background image

Biblioterapia, czyli leczenie ksi

ąż

k

ą

 

 

Termin biblioterapia składa si

ę

 z dwóch wyrazów pochodzenia greckiego biblion- 

co  oznacza  ksi

ąż

ka,  oraz  therapeo-  co  oznacza  lecz

ę

,  czyli  najpro

ś

ciej  ujmuj

ą

leczenie  ksi

ąż

k

ą

.  Korzenie  tej  metody  s

ą

  bardzo  gł

ę

bokie.  Si

ę

gaj

ą

  czasów 

staro

ż

ytnych,  w  bibliotece  w  Aleksandrii  widniał  napis  „  lekarstwo  duszy”. 

Terapeutyczne  zastosowanie  miało  czytanie  Koranu  oraz  Biblii.  Podstawy 

biblioterapii  stworzył  N.  A.  Rubakin,  który  od  1919  r.  w  Instytucie  Bibliopsychologii               

w  Lozannie  zapocz

ą

tkował  badania  nad  reakcjami  indywidualnych  czytelników. 

Poj

ę

cie  to  po  raz  pierwszy  zostało  u

ż

yte  w  1916  roku  przez  Samuela  McChorda 

Cothersa.  Stosowana  była  wtedy  jako  metoda  terapeutyczna,  ale  jako  dyscyplina 

naukowa jest młoda. W Polsce pojawiła si

ę

 dopiero w latach trzydziestych XX wieku. 

1

 W roku 1966 Ameryka

ń

skie Stowarzyszenie Bibliotekarzy przyj

ę

ło oficjaln

ą

 definicj

ę

 

biblioterapii,  która  mówiła, 

ż

e  jest  to:  wyselekcjonowanie  u

ż

ycie  materiałów 

czytelniczych  jako  pomocy  terapeutycznej  w  medycynie  oraz  psychiatrii,  a  tak

ż

poradnictwo  w  rozwi

ą

zywaniu  problemów  osobistych  poprzez  ukierunkowane 

czytanie.  Według  R.  Rubina  –  biblioterapia  to  program  aktywno

ś

ci  oparty  na 

interaktywnych  procesach  poprzez  zastosowanie  drukowanych  i  nie  drukowanych 

materiałów,  zarówno  o  charakterze  wyobra

ż

eniowym  jaki  i  informacyjnych.  Dzi

ę

ki 

pomocy  bibliotekarza  lub  odpowiednio  przygotowanej  osoby  dokonuj

ą

  wgl

ą

du                  

w normalny rozwój lub dokonuj

ą

 zmian w emocjonalnych zaburzeniach zachowania. 

Bardziej  t

ę

  definicj

ę

  upro

ś

cił  J.M  Clarke  oraz  E.Bostle  stwierdzaj

ą

c, 

ż

e  biblioterapia 

to  terapeutyczne  stosowanie  ksi

ąż

ek  i  innych  materiałów  wzgl

ę

dem  pojedynczych 

osób  lub  grup.  Najbardziej  znan

ą

  i  u

ż

ywan

ą

  definicj

ę

  poj

ę

cia  biblioterapia 

przedstawiła  Ewa  Tomasik.  Według  niej  biblioterapia  jest  zamierzonym  działaniem 

przy  wykorzystaniu  ksi

ąż

ki  lub  materiałów  nie  drukowanych,  które  prowadzi  do 

realizacji 

celów 

rewalidacyjnych, 

resocjalizacyjnych, 

profilaktycznych 

oraz 

ogólnorozwojowych.  Koniecznym  elementem  tej  biblioterapii  jest  mi

ę

dzyosobowy 

kontakt indywidualny lub te

ż

 grupowy z biblioterapeut

ą

.

