background image

Po l i t e c h n i k a L u b e l s k a , Wy d z i a ł Me c h a n i c z n y

Katedra Automatyzacji

u l . Nad b ys tr zy c k a 3 6, 2 0-6 1 8 L ub l i n

te l . /fa x .:(+4 8  81 )  53 8 42 6 7 e -ma i l :a u to mat @po l l u b .p l ;  wm. ka @po l l ub .p l

 

 

LABORATORIUM 

PODSTAW ROBOTYKI 

 

Instrukcja do ćwiczenia nr 

R4 

 

BADANIE WŁAŚCIWOŚCI NAPĘDU Z 

SILNIKIEM KROKOWYM

 

 

 

 

 

 

 

Wydział Mechaniczny 

Sala 406  

background image

 

 

 

 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

1

Cel ćwiczenia 

Celem  dydaktycznym  jest  zapoznanie  z  budową  i  różnymi  sposobami  sterowania 

silników krokowych. 

Celem  praktycznym  jest  poprawne  podłączenie  silnika  krokowego  do  sterownika  i 

generatora  sygnału  prostokątnego  oraz  zbadanie  momentu  obrotowego  w  funkcji  prędkości 

obrotowej. 

 

Wiadomości podstawowe 

Silniki  elektryczne  stanowią  dużą  grupę  napędów  zwłaszcza  w  przemyśle 

maszynowym  oraz  systemach produkcyjnych.  Spośród  tej  szerokiej  grupy możemy wyróżnić 

silniki  krokowe.  Ich  nazwa  pochodzi  od  angielskiego  słowa  stepper  motor  (ang.  step-krok)  

i odnosi się do rodzaju ruchu jaki wykonuje wał silnika. Równoważnie używa się także nazwy  

silnik  skokowy.  Głównymi  cechami  charakteryzującymi  omawiane  silniki  są  przede 

wszystkim  precyzja  w  pozycjonowaniu,  korzystny  stosunek  generowanego  momentu 

obrotowego do rozmiarów oraz możliwość sterowania pozycją wału silnika w torze otwartym. 

Te  właściwości  spowodowały,  że  znalazły  one  zastosowanie  zarówno  w  gałęziach 

automatyki, robotyki jak i przemyśle motoryzacyjnym oraz zbrojeniowym. Poszukując silnika 

do  konkretnej  aplikacji  warto  zapoznać  się  z  dostępnymi  rodzajami.  Klasyfikacje  silników 

krokowych przedstawiono na rys.1.  

 

Istotną  gałęzią  silników  krokowych  są  silniki  hybrydowe.  Łączą  bowiem  w  sobie 

cechy  silników  z  magnesem  trwałym  i silników  o  zmiennej  reluktancji.  Jednak  lepsza  jakość 

determinuje  wyższą  cenę.  Biorąc  pod  uwagę  precyzyję  działania  tego  rodzaju  silników  ich 

użycie  jest  wręcz  konieczne  w  obrabiarkach  sterowanych  numerycznie,  sprzęcie  medycznym 

oraz w innych aplikacjach wymagających wysokiej precyzji pozycjonowania.  

Silnik  krokowy  opiera  swoje  działanie  na  wzajemnym  oddziaływaniu  biegunów. 

Magnes posiada dwa bieguny N (ang. North  – północny) oraz S (ang. South – południowy). 

Bieguny  jednoimienne  odpychają  się,  natomiast  różnoimienne  przyciągają.  Identyczne 

zachowanie  zostanie  zaobserwowane  w  przypadku  zastosowania  magnesu  i  elektromagnesu. 

W  elektromagnesie  zmiana  kierunku  płynącego  prądu  jest  równoznaczna  z  zamianą 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

2

biegunów.  Trwałe  namagnesowanie  rotora  wpływa  na  zwiększenie  indukcji  magnetycznej 

zwiększając jednocześnie moment obrotowy, jaki wytwarza silnik. 

