na wszelkie symbole, zarówno swieckie jak i

koscielne, a moze nawet nieco na ich tle przeczuleni. Powiecie zapewne, ze swoje symbole ma
kazde panstwo i naród, ale najistotniejsza jest ich zywotnosc, stopien akceptowalnosci przez
spoleczenstwo i emocjonalny stosunek do poszczególnych obywateli kraju. Symboli wiec broni
sie, w imie ich walczy, a czesto i umiera. Chcemy, czy tez nie, symbole – wywodzace sie zawsze
z jungowskiej skarbnicy nieswiadomosci zbiorowej – pozwalaja panoramicznie spojrzec na cala
zlozonosc i zarazem kompleksowosc historycznych, politycznych i kulturowych perypetii
kazdego narodu. Odwzorowuja one takze wiernie jego kosmiczna tozsamosc, udostepniana nam
bardziej lub mniej dokladnie kulturowym kosmogramem narodu lub jego szczególowa wersja
zwiazana z poczatkami panstwowosci, jesli odpowiednie dane o momencie powstania panstwa
sa dostatecznie wiarygodne, co jednak zdarza sie niezmiernie rzadko.

Znamy juz dobrze kosmiczna energetyke Polskosci, nierozerwalnie zwiazana z

ekliptycznymi fazami Byka, Lwa, Skorpiona i Strzelca, o czym wielokrotnie pisalem na tych
tamach, wraz z uzasadnieniami historycznymi, politycznymi, kulturowymi, a takze literackimi –
czynilem   tak   byc   moze   nawet   do   bólu   i   znudzenia,   z   ta   wszakze   intencja,   by   podkreslic
niedostrzegane wciaz róznice miedzy dowolnie i subiektywnie kreowanym od lat stereotypem
panstwowym,   a   znacznie   bardziej   precyzyjnie   wyznaczanym   przez   kosmos,   zdecydowanie
istotniejszym, choc czesto nierozpoznanym, a wskutek tego nawet ignorowanym zarówno przez
nauke, jak i wlasne spoleczenstwo archetypem narodowosciowym. Z nim to przeciez pozostaja
w   zgodzie   archetypowe   dla   danego   narodu   postacie   historyczne,   a   nawet   archetypowe   dlan
postacie literackie, na co przed bardzo juz wielu laty zaczalem zwracac uwage (na tych lamach
oraz w Homo-Zodiacusie), gdy w literaturze przedmiotu nikt jeszcze o takich powiazaniach nie
snil.

Dzisiaj wiec, na pozegnanie polskiego cyklu, podejme temat i wazny i przyjemny w

lekturze, bo kazdy moze do niego wtracic wlasne przyslowiowe trzy grosze.

Zacznijmy od tego, ze Polska od zamierzchlych czasów zwiazana byla z szeroko

rozbudowana symbolika orla, ale ten znajduje sie w centrum uwagi wielu panstw (takze jednego
z sasiadujacych z nami), a poza tym sam w sobie stanowil wielokrotnie przedmiot zazartych
sporów naszych rodaków o jego barwe, rodzaj, ksztalt i Bóg wie co jeszcze. Dlatego orlem
zajmowal sie nie bede. Polska natomiast byla zawsze bardzo aktywna, a przynajmniej widoczna
na arenie miedzynarodowej. Jesli np. zdobywane przez naszych rodaków prestizowe nagrody
Nobla (Sienkiewicz, Reymont, Curie-Sklodowska, Walesa, Milosz, Szymborska), zdecydowanie
dotyczyly osób silnie korespondujacych swymi energiami urodzeniowymi z polskim zodiakiem,
a wiec ekliptycznym pasem Byka, Skorpiona, Strzelca i Lwa, to prezentacja Polskosci na
wystawach swiatowych (pierwszy raz w 1925 r., a ostatni w Hanowerze, na EXPO 2000, po 60-u
latach przerwy), wsród dwustu panstw i publiki caloglobowej musi, a przynajmniej powinna,
obfitowac w jakies najbardziej dla naszego narodu charakterystyczne symbole. Czy tak sie stalo?
Ano, popatrzmy.

Spór dotyczacy polskiego logo-maskotki na swiatowa wystawe Expo 2000 byl przedni, a

wiec typowo polski. Zgoda, ze symbole z natury swej moga byc nieostre w swej wymowie, a
wiec wieloznaczne. Jednakze niektóre z nich gotowi jestesmy uznac za bardzo sensowne w
kontekscie naszego kraju, inne zas za sensu takiego zupelnie pozbawione. W gre wchodzily
wprawdzie tylko zwierzaczki, ale...