2

 

R. J. Rubin przedstawił trzy podstawowe kategorie biblioterapii: 

                                                 

1

 E. J. Konieczna  Arteterapia w teorii i praktyce, Impuls, Kraków 2004, s.110 

2

 E. Tomasik, Czytelnictwo i biblioterapia w pedagogice specjalnej, Wydawnictwo WSPS, Warszawa 

1994, s.10-11

 

background image

   instytucjonaln

ą

  –  w  tego  rodzaju  biblioterapii  stosujemy  literatur

ę

 

dydaktyczn

ą

  do  potrzeb  pacjenta.  To  jakby  przepisywanie  literatury  na 

specyficzne  choroby.  Celem  takiej  biblioterapii  jest  informowanie  chorego 

oraz  zapewnienie  mu  odpowiedniej  rekreacji.  Tego  typu  biblioterapi

ę

 

prowadz

ą

 lekarze.  

   kliniczn

ą

 – w tej kategorii biblioterapii stosuje si

ę

 literatur

ę

 wyobra

ż

eniow

ą

Skierowana  jest  ona  do  pacjentów  z  problemami  emocjonalnymi  albo 

behawioralnymi. 

Pacjenci 

dobrowolnie 

uczestnicz

ą

 

zaj

ę

ciach, 

prowadzone  s

ą

  one  w  szpitalu  lub  domu.  Celem  tej  biblioterapii  jest 

uzyskanie  przez  pacjenta  tzw.  wgl

ą

du  w  siebie,  co  ma  doprowadzi

ć

  do 

zmian w jego psychologicznej sytuacji.  

   rozwojow

ą

-  w  tej  biblioterapii  stosuje  si

ę

  ksi

ąż

ki  dydaktyczne  oraz 

wyobra

ż

eniowego  potrzeb  tzw.  normalnych  u

ż

ytkowników.  Zaj

ę

cia  z  tej 

kategorii  biblioterapii  maj

ą

  na  celu  pobudzanie  rozwoju,  wspieranie 

psychiczne uczestników, pomoc w rozwi

ą

zywaniu problemów itp.

3

 

Z  punktu  widzenia  metodyki  biblioterapi

ę

  mo

ż

na  podzieli

ć

  na  indywidualn

ą

  oraz 

grupow

ą

.  Biblioterapia  indywidualna  jest  to  kontakt  biblioterapeuty  z  jedn

ą

  osob

ą

Natomiast  biblioterapia  grupowa,  to  praca  z  grup

ą

  ,  skierowana  do  osób                              

o podobnym profilu np. problemowym, czy wiekowym.  

Biblioterapia  pełni  kilka  funkcji.  Jak  podaje  E.  Tomasik  jedn

ą

  z  nich  jest  funkcja 

profilaktyczna.  Dzi

ę

ki  wypełnieniu  wolnego  czasu  warto

ś

ciowymi  tre

ś

ciami,  a  co  za 

tym  idzie  nauczenie  młodego  człowieka  sp

ę

dzania  wolnego  czasu,  wpływa 

pozytywnie na jego osob

ę

, zapobiegaj

ą

c mi

ę

dzy innymi zachowaniom niewła

ś

ciwym. 

Kolejna  funkcja  zwi

ą

zana  jest  z  kompensacj

ą

.  Polega  ona  na  przywracaniu  osobie 

obj

ę

tej biblioterapi

ą

 sensu 

ż

ycia, działania. 

 Według J. Andrzejewskiej biblioterapia pełni nast

ę

puj

ą

ce funkcje:  

  utylitarn

ą

- pomaga rozwi

ą

za

ć

 niektóre praktyczne problemy 

ż

yciowe,  

  wychowawcz

ą

- inspiruje, wskazuje zachowania akceptowane społeczne,  

  informacyjn

ą

- dostarcza informacji o zdrowiu pacjenta, kształc

ą

c

ą

- wpływa na 

rozwój sprawnego wypowiadania si

ę

 i rozwijania umiej

ę

tno

ś

ci estetycznych, 

   uwra

ż

liwiaj

ą

c

ą

- ukazuj

ą

c osobie doznania płyn

ą

ce od innych i od niej samej,  

                                                 

3

 Tam

ż

e, s. 13 

background image

  ideologiczn

ą

wpływaj

ą

c

ą

 

na 

kształtowanie 

si

ę

 

systemu 

warto

ś

ci                                  

i wyznaczaniu celów 

ż

yciowych, 

  emocjonaln

ą

-  pozwala  na  prze

ż

ycie  uczu

ć

,  które  s

ą

  niedost

ę

pne  dla 

ś

wiadomo

ś

ci człowieka. 

