background image

 

Dz.U.84.5.24 

1989-01-01 

zm.  Dz.U.88.41.324 

art.43 

1989-06-06 

zm.  Dz.U.89.34.187 

art.1 

1990-06-07 

zm.  Dz.U.90.29.173 

art.1 

1992-02-07 

zm.  Dz.U.91.100.442 

art.50 

1996-12-28 

zm.  Dz.U.96.114.542 

art.2 

1997-10-22 

zm.  Dz.U.97.121.770 

art.30 

1998-09-01 

zm.  Dz.U.97.88.554 

art.5§2 pkt17 

2000-05-09 

zm.  Dz.U.99.90.999 

art.16 

2002-01-01 

zm.  Dz.U.01.112.1198 

art.24 

2004-01-01 

zm.  Dz.U.02.153.1271 

art.12 

2004-05-14 

zm.wyn.z  Dz.U.04.111.1181 

ogólne 

USTAWA 

z dnia 26 stycznia 1984 r.  

Prawo prasowe. 

(Dz. U. z dnia 7 lutego 1984 r.) 

Rozdział 1 

Przepisy ogólne. 

Art. 1.  Prasa, zgodnie z Konstytucj

ą

 Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolno

ś

ci wypowiedzi i urzeczywistnia 

prawo obywateli do ich rzetelnego informowania, jawno

ś

ci 

ż

ycia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej. 

Art. 2. Organy  pa

ń

stwowe  zgodnie  z  Konstytucj

ą

  Polskiej  Rzeczypospolitej  Ludowej  stwarzaj

ą

  prasie  warunki 

niezb

ę

dne  do  wykonywania  jej  funkcji  i  zada

ń

,  w  tym  równie

ż

  umo

ż

liwiaj

ą

ce  działalno

ść

  redakcjom  dzienników  i 

czasopism zró

ż

nicowanych pod wzgl

ę

dem programu, zakresu tematycznego i prezentowanych postaw. 

Art. 3. Pracownik  poligrafii  oraz  kolporta

ż

u  nie  mo

ż

e  ogranicza

ć

  ani  w  jakikolwiek  inny  sposób  utrudnia

ć

 

drukowania i nabywania przyj

ę

tych przez przedsi

ę

biorstwo do druku i rozpowszechniania dzienników, czasopism lub 

innych publikacji prasowych z powodu ich linii programowej albo tre

ś

ci. 

Art. 3a.  W zakresie prawa dost

ę

pu prasy do informacji publicznej stosuje si

ę

 przepisy ustawy z dnia 6 wrze

ś

nia 

2001 r. o dost

ę

pie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). 

Art. 4. 1. Przedsi

ę

biorcy  i  podmioty  niezaliczone  do  sektora  finansów  publicznych  oraz  niedziałaj

ą

ce  w  celu 

osi

ą

gni

ę

cia zysku s

ą

 obowi

ą

zane do udzielenia prasie informacji o swojej działalno

ś

ci, o ile na podstawie odr

ę

bnych 

przepisów informacja nie jest obj

ę

ta tajemnic

ą

 lub nie narusza prawa do prywatno

ś

ci. 

2. (skre

ś

lony). 

3. W  przypadku  odmowy  udzielenia  informacji,  na 

żą

danie  redaktora  naczelnego,  odmow

ę

  dor

ę

cza  si

ę

 

zainteresowanej  redakcji  w  formie  pisemnej,  w  terminie  trzech  dni;  odmowa  powinna  zawiera

ć

  oznaczenie  organu, 

jednostki  organizacyjnej  lub  osoby,  od  której  pochodzi,  dat

ę

  jej  udzielenia,  redakcj

ę

,  której  dotyczy,  oznaczenie 

informacji b

ę

d

ą

cej jej przedmiotem oraz powody odmowy. 

4. Odmow

ę

,  o  której  mowa  w  ust.  3,  lub  niezachowanie  wymogów  okre

ś

lonych  w  tym  przepisie,  mo

ż

na 

zaskar

ż

y

ć

  do  s

ą

du  administracyjnego  w  terminie  30  dni;  w  post

ę

powaniu  przed  s

ą

dem  stosuje  si

ę

  odpowiednio 

przepisy o zaskar

ż

aniu do s

ą

du decyzji administracyjnych. 

5. (skre

ś

lony). 

6. (skre

ś

lony). 

 

 

Art. 5. 1. Ka

ż

dy  obywatel,  zgodnie  z  zasad

ą

  wolno

ś

ci  słowa  i  prawem  do  krytyki,  mo

ż

e  udziela

ć

  informacji 

prasie. 

background image

2. Nikt nie mo

ż

e by

ć

 nara

ż

ony na uszczerbek lub zarzut z powodu udzielenia informacji prasie, je

ż

eli działał w 

granicach prawem dozwolonych. 

Art. 6. 1.  Prasa jest zobowi

ą

zana do prawdziwego przedstawiania omawianych zjawisk. 

2. Organy pa

ń

stwowe, przedsi

ę

biorstwa pa

ń

stwowe i inne pa

ń

stwowe jednostki organizacyjne oraz organizacje 

spółdzielcze  s

ą

  obowi

ą

zane  do  udzielenia  odpowiedzi  na  przekazan

ą

  im  krytyk

ę

  prasow

ą

  bez  zb

ę

dnej  zwłoki,  nie 

ź

niej jednak ni

ż

 w ci

ą

gu miesi

ą

ca. 

3. Przepis  ust.  2  stosuje  si

ę

  odpowiednio  do  zwi

ą

zków  zawodowych,  organizacji  samorz

ą

dowych  i  innych 

organizacji społecznych w zakresie prowadzonej przez nie działalno

ś

ci publicznej. 

4. Nie wolno utrudnia

ć

 prasie zbierania materiałów krytycznych ani w inny sposób tłumi

ć

 krytyki. 

 

Art. 7. 1. Ustawa reguluje prasow

ą

 działalno

ść

 wydawnicz

ą

 i dziennikarsk

ą

2. W rozumieniu ustawy: 

  1)   prasa  oznacza  publikacje  periodyczne,  które  nie  tworz

ą

  zamkni

ę

tej,  jednorodnej  cało

ś

ci,  ukazuj

ą

ce  si

ę

  nie 

rzadziej  ni

ż

  raz  do  roku,  opatrzone  stałym  tytułem  albo  nazw

ą

,  numerem  bie

żą

cym  i  dat

ą

,  a  w  szczególno

ś

ci: 

dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne 
oraz  kroniki  filmowe;  pras

ą

  s

ą

  tak

ż

e  wszelkie  istniej

ą

ce  i  powstaj

ą

ce  w  wyniku  post

ę

pu  technicznego 

ś

rodki 

masowego  przekazywania,  w  tym  tak

ż

e  rozgło

ś

nie  oraz  tele-  i  radiow

ę

zły  zakładowe,  upowszechniaj

ą

ce 

publikacje  periodyczne  za  pomoc

ą

  druku,  wizji,  fonii  lub  innej  techniki  rozpowszechniania;  prasa  obejmuje 

równie

ż

 zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmuj

ą

ce si

ę

 działalno

ś

ci

ą

 dziennikarsk

ą

  2)   dziennikiem  jest  ogólnoinformacyjny  druk  periodyczny  lub  przekaz  za  pomoc