Wirnik  zbudowany  jest  z  magnesu  z  naciętymi  zębami,  jednak  jego  bieguny  nie  są 

rozmieszczone promieniowo (jak w silniku z magnesem trwałym), a osiowo (rys.2). 

 

Rys. 1. Klasyfikacja silników krokowych [1] 

  Stojan  na  swojej  powierzchni  wewnętrznej  posiada  odpowiednio  rozmieszczone 

rowki, których zadaniem jest pokrycie się z właściwym zębem rotora. Podobnie jak w silniku 

o  zmiennej  reluktancji  strumień  magnetyczny  jest  największy,  jeśli  magnetowód  zamknie  się 

przy  najmniejszym  oporze  magnetycznym.  Dodatkowo  moment  reluktancyjny  jest 

wzmacniany  przez  już  namagnesowany  wirnik.  Na  rys.  3 i 4  przedstawione  zostały  stojan 

oraz wirnik silnika hybrydowego.  

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

3

 

Rys.2. Rysunek poglądowy wirnik silnika krokowego: a) hybrydowego. b) z magnesem trwałym [2] 

 

 

Rys.3.Budowa stojana silnika hybrydowego [2]

 

 

Rys.4 Budowa wirnika silnika hybrydowego [2]

 

 

Silnik  krokowy  może  mieć  różną  wartość  kąta  skoku  oraz    momentu  obrotowego  w 

zależności  od  programu  realizowanego  przez  układ  sterujący.  Sterowanie  falowe  jest 

najprostszym  sposobem  sterowania  silników  krokowych,  posiada  jednak  kilka  wad.  W 

każdym  takcie  cyklu  zasilana  jest  tylko  połowa  uzwojeń  silnika  (rys.5).  Naprzemienne 

zasilanie  cewek  skutkuje  wykorzystaniem  jedynie  połowy  możliwości  silnika,  co 

uniemożliwia uzyskanie dużego momentu obrotowego.  

Sterowanie  pełnokrokowe  wykorzystuje  jednocześnie  wszystkie  cewki  silnika 

krokowego.  Dzięki  temu  moment  obrotowy  jest  2  razy  większy  względem  sterowania 

falowego  a  pozycja  wirnika  jest  stale  przesunięta  o  ½  kroku  w  stosunku  do  sterowania 

falowego (rys 6). 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

4

 

Rys 5. Schemat zasilania cewek silników uni i bipolarnych przy sterowaniu falowym [3]. 

 

Połączenie sterowania falowego i pełnokrokowego powoduje, że zęby wirnika 

zatrzymują  się  albo  naprzeciwko  biegunów  stojana,  albo  pomiędzy  nimi.  Takie 

sterowanie  nazywamy  półkrokowym  (rys.  7).  Naprzemiennie  zasilane  są  jedno  lub 

dwa uzwojenia. Powoduje to, że moment obrotowy co drugiego kroku jest mniejszy o 

połowę. Niektóre zastosowania dopuszczają takie rozwiązanie ze względu na poprawę 

płynności ruchu zwłaszcza przy małych prędkościach obrotowych.  

 

 

Rys. 6 Schemat zasilania cewek silników uni i bipolarnych przy sterowaniu pełnokrokowym [3]. 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

5

 

Rys. 7. Schemat zasilania cewek silników uni i bipolarnych przy sterowaniu półkrokowym [3]. 

 

Sterowanie 

mikrokrokowe 

pozwala  wielokrotnie 

zwiększyć  rozdzielczość 

pozycjonowania  wału  silnika.  Można  to  osiągnąć  poprzez  odpowiednie  (wielostopniowe) 

zmienianie  natężeń  prądów  w  uzwojeniach  A  i  B.  Możliwe  jest  wtedy  uzyskanie  dowolnej 

liczby  pośrednich  położeń  wirnika  pomiędzy pozycjami  pełnokrokowymi  jednakże  wiąże  się 

to ze znaczną komplikacją układu sterującego (sterownika). Moment obrotowy silnika jest w 

tym  przypadku  zależny  od  sumy  prądów  uzwojeń  A  i  B,  będzie  więc  minimalnie  różny  dla 

poszczególnych mikrokroków.  