Najpierw pojawil sie zubr, który juz na pierwszy rzut oka kojarzy sie nam dosc wyraznie i w

oczywisty sposób z kosmiczno-kulturowym wymiarem Polskosci. Skoro najwazniejsi w dziejach
naszego kraju ludzie i najistotniejsze wydarzenia odpowiadaja archetypowemu obrazowi
Polskosci, wynikajacemu z jungowskiej nieswiadomosci zbiorowej, a zarazem z kosmogramu
Chrztu Polski z 966 r., dlaczego nie mialoby to dotyczyc takze zwierzatka-maskotki, z która przy
okazji Expo 2000 zetknal sie caly swiat?

Jasne, ze polski zubr, przez swa niepowtarzalnosc, to co najmniej jakby królewski byk

(Slonce w Byku kosmogramu Polski z 966 r.), a wiec w pewnym sensie Bykolew (Lew jest jego
ascendentowa   faza).   To   wyczerpuje   znamiona   podstawowej   energetyki   narodowego
kosmogramu. Nie trzeba tez przypominac, ze zubry zyja w swoistym srodowisku naturalnym
(znowu faza Byka) i przynosza nam – podobnie jak zubrówka – niezle profity. Jego ukrycie w
puszczy,   dolarowe   polowania   –   wszystko   to   wyczerpuje   podstawowe   znamiona   kosmiczno-
zodiakalnej   charakterystyki.   Nieprzypadkowo   tez   okresla   sie   zodiakalnego   Byka   mianem
bankiera Zodiaku. Tak zatem zubr kojarzy sie z Polska, wiec o czym tu jeszcze mówic

Nastepnie pojawia sie Bóbr, który na pierwszy rzut oka z Polskoscia niewiele ma

wspólnego. A  moze  i ma,  moze  urzednicy  panstwowi tez  czerpia  ze skarbnicy jungowskiej
nieswiadomosci zbiorowej? Wiemy przeciez dobrze, iz bobra takze odnajdujemy tylko w bardzo
sterylnym   srodowisku   naturalnym   (znowu   faza   Byka).   Zreszta   bóbr   przeksztalca   je   w   dosc
specyficzny sposób, chociazby poprzez  budowe  tam  i zapór wodnych,  co  odpowiada  wrecz
archetypowym  cechom i  Byka  (naturalna zapora  z drewna) i  Skorpiona  (transformacja  tego
srodowiska, a peknieta tama to klasyczny juz przyklad skorpionowych oddzialywan). Nie trzeba
tez   przypominac,   ze   Skorpion,   spolaryzowany   z   faza   Byka,   to   Slonce   niepodleglosciowego
Kosmogramu   Polski   z   1918 r.   i   silna,   ascendentowa   pozycja   wladajacego   ta   faza   Plutona
kosmogramu 966 r. Ostre zeby bobra podcinajacego drzewa to nic innego, jak przyslowiowy
ogon Skorpiona transformujacy zycie czlowieka, który sie z nim zetknie. Projektodawca polskiej
ekspozycji dostroil sie wiec do jungowskiego rezerwuaru nieswiadomosci zbiorowej ludzkosci i
w jakis sposób pobral stamtad stosowne informacje.

W przeciwienstwie jednak do calkiem realnego zubra i nie mniej autentycznego, choc

znacznie   mniej   w   symbolice   Polskosci   zakorzenionego   bobra,   który   takowoz   przepadl   z
kretesem, zaproponowanie w charakterze polskiej maskotki smoka, zdawalo sie juz byc czystym
nonsensem.   A   moze   jednak   znowu   lepiej   poczekac   z   osadem?   Przeciez   dostarczenie
odpowiedniego   klucza   pozwalalo   odkodowac   znaczenie   symbolicznego   rysunku   w  Malym
Ksieciu (waz boa polykajacy slonia, podczas gdy dorosli dostrzegali tylko i wylacznie kapelusz),

co pozwala inaczej spojrzec na kolejna propozycje eksporterów naszej kultury z Polskiej Agencji
Inwestycji Zagranicznych oraz Krajowej Izby Gospodarczej.

