background image

          

    

   

   6

 . .

ROZWÓJ FUNKCJI SYMBOLICZNEJ DZIECKA W WIEKU    

        PRZEDZSZKOLNYM (B. HARWAS-NAPIERAŁA, J. TREMPAŁA(RED)
      „ PSYCHOLOGIA ROZWOJU CZŁOWIEKA”  (ROZDZIAŁ III)

      W wieku przedszkolnym u dziecka pojawia się zdolnośc przypominania sobie
   nieobecnych przedmiotów i zjawisk za pomocą symboli i znaków, którą
   Piaget nazwał funkcją symboliczną.Wiąże się ona z odkryciem i modyfikowaniem
   relacji pomiędzy elementem oznaczonym a elementem oznaczającym.
   Posługiwanie się symbolami związane jest ze zdolnością do umysłowego
   wyobrażania,do  posiadania umysłowej reprezentacji.Poszczególne elementy
 oznaczające mogą byc używane na kilku poziomach np. rysunek dziecka może byc 
 zarówno wskażnikiem (np. lęku) jak i symbolem (komunikowac określone treści).
 Piaget uwaza ,że symboliczna reprezetacja wiąże się z rozwojem procesów 
intelektualnych i może występowac równocześnie w postaciach takich jak:
 -ZABAWA
-RYNUNEK
  Zabawa Symboliczna rozwija się biorąc początek z prostych form aktywności 
  dziecka i zawsze zakłada zastępowanie jednych przedmiotów drugimi,a więc
  rozumienie relacji znaczący-znaczony.Rekwizyt w zabawie otrzymuje nowe 
znaczenie.Początkowo widac podobieństwo między zastępującym i zastępowanym
 obiektem, z czasem zaś prawie wszystko może zastępowac realny przedmiot.
 Zabawa symboliczna służy cwiczeniu wyobrażni.Wyróznia się tutaj dwa stadia:
  w stadium I (od 1 do 4 r.ż.)chodzi o reprodukowanie przez dziecko na niby
 własnych działań w odniesieniu do nowych obiektów(płacz lalki,płacz misia itp.
 A wreszczie płacz buta).Z czsem również gest staje się coraz bardziej 
 niezależny od rekwizytu.Kiedy dziecko zaczyna zastępowac rzeczywiste sceny
 wyobrażonymi mamy do czynienia z kombinacją symboli.Dzieci mogą wytwarzac
 całe sceny i tworzyc nowe postacie.  Stadium II  (od 4 do 7r.ż.) zabawa 
symboliczna staje się uporządkowana, następuje odtwarzanie rzeczywistości w 
zabawie, a role stają się nawzajem dopełniające.Dzieci używają wielu przedmiotów 
które zastępują im właściwe.Coraz bardziej wiąże się z przyjmowaniem ról i 
związanych z nimi reguł.Dziecko poznaje świat 
społeczny:role,wartości,tradycje,zwyczaje.W zabawach dzieci poznają różne role 
społeczne( rodzinne ,zawodowe), które związane są z płcią
 co pomaga w zdobywaniu tożsamości płciowej.

    RYSUNEK-SYMBOLICZNA REPREZENTACJA
 Łączy w sobie ikoniczne i symboliczne aspekty oznaczania.Ogólnie prowadzi od
 bazgrot do symboli graficznych.Bazgroty mają początkowo charakter 
nieprzedstawiający i są wynikiem pozostawiania śladów ołówka na papierze.Dziecko
potrafi rysowac proste kształty geometryczne i ich kombinacje oraz traktowac je
jako symbole graficzne. W tym czasie ogólną funkcję symboliczną pełni głowonóg:

background image

kombinacja okręgu i lini prostej.Tej formy graficznej używa dziecko zarówno do
 przedstawienia postaci ludzi, jak i zwierząt.
 W okresie  średniego dzieciństwa dokonuje się rozwój symbolicznego 
przedstawiania rzeczywistości w rysunku.(3-6 r.ż.)wiek przeżroczystości, 
przekształceń, dysproporcji,porządkowania przestrzeni góra-dół, łączenia elementów
 przestrzeganie zasad pionu i poziomu,różnicowanie postaci ludzkiej:

Rysunki dziecięce tego okresu cechuje wzorcowośc (dziecko uwydatnia w rysunku 
najistotniejsze cechy rysowanego obiektu),przejrzystośc (dziecko rysuje to, co wie ,
ignorując granice świata wizualnego) oraz przekształcanie rysowanych obiektów 
(dziecko dokonuje przekształceń , by  przedstawic trójwymiarowe obiekty na dwu- 
wymiarowej płaszczyżnie.