UWAGA!  Należy  zapoznać  się  z  instrukcjami  obsługi  następujących  urządzeń  (w 

oryginalnych plikach PDF producenta): 

 generatora impulsów GEN-01 (plik: Instrukcja R4_Zał1 Generator GEN-01.pdf ), 

 sterownika SKK-B05 (plik: Instrukcja R4_Zał2 Sterownik SKK-B05.pdf ), 

 sterownika SKK-B03 (plik: Instrukcja R4_Zał3 Sterownik SKK-B03.pdf ). 

 

Źródła 

[1]  Rodzaje  silników  krokowych  i  ich  właściwości.  http://automatykaonline.pl/rodzaje-silnikow-

krokowych-i-ich-wlasciwosci/, styczeń 2013 

[2] Potocki L.:Silniki krokowe od podstaw. Elektronika dla wszystkich. Sierpień 2002 

[3] Potocki L. :Silniki krokowe od podstaw. Elektronika dla wszystkich. Wrzesień 2002 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

6

Przebieg ćwiczenia 

I. Zbudowanie i uruchomienie napędu z silnikiem krokowym 

I.1. Zidentyfikuj elementy stanowiska ćwiczeniowego: 

- silnik krokowy 

- generator sygnału prostokątnego GEN-01 

- sterownik silnika krokowego SKK-B05 

- zasilacz prądu stałego 24VDC (dla sterownika SKK-B05) 

- zasilacz prądu stałego 5VDC (dla generatora GEN-01) 

I.2.  Używając  omomierza  zidentyfikuj  4  pary  przewodów  -  wyprowadzenia  czterech 

cewek uzwojeń stojana silnika (silnik z ośmioma wyprowadzeniami): 

 

Rys. 8. Schemat elektryczny uzwojeń silnika krokowego. 

 

I.3. Wykonaj prawidłowo połączenia elektryczne: 

uzwojeń silnika ze sterownikiem SKK-B05 – użyj tylko „połowy” uzwojeń silnika 

(czyli ½ uzwojenia fazy A oraz ½ uzwojenia fazy B); 

generatora  GEN-01  ze  sterownikiem  SKK-B05  –  generator  ma  zadawać  sygnał 

kroku (CLK); 

ręczny  przełącznik  kołyskowy  wykorzystaj  do  zadawania  (zmiany)  kierunku 

obrotów silnika (sygnał DIR); 

UWAGA!  Wszelkie  połączenia  elektryczne  wykonuj  z  wyłączonym  zasilaniem 

urządzeń! 

I.5. Poproś prowadzącego laboratorium o zweryfikowanie poprawności połączeń. 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

7

I.6. Ustaw algorytm sterowania silnika na „sterowanie pełnokrokowe” (mikroprzełączniki 

SW1 i SW2 na płytce sterownika SKK-B05). 

I.7.  Oblicz  częstotliwość  f

1

  sygnału  CLK  jaki  należy  doprowadzić  do  sterownika  silnika 

SKK-B05  aby  uzyskać  prędkość  wirowania  silnika  n

1

=720obr/min.  Wskazówka:  dla 

sterowania  pełnokrokowego  wał silnika wykona pełny obrót w ciągu 200 taktów sygnału 

CLK. 

I.8.  Dobierz  współczynnik  podziału  maksymalnej  wartości  częstotliwości  bazowej 

generatora  GEN-01  (f

=150kHz)    aby  uzyskać  na  jego  wyjściu  częstotliwość  z  zakresu 

0Hz  f

1

  (nastawianą  potencjometrem).  Przestaw  zworkę  na  właściwe  kołki  oznaczone 

PODZIAŁ na płytce generatora. 