ą

  d

ź

wi

ę

ku  oraz  d

ź

wi

ę

ku  i  obrazu, 

ukazuj

ą

cy si

ę

 cz

ęś

ciej ni

ż

 raz w tygodniu, 

  3)   czasopismem jest druk periodyczny ukazuj

ą

cy si

ę

 nie cz

ęś

ciej ni

ż

 raz w tygodniu, a nie rzadziej ni

ż

 raz w roku; 

przepis ten stosuje si

ę

 odpowiednio do przekazu za pomoc

ą

 d

ź

wi

ę

ku oraz d

ź

wi

ę

ku i obrazu innego ni

ż

 okre

ś

lony 

w pkt 2, 

  4)   materiałem  prasowym  jest  ka

ż

dy  opublikowany  lub  przekazany  do  opublikowania  w  prasie  tekst  albo  obraz  o 

charakterze  informacyjnym,  publicystycznym,  dokumentalnym  lub  innym,  niezale

ż

nie  od 

ś

rodków  przekazu, 

rodzaju, formy, przeznaczenia czy autorstwa, 

  5)   dziennikarzem  jest  osoba  zajmuj

ą

ca  si

ę

  redagowaniem,  tworzeniem  lub  przygotowywaniem  materiałów 

prasowych,  pozostaj

ą

ca  w  stosunku  pracy  z  redakcj

ą

  albo  zajmuj

ą

ca  si

ę

  tak

ą

  działalno

ś

ci

ą

  na  rzecz  i  z 

upowa

ż

nienia redakcji, 

  6)   redaktorem jest dziennikarz decyduj

ą

cy lub współdecyduj

ą

cy o publikacji materiałów prasowych, 

  7)   redaktorem naczelnym jest osoba posiadaj

ą

ca uprawnienia do decydowania o całokształcie działalno

ś

ci redakcji, 

  8)   redakcj

ą

 jest jednostka organizuj

ą

ca proces przygotowywania (zbierania, oceniania i opracowywania) materiałów 

do publikacji w prasie. 

Art. 8. 1. Wydawc

ą

  mo

ż

e  by

ć

  osoba  prawna,  fizyczna  lub  inna  jednostka  organizacyjna,  cho

ć

by  nie  posiadała 

osobowo

ś

ci  prawnej.  W  szczególno

ś

ci  wydawc

ą

  mo

ż

e  by

ć

  organ  pa

ń

stwowy,  przedsi

ę

biorstwo  pa

ń

stwowe, 

organizacja polityczna, zwi

ą

zek zawodowy, organizacja spółdzielcza, samorz

ą

dowa i inna organizacja społeczna oraz 

ko

ś

ciół i inny zwi

ą

zek wyznaniowy. 

2. Organizacja  polityczna,  zwi

ą

zek  zawodowy,  przedsi

ę

biorstwo  pa

ń

stwowe,  organizacja  spółdzielcza, 

samorz

ą

dowa  i  inna  organizacja  społeczna  oraz  ko

ś

ciół  i  inny  zwi

ą

zek  wyznaniowy  mo

ż

e  realizowa

ć

  uprawnienia 

wydawnicze bezpo

ś

rednio lub za po

ś

rednictwem wydawnictw własnych, jak równie

ż

 innych wydawnictw, działaj

ą

cych 

jako nakładca. 

Art. 9. Przepisów niniejszej ustawy nie stosuje si

ę

 do: 

  1)   Dziennika Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Dziennika Urz

ę

dowego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 

"Monitor Polski" oraz innych urz

ę

dowych organów publikacyjnych, 

  2)   Diariusza  Sejmowego  i  własnych  sprawozda

ń

  z  działalno

ś

ci  Sejmu  i  jego  organów,  a  tak

ż

e  wewn

ę

trznych 

wydawnictw rad narodowych, 

  3)    orzecznictwa s

ą

dów  oraz innych urz

ę

dowych publikacji o tym charakterze, 

  4)   wydawnictw  prasowych  obcych  przedstawicielstw  dyplomatycznych,  urz

ę

dów  konsularnych  i  organizacji 

mi

ę

dzynarodowych,  które  na  podstawie  ustaw,  umów  i  zwyczajów  mi

ę

dzynarodowych  korzystaj

ą

  z  prawa 

prowadzenia działalno

ś

ci wydawniczej. 

Rozdział 2 

Prawa i obowi

ą

zki dziennikarzy. 

background image

Art. 10. 1. Zadaniem  dziennikarza  jest  słu

ż

ba  społecze

ń

stwu  i  pa

ń

stwu.  Dziennikarz  ma  obowi

ą

zek  działania 

zgodnie z etyk

ą

 zawodow

ą

 i zasadami współ

ż

ycia społecznego, w granicach okre

ś

lonych przepisami prawa. 

2. Dziennikarz,  w  ramach  stosunku  pracy,  ma  obowi

ą

zek  realizowania  ustalonej  w  statucie  lub  regulaminie 

redakcji, w której jest zatrudniony, ogólnej linii programowej tej redakcji. 

3. Działalno

ść

 dziennikarza sprzeczna z ust. 2 stanowi naruszenie obowi

ą

zku pracowniczego. 

 

Art. 11. 1. Dziennikarz jest uprawniony do uzyskiwania informacji w zakresie, o którym mowa w art. 4. 
2. Informacji  w  imieniu  jednostek  organizacyjnych  s

ą

  obowi

ą

zani  udziela

ć

  kierownicy  tych  jednostek,  ich 

zast

ę

pcy, rzecznicy prasowi lub inne upowa

ż

nione osoby, w granicach obowi

ą

zków powierzonych im w tym zakresie. 

3. Kierownicy  jednostek  organizacyjnych  s

ą

  obowi

ą

zani  umo

ż

liwia

ć

  dziennikarzom  nawi

ą

zanie  kontaktu  z 

pracownikami oraz swobodne zbieranie w

ś

ród nich informacji i opinii. 

4.  Rada Ministrów, w drodze rozporz

ą

dzenia, okre

ś

la organizacj

ę

 i zadania rzeczników prasowych w urz

ę

dach 

organów administracji rz

ą

dowej. 

Art. 12. 1. Dziennikarz jest obowi

ą

zany: 

  1)   zachowa

ć

 szczególn

ą

 staranno

ść

 i rzetelno

ść

 przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, zwłaszcza 

sprawdzi

ć

 zgodno

ść

 z prawd

ą

 uzyskanych wiadomo

ś

ci lub poda

ć

 ich 

ź

ródło, 

  2)    chroni

ć

  dobra  osobiste,  a  ponadto  interesy  działaj

ą

cych  w  dobrej  wierze  informatorów  i  innych  osób,  które 

okazuj

ą

 mu zaufanie, 

  3)   dba

ć

 o poprawno

ść

 j

ę

zyka i unika

ć

 u

ż

ywania wulgaryzmów. 

2. Dziennikarzowi  nie  wolno  prowadzi

ć

  ukrytej  działalno

ś

ci  reklamowej  wi

ążą

cej  si

ę

  z  uzyskaniem  korzy

ś

ci 

maj

ą

tkowej b

ą

d

ź

 osobistej od osoby lub jednostki organizacyjnej zainteresowanej reklam

ą

Art. 13. 1. Nie  wolno  wypowiada

ć

  w  prasie  opinii  co  do  rozstrzygni

ę

cia  w  post

ę

powaniu  s

ą

dowym  przed 

wydaniem orzeczenia w I instancji. 