Mimo ze smok nie odgrywa u nas tak znamienitej roli, jak w Chinach, to nie jest on

bynajmniej   czyms   zupelnie   obcym.   Wizerunek   polskiego   smoka   nawiazuje   do   idei
przetransformowanego,   groznego   (Skorpion)   i   raczej   duzego   (Strzelec)   potwora,
zamieszkujacego   w   solidnej   jaskini   (Byk),   pod  królewskim   zamkiem   (Lew)  na   krakowskim
Wawelu, nienasyconego (Byk), tedy hurtem pozerajacego dziewice (ponownie Skorpion). Bycze
obzarstwo wawelskiego smoka stanie sie zreszta przyczyna  jego unicestwienia przez szewca
Dratewke, który dostarczyl dzikiemu lokatorowi Wawelu jagnie nafaszerowane siarka (znowu
Skorpion),   a   pózniejsze   opilstwo   smoka   powoduje   jego   gwaltowne   pekniecie   (jeszcze   raz
Skorpion). Dratewka zas staje sie bohaterem (Lew) jeszcze za swego zycia. Przyznacie Panstwo,
ze choc paralela to nieco daleka i luzna, to jednak dosc wyrazna, zas smok wawelski równiez –
nadal ku naszemu zdumieniu – w pewnym przynajmniej stopniu odzwierciedla wszystkie fazy
kosmicznej energetyki Polski. Smok zreszta prowadzil w rankingu dosc dlugo, ale o Szewczyku
Dratewce   nikt   na   Zachodzie   nie   slyszal,   a   europeizacja   pod   smoczym   sztandarem   jakos
dziwacznie wyglada. Odrzucono wiec smoka i wydawalo sie, ze w sytuacji patowej nie pozostaje
nic innego, jak powrócic do zubra lub bobra.

Ale nie u nas.
Niektórzy z Panstwa z pewnoscia byli na EXPO 2000 lub znaja z prasy koncowy rezultat

tego swoistego i niepowtarzalnego rankingu archetypowo-narodowych maskotek. Na Wystawie
Swiatowej pokazalismy z jednej  strony nasz szacunek dla ekologii  i calej  zreszta przyrody,
prezentujac skansenowe ujecie Puszczy Bialowieskiej i Wieliczki  (faza Byka), z drugiej zas
otwarcie na wspólczesna wiedze – laboratorium M. Kopernika i A. Wolszczana, prezentujace ich
zaiste   królewskie   osiagniecia.   Ale:   przeciez   gleboka   transformacja   mysli   ludzkiej   wskutek
stworzenia  kopernikanskiego  modelu  Ukladu Slonecznego,  to fazy Skorpiona i Strzelca,  zas
odkrycie planet poza ukladem slonecznym przez Wolszczana, to wladajacy Skorpionem Pluton
w Strzelcu (gdzie jeszcze zreszta przez dobrych kilka lat bedzie przebywal). Patronuje on teraz
nie odkrywaniu nowych ladów i kontynentów, jak to sie dzialo, gdy 500 lat wczesniej tez w
Strzelcu rezydowal, lecz penetracji nikomu dotychczas nieznanych planet spoza naszego ukladu
slonecznego.

Jakaz wiec inna jeszcze maskotke mozna bylo zaproponowac? Taka, która uzyskalaby

powszechna akceptacje (czy wszystkich zainteresowanych, tego nie wiem). Faktem jest jednak,
ze zwiedzajacych nasz pawilon wital Bocian z roztrzepana czupryna i wylupiastymi oczami.
Kolejny pure nonsens? Wcale nie! Jestem oczywiscie daleki od usprawiedliwiania oficjalnych
wyborów, musze jednak przyznac, ze wszystkie dotychczasowe, po blizszym sie im przyjrzeniu
mialy pewien archetypowy sens. Milo wiec stwierdzic, ze swoimi decyzjami urzednik nie jest
w stanie zniszczyc podstaw kosmicznej Polskosci, nawet jesli chcialby to uczynic.

Czyzby wiec bocian takze byl, moze choc w czesci, kwintesencja Polskosci? Przyjrzyjmy

mu  sie blizej. Bocian jako taki  nigdy dotychczas  nie byl  przedmiotem  mego  kultu, czy tez
jakiegos   szczególnego   zainteresowania.   Teraz   jednak   wszystko,   jak   za   dotknieciem
czarodziejskiej  rózdzki,  musi  sie zmienic,  gdyz  zbiorowa  wola  osób kompetentnych,  jakims
trafem korzystajacych ze skarbnicy jungowskiej nieswiadomosci zbiorowej, spoleczny prestiz
bociana zyskuje znacznie wyzsze notowania. Dlatego staje przed nami nie tylko spoleczny, ale
wrecz   narodowy   problem.   Oczywiscie   nie   chodzi   mi   o   znana   powszechnie  prorodzinnosc
bocianów,   choc   prawda   jest   to,   ze   w   Polsce   kazde   dziecko   zamieszkujace   wies   (a   moze   i
miasto?) wie dobrze, które to ptaszydlo dzieci w chuscie rodzicom przynosi. Znacznie mniej za
to wiemy o przyrodniczych bojach toczonych przed EXPO 2000 o bociana – ogólnonarodowa
maskotke dla naszego pawilonu, zgodnie uznanego za jeden z najatrakcyjniejszych.