I.9.  Obracaj  wałem  niezasilanego  silnika  krokowego.  Dla  silnika  hybrydowego  (z 

namagnesowanym  trwale  wirnikiem)  powinien  być  wyczuwalny  delikatny  moment 

zaczepowy (w pozycjach odległych od siebie o 1/200 pełnego kąta). 

I.10.    Nastaw  gałkę  potencjometru  generatora  GEN-01  na  0Hz  (przekręć  „w  lewo”  do 

oporu).  Włącz  zasilanie  generatora  oraz  sterownika.  Sprawdź,  czy  wał  silnika  daje  się 

obrócić  dłonią  (drugą  ręką  trzymaj  mocno  korpus  silnika).  Jeżeli  moment  potrzebny  do 

obrócenia wału (tj. do pokonania tzw. momentu trzymającego silnika – dla f

CLK

=0Hz) jest 

zbliżony  do  momentu  zaczepowego  oznacza  to,  że  układ  NIE  PRACUJE  prawidłowo  – 

zweryfikuj poprawność oraz kompletność połączeń. 

I.11. Obracając powoli potencjometr generatora w prawo zwiększaj częstotliwość sygnału 

CLK.  Obserwuj  wał  silnika  –  prędkość  wirowania  powinna  zmieniać  się  płynnie  i 

proporcjonalnie do częstotliwości sygnału z generatora (CLK). 

I.12.  Sprawdź  jakiego  momentu  siły  (oporowego)  trzeba  użyć  aby  unieruchomić  wał 

(hamuj  wał  dłonią).  Powtórz  próbę  hamowania  dla  różnych  prędkości  obrotowych.  Czy 

zauważyłeś/aś prawidłowość wiążącą wartość momentu napędowego silnika z prędkością 

wirowania wału? – Zanotuj wnioski. 

UWAGA!  Jeżeli  w  wyniku  hamowania  wału  silnika  zmienia  on  samoistnie  kierunek 

wirowania  lub  wpada  w  oscylacje  oznacza  to,  że  prawdopodobnie  do  sterownika  nie 

zostały  podłączone  właściwe  uzwojenia  silnika,  tzn.  podłączono  dwie  połówki  uzwojeń 

tej  samej  fazy  (A  albo  B)  zamiast  uzwojeń  dwóch  różnych  faz  (A  oraz  B).  Zmodyfikuj 

połączenia i wykonaj ponownie próby hamowania. 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

8

I.13.  Przetestuj  zmianę  kierunku  wirowania  wału  silnika  używając  przełącznika 

kołyskowego  (sygnał  DIR).  Powtórz  próbę  dla  różnych  prędkości  wirowania.  Obserwuj 

zachowanie silnika i zanotuj spostrzeżenia. 

I.14.  Przestawiaj  mikroprzełączniki  SW1  i  SW2  na  płytce  sterownika  wybierając  tzw. 

sterowanie mikrokrokowe (możesz robić to w trakcie pracy sterownika). Możesz zmieniać 

także  współczynnik  podziału  częstotliwości  bazowej  generatora  –  tak  aby  przetestować 

napęd w pełnym zakresie częstotliwości sygnału CLK i prędkości obrotowej (od ok. 1Hz 

aż do utraty synchronizacji nieobciążonego wału). 

I.15.  Zmień  polaryzację  uzwojenia  jednej  z  faz  silnika  (zamień  przewody  jednej  fazy 

miejscami  w  zaciskach  sterownika).  Jak  ta  zmiana  wpłynęła  na  pracę  napędu?  Zanotuj 

wnioski. 

I.16.  Zmień  polaryzację  uzwojenia  drugiej  fazy  silnika.  Jak  ta  zmiana  wpłynęła  na pracę 

napędu? Zanotuj wnioski. 

I.17.  Zamień  sposób  podłączenia  do  sterownika  obu  faz  miejscami  (nie  zmieniając 

polaryzacji). Jak  zamiana wpłynęła na pracę napędu? Zanotuj wnioski. 