2. Nie  wolno  publikowa

ć

  w  prasie  danych  osobowych  i  wizerunku  osób,  przeciwko  którym  toczy  si

ę

 

post

ę

powanie przygotowawcze lub s

ą

dowe, jak równie

ż

 danych osobowych i wizerunku 

ś

wiadków, pokrzywdzonych i 

poszkodowanych, chyba 

ż

e osoby te wyra

żą

 na to zgod

ę

3. Ograniczenie,  o  którym  mowa  w  ust.  2,  nie  narusza  przepisów  innych  ustaw.  Wła

ś

ciwy  prokurator  lub  s

ą

mo

ż

e  zezwoli

ć

,  ze  wzgl

ę

du  na  wa

ż

ny  interes  społeczny,  na  ujawnienie  danych  osobowych  i  wizerunku  osób, 

przeciwko którym toczy si

ę

 post

ę

powanie przygotowawcze lub s

ą

dowe. 

Art. 14. 1. Publikowanie  lub  rozpowszechnianie  w  inny  sposób  informacji  utrwalonych  za  pomoc

ą

  zapisów 

fonicznych i wizualnych wymaga zgody osób udzielaj

ą

cych informacji. 

2. Dziennikarz nie mo

ż

e odmówi

ć

 osobie udzielaj

ą

cej informacji autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi, o 

ile nie była ona uprzednio publikowana. 

3. Osoba udzielaj

ą

ca informacji mo

ż

e z wa

ż

nych powodów społecznych lub osobistych zastrzec termin i zakres 

jej opublikowania. 

4. Udzielenia  informacji  nie  mo

ż

na  uzale

ż

nia

ć

,  z  zastrze

ż

eniem  wynikaj

ą

cym  z  ust.  2,  od  sposobu  jej 

skomentowania lub uzgodnienia tekstu wypowiedzi dziennikarskiej. 

5. Dziennikarz  nie  mo

ż

e  opublikowa

ć

  informacji,  je

ż

eli  osoba  udzielaj

ą

ca  jej  zastrzegła  to  ze  wzgl

ę

du  na 

tajemnic

ę

 słu

ż

bow

ą

 lub zawodow

ą

6.  Nie wolno bez zgody osoby zainteresowanej publikowa

ć

 informacji oraz danych dotycz

ą

cych prywatnej sfery 

ż

ycia, chyba 

ż

e wi

ąż

e si

ę

 to bezpo

ś

rednio z działalno

ś

ci

ą

 publiczn

ą

 danej osoby. 

Art. 15. 1. Autorowi materiału prasowego przysługuje prawo zachowania w tajemnicy swego nazwiska. 
2. Dziennikarz ma obowi

ą

zek zachowania w tajemnicy: 

  1)   danych  umo

ż

liwiaj

ą

cych  identyfikacj

ę

  autora  materiału  prasowego,  listu  do  redakcji  lub  innego  materiału  o  tym 

charakterze,  jak  równie

ż

  innych  osób  udzielaj

ą

cych  informacji  opublikowanych  albo  przekazanych  do 

opublikowania, je

ż

eli osoby te zastrzegły nieujawnianie powy

ż

szych danych, 

  2)   wszelkich informacji, których ujawnienie mogłoby narusza

ć

 chronione prawem interesy osób trzecich. 

3. Obowi

ą

zek,  o  którym  mowa  w  ust.  2,  dotyczy  równie

ż

  innych  osób  zatrudnionych  w  redakcjach, 

wydawnictwach prasowych i innych prasowych jednostkach organizacyjnych. 

Art. 16. 1. Dziennikarz  jest  zwolniony  od  zachowania  tajemnicy  zawodowej,  o  której  mowa  w  art.  15  ust.  2,  w 

razie  gdy  informacja,  materiał  prasowy,  list  do  redakcji  lub  inny  materiał  o  tym  charakterze  dotyczy  przest

ę

pstwa 

okre

ś

lonego  w art.  254 Kodeksu  karnego albo  autor  lub  osoba przekazuj

ą

ca taki materiał wył

ą

cznie  do  wiadomo

ś

ci 

dziennikarza wyrazi zgod

ę

 na ujawnienie jej nazwiska lub tego materiału. 

2. Zwolnienie,  o  którym  mowa  w  ust.  1,  dotyczy  równie

ż

  innych  osób  zatrudnionych  w  redakcjach, 

wydawnictwach prasowych i innych prasowych jednostkach organizacyjnych. 

background image

3. Redaktor  naczelny  powinien  by

ć

  w  niezb

ę

dnych  granicach  poinformowany  o  sprawach  zwi

ą

zanych  z 

tajemnic

ą

 zawodow

ą

 dziennikarza; powierzon

ą

 mu informacj

ę

 albo inny materiał mo

ż

e ujawni

ć

 jedynie w wypadkach 

okre

ś

lonych w ust. 1. 

Rozdział 3 

Rada Prasowa. 

Art. 17. 1. Tworzy si

ę

 Rad

ę

 Prasow

ą

2. Rada  Prasowa  działa  przy  Prezesie  Rady  Ministrów.  Członków  Rady  powołuje  Prezes  Rady  Ministrów  na 

okres 3 lat. 

3. Rada Prasowa wybiera ze swego grona przewodnicz

ą

cego, jego zast

ę

pc

ę

 oraz sekretarza Rady. 

4. Rada  Prasowa  ma  charakter  opiniodawczy  i  wnioskuj

ą

cy  w  sprawach  dotycz

ą

cych  prasy  i  jej  roli  w 

ż

yciu 

społeczno-politycznym kraju. 

5. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporz

ą

dzenia, okre

ś

la tryb powoływania i działania Rady Prasowej oraz 

nadaje jej statut. 

6. W  składzie  Rady  Prasowej  powinny  by

ć

  reprezentowane  stowarzyszenia  i  zwi

ą

zki  dziennikarskie  lub 

zrzeszaj

ą

ce dziennikarzy. 

Art. 18. (skre

ś

lony). 

Rozdział 4 

Organizacja działalno

ś

ci prasowej. 

Art. 19. (skre

ś

lony). 

Art. 20. 1. Wydawanie  dziennika  lub  czasopisma  wymaga  rejestracji  w  s

ą

dzie  wojewódzkim  wła

ś

ciwym 

miejscowo dla siedziby wydawcy, zwanym dalej "organem rejestracyjnym". Do post

ę

powania w tych sprawach stosuje 

si

ę

  przepisy  Kodeksu  post

ę

powania  cywilnego  o  post

ę

powaniu  nieprocesowym,  ze  zmianami  wynikaj

ą

cymi  z 

niniejszej ustawy. 

2. Wniosek o rejestracj

ę

, o której mowa w ust. 1, powinien zawiera

ć

  1)  tytuł dziennika lub czasopisma oraz siedzib

ę

 i dokładny adres redakcji, 

  2)  dane osobowe redaktora naczelnego, 
  3)  okre

ś

lenie wydawcy, jego siedzib

ę

 i dokładny adres, 

  4)  cz

ę

stotliwo

ść

 ukazywania si

ę

 dziennika lub czasopisma. 

3. Postanowienia zarz

ą

dzaj

ą

ce wpis do rejestru s

ą

d uzasadnia tylko na wniosek. 