Oprócz wy

ż

ej wymienionych funkcji biblioterapia pełni jeszcze rol

ę

 katartyczn

ą

, która 

ma  na  celu  dostarczanie  nowych  do

ś

wiadcze

ń

,  a  tak

ż

e  funkcj

ę

  ludyczn

ą

relaksacyjn

ą

 i rozrywkow

ą

.

4

 

Jak  widzimy  biblioterapia  to  zło

ż

ona  metoda,  z  bogat

ą

  histori

ą

.  Prawidłowo 

stosowana  przez  odpowiednio  do  niej  przygotowane  osoby  wpływa  na  rozwój 

człowieka w ka

ż

dym wieku, na jego problemy i troski, postawy i zachowania. 

W  biblioterapii  przeprowadza  si

ę

  proces  biblioterapeutyczny,  który  składa  si

ę

  z 

pi

ę

ciu etapów: 

1.  Samodzielne  czytanie,  ogl

ą

danie,  słuchanie, 

ś

rodków  biblioterapeutycznych  

(ksi

ąż

ki,  fragmenty  utworów,  alternatywne  materiały  czytelnicze,  teatralne, 

filmowe adaptacje itp.)które s

ą

 odpowiednio dobrane.  

2.  Identyfikacja z bohaterem literackim, która ma na celu wywołania okre

ś

lonych 

prze

ż

y

ć

  emocjonalnych    zarówno  pozytywnych,  jak  i  negatywnych.  Mo

ż

e  tu 

pojawi

ć

 si

ę

 zarówno wyciszenie, jak i pobudzenie. 

3.  Katharsis, czyli inaczej oczyszczenie– wywołanie takiego stanu psychicznego 

podczas  czytania  lub ogl

ą

dania,  po  zako

ń

czeniu  którego  uczestnik  powinien 

odczu

ć

 swoistego rodzaju ulg

ę

 prowadz

ą

c

ą

 do odreagowania napi

ęć

4.  Wgl

ą

d w siebie- gdzie, czytelnik samodzielnie albo z pomoc

ą

 biblioterapeuty 

analizuje własne problemy. 

5.  Ukoronowaniem działa

ń

 biblioterapeutycznych jest wywołanie zmiany postaw 

lub zachowa

ń

 uczestnika terapii.

5

 

By 

przedstawione 

etapy 

procesu 

biblioterapeutycznego 

były 

prawidłowo 

przeprowadzone  musimy  wzi

ąć

  pod  uwag

ę

  z  jak

ą

  grup

ą

  czy  osob

ą

  podejmiemy 

terapi

ę

, jakie 

ś

rodki i materiały wykorzystamy, gdzie przeprowadzimy zaj

ę

cia, a tak

ż

jakich metody i technik u

ż

yjemy. 

Uczestnikami procesu biblioterapeutycznego mog

ą

 by

ć

                                                 

4

 

E. J. Konieczna Arteterapia w teorii i praktyce, op. cit, s.114

 

5

 I. Borecka, S. Wontarowska-Roter, Biblioterapia w edukacji dziecka niepełnosprawnego 

intelektualnie, Wydawnictwo UNUS, Wałbrzych 2003, s.49 

background image

  Osoby  niepełnosprawne,  którzy  wymagaj

ą

  pomocy  terapeutycznej,  którzy 

maj

ą

  problemy  z  samoakceptacj

ą

,  zaburzenia  zachowania,  brakiem 

wzorców do na

ś

ladowania, 

  Uczniowie zdolni 

  Osoby chore 

  Osoby,  które  s

ą

  w  konflikcie  z  prawem  i  zagubiły  si

ę

  w  otaczaj

ą

cej 

rzeczywisto

ś

ci 

  Osoby odrzucone przez rodzin

ę

 i społecze

ń

stwo 

  Uczniowie, którzy maj

ą

 kłopoty z nauk

ą

 

  Osoby z zaburzeniami zachowania, zaburzeniami emocjonalnymi 

  Dzieci  prze

ż

ywaj

ą

ce  l

ę

ki  i  wszyscy  ci,  którym  potrzebna  jest  pomoc                               

i wsparcie. 

