Tablica 13
U źródeł Holocaustu. Pierwsze dni okupacji
Tablica propagandowa pisma
Der Stürmer. Napis po lewej
stronie tablicy głosił: "Żydzi to
nasze nieszczęście"
Deportowani z Rzeszy
Niemieckiej Żydzi w obozie
dla wysiedlonych w
Zbąszyniu, 1938. W
utworzonym w październiku
1938 r. specjalnym obozie
znalazło schronienie 17 tys.
uchodźców żydowskich
polskiego pochodzenia.
Żołnierze sojuszniczych armii
niemieckiej i sowieckiej
Żydowskie sklepy z wybitymi
witrynami wystawowymi.
Natężenie represji i szykan
wobec Żydów w Niemczech
nastąpiło po tzw. "nocy
kryształowej", zorganizowanej
w nocy 9/10 listopada 1938 r.
Rodzina żydowska
uciekająca przed
wkraczającymi na ziemie
polskie oddziałami
niemieckimi, wrzesień 1939.
Liczbę uciekinierów
żydowskich, którzy po 17
września znaleźli się na
zajętych przez Armię
Czerwoną Wschodnich Kresy
Rzeczypospolitej, szacuje się
na ok. 300 tysięcy.
Transport oddziałów niemieckich na
okupowane ziemie polskie. Wagon z
napisem: "Jedziemy do Polski
rozprawić się z Żydami", wrzesień
1939.
W 1920 r. powstała w Niemczech
partia narodowo-socjalistyczna
(NSDAP), która wpisała w swój
program nienawiść do Żydów. Po
dojściu Hitlera do władzy w 1933 r.
zaczęto realizować koncepcję
eliminacji ludności żydowskiej z
życia publicznego ("ustawy
norymberskie" 1935 r., "noc
kryształowa" 1938 r.). Agresja
nazistowskich Niemiec na Polskę
1 września 1939 r. otworzyła nowy
etap w ich polityce, pozwalający w
miarę kolejnych podbojów
wymordować europejskich Żydów.
Po klęsce w kampanii wrześniowej
obywateli polskich, w tym ok. 3,5
mln Żydów, spotkały liczne
restrykcje, wprowadzone przez
okupantów. Na obszarach
włączonych do Rzeszy i w
Generalnym Gubernatorstwie
zaczęły obowiązywać "ustawy
norymberskie". Ludność
1