4. Wydawanie dziennika lub czasopisma mo

ż

na rozpocz

ąć

, je

ż

eli organ rejestracyjny nie rozstrzygn

ą

ł wniosku o 

rejestracj

ę

 w ci

ą

gu 30 dni od jego zgłoszenia. 

5. O zmianie danych, o których mowa w ust. 2, nale

ż

y zawiadomi

ć

 niezwłocznie organ rejestracyjny. 

Art. 21.   Organ  rejestracyjny  odmówi  rejestracji,  je

ż

eli  wniosek  nie  zawiera  danych,  o  których  mowa  w  art.  20 

ust. 2, lub jej udzielenie stanowiłoby naruszenie prawa do ochrony nazwy istniej

ą

cego ju

ż

 tytułu prasowego. 

Art. 22.   Organ  rejestracyjny  mo

ż

e  zawiesi

ć

  wydawanie  dziennika  lub  czasopisma  na  czas  okre

ś

lony,  nie 

dłu

ż

szy  ni

ż

  rok,  je

ż

eli  w  ci

ą

gu  roku  co  najmniej  trzykrotnie  w  tym  dzienniku  lub  czasopi

ś

mie  zostało  popełnione 

przest

ę

pstwo. 

Art. 23.   Rejestracja  dziennika  lub  czasopisma  traci  wa

ż

no

ść

  w  razie  niewydania  dziennika  lub  czasopisma 

przez okres roku od dnia nabycia uprawnie

ń

 do ich wydawania na czas nie oznaczony lub przerwy w ich wydawaniu 

przez okres roku, je

ż

eli redakcja nie wyst

ą

piła o zachowanie rejestracji. 

Art. 23a.   Minister  Sprawiedliwo

ś

ci  okre

ś

li,  w  drodze  rozporz

ą

dzenia,  wzór  i  sposób  prowadzenia  rejestru 

dzienników i czasopism. 

Art. 24.  Przepisy dotycz

ą

ce rejestracji działalno

ś

ci prasowej nie maj

ą

 zastosowania do działalno

ś

ci antenowej 

Komitetu  do  Spraw  Radia  i  Telewizji  "Polskie  Radio  i  Telewizja"  oraz  do  działalno

ś

ci  Polskiej  Agencji  Prasowej  i 

Polskiej Kroniki Filmowej, których działalno

ść

 reguluj

ą

 odr

ę

bne przepisy. 

Art. 25.  1. Redakcj

ą

 kieruje redaktor naczelny. 

background image

2. Redaktorem  naczelnym  dziennika  lub  czasopisma  mo

ż

e  by

ć

  osoba,  która  ma  pełn

ą

  zdolno

ść

  do  czynno

ś

ci 

prawnych, posiada obywatelstwo polskie i nie jest pozbawiona praw publicznych. 

3. Redaktorem  naczelnym  dziennika  lub  czasopisma  nie  mo

ż

e  by

ć

  osoba  skazana  za  zbrodnie  przeciwko 

podstawowym interesom politycznym i gospodarczym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, je

ż

eli nie upłyn

ą

ł okres 10 

lat od zako

ń

czenia odbywania kary, oraz osoba skazana za wyst

ę

pki tego samego rodzaju, je

ż

eli nie upłyn

ą

ł okres 3 

lat  od  zako

ń

czenia  odbywania  kary,  osoba  skazana  za  przest

ę

pstwo  popełnione  z  niskich  pobudek,  a  tak

ż

e  osoba, 

która co najmniej trzykrotnie była karana za przest

ę

pstwa okre

ś

lone w ustawie - Prawo prasowe. Organ rejestracyjny 

w  uzgodnieniu  z  Ministrem  Spraw  Zagranicznych  mo

ż

e  zwolni

ć

  redaktora  naczelnego  od  wymogu  posiadania 

obywatelstwa polskiego. 

4.   Redaktor  naczelny  odpowiada  za  tre

ść

  przygotowywanych  przez  redakcj

ę

  materiałów  prasowych  oraz  za 

sprawy redakcyjne i finansowe redakcji w granicach okre

ś

lonych w statucie lub wła

ś

ciwych przepisach. Jest równie

ż

 

obowi

ą

zany do dbania o poprawno

ść

 j

ę

zyka materiałów prasowych oraz przeciwdziałania jego wulgaryzacji. 

4a. W wypadku gdy redaktor naczelny uzyskuje immunitet procesowy, obowi

ą

zany jest wskaza

ć

 redaktora, który 

ponosi odpowiedzialno

ść

 okre

ś

lon

ą

 w art. 49a. 

5. Redaktora  naczelnego  powołuje  i  odwołuje  wydawca,  organ  zało

ż

ycielski  wydawnictwa  lub  inny  wła

ś

ciwy 

organ.  

6. Przy redakcji działa kolegium redakcyjne, je

ż

eli statut redakcji lub wła

ś

ciwe przepisy tak stanowi

ą

7. Przy redakcji mo

ż

e te

ż

 działa

ć

 rada redakcyjna (programowa, naukowa), jako organ opiniodawczo-doradczy 

redaktora naczelnego. 

Art. 26. (skre

ś

lony). 

Art. 27. 1. Na  ka

ż

dym  egzemplarzu  druków  periodycznych,  serwisów  agencyjnych  oraz  innych  podobnych 

druków prasowych nale

ż

y w widocznym i zwyczajowo przyj

ę

tym miejscu poda

ć

  1)   nazw

ę

 i adres wydawcy lub innego wła

ś

ciwego organu, 

  2)   adres redakcji oraz imi

ę

 i nazwisko redaktora naczelnego, 

  3)   miejsce i dat

ę

 wydania, 

  4)   nazw

ę

 zakładu wykonuj

ą

cego dany druk prasowy, 

  5)   (skre

ś

lony), 

  6)   mi

ę

dzynarodowy znak informacyjny, 

  7)   bie

żą

c

ą

 numeracj

ę

2. Przepis ust. 1 stosuje si

ę

 odpowiednio do nagra

ń

 radiowych i telewizyjnych oraz kronik filmowych. 

Art. 28-30. (skre

ś

lone). 

Rozdział 5 

Sprostowania i odpowiedzi. 

Art. 31. Na  wniosek  zainteresowanej  osoby  fizycznej,  prawnej  lub  innej  jednostki  organizacyjnej  redaktor 

naczelny redakcji wła

ś

ciwego dziennika lub czasopisma jest obowi

ą

zany opublikowa

ć

 bezpłatnie: 

  1)   rzeczowe i odnosz

ą

ce si

ę

 do faktów sprostowanie wiadomo

ś

ci nieprawdziwej lub nie

ś

cisłej, 

  2)   rzeczow

ą

 odpowied

ź

 na stwierdzenie zagra

ż

aj

ą

ce dobrom osobistym. 

Art. 32. 1. Sprostowanie lub odpowied

ź

 nale

ż

y opublikowa

ć

 w: 

  1)   dzienniku - w ci

ą

gu 7 dni od dnia otrzymania sprostowania lub odpowiedzi, 

  2)   czasopi

ś

mie - w najbli

ż

szym lub jednym z dwóch nast

ę

puj

ą

cych po nim przygotowywanych do druku numerów, 

  3)   innym  ni

ż

  dziennik  przekazie  za  pomoc

ą

  d

ź

wi

ę

ku  oraz  d

ź

wi

ę

ku  i  obrazu  -  w  najbli

ż

szym  analogicznym 

przekazie, nie pó

ź

niej jednak ni

ż

 w ci

ą

gu 14 dni od dnia otrzymania sprostowania lub odpowiedzi. 

