Zasilacz laboratoryjny dużej mocy

 

 

W układzie napięcia wyjściowe regulowane są przy pomocy potencjometrów 
P1 i P2. Ze względu na dokładność regulacji warto jest zastosować 
potencjometry wieloobrotowe, w przypadku konieczności ograniczenia kosztu 
wykonania zas

ilacza można zastosować także standardowe potencjometry 

węglowe. Mostki prostownicze w układzie Graetza M1 i M2 umożliwiają 
współpracę stabilizatorów bezpośrednio z transformatorami sieciowymi 
(zalecane są transformatory toroidalne). Możliwe jest zastosowanie 
pojedynczego transformatora z dwoma niezależnymi uzwojeniami wtórnymi o 
mocy całkowitej ok. 200W lub dwóch transformatorów z pojedynczymi 
uzwojeniami wtórnymi. Optymalna wartość napięcia wtórnego transformatorów 
powinna wynosić ok. 24VAC z obciążeniem. Kondensatory C1 i C2 spełniają 
rolę filtrów tętnień. Jeżeli stabilizatory będą pracowały obciążane przeważnie 
prądami o dużych wartościach można pokusić się o zwiększenie pojemności 
tych kondensatorów do 6,8mF, a nawet 10mF. Kondensatory C3..6 zapobiegają 
wzbudzaniu się układów stabilizacyjnych US1 i US2. Rezystory R1 i R2 
polaryzują wejścia układu referencyjnego, który odpowiada za ustalenie 
wartości napięcia wyjściowego.