Optymalna  wielko

ść

  grupy  to  od  6  do  12  osób.  Dzieci  powinny  tworzy

ć

  mniejsze 

grupy,  aby  lepiej  współpracowa

ć

  i  mie

ć

  mo

ż

liwo

ść

  otworzenia  si

ę

  przed  innymi 

rówie

ś

nikami. 

W  pracy  biblioterapeutycznej  niezb

ę

dne  s

ą

  materiały  i 

ś

rodki,  które  wzbogac

ą

 

warsztaty  pracy  biblioterapeuty.  Do 

ś

rodków  biblioterapeutycznych  zaliczamy 

tradycyjne materiały wydawnicze oraz tzw. czytelnicze materiały alternatywne. 

Tradycyjne materiały wydawnicze dziel

ą

 si

ę

 na : 

   Ksi

ąż

ki  tzw.  łatwe  w  czytaniu,  czyli  ksi

ąż

ki,  które  podlegaj

ą

  okre

ś

lonym 

kryteriom: 

-  sztywna  oprawa  i  kartki,  z  odpowiednimi  odst

ę

pami  pomi

ę

dzy  wersami, 

wyrazami i literami, ka

ż

de zdanie rozpoczyna si

ę

 od nowego wiersza, 

                 -    pisane  s

ą

  jasnym,  zrozumiałym  dla  dzieci  j

ę

zykiem,  unikanie  słów    

trudnych i abstrakcyjnych, 

                - tre

ś

ci oparte s

ą

 na realiach 

ż

ycia dziecka, 

                -  zawarte s

ą

 w nich ilustracje, pi

ę

kne barwne, które umieszczone s

ą

 obok 

tekstu albo na s

ą

siedniej stronie. 

   Ksi

ąż

ki-  zabawki,  które  swoim  kształtem  przypominaj

ą

  klocki,  maskotki, 

ale  z  prostym  tekstem  lub  nagran

ą

  na  ta

ś

m

ę

  magnetofonow

ą

  bajk

ę

 

terapeutyczn

ą

  Ksi

ąż

ki drukowane du

żą

 czcionk

ą

.   

    Ksi

ąż

ki wydawane tradycyjnie, ale dostosowane od odbiorców terapii. 

  Ksi

ąż

ki pisane Braille’m. 

background image

Natomiast do alternatywnych materiałów czytelniczych mo

ż

emy zaliczy

ć

   Ksi

ąż

ki tzw. mówione czyli nagrane na kasetach magnetofonowych,  

    Ksi

ąż

ki  wydane  w  sposób  tradycyjny,  ale  uzupełnione  o  np.  rysunki  do 

kolorowania, teksty do uzupełniania, gry edukacyjne, 

ć

wiczenia gramatyczne, 

matematyczne, 

  Kasety  magnetofonowe  z  odgłosami  przyrody,  muzyk

ą

  relaksacyjn

ą

piosenkami, monta

ż

ami słowno- muzycznymi, 

  Edukacyjne i terapeutyczne programy komputerowe, 

  Gry dydaktyczne i zabawki edukacyjne, 

  Filmy wideo.

6

 

Oprócz  wymienionych  materiałów  potrzebnych  w  procesie  biblioterapii  mo

ż

na 

wspomnie

ć

  o  nagraniach  na  CD,  DVD,  audiobookach,  ksi

ąż

kach  dotykowych, 

wszelkiego 

rodzaju 

zdj

ę

ciach, 

ilustracjach, 

kolorowankach, 

materiałach 

papierniczych, które wzbogac

ą

 proces biblioterapii. 

Wybieraj

ą

teksty 

biblioterapeutyczne 

nale

ż

pami

ę

ta

ć

 

indywidualnych 

zainteresowaniach  uczestników  procesu.  Wybór  tekstu  biblioterapeutycznego 

powinien  by

ć

  dostosowany  do  predyspozycji  poznawczych  uczestników,  ich  wieku,                 

a  tak

ż

e  zwi

ą

zany  z  celem  terapii.  Jego  tre

ść

  powinna  budzi

ć

  ciekawo

ść

zainteresowanie.  Proponowany  materiał  słu

ż

y

ć

  ma  podniesieniu  poczucia  warto

ś

ci, 

wzmacnia

ć

 pozytywne stany emocjonalne. 