2. Sprostowanie  lub  odpowied

ź

  dotycz

ą

ce  wiadomo

ś

ci  lub  stwierdzenia  zamieszczonych  w  kronice  filmowej 

nale

ż

y  opublikowa

ć

,  na  koszt  wydawcy  kroniki  filmowej,  w  ci

ą

gu  miesi

ą

ca,  w  dzienniku  o  zasi

ę

gu  ogólnokrajowym; 

informacja o tym powinna by

ć

 podana w najbli

ż

szej kronice filmowej. 

3. Sprostowanie lub odpowied

ź

 nale

ż

y dodatkowo opublikowa

ć

 w odpowiednim dzienniku, w ci

ą

gu miesi

ą

ca, na 

wniosek zainteresowanej osoby, na koszt wydawcy, gdy mo

ż

liwy termin opublikowania sprostowania lub odpowiedzi 

przekracza 6 miesi

ę

cy. 

4. Terminy, o których mowa w ust. 1-3, nie maj

ą

 zastosowania, je

ż

eli strony na pi

ś

mie umówiły si

ę

 inaczej. 

5. Sprostowanie w drukach periodycznych powinno by

ć

 opublikowane lub przynajmniej zasygnalizowane w tym 

samym dziale równorz

ę

dn

ą

 czcionk

ą

 oraz pod widocznym tytułem; w pozostałych publikacjach powinno by

ć

 nadane 

w zbli

ż

onym czasie i w analogicznym programie. 

6. W  tek

ś

cie  nadesłanego  sprostowania  lub  odpowiedzi  nie  wolno  bez  zgody  wnioskodawcy  dokona

ć

  skrótów 

ani  innych  zmian,  które  by  osłabiały  jego  znaczenie  lub  zniekształcały  intencj

ę

  autora  sprostowania;  tekst 

background image

sprostowania  nie  mo

ż

e  by

ć

  komentowany  w  tym  samym  numerze  lub  audycji;  nie  odnosi  si

ę

  to  do  odpowiedzi;  nie 

wyklucza to jednak prostej zapowiedzi polemiki lub wyja

ś

nie

ń

7. Tekst  sprostowania  lub  odpowiedzi  nie  mo

ż

e  by

ć

  dłu

ż

szy  od  dwukrotnej  obj

ę

to

ś

ci  fragmentu  materiału 

prasowego, którego dotyczy; redaktor naczelny nie mo

ż

e wymaga

ć

, aby sprostowanie lub odpowied

ź

 były krótsze ni

ż

 

pół strony znormalizowanego maszynopisu. 

8. Ograniczenia,  o  których  mowa  w  ust.  7,  nie  dotycz

ą

  sprostowania  lub  odpowiedzi  pochodz

ą

cych  od 

naczelnych  i  centralnych  organów  pa

ń

stwowych,  w  tym  pochodz

ą

cych  od  naczelnych  i  centralnych  organów 

administracji pa

ń

stwowej, je

ż

eli zostały nadesłane przez rzecznika prasowego rz

ą

du. 

Art. 33. 1. Redaktor naczelny odmówi opublikowania sprostowania lub odpowiedzi, je

ż

eli: 

  1)   nie odpowiadaj

ą

 wymaganiom okre

ś

lonym w art. 31, 

  2)   zawieraj

ą

 tre

ść

 karaln

ą

 lub naruszaj

ą

 dobra osób trzecich,  

  3)   ich tre

ść

 lub forma nie jest zgodna z zasadami współ

ż

ycia społecznego, 

  4)   podwa

ż

aj

ą

 fakty stwierdzone prawomocnym orzeczeniem. 

2. Redaktor naczelny mo

ż

e odmówi

ć

 opublikowania sprostowania lub odpowiedzi, je

ż

eli: 

  1)   sprostowanie lub odpowied

ź

 nie dotyczy tre

ś

ci zawartych w materiale prasowym, 

  2)   sprostowanie  lub  odpowied

ź

  jest  wystosowana  przez  osob

ę

,  której  nie  dotycz

ą

  fakty  przytoczone  w 

prostowanym  materiale,  chyba 

ż

e  sprostowania  lub  odpowiedzi,  po 

ś

mierci  osoby  bezpo

ś

rednio 

zainteresowanej,  dokonuje  osoba  zainteresowana  w  zwi

ą

zku  ze  stosunkiem  słu

ż

bowym,  wspóln

ą

  prac

ą

  lub 

działalno

ś

ci

ą

 albo w zwi

ą

zku z wi

ę

zami pokrewie

ń

stwa lub powinowactwa, 

  3)   sprostowanie odnosi si

ę

 do wiadomo

ś

ci poprzednio sprostowanej, 

  4)   sprostowanie  lub  odpowied

ź

  została  nadesłana  po  upływie  miesi

ą

ca  od  dnia  opublikowania  materiału 

prasowego, chyba 

ż

e zainteresowana osoba nie mogła zapozna

ć

 si

ę

 wcze

ś

niej z tre

ś

ci

ą

 publikacji, nie pó

ź

niej 

jednak ni

ż

 w ci

ą

gu 3 miesi

ę

cy od dnia opublikowania materiału prasowego, 

  5)   sprostowanie  lub  odpowied

ź

  nie  jest  zgodna  z  wymaganiami  okre

ś

lonymi  w  art.  32  ust.  7  lub  nie  została 

podpisana w sposób umo

ż

liwiaj

ą

cy redakcji identyfikacj

ę

 autora. 

3. Odmawiaj

ą

c  opublikowania  sprostowania  lub  odpowiedzi  redaktor  naczelny  jest  obowi

ą

zany  przekaza

ć

 

niezwłocznie  wnioskodawcy  pisemne  zawiadomienie  o  odmowie  i  jej  przyczynach.  Je

ż

eli  odmowa  nast

ą

piła  z 

przyczyn wymienionych w ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1-3, nale

ż

y wskaza

ć

 fragmenty, które nie nadaj

ą

 si

ę

 do publikacji; do 

poprawionego  w  ten  sposób  sprostowania  lub  odpowiedzi  termin  okre

ś

lony  w  ust.  2  pkt  4  biegnie  na  nowo  od  dnia 

dor

ę

czenia  zawiadomienia  o  odmowie  i  jej  przyczynach.  Redakcja  nie  mo

ż

e  odmówi

ć

  zamieszczenia  sprostowania 

lub odpowiedzi, je

ż

eli zastosowano si

ę

 do jej wskaza

ń

4. Je

ż

eli zasadne sprostowanie nadesłane przez osob

ę

 zainteresowan

ą

 nie mo

ż

e by

ć

 opublikowane z przyczyn 

okre

ś

lonych w ust. 1 i 2, redaktor naczelny, za zgod

ą

 tej osoby, mo

ż

e zamie

ś

ci

ć

 własne wyja

ś

nienie czyni

ą

ce zado

ść

 

funkcji sprostowania. 