Bociek z dawien dawna zwiazany jest z polskimi polami i lakami, po prostu z naszym

swojskim krajobrazem. Kojarzy sie tez niemal kazdemu z dachem chlopskiej chalupy, tej do
której trafia bezblednie od lat, gdy powraca ze swych bardzo dalekich podrózy (ewidentnie faza
Byka). Przynosi nam on takze obietnice nadejscia transformujacej swiat wiosny i potwierdza

istnienie odwiecznych, stalych, a wiec takze byczych w swej naturze rytmów przyrody. Zaby na
podmoklej lace i myszy bardziej suchych pól to jego pozywienie, ale i dalsze powiazanie z
fazami Skorpiona i Byka. Odlegle kraje, z których przylatuje, wszystkim chyba prawidlowo
kojarza sie ze Strzelcem. Na koniec dodam jeszcze, ze bociana, nawet z daleka, rozpoznac
mozna po bialo-czerwonych, a wiec narodowych barwach.

No i ta jego prorodzinnosc...
A swoja droga, zaufanie do bociana jest w naszym narodzie chyba niepodwazalne, skoro

bardzo niepewni wygladu swiata, w którym przyszloby im zyc, losów zycia na Ziemi, przede
wszystkim zas wlasnego bezpieczenstwa w skazonym, byc moze, srodowisku – wychodzacy z
podziemi bohaterowie filmowej Seksmisji zauwazaja kolujacego bociana. Oddychaja z ulga, bo
to oznacza, ze wszystko jest w porzadku i swiat ocalal.

Nie wiem wprawdzie, na ile hanowerskie EXPO 2000 byloby ubozsze bez naszego bociana,

wiem natomiast, ze narodowa symbolika nie tylko okazala sie w tym przypadku niezniszczalna,
ale cos niecos jeszcze na tym naszym udziale w Wystawie Swiatowej zyskala (ze swej strony
przypomnijmy, ze polski pawilon w Hanowerze bil rekordy popularnosci i zajal w plebiscycie
publicznosci czwarte miejsce, co jest absolutnie oszalamiajacym sukcesem – przyp. redakcji
NS).

A na koniec kapitalny deser. Otóz Polska podczas swej ponad tysiacletniej i bardzo

burzliwej historii tylko kilkakrotnie stawala nad przepascia tak niebezpieczna, iz grozilo
jej totalne unicestwienie. I bynajmniej nie chodzi tu o okres zaborów, kiedy wprawdzie
panstwowosc polska nie istniala, lecz kondycja narodu, choc podla, byla znosna i nie zagrazalo
nam totalne wyniszczenie we wszystkich zaborach jednoczesnie.

By zniszczyc Polskosc, trzeba zniszczyc jej Slonce, a wiec pozbawic mozliwosci

wyzywienia   Polaków   (faza   Byka),   co   jednak,   mimo   nieprzychylnosci   rolnej   polityki   Unii   i
katastrofalnych   zjawisk   atmosferycznych,   nam   nie   grozi.   Takie   zagrozenie   zniszczenia
narodowego,   skorpioniastego   zreszta   Slonca   istnieje   w   przypadku   Japonii,   która   moglaby
wskutek olbrzymiego trzesienia ziemi po prostu zniknac w calosci w czelusciach oceanu.

Mozna tez unicestwic naród przez druzgoczace uderzenie w jego ascendent, a to jest

zawsze bardziej mozliwe, bo zarówno ludzi, jak panstwa i narody postrzegamy w najwiekszym
stopniu poprzez ich ascendent wlasnie. W przypadku Polski jest to faza Lwa, wzmocniona
znajdujacym sie w niej na ascendencie Plutonem. Daje nam to niemal niezniszczalnosc, ale i tak
uskarzamy sie wciaz na nasze geopolityczne polozenie. Na co sie naprawde uskarzamy, zaraz sie
przekonamy.

Upodlic nas mozna odbierajac nam nasza Lwia dume, czesto jednak czynimy to sami,

narzekajac potem na los i nieprzychylnosc historii. Tak naprawde jednak najgrozniejsze byloby
wyeliminowanie z kosmicznej gry naszego Plutona, a wiec zniszczenie nas energia Skorpiona.
Takie próby mialy miejsce w naszej historii i tylko one byly naprawde grozne. Jeszcze
ciekawsze jest to, kto je podejmowal i jaka posiadal do tego kosmiczna legitymacje.