Podział  materiałów  biblioterapeutycznych  zaproponowała  Danuta  Gosty

ń

ska, 

podzieliła je na 3 rodzaje: 

  Uspokajaj

ą

ce,  nazywane  sedativa,  do  których  zaliczy

ć

  mo

ż

na  ksi

ąż

ki 

przygodowe,  literatur

ę

  fantastyczn

ą

,  humorystyczn

ą

,  ba

ś

nie,  powie

ś

ci  dla 

młodzie

ż

y.   

   Pobudzaj

ą

ce,  nazywane  stimulativa,  do  których  zaliczy

ć

  mo

ż

na  ksi

ąż

ki                    

o tematyce popularnonaukowej, podró

ż

nicze, wojenne, przygodowe. 

    Refleksyjne,  nazywane  problematica,  do  których  zaliczy

ć

  mo

ż

na  ksi

ąż

ki 

psychologiczne, socjologiczne,  z elementami romansu, powie

ś

ci obyczajowe, 

biografie.  

Do tego zestawu Wanda Kozakiewicz dodała jeszcze jeden rodzaj nazwany sacrum. 

Obejmuje  on  literatur

ę

,  która  u  czytelnika  wywołuje  silne  wzruszenia  religijne,                            

                                                 

6

 I. Borecka, Biblioterapia: skrypt dla studentów pedagogiki, Wydawnictwo PWSZ, Wałbrzych 

2001s.19-20 

background image

a  czytelnik  dokonuje  u  siebie  wa

ż

nego  odkrycia.  Innego  podziału  dokonała  Ewa 

Tomasik,  która  podzieliła  literatur

ę

  na  dwa  rodzaje:  literatur

ę

  faktu  oraz  literatur

ę

 

pi

ę

kn

ą

, a nast

ę

pnie uło

ż

yła j

ą

 w układzie alfabetycznym. Oprócz tego ka

ż

d

ą

 ksi

ąż

k

ę

 

powi

ą

zała z działami pedagogiki specjalnej.

7

 

Przygotowuj

ą

c program biblioterapeutyczny powinni

ś

my zastanowi

ć

 si

ę

 jakie metody 

i  techniki  wykorzystamy  w  swojej  pracy.  W  pracy  biblioterapeutycznej 

wykorzystywane s

ą

 rozmaite techniki i metody, nale

żą

 do nich mi

ę

dzy innymi: 

  Gło

ś

ne samodzielnie czytanie tekstów, 

  Czytanie  wybranych  tekstów  w  grupie  terapeutycznej  przez  wybran

ą

  osob

ę

 

lub prowadz

ą

cego, 

  Słuchanie tekstów o charakterze odpr

ęż

aj

ą

cym, relaksacyjnym, 

  Dyskusja nad czytanym utworem, 

  Metody aktywizuj

ą

ce np. słoneczko, burza mózgów,  

  Pisanie listu do bohatera literackiego, 

  Elementy pedagogiki zabawy, 

  Techniki twórcze, 

  Drama, 

  Arteterapia. 

Planuj

ą

c  spotkanie  biblioterapeutyczne  musimy  zadba

ć

  o  miejsce  w  jakim  je 

przeprowadzimy.  Powinna  to  by

ć

  sala  przestrzenna,  wyciszona,  pozbawiona 

bod

ź

ców pobudzaj

ą

cych, z dobrym o

ś

wietleniem, dywanem, stolikami. Wskazane by 

było, aby sprawiała wra

ż

enie przytulnego miejsca, w miłych dla oka i duszy kolorach 

ś

cian, firan itp.  