5. Sprostowanie lub odpowied

ź

 mog

ą

 by

ć

 podpisane pseudonimem, gdy podstaw

ą

 sprostowania lub odpowiedzi 

jest zagro

ż

enie dobra zwi

ą

zanego z pseudonimem; nazwisko podaje si

ę

 wtedy tylko do wiadomo

ś

ci redakcji. 

Rozdział 6 

Komunikaty i ogłoszenia. 

Art. 34. 1. Redaktor  naczelny  jest  obowi

ą

zany  opublikowa

ć

  nieodpłatnie,  w  miejscu  i  w  czasie  wła

ś

ciwym  ze 

wzgl

ę

du na tematyk

ę

 i na charakter publikacji, komunikat urz

ę

dowy pochodz

ą

cy od naczelnych i centralnych organów 

pa

ń

stwowych,  w  tym  pochodz

ą

cy  od  naczelnych  i  centralnych  organów  administracji  pa

ń

stwowej,  je

ż

eli  został 

nadesłany przez rzecznika prasowego rz

ą

du ze wskazaniem, 

ż

e publikacja jest obowi

ą

zkowa. 

2. Obowi

ą

zek  okre

ś

lony  w  ust.  1  dotyczy  równie

ż

  wydanych  na  podstawie  ustaw  obwieszcze

ń

,  uchwał  lub 

zarz

ą

dze

ń

  pochodz

ą

cych  od  terenowych  organów  władzy  i  administracji  pa

ń

stwowej  stopnia  wojewódzkiego, 

nadesłanych w formie zwi

ę

złych komunikatów przez wła

ś

ciwego przewodnicz

ą

cego wojewódzkiej rady narodowej lub 

wojewod

ę

 w celu ogłoszenia w dzienniku lub odpowiednim czasopi

ś

mie na terenie jego działania. 

3. Komunikaty,  o  których  mowa  w  ust.  1  i  2,  nale

ż

y  opublikowa

ć

,  w  uzgodnionym  terminie,  bez  dokonywania 

zmian,  zamieszczania  uwag  i  zaprzecze

ń

,  a  w  razie  braku  uzgodnienia  terminu  -  w  najbli

ż

szym  przygotowywanym 

wydaniu. 

Art. 35. 1. Redaktor  naczelny  dziennika  jest  obowi

ą

zany  opublikowa

ć

  odpłatnie  we  wskazanym  lub 

uzgodnionym terminie: 
  1)   prawomocny wyrok s

ą

du lub inne orzeczenie zawieraj

ą

ce klauzul

ę

 o opublikowaniu, 

  2)   ogłoszenie s

ą

du lub innego organu pa

ń

stwowego. 

2. Redaktor  naczelny  dziennika  jest  obowi

ą

zany  opublikowa

ć

  nieodpłatnie,  we  wskazanym  lub  uzgodnionym 

terminie, list go

ń

czy. 

background image

Art. 36. 1. Prasa mo

ż

e zamieszcza

ć

 odpłatne ogłoszenia i reklamy. 

2. Ogłoszenia i reklamy nie mog

ą

 by

ć

 sprzeczne z prawem lub zasadami współ

ż

ycia społecznego. 

3. Ogłoszenia i reklamy musz

ą

 by

ć

 oznaczone w sposób nie budz

ą

cy w

ą

tpliwo

ś

ci, i

ż

 nie stanowi

ą

 one materiału 

redakcyjnego. 

4. Wydawca i redaktor maj

ą

 prawo odmówi

ć

 zamieszczenia ogłoszenia i reklamy, je

ż

eli ich tre

ść

 lub forma jest 

sprzeczna z lini

ą

 programow

ą

 b

ą

d

ź

 charakterem publikacji. 

5. Na 

żą

danie  organów  upowa

ż

nionych  do  tego  na  podstawie  odr

ę

bnych  przepisów  wydawca  lub  redaktor  s

ą

 

obowi

ą

zani  do  ujawniania  posiadanych  nazw  i  adresów  przedsi

ę

biorców  lub  osób  fizycznych,  zamieszczaj

ą

cych 

odpłatne ogłoszenia lub reklamy w sprawach działalno

ś

ci gospodarczej. W tym wypadku art. 15 ust. 1 i 2 nie stosuje 

si

ę

Rozdział 7 

Odpowiedzialno

ść

 prawna. 

Art. 37. Do  odpowiedzialno

ś

ci  za  naruszenie  prawa  spowodowane  opublikowaniem  materiału  prasowego 

stosuje si

ę

 zasady ogólne, chyba 

ż

e ustawa stanowi inaczej. 

orzeczenia s

ą

dów 

Art. 37a. W  razie  skazania  za  przest

ę

pstwo  popełnione  przez  opublikowanie  materiału  prasowego,  s

ą

d  mo

ż

orzec jako kar

ę

 dodatkow

ą

 przepadek materiału prasowego. 

Art. 37b. S

ą

d  przekazuje  wła

ś

ciwemu  organowi  rejestracyjnemu  zawiadomienie  o  wyroku  skazuj

ą

cym  za 

przest

ę

pstwa, o których mowa w niniejszym rozdziale, niezwłocznie po uprawomocnieniu. 

Art. 38. 1. Odpowiedzialno

ść

 cywiln

ą

 za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego 

ponosz

ą

  autor,  redaktor  lub  inna  osoba,  którzy  spowodowali  opublikowanie  tego  materiału;  nie  wył

ą

cza  to 

odpowiedzialno

ś

ci wydawcy. W zakresie odpowiedzialno

ś

ci maj

ą

tkowej odpowiedzialno

ść

 tych osób jest solidarna. 

2. Przepis  ust.  1  stosuje  si

ę

  odpowiednio  do  odpowiedzialno

ś

ci  cywilnej  za  naruszenie  prawa  spowodowane 

ujawnieniem materiału prasowego przed jego publikacj

ą

Art. 39. 1. Osoba  zainteresowana  mo

ż

e  dochodzi

ć

  roszczenia  o  opublikowanie  sprostowania  lub  odpowiedzi, 

je

ż

eli redaktor naczelny odmówił opublikowania sprostowania lub odpowiedzi albo s

ą

 one niewystarczaj

ą

ce b

ą

d

ź

 nie 

ukazały si

ę

 w terminie okre

ś

lonym w art. 32 ust. 1-4. 

2. Roszcze

ń

, o których mowa w ust. 1, nie mo

ż

na dochodzi

ć

 po upływie roku od dnia opublikowania materiału 

prasowego. 

Art. 40. (skre

ś

lony). 

Art. 41. Publikowanie  zgodnych  z  prawd

ą

  i  rzetelnych  sprawozda

ń

  z  jawnych  posiedze

ń

  Sejmu  i  rad 

narodowych  oraz  ich  organów,  a  tak

ż

e  publikowanie  rzetelnych,  zgodnych  z  zasadami  współ

ż

ycia  społecznego 

ujemnych  ocen  dzieł  naukowych  lub  artystycznych  albo  innej  działalno

ś

ci  twórczej,  zawodowej  lub  publicznej  słu

ż

realizacji zada

ń

 okre

ś

lonych w art. 1 i pozostaje pod ochron

ą

 prawa; przepis ten stosuje si

ę

 odpowiednio do satyry i 

karykatury. 

