©Kancelaria Sejmu
s. 1/1
2005-08-23
USTAWA
z dnia 3 czerwca 1919 roku
o komisji kodyfikacyjnej
Art. 1.
Niniejszem zostaje utworzona komisja kodyfikacyjna.
Art. 2.
Do zakresu działania tej komisji należy:
a) przygotowanie projektów jednolitego ustawodawstwa dla wszystkich ziem w
skład Państwa wchodzących, a to w dziedzinie prawa cywilnego i karnego;
b) przygotowanie innych projektów ustawodawczych, które komisja kodyfika-
cyjna wypracuje bądź na skutek uchwały Sejmu, bądź też w porozumieniu z
Ministerstwem Sprawiedliwości.
Art. 3.
Projekty ustaw, opracowane przez komisję kodyfikacyjną, wnosi do Sejmu Minister
Sprawiedliwości. Za jego pośrednictwem przedstawia komisja Sejmowi przynajm-
niej co pół roku sprawozdanie ze swych czynności. Minister Sprawiedliwości wy-
jednywa odrębny budżet dla komisji i dba w ogóle o zaopatrzenie materialnych jej
potrzeb i o ułatwienie prac komisji w porozumieniu z jej prezydentem. Komisja ko-
dyfikacyjna ma prawo w zakresie swego działania żądać od władz i urzędów po-
trzebnych wyjaśnień.
Art. 4.
Na czele komisji kodyfikacyjnej stoi prezydent i trzech wiceprezydentów. Poza tym
komisja składa się z 40 członków. Na wniosek prezydenta mogą być atoli mianowani
dalsi członkowie ponad tę liczbę. Minister Sprawiedliwości jest w komisji kodyfika-
cyjnej zastąpiony przez swego delegata. Ponadto może on osobiście lub przez dele-
gatów brać udział w obradach komisji i jej poszczególnych oddziałów.
Art. 5.
Prezydenta i wiceprezydenta komisji mianuje Naczelnik Państwa na wniosek, posta-
wiony przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Marszałkiem Sejmu. W ten
sam sposób mianuje Naczelnik Państwa 40 członków komisji w pierwszym składzie,
Opracowano na pod-
stawie: Dz.Pr. z 1919
r. Nr 44, poz. 315.