 

II. 

Wyznaczenie  charakterystyki  momentu  napędowego  silnika  krokowego  w 

funkcji prędkości obrotowej M(n

II.1.  Zidentyfikuj  elementy  stanowiska  do  wyznaczania  charakterystyki  momentowej 

silnika krokowego (rys. 9.): 

-  silnik krokowy (1), 

-  sterownik silnika krokowego SKK-B03 (2), 

-  uniwersalny generator sygnałów okresowych (3), 

-  hamulec tarczowy (4), 

-  tensometryczny przetwornik siły (momentu hamującego) (5), 

-  moduł przetwornika analogowo cyfrowego ADAM-4011D (6). 

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

9

 

Rys. 9. Widok stanowiska do sporządzania charakterystyk momentowych silnika 

krokowego. 

II.2. 

Uruchom 

aplikację 

komputerową 

do 

rejestracji 

wyników 

badań 

– 

„Pulpit/LAB_silnik_krokowy”. 

II.3.  Za  pomocą  mikroprzełączników  sterownika  SKK-B03  wybierz  algorytm  sterowania 

półkrokowego (400impulsów/obrót). 

II.4. Zwolnij hamulec przez wykręcenie do oporu śruby ściskającej (7) tarcze hamulca. 

II.5. Nastaw częstotliwość wyjściową generatora (sygnału CLK) na 50Hz. 

II.6. Włącz zasilanie generatora oraz sterownika silnika. 

II.7.  Obserwując  wynik  pomiaru  momentu  hamującego  na  ekranie  komputera  powoli 

zwiększaj nacisk tarcz hamulca (wkręcaj śrubę hamulca). W chwili zrównania się wartości 

6

1

5

4

3

2

7

background image

Instrukcja ćwiczeniowa do stanowiska dydaktycznego w Laboratorium Podstaw Robotyki Katedry Automatyzacji PL 

  Opracowali: inż. Mikołaj Styła, dr Paweł Stączek (wer.21.02.15)

 

10

momentu  hamującego  z  momentem  napędowym  silnika  zastanie  zerwana  synchronizacja 

silnika a jego wał wpadnie w drgania. Zanotuj wartość momentu hamującego, dla którego 

silnik utracił synchronizację. 

II.8. Powtórz pomiar dwukrotnie, za każdym razem uprzednio zwalniając hamulec. Oblicz 

wartość średnią momentu napędowego silnika. 

II.9. Powtórz pomiary momentu napędowego silnika dla sygnału CLK o częstotliwościach: 

250Hz,  500Hz,  1kHz,  2kHz,  3kHz,  4kHz,  5kHz,  6kHz  (trzy  pomiary  dla  każdej 

częstotliwości). 

II.10.  Wykreśl  wyznaczoną  charakterystykę  momentu  napędowego  silnika  w  funkcji 

prędkości obrotowej M(n) (dla wartości średnich momentu). 

 

Pytania kontrolne 

1.  Omów  różnice  pomiędzy  silnikami  krokowymi  o  zmiennej  reluktancji  a  z 

magnesami trwałymi. 

2.  Podaj  ogólną  (opisz  jakościowo)  zależność  prędkości  obrotowej  silników 

krokowych od częstotliwości impulsów sterujących. 

3.  Opisz różnice pomiędzy sterowaniem falowym a pełnokrokowym. 

4.  Opisz zasadę sterowania półkrokowego i mikrokrokowego silników krokowych. 

5.  Narysuj  i  opisz  schemat  połączenia  równoległego  i  szeregowego  bipolarnego 

silnika krokowego z 8 wyprowadzeniami do sterownika. Jakie różnice w osiągach 

silnika powoduje takie podłączenie silnika? 

6.  Omów różnice pomiędzy silnikami uni i bipolarnymi. 

7.  Podaj przykładowe zastosowania silników krokowych.