Art. 42. 1. Redaktor  nie  ponosi  odpowiedzialno

ś

ci  za  tre

ść

  publikacji  nadesłanych  przez  Polsk

ą

  Agencj

ę

 

Prasow

ą

 oraz za tre

ść

 komunikatów urz

ę

dowych, o których mowa w art. 34, jak równie

ż

 za tre

ść

 orzecze

ń

 i ogłosze

ń

o których mowa w art. 35. 

2. Wydawca i redaktor  nie ponosi odpowiedzialno

ś

ci za tre

ść

 ogłosze

ń

 i reklam opublikowanych zgodnie z art. 

36. 

 

Art. 43. Kto  u

ż

ywa  przemocy  lub  gro

ź

by  bezprawnej  w  celu  zmuszenia  dziennikarza  do  opublikowania  lub 

zaniechania opublikowania materiału prasowego albo do podj

ę

cia lub zaniechania interwencji prasowej 

-  podlega karze pozbawienia wolno

ś

ci do lat 3. 

Art. 44. 1. Kto utrudnia lub tłumi krytyk

ę

 prasow

ą

 

-  podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolno

ś

ci. 

2. Tej  samej  karze  podlega,  kto  nadu

ż

ywaj

ą

c  swego  stanowiska  lub  funkcji  działa  na  szkod

ę

  innej  osoby  z 

powodu krytyki prasowej, opublikowanej w społecznie uzasadnionym interesie. 

background image

Art. 45. Kto wydaje dziennik lub czasopismo bez rejestracji albo zawieszone 
-  podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolno

ś

ci. 

Art. 46. 1. Kto  wbrew  obowi

ą

zkowi  wynikaj

ą

cemu  z  ustawy  uchyla  si

ę

  od  opublikowania  sprostowania  lub 

odpowiedzi, o których mowa w art. 31, albo publikuje takie sprostowanie lub odpowied

ź

 wbrew warunkom okre

ś

lonym 

w ustawie 

-  podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolno

ś

ci. 

2. Je

ż

eli pokrzywdzonym jest osoba fizyczna, 

ś

ciganie odbywa si

ę

 z oskar

ż

enia prywatnego. 

Art. 47. Kto  wbrew  obowi

ą

zkowi  wynikaj

ą

cemu  z  art.  34  i  35  uchyla  si

ę

  od  opublikowania  komunikatu 

urz

ę

dowego, ogłoszenia s

ą

du lub innego organu pa

ń

stwowego, jak równie

ż

 listu go

ń

czego 

-  podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolno

ś

ci. 

Art. 48. Kto  rozpowszechnia  materiał  prasowy  obj

ę

ty  przepadkiem  lub  pras

ę

  zabezpieczon

ą

  jako  dowód 

rzeczowy 

- podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolno

ś

ci. 

Art. 49. Kto narusza przepisy art. 3, 11 ust. 2, art. 14, 15 ust. 2 i art. 27 
-  podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolno

ś

ci. 

Art. 49a. Redaktor, który nieumy

ś

lnie dopu

ś

cił do opublikowania materiału prasowego zawieraj

ą

cego znamiona 

przest

ę

pstwa, o którym mowa w art. 37a 

- podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolno

ś

ci. 

Rozdział 8 

Post

ę

powanie w sprawach prasowych. 

Art. 50. Post

ę

powanie  w  sprawach  wynikaj

ą

cych  z  niniejszej  ustawy  prowadzi  si

ę

  na  zasadach  okre

ś

lonych  w 

odr

ę

bnych przepisach, chyba 

ż

e ustawa stanowi inaczej. 

Art. 51. (skre

ś

lony). 

Art. 52. Roszczenia  o  opublikowanie  sprostowania  lub  odpowiedzi,  o  których  mowa  w  art.  39,  podlegaj

ą

 

rozpoznaniu przez s

ą

d. 

Art. 53. 1. Sprawy  o  przest

ę

pstwa  okre

ś

lone  w  art.  43  i  44  podlegaj

ą

  rozpoznaniu  przez  s

ą

d  wojewódzki,  a 

okre

ś

lone w art. 45-49a oraz o przest

ę

pstwa popełnione w prasie - przez s

ą

d rejonowy. 

2. Minister  Sprawiedliwo

ś

ci,  w  drodze  rozporz

ą

dzenia,  mo

ż

e  wyznaczy

ć

  s

ą

dy  rejonowe  wła

ś

ciwe  do 

rozpoznawania spraw o przest

ę

pstwa, o których mowa w art. 45-49a, oraz o przest

ę

pstwa popełnione w prasie - na 

obszarze wła

ś

ciwo

ś

ci danego s

ą

du wojewódzkiego. 

3. W  sprawach  o  przest

ę

pstwa  popełnione  przez  opublikowanie  materiału  prasowego  lub  przest

ę

pstwa 

okre

ś

lone  w  niniejszej  ustawie  wła

ś

ciwo

ść

  miejscow

ą

  s

ą

du  ustala  si

ę

  według  siedziby  redakcji,  a  nast

ę

pnie 

wydawnictwa,  a  gdy  ta  siedziba  nie  jest  znana  lub  znajduje  si

ę

  za  granic

ą

  -  według  miejsca  ujawnienia  lub 

rozpowszechniania  materiału  prasowego.  Je

ż

eli  w  tej  samej  sprawie  wszcz

ę

to  post

ę

powanie  w  kilku  s

ą

dach, 

wła

ś

ciwy jest ten s

ą

d, w którym najpierw wszcz

ę

to post

ę

powanie. 

Art. 54. W razie odmowy wszcz

ę

cia post

ę

powania karnego przeciwko dziennikarzowi o przest

ę

pstwo okre

ś

lone 

w  ustawie  oraz  o  przest

ę

pstwo  popełnione  w  prasie  lub  inny  czyn  zwi

ą

zany  z  wykonywaniem  zawodu 

dziennikarskiego albo umorzenia takiego post

ę

powania, s

ą

d lub prokurator mo

ż

e przekaza

ć

 spraw

ę

 do rozpoznania 

jedynie wła

ś

ciwemu s

ą

dowi dziennikarskiemu. 

Art. 54a. W  razie  uniewinnienia  lub  umorzenia  post

ę

powania  z  powodu  braku  w  czynie  popełnionym  znamion 

czynu zabronionego, przysługuje od Skarbu Pa

ń

stwa odszkodowanie w wysoko

ś

ci rzeczywi

ś

cie poniesionych strat. 

Art. 54b. Przepisy o odpowiedzialno

ś

ci prawnej i post

ę

powaniu w sprawach prasowych stosuje si

ę

 odpowiednio 

do  narusze

ń

  prawa  zwi

ą

zanych  z  przekazywaniem  my

ś

li  ludzkiej  za  pomoc

ą

  innych  ni

ż

  prasa 

ś

rodków 

przeznaczonych  do  rozpowszechniania,  niezale

ż

nie  od  techniki  przekazu,  w  szczególno

ś

ci  publikacji 

nieperiodycznych oraz innych wytworów druku, wizji i fonii. 

background image

Rozdział 9 

Zmiany w przepisach obowi

ą

zuj

ą

cych oraz przepisy przej

ś

ciowe i ko

ń

cowe. 

Art. 55. W ustawie z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła (Dz. U. z 1983 r. Nr 7, poz. 