Ka

ż

de  spotkanie  terapeutyczne  powinno  składa

ć

  si

ę

  z  dwóch  cz

ęś

ci.  W  pierwszej 

cz

ęś

ci  tzw.  wst

ę

pnej  zapoznajemy  si

ę

  z  grup

ą

,  stosuj

ą

c  zabawy  integracyjne, 

zabawy twórcze. W drugiej cz

ęś

ci tzw. wła

ś

ciwej dokonujemy wprowadzenia w temat 

i wykorzystujemy tekst terapeutyczny. Nast

ę

pnie przepracowujemy problem zawarty 

w  tek

ś

cie  za  pomoc

ą

  np.  technik  plastycznych,  dramy.  Wa

ż

na  zasada,  o  której 

nale

ż

y  pami

ę

ta

ć

  podczas  tworzenia  scenariuszy  biblioterapeutycznych,  aby 

zajmowa

ć

  si

ę

  podczas  jednych  zaj

ęć

  jednym  problemem.  Podczas  spotkania 

biblioterapeutycznego nale

ż

y przestrzega

ć

 zasady dobrowolnego uczestnictwa. 

                                                 

7

Tam

ż

e, s.21-22

 

background image

Nale

ż

y pami

ę

ta

ć

, tworz

ą

c program biblioterapeutyczny, 

ż

e musi by

ć

 on dostosowany 

do grupy z któr

ą

 b

ę

dziemy pracowa

ć

, celu jaki w nim stawiamy oraz mo

ż

liwo

ś

ci jego 

realizacji.  Programy  takie  mog

ą

  by

ć

  krótko-  lub  długoterminowe.  Dobrze 

przygotowany  program  ma  na  celu  integracj

ę

  grupy,  dokonanie  wgl

ą

du  w  siebie 

uczestnika  programu,  twórczy  oraz  harmonijny  rozwój  osobowo

ś

ci  uczestników 

programu. Oprócz tego programy musi cechowa

ć

 elastyczno

ść

, gdy

ż

 podczas zaj

ęć

 

mo

ż

e co

ś

 si

ę

 wydarzy

ć

, co spowoduje szybkie przekształcenie zaj

ęć

Proces biblioterapeutyczny powinien zapewni

ć

 dzieciom: 

  pozytywne  do

ś

wiadczenia,  które  zwi

ą

zane  b

ę

d

ą

  z  zaanga

ż

owaniem 

wysiłku intelektualnego, 

  szacunek dla swoich marze

ń

 oraz pogl

ą

dów, 

  prawo decydowania o sobie, 

  pomoc w budowaniu zaufania do siebie, a tak

ż

e do innych osób, 

  pomoc w wytworzeniu pozytywnego obrazu siebie.

8

 

Ka

ż

de  spotkanie  z  uczestnikiem  biblioterapii,  powinno  sprawia

ć

 

ż

e  czuj

ą

  si

ę

  oni 

dobrze  i  bezpiecznie.  Ich  prowadz

ą

cy  jest  wyrozumiały,  otwarty,  kreatywny, 

elastyczny.  Jest  ich  liderem,  ale  zarazem  przewodnikiem.  Podczas  zaj

ęć

  nie  stoi 

obok, ale bawi si

ę

 razem z podopiecznymi, pokazuj

ą

c im swój potencjał i autorytet. 

 

 

Opracowanie: 

mgr Aleksandra Tomkowiak 

 

Bibliografia: 

 

1.   Borecka  I.,  Biblioterapia:  skrypt  dla  studentów  pedagogiki

Wydawnictwo PWSZ , Wałbrzych 2001,  

2.  Borecka I. ,Wontarowska-Roter S., Biblioterapia w edukacji dziecka 

niepełnosprawnego  intelektualnie,  Wydawnictwo  UNUS,  Wałbrzych 

2003 

 

3.

  Konieczna E. J.  Arteterapia w teorii i praktyce, Impuls, Kraków 2004

 

                                                 

8

 

Tam

ż

e, 18-19

 

background image

4.  Konieczna  E.  J.  (red.),  Biblioterapia  w  praktyce.  Poradnik  dla 

nauczycieli, wychowawców terapeutów, Impuls ,Kraków 2005 

5.  Molicka  M.,  Bajkoterapia.  O  l

ę

kach  dzieci  i  nowej  metodzie  terapii

Media Rodzina, Pozna

ń

 2002 

6.  Tomasik  E.,  Czytelnictwo  i  biblioterapia  w  pedagogice  specjalnej

Wydawnictwo WSPS, Warszawa 1994