Z faza Skorpiona nierozerwalnie wiaza sie tak glebokie – w swej transformacji

rzeczywistosci   –   procesy   i   zjawiska,   jak:   trzesienie   ziemi,   wybuchy   wulkanu,   potop,   obozy
koncentracyjne, Gulag, Katyn, czy Powstanie Warszawskie. Czy widzicie juz Panstwo, o co mi
chodzi? Tylko te dwa pierwsze zjawiska nie dotycza Polski, pozostale zas stanowily zagrozenie
dla   naszego   bytowania.   Symboliczny   Potop   szwedzki   zalal   kiedys   niemal   caly   kraj,   a
najezdzcami,   siegajacymi   murów   Czestochowy   (jej   symbolicznego   znaczenia   dla   kraju   nie
trzeba tlumaczyc) byli Szwedzi, których narodowy kosmogram (prezentowany onegdaj na tych
lamach)   zwiazany   jest   silnie   z   ekliptycznym   pasem   Skorpiona   (jedenastosektorowe,   wiec
wodnikujace Slonce w SKORPIONIE i ascendent w Koziorozcu – odwrotna kombinacja, a wiec
asc. w Skorpionie i trzeciosektorowe, zblizniaczone Slonce w Koziorozcu wyraznie zaprzecza
szwedzkim realiom).

Kolejny raz moglismy znalezc sie na granicy narodowego wyniszczenia, gdyby rzad

radziecki kontynuowal wobec Polski polityke Katynia i syberyjskich lagrów. ZSRR (a nie

Rosja) mial swoje silne dziesieciosektorowe, koziorozcowate wiec nieco Slonce w Skorpionie,
ukierunkowane na zorganizowana i systemowa eksterminacje wroga.

Jesli komus eksterminacja narodu kojarzy sie takze z wczesniejsza jeszcze wywózka

Polaków   na   Syberie   po   powstaniu   styczniowym,   to   dodam,   ze   Slonce   Rosji   znajduje   sie
wprawdzie w Wodniku, ale w ósmym, podporzadkowanym SKORPIONOWI wlasnie sektorze
kosmogramu (gwoli ciekawosci dopowiem, ze takze i Skorpion znajduje sie w tym horoskopie w
piatym,   lwiastym   wiec   sektorze,   a   Lew   jest   ascendentem   Polski;   poza   tym   taka   pozycja
Skorpiona znakomicie  wyjasnia sens popularnej tam tzw.  rosyjskiej ruletki  z jedna kula w
pistolecie).

Nie ma tez najmniejszej watpliwosci, ze liczne obozy koncentracyjne i brutalne stlumienie

Powstania Warszawskiego (ze wzgledu na godzine rozpoczecia bardzo SKORPlONOWATEGO
w swej naturze) wyraznie nadszarpnelo kondycje narodu. Nie zdziwimy sie wiec bardzo, gdy
powiem, ze Niemcy ze swa ascendentowa, panniasta dokladnoscia, maja Slonce w Baranie w
ósmym, a wiec znowu SKORPIONOWYM sektorze swego narodowego kosmogramu.

Podsumujmy. Polska bywala najpowazniej zagrozona w swym narodowym bycie i

egzystencji wtedy – i tylko wtedy – gdy kierowano przeciwko niej silne, niszczace, plutonowe
energie Skorpiona, po kwadraturze wymierzone w nasz lwi ascendent, przede wszystkim zas w
chroniacego go Plutona, a za kazdym razem czynily to te panstwa lub narody, które same maja
silnie zaakcentowane wlasne, destruktywne wobec naszych, energie Skorpiona (dlatego
pozbawieni ich Czesi i Slowacy nigdy nie stanowili dla nas powazniejszego zagrozenia, a
pozytywnie spolaryzowana z nasza narodowa faza Byka skorpionowa energia Wegrów i w inny
sposób Japonczyków takze raczej wzmacniala niz nadwerezala nasze, dobre z nimi relacje).

Nie geopolityczne polozenie Polski miedzy Niemcami i Rosja jest przyczyna zagrozen,

lecz ich kosmiczne energie eksponujace ekliptyczny pas Skorpiona.

Tak wyglada spojrzenie na historie z obiektywnego, kosmobiologicznego punktu widzenia i

ciesze sie, ze po raz pierwszy moglem je zaprezentowac wlasnie w Nieznanym Swiecie.

Na tym nieodwolalnie koncze na razie cykl o kosmicznym wymiarze Polskosci.