40) w rozdziale 1 po art. 3 dodaje si

ę

 art. 3

1

 w brzmieniu: 

"Art. 3

1

Sprawy  wydawania  zezwole

ń

  na  wykonywanie  rzemiosła  w  zakresie  małej  poligrafii  dla  celów 

handlowych i reklamowych oraz rejestrowania i kontroli zakładów usługowych i znajduj

ą

cych si

ę

 w 

nich  urz

ą

dze

ń

  okre

ś

laj

ą

  przepisy  Prawa  prasowego;  w  pozostałym  zakresie  do  działalno

ś

ci  tych 

zakładów stosuje si

ę

 przepisy niniejszej ustawy." 

Art. 56. W ustawie z dnia 18 lipca 1974 r. o wykonywaniu handlu oraz niektórych innych rodzajów działalno

ś

ci 

przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej (Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 193) wprowadza si

ę

 nast

ę

puj

ą

ce zmiany: 

  1)   w art. 3: 

a)  w ust. 4 wyrazy "sztuki, przedsi

ę

biorstw fonografii i poligrafii" zast

ę

puje si

ę

 wyrazami "sztuki i przedsi

ę

biorstw 

fonografii", 

b)  dodaje si

ę

 ust. 6 w brzmieniu: 

"6.  Sprawy  wydawania  uprawnie

ń

  do  prowadzenia  działalno

ś

ci  w  zakresie  poligrafii  oraz  rejestrowania  i 

kontroli  przedsi

ę

biorstw  i  urz

ą

dze

ń

  poligraficznych  okre

ś

laj

ą

  przepisy  Prawa  prasowego;  w  pozostałym 

zakresie do działalno

ś

ci tych przedsi

ę

biorstw stosuje si

ę

 przepisy niniejszej ustawy.", 

  2)   w art. 4 w ust. 1 w pkt 3 wyrazy " i poligrafii" skre

ś

la si

ę

Art. 57. W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o kontroli publikacji i widowisk (Dz. U. Nr 20, poz. 99 i z 1983 r. Nr 44, 

poz. 204) wprowadza si

ę

 nast

ę

puj

ą

ce zmiany: 

  1)   w art. 2 skre

ś

la si

ę

 pkt 7; 

  2)   w art. 3 dodaje si

ę

 ust. 3 i 4 w brzmieniu: 

"3.  Do  wła

ś

ciwo

ś

ci  Głównego  Urz

ę

du  nale

żą

  tak

ż

e  sprawy  udzielania  i  cofania  zezwole

ń

  na  prowadzenie 

prasowej działalno

ś

ci wydawniczej lub nakładczej oraz na wydawanie dzienników i czasopism w zakresie i 

na zasadach okre

ś

lonych w Prawie prasowym. 

4.  W  sprawach,  o  których  mowa  w  ust.  3,  Główny  Urz

ą

d  współdziała  z  Narodow

ą

  Rad

ą

  Kultury,  Rad

ą

 

Prasow

ą

, Polsk

ą

 Akademi

ą

 Nauk, wła

ś

ciwymi ministrami, kierownikami urz

ę

dów centralnych, z centralnymi 

organami  organizacji  politycznych,  zwi

ą

zków  zawodowych,  organizacji  spółdzielczych,  samorz

ą

dowych  i 

innych organizacji społecznych oraz ko

ś

ciołów i innych zwi

ą

zków wyznaniowych."; 

  3)   w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie: 

"1.  Sprawy  zastrze

ż

one  w  przepisach  szczególnych  do  wła

ś

ciwo

ś

ci  Głównego  Urz

ę

du  Kontroli  Publikacji  i 

Widowisk  i  jego  organów  terenowych  przechodz

ą

  odpowiednio  do  wła

ś

ciwo

ś

ci  Głównego  Urz

ę

du  oraz 

okr

ę

gowych urz

ę

dów."; 

  4)   w art. 23 ko

ń

cowe wyrazy "z wyj

ą

tkiem przepisów dotycz

ą

cych udzielania zezwole

ń

 na wydawanie czasopism, 

jak  równie

ż

  rejestracji  i  kontroli  zakładów  poligraficznych,  zakładów  wytwarzaj

ą

cych  piecz

ą

tki,  zakładów 

wytwarzaj

ą

cych publikacje i ilustracje sposobem 

ś

wiatłoczułym oraz aparatów do powielania" skre

ś

la si

ę

Art. 58. 1. Post

ę

powanie w sprawach wynikaj

ą

cych z niniejszej ustawy, z zastrze

ż

eniem ust. 2, wszcz

ę

te przed 

dniem  wej

ś

cia  w 

ż

ycie  ustawy  i  do  tego  czasu  nie  zako

ń

czone,  toczy  si

ę

  do  zako

ń

czenia  w  danej  instancji  według 

przepisów dotychczasowych. 

2. Sprawy dotycz

ą

ce wydawania zezwole

ń

 na prowadzenie działalno

ś

ci usługowej w zakresie małej poligrafii, w 

których post

ę

powanie wszcz

ę

te przed dniem wej

ś

cia w 

ż

ycie niniejszej ustawy nie zostało do tego czasu zako

ń

czone, 

podlegaj

ą

 przekazaniu do dalszego post

ę

powania organowi wła

ś

ciwemu w my

ś

l tej ustawy; post

ę

powanie toczy si

ę

 z 

uwzgl

ę

dnieniem jej przepisów. 

3. (skre

ś

lony). 

Art. 59. 1. Działaj

ą

cy  w  dniu  wej

ś

cia  w 

ż

ycie  ustawy  wydawcy  dzienników  i  czasopism  zachowuj

ą

 

dotychczasowe uprawnienia, je

ż

eli w terminie 6 miesi

ę

cy od dnia jej wej

ś

cia w 

ż

ycie o

ś

wiadcz

ą

 w Głównym Urz

ę

dzie 

Kontroli Publikacji i Widowisk gotowo

ść

 prowadzenia tej działalno

ś

ci oraz wska

żą

 dane okre

ś

lone w art. 19 ust. 3. 

2. Przepis ust. 1 stosuje si

ę

 odpowiednio do zezwole

ń

 na wydawanie okre

ś

lonego dziennika lub czasopisma, z 

tym 

ż

e wskazanie dotyczy danych okre

ś

lonych w art. 20 ust. 2. 

3. Wydane  do  dnia  wej

ś

cia  w 

ż

ycie  ustawy  zezwolenia  na  prowadzenie  działalno

ś

ci  poligraficznej  oraz 

usługowej  w  zakresie  małej  poligrafii  zachowuj

ą

  wa

ż

no

ść

,  je

ż

eli  w  terminie  6  miesi

ę

cy  od  dnia  jej  wej

ś

cia  w 

ż

ycie 

osoby prowadz

ą

ce tak

ą

 działalno

ść

 o

ś

wiadcz

ą

 Ministrowi Kultury i Sztuki gotowo

ść

 prowadzenia tej działalno

ś

ci oraz 

wska

żą

 dane okre

ś

lone w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 6. 

background image

Art. 60. Z  dniem  wej

ś

cia  w 

ż

ycie  ustawy  trac

ą

  moc  wszelkie  przepisy  dotycz

ą

ce  przedmiotów  w  niej 

unormowanych, a w szczególno

ś

ci traci moc dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 listopada 1938 r. - Prawo 

prasowe (Dz. U. Nr 89 poz. 608). 

Art. 61. Ustawa wchodzi w 

ż

ycie z dniem 1 lipca 1984 r.