" Żyć w zgodzie ze ślubowaniem"
(fragm. Ksi
ążki roshiego Katagiri "You have to say something")
W buddyzmie warunkiem życia duchowego jest praktyka wypełniania ślubowań.
Buddyści Mahajany składają ślubowanie bodhisatwy, które ma cztery części: poznać
smak Prawdy, wyzwolić wszystkie Czujące Istoty, poznać nauki Buddy i osiągnąć
drogę Buddy.
W zen mówimy o życiu w zgodzie ze ślubowaniem. Oznacza to, że w pełni angażujemy
się we wszystkie czynności naszego życia. Gdy nadchodzi czas, by wstać, po prostu
wstajemy. Gdy nadchodzi czas mycia naczyń, po prostu je myjemy. Możesz się
zastanowić, jaka jest różnica między życiem w zgodzie ze ślubowaniem, a zwykłym
wyrabianiem nawyków?
Codziennie wyrabiamy jakieś nawyki - oglądając telewizję, chodząc do szkoły, do
pracy. Nawyki mają związek z naszymi pragnieniami. Jeśli powtarzanie jakiegoś
nawyku nie przynosi nam zadowolenia, zazwyczaj jego żywot jest krótki. Życie w
zgodzie ze ślubowaniami oznacza, że wykonujemy codzienne czynności nie próbując
w ten sposób zaspokajać naszych indywidualnych pragnień. W każdej sytuacji,
wychodząc poza lubię i "nie lubię", robisz to.
To dosyć trudne, ale bardzo ważne. Na tym polega różnica miedzy nawykiem a
ślubowaniem. Różnica ta jest ogromna.
Odnosi się to nie tylko do buddyzmu, ale też do innych praktyk. Na przykład, jeśli
chcesz zyskać spokój dzięki praktyce jogi, musisz ćwiczyć codziennie. Powoli twoje
serce i umysł będą się zmieniać, a twoje życie duchowe rozwijać.
Zmiany, jakie zachodzą dzięki praktyce duchowej, to tak naprawdę nie twoja sprawa.
Jeżeli uznasz, że to twoja sprawa, zaczniesz zmieniać swoje życie przez celowe wysiłki.
Jeżeli spróbujesz zmienić swoje życie w ten sposób, niezależnie od tego, ile czasu i
pracy poświęcisz, nie będziesz zadowolony.
Jeżeli więc naprawdę chcesz zmienić swoje życie, powinieneś wypracować codzienną
rutynę polegającą na robieniu małych rzeczy, dzień po dniu. Wtedy twoje życie zmieni
się bardziej niż tego oczekujesz. Jeżeli praktykujesz w sposób ciagły, dzień po dniu,
staniesz się osoba łagodną, spokojną, pełną harmonii. Nie ma żadnego wyjaśnienia
tego zjawiska.
Słyszałem ciekawą opowieść o tym, jak pewien słynny psycholog z Japonii wyleczył
dziewczynę, która przeszła załamanie nerwowe. Dziewczyna pochodziła z zamożnej
rodziny. Psycholog spotykał się z nią regularnie, ale nic nie mówił, ani nic nie robił.
Po prostu siedział przy niej. Pewnego dnia, gdy tak siedział, dziewczyna nasikała na
podłogę przed nim. Psycholog był bardzo eleganckim mężczyzną, miał na sobie
wytworny garnitur. Ale w tym momencie natychmiast wyjął z kieszeni śliczna
chusteczkę do nosa i bez słowa komentarza wytarł podłogę.
Z czasem dziewczyna całkiem wyzdrowiała. Później wspominała to wydarzenie, bo
zachowanie psychologa wywarło na niej wielkie wrażenie. Bez chwili wahania wytarł
on podłogę swoją czystą chusteczką do nosa. Nie sposób wyjaśnić, dlaczego ona
wróciła do zdrowia. On nic nie robił. Po prostu po niej posprzątał. Ale dziewczyna
wyczuwała coś niezwykle łagodnego i wielkodusznego, co emanowało z całego jego
ciała. Bardzo go szanowała.
Czy kiedykolwiek spotkałeś taką osobę ?
W momencie, gdy spotykasz kogoś takiego, czujesz, że sama obecność lub uśmiech tej
